← Chapters

ဒီဇိုင်း၊ စကားစ ပြောသော မိန်းကလေး

Vol. 2 Ch. 16

ဒီဇိုင်း၊ စကားစ ပြောသော မိန်းကလေး

Vol. 2 Ch. 16

ကျန်းကျဲ့သည် ဂျီဩမေတြီ ထူးခြားသော ပုံစံတစ်မျိုး၏ ခဲတံပုံကြမ်းကို ပြီးစီးအောင် ဆွဲပြီးနောက် ဆရာကျန်း အား ပြပြီး၊ ထိုပုံစံကို နှစ်ထပ် ပုံစံနှင့် လေးထပ် ပုံစံများအဖြစ် တိုးချဲ့ခဲ့သည်။

အဓိက ပုံစံသည် ဂျီဩမေတြီ ပန်းပုံစံများဖြစ်ပြီး တွဲဖက်ပုံစံမှာ Honeysuckle ပန်း ပုံစံဖြစ်သည်။

ဒီဇိုင်းရေးဆွဲစဉ်တွင် သူသည် လိုင်းအားလုံးကို အကျဉ်းချုပ်ဖော်ပြခဲ့ပြီး၊ စက်ဝိုင်းဆွဲကိရိယာ သို့မဟုတ် မျဉ်းကွေးဘုတ်ပြားဖြင့် လိုင်းတိုင်းကို ပြီးစီးအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။

ဆရာကျန်း သည် ကျန်းကျဲ့၏ နောက်တွင် ရပ်၍ အတန်ကြာအောင် ကြည့်နေခဲ့သည်။ ခဲတံပုံကြမ်း ပြီးစီးသည်အထိ ကျန်းကျဲ့ မေးသည်ကို မစောင့်ဘဲ တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်သည်- "ကောင်းတယ်။ ပုံစံအပြောင်းအလဲက အလွန်ကျစ်လျစ်ပြီး ရှေးဟောင်းပုံစံကို ခေတ်မီတဲ့ ခံစားချက်မျိုး ပေးတယ်။ မင်း အရင်က ပုံစံဒီဇိုင်း သင်ဖူးလား?"

ကျန်းကျဲ့က ပြန်ဖြေသည်- "ကျွန်တော် ပထမဆုံး ဆွဲတာပါ။ ကိရိယာတွေ အပြည့်အဝ အသုံးပြုပြီး မှားယွင်းမှု မဖြစ်စေချင် လို့ပါ။"

ဆရာကျန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဒီလို စဉ်းစားတာ မှန်တယ်။"

သူ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အခြားကျောင်းသားများလည်း ကြားနိုင်ရန် ပြောလိုက်သည်- "မင်းတို့လည်း ကြည့်ကြ။ ပုံစံဒီဇိုင်းမှာ အသုံးအများဆုံး ပုံစံတွေကတော့ ညီမျှခြင်းနဲ့ ဟန်ချက်ညီခြင်းပဲ၊ ဒါကို အခြား ဂရပ်ဖစ်ဒီဇိုင်း တွေမှာလည်း အသုံးပြုနိုင်တယ်။

ကျန်းကျယ် ဒီဇိုင်းဆွဲထားတဲ့ အဓိကပုံစံက ဘယ်ညာ ညီမျှခြင်းကို အသုံးပြုထားပြီး၊ ဟန်ချက်ညီခြင်းကို ထင်ဟပ်စေတယ်။ ဒါက ဒီဇိုင်းလိုအပ်ချက်တွေနဲ့ ကိုက်ညီတဲ့အပြင် အလွန်ကျစ်လျစ်တဲ့ အလှတရားကိုလည်း ထင်ဟပ်စေတယ်။"

သူသည် ကျန်းကျဲ့ကို သီးသန့်တာဝန် ပေးလိုက်သည်- "မင်း နောက်တစ်ဆင့်ကို ဆက်ဆွဲ ပါ၊ ဘောပင်နဲ့ မာကာဘောပင် တွေ သုံးပြီး အဖြူအမည်း အလှဆင်ပုံစံအဖြစ် ပြောင်းလိုက်ပါ၊ အစက်အပြောက်၊ လိုင်းနဲ့ မျက်နှာပြင်တို့ရဲ့ အလှဆင်မှု အသက်ဝင်အောင် ဆက်ဆွဲ ရမယ်။"

ကျန်းကျဲ့ အလှဆင်ဒြပ်စင်များကို စဉ်းစားနေစဉ်တွင် ကျောင်းသားများစွာ သူ့ဒီဇိုင်းကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် လာကြည့်တတ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အချို့ဆိုလျှင် သူ ဘယ်လို စဆွဲမလဲဆိုတာကိုပင် ကြည့်နေတတ်သည်။

ဆရာက ကောင်းမွန်သော လက်ရာများကို တွေ့သောအခါ အားသာချက်များကို ထောက်ပြပြီး ကျောင်းသားများ လိုက်သင်ယူစေသည်။ ၎င်းသည် သင်ကြားရေးအတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်စေသည်။

ကျန်းကျဲ့က ရင်းနှီးသူများအား အချင်းချင်း အကြံဉာဏ် ပေးခြင်းသည် ပြဿနာမရှိဟု ထင်သော်လည်း မရင်းနှီးသူများကို အဘယ်ကြောင့် သူ ကြည့်ခွင့်ပေးရမည်နည်း။ ထို့အပြင် ၎င်းတို့သည် ပြိုင်ဘက်များလည်း ဖြစ်နေသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူ စောစီးစွာ ပြင်ဆင်ထားသည်။

ပုံစံပစ္စည်းများကို အချက်အလက်များမှ သယ်ယူစဉ်တွင် သူသည် ဂရပ် ချဲ့ထွင်ခြင်းဟူသော ရိုးရှင်းသော နည်းလမ်းကို အထူးတလည် သုံးထား ပြီး၊ ချဲ့ထွင်မှုအတွက် အသုံးပြုသော ဆာလဖြူရစ်အက်စစ်စာရွက် ကို စားပွဲပေါ်တွင် တင်ထားခဲ့ရာ လူတိုင်း မြင်နိုင်သည်။ တကယ်တော့ ဒီရိုးရှင်းတဲ့ နည်းက မှားယွင်းနေမှာ မဟုတ်ပေ ၊ ဒါပေမဲ့ အလွန် ရှုပ်ထွေးသည်။

ဖြည်းဖြည်းချင်း သင်ယူရမည်။

သူသည် ကိရိယာများကို ပြင်ဆင်ပြီး စေ့စေ့စပ်စပ် စဉ်းစားပြီးနောက် ချက်ချင်း စဆွဲတော့ သည်။ အချိန်တိုအတွင်း ဆွဲနှုန်းကို အမြင့်ဆုံးသို့ တိုးလိုက်ရာ ခိုးကြည့်နေသူများ နားမလည် မမှတ်မိ နိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေ သည်။

ကျန်းကျဲ့ ပန်းချီဆွဲနေစဉ် ရုတ်တရက် မွှေးကြိုင်သော ရနံ့တစ်ခု ရလိုက်သည်။ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ချန်းယန်သည် ဘယ်အချိန်က ရောက်လာမှန်းမသိဘဲ အနီးကပ် လာကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ပို၍ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်ရန် အလွန်အနားကပ် လာခြင်း ဖြစ်သည်။

အခြားကျောင်းသားများ ဤသို့သောအခြေအနေမျိုး ကြုံရသောအခါ အကြည့်လွှဲ လေ့ရှိကြသည်။

ချန်းယန်သည် မော့ကြည့်လာသော ကျန်းကျဲ့နှင့် မျက်လုံးချင်းဆုံမိပြီးနောက် ပြုံးပြလိုက်သည်။

ကျန်းကျဲ့က တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းငုံ့ကာ ပန်းချီဆက် ဆွဲသည်။

ချန်းယန်သည် သူမ၏ အပြုံးကို လုံးဝ ပြန်မ တုံ့ပြန်သူနှင့် တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးသေးပေ။ သို့သော် သူက မငြင်းဆန် သည့်အတွက် သူမ ပို၍ နီးကပ်လာသည်။

ကျန်းကျဲ့၏ ညာ လက်တွင် ဘောပင်နှစ်ချောင်း ကိုင်ထားပြီး ပေတံ တစ်ချောင်းဖြင့် မျဉ်းကြောင်းများ ဆွဲနေသည်။ (ရိုက်ရန် သုံးသည့် အမျိုးအစား မဟုတ်ဘဲ၊ ပေတံတွင် အလျားလိုက် အပေါက်တစ်ခု ပါရှိပြီး ဘောပင်သည် ပေတံနှင့် ကပ်စရာမလိုဘဲ မျဉ်းဖြောင့်များ ဆွဲနိုင်ကာ ပုံကို ညစ်ပတ်ခြင်း မရှိစေနိုင်ပေ )။

မျဉ်းဖြောင့်များစွာသည် စိန်ပုံသဏ္ဍာန် အမှတ်အသားများကို ဖွဲ့စည်းကာ မီးခိုးရောင် ပုံစံ အကွက်များ ဖြစ်လာသည်။

ကျန်းကျဲ့၏ လှုပ်ရှားမှုများ အလွန်လျင်မြန်သော်လည်း မျဥ်း တိုင်းသည် စနစ်တကျ ဖြစ်နေပြီး မကြာမီ ပုံစံတစ်စု ဖြစ်ပေါ်လာ ခဲ့သည်။

ချန်းယန်က ကြည့်ရသည်မှာ စိတ်ဝင်စားသွားပြီး ပို၍ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်ရန် ပိုမို ကြိုးစားကြည့်လေ သည်။

ကျန်းကျဲ့က လက်မောင်းကို အနည်းငယ် ရွှေ့လိုက်ရာ တံတောင်ဆစ်က နူးညံ့သောအရာတစ်ခုကို ထိမိသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ချန်းယန် နောက်သို့ ဆုတ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ နားလည်သွား၏

ချန်းယန် အနည်းငယ် ရှက်သွားသည်။ သို့သော် သူမ၏ အခြေခံသည် မညံ့ သည့်အတွက် သင်ယူခွင့်ကို လက်လွှတ်မခံချင်ပေ။

ကျန်းကျဲ့ ဘာမှမပြောသည်ကို မြင်သောအခါ ထပ် ချဉ်းကပ်လာသည်။

"ရှင် ဒီဇိုင်းဆွဲတာ တကယ်ကောင်းတယ်။ ကျွန်မ နာမည်က ချန်းယန်၊ ရှင့် ဘေးမှာ ထိုင်လို့ရမလား?"

ဘေးနားမှ လူအချို့က ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေကြသည်။

ကျန်းကျဲ့ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်က တိတ်ဆိတ်တာကို ကြိုက်တယ်"

ဤအဖြေကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယောကျ်ားလေးများ မကျေမနပ် ဖြစ်သွား ကြသည်။

ယောကျ်ားလေးတစ်ယောက်ဆိုလျှင် ငေးကြည့်နေမိသည်။

ချန်းယန်လည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

သို့သော် သူမ ဒေါသမထွက်ဘဲ ပြန်သွားကာ သူမ၏ ပစ္စည်းများကို ယူပြီး ကျန်းကျဲ့၏ နောက်ဘက်နေရာတွင် ထိုင်လိုက်သည်။ အကွာအဝေးမှာ မဝေးလွန်း၊ မနီးလွန်းပေ။

ဒီတစ်ခါတော့ ရှင် ဘာလုပ်မလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့။

ချန်းယန်သည် ကျန်းကျဲ့ ပန်းချီဆွဲသည်ကို ဆက် ကြည့်နေ သည်။

ကျန်းကျဲ့က မမြင်ချင်ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။ ဤဖြစ်စဉ်သည် ပုံမှန်ဖြစ်သည်။ လူများကို မောင်းထုတ်၍ မရနိုင်ပေ

သူ၏ ပန်းချီစွမ်းရည် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာပြီးနောက် အတန်းထဲမှ သူငယ်ချင်းအချို့က သူ မည်သို့ ပန်းချီဆွဲသည်ကို မကြာခဏ လာကြည့်ကြသည်။

အနုပညာစာမေးပွဲခန်းမတွင် ကျောင်းသားအချို့သည် ကျွမ်းကျင်သူများကို တွေ့သောအခါ တိတ်တဆိတ် လိုက်ဆွဲတတ်ကြသည်။

ရှောင်းယူဖန်းက အဖြစ်အပျက် အားလုံးကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမ ရုတ်တရက် ကျန်းကျဲ့နှင့် နီးကပ်လာကာ "နင် ဒီလောက် လူကြိုက်များမယ်လို့ မထင်ထားဘူး" ဟု တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းကျဲ့က ဒီကောင်မလေးက တမင် သူ့အနား ကပ် လာတာလို့ပဲ ထင်လိုက်သည်။

မိနစ်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ကျန်းကျဲ့ နားနေစဉ်တွင် ချန်းယန်က ကျန်းကျဲ့နှင့် အရင် စကားစပြောသည်။

တစ်နာရီကြာပြီးနောက် အလွန်ကြိုးစားသော ကျောင်းသားပင်လျှင် အနားယူရမည်ဖြစ်သည်။

ကျန်းကျဲ့လည်း ဗိုက်ဆာလာသည်ဟု ခံစားရပြီး မုန့်ဗူးတစ်ဗူးကို ထုတ်ယူကာ သူငယ်ချင်းများနှင့် ဝေစားလေ သည်။

"ကျန်းကျဲ့၊ ရှင် မြည်းကြည့်ပါဦး" ဟု ချန်းယန်က စတော်ဘယ်ရီယို ပါသော ဘီစကစ်ဘူးတစ်ဘူးကို ထုတ်ကာ မိန်းကလေးနှစ်ဦးနှင့် ဝေစားပြီးနောက် ကျန်းကျဲ့ကို တစ်ခု ပေးသည်။

ကျန်းကျဲ့က ဖျော်ရည် ကို တစ်ဖက်၊ မုန့်ကို တစ်ဖက် ကိုင်ထားပေမယ့် မငြင်းဆိုခဲ့ပေ

ချန်းယန်က ဘီစကစ်ကို သူ၏ ပါးစပ်နားသို့ ကမ်း ပေးလိုက်သည်။ "အားနာမနေပါနဲ့၊ မြည်းကြည့်ပါဦး"

ကျန်းကျဲ့က သူမ အရင်စ ပေး နေသည်ကို မြင်သောအခါ ယူလိုက်ပြီး သူ့မုန့်များကို ရှေ့သို့ ကမ်းပေးကာ လက်ဆောင်ပြန်ပေးသည်

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟု ချန်းယန်က ဘဲသားပေါင်မုန့် တစ်လုံး ကို ယူကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ကိုက်လိုက်သည်။

ကျန်းကျဲ့က သတိပေးသည်။ "ဒီဆိုင်က ဘဲသားပေါင် မုန့်တွေက အရမ်းကြွပ်ရွတယ်"

ဘဲသားပေါင်မုန့် သည် တကယ်ပင် ကြေသွားသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ချန်းယန် လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ပြီး အချိန်မီ ဖမ်းမိကာ လက်ဖြင့် ကိုင်၍ စားသည်။ "အင်း၊ ကျွန်မ အရင်က တခြားဘဲသားပေါင်မုန့် တွေ ဝယ်ဖူးတယ်။ ဒီဟာက တကယ် အရသာရှိတယ်။ ရှင် ဘယ်ဆိုင်က ဝယ်တာလဲ?"

ကျန်းကျဲ့က ဆိုင်လိပ်စာကို ပြောပြသည်။

ချန်းယန်က "မနက်ဖြန် ငါလည်း နည်းနည်း ဝယ်ပြီး ငါ့အဖေနဲ့အမေကို မြည်းခိုင်းရမယ်" ဟု ပြောသည်။

ထိုအခါ မိန်းကလေးတစ်ဦးက သူမ၏ လက်မောင်းကို ညင်သာစွာ ဆွဲလိုက်သည်။

နှစ်ယောက်သား ပန်းချီခန်းမှ အတူတူ ထွက်သွားကြသည်။

ကျန်းကျဲ့ ရေနွေးသွားယူစဉ် တိတ်တဆိတ် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ သူ၏ သင်ယူမှုမှတ်တမ်း တွင် ဒီဇိုင်း ထပ်တိုးလာ ပြီး ဆုလာဘ်များ စုရမည့် အစီအစဉ် များ ပိုမို များပြားလာသည်။

ပြန်ရန် ပြင်နေစဉ် ရုတ်တရက် "ဝှီး... ဝှီး" ဟူသော အသံအချို့ကို ကြားလိုက်ရသည်။

အသံလာရာသို့ ကြည့်လိုက်သောအခါ စင်္ကြံထောင့်တွင် ခွေးလေးတစ်ကောင်က သူ့ကို ကြောက်ရွံ့စွာ ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ခွေးလေး၏ ကိုယ်ပေါ် တွင် အဝါဖျော့ဖျော့ အမွေးများ ရှိပြီး မျက်နှာနှင့် အမြီးဖျားတို့သည် အနက်ရောင်ဖြစ်သည်။ နားရွက်များက ချွန်နေပြီး ခွေးလေခွေးလွင့်လေးတစ်ကောင်နှင့် တူသည်။

ကျန်းကျဲ ဘေး ကို ကြည့်လိုက်ရာ ဘေးနားတွင် ခွေးကြီးများ မရှိဘဲ ခွေးထိန်းသူများလည်း မရှိပေ။

အနီးကပ်သွားကြည့်ရာ ခွေးလေး၏ အမွေးများက အနည်းငယ် ညစ်ပတ်နေပြီး လမ်းဘေးခွေးတစ်ကောင်နှင့် တူနေ သည်။

ခွေးလေးသည် ကျန်းကျဲ့ အနား ကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ကြောက်ရွံ့စွာ နောက်ဆုတ်သွားသည်။

ကျန်းကျဲ့က သူ့ကို လက်ပြ၍ ခွေးခေါ်နေကြ သံကို အတုခိုးလိုက်သည်။

ခွေးလေး နောက်ဆုတ်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အမြီးကို အနည်းငယ် လှုပ်လိုက်သည်။

ကျန်းကျဲ့က ကျန်ရှိသော ပေါင် မုန့်တစ်လုံး ကို ယူလာပြီး မုန့်ဗူးဖြင့် ခွေးလေးကို လှုပ်ယမ်းပြကာ လာစားရန် ပြလိုက်သည်။

ခွေးလေးသည် ခြေတံတိုလေးများဖြင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း ချဉ်းကပ်လာသည်။

ကျန်းကျဲ့က မုန့်ဗူးကို မြေပြင်ပေါ် ချပေးလိုက်သည်။

ခွေးလေးက ဗူးကို သတိထား၍ ချဉ်းကပ်ကာ နမ်းကြည့် ပြီးနောက် မုန့်စားတော့ သည်။

သို့သော် သူသည် အလွန်ငယ်သေး သောကြောင့် မည်သို့စားရမည်ကို မသိပုံရသည်။

ကျန်းကျဲ့က မုန့် ကို ယူကာ ဗူးထဲသို့ ရေနွေးအချို့ကို လောင်းထည့်ပြီး လက်ညှိုးဖြင့် မုန့်နှင့် ရေကို ရော၍ အနှစ် ဖြစ်အောင် လုပ်ပေးသည်။

ခွေးလေးက အနားမကပ် ရဲဘဲ ဝေးဝေးလည်း မသွားပေ။

ကျန်းကျဲ့က ဗူးကို ပြန်ချလိုက်သည်

ခွေးလေးက ချက်ချင်း ခုန်အုပ်လိုက်ပြီး ပါးစပ်အပြည့့် လျှာဖြင့် လျက်စားလေ သည်။

သူသည် မည်မျှကြာကြာ ဗိုက်ဆာနေသည်ကို မသိ။ အနှစ်အားလုံးကို လျက်ပြီးမှသာ ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ကျန်းကျဲ့က ခွေးလေးကို ရေနွေးအချို့ ထပ်ထည့်ပေးသည်။

ခွေးလေးသည် ကြင်နာမှုကို ခံစားမိပုံရပြီး အမြီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပျော်ရွှင်နေသည်။

All Chapters