လုံးဝထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်း

“အား… အား…”

အော်ဟစ်သံများသည် နန်းဆောင်ပတ်ဝန်းကျင်မှ အဆက်မပြတ်ထွက်ပေါ်လာသည်။ အချို့သည် သန့်စင်မီးလျှံများ ထိမိပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများကို ဖြတ်တောက်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် ဦးခေါင်းသို့ မီးလျှံများ ကူးစက်သွားသူများမှာ လုံးဝပျက်စီးသွားသည်။

သန့်စင်မီးလျှံများ အနည်းငယ်သာ ပက်ဖျန်းမိရုံဖြင့် နန်းဆောင်တစ်ခုလုံးသည် မီးလျှံများဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ၎င်းတို့သည် မည်သို့ပင် ငြှိမ်းသတ်ရန် ကြိုးစားစေကာမူ အရာမထင်ပေ။ အကောင်းဆုံးအနေဖြင့် မီးလောင်နှုန်းကို အနည်းငယ်မျှ နှေးကွေးစေနိုင်သော်လည်း လုံးဝငြှိမ်းသတ်ရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲလှသည်။

ဤအခြေအနေကြောင့် ဝန်ကြီးများစွာ သေဆုံးသွားပြီး ထွက်ပြေးနိုင်သူများပင်လျှင် လက်မောင်းပြတ် ခြေထောက်ပြတ်ဖြစ်ကာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားသည်။

“ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်က ဘယ်လိုမှ မရှုံးနိုင်ဘူး… ဘယ်လိုမှ မရှုံးနိုင်ဘူး…”

၎င်းတို့သည် ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်သည် ဤမျှလျင်မြန်စွာ ရှုံးနိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း ပြန်လည်တန်ပြန်တိုက်စွမ်းနိုင်မည့် အခွင့်အရေးရှိသေးသည်ဟု အခိုင်အမာ ယုံကြည်နေကြသည်။

တကယ်တမ်းတွင် ပြန်လည်တန်ပြန်တိုက်စွမ်းနိုင်သည်ဖြစ်စေ မစွမ်းနိုင်သည်ဖြစ်စေ ယွမ်ယွမ်အင်ပါယာသည် ယခုအခါ အင်အားများစွာ ဆုံးရှုံးထားပြီဖြစ်သည်။ ဝန်ကြီးများထက်ဝက်နီးပါး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ဆုံးသွားသည်။ ဤသို့သော ဆုံးရှုံးမှုသည် အင်ပါယာ၏ အင်အားကို မည်မျှထိခိုက်စေသနည်း။ အကယ်၍ ယီထျန်းယွမ်ကို မထိပါးခဲ့ပါက ၎င်းတို့သည် မည်သည့်ပြဿနာမျှ ကြုံတွေ့ရမည်မဟုတ်ပေ။

ယခုမှ ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်ရင်း ၎င်းတို့သည် နောင်တအပြည့်ဖြစ်နေကြသည်။ ဤသို့သော နတ်ဆိုးကောင်ကို မည်သူက သွားပြီး ထိပါးလိုစိတ်ရှိမည်နည်း။

ရုတ်တရက် အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် မိုးကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီးနောက် မီးလျှံများထဲမှ အစိမ်းရောင်အလင်းတစ်ခုက ခုန်ထွက်လာသည်။ ၎င်းသည် ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်ပင်ဖြစ်သည်။ လူအုပ်ကြီးသည် ၎င်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ဝမ်းမြူးစွာ အော်ဟစ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသော်လည်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လည်ပင်းကို လက်တစ်စုံဖြင့် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ညှစ်သလို ခံစားလိုက်ရပြီး အသက်ရှူကြပ်လုနီးပါးဖြစ်နေသည်။ ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် မီးလျှံများစွာ ကပ်ငြိနေပြီး လက်မောင်းတစ်ဖက်သည် လုံးဝပျက်စီးကာ ပြာမှုန်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ကျန်ရှိသော ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများလည်း သိသိသာသာ ထိခိုက်ပျက်စီးနေပြီး မီးလျှံများဖြင့် ကြီးမားသော အပေါက်များ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ သို့သော် သူသည် မီးလျှံများ၏ ဆက်လက်လောင်ကျွမ်းမှုကို ခုခံနိုင်ခဲ့ပြီး အခြားသူများကဲ့သို့ လက်မောင်းခြေထောက်များကို ဖြတ်တောက်ရန် မလိုအပ်ခဲ့ပေ။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ယီထျန်းယွမ်သည် မည်သည့်ထိခိုက်မှုမျှ မရှိဘဲ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် မည်းနက်သော သန့်စင်မီးလျှံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ သူ၏ပတ်ဝန်းကျင် သုံးမီတာအကွာအဝေးအတွင်းရှိ လေထုသည်ပင် ဤမည်းနက်သော မီးလျှံများဖြင့် လောင်ကျွမ်းနေသည်။ သူ့ထံသို့ သုံးမီတာအကွာအဝေးအတွင်း ချဉ်းကပ်လာသမျှသည် မီးလောင်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး ဤထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားသည် လူတို့ကို တုန်လှုပ်စေသည်။

၎င်းတို့၏ အနှိုင်းမဲ့လေးစားကြည်ညိုရသော ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်သည် ဤသို့သော မသန်စွမ်းသူတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်လား။ သူသည် လုံးဝဖိနှိပ်ခံထားရပြီး တန်ပြန်ခုခံရန် အခွင့်အရေးပင် မရှိပေ။

“ဒီမီးလျှံက အရမ်းအားကောင်းလွန်းတယ်… ငါ့ရဲ့ နတ်သစ်သားခန္ဓာကိုယ်ကို ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရပြီ…”

ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်၏ မျက်နှာသည် ညှိုးငယ် နေသည်။ ယီထျန်းယွမ်ထံတွင် ဤမျှထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ မီးလျှံများ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ဤသန့်စင်မီးလျှံများသည် သူ၏စွမ်းအားကို အတိအကျ ဖိနှိပ်ထားသည်။ အကယ်၍ အခြားဂုဏ်သတ္တိများဖြစ်ခဲ့ပါက သူသည် မည်သည့်ကြောက်ရွံ့မှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် ဤမီးလျှံများသည် အလွန်ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာဖြစ်ပြီး သူ၏အရာအားလုံးကို အလွယ်တကူ လောင်ကျွမ်းစေနိုင်သည်။

“ဂုဏ်သတ္တိထိခိုက်မှု အားဖြည့်စွမ်းအားက တကယ်ကို အားကောင်းတယ်”

ယီထျန်းယွမ်သည် ဤဂုဏ်သတ္တိထိခိုက်မှု အားဖြည့်မှုကို အလွန်ကျေနပ်မိသည်။

ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် ထိခိုက်မှုသည် တစ်ဝက်ကျော်ထက် ပိုမိုမြင့်တက်သွားပြီး ဆိုလိုသည်မှာ ၁၀၀ ဘီလီယံ နီးပါး အထိ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိခိုက်မှုအားဖြည့်မှုသည် ဤမျှပြင်းထန်လှပြီး ဆန့်ကျင်ဘက်သည် လုံးဝဖိနှိပ်ခံရခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။

ယခင်က သူသည် အားသန်စွာ တိုက်ပွဲဝင်ရန် စိတ်ကူးထားခဲ့သော်လည်း ယခုမူ မည်သည့်သံသယမျှ ကျန်ရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။ နတ်သစ်သားခန္ဓာကိုယ်ဆိုသည်မှာ သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် သစ်ကိုင်းခြောက်တစ်ခုသာဖြစ်ပြီး ထိမိလျှင် ချက်ချင်းလောင်ကျွမ်းသွားမည့် သစ်ကိုင်းခြောက်တစ်ခုထက် မပိုပေ။

“မင်းရဲ့ အရင်က အားမာန်တွေရော ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ… ငါ့ကို ဒူးထောက်အောင် လုပ်မယ်လို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်ဘူးလား… အခု ငါ့ကို ဒူးထောက်အောင် လုပ်ကြည့်လေ… ငါစောင့်နေတယ်…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်ဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်းလာရင်း သူ၏စွမ်းအားကို လုံးဝမကြောက်ရွံ့ပေ။

ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်သည် စကားတစ်ခွန်းမျှ ပြန်မပြောဘဲ လက်တစ်ဖက်ကို လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အဆက်မပြတ်ထွက်ပေါ်လာသော အသက်စွမ်းအင်များသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြာမှုန်များအဖြစ် လောင်ကျွမ်းသွားသော လက်မောင်းကို ပြန်လည်ပြုပြင်ပေးသည်။

ဤလက်မောင်းပြန်လည်ပေါက်ရောက်မှု စွမ်းအားသည် သူ့အတွက် ထူးဆန်းသည့်အရာ မဟုတ်ပေ။ မည်သည့်စွမ်းအားမျှ အားကိုးရန်မလိုဘဲ လက်မောင်းပြန် လည်ပေါက်ရောက်နိုင်သည်။

ဤသည်မှာ နတ်သစ်သားခန္ဓာကိုယ်၏ စွမ်းအားဖြစ်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် သစ်ပင်ပင်စည်တစ်ခုနှင့်တူပြီး အခြားအကိုင်းအခက်များကို လွတ်လပ်စွာ ပေါက်ရောက်စေနိုင်သည်။ မည်သည့်အခက်အလက်မျှ မရှိပေ။ သို့သော် ပေါက်ရောက်လာသည့်အရာများသည် အသုံးမဝင်ပေ။ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့သည် ဆက်လက်၍ မီးလောင်ခံရမည်သာဖြစ်သည်။

“သစ်သားနတ်ဘုရားစွမ်းရည်… သစ်ပင်များ ပြန်လည်စုဝေးခြင်း…”

ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်သည် လက်နက်ချရန် မရည်ရွယ်ဘဲ သူ၏မျက်ဝန်းနှစ်ဖက်မှ တောက်ပသော အစိမ်းရောင်အလင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် မြေပြင်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖိချလိုက်ရာ အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် မြေကြီးအတွင်းသို့ အရူးအမူး စီးဝင်သွားသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလို မရေမတွက်နိုင်သော ဧရာမသစ်ပင်များသည် မြေကြီးထဲမှ ပေါက်ထွက်လာပြီး ထိုသစ်ပင်များ၏ အကိုင်းအခက်များသည် အလွန်ထက်မြက်လှပြီး ယီထျန်းယွမ်ဆီသို့ ရစ်ပတ်တိုက်ခိုက်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် ယွမ်ယွမ်အင်ပါယာတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး ကုန်းမြေတစ်ခုလုံးပင် လှုပ်ခါသွားသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် အဆက်မပြတ် ဆွဲယူခံလာရပြီး အပြင်မှ ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ကောင်းကင်မြေကြီးမှ စွမ်းအင်များသည် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုသော စွမ်းအားဖြင့် အတင်းအဓမ္မ စုစည်းခံရပြီး ဤနန်းဆောင်အတွင်းသို့ စီးဝင်လာသည်။

“ဒါ ဘာအခြေအနေမျိုးလဲ… တကယ်ကို နတ်ဘုရားပြသမှုလိုပဲ…”

ယွမ်ယွမ်မြို့တော်အပြင်ဘက်ရှိ ပြည်သူများသည် အဆက်မပြတ် စီးဝင်လာသော အလင်းအစက်များကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ၎င်းတို့သည် ညအခါတွင် တောက်ပလှသော ပိုးစုန်းကြူးများနှင့်တူပြီး ထိုအစက်အပြောက်များသည် အလွန်တောက်ပလှသည်။

ကျင့်စဉ်သမားများစွာသည် ၎င်းတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် လျင်မြန်စွာ ဆွဲယူခံရသဖြင့် ကျင့်စဉ်ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤသို့သော အခြေအနေသည် အလွန်ရှားပါးပြီး ဧရာမစိတ်ဝိညာဉ်စုစည်းမှုအစီအရင်ကို ဖွင့်လှစ်မထားပါက မည်သူမဆို ဤသို့သော စွမ်းအင်ဆွဲယူခံရမှု ဖြစ်ပေါ်မည်မဟုတ်ပေ။

“ဘယ်သူက ဧရာမစိတ်ဝိညာဉ်စုစည်းမှုအစီအရင်ကို ဖွင့်လိုက်တာလဲ… ဒီလိုဆို ကျင့်စဉ်ဆက်လုပ်လို့ရအောင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ…”

၎င်းတို့သည် ကျင့်စဉ်ခန်းများမှ ထွက်လာကြပြီး မော့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ တောက်ပသော အလင်းအစက်များကို မြင်လိုက်ရပြီး အံ့ဩထိတ်လန့်သွားကြသည်။ အဝေးမှ ကြည့်လျှင် ၎င်းသည် နတ်ဘုရားပြသမှုတစ်ခုနှင့်တူပြီး အထူးသဖြင့် ၎င်းတို့သည် ယွမ်ယွမ်မြို့တော်ရှိ နန်းတော်အတွင်းသို့ စီးဝင်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မည်သူမျှ မကျေမနပ် မပြောဆိုရဲတော့ပေ။

ယွမ်ယွမ်ဧကရာဇ်နှင့် ၎င်းတို့သည် မည်သည့်အရာကို လုပ်ဆောင်နေသည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။ သေချာသည်မှာ ထူးကဲသော အရာတစ်ခုခုကို လုပ်ဆောင်နေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နန်းဆောင်အတွင်းရှိ အခြေအနေသည် အလွန်အံ့ဩဖွယ်ရာဖြစ်နေသည်။ နေရာအနှံ့တွင် ဧရာမသစ်ပင်များ ပေါက်ရောက်နေပြီး အချို့သည် နန်းဆောင်ကို ဖောက်ထွင်းကာ အပြင်သို့ ထိုးထွက်သွားသည်။ သို့သော် ဤဧရာမသစ်ပင်များ ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် သန့်စင်မီးလျှံများသည် အရူးအမူး လောင်ကျွမ်းလာသည်။

“မီးငြှိမ်းသတ်စမ်း…”

ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်သည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အစိမ်းရောင်အလင်းများကို အဆုံးစွန်ထိ ထုတ်လွှတ်ကာ ဤမည်းနက်သော မီးလျှံများကို ငြှိမ်းသတ်ရန် ကြိုးစားသည်။ သို့သော် မီးလျှံများထက် သူသည် မရေမတွက်နိုင်သော သစ်ပင်များဖြင့် ထိုးဖောက်ခံထားရသော ယီထျန်းယွမ်၏ အခြေအနေကို ပို၍အာရုံစိုက်နေသည်။

“ဘုန်း…”

ရုတ်တရက် မည်းနက်သော နဂါးတစ်ကောင်သည် အတွင်းမှ ထိုးထွက်လာပြီး ၎င်းရောက်ရှိရာ နေရာတိုင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကိုက်ဖြတ်လိုက်သည်။ သေသေချာချာ ကြည့်လျှင် ယီထျန်းယွမ်မှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော မီးနဂါးများစွာသည် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ အရူးအမူး ဖျက်ဆီးလာသည်ကို တွေ့ရသည်။

ထိုမီးနဂါးများထဲမှ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ မည်းနက်သော နဂါးတစ်ကောင်သည် အဝေးမှ ထိုးဖောက်လာပြီး ဦးတည်ရာသို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကိုက်ချလိုက်သည်။ ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်သည် ရှောင်တိမ်းရန်ပင် အချိန်မမီခဲ့ပေ။ ယီထျန်းယွမ်သည် ဤမျှထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ တိုက်ခိုက်မှုကို ထုတ်လွှတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

“ဘုန်း…”

မီးလျှံထိခိုက်မှု လှိုင်းလုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ယွမ်ယွမ်မဟာဧကရာဇ်သည် ချက်ချင်းဆိုသလို မီးလောင်ခံရပြီး အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အစိမ်းရောင်အလင်းများ အရူးအမူး တောက်ပလှုပ်ရှားနေသော်လည်း ဤထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ မီးလျှံများ၏ လောင်ကျွမ်းမှုကို သူ မခံနိုင်ခဲ့ပေ။

နန်းဆောင်ထောင့်တစ်နေရာတွင် ရပ်နေသော ယွမ်ယွမ်ဧကရာဇ်သည် ယီထျန်းယွမ်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ယီထျန်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပို၍ကြီးမားလာပြီး ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ဦးချိုနှစ်ချောင်း ပေါက်ရောက်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ၎င်းသည် အောက်ဘုံရှိနက်ရှိုင်းသော နတ်ဆိုးကောင်တစ်ကောင်အလား ကမ္ဘာကြီးကို အမှောင်ထုထဲ နှစ်မြှုပ်လိုက်သည့် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့်တူသည်။

“ဖခင်ဧကရာဇ်…”

ယွမ်ယွမ်ဧကရာဇ်သည် ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ဖခင်ဧကရာဇ်ကြီးသည် မီးလျှံများဖြင့် လွှမ်းခြုံခံထားရသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မည်သည်ကို ပြောရမည်မသိတော့ဘဲ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

ဤသည်မှာ သူတော်စဉ်နယ်ပယ်အဆင့်ရှိ တိုက်ပွဲဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဘေးမှ ကြည့်ရှုရုံသာ တတ်နိုင်ပြီး ဘေးမှကြည့်ရှုနေရင်းပင် ထိခိုက်မိပါက အသက်ဆုံးရှုံးနိုင်သည်။ ဤအချိန်တွင်မှ ၎င်းတို့သည် သူတော်စဉ်နယ်ပယ်နှင့် ၎င်းတို့၏ ကွာဟချက်သည် မည်မျှကြီးမားကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။

ကွာဟချက်ကြီးမားခြင်းသည် သာမန်ဖြစ်သော်လည်း အဓိကအချက်မှာ ယီထျန်းယွမ်သည် ဖိနှိပ်ခံထားရသော ဂုဏ်သတ္တိများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ၎င်း၏စွမ်းအားသည် ပို၍ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ အသိဉာဏ်ထက် ကျော်လွန်နေသည်။ အကယ်၍ အခြားဂုဏ်သတ္တိများဖြစ်ခဲ့ပါက ဤမျှလွယ်ကူစွာ ချေမှုန်းနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

အခန်း (၆၃၃) ပြီးပါပြီ။