အရေးပေါ်တာဝန်
Vol. 43 Ch. 638
ယုံမင်ဘုံလောက၊ ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံ။
“ဘာဖြစ်တာလဲ… လူ့ဘုံလောကက ကျင့်စဉ်သမားတွေက ဒီလောက်သန်မာနေတာလား… ငါတို့က အဲ့ဒီလောက်ထဲကို သန်မာသူတွေအများကြီး စေလွှတ်လိုက်ပြီးတာတောင် သာမန်လူ့ဘုံလောကက အင်ပါယာတစ်ခုကို မဖြိုချနိုင်ဘူးလား…”
ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံ၏ မင်းဆရာ ကျီယန်သည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ရှေ့ရှိ ပစ္စည်းများကို တစ်ချက်တည်း ဖျက်စီးပစ်လိုက်သည်။ ဘေးတွင် ဒူးထောက်နေသော ဝန်ကြီးများသည် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေပြီး ဤလက်ဖဝါးတစ်ချက်သည် ၎င်းတို့၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်မည်ကို အလွန်စိုးရိမ်နေကြသည်။ ထိုသို့ဖြစ်ပါက ၎င်းတို့၏ ခေါင်းများပင် မလိုအပ်တော့ပေ။
“ပြန်လာတဲ့ သတင်းတွေအရ ဒီထျန်းယွမ်ဧကရာဇ်က အရမ်းကို သန်မာတယ်… သူ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က သူတော်စဉ်နယ်ပယ်အထိ ရောက်ရှိနေတယ်… ကျွန်တော်တို့နဲ့ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ဖို့ ရွေးချယ်ထားတဲ့ အင်ပါယာတွေအားလုံးကလည်း အဆုံးမှာ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတယ်…”
ဒူးထောက်နေသော ဝန်ကြီးတစ်ဦးသည် တုန်ရီနေသော အသံဖြင့် ဖြေကြားလိုက်သည်။ ရှေ့ရှိ မင်းဆရာကျီယန်သည် စိတ်မကြည်လျှင် ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်တတ်သူဖြစ်ပြီး မည်သည့်အဆင့်အတန်းမဆို သူ့စိတ်ထဲ မနှစ်သက်လျှင် ချက်ချင်း ရိုက်သတ်တတ်သည်။
ဤသည်မှာ အလွန်ပြင်းထန်သော အခြေအနေဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ အများဆုံး လက်ဖဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ရိုက်နှက်ပြီး ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရစေသည်။ ထို့နောက် ခဏအနားယူရုံဖြင့် ပြန်လည်သက်သာလာနိုင်သည်။ သို့သော်လည်း မည်သူမျှ ထိုလက်ဖဝါးတစ်ချက်ကို ခံယူလိုသူ မရှိပေ။
“လူ့ဘုံလောကမှာ သူတော်စဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိတယ်ဟုတ်လား…”
ကျီယန်၏ အကြည့်များသည် စူးရှလာပြီး မယုံကြည်နိုင်သည့် ခံစားချက်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
လူ့ဘုံလောက၏ အခြေအနေကို သူအလွန်ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ ထိုနေရာသည် ကန့်သတ်ချက်များစွာရှိပြီး စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည်လည်း အလွန်ရှားပါးသည်။ ထိုသို့သော အခြေအနေတွင် သူတော်စဉ်နယ်ပယ်အဆင့် သန်မာသူတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာနိုင်သည်ဆိုသည်မှာ မယုံနိုင်စရာပင်ဖြစ်သည်။
“ဟုတ်ပါတယ်… အရင်ရရှိခဲ့တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေအရ ဒီလိုပါပဲ…”
ဝန်ကြီးတစ်ဦးက ဖြည့်စွမ်းတင်ပြလိုက်သည်။
“အသုံးမကျတဲ့သူတွေ…”
ကျီယန်သည် လေထဲတွင် လက်ဖဝါးတစ်ချက် ရိုက်လိုက်ရာ ဖောင်းခနဲ အသံနှင့်အတူ ထိုဝန်ကြီးသည် လွင့်ထွက်သွားပြီး ပါးစပ်မှ အသက်ရှူမှုတစ်ချက်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။
ဘေးတွင် ဒူးထောက်နေသော ဝန်ကြီးများသည် ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်သွားကြသည်။ ထိုရိုက်နှက်မှုသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ဖြစ်ပြီး ပြောလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း ရိုက်နှက်လိုက်သည်။ အထူးသဖြင့် ထိုဝန်ကြီးသည် ဘာမျှမလုပ်ခဲ့ဘဲ သတင်းအချက်အလက်များကို စုဆောင်းတင်ပြရုံသာဖြစ်သည်။ သူသည် ကိုယ်တိုင်သွားရောက် စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် မဖြစ်နိုင်သည့်အပြင် ဘာမျှလည်း မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ဤသို့ ရိုက်နှက်ခံလိုက်ရသည်။
“သူ့ကို ဆွဲထုတ်ပြီး ကောင်းကောင်း ကုသပေးလိုက်…”
ကျီယန်သည် မြေပေါ်တွင် လဲကျနေသော ဝန်ကြီးကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ထပ်မံ၍ လှည့်ကာ ကျန်ဝန်ကြီးများကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
“တစ်ယောက်ချင်းစီက အသုံးမကျတဲ့သူတွေချည်းပဲ… ကိစ္စတစ်ခုတောင် ကောင်းကောင်း မလုပ်နိုင်ကြဘူး… ကိစ္စတွေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မစုံစမ်းနိုင်ကြဘဲ ဘယ်လိုလုပ် ကိစ္စတွေကို ဆောင်ရွက်နိုင်မှာလဲ…”
“ရှီလုံအင်ပါယာကို ငါတို့ရဲ့ ရုပ်သေးအင်ပါယာအဖြစ် အသုံးပြုပြီး ကိစ္စတွေကို လုပ်ဆောင်ခိုင်းဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာ… ဘယ်သူသိမှာလဲ… အဲ့ဒီအင်ပါယာက ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတယ်… ဒီကိစ္စကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း စုံစမ်းရမယ်လို့ ငါ မပြောခဲ့ဘူးလား…”
“ကျွန်တော်တို့ အလုပ်လုပ်ရာမှာ ညံ့ဖျင်းခဲ့ပါတယ်… မင်းဆရာကြီး အပြစ်ပေးပါ…”
၎င်းတို့သည် ခေါင်းငုံ့ကာ မိမိတို့၏ အမှားကို ဝန်ခံလိုက်ကြရသည်။
စိတ်ထဲတွင်တော့ အလွန်မကျေနပ်ကြပေ။ အကြောင်းမှာ ကျီယန်ပြောသမျှသည် အမြဲမှန်ကန်သည်ဟု ယူဆထားပြီး ယခင်က ထျန်းယွမ်အင်ပါယာကို အမြန်ဖိနှိပ်ရန် ပြောခဲ့သည်။ ယခုမူ ၎င်းတို့အား ကောင်းကောင်းစုံစမ်းရန် ပြောနေသည်။ ၎င်းတို့အနေဖြင့် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း စုံစမ်းပြီးမှ လက်ချလိုခြင်း မရှိခဲ့ပါလား။ သို့သော် ကျီယန်က အမြန်လုပ်ရန် ပြောခဲ့သဖြင့် မည်သူမျှ ဖြည်းဖြည်းလုပ်ရန် မဝံ့ရဲကြပေ။
အကယ်၍ ဖြည်းဖြည်းစုံစမ်းခဲ့ပါက ၎င်းတို့သည် ထပ်မံ၍ ရိုက်နှက်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ် ခက်ခဲလှသည်။
“ပြီးပြီ… ဒီကိစ္စကို ယာယီထားလိုက်ပါ… လူ့ဘုံလောကမှာ သူတော်စဉ်နယ်ပယ်အဆင့် အင်အားရှိတယ်ဆိုတာ ဖြေရှင်းဖို့ ခက်ခဲလှတယ်…”
ကျီယန်သည် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“အခုဆို လမ်းကြောင်းက ဖြတ်သန်းဖို့ ခက်ခဲတဲ့ အဆင့်မှာ ရှိနေသေးတယ်… ခဏကြာရင် အင်အားက အနည်းငယ် လျော့ကျလာမယ်… အဲ့ဒီအခါ ငါကိုယ်တိုင် သွားပြီး လူ့ဘုံလောကက ဧကရာဇ်ကို ဖိနှိပ်ပစ်မယ်…”
သူ၏ မျက်ဝန်းများသည် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူစေလွှတ်ထားသော ထူးချွန်သော ဗိုလ်ချုပ်များသည် ပြန်လည် သတ်ဖြတ်ခံရသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဒေါသမထိန်းနိုင်တော့ပေ။ အကယ်၍ သူတော်စဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ဖြစ်နေပါက သူကိုယ်တိုင်သာ တက်သွားရမည်ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့် သန်မာသူများကို မည်မျှပင် စေလွှတ်စေလွှတ် ၎င်းတို့သည် အသုံးမကျသော အသေကောင်များသာ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။
“မင်းဆရာကြီး… ကိုယ်တိုင်တက်သွားမလို့လား…”
၎င်းတို့သည် အံ့ဩထိတ်လန့်သွားကြသည်။ လူ့ဘုံလောကအပေါ် ဤမျှ စွဲလမ်းနေရသည့် အကြောင်းအမှန်ကို ၎င်းတို့ မသိရှိကြပေ။
“ငါမတက်ရင်… မင်းတက်မလို့လား…”
ကျီယန်သည် ထိုဝန်ကြီးကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုဝန်ကြီးသည် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ ထပ်မပြောရဲတော့ပေ။
“ဒါပေမယ့် အခုချိန်မှာ ဒါကိုအာရုံစူးစိုက်ဖို့ မလိုသေးဘူး… အရင်ဆုံး ဖီးနစ်နယ်မြေဘက်မှာ အာရုံစိုက်ထားရမယ်…”
ကျီယန်သည် ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ၎င်းတို့ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းစင်မြင့်ဘက်မှာ ဘယ်လိုအခြေအနေလဲ…”
“ယာယီအားဖြင့် ဘာမှ အခြေအနေမရှိပါဘူး… အခုထိ မတိုက်ခိုက်နိုင်သေးဘူး… နတ်ဘုရားအင်းတွေက မဖျက်ဆီးနိုင်တဲ့အထိ ခိုင်မာနေတုန်းပဲ…”
ဝန်ကြီးတစ်ဦးက ဖြေကြားလိုက်သည်။
“ဖန်တီးနတ်ဘုရားဘုရင်ရဲ့ နတ်ဘုရားအင်းတွေကို ဖျက်ဆီးဖို့ ဒီလောက်လွယ်မယ်ထင်လား…”
ကျီယန်၏ အကြည့်များသည် အေးစက်လာပြီး ဘေးရှိ ဝန်ကြီးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“ကျန်တဲ့ စစ်အင်အားတွေ ပြင်ဆင်ပြီးပြီလား…”
“မင်းဆရာကြီးထံ တင်ပြပါတယ်… ဖီးနစ်သုတ်သင်ရေးအဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းပြီးစီးပါပြီ… အချိန်မရွေး ထွက်ခွာနိုင်ပါပြီ…”
ဘေးတွင်ရပ်နေသော ဝန်ကြီးတစ်ဦးသည် ဒူးထောက်မနေဘဲ ရပ်နေသည်။ ၎င်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ထွက်ပေါ်လာသော အငွေ့အသက်သည် ထူးခြားပြီး ဓားသွားတစ်ချောင်းကဲ့သို့ ထက်မြက်စွာ ထင်ရှားနေသည်။
“သိပ်ကောင်းတယ်…”
ကျီယန်သည် နောက်ဆုံးတွင် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။
“အခု ဖီးနစ်နယ်မြေကို သွားပြီး အဲ့ဒီမသေမျိုးတွေကို အတင်းဆွဲထုတ်လာရမယ်… အဲ့ဒီအခါ တစ်ယောက်ချင်းစီကို သွေးထွက်အောင် လုပ်ပစ်မယ်… နှစ်ပေါင်းများစွာ ပြင်ဆင်ထားခဲ့တာ… အခုဆို တစ်ခေါက်သေချာပြီး ရိတ်သိမ်းလို့ရပြီ… ပြီးတော့ ငါတို့ဘိုးဘေးကို ထွက်လာခိုင်းပြီး အတွင်းအပြင် ညှိလုပ်ဆောင်မယ်… ဖီးနစ်မျိုးနွယ်ရဲ့ ဘိုးဘေး သေရာက ပြန်နိုးလာရင်တောင် သေရမှာပဲ…”
“ဟုတ်ကဲ့…”
ဘေးရှိ ဝန်ကြီးသည် ခေါင်းကို အလေးအနက်ညိတ်ပြလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် သွေးရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။ သတ်ဖြတ်ရန် အချိန်မရွေး အသင့်ဖြစ်နေသည်။
“ဖီးနစ်မျိုးနွယ်ကို သုတ်သင်ပစ်လိုက်ရင် သူတို့ရဲ့ သွေးနဲ့ ငါတို့ဟာ သန်မာသူတွေကို အများကြီး မွေးထုတ်နိုင်မယ်…”
ကျီယန်သည် ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။
“မင်နတ်ဘုရားဗိုလ်ချုပ်ကြီး ပြင်ဆင်မှုက ဘယ်လိုနေလဲ…”
“မင်နတ်ဘုရားကြီးက ပြင်ဆင်မှု ပြီးစီးနေပါပြီ… အချိန်မရွေး ထွက်ခွာနိုင်ပါပြီ…”
ဝန်ကြီးတစ်ဦးက တင်ပြလိုက်သည်။
“သိပ်ကောင်းတယ်…”
ကျီယန်သည် ဒူးထောက်နေသော ဝန်ကြီးများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“မင်းတို့ ပြန်သွားပြီး လူ့ဘုံလောကရဲ့ အခြေအနေကို ကောင်းကောင်း စုံစမ်းပေးကြ… အတွင်းအပြင်အားလုံးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း စုံစမ်းပေးရမယ်…”
“ဟုတ်ကဲ့… မင်းဆရာကြီး…”
ဝန်ကြီးများသည် ချောင်လည်သွားသလို ခံစားရပြီး အလျင်အမြန် ထရပ်ကာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ဤနေရာတွင် တစ်မိနစ်မျှပင် ဆက်နေရန် မဝံ့ရဲကြပေ။
“အခု ငါတို့ ဖီးနစ်နယ်မြေကို သွားကြမယ်…”
ကျီယန်၏ မျက်ဝန်းများသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေပြီး သွေးရနံ့ကို ရှူရှိုက်နေသလို ခံစားရသည်။
…
ဖီးနစ်နယ်မြေအတွင်း၌ အခြေအနေသည် ပုံမှန်အတိုင်း မပြောင်းလဲပေ။ လူတိုင်းသည် မိမိတို့၏ ကျင့်စဉ်များကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေကြပြီး အန္တရာယ်တစ်စုံတစ်ရာ ရောက်ရှိလာမည်ကို မခံစားရပေ။
ယနေ့သည်လည်း ပုံမှန်တစ်ရက်အတိုင်း ကုန်ဆုံးမည်ဟု ထင်မှတ်နေစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် အပြင်ဘက်မှ ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ဘုန်း”
အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အပြင်ဆုံးရှိ အာကာသတံခါးသည် ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။ အပြင်တွင် အစောင့်အရှောက်ထားရှိသော အစောင့်များသည် လွင့်ထွက်သွားကြပြီး အရာအားလုံးသည် ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အာကာသတံခါးသည် ဤသို့ပင် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။
“ရန်သူ… ရန်သူတိုက်ခိုက်လာတယ်…”
လွင့်ထွက်သွားသော အစောင့်တစ်ဦးသည် နောက်ဆုံးအင်အားကို အသုံးပြု၍ လက်ထဲရှိ သစ်ရွက်ကို ဆုပ်ကြေအောင် ညှစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဖီးနစ်နယ်မြေအတွင်းရှိ မီးသဖန်းပင်များအားလုံးသည် တစ်ချိန်တည်းတွင် ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းလာပြီး ကြီးမားသော အစီအရင်တစ်ခုအဖြစ် ချိတ်ဆက်ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို ဖီးနစ်နယ်မြေအတွင်းသည် ကြီးမားသော မီးလျှံထောင်ချောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အာကာသတံခါးအပြင်ဘက်အထိ ကြောက်မက်ဖွယ် မီးလျှံထောင်ချောက်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းကာ အရာအားလုံးကို တင်းကြပ်စွာ ပိတ်ဆို့ထားသည်။
“ဖီးနစ်မျိုးနွယ်မှာ တကယ်ပဲ အခြေတည်နိုင်စွမ်းရှိသားပဲ… ဒီဧရိယာတစ်ခုလုံးက မီးသဖန်းပင်တွေက ချိတ်ဆက်ပြီး ခုခံရေးအစီအရင်တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းနိုင်တယ်… စိတ်ဝင်စားစရာပဲ…”
ဤအချိန်တွင် ကျီယန်သည် အပြင်ဘက်မှ ဦးဆောင်ဝင်ရောက်လာပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ပြုံးရွှင်မှုကို ထိန်းထားသည်။ အရာအားလုံးသည် သူနှင့် မသက်ဆိုင်သလို ပုံစံဖြစ်နေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယုံမင်ဘုံလောက၏ လမ်းကြောင်းတံခါးဝတွင် ယီထျန်းယွမ်သည် နတ်ဘုရားအင်းများကို ဆက်လက်ပြင်ဆင်နေသည်။ ရုတ်တရက် သူ၏ မျက်ခုံးတစ်ဖက် တွန့်သွားပြီး တစ်စုံတစ်ရာ မမှန်ကန်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
“ထူးဆန်းတယ်… ငါ ဘာကြောင့် မမှန်သလို ခံစားရတာလဲ…”
ယီထျန်းယွမ်သည် ယုံမင်ဘုံလောကသို့ ချက်ချင်း မဝင်ရောက်သေးဘဲ ဤနေရာတွင် နတ်ဘုရားအင်းများကို ပြင်ဆင်နေပြီး ပြိုကျမသွားအောင် ထိန်းသိမ်းထားသည်။
-“အရေးပေါ်တာဝန် ‘ဖီးနစ်မျိုးနွယ်ကို ကယ်တင်ရန်တာဝန်’ ကို အောင်မြင်စွာ လက်ခံရရှိပါပြီ။ တာဝန်ပြီးမြောက်ပါက အတွေ့အကြုံအမှတ် သန်း ၅၀၀၊ ဆန်းကြယ်မှတ် ၁ သန်း၊ အပြစ်မှတ် ၁ သောင်း၊ ဖီးနစ်မျိုးနွယ်အပေါ် ချစ်ခင်မှုအမှတ် ၂၀၀ တိုးတက်ရရှိမည်။”
စနစ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော တာဝန်သည် သူမမှန်ကန်သည်ဟု ခံစားရခြင်း၏ အကြောင်းအမှန်ကို သိရှိစေသည်။
အခန်း (၆၃၈) ပြီးပါပြီ။