ပထမဆုံးအနုပညာစာမေးပွဲ၊ကတိ

စာမေးပွဲစောင့်ဆရာက ပုံကြမ်းဆွဲရန် စာရွက်များ ဝေပေးသည်။

ပုံကြမ်းဆွဲခြင်း စစ်ဆေးမှု၏ မေးခွန်းမှာ မိနစ် ၂၀ အတွင်း လူပုံကြမ်းနှစ်ပုံကို ပြီးအောင် ရေးဆွဲရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သန့်ရှင်းရေးလုပ်သည့် လှုပ်ရှားမှုအမျိုးမျိုးကို ပြသရန် လိုအပ်သည်။

ဤမေးခွန်းက အနည်းငယ် ခက်ခဲသောကြောင့် ကျန်းကျဲ့က ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ပုံ၏ လှုပ်ရှားမှုမျဉ်းကြောင်းများကို ညင်သာစွာ မှတ်သားကာ၊ ချောမွေ့သော မျဉ်းကြောင်းများဖြင့် တစ်ထပ်တည်း ဆွဲချလိုက်ပြီး အလင်းအမှောင်များကို အနည်းငယ် ချိန်ညှိလိုက်သည်။ ဒုတိယလှုပ်ရှားမှုကို ဆွဲသည့် လုပ်ငန်းစဉ်က ပိုမို ချောမွေ့သွားသည်။

ချန်းယန်က အနည်းငယ် ခက်ခဲသည်ဟု ခံစားရသောကြောင့် ကျန်းကျဲ့၏ အဆင့်များကိုသာ လိုက်နာကာ တတ်နိုင်သမျှ တုပပြီး အချိန်မီ ပြီးစီးအောင် ကြိုးစားခဲ့သည်။

ပုံကြမ်းဆွဲခြင်း စာမေးပွဲက ကျောင်းသားများကြားက ကျွမ်းကျင်မှု ကွာခြားချက်များကို ပြသနေသည်။

လူများစွာက ပုံ၏ အချိုးအစားနှင့် လှုပ်ရှားမှုများ မှားယွင်းစွာ ဆွဲထားကြပြီး အချို့မှာမူ ဆိုးရွားသော အမှားများပင် ရှိနေသည်။

နံနက်ပိုင်း စာမေးပွဲ ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ကျောင်းသားများက ကိုယ်တိုင် နေ့လည်စာ စီစဉ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ နေ့လည်ပိုင်းတွင် ဆက်လက်၍ စာမေးပွဲဖြေဆိုရန် ပြန်လာရမည်။ ၎င်းတို့သည် ပန်းချီပစ္စည်းများကို သယ် ကာ စာမေးပွဲခန်းမှ ထွက်လာကြပြီး မေးခွန်းများကို ဆွေးနွေးနေကြသည်။

ချန်းယန်နှင့် ကျန်းကျဲ့တို့ ဘေးချင်းယှဉ်လျှောက်လာကြပြီး “ရှင်ဆွဲတဲ့ ပုံကြမ်းနဲ့ ပုံကြမ်းအမြန်ဆွဲတာက တကယ်ကို တော် တယ်။ ကျွန်မပုံကြမ်းအမြန်ဆွဲတာ ကတော့ ရှင့်ကို လိုက်ဆွဲတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ လုံးဝ မမှီဘူး။ ရှင့်ဘယ်ဘက်က ကျောင်းသားကလည်း ရှင့်ရဲ့ ပုံကြမ်းအမြန်ဆွဲတာ ကို ကြည့်နေတယ်” ဟု ချန်းယန်က ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းကျဲ့က လွန်ခဲ့သော အချိန်များကတည်းက သတိထားမိပြီးသား ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များကို တားဆီး၍မရနိုင်ဘဲ၊ တုပခြင်းက နောက်ဆုံးတွင် ကွာခြားချက်များ ရှိနေသည်ပင်။

“မင်းဆွဲတာလည်း ကောင်းပါတယ်။ စာမေးပွဲပြီးသွားရင် စိတ်မပူ နဲ့တော့”

ချန်းယန်က ပန်းချီဆွဲဘုတ်ပြားကို ကျန်းကျဲ့ထံ ပြန်ပေးရင်း “ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ရှင်သာ မရှိရင် ကျွန်မ ဒီနေ့ တကယ်ကို ဒုက္ခရောက်မှာ။ ရှင့်အိမ် ဝေးလား။ ကျွန်မအိမ်မှာ ထမင်းလိုက်စားပါလား” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းကျဲ့က “ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး၊ ငါ အိမ်ပြန်စားလိုက်ပါ့မယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်မ ရှင့် ကို သေချာ ကျေးဇူးတင်ဖို့ အခွင့်အရေးရှာပါဦးမှာပဲ” ချန်းယန်က တစ်စုံတစ်ရာ ထပ်ပြောချင်သေးသော်လည်း သူ့အမေက လူအုပ်ထဲမှာ သူ့ကို လက်ပြနေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမက ကျန်းကျဲ့အပေါ် သဘောကျနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဒီအချိန်မှာ အမေက မြင်သွားတာကြောင့် ရှက်ရွံ့သွားသည်။

ကျန်းကျဲ့ကို မွန်းလွဲပိုင်းမှာ တွေ့မယ်လို့ ပြောပြီး လူအုပ်ထဲကို ပြေးသွားတော့သည်။

ကျန်းကျဲ့က ချန်းယန်ရဲ့ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲမှုကို သတိပြုမိပြီး၊ ပြောင်းလဲမှုရဲ့ အကြောင်းရင်းကိုလည်း တွေ့လိုက်သည်။

လှပပြီး နူးညံ့သော သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ချန်းယန်ကို မေးခွန်းများစွာ မေးနေသည်။

“အို၊သမီးက ပန်းချီဆွဲဘုတ်ပြားတောင် မယူလာမိဘူးလား၊ သမီး ဘယ်လိုလုပ် စာမေးပွဲဖြေမလဲ”

“မေမေ၊ သမီး အဆင်ပြေပါတယ်၊ သူငယ်ချင်းဆီက ပန်းချီဆွဲဘုတ်ပြားတစ်ချပ် ငှားထားတယ်”

“အမေ ခုနက ကောင်လေးတစ်ယောက် သမီးနဲ့အတူ ထွက်လာတာ တွေ့လိုက်တယ်၊ သူက သမီးကို ငှားပေးတာလား။သမီးတို့က စာမေးပွဲခန်းတစ်ခန်းတည်းမှာလား။ အဲဒီကောင်လေးက တော်တော် အရပ်ရှည်တယ်” အမျိုးသမီးရဲ့ မျက်လုံးတွေက ခုနက ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို လူအုပ်ထဲမှာ လိုက်ရှာနေသည်။

ချန်းယန်က အမေ့ရဲ့ အရှေ့မှာ ပိတ်ရပ်လိုက်ပြီး “ရိုးရိုးသားသား သူငယ်ချင်းပါ၊ အိမ်ပြန်စားကြမယ်နော်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းကျဲ့က စာမေးပွဲစစ်ဆေးရေးဌာန ဝင်ပေါက်ကနေ ထွက်လာတော့ မိဘနှစ်ပါးစလုံးက အဝေးမှာ သူ့ကို စောင့်နေတာ တွေ့လိုက်ရတာကြောင့် အမြန်လျှောက်သွားသည်။

သူတို့ကို လာစရာမလိုဘူးလို့ ပြောထားပေမဲ့လည်း သူတို့က ရောက်လာကြတာပင်။

“သား စာမေးပွဲ ဘယ်လိုဖြေခဲ့လဲ” လို့ ကျန်းယီက မေးလိုက်သည်။

“ကောင်းပါတယ်၊ ပြဿနာမရှိပါဘူး”

ရှုလီက “မြန်မြန် အိမ်ပြန်ပြီး ထမင်းစားကြမယ် နေ့လည်ခဏနားပေါ့” လို့ ပြောလိုက်သည်။

သူတို့မှာ မေးချင်တာတွေ အများကြီး ရှိပေမဲ့ ကျန်းကျဲ့ရဲ့ စိတ်ခံစားချက်ကို ထိခိုက်မှာ စိုးရိမ်တာကြောင့် မေးခွန်းတွေကို မြိုသိပ်ထားလိုက်ကြသည်။

ပန်းချီခန်းက စာမေးပွဲစစ်ဆေးရေးဌာနနဲ့ နီးတာကြောင့် ကျန်းကျဲ့က အေးအေးဆေးဆေး ထမင်းစားပြီး ခဏနားနေလို့ ရသည်။

မအိပ်ခင်မှာ နေ့လည်ပိုင်းမှာ အသုံးပြုမယ့် ပစ္စည်းတွေကို ပြန်စစ်ဆေးသည်။

ပန်းချီခန်းက လူသုံးယောက်နားဖို့ နေရာမလုံလောက်ပေ။ ကျန်းကျဲ့တို့ ဇနီးမောင်နှံက အိမ်မပြန်ခင်မှာ ကျန်းကျဲ့ကို ဖုန်းဆက်ပြီး အချိန်ကျရင် သတိပေး မယ်လို့ ကတိပေးခဲ့ကြသည်။

ကျန်းကျဲ့ကလည်း ထရန် နာရီနှိုးစက်ကို အချက်ပေးထား သည်။

တကယ်တော့ နာရီနှိုးစက်မမြည်ခင်ကတည်းက သူ နိုးနေခဲ့ပြီ။

နေ့လည်ပိုင်းမှာ စာမေးပွဲဖြေဆိုသူတွေက ကျောင်းတံခါးဝအပြင်ဘက်မှာ ထပ်မံစောင့်ဆိုင်းပြီး ယခင်အတိုင်း ဆက်လုပ်ကြသည်။

စာမေးပွဲခန်းထဲ ဝင်တဲ့ ဖြစ်စဉ်က က ချောချောမွေ့မွေ့ ပြီးသွား ပါသည်။ ပြောင်းလဲမှုကတော့ ကျောင်းသားတိုင်း ခုံ နှစ်လုံး ရနိုင်တာပင်။

ဒါက အများကြီး ပိုအဆင်ပြေစေသည်။

သူက ခုံတစ်ခုပေါ်မှာ ထိုင်ပြီး ဒုတိယခုံကို လှန် ပြီး ပန်းချီကားတင်ခုံအဖြစ် အသုံးပြုကာ ပန်းချီဆွဲဘုတ်ပြားကို ခုံခြေထောက် လေးခုကြားမှာ ညှပ်ထားသည်။ ဒီလိုဆိုရင်တော့ အလွန်သက်သောင့်သက်သာ ပန်းချီဆွဲနိုင်ပြီ။

ဆရာက အရောင်ခြယ် မေးခွန်းစာရွက်တွေ ဝေပေးသည်။

မေးခွန်းကတော့ ရေဆေး ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို မှတ်မိသလောက် ရေးဆွဲရမှာ ဖြစ်သည်။

ရေးဆွဲရမယ့် ပုံမှာ လူတစ်ဦးရဲ့ ဖန်ခွက်၊ နွေးထွေးသော နောက်ခံ၊ ဖန်ခွက်ထဲက ပန်းများ၊ စားပွဲပေါ်က သစ်သီးအချို့တို့ ပါဝင်သည်။ သစ်သီးများအတွက် အသေးစိတ်လိုအပ်ချက်များလည်း ရှိသည်။

ကျန်းကျဲ့က အရောင်အသွေးကို သေချာစဉ်းစားပြီး မြေပြာရောင်ပန်းချီ ဆေးနဲ့ စတင်ရေးဆွဲသည်။

ဒီပန်းချီကားက အလုံးစုံ နွေးထွေးတဲ့အရောင်အသွေးဖြစ်ဖို့ လိုအပ်သည်။ သူက အအေးနဲ့ အနွေးက ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်မှသာ ပေါ်လွင်တယ်လို့ ထင်သည်။ နွေးထွေးမှုကိုချည်း တသမတ်တည်း ထည့်သွင်းနေလို့ မရပါပေ ။

အရောင်ခြယ်ပန်းချီစာမေးပွဲမှာ အမှတ်ကောင်းကောင်းရချင်ရင် အရောင်အသွေးနဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံပိုင်းမှာ ကြိုးစားအားထုတ်ဖို့ လိုအပ်သည်။

ကျန်းကျဲ့က စိတ်ကူးရှိပြီးသား ဖြစ်သည်။ ပန်းချီရဲ့ နောက်ခံမှာ နွေးထွေးတဲ့အရောင်တွေကို အများအပြား အသုံးပြုပြီး၊ ပုံသေပန်းချီကားတင်တဲ့ဘက်ခြမ်းမှာတော့ အအေးရောင်ကို အနည်းငယ် ထည့်သွင်းကာ ခြားနားမှု ပေါ်လွင်စေသည်။ ပုံသေပန်းချီကားတင်တဲ့နေရာရဲ့ ပုံအစွန်းနားမှာတော့ နွေးထွေးတဲ့အရောင်တွေကို ဆက်လက်အသုံးပြုပြီး အနီး၊ အလယ်၊အဝေးဆိုတဲ့ အဆင့်တွေကို ဖန်တီးသည်။

သူက ကြီးမားတဲ့ ဘောပင် နဲ့ အရောင်အသွေးကို အရင်ချပြီး၊ နောက်မှ ကြီးမားတဲ့ ပန်းချီဘောဖျက် နဲ့ အဓိက အရာဝတ္ထုတွေကို စတင်ဆွဲသည်။

သူက ပုံနှိပ်ကောလိပ်ရဲ့ အရင်က အနုပညာစာမေးပွဲရဲ့ ပုံစံကို ကြားဖူးသည်။ ဒါကြောင့် ပုံသဏ္ဌာန်နဲ့ အရောင်ပြောင်းလဲမှုတွေကို ရိုးရှင်းတဲ့ ပန်းချီဘောဖျက် ကြီးတွေနဲ့ပဲ ပုံဖော်ဖို့ ကြိုးစားသည်။ ဒီလို ပန်းချီပုံစံက လန်းဆန်းပြီး ပျော်ရွှင်တဲ့ ခံစားချက်ကို ပေးသည်။

နှစ်နာရီကြာပြီးနောက် ကျန်းကျဲ့က အရောင်ခြယ်ခြင်းကို အောင်မြင်စွာ ပြီးစီးပြီး ဆံပင်လေမှုတ်စက်ကို ထုတ်ကာ ပုံကို ခြောက်သွေ့အောင် လုပ်သည်။

အရင်ဘဝတုန်းကတော့ သူက ပြင်ဆင်မှုလည်း မရှိသလို အခုလို အခြေအနေမျိုးလည်း မရှိခဲ့ပေ ။

အခုတော့ သူက ဆံပင်လေမှုတ်စက်တင်မကဘဲ ဆေးရောင်ခြယ်တဲ့ ကော်နဲ့ ရေဆေး အချိုးအစားကိုပါ သေသေချာချာ ချိန်ညှိထားပြီး ပန်းချီဆွဲတဲ့စည်းချက်ကိုလည်း ထိန်းချုပ်ထားတာကြောင့် ဆေးရောင်တွေက တောက်ပပြီး ခိုင်ခံ့နေတာကြောင့် အချိန်ကြာကြာ ခြောက်ဖို့ မလိုတော့ပေ ။

အရောင်ခြယ် စာမေးပွဲမှာ ပုံတွေခြောက်သွေ့အောင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲဆိုတာက စာမေးပွဲဖြေဆိုသူကိုယ်တိုင်ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအပေါ် မူတည်သည်။

အကယ်၍ ပုံမခြောက်သေးဘဲ သိမ်းသွားပြီဆိုရင်တော့ မင်းပုံနဲ့ တခြားသူရဲ့ပုံနဲ့ ကပ်သွားနိုင်ခြေ အလွန်များသည်။

နှစ်မိနစ်ခန့်အကြာမှာ ကျန်းကျဲ့က ပုံရဲ့ ဆေးရောင်တွေ ခြောက်သွေ့သွားပြီး စာရွက်လည်း အခြေခံအားဖြင့် ပြန့်သွားတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

စာမေးပွဲခန်းထဲမှာ ဆံပင်လေမှုတ်စက် ယူလာတဲ့ ကျောင်းသား တစ်ဦးနှစ်ဦးပဲ ရှိသည်။ ကျောင်းသားအများစုက ကျန်းကျဲ့ရဲ့ ဆံပင်လေမှုတ်စက်ကို ချန်းယန်က ငှားသွားတာကို အားကျစွာ ကြည့်နေကြသည်။

ချန်းယန်က စာမေးပွဲပြီးတဲ့အထိ သုံးသွားသည်။

ကျန်းကျဲ့က သူ တမင်လုပ်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ထင်သည်။

သူ ချန်းယန်ရဲ့ ပုံကို ကြည့်ဖူးသည်။ အရောင်ဆက်စပ်မှုကတော့ အလွန်ကောင်းပြီး ပုံသဏ္ဌာန်ဖော်မှုကတော့ အလယ်အလတ်သာ ရှိပေမဲ့ အောင်ဖို့တော့ ပြဿနာမရှိနိုင်ဘူးလို့ ခန့်မှန်းရသည်။

စာမေးပွဲဖြေဆိုသူတွေက စာမေးပွဲခန်းထဲက မထွက်ဘဲ ဒီဇိုင်းစာမေးပွဲ ဆက်ဖြေကြသည်။

ဒီဇိုင်းအပိုင်းမှာတော့ ကံကောင်းစေတဲ့ တိရစ္ဆာန်ရုပ်ပုံ တစ်ခုကိုပဲ ဒီဇိုင်းဆွဲရသည်။

ကျန်းကျဲ့က ဒီဇိုင်းဆွဲဖို့အတွက် သီးသန့်အရောင်ချယ်ဘူးကို ထုတ်လိုက်သည်။

အတွင်းထဲက အရောင်တွေက ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားတာဖြစ်ပြီး၊ အရောင်စိုပြေမှု မြင့်မားတာ ဒါမှမဟုတ် အဆင့်မြင့် အညို ရောင်တွေ ဖြစ်သည်။

ဒီနည်းလမ်းကတော့ အရောင်ချယ်တဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်ကို လျှော့ချပြီး အချိန်ကုန်သက်သာစေတာကြောင့် အနုပညာစာမေးပွဲတွေအတွက် သီးသန့်အသုံးပြုသည်။

သူက ပန်းချီစာရွက်ပေါ်မှာ အရင်ဆုံး အညိုဖျော့ဖျော့ ကြည်လင်တဲ့အရောင်အသွေးကို အရင်ချလိုက်ပြီး၊ ခြောက်သွေ့တဲ့အချိန်ကို အသုံးပြုကာ သူ့စိတ်ကူးကို တွေးပြီး ချက်ချင်း စတင်ရေးဆွဲကာ၊ ကြည်လင်တဲ့ ရေဆေး နဲ့ မာကာဘောပင်နဲ့ ပြီးအောင် ဆွဲသည်။

စာမေးပွဲက ချောချောမွေ့မွေ့ နဲ့ ပြီးဆုံးသွားသည်။

စာမေးပွဲခန်းက ထွက်လာတဲ့အခါ ကျန်းကျဲ့က သူ့ရမှတ်ကို အလွန်မြင့်မားမယ်လို့ ခန့်မှန်းမိသည်။

ဒါပေမဲ့ ထိပ်ဆုံးဆယ်ယောက်ထဲ ဝင်နိုင်မလားဆိုတာတော့ မသေချာပေ ။ အနုပညာစာမေးပွဲက ပန်းချီရဲ့ ရလဒ်ကိုကြည့်ရုံနဲ့ မလုံလောက်ဘဲ စာမေးပွဲစစ်ဆေးသူရဲ့ နှစ်သက်မှုအပေါ်မှာလည်း မူတည်နေသည်။

ချန်းယန်က စိတ်အားထက်သန်စွာနဲ့ “ကျန်းကျဲ့၊ ကျွန်မ တခြားသူတွေရဲ့ ပုံတွေကို ကြည့်ပြီးပြီ၊ ရှင့်ရဲ့ အမှတ်က တော်တော် မြင့်မှာ သေချာတယ်” လို့ ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းကျဲ့က ဒီလိုစကားမျိုးကို အလေးအနက် မထားပေ ။

ကျောင်းတံခါးဝဆီ လျှောက်သွားရင်းနဲ့ သူ မတော်တဆ တွေ့လိုက်ရတာက ဒီဇိုင်းစာမေးပွဲစာရွက်အချို့က မခြောက်သေးတာကြောင့် စာမေးပွဲစောင့်ဆရာအချို့က စာရွက်တွေကို လှန်းနေကြသည်။ အဲဒီထဲက တစ်ရွက်က လေတိုက်လို့ လှန်သွားပြီး မြေကြီးပေါ် ပြုတ်ကျသွားသည်။ အကယ်၍ အဲဒီပုံက ပွတ်မိလို့ ညစ်ပတ်သွားခဲ့ရင်တော့….

ဒါကြောင့် အနုပညာစာမေးပွဲမှာ မထင်မှတ်တဲ့ အခြေအနေမျိုးစုံ ဖြစ်ပေါ်တတ်သည်။

ချန်းယန်က သက်ပြင်းချရင်း “ကျွန်မ အဆင့်မီ ပါ့ မလား မသိဘူး” လို့ ပြောသည်။

ပုံနှိပ်ကောလိပ်ကို ဥပမာအနေနဲ့ ပြောရရင် ၁၀ ယောက်လက်ခံပြီး ၁:၈ အချိုးအစားနဲ့ အောင်လက်မှတ် ၈၀ ထုတ်ပေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီ ၈၀ ထဲမှာ ထိပ်ဆုံး ၂၀ ထဲ ဝင်မှပဲ တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းစာမေးပွဲ မတိုင်ခင် စာရင်းသွင်းဖို့ သေချာသည်။ ဒါကမှ အဆင့်မီတဲ့ နာမည်စာရင်း ဖြစ်သည်ပင်။

ကျန်းကျဲ့က ချန်းယန်ကို နှစ်သိမ့်ရင်း “ပထမဆုံးစာမေးပွဲက စမ်းသပ်မှုတစ်ခုပဲလေ ။ ငါတို့ စာမေးပွဲခန်းမှာလည်း ထူးချွန်တဲ့သူတွေ သိပ်မရှိဘူး၊ မင်း စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး” လို့ ပြောလိုက်သည်။

သူက ချန်းယန်နဲ့ နှုတ်ဆက်ဖို့ ပြင်ရင်း “ငါ မနက်ဖြန် သင်တန်းသွားမှာ၊ မင်းကော ဘယ်လိုလဲ” လို့ မေးလိုက်သည်။

ချန်းယန်က ကျန်းကျဲ့ကို ဆွဲထားပြီး “ကျွန်မမှာ နောက်ထပ် စာမေးပွဲတစ်ခု ရှိသေးတယ်၊ သန်ဘက်ခါမှ သင်တန်းသွားမယ်။ ဟုတ်သားပဲ၊ ခွေးလေးကို အစာကျွေးဖို့ မမေ့နဲ့နော်” လို့ ပြောလိုက်လေသည် ။