ငါ့အကြိုက်မဟုတ်ဘူး

စာသင်ခန်းထဲ တွင် တီးတိုးရယ်သံများ ထွက်ပေါ်လာ သည်။ ခုနက စကားဝိုင်းကို ကြားလိုက်ရသူများက အခြားသူများအား ပြန်လည်ပြောပြနေကြ သည်။

ဆရာယင် ၏ ပထမဆုံး အထင်က တည်ငြိမ်ပြီး စကားမများခြင်းပင်။ ထိုသို့သောသူတစ်ဦးက မတော်တဆ ဖန်တီးလိုက်သော ဟာသသည် မမျှော်လင့်ဘဲ ပျော်ရွှင်စရာ ကောင်းနေ သည်။

ကျောက်ကျစ်သည် ရှက်ရွံ့မှုကိုသာ ခံစားလိုက် ရ သည်။ ချီးကျူးခံရတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ထားရာ ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ပုံမမှန်ဟု ဖြစ်သွားခဲ့ သည်။

ကျန်းကျဲ့လည်း ရယ်နေမိ သည်။ ဆရာယင် အကြောင်း သူသိသလောက် ဆိုလျှင် ဤဆရာသည် တကယ်ပင် စနောက်လိုစိတ် မရှိ ပေ။

သူသည် ကျောင်းသားများ ၏ ပန်းချီကားများကို ကြည့်စဉ် တွင် တကယ်ပင် စဉ်းစားနေပြီး ကောင်းတာကို မြင်လျှင် ကောင်းသည်ဟု ပြော သည်။ ပန်းချီပြစ်ချက် ကို တွေ့ရှိလျှင် ချက်ချင်း ထောက်ပြ သည်။ စကားအဆုံးထိ နားမထောင်မိသော ကြောင့် တမင် ဟာသပြောနေသလို ဖြစ်နေခြင်းပင်။

ဆရာယင် သည် ကျောင်းသားများ ၏ တီးတိုးရယ်သံများ ရပ်တန့်သည်အထိ စောင့်ပြီးနောက် ကျောင်းသားများကို ပြောလိုက် သည်။ "ဆရာ တွေ့တာက ကျောင်းသားတော်တော်များများမှာ ပန်းချီပြစ်ချက် တွေ ရှိနေတယ်။"

သူသည် ကျောက်ကျစ် ၏ ပန်းချီကားကိုလည်း ပန်းချီ တင်ခုံဘေး တွင် တင်လိုက် သည်။ "ကျောင်းသားတွေ က ပန်းချီဆွဲတဲ့အခါ စုတ်ချက်နဲ့ အရောင်တွေကို အာရုံစိုက်ပြီး မူလစုတ်ချက်ကို ဖုံးမိတတ်ကြတယ်။ ဒါက ဘာမှ မဟုတ်ဘူး။ အကြိမ်ကြိမ် ပုံကြမ်းဆွဲခြင်းနဲ့ ပန်းချီ ဆွဲခြင်းက ပိုကျွမ်းကျင်လာ စေပြီး ပန်းချီရဲ့ ပုံရိပ် ကို ပိုမို သက်ဝင်စေတယ်။ ဒါ ပေ မဲ့ ပန်းချီ ဆွဲခြင်းဆိုတာ ပန်းချီရဲ့ ပုံရိပ် ကို အဆက်မပြတ် လေ့ကျင့် တဲ့ ဖြစ်စဥ် ပဲ၊ ပန်းချီရဲ့ ပုံရိပ် ကို မှားယွင်းစွာ ရေးဆွဲတာမျိုး မဟုတ်ဘူး။

လူများစွာက ပုံကြမ်းဆွဲတဲ့ အဆင့် မှာ ပန်းချီရဲ့ ပုံရိပ်က ကောင်း ပေ မဲ့ အရောင်ခြယ် တဲ့ အဆင့်ကို ရောက်တာနဲ့ ပန်းချီရဲ့ ပုံ က လွဲချော်သွားတတ်တယ်။ အမှားအယွင်း အနည်းငယ်မျှသာ ရှိနိုင် ပေ မဲ့ ပန်းချီ ၏ အရသာက ပြောင်းလဲသွားတယ်။"

သူသည် ကျောင်းသားတချို့ နားမလည်သည်ကို တွေ့သည် နှင့် ကျောက်ကျစ်ကို ပန်းချီကားကို သူ့ဘာသာသူ ယူခွင့်ပေးပြီးနောက် ပန်းချီကားရှေ့ တွင် ထိုင်ကာ စဆွဲပြလေ သည်။

ကျောက်ကျစ်သည် ရှက်ရွံ့စွာ ပန်းချီကားကို ယူသွား သည်။ ကျန်သူများက ဆရာယင် ထပ်မံ ပန်းချီဆွဲပြ တော့မည်ကို မြင်သည် နှင့် ချက်ချင်းပင် စုတ်တံများကို ချကာ ဝိုင်းကြည့်ကြ သည်။

ကျန်းကျဲ့လည်း လူကြား တွင် တိုးဝင်ကာ ကြည့် နေ သည်။

ဆရာယင် ၏ ပန်းချီဆွဲခြင်း က ကြည့်နေ သူများကို တိမ်တိုက်များကြားထဲ ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရစေ သည်။

သူ ရေးဆွဲထားသော အချို့အရောင်များ ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို အစပိုင်း တွင် မြင်ရန် ခဲယဉ်း သည်။ ပန်းချီကားတစ်ချပ်လုံး ပြီးစီးလုနီးမှသာ အရင်က စုတ်ချက်တစ်ခု ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို သတိပြုမိလိမ့်မည်။ ၎င်းသည် ပန်းချီ တစ်ခုလုံးကို ခြုံငုံစဉ်းစားခြင်း ၏ ကောင်းကျိုးပင်။

"အရောင်ရဲ့ တောက်ပမှုဆိုတာ တကယ်တော့ ပုံကြမ်းနဲ့ ဆက်စပ်မှုပဲ။ ဟေး၊ မင်းတို့ ဂူအချေး ပန်းချီကားကောင်းတစ်ချပ် ကို အဖြူအမည်း ဓာတ်ပုံရိုက်ကြည့်ရင် ကောင်းမွန်တဲ့ အဖြူအမည်း မီးခိုးရောင် ဆက်စပ်မှု ရှိနေတာကို တွေ့ရလိမ့်မယ်။

စုတ်ချက်တွေ ရဲ့ ဆက်စပ်မှု၊ ဖုံးအုပ်မှု၊ ထိတွေ့မှု ဒါမှမဟုတ် ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ မှင်ဖျက်ရာ တွေက မင်းရဲ့ ပန်းချီ ကို ပိုပေါ်လွင်စေ နိုင်တယ်။ ဒီပုံကြမ်းမျဉ်းတွေက အမြဲတမ်း တည့်တည့်ဖြစ်နေစရာ မလိုဘူး၊ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အပိုင်းတွေလည်း ရှိသင့်တယ်၊ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အပိုင်းတွေရဲ့ မျဉ်းကနေ ပန်းချီ တစ်ခု ဖြစ်လာတာပဲ။"

သူသည် သူ ၏ အရောင်ဖြင့် ပန်းချီရဲ့ ပုံရိပ်ဆွဲ သည့် သဘောတရားများကို စိတ်မပျက်ဘဲ ပြောပြနေ သည်။

ကျောင်းသားများစွာ သင်ယူနေသော အတွေးအမြင်အသစ်များသည် အသားကျရန် အချိန်အနည်းငယ် လိုအပ် သည်။

ကျန်းကျဲ့ကမူ သင်ခန်းစာကို နားထောင်ရခြင်းကို အလွန်နှစ်သက် သည်။

သူသည် ဆရာယင် ၏ သီအိုရီများကို အစကတည်းက အလွန်လေးစားခဲ့ သည်။ ယခု တွင် ပို ကောင်းသော အခြေခံအုတ်မြစ်ရှိနေပြီး ဤရင်းနှီးသော အသိပညာများကို ပြန်လည်ကြားသိရသည့်အခါ မတူညီသော ခံစားချက်များနှင့် နားလည်မှုများ ရရှိခဲ့ သည်။

သူသည် ဆရာယင် ၏ သီအိုရီများကို စနစ် ၏ ကျွမ်းကျင်မှု လက်ဆောင်ထုတ် ရှိ ကျွမ်းကျင်မှုများနှင့် နှိုင်းယှဉ် စစ်ဆေးကြည့်နေခဲ့သည်အထိပင်။

ဆရာယင် ၏ အဆင့်နှင့် နာမည်ကျော်ကြားမှု က လက်ဆောင်ထုတ် ထဲ ရှိ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းမှ ပန်းချီဆရာကြီးများနှင့် မယှဉ်နိုင် ပေ မဲ့ သူ ၏ နားလည်မှုကမူ ထူးခြားချက်များ အမှန်ပင် ရှိလေ သည်။

မိနစ် ၃၀ ကြာပြီးနောက် တွင် ဆရာယင် သည် ပန်းချီ လက်ရာ ပြီးစီးသွားပြီး အပြီး သတ် သည့်အခါ တွင် မည်သည့် နောက်ခံများကို မှုန်ဝါးအောင် လုပ်ရမည်၊ မည်သည့်နေရာများ တွင် စုတ်တံသုံးတည နည်းသင့်သည်တို့ကို အထူးပြောကြား သည်။

ကျောင်းသားများ ဆက်လက် လေ့ကျင့်ကြ သည်။

ကျန်းကျဲ့လည်း သူ့နေရာသို့ ပြန်လာပြီး သူ ၏ လက်ရာကို အပြီးသတ် ဆွဲလေ သည်။ သူ့ပန်းချီကားကို လာကြည့်သော ကျောင်းသားများ သိသိသာသာ များပြားလာသည်ကို သူ ချက်ချင်း ခံစားမိ သည်။

ဥာဏ်ကောင်းသော ကျောင်းသားများသည် ဆရာက ချီးကျူးသော လက်ရာများမှ လိုအပ်သော အာဟာရများကို စုပ်ယူကြ သည်။ ဥာဏ်နည်းသော ကျောင်းသားများကမူ သူတို့ မြင်တွေ့ရသော နည်းများကို အလွတ်ကျက်မှတ်ကာ ပြန်သွားပြီး စမ်းကြည့်ကြ သည်။

"ကျန်းကျဲ့၊ နင် မကြာသေးခင်က ကျူရှင် တက်ခဲ့တာလား" မျက်မှန်တပ်ထားသော ပိန်ပိန်ပါးပါး မိန်းကလေးတစ်ဦးက ကပ်၍ မေးမြန်းလေ သည်။

ကျန်းကျဲ့ ခဏမျှ ရပ်ပြီး သူမ ဘာကြောင့် ဒီလိုမေးသည်ကို နားလည်သွား သည်။ ဒီမိန်းကလေး အမည်မှာ လွီကျား ဖြစ်ပြီး အတန်းထဲ တွင် ပညာတော်ပြီး ထူးချွန် သော ကျောင်းသူ ဖြစ်ကာ ဆရာမများ ၏ ချစ်ခင်မှုကို ခံရသူ ဖြစ် သည်။ ညွှန်မှူးလင် က သူ့ကို သင်ကြားရေး ကော်မတီဝင်အဖြစ် ခန့်အပ်ထား သည်။

ညွှန်မှူးလင် သည် အတန်းထဲ တွင် လွီကျားကို အများရှေ့တွင် ချီးကျူးခဲ့ဖူး သည်။ ကျောင်းတွင်း၌ဖြစ်စေ၊ ကျူရှင်၌ဖြစ်စေ တက်ကြွစွာ သင်ယူနိုင်ခြင်း၊ လူမှုဆက်ဆံရေး ရည်မွန်ခြင်း စသည်ဖြင့်...

ထိုအချိန်က ကျူရှင်သင်တန်းများသည် ကျောင်းသား ပေါ်တင် စုဆောင်းခြင်း မရှိသေး ပေ။ အနုပညာအတန်းမှ ကျောင်းသားများသည် ကျူရှင်သင်တန်း တက်ရောက်ရန် ရင်းနှီးသော အဆက်အသွယ် များကို အားကိုးရ သည်။

ကျန်းကျဲ့ကမူ မိသားစု အခြေအနေကြောင့် ကျူရှင် မတက်ခဲ့ ရပေ။

သူသည် လွီကျားကို ပြုံးပြရင်း "ကျွန်တော့်အိမ်က ကျူရှင်တက်ဖို့ ပိုက်ဆံမတတ်နိုင် ဘူး" ဟု ပြောလိုက် သည်။

အရင်တုန်းက သူသည် မိသားစုအခြေအနေအကြောင်းကို မပြောချင်ခဲ့ ပေ။ သို့သော် တစ်ဖန် ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့ပြီးနောက် ဤပြဿနာကို ရဲရင့်စွာ ရင်ဆိုင်နိုင်နေပြီ ဖြစ် သည်။ မိသားစုအခြေအနေ မကောင်းခြင်းသည် အမှားမဟုတ် ပေ။ ကောင်းမွန်သော ဘဝကို လိုချင်လျှင် ကိုယ်တိုင် ရှာဖွေနိုင် သည်။ အင်တာနက် ပေါ်မှာ မင်းတို့ဆို ဘယ်လိုပြောမလဲ

ဆင်းဆင်းရဲရဲ မွေးလာ ခြင်းသည် ရှက်သရာ မဟုတ် ပေ။

လွီကျားက ပြန်မေး သည်။ "ဒီကိစ္စကို ဘာလို့ လျှို့ဝှက်ထားရမှာလဲ။ ငါတို့ကို ပြောပြလည်း နင့်ကို မကဲရဲ့ ပါဘူး။"

ကျောင်းသားများကြား တွင် အချင်းချင်း ယှဉ်ခြင်းနှင့် ပြိုင်ဆိုင်ခြင်းတို့သည် မလွဲမသွေ ရှိတတ် သည်။ အချို့သူများက သူတို့ ၏ ထူးခြားမှု များကို ဖုံးကွယ်ထားတတ် သည်။ ဥပမာအားဖြင့် မတူညီသော အဆက်အသွယ် များမှ ရသော လေ့ကျင့် ခြင်း များ၊ ပစ္စည်းများ နှင့် သတင်းအချက်အလက်များ။

ကျန်းကျဲ့သည် သူမက သူမ ၏ အထင် ကိုသာ ယုံပြီး အခြားသူများက သူမကို ကျော်သွားမည်ကို ကြောက်နေသည်ကို သိ သည်။

လွီကျား ၏ မှတ်ဉာဏ် တွင် ကျန်းကျဲ့သည် အတန်း ၏ အလယ်အလတ်အဆင့်အောက် ကျောင်းသားများအုပ်စု တွင် ပါဝင် သည်။ ယခု တွင် အရောင်လေ့ကျင့်ခန်း တွင် ရုတ်တရက် သူ့ကို ကျော်ဖြတ်သွားသည့်အတွက် ကောင်းမွန်သော ဆရာက သင်ပြ ထားသည်ဟု သူမက ယူဆ သည်။ ဥာဏ်မကောင်းသော ကျောင်းသားများကို ကောင်းစွာ သင်ပေးနိုင်သောသူ သည် ကောင်ကောင်း သင်ပေးနိုင်ပြီး သူမ အနေဖြင့် မဖြစ်မနေ သိထားရမည်ပင်

ကျန်းကျဲ့က ဆရာယင် ကို ထိုးပြပြီး "နာမည်ကြီး ဆရာရှိတယ်၊ မင်း ငါ့ကို ဘာလို့ လာမေးနေတာလဲ" ဟု ပြောလိုက် သည်။

ဆရာယင် အတွက် ငွေရှာပေးနိုင်ပြီး အခြားသူများ လာမရှုပ်အောင် လုပ်ခြင်းက နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အကျိုးရှိပေ သည်။

"မပြောချင်လည်း ထားပါတော့ ~" လွီကျားက အသံရှည်ဆွဲကာ ပြောလိုက် သည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦး ၏ စကားဝိုင်းကို နားစွင့်နေသော လူအများအပြားက ကြားလိုက်ရ သည်။ လွီကျား ဘာမှ မမေးနိုင်ခဲ့သည့်အတွက် အခြားသူများလည်း စကားထပ်မပြောတော့ ပေ။

မွန်းတည့်ချိန်နီးလာသည် နှင့် ကျောင်းသားများသည် လေ့ကျင့်ခန်းများကို ပြီးစီးနေကြပြီး ဆရာယင် အား ပန်းချီကားများကို ကြည့်ရှုပေးရန် တန်းစီ တောင်းဆိုနေ ကြ သည်။

ညွှန်မှူးလင် သည် ဤအခြေအနေကို မြင်သည် နှင့် ကျောင်းသားများကို ညနေမှသာ မေးရန် ချက်ချင်း ပြောလိုက် သည်။

သူသည် ဆရာယင် ကို နေ့လယ်စာစားရန် ဖိတ်ကြားကာ ဆက်ဆံရေးကို ရင်းနှီးစေ လို သည်။

ဆောင်းရာသီ ကျောင်းပိတ်ရက် ဖြစ်သည့်အတွက် ကျောင်းထမင်းစားဆောင် မဖွင့် ပေ။ ကျောင်းသားများသည် နေ့လယ်စာကို ကိုယ့်ဘာသာ စီစဉ်ရ သည်။

နေ့လယ်စာစားချိန်က အကန့်အသတ်ရှိသည့်အတွက် ကျောင်းသားအများစုသည် အနီးအနား ရှိ စားသောက်ဆိုင်လေး များသို့ သွားရောက် စားသောက်ရန်သာ ရှိတော့ သည်။

ကျန်းကျဲ့သည် အနီးအနား ရှိ စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်မှ ဝမ်တုန်းဖက်ထုပ်က အရသာရှိ သည်ဟု ကြားထား ပြီး တစ်ခါမှ မစားဖူးသေးသည့်အတွက် သွားရောက် မြည်းစမ်းရန် ပြင်လိုက် သည်။

သူ ပန်းချီခန်းမှ ထွက်လိုက်သည် နှင့် လူတစ်ဦးက သူ့ကို လှမ်းခေါ်နေ သည်ကို ကြားလိုက်ရ သည်။

"ကျန်းကျဲ့၊နင် ဘာစားချင်လဲ။ အတူတူ သွားစား ရအောင်"

သူ နောက်လှည့်ကြည့်ရန်ပင် မလို ပေ၊ ရှောင်ယွီဖန်း ဖြစ်သည်ကို သူ သိနေ သည်။

လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရှောင်ယွီဖန်း ၏ ဘေး တွင် အခြားကျောင်းသားတချို့ ရှိနေသည်ကို တွေ့ရ သည်။ ၎င်းတို့သည် အတူတူ ထမင်းသွားစားရန် ပြင်နေကြပုံရ သည်။

ကျန်းကျဲ့သည် ၎င်းတို့ ၏ သရုပ်ဆောင်မှုကို မကြည့်ချင် ပေ။ ပါဝင်လိုစိတ်လည်း မရှိ ပေ။

"မင်းတို့ သွားစား ကြပါ၊ ငါ က အစားရွေး တယ်။"

"ကျွန်မ တို့ အတူတူ ထမင်းစားကြရအောင်၊ ပိုပျော်စရာကောင်းတာပေါ့" ရှောင်ယွီဖန်းက အတင်း ဖိတ်ခေါ် သည်။

သူမ ပတ်ဝန်းကျင် ရှိ ထိုလူအချို့ကလည်း ဝိုင်းဝန်း ပြောဆိုကြ သည်။

"ကျန်းကျဲ့၊ ထမင်းစား ဖိတ်နေတာကို ၊ မငြင်းပါနဲ့တော့ကွာ။"

"ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ အတူတူ သွားစား ရအောင်။"

"မင်း ဝမ်တုန်းဖက်ထုပ် စားချင်တယ်လို့ ခုနက ပြောတာ ကြားလိုက်တယ်၊အရမ်းစား ကောင်းတယ်၊ ငါတို့လည်း အဲဒီဆိုင်ကို သွားကြ မှာ" ကျန်းကျဲ့ နှင့် ခင်သည့် ယောက်ျားလေးတစ်ဦးက ပြောလိုက် သည်။

ကျန်းကျဲ့ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။ "မင်းက သနားစရာပဲ" ဟုပင်

၎င်းတို့လည်း ဝမ်တုန်းဖက်ထုပ် စားရန် သွားမည်ဆိုသည့်အတွက် လက်ခံရန်သာ ရှိတော့ သည်။

ကျောင်းသားတစ်စု စားသောက်ဆိုင်သို့ သွားသည့် လမ်း တွင် မကြာသေးမီက ပြန်လည်ထုတ်လွှင့်နေသည့် ရုပ်မြင်သံကြား ဇာတ်လမ်းတွဲများ ဖြစ်သည့် (လူချောလေးများ ) နှင့် (ဒါမင် နန်းတော်) တို့အကြောင်း ပြောနေ ကြ သည်။ မည်သည့်ဇာတ်လမ်းတွဲက ပိုကောင်းကြောင်းကိုပင် ငြင်းနေ ကြ သည်။

ရှောင်ယွီဖန်းသည် သူတို့ငြင်းခုန်နေကြ စဉ် တွင် ကျန်းကျဲ့နှင့် စကားပြောရန် ကြိုးစားလေ သည်။ "ကျန်းကျဲ့၊ နင် ရေဆေး ပန်းချီ ဆွဲတာ အရမ်းတော်တယ်လို့ ငါ ထင်တယ်၊ ငါ့ က အရောင်ခြယ်တယ့်နေရာမှာ မတော်ဘူး ။ ညနေကျရင် ငါတို့ အတူတူ ထိုင်လို့ရမလား။"

ကျန်းကျဲ့ စိတ်ထဲ တွင် တွေးလိုက် သည်၊ "မင်းက ပြောတာ မပြီးနိုင်သေး ဘူးလား" ဟုပင်

ကံမကောင်းစွာနဲ့ မင်းက နည်းနည်း ရိုးလွန်း တယ်။ ငါ့ အကြိုက် မဟုတ်ဘူး။