အနုပညာအမြင်တိုးလာခြင်း၊ အကြံပေးခြင်း၊ စမ်းသပ်ခြင်

ကျန်းကျဲ့သည် ပန်းချီသေတ္တာ ကို သယ်ပြီး လမ်းဘေးတွင် ရပ်နေကာ လမ်းပေါ်ရှိ ကားများကို ကြည့်နေသည်။

ယနေ့တွင် နင်အန်းချီက သူ့ကို ပုံတူပန်းချီကို ပြင်ရန် ချိန်းဆိုခဲ့သည်။

ဝမ်ကျန်းကလည်း နင်အန်းချီသည် လူတစ်ဦးကို လာခေါ်ရန် စီစဉ်ထားသည်ဟု ဖုန်းခေါ်ကာ သူ့ကို ပြောလေ သည်။ ယခင်က သူ တွေးနေသည့် ပြဿနာကို နင်အန်းချီသည် နည်းလမ်းတစ်ခုဖြင့် ဖြေရှင်းခဲ့သည်။

မကြာမီ ယခင်က သူစီးခဲ့သည့် မက်ဆီဒီးကားဟောင်းသည် လမ်းဘေးတွင် ရပ်လာသည်။

ကားမောင်းသူသည် ယခင်ကအတိုင်း လျူ ပင်ဖြစ်သည်။

သူသည် ဘေးမှန် ကို ချပြီး “မစ္စတာကျန်း၊ ကားပေါ်တက်ပါ” ဟု ပြောလေ သည်။

ကျန်းကျဲ့သည် နောက်ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်ပြီး “အစ်ကို လျူ၊ ဒီနေ့ ပင်ပန်းစေမိ ပြီ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကားမောင်းသူသည် ကားကို မောင်းရင်း “တောင်းပန်ပါတယ်၊ကျွန်တော် နည်းနည်း နောက်ကျသွားတယ်” ဟု ပြောသည်။

“ရပါတယ်၊ ကျွန်တော်လည်း ခုမှ ရောက်တာ”

ကားသည် နင်မိသားစု၏ အိမ်သို့ ရောက်သောအခါ အိမ်ထိန်း အစ်မ လီက ကားပါကင်တွင် စောင့်နေသည်။

“မစ္စတာ၊ မစ္စ နင်က ပန်းချီခန်းထဲမှာ စောင့်နေပါတယ်”

ကျန်းကျဲ့သည် အစ်မ လီနှင့်အတူ ပန်းချီခန်းသို့ ရောက်လာပြီး နင်အန်းချီ ပုံတူပန်းချီကားနှစ်ချပ်ကို ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“အစ်မ နင်”

“လာ၊ နင် လက်ဖက်ရည်အရင်သောက်ပြီး နားနေအုန်း မလား”

ကျန်းကျဲ့က “မနက်ပိုင်းဆိုတော့ စိတ်ကြည်နေပါတယ်၊ အနားယူစရာမလိုပါဘူး” ဟု ပြောလိုက် သည်။

နင်အန်းချီသည် ဘေးရှိ ကုလားထိုင်ကို ညွှန်ပြကာ ကျန်းကျဲ့ကို ထိုင်စေသည်။ “ဒီနှစ်ရက် ငါ အားတိုင်း ဒီပန်းချီကားကို ကြည့်နေတာ။ ကြည့်လေ၊ နှစ်သက် လေပဲ၊ ပြဿနာလည်း မတွေ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ နင်က ပန်းချီ ဆွဲသူဆိုတော့ နင်ပဲ ဆုံးဖြတ်ရမှာပေါ့”

ကျန်းကျဲ့သည် စိတ်တည်ငြိမ်စေပြီး ပန်းချီကားကို စတင်ကြည့်လိုက် သည်။

“ငါ ဒီဘက်မှာ ထိုင်ပေးရမလား” နင်အန်းချီက စောင်းပြီး ကျန်းကျဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကျန်းကျဲ့က ခေါင်းခါကာ - “မလိုပါဘူး။ ဒီတိုင်း စကားပြောပြီး မတူညီတဲ့ဘက်က ကျွန်တော်တို့ ကြည့်ရင် တစ်ခုခု တွေ့နိုင်ပါတယ်”

သူသည် ထရပ်ပြီး နောက်သို့ဆုတ်ကာ ညာဘက်သို့ ရွေ့ပြီး သူ၏လက်ရာကို မတူညီသည့်ရှုထောင့်မှ ကြည့်လေ သည်။

ရက်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ပြန်ကြည့်သောအခါ မူလစိတ်ကူးနှင့် ယှဉ်ပြီး အမှန်တကယ်ပင် ပြဿနာအချို့ကို ရှာတွေ့ရသည်။

သူသည် ပြဿနာတွေ့သောအခါ ပို၍ပျော်ရွှင်နေသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူ၏ အနုပညာအမြင်အဆင့်က ထပ်မံတိုးတက်လာပြီဖြစ်သည်။ တကယ်တော့ ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ သူ၏ အနုပညာအမြင်အဆင့်က တိုးတက်လာသည်ဟု မဆိုလိုပါ။ ဓာတ်ပုံပန်းချီကျွမ်းကျင်မှုစွမ်းရည်၏ အကူအညီကြောင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ အတွေ့အကြုံရှိပြီး ပုံသဏ္ဍာန်ကို ခံစားနိုင်စွမ်းက အလွန်လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာပြီး ယခင်က မတွေ့ခဲ့ရသည့် အသေးစိတ်ပြဿနာအချို့ကို ရှာတွေ့နိုင်သည်။

ပြဿနာတွေ့ရှိပြီးနောက် ရေဆေးပန်းချီကားကို ပြုပြင်ရန် မလွယ်ကူပေ။ ကောင်းမွန်စွာ ပြင်ဆင်နိုင်ခြင်းမရှိပါက ပျက်စီးသွားနိုင်သည်။

သူသည် ပြင်ဆင်မည့်နည်းလမ်းကို စဉ်းစားပြီးနောက် နင်အန်းချီကို မျက်လုံးနှင့် နားရွက်တို့ကို ပြင်ရန်၊ အထူးသဖြင့် မျက်လုံး၏ အကြည့်ကို အနည်းငယ် ပြင်ရန် လိုအပ်သည်ဟု ပြောလိုက်သည်။

နင်အန်းချီက မငြင်းပယ်ဘဲ ကျန်းကျဲ့ ပန်းချီဆွဲသည်ကို ကြည့်နေသည်။

ကျန်းကျဲ့သည် အရွယ်အစားသေးငယ်သည့် ရေဆေးပန်းချီ စုတ်တံ နှင့် ကွေ့စုတ်တံ ကို ရွေးလိုက်ပြီး အရောင်ကို သေချာ ရောစပ် သည်။ ယခု ပြင်ရန်အတွက် အရောင်ကို သတိထားရွေးချယ်ရမည်ဖြစ်သည်။ အရည်အသွေးနိမ့်သည့် အရောင်သည် အထပ်ထပ်ခြယ်သောအခါ ညစ်ပတ်လွယ်သည်။ ကောင်းမွန်သည့် အရောင်ကိုပင် သေချာအသုံးပြုရမည်ဖြစ်သည်။ ဥပမာ၊ ဆေးသား ပမာဏနှင့် မတူညီသည့် ဆေးရောင်များ၏ ဂုဏ်သတ္တိများ သင့်တော်မှု ရှိ၊ မရှိကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည်ဖြစ်သည်။

ကျန်းကျဲ့သည် ပန်းချီစက္ကူနှင့် တူညီသည့် စက္ကူအချို့ကို သုံးပြီး ထပ်ခါထပ်ခါ စမ်းသပ်ပြီးနောက်မှ စပြင်လေ သည်။

သူသည် ရေဆေးပန်းချီစုတ်တံ ဖြင့် အရောင်အချို့ကို လျော့စေပြီး အလားတူမျဉ်းများဖြင့် အချို့သော ပုံသဏ္ဍာန်များကို အလေးပေးကာ ပြောင်းသည်။

နင်အန်းချီက သူ၏ လက်ဝဲဘက်လက်ကို အထောက်အကူအဖြစ် သုံးပြီး ပန်းချီစုတ်တံကို ကိုင်ထားသည့် လက်ယာဘက်လက်ကို ထောက်ထားသည်ကို မြင်သည်။

ဤပုံစံသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ထိန်းထားရန် ခက်ခဲပြီး မျဉ်းအနည်းငယ်ဆွဲပြီးတိုင်း ချိန်ညှိရန် လိုအပ်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံ လက်တုန်တတ်သည်။

သူမသည် အသံမထွက်ဘဲ ပန်းချီခန်း၏ အခြားတစ်ဖက်သို့ သွားသည်။ ဗီရိုကြီးတစ်ခုကို ဖွင့်ကာ ပါးလွှာပြီး ရှည်လျားသည့် သစ်သားချောင်းနှစ်ချောင်းကို ရှာနေ သည်။

သူမသည် သစ်သားချောင်းများကို ကိုင်ဆောင်ကာ ပြန်လာပြီး ကျန်းကျဲ့ ပန်းချီဆွဲသည့်ကြားတွင် “ကျန်းကျဲ့၊ ဒါကို စမ်းကြည့်ပါဦး” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းကျဲ့က နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ နင်အန်းချီ၏ လက်ထဲရှိ ပါးလွှာပြီး ဝိုင်းနေသည့် သစ်သားချောင်းကို တွေ့ရသည်။ ၎င်း၏ အဖျားနှစ်ဖက်က အတူတူနီးပါးရှိပြီး တစ်ဖက်က သားရေဖြင့် ပတ်ထားကာ ဘောလုံးပုံစံ ဖြစ်နေသည်။

သစ်သားချောင်းနှစ်ချောင်းက တစ်ချောင်းက ရှည်ပြီး တစ်ချောင်းက တိုသည်။ တိုသည်က တစ်မီတာထက် မပြည့်ဘဲ ရှည်သည်က တစ်မီတာကျော်သည်။

“ဟမ် ၊ အစ်မ မှာ ပန်းချီတုတ်တောင် ရှိနေတာပေါ့”

ပန်းချီတုတ်ဆိုသည်မှာ ဂန္ထဝင်ဆီဆေးပန်းချီကို ရေးဆွဲရာတွင် ပန်းချီကားကို ညစ်ပတ်ခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် ပန်းချီတုတ်ကို ပန်းချီကားဘောင်တွင် ထောက်ထားပြီး ပန်းချီစုတ်တံကို ကိုင်ထားသည့် လက်ကို ပန်းချီတုတ်ပေါ်တွင် တင်ကာ ပန်းချီကားနှင့် တိုက်ရိုက်ထိတွေ့ခြင်းမှ ရှောင်ရှားရန်ဖြစ်သည်။ ပန်းချီတုတ်ကို ပေတံ အဖြစ်လည်း သုံးနိုင်သည်။

နင်အန်းချီသည် ပန်းချီတုတ်ကို ကျန်းကျဲ့ကို ပေးကာ “နင် လက်နဲ့ ထောက်ထားတာကို ငါ မြင်တယ်။ ဒါက ပင်ပန်းလွန်းတယ်။ ဒါကိုသုံးရင် နင် အဆင်ပြေလား မသိဘူး”

ကျန်းကျဲ့သည် တစ်ချောင်းကို ယူပြီး စမ်းကြည့်သည်။ “ကျွန်တော် အရင်က မသုံးဖူးဘူး၊ ပုံမှန်ဆို မပြင်ဆင်ထားမိ ဘူး။ ကိုယ့်လက်နဲ့ ထောက်လို့ရမယ်လို့ အမြဲထင်နေခဲ့တာ”

နင်အန်းချီက “အသစ်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အဟောင်းပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အသုံးဝင်ရင် သုံးပေါ် ” ဟု ပြောလေ သည်။

“ကျွန်တော် သိပါပြီ၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” ကျန်းကျဲ့သည် သားရေပတ်ထားသည့် အဖျားကို ပန်းချီကားဘောင်တွင် ထောက်ထားပြီး ပန်းချီစုတ်တံကို ကိုင်ထားသည့် လက်ကို ပန်းချီတုတ်ပေါ်တွင် တင်ထားသည်။ ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်းက အသေးစိတ်များကို ဆွဲရန် လှုပ်ရှားမှုအကန့်အသတ်ရှိသော်လည်း တည်ငြိမ်မှုအတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။

ပန်းချီကားကို ပြင်ရမည့်နေရာသည် များများစားစားမရှိသဖြင့် သူသည် ပုံသဏ္ဍာန်ကိုသာ အနည်းငယ် ချိန်ညှိရမည်ဖြစ်သည်။

နင်အန်းချီသည် ကျန်းကျဲ့ ပြင်နေတာ ကို ကြည့်ပြီး ပိုမိုကျေနပ်လာသည်။ ကျန်းကျဲ့ ပန်းချီစုတ်တံကို ချပြီးသောအခါ သူမက “ငါ ကိုယ်တိုင် ဘာမှားနေလဲဆိုတာ မသိခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ နင် ပြင်တာကို ကြည့်ပြီးမှ အလှရဲ့ သိမ်မွေ့တဲ့ ပြောင်းလဲမှုကို တကယ်ခံစားရတယ်။ ပန်းချီဆရာများစွာရဲ့ ကွာခြားချက်က မျဉ်းတစ်ကြောင်းပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် လူများစွာဟာ တစ်သက်လုံး လေ့ကျင့်ရင်တောင် ဒီအဆင့်ကို ရောက် နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု ပြောလေ သည်။

ကျန်းကျဲ့သည် ပန်းချီကားကို ကြည့်ပြီး “အစ်မ ဒီလို မချီးမွမ်းပါနဲ့။ ဒီအကြောင်း အပြင်ကို ရောက်သွားရင် အသ်မ ကိုတော့ ဘယ်သူမှ ဘာမှပြောရဲမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော်တော့ လူအများကြီးကို ဆန့်ကျင် မိတော့မှာပဲ” ဟု ပြောလိုက် သည်။

နင်အန်းချီက ခေါင်းခါကာ - “လာ၊ ခဏနားကြရအောင်၊ ဧည့်ခန်းကို လက်ဖက်ရည်သွားသောက်ကြမယ်။ ဒါနဲ့ ဒီပန်းချီကားအတွက် ဘယ်လိုဘောင်မျိုးက သင့်တော်မယ်လို့ နင် ထင်လဲ”

ကျန်းကျဲ့သည် ပန်းချီပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းရင်း “ခေတ်မီတဲ့ ပုံစံဘောင်နဲ့ ဆို အကောင်းဆုံးပဲ။ တကယ်တော့လေ ပန်းချီကားကို ဘယ်နေရာမှာ ချိတ်မလဲဆိုတာကိုလည်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမယ်” ဟု ပြန်ဖြေလေ သည်။

နင်အန်းချီသည် သူ လက်ဆေးပြီးနောက် သူ့ကို ဧည့်ခန်းသို့ ခေါ်သွားသည်။

ဝန်ထမ်းများက မုန့်များကို အဆင်သင့် ပြင်ထားသည်။

“နင် ဘယ်လိုလက်ဖက်ရည်မျိုး ကြိုက်လဲ” နင်အန်းချီသည် ကိုယ်တိုင် လက်ဖက်ရည်ဖျော်ရန် ပြင်နေ သည်။

ကျန်းကျဲ့က “လက်ဖက်စိမ်း၊ စံပယ်ပန်းလက်ဖက်ရည် နှစ်မျိုးလုံးရပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ၊ ဒီနှစ်မှ ရောက်လာတဲ့ လက်ဖက်ရည်သစ်ကို ငါတို့ စမ်းသောက်ကြည့်ကြမယ်” နင်အန်းချီသည် လက်ဖက်ရည်ဖျော်ရင်း “ငါ ခုနက ပြောလက်စစကား မပြီးသေးဘူး။ နင်က ငယ်သေးတယ်၊ အောင်မြင်ချင်တယ်ဆိုရင် ပြိုင်ဆိုင်မှုနဲ့ လူတွေကို ဆန့်ကျင်မိ တာကို မကြောက်သင့်ဘူး။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ထုတ်ဖော် ရမယ့်အချိန်မှာ ရဲရဲရင့်ရင့် ထုတ်ဖော် ရမယ်။

ဥပမာ၊ ဝမ်ကျန်းက သူ့ကို အရင်ဆက်သွယ်ပြီးမှ ငါ့ကို ရှာခိုင်းတာ ဟုတ်တယ်မလား”

ကျန်းကျဲ့သည် သူမက ထိုအကြောင်းကို ပြန်ပြောလာသဖြင့် ခဏတာ အံ့အားသင့်နေမိ သည်။

“ရပါတယ်၊ ငါ သူမရဲ့ အတွေးကို နားလည်တယ်။ နင့်ရဲ့ အတွေးကလည်း မမှားပါဘူး” နင်အန်းချီသည် လက်ဖက်ရည်ကို ကြွေပန်းကန်လုံးထဲသို့ လောင်းထည့်သည်။ “ဒါပေမဲ့ နင် အချက် တစ်ခုကို လျစ်လျူရှုလိုက်တယ်။ နင်က သာမန်ကျောင်းသားတစ်ယောက်၊ ဒါမှမဟုတ် ပန်းချီကားမရောင်းရသေးတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်ဆိုရင် နင့်ရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုက မှန်တယ်”

သူမသည် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကျန်းကျဲ့ရှေ့သို့ ယူလာကာ “ဒါပေမဲ့ နင့်ရဲ့အခြေအနေက မတူဘူး”

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်မ နင်” ကျန်းကျဲ့သည် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ယူလိုက်သည်။

နင်အန်းချီသည် ကျန်းကျဲ့ကို စိုက်ကြည့်ပြီး “နင် တိုးတက်ချင်တယ်ဆိုရင် လက်ရှိနေရာမှာ ရပ်နေလို့မရဘူး။

ဒီအခြေအနေမျိုးမှာ နင် ဘာပဲလုပ်လုပ် ဝမ်ကျန်းက နင့်ကို အပြစ်တင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အနာဂတ်မှာ ဒီလိုကိစ္စမျိုးကြုံလာရင် ကိုယ့်ဘာသာပဲ ဆုံးဖြတ်ရလိမ့်မယ်”

“အကြံပေးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” ကျန်းကျဲ့က သတိထားပြီး ပြန်ဖြေသည်။

“လက်ဖက်ရည်သောက်ပါ”

ကျန်းကျဲ့သည် ယခုမှ လက်ဖက်ရည်၏ရနံ့ကို ရသည်။ “တကယ်ကို ကောင်းတဲ့ လက်ဖက်ရည်ပဲ”

နင်အန်းချီသည် ဤစကားများကို ကျန်းကျဲ့၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်လို၍ ပြောခြင်းဖြစ်သည်။

ကျန်းကျဲ့ကို သဘောကျသဖြင့် အကြံပေးသော်လည်း တစ်ခါတည်း အများကြီးမပေးပေ၊ ဤသို့ဖြင့် ကျန်းကျဲ့က မကိုင်တွာ် နိုင်မှာ စိုးရိမ်မိ သည်။

“အရင်က ညစာစားတဲ့အချိန်မှာ နင် ဘယ်လိုဝိုင်မျိုး ကြိုက်လဲဆိုတာ မမေးခဲ့မိဘူး။ ဆေးလိပ်သောက်လား”

ကျန်းကျဲ့က “ကျွန်တော် ဆေးလိပ်မသောက်ဘူး။ မိဘတွေက ကျွန်တော် အထက်တန်းကျောင်းသား ဖြစ်နေသေးလို့ ဝိုင်သောက်ခွင့်မပြုထားဘူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။

နင်အန်ချီက ခေါင်းညိတ်ကာ - “ဆေးလိပ်နဲ့ အရက်ကို မထိနဲ့ ၊ ဒါပေမဲ့ နင် နားလည်ထားလို့ရတယ်။ ပြင်ပကအရာတွေက နင့်ကို မထိန်းချုပ်ခံရ စေနဲ့။

ငါ ဘာလို့ ပန်းချီကို သဘောကျလဲဆိုတာ နင် သိလား”

ကျန်းကျဲ့က ခေါင်းခါသည်။

နင်အန်းချီက “ငါ ငယ်ငယ်တုန်းက ဆရာတစ်ဦးနဲ့ တွေ့ဖူးတယ်။ ဒီဆရာက ငါ့အပေါ် သက်ရောက်မှုရှိတယ်။

သူက ရှုပေ့ဟုန်ဆရာရဲ့ သင်တန်းကို တက်ဖူးတယ်။ ဆရာရဲ့ တပည့်လို့ သတ်မှတ်လို့ရတယ်။ ပြင်ပမှာလည်း ခရီးသွားခဲ့ဖူးတယ်။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ သူ့ဘဝက အဆင်မပြေခဲ့ဘူး။ နာမည်မကြီးခဲ့ဘူး။ နောက်ပိုင်းမှာ ပန်းချီကိုတောင် လက်လျှော့လိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ ဆရာရဲ့ ဗဟုသုတနဲ့ ယဉ်ကျေးမှုကတော့ အဆင့်မြင့်တယ်။

သူ ပြောခဲ့တာကို ငါ မှတ်မိတယ်။ အနုပညာကို လေ့လာရင် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးကို ကြိုးစားရမယ်။ မတူညီတဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကို ခံစားရမယ်။ ကိုယ်ခန္ဓာနဲ့ စိတ်ကို မထိခိုက်စေသရွေ့ ရဲရဲရင့်ရင့် ကြိုးစားရမယ်။

သူက ငါ့ကို မတူညီတဲ့နိုင်ငံတွေရဲ့ ပန်းချီလက်ရာတွေကို ပြောပြတဲ့အခါ ပုံဖော်နည်းက အရမ်း ကောင်းတယ်။ ဥပမာ၊ သူက ရုရှားက ပန်းချီဆရာအချို့ရဲ့ လက်ရာတွေကို ကြည့်တဲ့အခါ နို့သကြား လုံးစားရသလို ခံစားရတယ်လို့ ပြောတယ်။ ရိုမေးနီးယားက လက်ရာကောင်း တွေကို ကြည့်တဲ့အခါ ဘီယာသောက်ရသလို လန်းဆန်းတယ်”

ကျန်းကျဲ့က ဒီလိုပြောဆိုပုံက တကယ်ကို အနုပညာဆန်ပြီး ဆန်းသစ်သည်ဟု ခံစားရသည်။

နင်အန်းချီက ဆက်ပြောကာ - “သူ့ရဲ့ အမြင်က အဲဒီခေတ်ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေကြောင့် ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုလေ့လာမှုနည်းလမ်းကတော့ စမ်းကြည့်ဖို့ ထိုက်တန်တယ်”

ကျန်းကျဲ့က “အကြံပေးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် မှတ်ထားပါ့မယ်” ဟု ပြောလေ သည်။

သူတို့နှစ်ဦး လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း စကားပြောရာ စကားပြောဆိုမှုက ပိုပေါ့ပါးလာသည်။ နင်အန်းချီက ရုတ်တရက် “နေပါဦး၊ ငါ နင့်ကို တစ်ခုလောက် မေးချင်တယ်။ မှုန်ဝါးနေတဲ့ ဓာတ်ပုံတစ်ပုံကို ပေးရင် အဲဒီထဲက လူရဲ့ ပုံတူကို တတ်နိုင်သမျှ ပုံတူကူးနိုင်လား။ ဒါမှမဟုတ် ပန်းချီဆွဲတဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ အဲဒီလူရဲ့ ပုံသဏ္ဍာန်ကို ပြန်ပြင် နိုင် လား” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းကျဲ့က “ကျွန်တော် မကြိုးစားဖူးတော့ အာမခံချက်မပေးနိုင်ဘူး။ ကျွန်တော် ကြားဖူးတာကတော့ ခေတ်မီနည်းပညာအချို့က မှုန်ဝါးနေတဲ့ ဓာတ်ပုံကို သိပ္ပံနည်းကျ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီး ပုံသဏ္ဍာန်ကို ပြန်ပြင် နိုင်တယ်” ဟု ပြောသည်။

နင်အန်းချီက “ငါ သိတယ်၊ငါ စမ်းကြည့်ခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့... ကျေနပ်စရာ မကောင်းဘူး။ လုပ်လာတဲ့အရာက အသုံးမဝင်ဘူး။ ငါ့ရဲ့ လိုအပ်ချက်က နည်းနည်း ထူးခြားတယ်။ နင် စမ်းကြည့်ချင်ရင်တော့ ငါ ဓာတ်ပုံကို အရင်ပြပေးလို့ရတယ်”

ကျန်းကျဲ့က “အစ်မ ယုံတယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် စမ်းကြည့်ပါ့မယ်။ ရလဒ်က မကျေနပ်ရင်တော့ အစ်မ တော်တဲ့သူကို ထပ်ရှာလို့ရတာပေါ့” ဟု ပြောလိုက်သည်။

နင်အန်းချီက “အခု ရမလား” ဟု မေးသည်။

ကျန်းကျဲ့က “ဟုတ်ကဲ့၊ ရပါတယ်” ဟု ပြောသည်။

“ဈေးက ဘယ်လိုလဲ”

ကျန်းကျဲ့က “ဒါက ပန်းချီရောင်းတာ မဟုတ်တော့ ပိုက်ဆံမယူပါဘူး။ ကျွန်တော်လည်း သိပ်မသေချာဘူးလေ။ ကောင်းကောင်းဆွဲနိုင်ရင် အစ်မ ကို ကူညီပေးတယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပါ။ ကောင်းကောင်းမဆွဲနိုင်ရင်တော့ ကျွန်တော့်ကို မပြစ်တင်ပါနဲ့” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက ငါ့ကို ကူညီတာလား၊ ငါ စိတ်ဝင်စားသွားတာလားဆိုတာ နင် ဘယ်လိုသိတာလဲ”

ကျန်းကျဲ့က ဘယ်လိုပြန်ဖြေရမှန်းမသိပေ။

နင်အန်းချီက ရယ်မောလိုက်ပြီး “အစ်မ လီ၊ ငါ့စာကြည့်ခန်းထဲက ဓာတ်ပုံစာအုပ်လေးကို ယူလာပေးပါ” ဟု ပြောသည်။

မကြာမီ ဓာတ်ပုံစာအုပ်ကို ယူလာပေးသည်။

နင်အန်းချီက စာအုပ်ကို ဖွင့်ပြီး ဓာတ်ပုံတစ်ပုံကို ညွှန်ပြကာ - “ဒါလေ”

ကျန်းကျဲ့က ကြည့်လိုက်ရာ အဖြူအမဲဓာတ်ပုံဖြစ်ပြီး အရွယ်အစားက သေးငယ်သည်။ ဓာတ်ပုံ၏ အစွန်းများကို ခေတ်ဟောင်းပန်းပုံစံများဖြင့် ဖြတ်တောက်ထားသည်။

ဓာတ်ပုံထဲတွင် လူငယ်တစ်ဦးပုံ ဖြစ်ရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုလူငယ်၏ မျက်နှာသည် မှုန်ဝါးနေသည်။

“ဒါကို ပုံတူကူးနိုင်မလား”

ကျန်းကျဲ့က “ဒါကို ကျွန်တော် မှန်ဘီလူးနဲ့ ကြည့်ရဦးမယ်” ဟု ပြောလိုကိသည်။

နင်အန်းချီသည် မှန်ဘီလူးကို ယူလာခိုင်းသည်။

ကျန်းကျဲ့သည် မှန်ဘီလူးဖြင့် ဓာတ်ပုံကို လေ့လာသည်။

သူ၏ ယခင်အဆင့်အရဆိုလျှင် ပုံတူကူးချရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် ဓာတ်ပုံပန်းချီကျွမ်းကျင်မှုစွမ်းရည်ဖြင့် သူသည် မူရင်းပုံနှင့် အနီးစပ်ဆုံး ဖြစ်နိုင်သည့်ပုံကို လျင်မြန်စွာ ရှာနိုင်သည်။

သူသည် ဓာတ်ပုံကို သေချာလေ့လာပြီးနောက် ပန်းချီပစ္စည်း များကို ယူကာ ပုံကြမ်းစ ဆွဲလေ သည်။