နှစ်သစ်ကူး၊ ဆုလာဘ်များ

ကလေးဆိုးလေးများ အုပ်စုလိုက် ပြေးလွှားနေ ကြ သည်။ကလေး တိုင်း၏ လက်ထဲတွင် မီးရှူးမီးပန်း အိတ်များ ပါရှိကာ မီးရှူးမီးပန်းများ ဖောက် နေကြသည်။

"ဗြုန်း... ဗြောင်း..." အသံများက လမ်းသွားလမ်းလာများကို လန့်သွားစေခဲ့သော်လည်း ထိုအချိန်တွင် မည်သူမျှ မပြောကြပေ။

လမ်းမများပေါ်တွင် မီးရှူးမီးပန်းဖောက် သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ပင်းဟိုင် မြို့၌ မီးရှူးမီးပန်းများ ဖောက်ခြင်းကို တားမြစ်သည့် စည်းမျဉ်းကို စမ်းသပ် ကျင့်သုံးနေခဲ့သော်လည်း လူအများအပြားက နှစ်သစ်ကူး၏ ရိုးရာဓလေ့ဟောင်းများကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားကြသည်။

ကျန်းကျဲ့ ဖြတ်သွားသည့် ဆိုင်အများစုသည် ပိတ်ထားကြပြီး အသစ်ဖွင့်ထားသော စူပါမားကတ်တစ်ခုကတော့ ဖွင့်ထားသေးသည်။

စူပါမားကတ်မှ နှစ်သစ်ကူး၏ ပျော်ရွှင်ဖွယ် သီချင်းသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဟွားကော ၏ ဂန္ထဝင်သီချင်းများ ထွက်ရှိခြင်း မရှိသေးပေ။

ကျန်းကျဲ့ ခဏမျှ ရပ်လိုက်ပြီး လှည့်၍ စူပါမားကတ်ထဲသို့ ဝင်သွားသည်။

သူသည် ဆေးလိပ်ကောင်းတစ်လိပ်၊ ဝိုင်ကောင်းနှစ်ပုလင်းကို ရွေးပြီးနောက် မုန့်ပဲသရေစာများ ရွေးရန် သွားလေ သည်။

မိဘများသည် ဤပစ္စည်းများကို ဝယ်ချင်စိတ် မရှိ ကြပေ။

ကျန်းကျဲ့သည် ပြည့်လျှံနေသော အိတ်နှစ်လုံးကို ဆွဲကာ မီးရှူးမီးပန်းများကို ရှောင်ပြီး အိမ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လာခဲ့သည်။

အမေ သည် အလုပ်ရှုပ်နေပြီး မီးဖိုချောင်မှ မွှေးကြိုင်သော ရနံ့များနှင့် ဒယ်အိုးခွက်ယောက်သံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

အဖေ သည် မီးဖိုချောင်အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေပြီး "ကိစ္စတွေ ပြီးပြီလား၊ ဘာလို့ ခုမှ ပြန်လာတာလဲ" ဟု မေးသည်။

"ပြီးသွား ပြီ" ဟု ကျန်းကျဲ့က သူ၏ အလုပ်များနေမှုကို မိဘများ မသိနိုင်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

အဖေ သည် အိမ်ထဲမှ ထွက်လာပြီး ကျန်းကျဲ့၏ လက်ထဲမှ အိတ်များကို ယူလိုက်သည်။ "ပစ္စည်းတွေ အများကြီး ဝယ်လာ တာလား"

"ဘယ်လောက်ကျလဲ" ဟု အမေ က ခနနားရင်း ထွက်လာ၍ ကြည့်လိုက်သည်။

ကျန်းကျဲ့က လက်ဆေးကာ ကူညီရန် ပြင်ရင်း "ပုံမှန်ဆိုရင် အဖေတို့ အမေတို့ မဝယ်ကြဘူးလေ နှစ်သစ်ကူးရောက်ပြီဆိုတော့ ဆေးလိပ်ကောင်းလေးတွေ သောက်တာပေါ့" ဟု ပြောသည်။

"မင်းအမေကို ဟင်းပွဲတွေ ကူသယ်ပေးလိုက် ဦး" ဟု အဖေ က ပြောသည်။ ပုံမှန်ဆို မည်မျှပင် ခြွေတာသည် ဖြစ်စေ၊ မိဘများသည် နှစ်သစ်ကူးညစာအဖြစ် ဟင်း ၆ ပွဲနှင့် ဖက်ထုပ်များကို ပြင်ဆင်ထားဆဲပင်။

ကျန်းယိက ကျန်းကျဲ့အတွက် ဖန်ခွက်တစ်ခုလည်း ပြင်ဆင်ပေးသည်။ "မင်း အချိုရည် သောက်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဝိုင် သောက်မလား"

အရင်တုန်းကတော့ သားဖြစ်သူကို ဝိုင်သောက်ခွင့် လုံးဝ မပေးခဲ့ပေ။

ကျန်းကျဲ့က မီးဖိုချောင်မှ ဟင်းပွဲတစ်ပွဲကို ယူလာရင်း "ကျွန်တော် ဝိုင်ဝါ နည်းနည်း သောက်ပါ့မယ်" ဟု ပြောသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ဒီနေ့ နှစ်သစ်ကူးပဲ၊ နည်းနည်းပဲ သောက်ပါ"

ကျန်းယိသည် ဝိုင်ဖြူကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ဝိုင်ဝါ ကိုထုတ်ကာ ဖန်ခွက်ထဲ ထည့်လိုက်သည်။

ထည့် ပြီးသည်နှင့် မိသားစုသုံးဦးသည် ထမင်းစားပွဲငယ်လေးတွင် ဝိုင်းထိုင်ကြသည်။

ကျန်းယိက ဝိုင်တစ်ခွက်ကို မြှောက်ကာ "ဒီနေ့က နှစ်သစ်ကူးပဲ။ နောက်နှစ် အဆင်ပြေချောမွေ့ပါစေ၊ ကျန်းကျဲ့ တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းစာမေးပွဲ အောင်ပါစေ" ဟု ပြောလေ သည်။

"ဟုတ်တာပေါ့ ၊ ကျွန်တော်တို့ မိသားစု အားလုံး အဆင်ပြေချောမွေ့ကြပါစေ"

ကျန်းကျဲ့သည် မိဘများနှင့် ဖန်ခွက်ချင်း တိုက်ပြီး ပူနွေးသော ဝိုင်ဝါတစ်ခွက်ကို သောက်လိုက်ရာ မွှေးကြိုင်သော ရနံ့များက သူ့ကို မူးသွား စေသည်။

ထမင်းစားနေစဉ်တွင် မိခင် ရှုလီက တီဗီ ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ အစီအစဉ်အားလုံးတွင် ပျော်ရွှင်ဖွယ်ရာ အငွေ့အသက် များ ပါဝင်နေသည်။

ကျန်းယိက အရင်က မေးခွန်းကို ထပ်မံ မေးသည်။ "မင်း လုပ်ထားတဲ့ ဒီဇိုင်းကို ဘယ်ကို ပို့ရမှာလဲ"

ကျန်းကျဲ့က ပြိုင်ပွဲအကြောင်းကို အတိုချုပ် ပြောပြသည်။

အဖေ က မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း "ဒီကိစ္စကြောင့် သားရဲ့ စိတ်တွေ ရှုပ်ထွေး သွားပြီလား" ဟု ပြောသည်။

ကျန်းကျဲ့က ရှင်းပြသည်။ "ဒီဇိုင်းအခြေခံတွေကို အစောကြီး သင်ယူရမှာပဲ၊ အစောပိုင်း လေ့ကျင့်ခန်းလို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ။ တစ်ရက်ပဲ အချိန်ယူရတာ၊ စိတ်တွေ မရှုပ် ပါဘူး"

"နှစ်သစ်ကူးပြီးတာနဲ့ ဒီလို အချိန်တွေ မဖြုန်းတော့ပါဘူး"

"ပျော်စရာ ကိစ္စတွေပဲ ပြောကြရအောင်" ဟု မိခင် ရှုလီက စကားကို လမ်းကြောင်းပြောင်းလိုက်သည်။

ကျန်းကျဲ့က မိဘများကို သူ ပင်းဟိုင် အနုပညာကောလိပ် သို့မဟုတ် ပင်းဟိုင် တက္ကသိုလ်သို့ ဝင်ခွင့်ရပါက မည်သို့သော ဘဝမျိုး ဖြစ်လာမည်ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပြောပြ သည်။

မိဘများသည် သားဖြစ်သူ၏ အရည်အချင်းကို သံသယရှိနေကြသော်လည်း ဤလှပသော အနာဂတ် ရည်မှန်းချက်ကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။ သားဖြစ်သူ အောင်မြင်ပြီး အိမ်မှ ဝေးကွာစရာ မလိုပါက မည်သို့သော ဘဝမျိုး ဖြစ်လာမည်ကို စိတ်ကူးမယဉ်ဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။

"တကယ် ဒီလိုဖြစ်လာရင် ကျောင်းကို ခဏခဏ သွားကြည့်လို့ရတာပေါ့"

"ကျောင်းက ဘယ်လိုပုံစံလဲ မသိဘူး၊ အဆောင်တွေကရော ကောင်းရဲ့လား"

နှစ်ယောက်သား ပြောနေရင်း ဝိုင်ခွက်များစွာ ပိုသောက်လိုက်ကြသည်။

ကျန်းယိဇနီးမောင်နှံက ပွဲတော်အစီအစဥ်များ ကို ကြည့်လေ့ရှိသည့်အတွက် ည ၈ နာရီခန့်တွင် ညစာစားပွဲ ပြီးဆုံးခဲ့သည်။

ကျန်းကျဲ့က ထိုအချိန်တွင် အစီအစဉ်များက စိတ်ဝင်စားစရာ မကောင်းတော့ဟု ထင်ကာ အခန်းသို့ ပြန်၍ ဆက်လက် လေ့လာကာ ဆုလာဘ်များ ပိုမို ရရှိရန် ကြိုးစား တော့သည်။

အထက်တန်း တတိယနှစ် ကျောင်းသားများအတွက် ၎င်းသည် ပုံမှန် အခြေအနေဖြစ်သည်။

နှစ်သစ်ကူး ခေါင်းလောင်းသံ မြည်လာသည်နှင့် ကျန်းကျဲ့သည် စနစ်၏ ဆုလာဒ်ပေးခြင်း အသံကို နောက်ဆုံးတွင် ကြားလိုက်ရ သည်။

သူသည် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

စနစ်သတိပေး-ပိုင်ရှင် ၏ ဤလအတွက် သင်ယူမှုသည် အဆင့်ကောင်းသို့ ရောက်ရှိပြီ။ ဆုရယူ မည်လား။

ကျန်းကျဲ့က ရယူမယ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။

စနစ်မျက်နှာပြင်မှ ပန်းပွင့်များ ပွင့်ထွက်လာပြီးနောက် အောက်ပါအတိုင်း ပြသသည်-

ပိုင်ရှင် သည် ဤလအတွက် ငွေကြေးဆုလာဘ် ၃၇၀၀၀ ယွမ် ရရှိခဲ့သည်။

ကျန်းကျဲ့၏ ရင်ထဲတွင် နွေးထွေးသွားသည်။ သူ ထင်ထားသည်ထက် နည်းနေသော်လည်း လက်ရှိ ကုန်ကျစရိတ်များကို ဖြေရှင်းရန် လုံလောက်သည်။

စနစ်က ဆက်လက် သတိပေးသည်။ ပိုင်ရှင် သည် ဆုလာဘ်ရရှိရန် နည်းလမ်းကို ရွေးချယ်နိုင်သည်။

ရွေးချယ်စရာ လေးခု-စတော့ ရှယ်ယာ၊ ထီ၊ ပန်းချီရောင်းခြင်း၊ စီးပွားရေးအခွင့်အလမ်း။

ဤတစ်ကြိမ်၏ ရွေးချယ်စရာ များတွင် ဆုရရှိခြင်း မပါပေ။

သင့်တော်သော အခွင့်အရေး မရှိသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူ ယူဆသည်။

ကျန်းကျဲ့သည် ပန်းချီရောင်းခြင်း ကို ဆက် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

စနစ်က သတိပေးသံအသစ် ထွက်ပေါ်လာ သည်။ ပိုင်ရှင် သည် ဖန်တီးထားသော လက်ရာများကို အီလက်ထရောနစ်မေးလ်ဖြင့် အောက်ပါ အီးမေးလ်လိပ်စာသို့ ပေးပို့ရမည်။

နောက်တွင် ပန်းချီ လက်ရာလိုအပ်ချက်အသေးစိတ်နှင့် လက်ခံသူလိပ်စာတို့ကို ဖော်ပြထားသည်။

ကျန်းကျဲ့သည် လိုအပ်ချက်များကို မှတ်သားလိုက်သည်နှင့် အီးမေးလ် ထပ်မံ အသုံးပြုရမည်ကို တွေးမိကာ ကွန်ပျူတာတစ်လုံးနှင့် ကင်မရာတစ်လုံး ထပ်မံ ဝယ်လိုစိတ် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ထိုအချိန်က ကွန်ပျူတာဆိုင်တွင် သင့်တော်သော ကွန်ပျူတာတစ်လုံးကို တပ်ဆင်ရန် ယွမ် ၃၀၀၀ ခန့်သာ လိုသည်။ ဒစ်ဂျစ်တယ်ကင်မရာ၏ စျေးနှုန်းကလည်း မနည်းပေ။

လက်ထဲရှိ ငွေနဲ့ မလောက်ပေ။ ဆုရငွေများ အမြန်ဆုံး ရရှိရန် မျှော်လင့်သည်။

တရုတ်နှစ်သစ်ကူး ပထမနေ့တွင် ကျန်းကျဲ့သည် ဆွေမျိုးသားချင်းများထံ သွားမလည် ပေ။

ကျန်းကျဲ့သည် တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းစာမေးပွဲ ရင်ဆိုင်နေရသည်ကို အားလုံးက သိထားသည့်အတွက် ဤအချိန်တွင် မည်သူမျှ မဆူကြပေ။

ကျန်းကျဲ့သည် သူ၏ ခွန်အား အားလုံးကို ပန်းချီဖန်တီးခြင်းအတွက် အသုံးပြုနေ သည်။ စနစ်၏ လိုအပ်ချက်အတိုင်း ရှုခင်းနှင့် လူပုံများ ပါဝင်သော ပန်းချီ လက်ရာ ၇ ခုကို ပြီးစီးအောင် ဆွဲနေ သည်။ အရွယ်အစားများက မတူညီကြပေ။

ပုံနှိပ်ဆိုင်တစ်ဆိုင် စတင်ဖွင့်သည်နှင့် သူသည် ပန်းချီ လက်ရာများကို အီလက်ထရောနစ်စာမူအဖြစ် ပြုလုပ်ကာ သတ်မှတ်ထားသော လိပ်စာသို့ ပေးပို့လိုက်သည်။

တရုတ်နှစ်သစ်ကူး တတိယနေ့အထိ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ပေမဲ့ ဆုရရှိခြင်းနှင့် ပန်းချီကားရောင်းချခြင်းမှ အကြောင်းပြန်ကြားမှု မရရှိသေးပေ။

ကျန်းကျဲ့သည် မကြာမီ သင်တန်းသို့ သွားတက်ရတော့မည်ဖြစ်သည့်အတွက် အိမ်ကို အမြန်ဆုံး ငှားရမ်းရမည်။

ပင်းဟိုင်တွင် ကျောင်းသားလက်ခံသော တက္ကသိုလ်များသည် ပင်းဟိုင်မြို့ အနုပညာအထက်တန်းကျောင်းတွင် စာမေးပွဲကျင်းပရာနေရာများ သတ်မှတ်ထားသည်။

အနုပညာအထက်တန်းကျောင်းသည် ဟိုင်ရှန်တောင်လမ်းတွင် တည်ရှိပြီး တောင်ကုန်းဒေသ၏ တောင်စောင်းပိုင်းတွင်ဖြစ် သည်။ အနီးအနားတွင် ပန်းခြံနှင့် လူနေရပ်ကွက်များစွာ ရှိသည်။

ကျန်းကျဲ့ လျှောက်ထားရန် ပြင်ထားသော ပင်းဟိုင် အနုပညာကောလိပ်သည် အနုပညာအထက်တန်းကျောင်းနှင့် မဝေးလှပေ။ ခြေလျင်လျှောက်၍ သွားရောက်နိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် အနုပညာအထက်တန်းကျောင်းအနီးတွင် အိမ်ငှားရန် အလွန်အလျင်လိုနေ သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဤနေရာရှိ လူနေရပ်ကွက်အများစုသည် မိမိတို့ဘာသာ နေထိုင်ကြပြီး အငှားချထားသည်များ နည်းပါးသည်။

ကျန်းကျဲ့တို့ သားဖသည် အငှားချထားသော အိမ်အချို့ကို ဆက်တိုက် ကြည့်ခဲ့ကြပေမဲ့ အလွန်ကြီးမားပြီး လက်တွေ့မကျသည်များ သို့မဟုတ် နေရာလွဲမှားနေသည်များသာ ဖြစ်သည်။

အကျိုးဆောင်သည် ၎င်းတို့ကို သုံးထပ်တိုက်ဟောင်းတစ်လုံးရှေ့သို့ ခေါ်လာသည်။

"ဒီအဆောက်အအုံက ၁၉၅၀ ပြည့်နှစ်တွေက ဆောက်ခဲ့တာလား" ဟု ကျန်းယိက အဆောက်အအုံကို ကြည့်ရင်း မေးသည်။

အကျိုးဆောင်က ပြန်ဖြေသည်။ "ဟုတ်ပါတယ်၊ နိုင်ငံခြားကျွမ်းကျင်သူတွေအတွက် ဆောက်ခဲ့တာပါ။ ဟောင်းနေပေမဲ့ ခိုင်ခံ့ပြီး အဆောက်အအုံပုံစံကလည်း သင့်တော်ပါတယ်။ နေဖို့လည်း အဆင်ပြေ ပါတယ်။ မင်းတို့ရဲ့ လိုအပ်ချက်တွနဲ့ ကိုက်ညီမှာပါ။"

၎င်းတို့ ကြည့်လိုသော အိမ်သည် တတိယထပ်တွင် ဖြစ်သည်။

အိမ်၏ ဝင်ပေါက်တွင် စင်္ကြံငယ်လေးတစ်ခု၊ မီးဖိုချောင်ငယ်နှင့် ရေချိုးခန်း အိမ်သာတို့ ပါရှိပြီး စင်္ကြံ၏ အဆုံးတွင် စတုရန်း ၂၈ မီတာ ကျယ်ဝန်းသော အခန်းကြီးတစ်ခန်း ရှိသည်။ တောင်ဘက်သို့ မျက်နှာမူထားပြီး လသာဆောင်လည်း ပါရှိသည်။

"မိသားစုသုံးဦးအတွက်က ကျဉ်းလွန်းတယ်။ ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးအတွက်က သင့်တော်တယ်၊ တစ်ယောက်တည်းနေရင်တော့ ပိုအဆင်ပြေပါတယ်ဗျ..." ဟု အကျိုးဆောင်က အိမ်၏ အားသာချက်များကို ပြောပြနေသည်။

ကျန်းကျဲ့က သေချာ စစ်ဆေးသည်။ စင်္ကြံ၊ မီးဖိုချောင်၊ ရေချိုးခန်း အိမ်သာတို့တွင် ကြမ်းခင်းကြွေပြားများ ခင်းထားသည်။ အခန်းထဲတွင် ခေတ်ဟောင်း သစ်သားကြမ်းခင်းများ ရှိသည်။ မကြာသေးမီက ဆေးသုတ်ထားသည့် အစအနများ မရှိပေ။ မိုးယိုခြင်း၊ ပျက်စီးခြင်းများလည်း မရှိပေ။ ပရိဘောဂများ မရှိပေမဲ့ ဤအိမ်ကို ကောင်းစွာ ထိန်းသိမ်းထားသည်။

သူသည် ဖခင်ကို အိမ်ကို ငှားမယ့် ကြောင်း အရိပ်အမြွက် ပြောကြားသည်။

ကျန်းယိသည် အကျိုးဆောင်နှင့် စျေးဆစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သဘောတူညီမှု ရရှိခဲ့ပြီး ခြောက်လ ငှားရမ်းခ ယွမ် ၃၀၀၀ ဖြစ်သည်။

အိမ်ရှင် မပေါ်လာပေ။ အကျိုးဆောင်က ကိုယ်စားဆောင်ရွက်ပေးသည်။

နှစ်ဦးနှစ်ဖက် စာချုပ် များ ချုပ် ပြီးနောက် အကျိုးဆောင်က ချီးကျူးသည်။ "မင်းတို့ စောစောရောက်လာတာ ကံ ကောင်းတယ်။ အနုပညာစာမေးပွဲ စရင် ဒီမှာ အိမ်ငှားလို့ ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"

သားဖ နှစ်ယောက် အိမ်ကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီး သော့အသစ်လဲလိုက်သည်။

ကျန်းယိသည် လသာဆောင်ပြတင်းပေါက်ကို စစ်ဆေးစဉ်တွင် အနုပညာအထက်တန်းကျောင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ "စျေးက နည်းနည်း မြင့်တယ်။ ဒါပေမဲ့ စာမေးပွဲကျင်းပမယ့် နေရာကို လမ်းလျှောက်ရင် ငါးမိနစ်၊ ခြောက်မိနစ်ပဲ ကြာမှာ။"

ကျန်းကျဲ့က "ဒီက ပတ်ဝန်းကျင်လည်း ကောင်းပါတယ်။ အဖေနဲ့အမေလည်း ဒီမှာ အိမ်ငှားနေဖို့ စဉ်းစားကြည့်လေ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းယိက ခေါင်းခါသည်။ "မင်း စာမေးပွဲ မဖြေတဲ့အခါ အိမ်ကို ပြန်နေရမယ်။ ဒီမှာ မနေရဘူး။”