ဖန်တီးမှု၊ မစ္စ နင်၏ စိတ်ကူးများ

မစ္စ နင် ဖုန်းပြောပြီးနောက် ဖုန်းကို လက်ထောက်အား ပေးလိုက်ပြီး ဧည့်ခန်းထဲသို့ ဝင်လာကာ - “အကြာကြီး စောင့်ခိုင်း ရလို့ တောင်းပန်ပါတယ်”

ကျန်းကျဲ့နှင့် အခြားသူ များ ထကာ နှုတ်ဆက်ကြ သည်။

ဝမ်ကျန်းက အားကျစွာဖြင့် “မစ္စ နင်၊ ဒီနေ့ မျက်နှာအသွေးအရောင် တော်တော်ကောင်းနေတယ်နော်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

မစ္စ နင်သည် အစင်းကြောင်းပါသော ဝတ်စုံနှင့် အိမ်သုံးဖိနပ်ကို ဝတ်ထားသည်။ ကိုယ့်အိမ်မှာပင် သူမ၏ မျက်နှာက ထိုမျှ တည်ကြည်လှ သည်။ “ဒီနေ့ မနက်ပိုင်း လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်တော့ မနေ့ကထက် ပိုလန်းဆန်းနေတာပေါ့”

သူမသည် ကျန်းကျဲ့ကို ကြည့်လိုက်ကာ - “မစ္စတာကျန်း ကို အားနာလိုက်တာ”

ကျန်းကျဲ့က “ဒါက ကျွန်တော့်အလုပ်ပါပဲ။ မင်း ဘယ်နေရာမှာ ပန်းချီဆွဲစေချင်တာလဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

မစ္စ နင်က ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ လက်ညွှန်ကာ - “ဥယျာဉ်ထဲမှာ ကျွန်မ သဘောကျတဲ့ နေရာအချို့ ရှိတယ်။ ရှင် ကြည့်ပါဦး”

သူမသည် ထပြီး ဥယျာဉ်ထဲသို့ ဦးဆောင်သွားသည်။

ကျန်းကျဲ့နှင့် အခြားသူ များက နောက်မှ လိုက်သွားကြသည်။

မစ္စ နင်သည် ခရမ်းရောင် ဖူထန်းပန်းများအောက်သို့ လျှောက်သွားပြီး သစ်သားစင်္ကြံ၏ ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်ရင်း ကျန်းကျဲ့ကို ကြည့်လိုက်ကာ - “ဘယ်လိုလဲ”

ကျန်းကျဲ့သည် မစ္စ နင် ကို တစ်ပတ်ပတ်ပြီး မတူညီသည့် အကွာအဝေးမှ ကြည့်သည်။ “ဒီနေရာရဲ့ ရှုထောင့်က အတော်ကောင်းပါတယ်။ တခြားနေရာ ရှိသေးလား”

မစ္စ နင်သည် ပန်းအိုးဘေးရှိ အဆောက်အအုံ လေးထဲသို့ ထပ်မံသွားပြီး ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်လိုက်သည်။ ဤနေရာတွင် နေရောင်ခြည်က တောက်ပနေသော်လည်း အဆောက်အအုံ နှင့် လိုက်ကာက ကာထားသဖြင့် နေရောင်တိုက်ရိုက် မထိတွေ့ပေ။

ကျန်းကျဲ့သည် အဆောက်အအုံ ပတ်လည်တွင် ကြည့်ပြီးနောက် ပုံကြမ်းအချို့ကို စဉ်းစားလိုက်သည်။

မစ္စ နင်က ရွေးချယ်သည့် တတိယနေရာမှာ မြက်ခင်းပြင်ပေါ်ရှိ ဒန်းဖြစ်သည်။

ဒန်းခုံသည် လက်တင်ခုံပါသော ဥရောပစတိုင် ထိုင်ခုံရှည်ဖြစ်ပြီး သံဖြင့်ပြုလုပ်ထားကာ အဖြူရောင်ဆင်ထားသည်။

မစ္စ နင်သည် ဒန်းပေါ်တွင် ထိုင်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း လှုပ်နေသည်။

ဝမ်ကျန်းက ချီးကျူးလိုက်သည်- “မစ္စ နင်၊ ရှင့်အမြင်က မြင့်တယ်။ ဒီဇိုင်းက အရမ်းခမ်းနားတယ်။ တခြားဒီဇိုင်နာတွေ ရှင့်အဆင့်ကို ဘယ်တော့မှ မမီနိုင်ဘူး” ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျန်းကျဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

မစ္စနင်က ကျန်းကျဲ့ကို ကြည့်သည်။

ကျန်းကျဲ့သည် ဝမ်ကျန်း၏ သတိပေးချက်ကို သတိပြုမိသော်လည်း သူ လုပ်ရမည့်အရာကို သိသည်။ ဦးနှောက်က လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်နေပြီး သူ စဉ်းစားထားသည့် ပုံကြမ်းများကို နှိုင်းယှဉ်နေ သည်။

“မစ္စ နင်၊ မင်း ရွေးချယ်ထားတဲ့ ဒီနေရာသုံးခုလုံးက ကောင်းပါတယ်။ တစ်နေရာချင်းစီမှာ ထူးခြားချက်တွေ ရှိပါတယ်။ ခရမ်းရောင် ဖူထန်းပန်းတွေအောက်က နေရာက ပိုပြီး တည်ငြိမ်တဲ့ အရောင်ရှိပြီး တည်ကြည်တဲ့ အရည်အချင်းကို ဖော်ပြပါတယ်။ ပန်းအိုးဘေးက နေရာကတော့ နူးညံ့ပြီး သဘာဝကျတဲ့ အရည်အချင်းကို ဖော်ပြဖို့ ပိုသင့်တော်ပါတယ်။ ဒန်းကလည်း ရှုထောင့်ကောင်းပါတယ်။ အကယ်၍ ဂါဝန်ရှည်ဝတ်လိုက် ရင်တော့ တက်ကြွပြီး ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်ရှိတဲ့ လူ့အရည်အချင်းကို ဖော်ပြနိုင်ပါတယ်။ နေရာသုံးခုစလုံးမှာ ထူးခြားချက်တွေ ရှိပါတယ်။ မင်း ဘယ်တစ်ခုကို ရွေးမလဲဆိုတာပေါ်ပဲ မူတည်ပါတယ်”

ကျန်းကျဲ့၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုကို ကြားသောအခါ မစ္စ နင်သည် တခြားနေရာနှစ်ခုကို လှည့်ကြည့်ပြီး ခဏမျှ မတုံ့ပြန်ပေ။

ကျန်းကျဲ့သည် သူ၏ အလုံးစုံလေ့လာချက်ကို မပြောသေးပေ။ ဤနေရာသုံးခုစလုံးတွင် အားနည်းချက်အချို့ ရှိနေပြီး ပန်းချီကားကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေမည့် အရာများစွာရှိရာ ပန်းချီကားပေါ်တွင် ချိန်ညှိမှုများ ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်သည်။

မစ္စ နင်က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် “မစ္စတာကျန်း၊ ကျွန်မ အဝတ်အစားအချို့ ပြင်ထားတယ်။ ကျွန်မ အဝတ်လဲပြီးမှ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပြီး ဆုံးဖြတ်ချင်တယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်ထောက်ကို ခေါ်ပြီး အဝတ်လဲရန် သွားသည်။

ကျန်းကျဲ့နှင့် အခြားသူ များ ဥယျာဉ်ထဲတွင် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

အိမ်တော်ထိန်းက အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမသည် အခြားဝန်ထမ်းများကို ပန်းချီကားတင်ခုံ နှင့် ပန်းချီဘုတ်ပြား များ ယူလာခိုင်းပြီး ကျန်းကျဲ့တို့အတွက် လက်ဖက်ရည်နှင့် မုန့်များ ပြင်ဆင်ပေးသည်။ ဂရုစိုက်မှုက ပြည့်စုံလှသည်။

မစ္စ နင်သည် ဂါဝန်ရှည်တစ်ထည်လဲပြီး ခရမ်းရောင် ဖူထန်းပန်းများအောက်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။

လက်ထောက်က ဘေးတွင် ရပ်ပြီး ဆံပင်များကို ဖီး ပေးသည်။

ဆံပင်ဖီး နေစဉ် ကျန်းကျဲ့သည် ပုံကြမ်းစာအုပ်ကို ယူပြီး လျင်မြန်စွာ ပန်းချီဆွဲသည်။ မစ္စ နင် အနေအထားယူပြီးသောအခါ သုံးလေးမိနစ်အတွင်း ပုံကြမ်းတစ်ပုံ ပြီးစီးသွား သည်။

အခြားသူ များက နောက်နေရာတစ်ခုသို့ ဆက်သွားကြသည်။

မစ္စ နင်သည် ဂါဝန်ရှည်များ၊ ပါတီပွဲဝတ်စုံများ၊ တရုတ်ဝတ်စုံများ၊ အနောက်တိုင်းဝတ်စုံများ အစရှိသဖြင့် ဝတ်စုံများစွာ ပြင်ဆင်ထားပြီး ဝတ်စုံတစ်ခုစီက အလွန်လှပသည်။

ဝတ်စုံများနှင့် လိုက်ဖက်ရန် ဆံပင်ပုံစံနှင့် ဖိနပ်များလည်း လဲသည်။

တစ်ခါပြောင်းတိုင်း အချိန်ယူရသဖြင့် ကျန်းကျဲ့သည် စဉ်းစားရန်နှင့် ပန်းချီဆွဲရန် လုံလောက်သော အချိန် ရသည်။

သူသည် ပုံကြမ်းတစ်ပုံဆွဲပြီးတိုင်း ဝန်ထမ်းက ယူသွားကာ ပန်းချီကားတင်ခုံ ကြီးပေါ်တွင် ကပ်ထားသည်။

မစ္စ နင် အဝတ်အစားများအားလုံး စမ်းဝတ်ပြီးသောအခါ ကျန်းကျဲ့သည် စုစုပေါင်း ပုံကြမ်း ၂၀ ကျော် ဆွဲပြီးခဲ့ သည်။

ဝန်ထမ်းများက ပုံကြမ်းများအားလုံးကို ပန်းချီကားတင်ခုံ ပေါ်တွင် ပြသပြီး မစ္စ နင်အနီးသို့ ရွှေ့လိုက်သည်။

မစ္စ နင်သည် ပုံကြမ်းအများအပြားကို ကြည့်ပြီးနောက် တစ်ပုံကို ထောက်ပြကာ - “ဒီပုံကိုပဲ ရွေးလိုက်မယ်”

သူမသည် နောက်ဆုံးတွင် ခရမ်းရောင် ဖူထန်းပန်းများအောက်ရှိ နေရာနှင့် ဝတ်စုံကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ဤဝတ်စုံကို အရောင်ဖျော့သော သားရေဖိနပ်တစ်ရံနှင့် တွဲဝတ်ထားရာ ငယ်ရွယ်တက်ကြွပြီး ခေတ်ဆန်သည့် ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနိုင်သဖြင့် သူမ၏ စိတ်ကူးနှင့် အကိုက်ညီဆုံးဖြစ်သည်။

မစ္စ နင် အဝတ်လဲနေစဉ် အိမ်တော်ထိန်းသည် ဝန်ထမ်းများနှင့်အတူ ကျန်းကျဲ့ရွေးချယ်ထားသည့် နေရာသို့ ပန်းချီကားတင်ခုံ နှင့် ပန်းချီကားဘုတ်ပြား ကို ယူလာသည်။

ကျန်းကျဲ့သည် ပန်းချီဆွဲမည့် နေရာကို ချိန်ညှိပြီး အသင့်တော်ဆုံး နောက်ခံကို ရွေးချယ်သည်။

မစ္စ နင်သည် လူတစ်ကိုယ်လုံး အရွယ်အစား ပုံတူကို ဆွဲခိုင်းသဖြင့် ပုံမှန် ပန်းချီကားတင်ခုံ များက မလုံလောက်ပေ။ ဝန်ထမ်းများက အထူးပြုလုပ်ထားသော ပန်းချီကားတင်ခုံ များကို ပြင်ဆင်ပေးသည်။

ယနေ့တွင် ပုံကြမ်းသာ ဆွဲရမည်ဖြစ်သော်လည်း ကျန်းကျဲ့သည် အပြီးသတ်ပန်းချီကား အရွယ်အစားနှင့် တူညီသည့် ပုံကြမ်းစက္ကူကို ပြင်ဆင်ခိုင်းသည်။ သူသည် ပုံကြမ်းတွင် ပြဿနာအများစုကို ဖြေရှင်းနိုင်ရန် အသေးစိတ်ပုံကြမ်းတစ်ခု ဆွဲလိုသည်။

ဝန်ထမ်းက ကျန်းကျဲ့အတွက် ပန်းချီစက္ကူကို ကပ်ပေးသည်။

ကျန်းကျဲ့သည် ပန်းချီဆွဲသည့် နေရာကို အကြိမ်ကြိမ် ချိန်ညှိပြီး မီးသွေး ခဲတံနှင့် အထူးပြုလုပ်ထားသော ခဲဖျက် တို့ကို သက်သောင့်သက်သာဖြစ်မည့် နေရာတွင် ထားကာ အရောင်ခြယ် ခဲတံအစုံနှင့် ခဲဖျက် တို့ကိုလည်း သုံးရန် ပြင်ဆင်ထားသည်။

မစ္စ နင်သည် အဝတ်လဲပြီး စင်္ကြံသို့ ရောက်လာသောအခါ သူမ၏ လက်ထောက်က ဖုန်းဖြင့် လာမေး သည်။

သူမသည် ဖုန်းကို ယူပြီး စကားအနည်းငယ်ပြောကာ ရွေးချယ်ထားသည့် နေရာသို့ သွားထိုင်လိုက်သည်။

တစ်မိနစ်ခန့် မကြာမီ လက်ထောက်က ပြန်လာသည်။ မစ္စ နင်က လက်ဝေ့ယမ်းပြီး ဖုန်းကို မယူတော့ပေ။

ကျန်းကျဲ့သည် မစ္စ နင် ထိုင်လိုက်သည်ကို တွေ့သောအခါ ပြန်ကြည့်သည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြည့်ပြီးနောက် မစ္စ နင်၏ ထိုင်ပုံက အနည်းငယ် တင်းမာနေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် အနူးညံ့ဆုံးအသံဖြင့် ပြောလိုက်ကာ - “မစ္စ နင်၊ မင်း အဲ့ဒီမှာ မလှုပ်မယှက် ထိုင်နေစရာ မလိုပါဘူး။ သက်တောင့်သက်သာဆုံး အနေအထားနဲ့ ထိုင်ပြီး ရံဖန်ရံခါ လှုပ်ရှားပေးလို့ရပါတယ်။ အဲဒါက ကျွန်တော့်အတွက် ပိုပြီး အထောက်အကူဖြစ်စေပါတယ်”

မန်နေဂျာနင်က အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်ရင်း - “ဟုတ်လား။ ဒါဆို အရမ်းကောင်းတာပေါ့”

ပန်းချီကားတင်ခုံ နှင့် ပန်းချီဘုတ်ပြား က အရမ်းကြီးသောကြောင့် ကျန်းကျဲ့သည် ဘေးတိုက်လှည့်ကာ မစ္စ နင်ကို ကြည့်နေ ရသည်။ သူသည် အနှောင့်အယှက်များကို ဖယ်ရှားပြီး အာရုံစူးစိုက်ကာ အာရုံအခံစားနိုင်ဆုံး အခြေအနေတွင် လေ့လာသည်။

လက်ရှိအချိန်တွင် သူ့အတွက် နည်းစနစ်က အတားအဆီး မဟုတ်တော့ပေ။ ပရိသတ်ကို ဆွဲဆောင်ရန်အတွက် ထူးခြားသည့် အလှကို ဖန်တီးရမည်ဖြစ်သည်။

သူသည် လူနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်၏ အလှကို ပြန်လည်ခံစားမိသောအခါ အညိုရောင် မီးသွေး ခဲတံကို ကိုင်ပြီး ပထမဆုံး စတင်ဆွဲလိုက်သည်။

မစ္စ နင်သည် ကျန်းကျဲ့ ပန်းချီစက္ကူပေါ်တွင် လိုင်းတစ်လိုင်းဆွဲနေသည်ကိုသာ မြင်နိုင်သည်။

သူမ၏ လက်ထောက်နှင့် ဝမ်ကျန်းတို့က ဘေးတွင် ရပ်ကြည့်နေပြီး ကျန်းကျဲ့က ဒေါင်လိုက် လိုင်းတစ်လိုင်း ဆွဲလိုက်သည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ကြသည်။

ဤလူများအားလုံး ပန်းချီဆရာ ဖန်တီးသည်ကို မြင်ဖူးသဖြင့် အလှအပအတွက် ကိုယ်ပိုင်စံနှုန်းများ ရှိသည်။ ကျန်းကျဲ့၏ စတင်ဆွဲပုံက သူတို့ကို နားမလည်စေပေ။

ကျန်းကျဲ့သည် ဖန်တီးမှု စတင်သောအခါ ဘေးမှ ကြည့်သူများကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ အလှကို ဖမ်းယူမိသောအခါ လျင်မြန်စွာ မှတ်တမ်းတင်ရမည်ဖြစ်သည်။

သူသည် လိုင်းအချို့ကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲပြီး အဓိကအချက်များကို သတ်မှတ်ကာ အချိုးအစားနှင့် လှုပ်ရှားမှုကို ချိန်ညှိသည်။

တဖြည်းဖြည်း ပို၍ အသေးစိတ်ဆွဲလာသည်နှင့်အမျှ သူသည် အလှဖန်တီးသည့် လုပ်ငန်းစဉ်တွင် ပို၍ နစ်ဝင်သွားသည်။

မစ္စ နင်သည် ပန်းချီကား၏ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို မမြင်နိုင်သောကြောင့် ကျန်းကျဲ့ကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

သူမ၏ အကြည့်က ကျန်းကျဲ့ပေါ်တွင် အချိန်ပိုကြာလာသည်။ အချိန်ကုန်လွန်သည်နှင့်အမျှ ဖန်တီးမှုလုပ်ငန်းစဉ်တွင် ကျန်းကျဲ့၏ မူလအရည်အချင်းများက ပြောင်းလဲနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။

မစ္စ နင်သည် ကျန်းကျဲ့ကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့သောအခါ ဤလူငယ်က တက်ကြွပြီး အနုပညာဆန်သည်ဟု ခံစားရသည်။

ယနေ့တွင် ဖန်တီးနေသည့် ကျန်းကျဲ့သည် ပြတ်သားပြီး ချောမော သည်၊ သူ၏ ငယ်ရွယ်သော မျက်နှာနှင့် ကြီးမားသည့် ကွဲပြားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ဤကွဲပြားမှုက မစ္စ နင်ကို ကျန်းကျဲ့အပေါ် ပို၍ စိတ်ဝင်စားစေသည်။ သူမသည် လေ့လာနေရင်း သူ စုံစမ်းထားသည့် အချက်အလက်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပြီး ကျန်းကျဲ့ကို ပို၍ နားလည်လာသည်။

ကျန်းကျဲ့၏ အကြည့်တွင် မစ္စ နင်ကို တန်ဖိုးထားသည့် စိတ်သာ ရှိသည်။

သို့သော် ဤအကြည့်က မစ္စ နင်ကို ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေပြီး အသက် ၁၉ နှစ်၏ အသက်ဝင်မှုကို ပြန်လည်ခံစားရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။

ဤခံစားချက်က သူမကို မူးယစ်စေပြီး ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားမှုများ ပြောင်းလဲနေသည်ကို သတိမထားမိပေ။

စင်္ကြံ၏ အထွက်တွင် ရပ်နေသည့် လက်ထောက်က ဖုန်းကို ယူကြည့်ပြီး မစ္စ နင်ကို လက်ဟန်ပြသည်။ ဤသည်မှာ သူတို့နှစ်ဦးတည်းသာ သိသည့် လျှို့ဝှက်အချက်ပြဖြစ်ပြီး လက်ခံကိုင်တွယ်ရမည့် မဖြစ်မနေဖုန်းခေါ်ဆိုမှု ဖြစ်သည်။

မစ္စ နင်၏ အတွေးများ ရပ်တန့်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို စိတ်ပျက်လာသည်။ သူမသည် တည်ငြိမ်သည့် အသံဖြင့် “မစ္စတာကျန်း၊ ကျွန်မ ဖုန်းပြောလိုက်ဦးမယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းကျဲ့က ဆံပင်ဆွဲနေကာ- “အဆင်ပြေသလို ပြောပါ။ အဓိက ပုံစံကိုတော့ ကျွန်တော် သတ်မှတ်ထားပြီးပြီ”

မစ္စ နင်သည် ဖုန်းကို လျင်မြန်စွာ ပြောပြီးနောက် ပြန်လာသောအခါ လက်ထောက်အား အချက်ပြသည်။

လက်ထောက်က သဘောပေါက်သွားပြီး ဘေးမှ ကြည့်နေသူများကို တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာစေ ကာ မစ္စ နင်အတွက် နေရာချန်ထားပေးလိုက်သည်။