ကြီးမားသော စုစည်းတိုက်ခိုက်မှု

ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံ၏ မင်းဆရာ ကျီယန်သည် သန်မာသူများစွာကို ဦးဆောင်ကာ ဖီးနစ်နယ်မြေအတွင်းသို့ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လာသည်။ ဤအရာအားလုံးသည် မည်သည့်အရိပ်အမြွက်မျှ မပြဘဲ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ ဝင်ရောက်လာသည့်အခါမှသာ ဖီးနစ်နယ်မြေအတွင်းရှိ လူအားလုံး ထိတ်လန့်အံ့ဩသွားကြသည်။

“ဘာဖြစ်တာလဲ… မျိုးနွယ်ထဲကို ရန်သူတွေ ဝင်လာတာလား… ဘယ်သူတွေလဲ…”

ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်နှင့် အခြားသူများသည် အကြီးအကဲများ၏ အစည်းအဝေးခန်းမအတွင်း၌ ကိစ္စများကို ဆွေးနွေးနေစဉ် ရုတ်တရက် အပြင်ဘက်တွင် မီးလျှံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ဤသည်မှာ အလွန်အန္တရာယ်ကြီးမားသည့်အခါမျိုးတွင်သာ အစောင့်များက ဖွင့်လှစ်လေ့ရှိသော ချိတ်ပိတ်ထားသည့် အစီအရင်ဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ဤအစီအရင်ကို အလွယ်တကူ ဖွင့်လှစ်လေ့မရှိပေ။ ဤသည်မှာ အလွန်ကြီးမားသော ကိစ္စဖြစ်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို များပြားစွာ သုံးစွဲရသည်။ ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်နှင့် အန္တရာယ်ကြီးမားမှုကို ညွှန်ပြပြီး ဖီးနစ်မျိုးနွယ်ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်သည့် အန္တရာယ်ဖြစ်သည်။ အဓိကကတော့ ၎င်းတို့သည် မည်သည့်အရိပ်အမြွက်မျှ မခံစားရဘဲ အစီအရင်ဖွင့်လှစ်မှုကြောင့်သာ ရန်သူဝင်ရောက်လာမှုကို သိရှိရခြင်းဖြစ်သည်။

အာကာသတံခါးဝတွင် နတ်ဘုရားအင်းအစီအရင်များစွာ ထားရှိထားပြီး ဝင်ရောက်လာသူမည်သူမဆို ထိုအစီအရင်များကို ထိမိလျှင် ချက်ချင်း အသိပေးမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ အစောင့်များက ခုခံရေးအစီအရင်ကို ဖွင့်လှစ်မှသာ ၎င်းတို့သည် ရန်သူဝင်ရောက်လာမှုကို သိရှိရခြင်းဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ ခန္ဓာကိုယ်မှ မီးလျှံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အနီရောင်အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အလျင်အမြန် တံခါးဝသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။ ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်တစ်ဦးတည်းမဟုတ်၊ ဖီးနစ်မျိုးနွယ်မှ မည်သူမဆို တံခါးပိတ်ကျင့်စဉ်လုပ်နေသူ၊ ကျင့်စဉ်ပြုလုပ်နေသူ၊ သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ခုကို စောင့်ကြပ်နေသူအားလုံး အမြန်ဆုံး အပြင်သို့ ထွက်သွားကြရသည်။

အပြင်ဆုံးရှိ ခုခံရေးအစီအရင်ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီဖြစ်သဖြင့် ဤသည်မှာ မျိုးနွယ်၏ သေရေးရှင်ရေးအခိုက်အတန့်ကို ညွှန်ပြပြီး မည်သူမျှ တံခါးပိတ်ကျင့်စဉ်ခန်းထဲတွင် ဆက်နေရန် မဝံ့ရဲကြပေ။ သို့သော် ထိုအခါမျိုးတွင်ပင် ထွက်ပေါ်မလာသူများလည်း ရှိသေးသည်။ ၎င်းတို့မှာ သေကာနီးအိုမင်းနေသော အကြီးအကဲများဖြစ်သည်။

မည်သည့် စွမ်းအားကြီးနတ်ဘုရားနိုင်ငံတွင်မဆို တံခါးပိတ်ကျင့်စဉ်လုပ်နေသော သက်ကြီးရွယ်အိုများ ရှိတတ်သည်။ ၎င်းတို့သည် မည်သည့်ကိစ္စမျှကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အေးစက်သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အမှန်တွင် ၎င်းတို့၏ သက်တမ်းမှာ နီးကပ်လာပြီဖြစ်သဖြင့် လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် အရာများ အနည်းငယ်သာ ရှိတော့သည်။ ၎င်းတို့၏ နောက်ဆုံးလုပ်ဆောင်နိုင်သည့်အရာမှာ မျိုးနွယ်၏ သေရေးရှင်ရေးအခိုက်အတန့်တွင် အဆုံးသတ်နက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ ထွက်လာပြီး နောက်ဆုံးတိုက်ခိုက်မှုကို ပြုလုပ်ရန်ဖြစ်သည်။ ခုခံတိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ၎င်းတို့သည် သေဆုံးသွားနိုင်သည် သို့မဟုတ် သက်တမ်းမှာ များစွာ တိုတောင်းသွားပြီး ရက်အနည်းငယ်သာ အသက်ရှင်နိုင်တော့သည်။

ထို့ကြောင့် အရေးကြီးသည့် အခိုက်အတန့်မဟုတ်လျှင် ၎င်းတို့သည် ထွက်ပေါ်လာလေ့မရှိပေ။ ယခုအခါ အစီအရင်ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့ကို နှိုးဆွရန် အာဏာမှာ ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသည်။ သူမသည် ကျောက်စိမ်းပြားကို ကြေမွလိုက်ပါက ၎င်းတို့သည် အစွမ်းကုန် ထွက်လာပြီး ခုခံတိုက်ခိုက်မည်ဖြစ်သည်။

ဖီးနစ်ငှက်များသည် အမှန်တွင် မသေနိုင်သည့်သတ္တဝါများ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့သည် သေဆုံးနိုင်သော်လည်း သာမန်ထက် သက်တမ်းအနည်းငယ် ပိုရှည်သည်သာ ဖြစ်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို ၎င်းတို့သည် တံခါးဝအပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ကျီယန်နှင့် ၎င်း၏ သန်မာသူများစွာသည် အာကာသတံခါးမှ ထွက်လာကာ ၎င်းတို့၏ နယ်မြေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သို့သော် မီးလျှံလှောင်အိမ်သည် အနီးတစ်ဝိုက်ကို ခိုင်မြဲစွာ ဖုံးလွှမ်းထားသဖြင့် ၎င်းတို့သည် ချက်ချင်း ဝင်ရောက်မလာနိုင်ပေ။

“မင်း ဘယ်လိုရဲတင်းရတာလဲ…”

ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်သည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လက်ထဲတွင် အနီရောင်အလင်းတန်း တဖြတ်ဖြတ်ဖြင့် တောက်လောင်လာကာ အနီရောင်အတောင်အမွေးနှစ်ခုသည် လျှပ်တပြက်အလျင်ဖြင့် ကျီယန်ထံသို့ တိုက်ခိုက်ရန် ပျံထွက်သွားသည်။

ကျီယန်သည် လက်တစ်ဖက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်ရုံဖြင့် ထိုအနီရောင်အလင်းတန်းကို ပြန်လည်ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။ ထိုအလင်းတန်းသည် အာကာသထဲတွင် တစ်ပတ်လှည့်ပြီးနောက် ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်၏ လက်ထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။ ထိုအခါမှသာ ထိုအတောင်မွှေးနှစ်ခုသည် ပါးလွှာသော်လည်း အံ့ဩဖွယ်ရာ မီးလျှံစွမ်းအင်ကို သိုလှောင်ထားပြီး ၎င်းမှာ တာအိုမီးလျှံဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

“ဖီးနစ်အမွေးနီမီးလျှံ… မဆိုးတဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက်ပဲ။ မင်းရဲ့ ဘိုးဘေးကြီးတွေ သုံးရင်တော့ ငါ့ကို ထိခိုက်နိုင်ပေမယ့် မင်းသုံးတော့ အနည်းငယ် အားနည်းနေသေးတယ်…”

ကျီယန်သည် ခုခံလိုက်သော လက်ဖဝါးတွင် အနီရောင်အမှတ်တစ်ခုသာ ထင်ရှားစွာ ကျန်ရစ်သော်လည်း သိသာထင်ရှားသည့် ဒဏ်ရာမရရှိခဲ့ပေ။

ဒဏ္ဍာရီဆန်ဆန် နတ်ဘုရားလက်နက်၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် အနည်းငယ်သာ အမှတ်အသားတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်မှာ ကျီယန်၏ စွမ်းအားမည်မျှ သန်မာသည်ကို ထင်ရှားစေသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ စွမ်းအားကွာခြားချက်မှာ ထင်ရှားသည်။ ကျီယန်သည် သူတော်စဉ်နယ်ပယ် အဆင့်ငါးတွင် ရှိပြီး ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်မှာ မကြာသေးမီကမှ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ် အဆင့်ကိုးသို့ ရောက်ရှိထားသည်။ နှစ်ဦးကြားကွာဟမှုမှာ ကြီးမားလှပြီး နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုတည်းဖြင့် ဤကွာဟမှုကို ပြန်လည်ဖြည့်ဆည်းရန် ခက်ခဲလှသည်။

“ကျီယန်မင်းဆရာ… ငါတို့ ဖီးနစ်မျိုးနွယ်နဲ့ မင်းတို့ကြားမှာ ရန်ငြိုးမရှိဘူး… ဘာလို့ ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်တာလဲ…”

ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်သည် သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမသည် ဤမျှလောက် အလျင်အမြန် တိုက်ခိုက်လိုက်ရခြင်းမှာ ကျီယန်သည် ၎င်းတို့၏ အစောင့်တစ်ဦးကို ဖမ်းဆုပ်ထားပြီး ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးကာ သွေးအနှစ်သာရကို ထုတ်ယူရန် ပြင်ဆင်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော နည်းလမ်းမျိုးမှာ ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံမှသာ လုပ်ဆောင်နိုင်သည့်အရာဖြစ်သည်။

“ရန်ငြိုးမရှိဘူးတဲ့လား…”

ကျီယန်သည် အကျယ်ကြီး ရယ်မောလိုက်ပြီး လက်ထဲတွင် အစောင့်တစ်ဦးကို အားပြင်းစွာ ညှစ်လိုက်သည်။ ထိုအစောင့်၏ အော်ဟစ်သံတစ်ခုနှင့်အတူ ၎င်း၏ နှလုံးအိမ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်နှင့် အခြားသူများသည် ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း မည်သည့်အဓိပ္ပါယ်မျှ မရှိခဲ့ပေ။

ဖီးနစ်မျိုးနွယ်သည် အပြင်သို့ ထွက်ပြီး တိုက်ခိုက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ အကယ်၍ ထွက်သွားပါက ရန်သူ၏ ဝိုင်းပတ်မှုထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ဤအစောင့်ကဲ့သို့ နှလုံးအိမ်ကို ထုတ်ယူခံရမည်ဖြစ်သည်။

ကျီယန်သည် ထိုနှလုံးအိမ်ကို ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး အဆာပြေစားစရာတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဝါးစားနေသည်။

“ဒီရနံ့က တကယ်ကို အံ့မခန်းပဲ… ဖီးနစ်သွေးရဲ့ အရသာကလည်း အမြဲတမ်း စွဲလမ်းစရာ… ဒီလောက် ကြည်နူးစွာ မစားရတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ… အထူးသဖြင့် ဖီးနစ်မျိုးနွယ်ရှေ့မှာ ဒီလိုလုပ်ရတာ…”

သူသည် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ၎င်း၏ အပြုံးသည် အင်မတန် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်နေသည်။

“ကျီယန်… မင်းတို့ ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံဟာ ကျိန်းသေပေါက် သေရမယ်…”

ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်သည် အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ အားပြင်းစွာ ကြေမွပစ်လိုက်သည်။

“ငါလိုချင်တာ ဒီခံစားချက်ပဲ… မင်းတို့ရဲ့ သေကာနီးအိုမင်းတဲ့ အကြီးအကဲတွေ ထွက်လာရင် အကုန်လုံးကို တစ်ခါတည်း ရှင်းပစ်မယ်…”

ကျီယန်သည် သူမလုပ်ဆောင်မှုကို ကြည့်ပြီး မထိတ်လန့်ပေ။ ၎င်းမှာ အကူအညီတောင်းသည့် အချက်ပြမှုဖြစ်သော်လည်း သူသည် တားဆီးရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။ အမှန်တွင် ဤလုပ်ရပ်ကို သူလိုချင်နေသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

“ဒါဆို မင်းတို့ ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံက ဒီတစ်ကြိမ် အောင်မြင်ဖို့ သေချာပြီလား…”

ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်သည် အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ရောက်လာသူများမှာ သန်မာသူများစွာဖြစ်ပြီး သူတော်စဉ်နယ်ပယ်ရှိ သန်မာသူ နှစ်ဦးလည်း ပါဝင်သည်။ တစ်ဦးမှာ ကျီယန်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ဦးမှာ မင်နတ်ဘုရားဗိုလ်ချုပ်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံ၏ နောက်ထပ်သူတော်စဉ်နယ်ပယ်သန်မာသူဖြစ်ပြီး အဆင့်လေးတွင် ရှိကာ မင်းဆရာထက် အနည်းငယ်သာ အားနည်းသည်။

ထို့အပြင် ၎င်းတို့၏နောက်တွင် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်ရှိ သန်မာသူများစွာလည်း ပါဝင်သည်။ အထူးသဖြင့် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့မှာ အပြာဖျော့ရောင်ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများကို ဝတ်ရုံများဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသဖြင့် မသဲကွဲပေ။

သို့သော် ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်သည် ၎င်းတို့ထံမှ အင်မတန်အန္တရာယ်ကြီးမားသော ခံစားချက်ကို ရရှိပြီး သေမင်းတမန်နှင့် နီးကပ်လာသည့် ခံစားချက်ကို ရရှိသည်။ ၎င်းတို့သည် ပြင်ဆင်ထားပြီးသား ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားပြီး ၎င်းတို့၏ အစီအစဉ်များကို ဖီးနစ်မျိုးနွယ်က မည်သို့မျှ မသိရှိပေ။

ဖီးနစ်မျိုးနွယ်သည် ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံ၏ အစီအစဉ်များကို မသိရှိဘဲ အပေါ်ယံသတင်းအချို့ကိုသာ သိရှိထားသည်။

“ဒါပေါ့… မဟုတ်ရင် ငါတို့က ဘာလို့ ဒီလိုလာတိုက်မှာလဲ…”

ကျီယန်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဆက်လက်ပြောသည်။

“အရင်က အကြောင်းအရာကို ဆက်ရအောင်… မင်းတို့က ရန်ငြိုးမရှိဘူးလို့ ပြောတယ်မဟုတ်လား… ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းစင်မြင့်အဆောက်အအုံရဲ့ အခြေအနေကို ဘေးချိတ်ထားပြီး ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကို စတင်ကြည့်ရအောင်… ငါတို့ရဲ့ ရန်ငြိုးက ဘယ်လိုလဲ… ဖုံးကွယ်ထားစရာ မလိုတော့ဘူး။ ဘာမှအဓိပ္ပါယ်မရှိတော့ဘူး။ ငါတို့က မင်းတို့ရဲ့ တံခါးဝထိ လာတိုက်ခိုက်နေပြီ… မင်းထင်တာက ငါတို့ဟာ သူငယ်ချင်းတွေလို အယောင်ဆောင်အပြုံးတွေနဲ့ နှုတ်ဆက်နိုင်သေးတယ်လို့လား…”

ကျီယန်ပြောသည့်အတိုင်း တံခါးဝထိ ရောက်ရှိတိုက်ခိုက်နေပြီဖြစ်သဖြင့် ဤသည်မှာ လွယ်ကူစွာ အဆင်ပြေအောင် ဖြေရှင်းနိုင်သည့်ကိစ္စ မဟုတ်တော့ပေ။ ရတနာများအားလုံးကို အပ်နှံလျှင်တောင်မှ အဓိပ္ပါယ်မရှိပေ။ ၎င်းတို့လိုချင်သည်မှာ ဖီးနစ်မျိုးနွယ်တစ်ခုလုံး၏ အသက်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အညံ့ခံခြင်း သို့မဟုတ် ရတနာများ ပေးအပ်ခြင်းသည် အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။

“ဒါဆို မင်းတို့က ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ရဲ့ မျိုးဆက်တွေဖြစ်တယ်ဆိုတာ ဝန်ခံလိုက်ပြီပေါ့…”

ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်သည် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ဝန်ခံလိုက်ရင်ရော… ဒီနေ့ မင်းတို့အနိုင်ရမယ်လို့ ထင်နေသေးလား…”

ကျီယန်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒီနေ့အတွက် ငါတို့ အများကြီး ပြင်ဆင်ထားခဲ့တယ်… တစ်ချို့အစီအစဉ်တွေက ပျက်စီးသွားပေမယ့် အရေးမကြီးဘူး… အရာအားလုံးက ငါတို့ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာပဲ… ဒီနေ့ဟာ ဖီးနစ်မျိုးနွယ်ကို ယုံမင်ဘုံလောကကနေ ဖျက်သိမ်းပစ်မယ့်နေ့ပဲ… ဒီနေရာက သွေးတွေနဲ့ အမှတ်တရဖြစ်အောင် လုပ်ထားလိုက်မယ်…”

ကျီယန်သည် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး လက်ကို အာကာသထဲသို့ ဆန့်ထုတ်ကာ နောက်ထပ် အစောင့်တစ်ဦးကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အားပြင်းစွာ ညှစ်လိုက်ရာ ထိုအစောင့်သည် သွေးမြူတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဖြန့်ကျဲလွင့်စင်သွားသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့် ဘိုင်ရွှယ်ဟွမ်နှင့် အခြားဖီးနစ်မျိုးနွယ်သားများ၏ နှလုံးသားထဲတွင် နာကျင်မှုတစ်ခု ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့၏ မျက်ဝန်းများမှ ဒေါသမီးလျှံများဖြင့် လူကို သတ်နိုင်ခဲ့ပါလျှင် ကျီယန်သည် ယခုအခါ ပြာအချို့သာ ကျန်ရစ်တော့မည်ဖြစ်သည်။

စစ်ပွဲကြီးတစ်ခုသည် အဆင်သင့်ဖြစ်လာပြီး မီးပွားတစ်ခုသာ ထိတွေ့ရုံဖြင့် ပေါက်ကွဲတော့မည်ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ယီထျန်းယွမ်သည် ဤနေရာသို့ အလျင်အမြန် ဦးတည်လာနေပြီး အခြေအနေများသည် တစတစ ပိုမိုထူးဆန်းလာသည်ကို ခံစားလာရသည်။

“ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံက ဖီးနစ်မျိုးနွယ်ကို ကြီးမားတဲ့ စုစည်းတိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု လုပ်လာတာလား… သူတို့မှာ နောက်ထပ် အစွမ်းထက်တဲ့ မြှုပ်ကွက်တစ်ခုခု ရှိနေသေးလား…”

ယီထျန်းယွမ်၏ နှလုံးသားထဲတွင် စိုးရိမ်မှုတစ်ခု ဝင်ရောက်လာသည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ပိုမိုကြီးမားသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိနေပြီး ၎င်းတို့သည် ယင်းကို မသိရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အခန်း (၆၃၉) ပြီးပါပြီ။