ကိစ္စ ၃ မျိုး
Vol. 43 Ch. 637
ယီထျန်းယွမ်သည် ရှေ့တွင် ရပ်နေသော အမျိုးသမီးများကို ကြည့်ရင်း ၎င်းတို့၏ ပင်ပန်းဆင်းရဲမှုများကို မည်သို့မျှ မသိဘဲ နေနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ စီမံခန့်ခွဲမှုဆိုသည်မှာ မည်သည့်အခါမျှ လွယ်ကူသည်မဟုတ်ချေ။ အာဏာတွင် စွဲလမ်းနေသည်ဖြစ်စေ ထိုအာဏာသည် ရင့်ကျက်မှုအပေါ်တွင်သာ တည်ဆောက်ထားရသည်။
လမ်းခရီးတစ်လျှောက် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးပမ်းခဲ့ရပြီး သေရေးရှင်ရေးအခိုက်အတန့်များစွာကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ရသည်။ ၎င်းတို့သည် အလွန်ပင်ပန်းဆင်းရဲမှုကို ခံစားခဲ့ရသော်လည်း အံကို ကြိတ်မှိတ်ကာ ဆက်လက်ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့ကြသည်။
“ဘာလို့ ငိုနေကြတာလဲ… ငိုစရာ ဘာမှမရှိပါဘူး…”
ယီထျန်းယွမ်သည် လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လက်ပေါင်းများစွာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသလို ၎င်းတို့၏ မျက်ရည်များကို ဖြည်းညှင်းစွာ သုတ်ပေးလိုက်သည်။
“ဒီထျန်းယွမ်အင်ပါယာကို နောက်ပိုင်းမှာလည်း မင်းတို့ပေါ်မှာ အားကိုးရဦးမယ်… ပင်ပန်းရင် ခဏလောက် အနားယူလိုက်ကြပါ…”
“ဧကရာဇ်… ကိုယ်တိုင်တောင် အနားမယူဘဲ ကျွန်မတို့က ဘယ်လိုလုပ် အနားယူရဲမှာလဲ…”
“ဟုတ်တယ်… ကျွန်မတို့ မပင်ပန်းပါဘူး… ဧကရာဇ်နဲ့ ယှဉ်ရင် ကျမတို့က အများကြီး နောက်ကျနေသေးတယ်…”
၎င်းတို့သည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး တောက်ပသော အပြုံးများကို ပြသလိုက်ကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ၎င်းတို့သည် အလွန်နောက်ကျနေသေးသည်။ ဤစကားများသည် စိတ်မပါသော စကားများမဟုတ်ပေ။ ယီထျန်းယွမ်သည် အပြင်တွင် အသက်ကို စွန့်စားကာ ကြိုးပမ်းနေရပြီး အပြင်တွင် သေဆုံးသွားနိုင်သည့် အန္တရာယ်များနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။
၎င်းတို့သည် ဤနေရာ၌ ဤမျှ လုံခြုံစွာ နေထိုင်နိုင်နေသည်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ထိုအရာများသည် ဘာမှမဟုတ်ပေ။
ယီထျန်းယွမ်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး ထပ်မံပြောဆိုခြင်း မပြုတော့ပေ။
“ဒီတစ်ခါ မင်းတို့ကို ခေါ်လာတာ အဓိကအားဖြင့် ကိစ္စအနည်းငယ်ကို ပြောဖို့ပဲ…”
“ပထမကိစ္စက ရိုးရှင်းတယ်… ငါ လူ့ဘုံလောကကနေ ခဏထွက်သွားပြီး ယုံမင်ဘုံလောကကို သွားဖို့ စီစဉ်ထားတယ်… ကိစ္စတစ်ချို့ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ပဲ…”
ယီထျန်းယွမ်၏ အကြည့်များသည် အေးစက်သွားသည်။ သူသည် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မပြောခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့အားလုံးသည် သူ၏ အဓိပ္ပါယ်ကို နားလည်ကြသည်။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံပင်ဖြစ်သည်။ ဤအန္တရာယ်ကို မဖယ်ရှားပါက ကြီးမားသော ပြဿနာများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းကို အမြစ်ဖြတ်ပစ်ရန် လိုအပ်သည်။
အကယ်၍ အမြစ်ဖြတ်ပစ်ရန် မဖြစ်နိုင်ခဲ့ပါက အနည်းဆုံး ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်ပြီး ၎င်းတို့အား တက်လာရန် စိတ်မဝင်စားစေရန် ရိုက်နှက်ရမည်ဖြစ်သည်။
အားလုံးက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး နားလည်ကြောင်း ဖော်ပြလိုက်သည်။
“ဒုတိယကိစ္စကတော့ ကောင်းကင်ဘုံလောကကို သွားပြီး အဒေါ်ကို ရှာဖို့ပဲ…”
ယီထျန်းယွမ်၏ အသံသည် သိသိသာသာ အေးစက်လေးလံလာသည်။ အချိန်ကာလအတော်ကြာ ကြာမြင့်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်ဘုံလောကသို့ အဒေါ်ဖြစ်သူကို ရှာဖွေရန် သွားရတော့မည်ဖြစ်သည်။
သူသည် ရှီရွှေယွမ်ကို ခေါ်ဆောင်သွားသော အင်အားစုကို မသိရှိခဲ့သော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံလောကအတွင်း၌ မည်သည့်ထောင့်ဖြစ်စေ သူရှာဖွေနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်သည်။
“ဟုတ်တယ်… ရှီဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ကို မဖြစ်မနေ ပြန်ခေါ်လာရမယ်… သူက အများဆုံး ပင်ပန်းဆင်းရဲခဲ့ရတဲ့သူပဲ… ဒီလိုမျိုး ထွက်သွားလိုက်တာက သူ့အတွက် သိပ်မမျှတဘူး… ပြီးတော့ ကျွန်မတို့အပေါ်မှာလည်း တာဝန်မယူတာမျိုးပဲ…”
“ဟုတ်တယ်… ရှီဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ရဲ့ ပေးဆပ်မှုက ကျွန်မတို့အားလုံးပေါင်းထက် ပိုများတယ်… ဒါက ကျွန်မတို့ စိတ်ကူးယဉ်ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူး… သူက ဘယ်သူ့ထက်မဆို ပိုကြိုးစားခဲ့တယ်…”
၎င်းတို့သည် ရှီရွှေယွမ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်သောအခါ မိမိကိုယ်ကို ရှက်ရွံ့စွာ ခံစားရသည်။ ထျန်းယွမ်အင်ပါယာကို အစောပိုင်းတွင် ထောက်ပံ့ပေးခဲ့သူမှာ ရှီရွှေယွမ်ပင်ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ပေးဆပ်မှုများသည် အလွန်များပြားလှပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထျန်းယွမ်အင်ပါယာအတွက် ကောင်းကင်ဘုံလောကသို့ သွားရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
ခြိမ်းခြောက်ခံရခြင်း ရှိမရှိ မသိရသော်လည်း သူမသည် ယီထျန်းယွမ်ကြောင့်သာ ထွက်ခွာခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်မှာ မမှားပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ရှီရွှေယွမ်ကို ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်လာရမည်ဖြစ်သည်။
ယီထျန်းယွမ်သည် ဤအချက်ကို မည်သို့မျှ မသိဘဲ နေနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ကျောက်စိမ်းနန်းတော်တွင် အစောပိုင်းကတည်းက သူသိရှိခဲ့သည်။ ရှီရွှေယွမ်သည် သူ့အတွက် လမ်းခင်းပေးခဲ့ပြီး သူသည် များစွာလုပ်ဆောင်ခဲ့သော်လည်း ရှီရွှေယွမ်၏ ပေးဆပ်မှုများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ထိုအရာများသည် မထင်မရှားပင်ဖြစ်သည်။
သူသည် အင်ပါယာကို သိမ်းပိုက်တည်ထောင်ခဲ့သော်လည်း စီမံခန့်ခွဲမှုမရှိပါက နောက်ဆုံးတွင် ပြိုလဲသွားမည်ဖြစ်သည်။ ရှီရွှေယွမ်သည် အားလုံးကို စနစ်တကျ စီမံခန့်ခွဲပေးခဲ့ပြီး လူအများက လေးစားခံရသည်။
“ဒီအချက်ကို ငါ သိတာပေါ့…”
ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်ဝန်းများသည် တောက်ပလာပြီး ၎င်းတို့ကို ကြည့်ကာ ဖျော့ဖျော့ပြုံးလိုက်သည်။
“ငါ သူ့ကို မဖြစ်မနေ ပြန်ခေါ်လာမယ်… သေချာပေါက်ပဲ…”
“တတိယကိစ္စကတော့ ပိုရိုးရှင်းတယ်…”
သူသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ နတ်ဘုရားလက်နက်သုံးခု သူ၏ ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုအရာများသည် ယခင်က ရရှိခဲ့သော စစ်သုံးပစ္စည်းများဖြစ်သည်။ သူသည် ၎င်းတို့ကို မော့ကြည့်ပြီး…
“ဒီနတ်ဘုရားလက်နက်သုံးခုကို မင်းတို့အတွက် ပေးထားမယ်… ကိုယ်ပိုင်အနေနဲ့ ကောင်းကောင်း သုံးတတ်အောင် လေ့ကျင့်ထားကြပါ။ ဒါပေမဲ့ အရေးကြီးတဲ့အချိန်မဟုတ်ရင် ထုတ်မသုံးကြနဲ့…”
“နတ်ဘုရားလက်နက်…”
၎င်းတို့သည် အံ့ဩထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဧကရာဇ်များသာ အသုံးပြုနိုင်သော လက်နက်များဖြစ်ပြီး ယခုအခါ ၎င်းတို့အတွက် ပေးအပ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် သူတော်စဉ်လက်နက်များကို အသုံးပြုနိုင်နေသည်မှာ လုံလောက်စွာ အံ့ဩစရာဖြစ်ပြီး ထိုလက်နက်များသည် အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်ရှိ သန်မာသူများပင်လျှင် ရှားပါးသည်။ ၎င်းတို့သည် သူတော်စဉ်လက်နက်များသာမက ထိုလက်နက်များကို အများအပြား ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
ယခုအခါ နတ်ဘုရားလက်နက်များကို ရရှိလာခြင်းသည် အမှန်တကယ် အံ့ဩစရာဖြစ်သည်။
“ဒါ… ဒါက သိပ်ကို အဖိုးတန်လွန်းတယ်… ဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင်ပဲ ကာကွယ်ရေးအတွက် သိမ်းထားသင့်တယ်…”
၎င်းတို့သည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ဤလက်နက်များသည် အဖိုးတန်လှသော်လည်း ယီထျန်းယွမ်အတွက် ကာကွယ်ရေးအတွက်သာ သင့်လျော်သည်ဟု ယူဆကြသည်။
“မင်းတို့ဟာ အခုဆို အင်ပါယာရဲ့ အဓိကထောက်တိုင်တွေပဲ… ဒီနတ်ဘုရားလက်နက်တွေက မင်းတို့ အတွက်ပဲ… ဒါပေမယ့် ငါ့အတွက်လည်း သီးသန့်ရှိပါတယ်... ဒါတွေကိုပေးလိုက်လို့ ငါ့မှာ ဘာမှ မရှိတော့ဘူးလို့ ထင်နေတာလား…”
ယီထျန်းယွမ်သည် ငြင်းပယ်ရန် မဖြစ်နိုင်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ…”
၎င်းတို့သည် မလိုလားသော်လည်း လက်ခံလိုက်ကြသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် စိုးရိမ်မှုများ ရှိနေသေးသည်။
“အများစုသော ကိစ္စတွေကို ငါ စီစဉ်ပြီးပြီ… ကျန်ရှိတာတွေကို မင်းတို့ပေါ်မှာ အားကိုးရမယ်…”
ယီထျန်းယွမ်သည် ထရပ်လိုက်ပြီး…
“ငါ မင်းတို့ကို နောက်ပိုင်းမှာ ထျန်းယွမ်အင်ပါယာကို ပိုမိုထွန်းလင်းအောင် လုပ်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်တယ်… လူ့ဘုံလောကမှာတင်မဟုတ်ဘူး… ကောင်းကင်ဘုံလောကနဲ့ ယုံမင်ဘုံလောကမှာပါ ဆိုပါတော့…”
၎င်းတို့၏ မျက်ဝန်းများသည် တောက်ပလာပြီး စိတ်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤသို့ပြောခြင်းသည် ယီထျန်းယွမ်သည် လူ့ဘုံလောကတွင်သာမက ကောင်းကင်ဘုံလောကနှင့် ယုံမင်ဘုံလောကတို့တွင်ပါ ထွန်းလင်းတောက်ပလာရန် ရည်မှန်းထားခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သုံးဘုံလောကတစ်ခုလုံးကို စုစည်းသိမ်းပိုက်ရန် ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်လား… ။
ပြောစရာရှိသမျှကို ပြောပြီးသွားပြီးနောက် ၎င်းတို့သည် မိမိတို့နေရာသို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားကြသည်။ သို့သော် ယွဲ့ချင်းရွှမ်သည် ချက်ချင်းထွက်မသွားဘဲ ရပ်နေသည်။
“ဧကရာဇ်… ကျွန်မမှာ သင့်အတွက် တစ်ခုပေးစရာရှိတယ်…”
ယွဲ့ချင်းရွှမ်သည် ခဏစဉ်းစဉ်း စဉ်စဉ်းစဉ်းပြီးနောက် စာရွက်တစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူပြီး ပေးအပ်လိုက်သည်။
“ကောင်းကင်နတ်ဘုရားအင်းကျမ်း…”
ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းကို မြင်သောအခါ အကြည့်များသည် အေးစက်သွားသည်။
“ဒါက ဘာလုပ်တာလဲ… ဒီလိုသိပ်ကို ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်စေတဲ့ အရာမျိုးကို မင်းဘယ်လိုလုပ် လုပ်နိုင်တာလဲ…”
ကောင်းကင်နတ်ဘုရားအင်းကျမ်း၏ စွမ်းအားသည် အလွန်အံ့ဩစရာဖြစ်ပြီး တစ်ဦးတည်းသာ ရေးထားနိုင်သည်။ အားနည်းချက်တစ်ခုမှာ ရေးထားသူသည် အလွန်ထိခိုက်စေသည်။ ယခင်က ယွဲ့ချင်းရွှမ်သည် ၎င်းကို ပေးခဲ့ဖူးပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအားသည် အမှန်တကယ် အံ့ဩစရာဖြစ်သော်လည်း အလွန်ထိခိုက်စေသည်ကြောင့် သူသည် ယွဲ့ချင်းရွှမ်အား ဆက်လက် ရေးထားရန် မလိုလားခဲ့ပေ။
“သွေးကျောက်စိမ်းကို မင်းယခင်က ပေးခဲ့တယ်ဆိုတော့ ပြန်လည်ဖြည့်စည်းနိုင်ခဲ့တယ်…”
ယွဲ့ချင်းရွှမ်သည် သူ၏ မျက်ဝန်းများကို ကြည့်ရင်း တောက်ပြလာသည်။
“ဒါ... ဒါက သင်က ကျွန်မတို့ရဲ့ ဘုရင်ဖြစ်တယ်… မရှိမဖြစ် တည်ရှိနေတဲ့ ဘုရင်ပဲ…”
ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းကို လက်ခံလိုက်ပြီး…
“စိတ်ချပါ… ငါ ဘာမှ ဖြစ်မှာမဟုတ်ပါဘူး…”
သူသည် ဤနတ်ဘုရားအင်းကို ပစ္စည်းစာရင်းထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ၎င်းသည် အလွန်အားကောင်းသော အင်းဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင်သာ အသုံးပြုနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
“အကောင်းဆုံးဖြစ်ရင် ပြီးတာပဲ…”
ယွဲ့ချင်းရွှမ်သည် ပြုံးပြလိုက်ပြီး စိတ်သက်သာစွာ ထွက်ခွာသွားသည်။
၎င်းတို့၏ ထွက်ခွာသွားသည့်နောက် ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့၏ တာဝန်ကြီးမားမှုကို ပိုမိုကြီးမားသည်ဟု ခံစားရသည်။
“ယုံမင်ဘုံလောကကို ထွက်ခွာဖို့ အချိန်ကျလာပြီ… ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ယုံမင်ဘုံလောကို သွားဖို့ အချိန်ကျလာပြီ…”
ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်လုံးများဖြင့် အာကာသထဲတွင် ပုံရိပ်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရပြီး ယုံမင်ဘုံလောကသို့ ထွက်သွားရန် အချိန်ကျပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ယုံမင်ဘုံလောကသို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများသည် ထိတ်လန့်အံ့ဩစွာ ကြည့်ရှုနေကြသည်။
“ငါ့မျက်လုံးတွေ မမှားဘူးမဟုတ်လား… ဒီမှာ တကယ်ပဲ ပုံရိပ်တစ်ခုကို မြင်နေတာလား…”
“တကယ်ပဲ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်တာပဲ… ဒါပေမယ့် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုလုပ်နိုင်တာလဲ…”
“ငါ စမ်းကြည့်လိုက်ဦးမယ်… ဘာမှ မဖြစ်သွားဘူး…”
လူတစ်ဦးချင်းစီသည် အံ့ဩတကြီး ကြည့်ရှုနေရင်း မျက်လုံးများဖြင့် မမှားကြောင်း အပြန်အလှန် ပြောဆိုနေကြသည်။
အခန်း (၆၃၇) ပြီးပါပြီ။