အလုပ်အကျွေးပြုဖို့ မလိုဘူး

မီးလျှံများ လောင်ကျွမ်းနေချိန်တွင် ယီထျန်းယွမ်သည် နတ်ဆိုးအသွင်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ပုံမှန်အနေအထားသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် မည်းနက်သော ချပ်ဝတ်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး နတ်ဆိုးအသွင်ပြောင်းလဲထားစဉ်ကကဲ့သို့ မကောင်းဆိုးဝါးပုံမပေါ်တော့သော်လည်း တင့်တယ်ခန့်ညားမှုမှာ အနည်းငယ်မျှ မလျော့ပါးပေ။

သူသည် ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်ထံသို့ ချက်ချင်းပင် လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်ရန် မကြံစည်ခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်ကို ရင်ဆိုင်ရန်မှာ သူ့အတွက် အလွန်လွယ်ကူလွန်းလှသည်။ ထို့ကြောင့် ယီထျန်းယွမ်သည် ချက်ချင်းသတ်ဖြတ်ရန် မရည်ရွယ်ဘဲ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆက်လက်လုပ်ဆောင်လိုသည်။

တာဝန်မကျေပွန်သည့်အပြင် သူ၏အမွေဆက်ခံသူကိုပါ သတ်ဖြတ်ရန် ကြံစည်ခဲ့သည်မှာ ဤသို့ရိုးရိုးရှင်းရှင်း သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းသည် ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်အတွက် အလွန်ပင်သက်သာလွန်းသည်ဟု ယီထျန်းယွမ်က ခံစားမိသည်။

“ဟူး... ဖူး... ဖူး…”

အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက် ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်သည် မီးလျှံများ၏ ကျူးကျော်လောင်ကျွမ်းမှုကို လုံးဝထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် မသန်စွမ်းသူတစ်ဦးနှင့် မည်သို့မျှ ကွာခြားမှုမရှိတော့ပေ။ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် မထိခိုက်သောနေရာတစ်နေရာမျှ မရှိတော့ဘဲ ယခင်ကထက် ပို၍ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းခံလိုက်ရသည်။ လက်တစ်ဖက်နှင့် ခြေထောက်နှစ်ဖက်လုံး လုံးဝပျက်စီးသွားပြီဖြစ်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အသက်စွမ်းအင်များကို အဆက်မပြတ်ထုတ်လွှတ်ကာ ကုသရန် ကြိုးစားနေသော်လည်း ပြန်လည်ပေါက်ရောက်မှုနှုန်းသည် ယခင်ကထက် များစွာနှေးကွေးနေသည်။ ကိုင်းအခက်ပြန်လည်ပေါက်ရောက်နိုင်သော်လည်း ယခုမူ ဒဏ်ရာများမှာ အလွန်ပြင်းထန်လှပြီး ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် လိုအပ်သော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် အလွန်ကြီးမားလှသည်။

ဤအခြေအနေအောက်တွင် ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် အချိန်ပိုမိုလိုအပ်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ၎င်းတို့၏ အနှိုင်းမဲ့လေးစားကြည်ညိုရသော ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်သည် ဤသို့သော မသန်စွမ်းသူတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ချက်ချင်းပြန်လည်ပေါက်ရောက်နိုင်ခြင်းမရှိသဖြင့် ၎င်းတို့၏ စိတ်ဓာတ်သည် ချက်ချင်းဆိုသလို အနိမ့်ဆုံးအဆင့်သို့ ကျဆင်းသွားသည်။

“ဒီအရသာက ဘယ်လိုလဲ… အဆင်ပြေရဲ့လား…”

ယီထျန်းယွမ်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“မလုပ်ပါနဲ့… မလုပ်ပါနဲ့… ငါ ပြန်သွားပြီး အုပ်ထိန်းသူအဖြစ် လုပ်ဆောင်ဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်…”

ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်သည် လက်တစ်ဖက်ကို လှမ်းမြှောက်ကာ ယီထျန်းယွမ်အား တားဆီးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သူသည် ယီထျန်းယွမ်၏ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားကို သိရှိလိုက်ပြီဖြစ်သည်။ မည်သည့်သိုင်းကွက်ကို အသုံးပြုစေကာမူ ယီထျန်းယွမ်သည် သူ့ကို အလွယ်တကူ ချေမှုန်းနိုင်ပြီး သူ၏စွမ်းအားကို လုံးဝဖိနှိပ်ထားသည်။

“အခုထိ အခွင့်အရေးရှိသေးတယ်လို့ မင်းထင်နေသေးတာလား…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်အား အခွင့်အရေးတစ်စုံတစ်ရာပင် ပေးရန် မရည်ရွယ်တော့ပေ။ အရာအားလုံးသည် ဆုံးဖြတ်ပြီးသားဖြစ်သည်။ သူ အုပ်ထိန်းသူအဖြစ် ပြန်လည်လုပ်ဆောင်သည်ဖြစ်စေ၊ မလုပ်ဆောင်သည်ဖြစ်စေ ယခုမူ မည်သည့်အဓိပ္ပါယ်မျှ မရှိတော့ပေ။

ရာစုနှစ်တစ်ခုအတွင်း ချိတ်ပိတ်မှုကို မဖြစ်မနေ ဖယ်ရှားရမည်ဖြစ်သည်။ မူလက သူ့ကို လွှတ်ပေးရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း မိမိအား သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ထားခဲ့သဖြင့် လုံးဝလွှတ်ပေးရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ယီထျန်းယွမ်သည် ရန်ငြိုးရှိလျှင် ပြန်လည်တုံ့ပြန်ရမည်ဟူသော စိတ်ထားရှိသူဖြစ်သည်။ သူသည် လုံးဝကောင်းမွန်သူတစ်ဦးဟု မဆိုနိုင်သလို သနားကရုဏာထားတတ်သူလည်း မဟုတ်ပေ။ သူ့အပေါ် ရန်လိုသူ မည်သူမဆို သတ်ဖြတ်ရမည်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဤသတ်ဖြတ်မှုကြောင့် ကမ္ဘာကြီးပျက်စီးသွားမည်ဆိုပါက သူသည် ဆက်လက်ခုခံတိုက်ခိုက်မည်သာ ဖြစ်သည်။ မည်သည့်အကြောင်းပြချက်မျှ မလိုအပ်ဘဲ သတ်ဖြတ်ရန်သာ ရည်ရွယ်ထားသည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းဖြင့် ကမ္ဘာကြီးပျက်စီးသွားမည်ဆိုပါက အရာအားလုံး ပျက်စီးပါစေဟု သူ တွေးထားသည်။

သူ့ကို ရန်စသူမည်သူမဆို၊ မည်သူဖြစ်စေ မလွှတ်ပေးဘဲ သေရမည်ဖြစ်သည်။

“ငါ… ငါ့ရဲ့ ယွမ်ယွမ်အင်ပါယာက မင်းကို ထာဝရအလုပ်အကျွေးပြုမယ်… ကျိန်ဆိုပြီး မင်းရဲ့ ကျွန်အဖြစ် လုပ်ဆောင်မယ်…”

ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်သည် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ပြုပြင်နေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဘေးတွင်ရှိသော ဝန်ကြီးများကို အော်ဟစ်ကာ…

“ဟေ့… မင်းတို့ ဘာလုပ်နေသေးတာလဲ… မြန်မြန်လာပြီး ဒူးထောက်စမ်း…”

ဘေးတွင်ရှိသော ဝန်ကြီးများသည် စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ယီထျန်းယွမ်ထံသို့ တရွတ်ဆွဲလျက် ရောက်ရှိလာကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်နှင့် မျက်လုံးချင်းဆုံရန်ပင် မရဲတော့သလို လက်စားချေရန် စိတ်ကူးမျှပင် မရှိတော့ပေ။

ယခင်က ၎င်းတို့၏ အားမာန်စိတ်ဓာတ်သည် ရေအေးတစ်ပုံးဖြင့် လောင်းချခံရသကဲ့သို့ လုံးဝပြတ်တောက်သွားပြီဖြစ်သည်။ ယခုအခါ အလုပ်အကျွေးပြုခြင်းမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

“ကျွန်တော်တို့… ကျွန်တော်တို့ အလုပ်အကျွေးပြုဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်… ထျန်းယွမ်ဧကရာဇ်ကြီးကို ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဧကရာဇ်အဖြစ် အမှုထမ်းမယ်…”

ဝန်ကြီးတစ်ဦးစီ၏ မျက်နှာများသည် ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ယခုအခါတွင် ၎င်းတို့သည် ရှီလုံအင်ပါယာ အဘယ်ကြောင့် ပျက်စီးသွားရသည်ကို နားလည်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။ ဤမျှထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ဧကရာဇ်ကြီးကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ မည်သူကမျှ အလုပ်အကျွေးပြုရန် မရဲတင်းရဲမည်နည်း။

အဘယ်သူပုန်ကန်လျှင် သတ်ဖြတ်မည်ဖြစ်ပြီး မည်သူပင်ဟန့်တားရဲမည်နည်း။

ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့အား အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ယွမ်ယွမ်ဧကရာဇ်သည်လည်း မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေပြီး ယခင်က ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေသည့် အမူအရာများသည် လုံးဝပျောက်ဆုံးသွားသည်။ အဆုံးတွင် ကျန်ရှိသည်မှာ ထိတ်လန့်မှုသာဖြစ်သည်။

“ကျွန်တော်… ကျွန်တော် အရင်က ပြောခဲ့တဲ့စကားတွေအတွက် တောင်းပန်ပါတယ်… အဲ့ဒီလို ပြောသင့်တာ မဟုတ်ဘူး…”

ယွမ်ယွမ်ဧကရာဇ်သည် နှိမ့်ချစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ့တွင် ဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ ဂုဏ်သိက္ခာဟူ၍ မရှိတော့ဘဲ ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူ့တွင် ဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ ဂုဏ်သိက္ခာ မရှိသည်ဟု ဆိုရန်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဤမျှသာလွန်ကြည်ညိုရမည့် စွမ်းအားကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ အလုပ်အကျွေးပြုရန်သာ ရွေးချယ်နိုင်သည်။ အချိန်ကိုက်သိတတ်သူသည် ထူးချွန်သူဖြစ်သည်။ အနည်းငယ် အရှက်ရစရာဖြစ်သော်လည်း သာလွန်ကြီးမြတ်သော ဧကရာဇ်တစ်ပါးရှေ့တွင် အလုပ်အကျွေးပြုခြင်းသည် အရှက်ရစရာမဟုတ်ပေ။

“အင်း… မင်းတို့ရဲ့ အလုပ်အကျွေးပြုမှုကို ငါလက်ခံတယ်…”

ယီထျန်းယွမ်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဝန်ကြီးများသည် စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းမြောက်သွားကြပြီး ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့အား စောင့်ကြိုနေသည်မှာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ မီးလျှံတစ်ခုဖြစ်သည်။ တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မမီလိုက်ဘဲ ထိုမီးလျှံများဖြင့် လွှမ်းခြုံခံလိုက်ရသည်။

အော်ဟစ်သံတစ်ခုနှင့်အတူ ၎င်းတို့သည် ချက်ချင်းဆိုသလို ပျောက်ဆုံးသွားပြီး မီးသွေးတစ်တုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ လုံးဝသေဆုံးသွားသည်။ ၎င်းတို့ထဲတွင် ယွမ်ယွမ်ဧကရာဇ်လည်း ပါဝင်ပြီး ယီထျန်းယွမ်က သူ့ကို လောင်ကျွမ်းစေခဲ့သည်။

“ကျွန်တော်တို့ အရှင့်ကို အလုပ်အကျွေးပြုမယ်လို့ ကတိပြုပြီးသားပဲ… ဘာလို့ ဒီလောက် ရက်စက်တဲ့လက်ကို သုံးရသေးတာလဲ…”

ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်သည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ဤအချိန်တွင် သူ၏ပြတ်တောက်သွားသော လက်မောင်းသည် ပြန်လည်ပေါက်ပြီးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

“မင်းက ငါ့ကို တကယ်အလုပ်အကျွေးပြုဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်လို့ ငါမထင်ဘူး… အချိန်ဆွဲနေတာပဲ မဟုတ်လား…”

ယီထျန်းယွမ်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဆက်လက်ပြောသည်။

“မင်းက ဖန်တီးနတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ အုပ်ထိန်းသူအဖြစ် လုပ်ဆောင်ဖို့ ဆန္ဒမရှိခဲ့သလိုပဲ… မင်းရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ဧကရာဇ်တစ်ပါးရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာက အမြဲရှိနေတယ်… ဒီလိုလူသားမျိုးနွယ်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တခြားသူတွေကို အလုပ်အကျွေးပြုဖို့ ဆန္ဒရှိမှာလဲ…”

ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်သည် သူ၏စိတ်ထဲက အတွေးကို ထိုးထွင်းသိမြင်ခံလိုက်ရပြီး ဘာမျှမတုံ့ပြန်နိုင်ဘဲ ခြေထောက်ဖြင့် မြေပြင်ကို တစ်ချက်နင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် မရေမတွက်နိုင်သော သစ်မြစ်များသည် မြေပြင်မှ စုဝေးလာကာ ယီထျန်းယွမ်အား ထုံးဖွဲ့ထားသည်။ တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ ထပ်မံဖုံးအုပ်လာသည်။

ဤသစ်မြစ်များအတွင်းတွင် တောက်ပနေသော အစိမ်းရောင်အရည်များ ပါဝင်နေပြီး ၎င်းသည် အဆိပ်ရည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သူ၏ဘဝတစ်လျှောက်လုံး စုဆောင်းထားသော အဆိပ်ရည်များကို စုစည်းထားသည့်အလား ယီထျန်းယွမ်အား လွှမ်းခြုံလာသည်။

ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသည့်အတွက် ယီထျန်းယွမ်အား လုံးဝပိတ်ဆို့ထားနိုင်ခဲ့သည်။

“ဟားဟား… ဒီတစ်ကြိမ်တော့ မင်းသေမှာသေချာတယ်… ဒါက သန်း ၁၀ အဆိပ်ရည်ပဲ… မင်းက သူတော်စဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိရင်တောင် ဒီအဆိပ်ကို စုပ်ယူမိရင် သေမှာပဲ…”

ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်သည် အောင်မြင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် ကျေနပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူ၏သားတော်သေဆုံးသွားသော်လည်း သူသာ အသက်ရှင်နေပါက ဤသည်မှာ လုံလောက်ပြီဖြစ်သည်။ ကျန်ရှိသူများ မည်သို့သေဆုံးသည်ဖြစ်စေ သူနှင့်မသက်ဆိုင်ပေ။ သူသာ အသက်ရှင်နေပါက မည်သည့်သားသမီးများကိုမဆို ထပ်မံမွေးဖွားနိုင်သည်။ အင်ပါယာဝန်ကြီးများကိုလည်း ထပ်မံစုဆောင်းနိုင်သည်။ ထို့အပြင် အနာဂတ်တွင် ပထမအင်ပါယာဖြစ်လျှင် အခြားအင်အားစုများသည် သူ့ရှေ့တွင် အလုပ်အကျွေးပြုရမည်ဖြစ်သည်။

“ဒီအဆိပ်ရည်ရဲ့ စွမ်းအားက ဘယ်လောက်ရှိလဲ မသိပေမဲ့ ငါ စမ်းကြည့်ဖို့ မရည်ရွယ်ထားဘူး…”

တစ္ဆေသဏ္ဍာန်နှင့်တူသော အသံတစ်ခုသည် ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်၏ နောက်ကျောမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် ထိတ်လန့်စွာ နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ယီထျန်းယွမ်သည် မည်သည့်အခါက သူ၏နောက်ကျောသို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို မသိရချေ။

“မင်း… မင်း…”

စကားမဆုံးမီပင် ယီထျန်းယွမ်သည် သူ၏ဦးခေါင်းကို လှမ်းဆုပ်ကိုင်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖိချလိုက်သည်။

“ဘုန်း”

မီးလျှံများသည် အရူးအမူး လောင်ကျွမ်းလာပြီး ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်သည် ဦးခေါင်းမှ ခြေထောက်အထိ မီးလောင်ကျွမ်းသွားကာ မီးလူသားတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

“နောက်ဆုံးဆန္ဒ တစ်ခုခုပြောစရာရှိသေးလား…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ပြောရင်း မီးလျှံများကို အရူးအမူး ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ့ကို လုံးဝသတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားပြီး ထပ်မံစကားပြောခွင့်ပေးရန် မရည်ရွယ်တော့ပေ။

“ကျွန်တော်… ကျွန်တော် ဒီတစ်ကြိမ်တော့ တကယ်အလုပ်အကျွေးပြုဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်… မင်းရဲ့ တစ်သက်တာ ကျွန်အဖြစ် လုပ်ဆောင်မယ်… နတ်ဆိုးတွေ ချိတ်ပိတ်တာကို ဖယ်ရှားတဲ့အခါ ကျွန်တော်က ရှေ့ဆုံးက ဦးဆောင်တိုက်ခိုက်မယ်…”

ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်သည် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်အား လွှတ်ပေးရန် တောင်းဆိုနေသည်။

“နောက်ကျလွန်းသွားပြီ… မင်းက ငါ့ရဲ့အဆိုပြုချက်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ငြင်းပယ်ခဲ့တဲ့အချိန်မှာကတည်းက သေဒဏ်ပြစ်ဒဏ်ကို ချမှတ်ခံခဲ့ရပြီးသားပဲ…”

ယီထျန်းယွမ်၏ အသံသည် စိတ်ခံစားမှုမျိုးမပါဘဲ အေးစက်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သစ္စာဖောက်သူတစ်ဦးအတွက် ခွင့်လွှတ်ရန် မည်သည့်အကြောင်းပြချက်မျှ မရှိပေ။ အထူးသဖြင့် သူ၏အဆိုပြုချက်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည့်အခါတွင်ပင်။

“ဒါဆိုရင် မင်း ငါနဲ့အတူ လိုက်သေပေတော့…”

ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်သည် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ယီထျန်းယွမ်၏ လက်မောင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်ကာ ယီထျန်းယွမ်နှင့်အတူ အဆုံးစွန်ထိ ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ကြံစည်လိုက်သည်။

“မင်းဘာသာပဲ သွားလိုက်…”

ယီထျန်းယွမ်သည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖိချလိုက်ပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားဖြင့် သူ၏ဦးခေါင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ အရာအားလုံး ဤသို့ဖြင့် အဆုံးသတ်သွားသည်။

အခန်း (၆၃၄) ပြီးပါပြီ။