အဠမအဆင့်လျှို့ဝှက်ချက်(၂)

ဘယ်အချိန်က ဘယ်လိုဖြစ်သွားမှန်း မသိလိုက်ပေ။ မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသည့် ဧကရာဇ်

ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသော ပုဂ္ဂိုလ်က ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသည့် ဒုတိယမင်းသားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ဒုတိယအစ်ကိုတော်လား”

လင်းယွဲ့၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့ဩမှုမရှိပေ။ သူက “ဒုတိယအစ်ကိုတော် ဒီစကားရဲ့ ဆိုလိုရင်းက ဘာလဲ” ဟုသာ မေးလိုက်သည်။

“ဟန်ဆောင်တာ ရပ်လိုက်ပါတော့”

ဒုတိယမင်းသားသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး “မင်းဟာ ရဲရင့်ပြီး လောင်းကစားလုပ်ရတာကို ကြိုက်တယ်ဆိုပေမယ့် မင်းက အင်မတန် သတိကြီးတယ်။ အရှင်မင်းကြီးက မင်းကို ဖော်ထုတ်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ မင်း မသေချာသရွေ့တော့ မင်းက ဒီဟုန်မြို့ကို လုံးဝ လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက အရှင်မင်းကြီးနဲ့ တွေ့ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပြီး မင်းကို စမ်းသပ်ခဲ့တာ။ မင်းက အဲဒီနေရာမှာပဲ သဘောတူရဲပြီး မင်းသားစစ်စစ်လို ဟန်ဆောင်ခဲ့တာက မင်း တကယ့်အရှင်မင်းကြီးနဲ့ တွေ့ရမှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိလို့ မဟုတ်လား” ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွဲ့သည် ဒုတိယမင်းသားကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေပြီး သူ့ကို ပြန်မဖြေပေ။

“မင်း တကယ်ကို ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ”

ဒုတိယမင်းသားက “မင်းက ဒီအမှန်တရားကို လွယ်လွယ်ကူကူ ဝန်ခံတာကို ကြည့်ရင် မင်းက အစကတည်းက အရှင်မင်းကြီးနေရာမှာ ငါရှိနေတယ်ဆိုတာ ခန့်မှန်းပြီးသားနဲ့ တူတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက ခန့်မှန်းချက်ပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒုတိယအစ်ကိုတော်ကပဲ ကျွန်တော့်ကို သဲလွန်စပေးခဲ့တာ မဟုတ်လား”

လင်းယွဲ့က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းဆီကနေ အမှန်တရားကို နားထောင်ချင်လို့ပါ”

ဒုတိယမင်းသားက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

“ပဉ္စမညီတော်က မင်း အရှင်မင်းကြီးအကြောင်းကို မသိဘဲ လောင်းကစားလုပ်နေတယ်လို့ ထင်နေတာ။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်ကတော့ လူ့သဘာဝကို ပိုနားလည်တဲ့အတွက် မင်းက အစကတည်းက သိနေတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ ကျွန်တော် ပိုပြီး မှန်ကန်တယ်နဲ့ တူတယ်”

လင်းယွဲ့သည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီး “ဒုတိယအစ်ကိုတော် ဒါဆို အရှင်မင်းကြီးက တကယ်ပဲ…” ဟု ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။

“စမ်းသပ်နေစရာ မလိုပါဘူး”

ဒုတိယမင်းသားက “မင်း ဒီသတင်းအချက်အလက်ကို ဘယ်ကရခဲ့လဲတော့ မသိဘူး။ ဒါပေမယ့်…”

သူသည် ခဏမျှ ရပ်နားပြီး အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ “အရှင်မင်းကြီးက တကယ်ပဲ ကွယ်လွန်သွားပြီ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွဲ့၏ မျက်လုံးများတွင် တုန်လှုပ်မှု အရိပ်အယောင် ပေါ်လာပြီး သူ အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်မိသည်။

ဘုရားဧကရာဇ်က တကယ်ပဲ ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီလား။

နှစ်နှစ်ကျော်ကာလက သူသည် သူ၏ ပဋိသန္ဓေပါ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ပထမဆုံး နိုးကြားခဲ့ချိန် ပထမဆုံး လျှို့ဝှက်ချက်က အဋ္ဌမအဆင့်ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ချိန်ကတည်းက ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို သူ သိထားပြီးဖြစ်သည်။

သူသည် အချိန်အတော်ကြာကတည်းက သိထားခဲ့သော်လည်း ဒုတိယမင်းသား၏ ဝန်ခံမှုကို ကြားလိုက်သောအခါ သူ၏ စိတ်ခံစားမှုများက ထိန်းချုပ်မရအောင် လှုပ်ရှားသွားသည်။

ဘုရားဧကရာဇ်….

အချိန်အစကတည်းက လူသားမျိုးနွယ်စုကြားတွင် မည်သူမှ မယှဉ်နိုင်သည့် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ပုဂ္ဂိုလ်က တကယ်ပဲ ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီလား။

ထာဝရညကို ဖျက်ဆီးခဲ့သူ၊ အရပ်ရှစ်မျက်နှာကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့သူ၊ ရှုပ်ထွေးသော ဒဏ္ဍာရီခေတ်ကို တစ်ကိုယ်တည်း မြှုပ်နှံခဲ့သူ၊ နောက်ဆုံးတွင် ကမ္ဘာကြီးကို စည်းလုံးစေခဲ့ပြီး ကြီးမားသော မင်းဆက်တစ်ခုကို ထူထောင်ခဲ့သူ၊ တစ်ဦးတည်းသော ဒဏ္ဍာရီဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည့် ထိုပုဂ္ဂိုလ်မျိုးက တကယ်ပဲ ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီလား။

ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို ပထမဆုံး သိခဲ့ရစဉ်က လင်းယွဲ့ပင် မယုံကြည်နိုင်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုပြီးတစ်ခု၏ မှန်ကန်မှုနှင့် သေချာမှုကို တဖြည်းဖြည်း စစ်ဆေးအတည်ပြုပြီးမှသာ ယုံလာခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းက သူ့ကို ပို၍ထိတ်လန့်စေခဲ့ပြီး အနည်းငယ်မျှပင် ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန် မရဲခဲ့ပေ။

ထိုသို့သော ကမ္ဘာကို တုန်လှုပ်စေမည့် လျှို့ဝှက်ချက်က ပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့် ကမ္ဘာကြီးကို လှုပ်ခါရန် လုံလောက်သည်။

“ဘယ်လို သေဆုံးသွားတာလဲ”

လင်းယွဲ့ မေးလိုက်သည်။

ဘုရားဧကရာဇ်မည်သို့ သေဆုံးသွားသည်ကို သူသိသော်လည်း အသေးစိတ်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိပေ။

“ဒီကိစ္စကို မင်းသိဖို့အတွက် စွမ်းရည်မရှိသေးဘူး”

ဒုတိယမင်းသားက ခေါင်းအနည်းငယ် ခါလိုက်သည်။

“အနည်းဆုံးတော့ အရှေ့နန်းတော်ရဲ့ စမ်းသပ်မှု ဆယ့်နှစ်ခုကို အောင်မြင်ပြီးရင်တော့ မင်းမှာ အရည်အချင်းအချို့ ရရှိလာလိမ့်မယ်။ မဟုတ်ရင်တော့ မင်းအတွက် အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်”

လင်းယွဲ့သည် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီး “ဘယ်မင်းသားမှ အရှေ့နန်းတော်ရဲ့ စမ်းသပ်မှု ဆယ့်နှစ်ခုကို မအောင်မြင်သေးဘူး။ ဒါဆို တခြားမင်းသားတွေ မသိသေးဘူးပေါ့” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“မင်း မှားနေတယ်”

ဒုတိယမင်းသားက ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။ “အောင်မြင်နိုင်ခြင်းနဲ့ အောင်မြင်ချင်ခြင်းက မတူညီတဲ့ အရာနှစ်ခုပဲ”

လင်းယွဲ့သည် ခပ်ပေါ့ပေါ့ ခေါင်းညိတ်ပြီး “ကောင်းပါပြီ ကျွန်တော် မမေးတော့ပါဘူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက “ဒုတိယအစ်ကိုတော်က ဒီအချက်ကို စမ်းသပ်ဖို့ အရှင်မင်းကြီးအဖြစ် ဟန်ဆောင်ခဲ့တာလား” ဟု မေးလိုက်သည်။

“အနည်းနဲ့အများတော့ ဟုတ်ပါတယ်”

ဒုတိယမင်းသားသည် သူ့ကို မျက်စိဖြင့် ကြည့်ပြီး “မင်းက မင်းသားမဟုတ်ပေမယ့် တကယ့်မင်းသားတစ်ပါး ဖြစ်နေပြီ။ အရှင်မင်းကြီးက မင်းကို ဖော်ထုတ်လို့မရဘူး။ တခြားမင်းသားတွေကလည်း ဘယ်သူက မင်းသားလဲဆိုတာ ဂရုမစိုက်ဘူး။ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက ပိုတောင် ဂရုစိုက်မှာမဟုတ်ဘူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက ဂရုမစိုက်ဘူးလား”

လင်းယွဲ့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

“သူက ဖခင်ကိုတောင် ဂရုမစိုက်တာ မင်းက အတုလား အစစ်လားဆိုတာကို ဘာလို့ဂရုစိုက်နေမှာလဲ”

ဒုတိယမင်းသားက အနည်းငယ် လှောင်ပြောင်သည့်ဟန်ဖြင့် ရယ်မောသည်။

“ဒါ့အပြင် မင်းပြသခဲ့တဲ့ အလားအလာကလည်း မင်းသားတစ်ပါးထက် မနိမ့်ပါဘူး။ မင်းက အတော်လေး ထူးခြားတယ်”

လင်းယွဲ့ ပို၍ပင် နားမလည်နိုင်တော့ပေ။

သို့သော်လည်း သူသည် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက သူသည် မင်းသားအတုဖြစ်ကြောင်း သေချာပေါက် သိထားကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့… ဂရုမစိုက်ဘူးလား။

“ကြိုးစားပါ ဆယ့်ခုနစ်ပါးမြောက် ညီတော်”

ဒုတိယမင်းသားသည် လင်းယွဲ့ကို ညင်သာသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ “မင်းမှာ သွေးသားရှိနေသရွေ့တော့ ဘယ်သူမှ မင်းကို ငြင်းပယ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ စိတ်မပူပါနဲ့။ အနာဂတ်မှာ ကောင်းကောင်း လေ့ကျင့်ပါ။ မင်းက ကျွန်တော့်ကို အံ့အားသင့်စေနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒုတိယအစ်ကိုတော်”

လင်းယွဲ့က လက်အုပ်ချီ၍ အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ဇနီး ချီဝမ်ချိုးက ကျွန်တော့်ရဲ့ စိတ်နှလုံးနန်းတော်အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးပဲ”

ဒုတိယမင်းသားသည် “အနာဂတ်မှာ မင်းရဲ့ဇနီးကို ကောင်းကောင်း လေ့ကျင့်ပေးပါ။ သူမက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဖိအားအချို့ကို ဝေမျှပေးနိုင်လိမ့်မယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွဲ့သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း သူ၏စိတ်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးနေသည်။ ဖိအားဝေမျှခြင်း။ ဘယ်လို ဖိအားမျိုးလဲ။

“မင်း မှတ်ထားရမယ့် နောက်ထပ် အချက်တစ်ခု ရှိတယ်…”

ဒုတိယမင်းသားက သူ့ကို ကြည့်ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းကို မလုပ်ပါနဲ့။ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းထက် မင်းရဲ့ဝိညာဉ်ကို ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်တာက ပိုကောင်းတယ်”

“ဘာ”

လင်းယွဲ့ တုန်လှုပ်မိသွားသည်။

ဒါ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။

ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း မလုပ်ရဘူးလား။

ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းထက် ဝိညာဉ်ကို ပျောက်ကွယ်သွားအောင် လုပ်တာက ပိုကောင်းတယ်။

သူသည် ရှုပ်ထွေးနေပြီး “ဒုတိယအစ်ကိုတော် ဘာကြောင့် ဒီလိုပြောတာလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။

“ဒါက အကြံဉာဏ်တစ်ခုပဲ”

ဒုတိယမင်းသားသည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး “မင်းက လိုက်နာသည်ဖြစ်စေ၊ မလိုက်နာသည်ဖြစ်စေ မင်းရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ။ တစ်ခါတစ်ရံ… ဝိညာဉ်က အနတ္တဖြစ်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားတာက မကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခု မဟုတ်ပါဘူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွဲ့က ပို၍ပင် နားမလည်တော့ပေ။

သို့သော် သူသည် ဤစကားကို အေးဆေးစွာ မှတ်သားထားလိုက်သည်။

“မင်း ပြန်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ”

ဘီးတပ်ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ဒုတိယမင်းသားက ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်း မပြန်ခင် မေးခွန်းတစ်ခု ထပ်မေးချင်တယ်”

“မေးပါ ဒုတိယအစ်ကိုတော်”

လင်းယွဲ့က အာရုံစိုက်ကာ နားထောင်သည်။

ဒုတိယမင်းသားသည် သူ၏ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်လိုက်ပြီး ခန်းမအတွင်းရှိ မှောင်မိုက်သော ရှုပ်ထွေးမှုများကို ကြည့်နေသည်။ ခေတ္တမျှ ရပ်နားပြီး “မင်း ထင်မြင်ချက်အရ ကျင့်ကြံခြင်းရဲ့ အဓိပ္ပာယ်က ဘာလဲ။ ဒါက မင်းရဲ့ တာအိုစိတ်နှလုံးကို မေးခွန်းထုတ်တာ မဟုတ်ဘူး။ တကယ့်မေးခွန်းတစ်ခုပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် လင်းယွဲ့ကို ကြည့်ကာ “မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက ဆယ့်နှစ်ပါးမြောက် မင်းသားကို သတ်ပြီး မင်းရဲ့ အဘိုးအတွက် လက်စားချေဖို့ဆိုတာ ငါသိတယ်။ လက်စားချေပြီးရင် မင်း ဆက်လက် ကျင့်ကြံဦးမှာလား” ဟု မေးလိုက်သည်။

“…ကျွန်တော် မစဉ်းစားရသေးပါဘူး”

လင်းယွဲ့က ပြန်ဖြေသည်။

“ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် ဆက်လေ့လာမှာပါ။ အသက်ရှည်ဖို့ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော် လိုချင်တာကို အောင်မြင်ဖို့၊ ဆန္ဒတွေကို ဖြည့်ဆည်းဖို့ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်”

ဒုတိယမင်းသားသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီး “လူ့စိတ်က ဖြည့်ဆည်းဖို့ တကယ် ခက်ခဲတာပဲ။ ဒါပေမယ့် မင်းလိုချင်တာတွေကို လွယ်လွယ်ကူကူ ရရှိနိုင်တဲ့အခါ ဆန္ဒတွေက ပိုပြီး ဖြည့်ဆည်းဖို့ ခက်ခဲလာလိမ့်မယ်။ တစ်နေ့ကျရင် မင်းရဲ့ဆန္ဒတွေ ပြည့်ဝနိုင်ခြင်းမရှိတဲ့အချိန်ကို ရောက်လာလိမ့်မယ်။ ဘဝက ပျင်းရိတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်။ အသက်ရှည်ခြင်းက အပြစ်ပေးခြင်းတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွဲ့သည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး “ကျွန်တော် အသက်ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်သာ နေထိုင်ရသေးတာကြောင့် အဲဒီအခြေအနေက ဘယ်လိုလဲဆိုတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိပါဘူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်ပါတယ်”

ဒုတိယမင်းသားသည် ပြုံး၍ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“ဒါကတော့ တကယ်ကို မင်းကို မနာလိုဖြစ်မိပါတယ်။ ဘဝရဲ့ ကျေနပ်မှုက ရှေ့ဆက်သွားနေခြင်းမှာပဲ ရှိတယ်။ အရမ်းစောပြီး အဆုံးကို ရောက်သွားရင်တော့ တကယ်ကို ပျင်းစရာကောင်းတာပေါ့”

“ဒါဆို ဒုတိယအစ်ကိုတော်ရော။ ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ အသက်ရှည်ခြင်းက ဘာအတွက်လဲ”

လင်းယွဲ့က မေးခွန်းကို ပြန်မေးလိုက်သည်။

“တခြားသူတွေရဲ့ အမြင်အရတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းဟာ လူသားမျိုးနွယ်စုအတွက်ပဲ”

ဒုတိယမင်းသားက ပြုံးလိုက်သည်။

“ဒါပေမယ့် ဒါဟာ ကျွန်တော့်ရဲ့ အတွင်းစိတ်လိုအပ်ချက်တွေကို ဖြည့်ဆည်းဖို့အတွက်လည်း ဖြစ်တယ်။ ဒါကြောင့်… နောက်ဆုံးမှာတော့ ကိုယ့်အတွက်ပဲ ဖြစ်တယ်။ ဒါက သေမျိုးတစ်ဦးရဲ့ စားဖို့၊ ဝတ်ဖို့၊ မျိုးပွားဖို့၊ လေးစားခံရဖို့၊ အမည်မသိအရာတွေကို ရှာဖွေဖို့ စတဲ့ ဆန္ဒတွေနဲ့ သိပ်မကွာပါဘူး။ လူသားတွေက ဒီလို သတ္တဝါမျိုးတွေပဲလေ”

လင်းယွဲ့ သဘောပေါက်သွားသည်။

ဒုတိယမင်းသားသည် ဒဿနပညာရှင် သို့မဟုတ် တွေးခေါ်ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နိုင်သည်။

“ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မြင့်မားလာတာနဲ့အမျှ တစ်နေ့ကျရင် မင်းလည်း ဒီမေးခွန်းတွေကို စဉ်းစားလာရလိမ့်မယ်”

ဒုတိယမင်းသားက ပြုံး၍ ခေါင်းခါသည်။

“စဉ်းစားပြီးရင်း စဉ်းစားပြီးရင်တော့ နောက်ဆုံးမှာ မင်းက လူသားမျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးရဲ့ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ကို ရောက်ရှိလာလိမ့်မယ်။ ဒါပေမယ့် ဒါက ပျော်ရွှင်မှု မဟုတ်ဘူး။ မင်းရဲ့အစ်ကိုတစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်း ဒီအဆင့်ကို နည်းနည်းနောက်ကျပြီး ရောက်ဖို့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်ပါတယ်”

လင်းယွဲ့သည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီး “ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုတော်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ပြန်တော့”

ဒုတိယမင်းသားက အနည်းငယ် ပြုံးပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် မည်သည့် အမူအရာမှမရှိဘဲ လင်းယွဲ့သည် သူ့ရှေ့မှ အရာအားလုံး ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် နန်းတော်၏ မှောင်မိုက်သော ရှုပ်ထွေးမှုအတွင်းတွင် ရှိနေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ဒီဟုန်နန်းတော်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေသည်။

သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသော ဒုတိယမင်းသားသည်လည်း ဘယ်နေရာတွင်မှ မတွေ့ရတော့ပေ။

“ဒီလိုဆိုတော့…”

လင်းယွဲ့သည် အနည်းငယ် ရပ်တန့်ကာ ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရင်းနှီးသော အသက်ကြီးသည့်အသံတစ်ခုက နောက်ဘက်မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

“အရှင်မင်းသား ဘာဖြစ်တာလဲ။ လမ်းမသိရင် ကျွန်တော် လမ်းညွှန်ပေးရမလား”

လင်းယွဲ့သည် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုသူက အရာရှိဝတ်စုံနှင့် မှူးမတ်ကြီးဟန် ဖြစ်နေ၏။

သူ မေးလိုက်သည်။

“မှူးမတ်ကြီးချီ ကျွန်တော် ဘယ်လို ပြန်လာတယ်ဆိုတာ သတိထားမိလား”

မှူးမတ်ကြီးချီသည် ရှုပ်ထွေးနေပြီး “ပြန်လာတာလား။ အရှင်မင်းသား အရှင်က ဒီနန်းတော်ရှေ့မှာပဲ ရပ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆို အစကတည်းက…”

လင်းယွဲ့က တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံဘုရားကျောင်း၏ အဆုံးမရှိသော လမ်းကြောင်းမှ သူသည် အချို့သော အရာတစ်ခုကို ခံစားမိခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

သို့သော် သူသည် အစကတည်းက ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အရာအားလုံးသည် သူ မသိဘဲ ဒုတိယအစ်ကိုတော်က အလေင်းယောင်ကမ္ဘာနှင့် ဆင်တူသည့် နယ်ပယ်တစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့သည်ကို မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

သူသည် သတိမထားမိဘဲ အလေင်းယောင်ကမ္ဘာအတွင်းသို့ မည်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်ကို မသိရှိရခြင်းက အမှန်တကယ် ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။

ဒုတိယမင်းသား ပြောခဲ့သော စကားများ၏ အဓိပ္ပာယ်က ဘာဖြစ်မလဲ။

လင်းယွဲ့က အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ၊ ငါ ပဉ္စမမင်းသားကို တွေ့ဖို့လိုတယ်။ သူ့ကို မေးကြည့်ရမယ်…”