အောင်လက်မှတ်၊ သတင်းကောင်း၊သတိပေးချက် ဘာသာပြန် Payer

နင်အန်းချီသည် စာကြည့်ခန်းသို့ ပြန်ရောက်လာကာ ထိုင်ပြီးသောအခါ လက်ထောက်က တိတ်တိတ်ကလေး သမ်းနေသည်ကို မြင်လိုက်သည်။ သူမက “နင်လည်း ပင်ပန်းနေပြီ၊ စောစောသွား နားတော့” ဟု ပြောလေ သည်။

လက်ထောက်သည် လွတ်မြောက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရကာ - “မစ္စ နင်၊ မနက်ဖြန် မနက်ပိုင်းမှာ အရေးကြီးတဲ့ အစည်းအဝေး နှစ်ခု ရှိသေးတယ်။ မစ္စ နင်လည်း စောစောအနားယူပါ”

“ကောင်းပြီ၊သွားနား တော့”

လက်ထောက် ထွက်သွားသောအခါ နင်အန်းချီသည် စာကြည့်ခန်းတွင် အကြာကြီး ထိုင်နေပြီးနောက် ကွန်ပျူတာကို ဖွင့်ကာ စာရွက်စာတမ်းများ ရေးလေ သည်။

........

နံနက်ခင်းတွင် ကျန်းကျဲ့သည် ကျောင်းသို့ လာရသည်။

ယနေ့တွင်လည်း ဆရာမများသည် စာသင်ကြားခြင်းမရှိဘဲ အလှည့်ကျ ဝင်ပြီး ကျောင်းသားများကို စာကျက်ရန် ကြီးကြပ်သည်။ ကျောင်းသားများ၏ မေးခွန်းများကို ဖြေကြားပေးသည်။

လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ချိန်တွင် ကျန်းကျဲ့သည် ဘားတန်း နေရာ၌ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်လေ သည်။ နံနက်ပိုင်းနှင့် ညနေပိုင်းတွင် ပြေးရန် အချိန်မရှိသဖြင့် နားချိန်တွင်သာ လေ့ကျင့်ရသည်။

အတန်းထဲမှ ကျောင်းသားတစ်ဦးသည် အလျင်အမြန် ပြေးလာပြီး ဘားတန်းတွင် ကစားနေသည့် ကျောင်းသားများကို “သတင်းကောင်းဟေ့ ဖန်းကုန် ကောလိပ်က အောင် လက်မှတ်တွေ ပို့လိုက်ပြီလို့ ကြားတယ်။ ငါတို့အတန်းက ထန်ခယ့် နဲ့ အတန်း ၁၀ က တစ်ယောက် အောင်လက်မှတ်ရကြတယ်” ဟု အော်ပြောလေ သည်။

“ဟုတ်လား”

“နောက်ထပ် ရှိသေးလား”

“ဘယ်အဆင့်လဲ” လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်နေသည့် ကျောင်းသားအချို့သည် ချက်ချင်း မေးရန် အနား ကပ် သွားကြ သည်။

ကျန်းကျဲ့လည်း သတင်းအသစ်ကို ဂရုတစိုက် နားထောင်နေသည်။

သတင်းပြောသည့် ကျောင်းသားက “ငါ မသိဘူး၊ ဒါရိုက်တာလင် က မပြောပြ ဘူး၊ လူတွေ စိတ်လှုပ်ရှားမှာကို စိုးရိမ်လို့တဲ့ကွ။ ဒါပေမဲ့ ဒါရိုက်တာလင် နဲ့ ဆရာမက စာရင်းကောက်နေကြ တယ်”

“ဟေ့၊ ထန်ခယ့် ဘယ်မှာ လဲ”

“သူ့အဆင့်ကို သွားမေး လောက်ပြီ”

ကျောင်းသားများသည် တီးတိုးပြောဆိုနေကြသည်။အောင် လက်မှတ်ပို့သည့် ဤကျောင်းက လူတိုင်း အများဆုံးစိတ်ဝင်စားသည့် ကျောင်းမဟုတ်သော်လည်း လူများကို စိတ်လှုပ်ရှားစေသည်။

နောက်နှစ်ရက်တွင် ကျောင်းအနည်းငယ်၏ အနုပညာစာမေးပွဲအောင်လက်မှတ်များ အမှတ် ၇ အထက်တန်းကျောင်းသို့ စာတိုက်မှ ရောက်လာခဲ့သည်။

အတန်းထဲမှ ဘယ်သူက ဘယ်ကျောင်း၏ အောင် လက်မှတ်ကို ရသည်ဆိုသည်က လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့လာခဲ့သည်။

ကျန်းကျဲ့သည် သူ့ကိုယ်သူ ယုံကြည်မှုရှိသော်လည်း အခြားကျောင်းသားများက ဆက်တိုက် အောင်လက်မှတ် များ ရရှိနေပြီး သူ၏ အနုပညာစာမေးပွဲရလဒ်က သတင်းမရသေးသဖြင့် စိုးရိမ်ပူပန်မိသည်။

သောကြာနေ့တွင် ကျောင်းသားအနည်းငယ်သည် အတန်းသို့ ပြန်လာတက်ကြ သည်။ ထိုအထဲတွင် ရှောင်းယွီဖန်းလည်း ပါလေ သည်။

သူမ အတန်းသို့ ပြန်တက်သောအခါ ယောက်ျားလေးအချို့သည် သူမ၏ဘေး တွင် ဝိုင်းနေကြ သည်။

အနုပညာစာမေးပွဲကာလအပြီးတွင် အတန်းထဲမှ ယောက်ျားလေးအချို့သည် သူမအပေါ် သူတို့၏ ကြိုက်နှစ်သက်မှုကို မဖုံးကွယ်ထားကြ တော့ပေ။

လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ချိန်တွင် ကျန်းကျဲ့သည် ကစား ကွင်းထဲတွင် လေ့ကျင့်ခန်း ဆက်လုပ်နေ သည်။ သူသည် အတန်းသို့ နောက်ဆုံးမှ ပြန်လာခဲ့သည်။

အခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ကျောင်းသား ၂၀ ကျော်သည် သူ့ကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်နေကြ သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကျန်းကျဲ့သည် တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်နေသည်ဟု ထင်သော်လည်း မည်သူ့ကိုမျှ မမေးခဲ့ပေ။

သူသည် စိတ်ထဲမှ သိချင်စိတ်ကို ဘေး ချပြီး အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေ သည်။

အတန်းချိန် ပြီးနောက် ကျန်းကျဲ့ မည်သည့်အမူအရာမျှ မပြသဖြင့် သူ၏အတန်းဖော် နီယွဲ့ သည် မနေနိုင်တော့ပေ။

“အတန်းဖော်” သူမသည် ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး ဘောပင်ခေါင်းဖြင့် ကျန်းကျဲ့၏ လက်မောင်းကို ထိလိုက်သည်။

ကျန်းကျဲ့သည် ခေါင်းကို အနည်းငယ်စောင်းပြီး “ဘာဖြစ်လို့လဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။

နီယွဲ့သည် လျှို့ဝှက်စွာ “နင့်မှာ ရည်းစားရှိတယ်လို့ ကြားတယ်” ဟု မေးလိုက်သည်။

ကျန်းကျဲ့၏ ပထမဆုံးတုံ့ပြန်မှုက ဤအကြည့်များတွင် အကြောင်းအရင်းရှိသည်ဟု သိလိုက်ရသည်။ ဒုတိယတုံ့ပြန်မှုက ဘယ်သူက ဒီသတင်းကို ဖြန့် တာလဲဟု သိချင်မိသည်။

နီယွဲ့သည် ကျန်းကျဲ့ တွန့်ဆုတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏စိတ်ထဲမှ အထင်က ပိုမိုခိုင်မာလာသည်။ “နင့်ရည်းစားက အရမ်းလှတယ်လို့ ကြားတယ်၊ ပြီးတော့ ဖက်ရှင်ကျတဲ့ပုံစံမျိုးဆို”

ကျန်းကျဲ့က “ဘယ်သူပြောတာလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။

“အို၊ အတန်းထဲက ကျောင်းသားအားလုံး သိနေကြ ပြီ” နီယွဲ့သည် သတင်းရင်းမြစ်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ မပြောလိုပေ။ သူမသည် ပြုံး ပြီး “ဘာလို့ မပြောတာလဲ။ ငါတို့အတန်းထဲမှာရော၊ အတန်း ၁၀ မှာရော စုံတွဲတွေ အများကြီးရှိတာပဲ။ အရင်ဆုံး ဂုဏ်ပြုပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းကျဲ့သည် မစိုးရိမ်ဘဲ ဖြည်းဖြည်းချင်း “ဘယ်သူပြောတာလဲဆိုတာ ပြောပြရင် အသေးစိတ် ပြောပြမယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

နီယွဲ့သည် အပြင်ပန်းတွင် တည်ငြိမ်သော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် ကောလာဟလများကို ပိုမိုစိတ်ဝင်စားသည်။

သူမသည် ခဏတာ တွန့်ဆုတ်နေပြီးမှ “အေး... ကောင်းပြီ။ ငါ ပြောတာလို့တော့ မပြောနဲ့နော်” ဟု ပြောလေ သည်။

ကျန်းကျဲ့က ခေါင်းညိတ်သည်။

နီယွဲ့က “ငါ ချန်ကျုံး ပြောတာကို ကြားလိုက်တာ” ဟု ပြောလေ သည်။

ကျန်းကျဲ့သည် အံ့သြကာ - “အနုပညာစာမေးပွဲတုန်းက ငါ သူ့ကို မတွေ့ခဲ့ဘူး၊ သူ ဘယ်လိုသိတာလဲ”

နီယွဲ့သည် ရှေ့ကို ကြည့်ပြီး တိုးတိုးလေးဖြင့် “ချန်ကျုံး က ရှောင်းယွီဖန်းပြောတာကို ကြားတာ။ နင် မသိဘူးလား၊ ချန်ကျုံး က ရှောင်းယွီဖန်းဘေး မှာ အမြဲရှိနေတာ။

လေ့ကျင့်ခန်းမလုပ်ခင်က လူတိုင်း နင့်အကြောင်း မသိကြဘူး။ သူနဲ့ ရှောင်းယွီဖန်းက သတင်းဖြန့်လိုက်တာ။

ငါ ကြားတာတော့ သူက ရှောင်းယွီဖန်းဆီက သိတာ။ အစကတော့ လူတွေက သိပ်မယုံကြ ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အချို့လူတွေက သတင်းကြားပြီးနောက် နင်နဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက် အတူရှိနေတာကို မြင်ဖူးတယ်လို့ ပြောကြတယ်။ တကယ်လား။ အဲဒီမိန်းကလေးက ဘယ်ကျောင်းကလဲ”

ကျန်းကျဲ့သည် စိတ်ထဲတွင် ရှောင်းယွီဖန်းဖြစ်သည်ကို ခန့်မှန်းမိသည်။

ဤကျောင်းသားများအနက် အချို့သည် သူနှင့် ချန်းယန်တို့ အတူတူ စာမေးပွဲဖြေဆိုသည်ကို မြင်ဖူးသော်လည်း သူပြန်တက်ပြီးနောက် ဤသတင်းက ပျံ့နှံ့ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

ယနေ့ ရှောင်းယွီဖန်း ပြန်တက်မှသာ ဤသတင်းက အတန်းထဲတွင် စတင်ပျံ့နှံ့လာခဲ့သည်။ သူမသည် အကြီးမားဆုံး သံသယရှိသူဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း နီယွဲ့က ရှောင်းယွီဖန်းကို တမင်တကာ ပစ်မှတ်ထားခြင်း မဟုတ်သည်ကိုလည်း ချန်လှပ်ထား၍ မရပေ။

အကြောင်းမှာ အတန်းထဲတွင် လှပသည့် မိန်းကလေးတစ်ဦး ရောက်လာပြီး ယောက်ျားလေးများစွာ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားခြင်းက အခြားမိန်းကလေးများအတွက် သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို လုယူသွားခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

“နင် ငါ့ကို အသေးစိတ် ပြောပြမယ်လို့ ကတိပေးထားတယ်နော်” နီယွဲ့ က တိုက်တွန်းသည်။ သူမသည် ကောလာဟလကို နားထောင်ရန် မစောင့်နိုင်တော့ပေ။

ကျန်းကျဲ့သည် အသံရှင်းလိုက်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း “ငါ ပင်းဟိုင်အနုပညာကောလိပ်ရဲ့ လေ့ကျင့်ရေးကို တက်ခဲ့တယ်။ အဲဒီနေ့ နေ့လယ်ပိုင်းမှာ သွားခဲ့တာ၊ လူတွေ အများကြီးရှိလို့ ရှောင်းယွီဖန်းဘေးမှာ ထိုင်လိုက်တယ်။ ပထမဆုံးသင်ခန်းစာက ဒီဇိုင်း အခြေခံ၊ နည်းနည်း ခက်တယ်...”

နီယွဲ့သည် ကျန်းကျဲ့က သင်တန်းအခြေအနေကို ပြောပြသည်ကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်း ဖြတ်ပြောလိုက်သည်- “ဘယ်သူက ဒါကို နားထောင်ချင်လို့လဲ၊ မိန်းကလေးအကြောင်းကိုပဲ ပြောပါ”

“ဒါက ပြောရရင် ရှည်တယ်။ မိန်းကလေးတစ်ယောက်က ငါ့ကို မေးခွန်းအချို့ လာမေးဖူးတယ်။ နောက်ပိုင်း စာမေးပွဲဖြေတုန်းကလည်း မတော်တဆ တွေ့ဆုံမိတော့ ခဏလောက် စကားပြောခဲ့တယ်” ကျန်းကျဲ့က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

“ပြီးတော့ရော”

ကျန်းကျဲ့က “ပြီးတော့... စာမေးပွဲပြီးတာနဲ့ ငါ ကျောင်းကို ပြန်တက်တယ်လေ” ဟု ဖြေလိုက်သည်။

“ဒါက ဘာ အသေးစိတ်လဲ။ အဲဒီမိန်းကလေးက ဘယ်ကျောင်းကလဲ”

ကျန်းကျဲ့က “မရင်းနှီးလို့ ၊ မမေးလိုက်ရဘူး” ဟု ပြောလေ သည်။

“နင်...” နီယွဲ့ ဒေါသထွက်သွားကာ - “နင် ဒီလောက်ပြောပြီးတော့လည်း နင့်ရည်းစားအကြောင်း မပြောပြရသေး ဘူးနော်”

ကျန်းကျဲ့က “ငါ့မှာ ဘယ်မှာ ရည်းစားရှိလို့လဲ၊ သူတို့က ကောလဟာလတွေ ဖြန့် နေတာ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

နီယွဲ့ က မယုံပေ။

ကျန်းကျဲ့က “မင်းလည်း မြင်တာပဲ၊ ငါတို့အတန်းထဲမှာ ဘယ်သူက ဒီကိစ္စကို စိတ်ဝင်စားသေးလဲ။ တကယ်ရှိရင် ငါ ဘာလို့ ဖုံးကွယ်ထားရမှာလဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

နီယွဲ့ ကလည်း ယောက်ျားလေးများတွင် ဤကဲ့သို့သော အကျင့် မျိုး ရှိသည်ဟု ထင်သည်။ “သူတို့က ဘာလို့ ဒီလိုပြောကြတာလဲ။ နင် တစ်ယောက်ယောက်ကို စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်မိလို့လား။ ရှောင်းယွီဖန်းကိုလား”

ကျန်းကျဲ့က “မတော်တဆ စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်မိတာ ဖြစ်နိုင်တယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“အို၊ သူက တကယ်ကို ကောလာဟလတွေကို စိတ်ဝင်စားတာပဲ”

ဤအကြောင်း က ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

ကျန်းကျဲ့သည် ရှောင်းယွီဖန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဘာအကြောင်းကြောင့်မှန်းမသိ ရှောင်းယွီဖန်းသည်လည်း ဤအချိန်တွင် ကျန်းကျဲ့ကို ကြည့်နေသည်။

သူတို့နှစ်ဦး၏ အကြည့်ချင်း ဆုံသွားသည်။

ကျန်းကျဲ့၏ မျက်နှာက အမူအရာမရှိပေ။ ရှောင်းယွီဖန်း၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် မောက်မာမှုရှိပြီး မေးစေ့ကို မြှောက်ကာ ကျန်းကျဲ့ကို မျက်စောင်းထိုးပြီးနောက် ခေါင်းလှည့်သွားသည်။

သေချာသွား ပြီ၊ သူမပဲ။

ကျန်းကျဲ့က သူမကို ဘယ်လို အပြစ်ပေး ရမလဲဟု စဉ်းစားနေစဉ် ဒါရိုက်တာလင် သည် အတန်းထဲသို့ လာပြီး ပုံမှန်စစ်ဆေးသည်။

သူသည် ကျန်းကျဲ့ဘေးသို့ ရောက်သောအခါ ရုတ်တရက် ရပ်လိုက်သည်။ “ကျန်းကျဲ့၊ မကြာသေးမီက သင်ယူမှုအခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ”

ကျန်းကျဲ့က သေချာစဉ်းစားပြီး “ကျွန်တော် ကြိုးစားနေပါတယ်” ဟု ဖြေလိုက်သည်။

ဒါရိုက်တာလင် က ခေါင်းညိတ်ပြီး “ယင်ကျီကောလိပ်ရဲ့ အောင် လက်မှတ်တွေ ရောက်လာပြီ၊ မင်းဟာလည်း ပါတယ်၊ အားတဲ့အချိန် အဆင့်ကို သွားကြည့်လိုက်။ အရေးမကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေနဲ့ အာရုံမပျံ့လွင့်စေနဲ့။အောင် လက်မှတ်ရပြီးပြီဆိုတော့ ယဉ်ကျေးမှုဘာသာရပ်တွေမှာ နောက်ကျမနေစေနဲ့” ဟု ပြောလေ သည်။

“ကျွန်တော် မှတ်ထားပါ့မယ်” ကျန်းကျဲ့သည် ဝမ်းသာမှုနှင့် စိုးရိမ်မှု နှစ်ခုလုံး ခံစားလိုက်ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အနုပညာစာမေးပွဲ အောင်မြင်မှုသတင်းကောင်း ရခဲ့ပါ ပြီ။ သို့သော် ဒါရိုက်တာလင် ၏ စကားများတွင် ရည်ရွယ်ချက်ရှိသည်ကို ထင်ရှားစွာ သိလိုက်ရသည်။

သူသည် လျင်မြန်စွာ နားလည်သွားသည်။ ရှောင်းယွီဖန်း၏ စကားများသည် ဒါရိုက်တာလင် ထံ ရောက်သွားပြီဖြစ်သည်။

ဘေးနားရှိ ကျောင်းသားအချို့လည်း သူတို့နှစ်ဦး၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည်။

ဒါရိုက်တာ လင် ထွက်သွားပြီးနောက် နီယွဲ့က ကျန်းကျဲ့ကို “ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ နင် အောင် လက်မှတ်ရပြီပေါ့။

ဒါရိုက်တာ လင် ခုနက ပြောတဲ့စကားက ဘာအဓိပ္ပါယ် လဲ၊ တစ်ယောက်ယောက်က တိုင်ထား တာလား” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းကျဲ့က “ငါတို့အတန်းမှာ တိုင် တတ်တဲ့သူတွေ အများကြီးပဲ။ ခဏနေမှ ငါ အဆင့် သွားကြည့်လိုက်မယ်” ဟု ပြောလိုက် သည်။

နီယွဲ့က “ဒါရိုက်တာ လင် ပြောပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်းသွားရင် ထပ်ဆူခံရမှာ နင် မကြောက်ဘူးလား” ဟု ပြောလေ သည်။

ကျန်းကျဲ့က “ငါ့ကို ဆူချင်ရင်လည်း ရှောင်လို့မရပါဘူး” ဟု ပြောလိုက် သည်။

သူသည် အချိန်ယူပြီး ဒါရိုက်တာလင် ၏ ရုံးခန်းသို့ ရောက်လာပြီး သူ၏ အနုပညာစာမေးပွဲအောင်လက်မှတ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူသည် ယင်ကျီကောလိပ် အနုပညာစာမေးပွဲတွင် အဆင့် ၁၅ ရရှိပြီး အောင်မြင်မှုအဆင့်တွင် ပါသည်။

ဒါရိုက်တာလင် က ကျန်းကျဲ့ကို သင်ယူမှုအပေါ် အာရုံစိုက်ရန် ထပ်မံသတိပေးသည်။

ကျန်းကျဲ့သည် ဤအချိန်တွင် ငြင်းခုံခြင်းက အကျိုးမရှိသည်ကို သိသဖြင့် သဘောတူလိုက်သည်။

အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာစဉ် ရှောင်းယွီဖန်းလည်း ဒါရိုက်တာ လင် ၏ ရုံးခန်းသို့ သွားနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။