မစ္စ နင်၏ တောင်းဆိုမှု၊ ပန်းချီဆွဲခ
Vol. 3 Ch. 37
အခန်းထဲတွင် လက်ဖက်ရည်နံ့ သင်းပျံ့နေသည်။
ဝမ်ကျန်း၏ လက်ထောက်က မစ္စ နင်အတွက် လက်ဖက်ရည်ငှဲ့ပေးသည်။
“မစ္စတာကျန်း၊ ဒီနှစ် ဆို အသက် ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ” မစ္စနင်၏ လက်ချောင်းသွယ်သွယ်လေးသည် စားပွဲပေါ်တွင် ညင်သာစွာ ခေါက်နေပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းကျဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“၁၉ နှစ်”
“ အထက်တန်းကျောင်းတက်နေ တုန်းပဲလား” မစ္စ နင်က ခပ်မတ်မတ်ထိုင်ကာ မျက်လုံးများက တောက်ပနေသည်။
ကျန်းကျဲ့က သူ့အသက်ကြောင့် တစ်ဖက်လူက စိတ်မချ ဖြစ်နေသည်ဟု ထင်ကာ - “ ကျွန်တော်က အထက်တန်း တတိယနှစ် ပါ၊ တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်ဖြေဖို့ ပြင်ဆင်နေပါတယ်”
“ ၁၉ နှစ်နဲ့ ဒီလောက် ကောင်းကောင်းဆွဲနိုင်တာ၊ ပုံမှန်အနုပညာစာမေးပွဲဖြေမယ့် ကျောင်းသားအဆင့်နဲ့ လုံးဝမတူဘူး။ အိမ်မှာ ပညာသင်ခဲ့ဖူးတာလား”
ကျန်းကျဲ့က တစ်ဖက်လူသည် အောက်ခြေအထိ အထိ သိချင်နေသည်ဟု ထင်ကာ - “ ကျွန်တော်က သာမန်မိသားစုကပါ။ အထက်တန်းကျောင်းကတည်းက ပန်းချီစသင်တာပါ”
“ဘယ်ကျောင်းလဲ”
“အမှတ် ၇ အထက်တန်း ကျောင်းပါ”
မစ္စ နင်က ခေါင်းညိတ်ကာ - “နောက်မှ ကျောင်းအုပ်ကို တွေ့ရင် ချီးကျူးစကား ကောင်းကောင်းပြောပေးရဦးမယ်၊ ဒီလောက် အရည်အချင်းရှိတဲ့ ကျောင်းသားမျိုးကို မွေးထုတ်ပေးလို့ပေါ့”
ကျန်းကျဲ့- “……”
ဝမ်ကျန်းက ခေါင်းစဉ်က နည်းနည်းသွေဖည်နေသည်ဟု ထင်သဖြင့် အချိန်မီ ခေါင်းစဉ်ကို ပြန်ဆွဲလိုက်သည် - “မစ္စ နင်၊ ပန်းချီဆရာဆိုတဲ့ အလုပ်က အရည်အချင်းပေါ်မှာ အများကြီး မူတည်ပါတယ်။ အချို့သူတွေက အချိန်တိုအတွင်းမှာပဲ အဆင့်မြင့်အဆင့်ကို ရောက်နိုင်တယ်”
မန်နေဂျာနင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး သဘောတူသည်- “ရှင့်ပန်းချီကားတွေကို ကျွန်မ မြင် ဖူးတယ်။ မနက်ခင်းအလင်းရောင်ထဲက အမျိုးသမီးပုံတူလက်ရာက ပန်းချီပညာ အရမ်းမြင့်တယ်။ အဲဒီပုံထဲက လူက ကျွန်မရဲ့ သူငယ်ချင်းနဲ့ အရမ်းတူတယ်လို့ သူငယ်ချင်းက ထင်တယ်”
“ကျေးဇူးပါ”
ဝမ်ကျန်းက ကျန်းကျဲ့ မည်သို့ပြန်ပြောရမှန်းမသိ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သဖြင့် ချက်ချင်းဖြည့်စွက်ကာ - “နိုင်ငံခြားက ပန်းချီပြခန်းအချို့ကလည်း မစ္စတာကျန်း ရဲ့ ပန်းချီကားတွေကို မှာယူထားပါတယ်။ မစ္စ နင်က ဒီနယ်ပယ်ကို နားလည်ပြီးသားဆိုတော့ ပန်းချီဆရာကို ကိုယ်တိုင် မှာယူတာပေါ့”
မစ္စ နင်သည် ယခုတစ်ကြိမ် ဝမ်ကျန်းကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ကျန်းကျဲ့ကိုသာ ဆက်မေးသည်- “မစ္စတာကျန်း၊ ကျွန်မ ဘာကြောင့် ရှင့်ကို ပုံတူမှာယူတာလဲဆိုတာ သိလား”
ကျန်းကျဲ့က ခေါင်းယမ်းသည်။
မစ္စ နင်က တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်သည်- “ကျွန်မ ပန်းချီဆရာတွေရဲ့ လက်ရာများစွာကို မြင် ဖူးပြီး ပန်းချီကားအချို့ကိုလည်း စုဆောင်းထားဖူးတယ်။ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် အချို့သူတွေက ဆယ်စုနှစ်ချီပြီး ဆွဲခဲ့ပေမဲ့ ပုံဆွဲလေလေ ပုံက အသက်မဲ့လာလေပဲ။ စိတ်မရှည်တဲ့ စိတ်ကူးတွေကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်လို့ မရဘူး။ တချို့ကတောင် သူတို့ရဲ့ မလေးမစား ဆွဲတာ ကို ဂုဏ်ယူနေကြသေးတယ်။
ရှင် ပန်းချီဆွဲတဲ့ အဓိကအားသာချက်ကတော့ အလေးအနက်ထားပြီး ဆွဲတာပဲ၊ လက်ရာ မမြောက်တာ မဟုတ်ဘူး”
“ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ အလုပ်ပါ” ကျန်းကျဲ့က ၎င်းသည် အားသာချက်လားဟု စဉ်းစားမိသည်။ အတွေ့အကြုံအရ အားသာချက်ကို အရင်ပြောပြီးနောက်တွင် သို့ပေမယ့် ဟု ဆက်ပြောမည်လားဟု တွေးမိသည်။
မစ္စ နင်က ဆက်ပြောသည်- “သို့ပေမယ့် ကျွန်မကတော့ မနက်ခင်းအလင်းရောင်ထဲက အမျိုးသမီးပုံတူပန်းချီမှာ အားနည်းချက်အချို့ ရှိနေတယ်လို့ ထင်တယ်”
ကျန်းကျဲ့က “ထောက်ပြပေးပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
မစ္စ နင်က မချွင်းမချန်ပြောလိုက်သည်- “ကျွန်မအနေနဲ့ကတော့ အဲဒီပန်းချီထဲမှာ ပုံဖော်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးက လှတော့ လှပေမဲ့ ဝိဉာဉ်ကင်းမဲ့ပြီး အလွန်အကျွံ လွှတ်လပ်နေတဲ့ ခံစားချက် ရှိနေတယ်”
ကျန်းကျဲ့က “ဒါကို သူ ဘယ်ကနေ သိတာလဲ” ဟု တွေးလိုက်သည်။ အော်၊ ဒါက ပန်းချီထဲကလူကို အကြောင်းပြပြီး သူ့သူငယ်ချင်းကို ပြောတာလား။
ဝမ်ကျန်းက မစ္စ နင်နှင့် သူမ၏ သူငယ်ချင်းကြား ဆက်ဆံရေးကို နားလည်သော်လည်း ကျန်းကျဲ့ကို ရှင်းပြ၍မရဘဲ အချိန်မီ ဖြန်ဖြေရုံသာ တတ်နိုင်သည်။
“မစ္စ နင်၊ ပန်းချီဆရာရဲ့ ပန်းချီပုံစံက ပုံသေ မရှိပါဘူး။ မစ္စတာကျန်း ၊ ရှင့်လက်ရာတွေကို ကျွန်မတို့ကို ပြပါဦး”
ကျန်းကျဲ့က တိတ်ဆိတ်စွာပင် သူ၏ လက်ရာဓာတ်ပုံများပါသော အယ်လ်ဘမ်တစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။
“မစ္စ နင်၊ မင်း ကြိုက်တဲ့ပုံစံ ရှိမရှိ ကြည့်ပါဦး”
မစ္စ နင်က အယ်လ်ဘမ်ကို ဖွင့်ကာ ဓာတ်ပုံများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ကြည့်သည်။ နောက်ဆုံးပုံအထိ ကြည့်ပြီးနောက် ရှေ့သို့ ပြန်လှန်ကာ ပုံတစ်ပုံကို ထောက်ပြပြီး ကျန်းကျဲ့ကို ပြောလိုက်သည်- “ဒီလက်ရာရဲ့ ပုံစံကို ကျွန်မ အကျေနပ် ဆုံးပဲ”
ကျန်းကျဲ့က မစ္စ နင် ရွေးချယ်သည့် လက်ရာသည် စာဖတ်နေသည့် မိန်းကလေးပုံဖြစ်ပြီး သူ ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်နေသည်။
“ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ၊ မစ္စ နင်က စာပေရနံ့ပါတဲ့ လက်ရာတွေကို ကြိုက်တာပေါ့”
မစ္စ နင်က “စာပေရနံ့တင် မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်မက ပန်းချီရဲ့ အလှက ထူးခြားတယ်လို့ ထင်တယ်။ ကျွန်မကိုယ်တိုင်ရဲ့ ပုံတူကို ရှင့်ကို မှာယူတာဆိုတော့ ကျွန်မရဲ့ အရည်အချင်းကို ဖော်ပြရမယ်။ ရှင် အဆင်ပြေတယ်ဆိုရင် ပန်းချီကို ဒီမှာပဲ ဆွဲပေးလို့ရမလား”
ဝမ်ကျန်းက စိုးရိမ်လာသည်။ ကျန်းကျဲ့ ပန်းချီဆွဲသည်ကို မမြင်ဖူးဘဲ သူ လုပ်နိုင်ပါ့မလားဆိုတာ မသိပေ။ ပန်းချီဆရာတစ်ဦးချင်းစီ၏ အမူအကျင့် က မတူရာ အခြေအနေက ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားပါက မည်သို့ဖြေရှင်းရမည်နည်း။
သူမသည် ကျန်းကျဲ့ကို ကြည့်ရင်း တိတ်တိတ်လေး ဆုတောင်းနေမိသည်။
ကံကောင်းစွာပင် ကျန်းကျဲ့က သူ့အသက်အရွယ်နှင့် မလိုက်အောင် တည်ငြိမ်မှု ရှိနေသည်။
သူသည် သူ့အိတ်ထဲမှ ပုံကြမ်းစာအုပ်နှင့် ခဲတံကို ထုတ်ကာ တိတ်တဆိတ် အမြန်ပုံကြမ်းများကို စတင်ဆွဲသည်။
ဤအချိန်တွင် မစ္စ နင်ကို အသေးစိတ် ကြည့်နိုင်သည်။
သူမက အသက် သုံးဆယ်ဝန်းကျင်၊ ဆံပင်က ပြောင်လက်ထူထပ်ကာ ၊ မျက်နှာသွင်ပြင်များက နူးညံ့ပြီး မျက်လုံးများက တောက်ပနေသည်။ မျက်ခွံများက အနည်းငယ် ကော့နေပြီး မျက်ခုံးမွှေးများက ပါးလွှာရှည်လျားကာ သေချာဂရုစိုက်ထားကြောင်း သိသာလှသည်။ သူမနှာခေါင်းက ချွန်ပြီး နှုတ်ခမ်းက ထူသည်။
အားနည်းချက်ကတော့ အကြည့်က ပြတ်သားလွန်းပြီး မျက်မှန်ကလည်း မကာ ပေးနိုင်ပေ။ မဟုတ်ရင်တော့ သာမန်မဟုတ်သော အလှပိုင်ရှင် ဖြစ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ ဝမ်းနည်းစရာပင်။
ကျန်းကျဲ့သည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်ပုံတူကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲပြီးနောက် ခဲတံဖြင့် နောက်ခံကို အနည်းငယ် အရောင်ခြယ်လိုက်သည်။
သူက ပုံကြမ်းစာအုပ်ကို ပြောင်းပြန်လှန်ပြီး ရှေ့သို့ တွန်းလိုက်ကာ- “ဒီပုံစံကို မင်း ကြည့်ပါဦး၊ လက်ခံနိုင်ပါ့မလား”
မစ္စ နင်၊ ဝမ်ကျန်းနှင့် လက်ထောက်လေးတို့သည် အမြန်ပုံကြမ်းကို အတူတူ ကြည့်လိုက်ကြသည်။
လက်ထောက်လေးက ခံစားချက်တစ်ခုတည်းသာ ခံစားရသည်- အရမ်းတူလွန်းတယ်။
ဝမ်ကျန်းသည် ပထမတော့ ပျော်ရွှင်သွားသည်။ ဤပန်းချီကားက မစ္စ နင်၏ ထူးခြားချက်များကို တကယ်ပင် ဆွဲပြနိုင်သည်။ အထူးသဖြင့် မျက်ခုံးနှင့် မျက်လုံးများ၊ မစ္စ နင်၏ အမူအရာနှင့် စရိုက်လက္ခဏာကို ပီပြင်စွာ ဖော်ပြထားသည်။ ရိုးရှင်းသော စုတ်ချက်များက တစ်ဆက်တည်းဖြစ်ပြီး လိမ္မာပါးနပ်ပြီး အရည်အချင်းရှိသော အမျိုးသမီးက ပန်းချီပေါ်တွင် အသက်ဝင်လာသည်။ သို့သော်လည်း ချက်ချင်းပင် စိုးရိမ်လာပြန်သည်။
ဤပန်းချီကားက အရမ်းတူလွန်းပြီး ဤအရည်အချင်းကို ဖော်ပြခြင်းက မစ္စ နင်ကို စိတ်မပျော်မရွှင်ဖြစ်စေမည်လား။
သူမသည် တိတ်တိတ်လေး လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ မစ္စ နင်၏ မျက်နှာက မည်သည့်အမူအရာမှ မရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ဒါ မကောင်းတော့ဘူး။
မစ္စ နင်သည် အမြန်ပုံကြမ်းကို အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ကျန်းကျဲ့ကို မော့ကြည့်သည်။
ကျန်းကျဲ့က တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့် သူ့ကို ပြန်ကြည့်သည်။
လေထုက အနည်းငယ် တင်းမာနေပြီး ဝမ်ကျန်း၏ ဦးနှောက်က မည်သို့ဖြေရှင်းရမည်ကို လျင်မြန်စွာ စဉ်းစားနေသည်။
မမျှော်လင့်ဘဲ မစ္စ နင်က မကျေနပ်မှုကို မပြဘဲ တည်ငြိမ်စွာပင် “ကောင်းတယ်၊ ကောင်းကောင်းဆွဲနိုင်တာပဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ဝမ်ကျန်းနှင့် လက်ထောက်လေးတို့ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။
“ဒါပေမဲ့-” မစ္စ နင်က ဆက်ပြောသည်- “နောက်ခံကို ကျွန်မရဲ့ ဥယျာဉ်နဲ့ လဲရမယ်၊ အရောင်က တောက်ပပြီး တည်ငြိမ်ရမယ်၊ အဝတ်အစားလည်း ပြောင်းရမယ်”
ကျန်းကျဲ့က ခေါင်းညိတ်ကာ - “ရပါတယ်၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် အခြေအနေအလိုက် ချိန်ညှိပေးဖို့ လိုပါလိမ့်မယ်”
မစ္စ နင်က ခေါင်းညိတ်ကာ - “ကျွန်မရဲ့ ပုံတူအတွက် မစ္စတာကျန်း ကို အားကိုးပါတယ်”
မစ္စ နင်၏ တောင်းဆိုချက်ကို ကြားရသောအခါ ဝမ်ကျန်းက စိတ်သက်သာရာရသွားပြီး ကံကောင်းသည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။ သူမသည် ချက်ချင်းပင် အစီအစဉ်များ ကူညီပေးမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောလိုက်သည်။
မစ္စ နင်သည် လက်ပတ်နာရီကို ကြည့်လိုက်ကာ - “ကျွန်မ အလုပ်ရှိသေးတယ်။ ရှင်တို့ လက်ဖက်ရည်ဆက်သောက်ကြပါ၊ ရှောင်ဝမ်က ကျွန်မအတွက် ထပ် ချိန်းဆို ပေးပါလိမ့်မယ်”
ဝမ်ကျန်း ပြန်မပြောခင် ကျန်းကျဲ့၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူက အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာပင် “မစ္စ နင်၊ ကျွန်တော်တို့ ပန်းချီဆွဲခအကြောင်း မဆွေးနွေးရသေးဘူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။
ကျန်းကျဲ့က တစ်ဖက်လူက မပြောဘဲနေရင် သူကပဲ စတင်မေးတာက မဆိုးဘူးဟု တွေးသည်။ ဈေးနှုန်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောခြင်းက အချင်းချင်း အားနာစရာ မလိုပေ။ ကျန်းမိသားစု၏ ငါးမျှားတံကဲ့သို့ပင် ဖမ်းမိချင်သူသာ လာပါစေ။
ဝမ်ကျန်း၏ မျက်နှာက မကောင်းပေ။
မစ္စ နင်ကမူ ပြုံးလိုက်ကာ - “မင်မင်းဆက်ခေတ် ဝူမန်လေးပါးထဲက တစ်ဦးဖြစ်တဲ့ ထန်းယင်က ‘အားလပ်ချိန်မှာ ပန်းချီတစ်ပုံဆွဲပြီး ရောင်းချတယ်၊ လူ့လောကမှာ မကောင်းတဲ့ ပိုက်ဆံ မသုံးဘူး’ လို့ ပြောခဲ့ဖူးတယ်။
မစ္စတာကျန်းက ငယ်ရွယ်ပေမဲ့လည်း ပိုက်ဆံအကြောင်း ပြောဖို့ မရှက်ဘူး။ အရည်အချင်းနဲ့ ပိုက်ဆံရှာတာက မှန်ကန်တဲ့ကိစ္စပါပဲ။
ကျွန်မရဲ့ ပုံတူပန်းချီက ကျွန်မသူငယ်ချင်းရဲ့ ပန်းချီကားထက် ပိုကောင်းရမယ်။ ဒါကြောင့် ဈေးက ပိုမြင့်သင့်တယ်။ တစ်ကိုယ်လုံးပုံတူ၊ လူအရွယ်အစား၊ ယွမ် ၆၀,၀၀၀။ရှင် ဘယ်လိုထင်လဲ”
ကျန်းကျဲ့က ခေါင်းညိတ်သည်- “ဈေးက ပြဿနာမရှိပါဘူး၊ ကျွန်တော် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပါ့မယ်”
မစ္စ နင်က ကျန်းကျဲ့နှင့် ထပ်မံလက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ကာ - “ဝမ်ကျန်းက ကျွန်မအိမ်ကို သိတယ်။ ချိန်းဆိုချိန် သတ်မှတ်ပြီးရင် သူ့ကို ကျွန်မအိမ်ကို ခေါ်လာခိုင်းလိုက်ပါ”
လူအချို့က မစ္စ နင်ကို ဟိုတယ်ဧည့်ခန်းမသို့ လိုက်ပို့ပြီး နှုတ်ဆက်ကြသည်။
ဝမ်ကျန်းသည် ကားရပ်နားရာနေရာအထိ လိုက်ပို့ပေးသည်။
လက်ထောက်လေးက ကျန်းကျဲ့ကို အလျင်စလို မထွက်သွားရန် အချက်ပြသည်။
သူမက မစ္စ နင်၏ ကား ထွက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ လျှာလေးထုတ်လိုက်သည်။
ကျန်းကျဲ့သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ပြုံး ရင်း “မင်း တို့ ခုနက အရမ်း စိုးရိမ်နေတာလား” ဟု မေးသည်။
လက်ထောက်လေးက ပြန်မေးသည်- “ရှင် မစ္စ နင်ရဲ့ အရှိန်အဝါက အရမ်းပြင်းတယ်လို့ မထင်ဘူးလား။ ရှင် ပန်းချီဆွဲခအကြောင်း ပြောတုန်းက ကျွန်မ ချွေးတွေတောင် ထွက်လာတယ်”
ကျန်းကျဲ့သည် မစ္စ နင်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ဆုံ သောအခါ အနည်းငယ် မသက်မသာဖြစ်မိသည်။ သို့သော် ဆုလာဘ်ကိစ္စတွင် စနစ်၏ သတိပေးချက်အတိုင်း စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းရုံသာ ဖြစ်သည်။ သူက တစ်ဖက်လူကို တောင်းဆိုစရာ မရှိသောကြောင့် စိတ်ထားက သဘာဝအတိုင်း တည်ငြိမ်နေသည်။
ဝမ်ကျန်း ပြန်လာသောအခါ သုံးဦးသား လက်ဖက်ရည်ခန်းသို့ ပြန်လာကြ သည်။
“မစ္စတာကျန်း ၊ ပုံတူပန်းချီကိစ္စကတော့ မစ္စ နင်နဲ့ ရှင့်အချိန်ပေါ်မှာပဲ မူတည်ပါတယ်”
ကျန်းကျဲ့သည် သူ၏ အားလပ်ချိန်ကို သတိထားပြီး လုံလောက်သော အချိန်ကို ဖယ် ထားသည်။
အဓိကကိစ္စပြီးသောအခါ ဝမ်ကျန်းက ကျန်းကျဲ့ကို မစ္စ နင်၏ ရှေ့တွင် ပန်းချီဆွဲခမေးခြင်းက မသင့်တော်ကြောင်း ပြောလိုက်သည်။
ကျန်းကျဲ့က သဘောပေါက်သွားကာ - “မန်နေဂျာ ဝမ်ရဲ့ အကြံပေးချက်က မှန်ပါတယ်။ ကျွန်တော် ပန်းချီဈေးနှုန်း သတ်မှတ်ဖို့ စဉ်းစားသင့်တယ်။ စံနှုန်းရှိသွားရင် ဈေးနှုန်းက ရှင်းသွားပြီး နှစ်ဖက်စလုံး အားနာစရာ မလိုတော့ဘူး”
ဝမ်ကျန်း- “……”
ကျန်းကျဲ့က ထပ်မံမေးသည်- “မန်နေဂျာ ဝမ်၊ မစ္စ နင်ရဲ့ နာမည်ကို ဘယ်လိုရေး တာ လဲ”
နင်အန်းချီ။ ဝမ်ကျန်းက စာလုံးသုံးလုံးကို တိတ်တဆိတ် ရေးပေးသည်။