← Chapters

မင်းတို့ရှိတာ တကယ်ကောင်းတယ်

Vol. 43 Ch. 636

မင်းတို့ရှိတာ တကယ်ကောင်းတယ်

Vol. 43 Ch. 636

“ဘယ်လို... ဘယ်လို… ထျန်းယွမ်ဧကရာဇ်က ယွမ်ယွမ်အင်ပါယာကို တိုက်ခိုက်ပြီး ဝန်ကြီးတွေနဲ့ ဧကရာဇ်ကို ဖိနှိပ်လိုက်တယ်တဲ့… ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်တောင် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရတယ်တဲ့… ဒီအင်အားက တကယ်ကို သန်မာလွန်းတယ်မဟုတ်လား…”

“ဘယ်လိုကိစ္စက ထျန်းယွမ်ဧကရာဇ်ကို ဒီလောက်ဒေါသထွက်စေတာလဲ… ထျန်းယွမ်ဧကရာဇ်က ယွမ်ယွမ်အင်ပါယာကို မျက်စိစပါးမွေး စူးနေလို့လား… ဒါမှမဟုတ် လူ့ဘုံလောကတစ်ခုလုံးကို အုပ်စိုးချင်တာလား…”

“ဟား… တကယ်ပဲ ဖြစ်နိုင်တာပဲ… ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက တကယ်ကို အာဏာသိမ်းလွန်းတယ်… မကြာသေးခင်ကမှ ရှီလုံအင်ပါယာကို ဖြိုချခဲ့ပြီး အခုတော့ ဒုတိယအဆင့်ရှိ ယွမ်ယွမ်အင်ပါယာကို ဖြိုချလိုက်ပြန်ပြီ… ယခင်က ယုံမင်အင်ပါယာလည်း ထျန်းယွမ်အင်ပါယာကပဲ ဖြိုချခဲ့တာမဟုတ်လား…”

“ထိပ်သီးအင်ပါယာ သုံးခုလုံး ဖြိုချခံလိုက်ရပြီ… ဒါက တကယ်ကို ထိတ်လန့်စရာပဲ… ဒါပေမယ့် ယုံမင်အင်ပါယာက တတိယအဆင့်ထဲ ဝင်ဖို့ အရည်အချင်းမပြည့်မီဘူးမဟုတ်လား… အရင်က သူတို့ရဲ့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကြောင့် ထိပ်သီးသုံးအင်ပါယာထဲ ဝင်နိုင်ခဲ့ပေမယ့် အခုတော့ ထျန်းယွမ်ဧကရာဇ်ရဲ့ အင်အားနဲ့ ယှဉ်ရင် ဘာမှမဟုတ်တော့ဘူး…”

ဤသတင်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ လူအများစုသည် ယီထျန်းယွမ်၏ အကြောင်းရင်းကို မသိရှိကြဘဲ သူ၏ အင်အားသည် အလွန်သန်မာလှသည်ဟု သာ ဆိုကြသည်။ တစ်ဦးတည်းဖြင့် အင်ပါယာနှစ်ခုကို ဖိနှိပ်ချလိုက်နိုင်သည့် စွမ်းအားသည် လူ့ဘုံလောကကို ထပ်မံအံ့ဩစေခဲ့သည်။

လူများစွာက ယီထျန်းယွမ်သည် ရည်မှန်းချက်ကြီးမားလွန်းပြီး လူ့ဘုံလောကတစ်ခုလုံးကို သိမ်းပိုက်ကာ အင်ပါယာအားလုံးကို သူ့လက်အောက်တွင် ထာဝရအမိန့်နာခံစေလိုသည်ဟု ထင်မြင်ကြသည်။ ဤသတင်းကြောင့် အင်ပါယာများစွာသည် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ယီထျန်းယွမ်၏ ရောက်ရှိလာမှုကို စောင့်မျှော်ကာ အလံဖြူထောင်ပြီး အညံ့ခံရန် ပြင်ဆင်ထားကြသည်။

ဤသို့ အာဏာရှိသော စွမ်းအားကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ အညံ့ခံခြင်းမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာမရှိပေ။ ရှီလုံအင်ပါယာနှင့် ယွမ်ယွမ်အင်ပါယာသည် ရှေ့ပြေးနိမိတ်များအဖြစ် ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အင်ပါယာတစ်ခုပြီးတစ်ခုသည် ထျန်းယွမ်အင်ပါယာ၏ လက်အောက်သို့ ဝင်ရောက်ရန် ပြင်ဆင်ထားကြသည်။ သို့သော် အချိန်ကြာရှည်ကြာသည်အထိ မည်သူမျှ လာရောက်လက်ခံခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

ထိုအခါ သူတို့သည် မိမိကိုယ်ကို သံသယဝင်လာကြသည်။

“ဒါက ငါတို့ရဲ့ အဆင့်အတန်းက သိပ်နိမ့်ကျလွန်းလို့ သူတို့မျက်စိထဲမှာ မထည့်လို့လား…”

ထို့ထက်ပို၍ လူအများက ယီထျန်းယွမ်သည် ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသော အာဏာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည်ဟု ယူဆကြသည်။ မည်သူကမဆို သူ့ကို ဒေါသထွက်စေလျှင် သို့မဟုတ် မျက်စိစပါးမွေးစူးသူကို ချက်ချင်း ဖိနှိပ်ပစ်မည်ဟု ထင်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် အင်ပါယာများသည် အေးအေးဆေးဆေး နေထိုင်ကြပြီး အနည်းငယ်မျှပင် ပုန်ကန်ရန် မဝံ့မရဲဖြစ်ကာ အောက်တွင်သာ တီးတိုးပြောဆိုကြသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ဤသတင်းများကို ကြားသိရသောအခါ ရယ်ရမလား ငိုရမလားဖြစ်သွားသည်။

“ငါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အာဏာရှင်ဖြစ်သွားရတာလဲ… ယွမ်ယွမ်အင်ပါယာက ငါ့ကို သတ်ဖြတ်ဖို့ ကြံစည်မထားရင် ငါက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုလုပ်မှာလဲ…”

သို့သော် သူသည် ထွက်ပေါ်လာသော သတင်းများကို အလွန်အမင်း ရှင်းပြရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။ အပြင်လူများ၏ ပြောဆိုမှုသည် သူနှင့် မသက်ဆိုင်ပေ။

ယခုအခါ ထျန်းယွမ်အင်ပါယာတွင် သူကိုယ်တိုင် ထိုင်စောင့်ထိန်းသိမ်းထားသဖြင့် အရာအားလုံး တည်ငြိမ်အေးချမ်းပြီး ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာမရှိပေ။ ယွမ်ယွမ်အင်ပါယာကို ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ပြီးနောက် လက်ခံထိန်းသိမ်းရန် လူအများအပြားကို စေလွှတ်ရမည်ဖြစ်ရာ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လူအင်အားမလုံလောက်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည်။

လူအင်အား နည်းပါးနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ ယုံကြည်စိတ်ချရသူများကို စေလွှတ်ရန် လိုအပ်သည်။ တွေ့ရာလူအကို စေလွှတ်လိုက်ပါက မလိုလားအပ်သော ပြဿနာများ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ပေသည်။

သူသည် စစ်မှန်သော အာဏာရှင်ဟူသည့် အမည်ဖြင့် စွပ်စွဲခံရရန် မလိုလားပေ။ အကယ်၍ စေလွှတ်သူများသည် ရက်စက်သော အုပ်ချုပ်မှုပြုလုပ်သူ သို့မဟုတ် ပြည်သူများကို ဖိနှိပ်အုပ်စိုးသူများဖြစ်နေပါက ထိုသူများကို စေလွှတ်ရန် သူဆန္ဒရှိမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဤကိစ္စများကို သူကိုယ်တိုင် စိတ်ပူစရာမလိုအပ်ပေ။ ယွဲ့ချင်းရွှမ်တို့က အားလုံးကို စီမံခန့်ခွဲပေးထားပြီး သူသည် ဤနေရာ၌ ထိုင်စောင့်ထိန်းသိမ်းရုံမျှဖြင့် လုံလောက်ပြီဖြစ်သည်။

“ကံစမ်းဘီးကို တစ်ခါလှည့်ကြည့်ရအောင်…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ယခင်က ရရှိထားသော ကံစမ်းဘီးအခွင့်အရေးကို အမှတ်ရလာပြီး ကံစမ်းဘီးကို ထုတ်ယူအသုံးပြုလိုက်သည်။ ကံကောင်းသော အော်ရာ ထောက်ပံ့မှုအောက်တွင် ဘီးသည် လျင်မြန်စွာ လှည့်ပတ်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် အဆင်တန်ဆာအမျိုးအစားတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

“အဆင်တန်ဆာအမျိုးအစား…”

ယီထျန်းယွမ်၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဝမ်းမြောက်မှုတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သူသည် ယခုအခါ ထိပ်တန်းအဆင်တန်ဆာများကို အလွန်လိုအပ်နေပြီဖြစ်သည်။

“ဒါက ဘာများဖြစ်မလဲ…”

စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် သူသည် သစ်သားသေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်ရာ အတွင်းတွင် လက်စွပ်တစ်ကွင်းကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။

ရှေးဟောင်းလက်စွပ် - ရှေးဟောင်းသုံးစုံအဆင်တန်ဆာ၏ တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဝေးလံခေါင်သီသော အဆင့်ရတနာဖြစ်သည်။ ဤလက်စွပ်ကို ဝတ်ဆင်ပါက အင်အားဆယ်ဆတိုးမြှင့်ပေးပြီး ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း ပြင်းထန်ထိုးနှက်မှုဖြစ်ပေါ်နိုင်ခြေနှင့် နှစ်ဆပြင်းထန်ထိုးနှက်မှုပျက်စီးမှုကို ရရှိစေသည်။ ဆန်းကြယ်မှတ် ၈၀၀၀ အသုံးပြုပါက “ရှေးဟောင်းပြင်းထန်မှု” ကို အသုံးပြုနိုင်ပြီး ၅ မိနစ်အတွင်း ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း ပြင်းထန်ထိုးနှက်မှုဖြစ်ပေါ်စေကာ ပျက်စီးမှုကို ၄ ဆ တိုးမြှင့်ပေးသည်။

“တကယ်ပဲ ရှေးဟောင်းအဆင်တန်ဆာပဲ…”

ယီထျန်းယွမ်၏ နှလုံးသားထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ယခုအခါ သူသည် ရှေးဟောင်းအဆင်တန်ဆာနှစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ပြီဖြစ်ပြီး နောက်ထပ်တစ်ခုရရှိပါက သုံးစုံအပြည့်အစုံကို စုစည်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သုံးစုံအပြည့်အစုံရရှိပါက ထူးခြားသော ထပ်ဆောင်းစွမ်းအားများ ပေါ်ပေါက်လာမည်ဖြစ်သဖြင့် မည်သူမဆို စိတ်လှုပ်ရှားမည်မှာ သေချာသည်။ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားများသည် အခြားအဆင်တန်ဆာများထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်ပြီး သူတော်စဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရတနာများထက်ပင် ပိုမိုသာလွန်ပေသည်။

“ဒေါက်... ဒေါက်... ဒေါက်...”

ထိုအချိန်တွင် အပြင်ဘက်မှ တံခါးခေါက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် စိတ်အခြေအနေကို ပြန်လည်ထိန်းညှိလိုက်ပြီး မော့ကြည့်ကာ…

“ဝင်ခဲ့ပါ…”

ထို့နောက် လှပသော အရိပ်တစ်ခု အပြင်မှ ဝင်ရောက်လာသည်။ ၎င်းသည် ယွဲ့ချင်းရွှမ်ဖြစ်သည်။ ယွဲ့ချင်းရွှမ်သည် အမြဲတမ်း အေးစက်လှပသော အမူအရာရှိသော်လည်း ယီထျန်းယွမ်ကို မြင်သောအခါ ဖျော့ဖျော့အပြုံးတစ်ခု ပြသည်။

“ဧကရာဇ်… ကျွန်မကို ခေါ်တယ်ဆိုလို့ပါ...” ယွဲ့ချင်းရွှမ်က ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။

“ဒီရက်ပိုင်း မင်းတို့ အတော်လေး ပင်ပန်းနေရတာပဲ… နယ်မြေအသစ်တွေကို လက်ခံဖို့လည်း လုပ်နေရသေးတယ်…” ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“ပင်ပန်းတယ်လို့ ဘယ်လိုလုပ် ပြောလို့ရမှာလဲ… ဧကရာဇ်ရဲ့ အကူအညီကြောင့် ကျွန်မတို့ရဲ့ အင်အားဟာ ယခင်က မရှိခဲ့ဖူးတဲ့ ဂုဏ်ရောင်ခြည်ထွန်းလင်းမှုကို ရရှိခဲ့တယ်… အထူးသဖြင့် ကျွန်မတို့ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ဟာ ယခင်ထက် ပိုမိုထွန်းလင်းတောက်ပလာတယ်… အရင်က ပြန့်ကျဲနေခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်သားတွေဟာ အခုတော့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပြန်လည်စုဝေးလာကြတယ်… ယခင်က ကျွန်မတို့ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ရဲ့ အဆင့်အတန်းထက် အခုဟာ ပိုမိုထွန်းလင်းနေတယ်…”

ယွဲ့ချင်းရွှမ်၏ မျက်ဝန်းများသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုအနည်းငယ်မျှ မတွေ့ရပေ။ သူတို့သည် ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်ကို အထွတ်အထိပ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေရန် အမြဲတမ်း ရည်မှန်းခဲ့ကြသည်။ ယခုအခါ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိရုံသာမက ယခင်ထက် ပိုမိုသာလွန်ထွန်းလင်းလာခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်သည် ယခုအခါ အင်ပါယာ၏ ထိပ်တန်းအာဏာပိုင်များဖြစ်လာပြီး အများစုကို သူတို့က စီမံခန့်ခွဲထားသည်။ ၎င်းတို့၏ အာဏာသည် အလွန်ကြီးမားလှသည်။ ကျောက်စိမ်းဂိုဏ်းကို အခွင့်အရေးမပေးသည်မဟုတ်ဘဲ စွမ်းရည်ထူးချွန်သူများကို ပိုမိုအာဏာပေးထားခြင်းသာဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျောက်စိမ်းဂိုဏ်းတွင် ဇီယူဝေ့တို့ ရှိနေသဖြင့် အာဏာအများအပြားကို ထိန်းချုပ်ထားသည်။

“ဧကရာဇ်… ကျွန်မတို့ကို ခေါ်တာလား…”

ထိုနောက် ဇီယူဝေ့နှင့် ကျိုလင်ယွမ်တို့သည် တံခါးဝတွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အမျိုးသမီးများဖြစ်သော်လည်း ထျန်းယွမ်အင်ပါယာ၏ အဓိကထောက်တိုင်များဖြစ်ပြီး စီမံခန့်ခွဲရန် တာဝန်များစွာကို ထမ်းဆောင်ကာ ကြီးမားသော အာဏာကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။

ဤသို့ အားနည်းသော အမျိုးသမီးများသည် အာဏာဗဟိုချက်ဖြစ်လာမည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ခဲ့ကြပေ။ သို့သော် ၎င်းတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်များသည် ယခုအခါ မနိမ့်ကျတော့ဘဲ ဆေးလုံးများစွာနှင့် သိုင်းကျမ်းများကို အသုံးပြုကာ ၎င်းတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်များသည် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။

၎င်းတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်များသည် ယခုအခါ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်တွင် ရှိနေပြီး ဤသို့သော တိုးတက်နှုန်းသည် အမှန်တကယ် အံ့ဩစရာဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤနေရာ၌ ရှီရွှေယွမ်မရှိခြင်းကြောင့် ယီထျန်းယွမ်၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဗလာကျင်းနေသလို ခံစားရသည်။

“ထျန်းယွမ်အင်ပါယာမှာ မင်းတို့လို သူတွေရှိနေတာ တကယ်ကို ကောင်းတယ်…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့ကို မြင်သောအခါ ဤစကားတစ်ခွန်းကိုသာ ပြောလိုက်သည်။

၎င်းတို့သည် မှင်တက်မိသွားပြီး မျက်ဝန်းများသည် နီရဲလာသည်… ၎င်းတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများကို ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်သာ သိရှိကြသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် မည်သည့်စကားမျှ မပြောခဲ့ပေ။ ဤရာထူးတွင် ရပ်တည်နေရသဖြင့် ပင်ပန်းဆင်းရဲမှုများနှင့် တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်၏ ဤစကားကြောင့် ၎င်းတို့၏ ကြိုးပမ်းမှုအားလုံးသည် တန်ဖိုးရှိသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့သည် ဤမျှလောက် ကြိုးစားပင်ပန်းခံရခြင်းသည် ယီထျန်းယွမ်ကို တုံ့ပြန်ရန်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူမရှိခဲ့ပါက ၎င်းတို့သည် အမည်မဖော်ပြဘဲ နေရမည် သို့မဟုတ် ဒုက္ခများနှင့် ရင်ဆိုင်နေရမည်၊ သို့မဟုတ် သေဆုံးသွားပြီးဖြစ်မည်။

ယခုအခါ သူတို့သည် ယီထျန်းယွမ်အား ကျေးဇူးပြန်လည်ပေးဆပ်လိုကြပြီး တဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုအရာသည် သူတို့၏ တာဝန်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဤနေရာသည် သူတို့၏ အိမ်ဖြစ်သည်။

အခန်း (၆၃၆) ပြီးပါပြီ။

All Chapters