အခန်း (၃၁၉-၃၂၁)

အခန်း(၃၁၉) ရွှေအင်မော်တယ် ပထမတိုက်ပွဲ

ဤလူသည် အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် ကျောက်စိမ်းနှင့်တူသော၊ သူ့အသားအရည်ရှိကာသူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်တွက် အနည်းငယ် နားလည်ရခက်သော အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်း၍ သူ့မျက်လုံးများသည် ကြယ်များကဲ့သို့ ပို၍ပင် တောက်ပနက်ရှိုင်းလှသည်။

"ဒါက… ရွှယ်အန်း"

"သူတကယ်လာခဲ့တယ်ပေါ့"

ကြည့်ရှုသူ လူအုပ်ကြီးက မယုံနိုင်လောက်အောင် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ရွှယ်အန်းသည် ရင်ပြင်ပေါ်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားခဲ့ကာ မတူညီသော အမူအရာများဖြင့် ရှိနေသူများကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

ယင်းအစား သူသည် ကြီးမားသော အင်မော်တယ်နန်းတော်ကို လှမ်းကြည့်၍ ပြောလိုက်၏။

"ငါရောက်ပြီ"

သူ့အသံက မကျယ်လှသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခွင် တုန်ခါသွားသည်။ ခဏအကြာတွင် အင်မော်တယ်နန်းတော်တောက်ပလာကာ လွတ်မြောက်အင်မော်တယ်ဒါဇင်ပေါင်းများစွာက အဆက်မပြတ်ထွက်လာ၍ ကောင်းကင်ကို ဖြန့်ကာ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် လက်ချင်းချိတ်ထားကြသည်။

ဖုဝူလျန်သည် နောက်ဆုံးတွင် အင်မော်တယ်နန်းတော်မှ ထွက်ခွါလာပြီ ဖြစ်သည်။ သူ နောက်ကျောတွင် လက်နှစ်ဖက်ယှက်၍ ရပ်နေသော ထူးမခြားနားသော အမူအရာဖြင့် လေဟာနယ်ထဲမှ ဆင်းသက်လာသည်။

လူများစွာက ကြောက်ရွံ့မှုအပြည့်ဖြင့် ဖုဝူလျန်ကို ကြည့်ကြသည်။ ဓားထိန်းချုပ်ရေးဗီလာမှ ဂိုဏ်းချုပ် ဝူပုချန်ပင်လျှင် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ပြန်ဆုတ်ရန်မှတပါး ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ပေ။

ဤသည်မှာ ရွှေအင်မော်တယ်ပင်ဖြစ်သည်။

ရွှယ်အန်းက ငြိမ်သက်စွာ ကြည့်၍ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှု အလျင်းမျှမရှိခဲ့ပေ။

"မင်းက ရွှယ်အန်း"

ဖုဝူလျန်၏ အသံသည် ကျယ်လောင်ခြင်းမရှိသော်လည်း အာဏာသံအပြည့်ပါသည်။ သာမန်လူများက တိုက်ခိုက်ရန်မဆိုနှင့် ဤစကားများကြောင့််ပင် ကြောက်ရွံ့နေကြပြီဖြစ်သည်။ ရွှယ်အန်းက သူ့၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော သွားများကို ဖြဲ၍ အနည်းငယ် ပြုံးပြလိုက်သည်။

"အင်း ငါပါပဲ"

"ကောင်းပြီ မင်း လာရဲတဲ့အတွက် ငါမင်းကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ မင်းကို အမြန်အဆုံးသတ်ပေးမယ်"

ဖုဝူလျန်က ဘာသိဘာသာ ပြောလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရွှယ်အန်း၏နောက်ကွယ်မှ ကျူးရူယန်သည် ရွှယ်အန်းထက် ပို၍ပင် ကြောက်ရွံ့နေခဲ့ရာ အထူးသဖြင့် ဖုဝူလျန်၏ ရွှေအင်မော်တယ်ရောင်ဝါအောက်တွင်၊ သူမကဲ့သို့ နုနယ်သောမိန်းကလေးက ခံနိုင်ရည်မရှိတော့ပေ။

သူမက အနည်းငယ် တုန်ရီနေရာ ထိန်းထားရန် ရုန်းကန်နေရသည်။ ရွှယ်အန်းက သူမ၏ ပခုံးကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်သည်။ ဓားချီကြိုးတစ်ချောင်း ဖြတ်သွားသောအခါ ကျူးရူယန်သည် ရုတ်တရက် ပိုမိုသက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်၍ ရွှယ်အန်းကို ကျေးဇူးတင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအခါမှ ရွှယ်အန်းသည် ဖုဝူလျန်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ကာ ပြောလိုက်၏။

"ငါ မင်းကို အခွင့်အရေး ပေးသေးတယ်၊ အခု ဒူးထောက်ပြီးတောင်းပန်ရင် မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကို သေခြင်းကနေ လွတ်မြောက်ခွင့်ပေးမယ်"

ဤစကားများကြောင့် ရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြစ်သွားသည်။

ယခုအချိန်အထိ ရွှယ်အန်းသည် အလွန်မောက်မာဝံ့ကြွားနေဆဲဖြစ်သည်။ လူများစွာက ရွှယ်အန်း၏ အတွေးများကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း မတွေးကြည့်နိုင်ကြပေ။ ဖုဝူလျန်၏မျက်လုံးများက အေးစက်လာကာ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပေါ်လာသည်။

"မင်းက ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ်တူးနေတာပဲ ငါ မင်းကို အခွင့်အရေးမပေးဘူးလို့ မပြောနဲ့"

ရွှယ်အန်းက ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်၏။

"ငါတို့ လိုအပ်ရင် တိုက်ကြစို့။ ရွှေအင်မော်တယ်ဖြစ်တာနဲ့ မင်းကိုယ်မင်း ပြိုင်ဘက်ကင်းနေပြီလို့ ထင်နေလားကွ။ ငါ့မျက်လုံးထဲမှာ မင်းက အင်းဆက်ပိုးမွှားလေးတွေထက် ဘာမှမပိုဘူး"

နောက်ဆုံးတွင် ရွှယ်အန်း၏စကားများက ဖုဝူလျန်ကို အပြည့်အဝ ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။

"မီးအစောင့် ဆယ့်နှစ်ယောက်၊ သူ့ကိုသတ်ပစ်"

သူ၏ အမိန့်ဖြင့် မယုံနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်သော အငွေ့အသက်များရှိသော အစောင့်ဆယ့်နှစ်ယောက်သည် လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ရွှယ်အန်းထံ တည့်တည့် ပြေးဝင်လာခဲ့ကြသည်။

မီးအစောင့် ဆယ့်နှစ်ယောက်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ သူ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့သော ဖုဝူလျန်၏ သစ္စာရှိ လက်အောက်ငယ်သားများ အားလုံးသည် လွတ်မြောက် အင်မော်တယ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်၊

ဖုဝူလျန်၏အမြင်တွင် ရွှယ်အန်း၏ ကျင့်ကြံမှုက အင်မော်တယ်ထက်ဝက်အဆင့်၌သာရှိသည်။ မီးအစောင့် ဆယ့်နှစ်ယောက်က သူ့ကို ကိုင်တွယ်ရန်လုံလောက်သောကြောင့် သူကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်မှအပြုံးက ပေါ်လာပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်း အေးခဲသွားသည်။

မီးအစောင့်ဆယ့်နှစ်ယောက် ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရွှယ်အန်းသည် သူ့လက်ကို မြှောက်ကာ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် တိုက်ရိုက်ထိုးသတ်လိုက်သည်။

ဘမ်း

မမြင်နိုင်သော လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု ပြန့်ကျဲသွားကာ မီးအစောင့် ဆယ့်နှစ်ဦးက တစ်ပြိုင်နက် အော်ဟစ်လျက် နောက်ပြန်ဆုတ်သွားကြဦ အားလုံး သွေးအန်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

တစ်ချက်တည်းထိုးလိုက်ရုံဖြင့် မီးအစောင့် ၁၂ ဦး ရှုံးနိမ့်သွားသည်။ ဤလှုပ်ရှားမှုသည် ကြည့်ရှုသူအများအပြားကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

"သူက... အစမ်းပြိုင်ပွဲမှာထက်တောင် ပိုသန်မာလာပုံရတယ်" ဖေးပိုင်က သူ့ကိုယ်သူ ပြော၏။

ဖေးပိုင်၏ စကားကို ကြားလိုက်သည်နှင့် ဝူပုချန်၏ အမူအရာက ပို၍ လေးနက်လာသည်။

‘သူ့အင်အားက ဒီလောက်နှုန်းနဲ့ ကြီးထွားနေတယ်ဆိုရင် ဒါဟာ တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းတယ်’

"လူမိုက် သေပြီ"

သူ၏ကိုယ်ရေးကိုယ်တာအစောင့်များသည် ရွှယ်အန်း၏လက်သီးတစ်ချက်ကိုပင် ခံနိုင်ရည်မရှိနိုင်သည်ကိုတွေ့လိုက်ရသဖြင့် ဖုဝူလျန်သည် နောက်ဆုံးတွင် ဒေါသပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။ သူ့လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ တောက်လောင်နေသော ရွှေရောင်မီးတောက်တစ်ခု ရှေ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသာ်။

ကြားထဲ၌ အကွာအဝေးအနည်းငယ်ရှိသော်လည်း ထိုအပူကို ခံစားနိုင်သေးသည်။

“ရွှေနီမီးလျှံပါလား။ ဒီတစ်လျှောက်လုံး အင်မော်တယ်နန်းတော်။ ကြီးမြတ်တဲ့အရှင် ရှိမနေတာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ဒီ နတ်မီးလျှံကိုလိုက်ရှာနေခဲ့တာပဲ” တစ်စုံတစ်ယောက်က တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစွာ အော်လိုက်သည်။

နှလုံးသားများစွာ နစ်မြုပ်သွား၏။

ဤရွှေရောင်မီးတောက်သည် အလွန်ပြင်းထန်သောမီးတောက်ဖြစ်ကာ အလွန်ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သောစိတ်ဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက်မီးကင်နိုင်သည်။ တဟုန်းဟုန်းတောက်နေသော ရွှေနီရောင်မီးတောက်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော ရွှယ်အန်း၏နှုတ်ခမ်းများက အနည်းငယ် စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးသွားကာ ရှောင်ရန်ပင် မကြိုးစားခဲ့ပေ။

လူများစွာက အံ့ဩသွားကြသည်။

‘ ရွှယ်အန်းက ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားတာလဲ’

‘သေချင်လို့ မရှောင်ဘဲနေနေတာလား’

သို့တိုင် ရွှေနီရောင်မီးလျှံက ရွှယ်အန်းကိုထိသည့်အခိုက်တွင်၊ အစပိုင်း၌ ပြင်းထန်သောမီးတောက်များက ရုတ်တရက် တည်ငြိမ်လာသည်။ ထို့နောက် သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်ကာ မီးတောက်များသည် သူ့လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ကခုန်နေသော မီးတောက်ငယ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဘယ်လို...ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မရေမတွက်နိုင်သော လူများ၏ မျက်နှာများ၌ အံ့အားသင့်မှုများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဖုဝူလျန်၏ အမူအရာသည်လည်း မှောင်မိုက်သွားသည်။

ဤမီးတောက်များက သူနှင့်အဆက်အသွယ်ပြတ်သွားသည်ကို သူခံစားနိုင်သည်။ ဖုဝူလျန်၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် သံသယဝင်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်း၌ပင် ရွှယ်အန်းသည် မီးတောက်ငယ်ကို ကစားနေ၏။

"ငါ့ရှေ့မှာ မီးနဲ့ကစားနေတယ်၊ ​​မင်းနောက်နေတာလား"

“ဒီနေ့ မီးနဲ့ကစားရင် ဘယ်သူက ဘိုးဘေးဆိုတာကို ပြမယ်”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရွှယ်အန်းက ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးလိုက်သည်။

ဘမ်း

ဖြူစင်သော မီးတောက်များက လေထုအလယ်တွင် ပေါ်လာသည်။ ဖုဝူလျန်သည် အများအားဖြင့် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစွာ အော်လိုက်သည်။

“နတ်… နတ်ဘုံမီးလျှံ” ကြွေးကြော်ခဲ့သည်။

"မင်း ဥစ္စာ မင်းသိသားပဲ"

ဤသို့ပြော၍ နတ်ဘုံမီးတောက်များက ဖုဝူလျန်ဆီသို့ တည့်တည့်ကျရောက်သွားသည်။ ဖုဝူလျန်၏အမူအရာက မှန်းဆ၍ မရနိုင်လောက်အောင် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း သူ့မျက်လုံးများတွင် လောဘများ တဖျပ်ဖျပ်ခတ်လာသည်။

သူ၏အဓိကလေ့ကျင့်မှုမှာ မဟာမီးဝိညာဉ်ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်၍ ဤနည်းပညာဖြင့် သူ၏ကျင့်ကြံရေးအဆင့်ကို မြှင့်တင်ရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ ရှားပါးမီးလျှံအမျိုးမျိုးကို ရှာဖွေရန်ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် မချိမဆံ့သော အားထုတ်မှုဖြင့်သာ ရရှိခဲ့သော ဤရွှေနီမီးလျှံကဲ့သို့ ထူးဆန်းသောမီးဖြစ်သည်။

သို့သော် နတ်ဘုံမီးလျှံနှင့် နှိုင်းစာလျှင် ၎င်းသည် လက်တွေ့တွင် တန်ဖိုးမရှိပေ။

အကယ်၍ သူသာ ရွှယ်အန်းကိုသတ်၍ ဤမီးမျိုးစေ့ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပါက ၎င်းသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ကျင့်ကြံရေးအဆင့်အတွက် အကန့်အသတ်မရှိ အကျိုးရှိမည်ဖြစ်သည်။

ဤအတွေးဖြင့် ဖုဝူလျန်က ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်းငါ့တံခါးလာခေါက်ပြီဆိုတော့ မင်းရဲ့ရက်ရောတဲ့လက်ဆောင်ကို ကျေကျေနပ်နပ်ကြီးလက်ခံမှာပါ"

စကားပြောပြီးနောက် ဖုဝူလျန်က သူ့လက်ဝါးနှစ်ဖက်ကို မျက်နှာချင်းဆိုင်စေလိုက်သည်။

"ခဲစမ်း"

ထို့နောက် နတ်ဘုံမီးတောက်များက လေထုအလယ်တွင် အေးခဲသွားသည်။ ဖုဝူလျန်က ရယ်မောလိုက်၏။

"မင်းရဲ့ ရက်ရောတဲ့ လက်ဆောင်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် မင်းကို ငါသတ်ဖို့ လိုနေသေးတယ်"

သူက ဤနတ်ဘုံ မီးတောက်များကို အပိုင်ယူလုဆဲအချိန်၌ သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်များက ၎င်းတို့ကို ထိလိုက်သောအခါတွင် သူ၏ နည်းစနစ်ဖြင့် အေးခဲသွားသော မီးတောက်များ ရုတ်တရက် အသက်ပြန်ဝင်လာကာ လက်ချောင်းထဲသို့ စိမ့်ဝင်လာလေသည်။

၎င်းတို့ထိမိသမျှအားလုံး ပြာမှုန်များ ဖြစ်သွားသည်။

"ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ"

ဖုဝူလျန်သည် အလွန်ထိတ်လန့်သွားကာ ထိခိုက်နေသော လက်ချောင်းကို လျင်မြန်စွာ ဖယ်၍ ရွှယ်အန်းအား စူးစူးဝါးဝါး အမူအရာဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာလှည့်ကွက်တွေလဲကွ"

ရွှယ်အန်းက ခပ်ဖျော့ဖျော့ပြုံးလိုက်သည်။

"လှည့်ကွက်လား။ မင်းကိုကိုင်တွယ်ဖို့ ငါ လှည့်ကွက်တွေ သုံးစရာလိုလား"

၎င်းတို့နှစ်ဦးကြားရှိ ပထမဆုံးသော သိုင်းကွက် လဲလှယ်မှုတွင် ဖုဝူလျန်က သိသိသာသာ အရေးနိမ့်သွားခဲ့သည်။

ကြည့်ရှုသူအများအပြား အံသဩသွားကြကာ ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများကို မယုံမကြည်နိုင်ဖြစ်နေကြသည်။

ဖုဝူလျန်၏ အမူအရာက တဖြည်းဖြည်း ပိုမို လေးနက်လာသည်။

ဤ ရွှယ်အန်းသည် သူထင်ထားသည်ထက် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ပို၍ခက်ခဲသည်။

အခန်း(၃၂၀) ဘုရားကို ဖြိုခွဲပစ်တဲ့ လက်သီး

"ဝန်ခံပါတယ်၊ ငါမင်းကို လျှော့တွက်ခဲ့တယ်" ဖုဝူလျန်က ထူးမခြားနားသောအမူအရာဖြင့် လေထုအလယ်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပျံတက်လာသည်။

"ဒါပေမယ့် ရွှေအင်မော်တယ်အဆင့်နဲ့ အင်မော်တယ်အဆင့်ကြားမှာ ခြားနားချက်တစ်ခုပဲ ရှိပေမယ့် သူတို့ကြားက ကွာဟချက်က အဆတစ်ရာကျော် ကွာနေတယ်"

ထိုစကားကြောင့် ဖုဝူလျန်တစ်ဝိုက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော မီးတောက်များ ပေါ်လာကာ ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရောင်ဝါက နေရာတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ အနားနီးသော လူများက ၎င်းတို့၏ ကျင့်ကြံရေးအဆင့် အပြောင်းအလဲကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒါဟာ ရွှေအင်မော်တယ်" လူတစ်ယောက်က အော်လိုက်သည်။

ရွှေအင်မော်တယ်တစ်ယောက်ဖြစ်လာသည်နှင့် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအားဖြင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏နိယာမများကို အသုံးချနိုင်သည်။ ၎င်းတို့၏ နယ်ပယ်အတွင်း ပြိုင်ဘက် ကျင့်ကြံသူ၏ ကျင့်ကြံရေးအဆင့်ကို အနိမ့်ဆုံးထိ ဖိနှိပ်ထားနိုင်သော ကြီးမားသည့် ရတနာတစ်ခုဖြစ်သည်။

"မီးမျိုးစေ့ကို အခုလွှဲပေး၊ ငါ မင်းရဲ့ ဝိဉာဥ်ကို ချမ်းသာပေးမယ်” ဖုဝူလျန်သည် နတ်ဘုရားများကဲ့သို့ ကျက်သရေရှိစွာဖြင့် လေထုထဲမှ အမိန့်ပေးသည်။

"ငါ့မှာ သံသယတွေရှိခဲ့ပေမယ့် အခုတော့ ငါနားလည်သွားပြီ” ရွှယ်အန်းက ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒါကြောင့် မင်းရဲ့ရွှေအင်မော်တယ်အဆင့်က မပြည့်စုံဘူးဆိုတာ ပေါ်လာတယ်”

ဤပြောဆိုချက်ကြောင့် လူအုပ်ကြီးသည် ထိတ်လန့်စွာဖြင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

‘မပြည့်စုံဘူးဟုတ်လား’

‘ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ’

ဖုဝူလျန်၏ မျက်နှာက သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် အဆင့်မတက်နိုင်ဘဲ ရွှေအင်မော်တယ် ထက်ဝက်အဆင့်၌ ပိတ်မိနေခဲ့သည်။ သူ စိတ်ပျက်အားငယ်နေချိန်၌ အင်မော်တယ်နန်းတော်ရှိ အရှင်အကြီးအကဲတစ်ဦးက ဆုံးပါးလုနီးဖြစ်ကာ သူ၏ နတ်အဆင့်ကို ဖုဝူလျန်သို့ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သည်။

ဤအမွေခံ နတ်ဘုရားအဆင့်အတန်းဖြင့် သူသည် ရွှေအင်မော်တယ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ၎င်းသည် အမွေဆက်ခံသော နတ်ဘုရားအဆင့်အတန်းဖြစ်သောကြောင့် သူ့ကိုယ်တိုင်ရနိုင်သော စွမ်းအားမျိုးကိုအသုံးဝင်မှုမျိုးနှင့် ဝေးကွာနေခြင်းဖြစ်ကာ ရွှေအင်မော်တယ်ဖြစ်လာသော သူ၏ အဆင့်က ချို့ယွင်းချက်ရှိနေသည်။ သို့သော် ဤသည်က သူ့နှလုံးသားထဲ၌ အနက်ရှိုင်းဆုံး ဖုံးကွယ်ထားသည့် လျို့ဝှက်ချက်ဖြစ်၍ အပြင်လူများကို ဘယ်သောအခါမျှ ထုတ်ဖော်မပြသဖူးပေ။

‘ဒီလူက ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်မြင်နိုင်တာလဲ’

‘ဒီလူက ဘယ်သူလဲ’

"ငါဘယ်လိုသိတာလဲလို့ တွေးမနေနဲ့ ငါက မင်းထင်ထားတာထက် ပိုသိတယ်ကွ” ရွှယ်အန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

ဖုဝူလျန်သည် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ဖြင့် ပူလောင်နေ၏။

‘မင်းဘယ်သူဖြစ်ဖြစ် ဒီနေ့သေချာပေါက်သေရမယ်။ နတ်မီးရွှေကြာပန်း”

ဘမ်း

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှ မီးတောက်များ လျင်မြန်စွာ စတင်ထွက်ပေါ်လာကာ ရွှေကြာပန်းများအဖြစ်ပြောင်းလဲသွားသည်။ တစ်ခုစီတိုင်း၌ သတ်ဖြတ်ရောင်ဝါများပါရှိသည်။

“ဒါ ပိုစိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းသွားပြီ” ရွှယ်အန်းက အေးဆေးစွာ မှတ်ချက်ချသည်။

“မင်းငါ့ကို အခွင့်အရေးတွေ တမင်တကာပေးနေတယ်လို့ထင်နေတာ။ မဟုတ်ရင် ဘာလို့ ငါကြိုက်တဲ့ သိုင်းကွက်တွေပဲ ရွေးလုပ်နေတာလဲ”

ဖုဝူလျန်အပါအဝင် လူအများက ရွှယ်အန်း၏ စကားများကို နားမလည်နိုင်ကြပေ။

“အဓိပ္ပါယ်မရှိတာတွေ ပြောမနေနဲ့တော့ သွားစမ်း”

ဘမ်း

ရွှေကြာပန်းများက ရွှယ်အန်းဆီသို့ တိုက်ရိုက်ဦးတည်သွားကြသည်။

သို့သော် ရွှယ်အန်းက လက်ကို မြှောက်လိုက်၏။

“ကံကြမ္မာမီးတောက်… ကြာနီ”

ဘမ်း

တောက်ပသောအနီရောင်ကြာပန်းက ရွှယ်အန်း၏လက်ဖဝါးတွင်ပေါ်လာကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လျင်မြန်စွာ ပွင့်လန်းလာသည်။ ဤကြာပန်းနီကိုမြင်သည်နှင့် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ရွှေကြာပန်းများက သူ့ဆီသို့လာနေရာမှ ရပ်တန့်သွားကာ ထူးခြားမွန်မြတ်သော ဘုရင်တစ်ပါးနှင့်ကြုံတွေ့ရသည့်အလား အားလုံးက ဦးညွတ်လိုက်ကြသည်။

ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ကြည့်ရှု့သူအားလုံး ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

"ကဲ ငါ့အလှည့်ပဲ"

ရွှယ်အန်းသည် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုး၍ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားကာ နောက်အခိုက်အတန့်တွင် ဖုဝူလျန်ရှေ့တွင် ပေါ်လာကာ သူ့လက်ထဲမှ ကြာပန်းနီကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် အနီရောင်မီးတောက်က ဖုဝူလျန်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်သွားသည်။ တဟုန်းဟုန်းတောက်နေသော ကံကြမ္မာမီးတောက်က ချက်ချင်းပင် သူ့ကို ဝါးမြိုသွားသည်။

မီးတောက်များအတွင်းမှ ဖုဝူလျန်က ထိတ်လန့်စွာအော်လိုက်၏။

"မင်းက ဒီလိုနတ်ဘုရားမီးလျှံကို ဘယ်လိုလုပ် ပိုင်ဆိုင်နိုင်မှာလဲ"

“ဘာလို့ မဖြစ်နိုင်ရမှာလဲ။ ငါ့ရှေ့မှာ မီးနဲ့ ကစားရဲတာ မင်းကံဆိုးတာပဲကွ”

အစမှအဆုံးထိ ရွှယ်အန်း၏ မီးတောက်က ဝူဖုလျန်ကို အပြည့်အဝနှိမ်နင်းပစ်ထားခဲ့ရာ အကြောင်းမှာ သူက မီးကျင့်ကြံသူဖြစ်နေခြင်းကြောင့်သာဖြစ်သည်။ သို့သော် နတ်မီးလျှံ အမျိုးအစား နှစ်မျိုးကို ကျင့်ကြံထားသော ရွှယ်အန်းအတွက် ၎င်းသည် လက်တွေ့ကျစွာပင် ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ်လာတူးပြနေခြင်းဖြစ်သည်။

ကံကြမ္မာမီးအတွင်းမှ အသံက မကြာမီရပ်တန့်သွားသည်။ လူအုပ်ကြီးက တအံ့တသြကြည့်နေကြ၏။

‘ဖုဝူလျန် သေသွားပြီလား’

ထိုစဥ် အလွန်ဒေါသကြီးသော အသံတစ်ခုက ကောင်းကင်မှ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"ရွှယ်အန်း၊ ငါ မင်းကို အပိုင်းပိုင်း စုတ်ဖြဲပစ်ပြမယ်”

ဤသို့ပြော၍ ဉ် ဖုဝူလျန်သည် သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်၍ အော်ဟစ်လိုက်ရာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ မီးအစောင့်ဆယ့်နှစ်ယောက်က ပြာမှုန်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းတို့၏ ကျင့်ကြံရေးအဆင့်များအားလုံးသည် အလင်းတန်းများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား၍ ဝေဟင်အလယ်ရှိ ဖုဝူလျန်ခ၏ န္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။ ရွှယ်အန်းက မျက်ခုံးများကို အနည်းငယ်ပင့်တင်လိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။

"မင်းရဲ့ကိုယ်ရံတော်တွေဆီတောင် သွေးကျိန်စာတိုက်တဲ့နည်းကို သုံးတာ။ မင်းသိပ်မစွမ်းဆောင်နိုင်ပေမယ့် မင်းစိတ်က တကယ့်ကို ရက်စက်တာပဲ"

ဖုဝူလျန်က ခါးသက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ရောင်ဝါသည်လည်း အရူးအမူးတိုးမြင့်လာသည်။

"သူတို့က ငါမွေးထားတဲ့ ခွေးတွေထက် ဘာမှ မပိုဘူး။ အခု သူတို့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပြီးပြီ၊ သတ်သတ်မသတ်သတ် ဘာအရေးလဲ။ ဒါပေမယ့် မင်း ငါ့ကို ရတနာတစ်ခု ဆုံးရှုံးစေခဲ့တာ အမှန်ပဲ၊ ဒီတစ်ခါ ရွှေအင်မော်တယ်တစ်ယောက် ဒေါသဖြစ်တဲ့အခါ ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ မင်းနားလည်အောင် ငါပြောပြမယ်"

ဖုဝူလျန်သည် ကံကြမ္မာမီးတောက်ထံ၌ လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့ကာ သူ၏ ရွှေအင်မော်တယ်ခန္ဓာကိုယ်သည်ပင် ထိုမီးလျံကို မတွန်းလှန်နိုင်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် နောက်ဆုံးလွတ်မြောက်ရန် အသက်ကယ်ရတနာကို အသုံးပြုရုံမှတပါး ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ပေ။

သို့သော် ၎င်းသည်လည်း သူ့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန်နာကျင်စေခဲ့သဖြင့် ရွှယ်အန်းကို အရာအားလုံးအတွက် အပြစ်တင်လိုက်သည်။ ဖုဝူလျန်က လက်သီးကို ဖြည်းညှင်းစွာမြှောက်၍ ရယ်မောလိုက်၏။

"နတ်စွမ်းအင်ဆိုတာ ဘာတွေလဲ မင်းကို ပြမယ်ကွ”

“အတိတ်က ဗုဒ္ဓများ”

အင်မော်တယ်အဆင့်ကို ပြန်ရောက်ရှိလာသည်နှင့်အမျှ နတ်စွမ်းရည်များ သူ့အလိုလို ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဖုဝူလျန်သည် နောက်ဆုံးတွင် ရွှေအင်မော်တယ်၏ အစွမ်းထက်ဆုံး သတ်ဖြတ်မှုဖြစ်သည့် နတ်စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

ဘမ်း

ရွှယ်အန်း၏ ပတ်၀န်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို ပိတ်ချလိုက်ရာ လွင့်ပျံနေသော သူ၏ဆံနွယ်စများပင် တောင့်ခဲသွားသည်။ အပြင်လူများအတွက် ရွှယ်အန်းသည် ရုတ်တရက် ရုပ်တုဖြစ်လာပုံရ၍ သူ့မျက်လုံးထဲမှ အလင်းများပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

"သခင်" ကျူးရူယန်က အချက်ပေးသံမျိုးဖြင့် အော်လိုက်သည်။

ဂိုဏ်းဂဏများနှင့် မြင့်မြတ်သောမိသားစုများမှ စောင့်ကြည့်နေကြသူများ အားလုံး သက်ပြင်းချကြသည်။

၎င်းတို့၏ အမြင်တွင် ရွှယ်အန်း၏ ရောင်ဝါက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ရွှေအင်မော်တယ်၏ စွမ်းအားအောက်၌ သူသည် နောက်ဆုံးတွင် ကျရှုံးကာ သေဆုံးသွားရပြီဖြစ်သည်။

အင်မော်တယ်နန်းတော်၏သခင် ဖုဝူလျန်သည် သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းမှုကို ထပ်မံသက်သေပြခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဖေးပိုင်၏ အကြည့်က တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးတောနေသည့်အလား အနည်းငယ်တုန်ယင်နေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ဖုဝူလျန်သည် ဒေါသစိတ်ဖြင့်ပြည့်နှက်နေဆဲဖြစ်ကာ သူ၏ အသက်ကယ်ရတနာကိုပင် သုံးခဲ့ရသည့်အတွက် စိတ်တိုနေဆဲဖြစ်သဖြင့် ရွှယ်အန်း၏ ဤကဲ့သို့ သေဆုံးမှုက သူ့အမုန်းများကို ငြှိမ်းသက်ရန် မလုံလောက်သေးပေ။

‘အခု ချက်ချင်း ငါမင်းရဲ့ဝိဝိညဥ်ကို ထုတ်ပြီး အဲ့နတ်မီးတောက်ရဲ့ မီးမျိုးစေ့ကို ရှာမယ်’

ဖုဝူလျန်သည် ထိုအတွေးများဖြင့် အံကြိတ်လျက်ရှိသည်။

ထို့နောက် စူးစူးရှရှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် လူတိုင်း တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ကျူးရူယန်သည် ငိုကြွေးလျက်ပင် အသံကြားသောကြောင့် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သည်။ ဝေဟင်မှ ရုပ်ထုနှင့်တူသော ရွှယ်အန်းက သူ့လက်ချောင်းများကို ဖြည်းညှင်းစွာ လှုပ်ရှားလိုက်ကာ မျက်တောင်တစ်ချက်ခတ်လိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဘမ်း

အတိတ် ဗုဒ္ဓ၏ နှိမ်နှင်းခြင်းကို ခံခဲ့ရသော သူသည် ချက်ချင်းပင် ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ဖုဝူလျန်က အံ့သြလွန်းလှသဖြင့် မျက်လုံးများ ကျွတ်ထွက်လုနီးပါးဖြစ်လျက်ရှိ၏။

“ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ အတိတ်က ဗုဒ္ဓသိုင်းကို ဘယ်လိုလုပ်ချိုးဖျက်နိုင်မှာလဲ”

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရွှယ်အန်းဆီမှ အလွန်အစွမ်းထက်သော ရောင်ဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယခုတွင်မူ သူသည်လည်း ဒေါသအလွန်ထွက်နေပြီဖြစ်သဖြင့် အေးစက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အတိတ်က ဗုဒ္ဓဘုရားဟုတ်လား ဟား၊ ငါ့လက်သီးကို ချိုးကြည့်စမ်း"

ထိုစကားဖြင့် ရွှယ်အန်းသည် သူ၏လက်သီးကို မြှောက်ကာ ထိုးချလိုက်သည်။

အလွန်ကျယ်လောင်သောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ရွှယ်အန်းက အတိတ်ဗုဒ္ဓစွမ်းအင်များကို ဖျက်ဆီးကာ ဖုဝူလျန်ဆီသို့ တည့်တည့်သွားလိုက်သည်။

ရွှယ်အန်းက အနီးကပ်ထိ ချီတက်လာသည့်တိုင် ဖုဝူလျန်သည် သူ၏ ထိတ်လန့်မှုမှ ပြန်လည်၍ သတိမဝင်လာသေးပေ။

“မဖြစ်ဘူး”

ဖုဝူလျန်က ဤစကားတစ်ခွန်းတည်းကို အော်နိုင်ခဲ့ရာ ရွှယ်အန်း၏ လက်သီးချက်ကြောင့် မိုင်ပေါင်းများစွာအကွာအဝေးသို့ လွင့်ထွက်သွားသည်။ ထို့နောက် သူပြန်လည်ဟန်ချက်ထိန်းနိုင်မည့်အချိန်ထိ မစောင့်ဘဲ ရွှယ်အန်းက နောက်ထပ်လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ထိုးလိုက်၏။

ဘမ်း

ဘမ်း

ရွှယ်အန်းသည် ဖုဝူလျန်ကို ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ခွင့်ပင်မပေးဘဲ ဘောလုံးကန်နေသကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် ထိုးနှက်နေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကိုကြည့်၍ လူအားလုံးက ဆွံ့အသွားကြသည်။ အင်မော်တယ်နန်းတော်သခင်က ရွှယ်အန်းနှင့် မယှဥ်နိုင်ဘဲ နေလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားလိမ့်မည်နည်း။

ထိုအချိန်တွင်၊ ရွှယ်အန်း၏လက်ဖဝါးပေါ်၌ ကံကြမ္မာမီးတောက်ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ငါမနေ့ကပြောလိုက်ပါတယ်။ ဒီနေ့ အင်မော်တယ်ကောင်ကိုသတ်မယ်လို့”

ထို့သို့ပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရွှယ်အန်းက လက်သီးတစ်ချက်ထိုးချလိုက်သည်။

"ကယ်ပါဦး ဆရာကြီး" ဖုဝူလျန်သည် နောက်ဆုံးတွင် ကြောက်လန့်လျက် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ရွှယ်အန်း၏လက်သီးများက ဖုဝူလျန်ကို ထိလုနီးပါးအချိန်တွင် အင်မော်တယ်နန်းတော်အတွင်းမှ သက်ပြင်းတစ်ချက်ထွက်ပေါ်လာသည်။

“တာအိုအဖော် ဘာလို့ ဒီလိုလုပ်ရမှာလဲ”

အခန်း(၃၂၁) သခင် ကျွန်မ အင်မော်တယ်ကို သတ်ဖို့ ကူပေးမယ်

သက်ပြင်းသံနှင့်အတူ အနက်ရောင်ဝတ်လုံဝတ်ထားသော လူကြီးတစ်ဦးသည် အင်မော်တယ်နန်းတော်ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။ သူ့ကိုမြင်လိုက်သည်နှင့် ဝူပုချန်၏ အဖွဲ့ထဲကလူများအားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

“နတ်နှလုံးသားအကြီးအကဲ”

နတ်နှလုံးသားအကြီးအကဲက ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် လူအုပ်ကို ပြုံးပြလိုက်သည်။ "နှစ်ပေါင်းများစွာကြာပြီးနောက် သေမင်းတံခါးကို ခေါက်နေတဲ့ ဒီအဘိုးကြီးကို သတိရနေသေးတဲ့သူတွေ ရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားဘူး။"

ဝူပုချန်နှင့်အခြားသူများသည်လည်း လေးနက်သောအမူအရာများဖြင့် ဦးညွတ်လိုက်ကြသည်။

“ကျွန်တော်တို့ အကြီးအကဲကို မြင်ဖူးပါတယ်”

နတ်နှလုံးသားအကြီးအကဲသည် လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်းရာနှင့်ချီသော အင်မော်တယ်နန်းတော်၏ အရှင်သခင်ဖြစ်ကာ အသက်အရွယ်အရ ၎င်းတို့ထက် များစွာကြီးသည်။ ထို့ကြောင့် သူအသက်ရှင်လျက်ရှိနေဦးမည်ဟု တွေးပင်တွေး၍ မရပေ။

‘အခုတော့ တကယ်ပဲ ဒီ ရွှယ်အန်းရဲ့ဘဝက ဆုံးခန်းတိုင်သွားပြီ’

လူတိုင်းက ဤသို့တွေးကြ၏။

နတ်နှလုံးသားအကြီးအကဲက ရွှယ်အန်းကို ပြုံးလိုက်သည်။

"တာအိုမောင်ရင် မင်းက ငါ့ဘဝတစ်လျှောက်လုံးမှာ ပထမဆုံးတွေ့ဖူးတဲ့ စစ်မှန်တဲ့ပါရမီရှင်ပဲကွ။ မင်းက အင်မော်တယ်ထက်ဝက်အဆင့်ငါ့တပည့်ကို အောင်အောင်မြင်မြင်အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့တာပဲ”

ဤအခိုက်တွင် ဖုဝူလျန်သည် သူ၏သခင် ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ မထိန်းနိုင်ဘဲ ရွှယ်အန်းကို ခါးသက်စွာကြည့်၍ ယခုအခါ သူ သေရတော့မည်ဟုအခိုင်အမာတွေးလျက်ရှိသည်။ သို့သော်လည်း လွန်ခဲ့သော နှစ်ရာပေါင်းများစွာက

ဤကဲ့သို့သော ရှေးကျသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို ရင်ဆိုင်ကာ လျစ်လျူရှု့၍ ပြောလိုက်သည်။

"နောက်ဆုံးတော့ မင်းပေါ်လာဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီပေါ့"

"တာအိုမောင်ရင်က ငါ့ဖြစ်တည်မှုကိုသိတာလား"

ရွှယ်အန်းက အေးအေးဆေးဆေးပြော၏။

"ငါက အစကတည်းက သိပြီးပြီ ဒါ့အပြင် မင်းရဲ့တပည့် ရှုံးသွားပြီ၊ မင်း သူ့ကို ကယ်တင်ဖို့ ထွက်လာတာလား"

နတ်နှလုံးသားအကြီးအကဲက ရယ်မောလိုက်၏။

"ဒါက ကြီးကြီးမားမားတော့ မဟုတ်ပါဘူး တာအိုမောင်ရင် ငါ့ရဲ့ မထိုက်တန်တဲ့တပည့်ကို လွှတ်ပေးလို့ရမလား။ အင်မော်တယ်နန်းတော်ထဲမှာ ဝိုင် ပြင်ဆင်ပြီးပြီမို့ ငါတို့ သူငယ်ချင်းဖြစ်ကောင်းဖြစ်လို့ရမလား"

ဘမ်း

ထိုစကားကိုကြားပြီးနောက် လူတိုင်း အံ့ဩသွားကြသည်။

‘နတ်နှလုံးသားအကြီးအကဲက တကယ်ပဲ ရွှယ်အန်းကို အရမ်းယဥ်ကျေးပြနေတာလား’

ဖုဝူလျန်ပင်လျှင် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားကာ သူ၏ စိတ်တိုလွယ်သော ဘုရင်က အဘယ်ကြောင့် ဤကဲ့သို့ဖြစ်နေသည်ကို နားမလည်နိုင်တော့ပေ။ သို့သော် လူတိုင်းက ရွှယ်အန်းက ခေါင်းခါ၍ ငြင်းလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားကြပေ။

“သူငယ်ချင်းလုပ်မယ်ဟုတ်လား… ခင်ဗျားက တန်လို့လား”

ထိုစကားကြောင့် တစ်နေရာလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

နတ်နှလုံးသားအကြီးအကဲ၏ အမူအရာက မှောင်မိုက်သွားသည်။

“တာအိုလူငယ် အဲ့တာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ”

ရွှယ်အန်းက ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်သည်။

"အမှန်တိုင်းပြောရရင် မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို ချေမှုန်းဖို့ ငါလာခဲ့တာပဲ"

ဤသို့ပြော၍ ရွှယ်အန်း၏ ကံကြမ္မာမီးက ဖုဝူလျန်ကို ချက်ချင်းလောင်ကျွမ်းသွားသည်။

“မဟုတ်ဘူး… ဆရာကြီး ကယ်ပါဦး….”

သူ့စကားမဆုံးနိုင်လိုက်ပေ။ ရွှယ်အန်း၏ ကံကြမ္မာမီးက ဖုဝူလျန်၏ အသားကို လောင်မြိုက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ စူးရှသော အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ဖုဝူလျန်၏ အသက်စွမ်းအားဖြစ်သည်။

ရွှယ်အန်းသည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ နှုတ်ခမ်းပေါ် ၌ အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ၎င်းကို စည်းချိပ်ပိတ်လိုက်သည်။ သူ့တွင်အသက်စွမ်းအားများလေလေ ယန်အာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ စည်းချိပ်ကို ချိုးဖျက်နိုင်လေလေဖြစ်သည်။

ဤအရာအားလုံးသည် အလွန်လျင်မြန်သောပုံစံဖြင့် ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ နတ်နှလုံးသားအကြီးအကဲမှ တုံ့ပြန်ချိန်ပင်မရှလိုက်ဘဲ ရွှယ်အန်းက ဖုဝူလျန်၏ အသက်စွမ်းအားကို စည်းချိပ်ပိတ်ချလိုက်ပြီဖြစ်သည်။ ဤမြင်ကွင်းကိုမြင်လိုက်ရသောအခါ နတ်နှလုံးသားအကြီးအကဲသည် နောက်ဆုံးတွင် လေးစားဖွယ်ကောင်းသော ပညာရှိတစ်ဦး၏ တည်ငြိမ်သောအမူအရာကို ဆုံးရှုံးသွားသည်။

"ရွှယ်အန်း၊ ငါ့တပည့်၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးတာက ကိစ္စမရှိဘူး။ ဒါပေမယ့် ဘာလို့ သူ့အသက်စွမ်းအားကို စည်းချိပ်ပိတ်လိုက်တာလဲ”

အသက်စွမ်းအားသည် ရွှေအင်မော်တယ်တစ်ယောက်၏ အဖိုးအတန်ဆုံးအရာဖြစ်သည်။ ၎င်းက မငြိမ်းသက်သေးသရွေ့ ပြန်လည်မွေးဖွားရန် အခွင့်အလမ်းရှိသည်။

"ဘာလို့လဲဆို​တော့ ငါ အဲ့တာကို လိုလို့လေ။ သူ့ဟာတင်မကဘူး မင်းတောင် ဒီနေ့ မလွတ်နိုင်ဘူးကွ" ရွှယ်အန်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ ကံကြမ္မာစွမ်းအင်များ ပွက်ပွက်ဆူနေကာ နတ်နှလုံးသားအကြီးအကဲဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ်ချီတက်လျက် အေးစက်စွာပြောလိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အကြောက်တရားက နတ်နှလုံးသားအကြီးအကဲ၏နှလုံးသားထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။

သူသည် ရွှယ်အန်း၏နောက်ခံကို အမှန်ပင်နားမလည်နိုင်လျက်ရှိသည်။

သို့သော် ရွှယ်အန်းက သူ့ထံသို့ ချီတက်လာသည်ကို မြင်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဒေါသတကြီးပြောလိုက်၏။

“မင်းကို ငါတကယ်ကြောက်တယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား”

ဤသို့ဖြင့် နတ်နှလုံးသားအကြီးအကဲက အော်လိုက်သည်။

"နှလုံးသားနတ်ဆိုး"

နတ်နှလုံးသားအကြီးအကဲ၏ ကျင့်ကြံရေးအဆင့်သည် ဖုဝူလျန်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပြင်းထန်၍ သူ၏ အသက်စွမ်းအားသည်လည်း ချို့ယွင်းချက်မရှိကာ စစ်မှန်သော ရွှေအင်မော်တယ်တစ်ဦးပင်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ နတ်စွမ်းရည်များက ဖုဝူလျန်ထက် အဆတစ်ရာပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။

နှလုံးသားနတ်ဆိုး ပေါ်ပေါက်လာခြင်းနှင့်အတူ ရွှယ်အန်းသည် ၎င်း၏ လွှမ်းခြုံခြင်းခံလိုက်ရသည်။ နတ်နှလုံးသားအကြီးအကဲက အောင်ပွဲခံကာ ပြင်းထန်စွာရယ်မောလိုက်သည်။

"ရွှယ်အန်း၊ မင်းက အရမ်းငယ်သေးတာပဲ၊ မင်း ငါ့ထောင်ချောက်ထဲ ကျသွားပြီ"

အစောပိုင်းကတည်းက နတ်နှလုံးသားအကြီးအကဲသည် ထိုသို့သောအခွင့်အရေးကို စောင့်မျှော်နေလျက် အားနည်းဟန်ဆောင်ခဲ့သည်။ မူလက အင်အားနည်းပုံရသော်လည်း သူ၏ နတ်စွမ်းအင်များက အမှန်တကယ်ပင် မယုံနိုင်စဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် စွမ်းအားကြီးလှသည်။

၎င်းသည် လူ့စိတ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နက်နဲရာများကို ပစ်မှတ်ထားသည့် နတ်စွမ်းအင်တစ်ခုလည်းဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် နတ်နှလုံးသားအကြီးအကဲ၏မျက်လုံးထဲတွင် ရွှယ်အန်းသည် အလွန်နုနယ်သေးသော်လည်း ထိုကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကျင့်ကြံမှုများကြောင့် သူ၏ တာအိုနှလုံးသားက မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေရမည်ဟု ထင်မိသည်။

ဤ နှလုံးသားနတ်ဆိုး၏အသက်သွင်းမှုနှင့်အတူ၊ သူ၏ကျင့်ကြံရေးသည် အပိုင်းပိုင်းကွဲသွားပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူ့မာနသည် အသက်အနည်းငယ်ရှုစာမျှသာကြာမြင့်ခဲ့သည်။ ရွှယ်အန်းသည် သူ့လက်ဖြင့် ဓားတစ်ချောင်းသဏ္ဍာန်ပုံဖော်ကာ ဖုံးလွှမ်းနေသော အနက်ရောင် မြူခိုးများကို ဖောက်ထွင်း၍ အတွင်းမှထွက်လာသည်။

"ဘယ်လို...ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်လဲ၊ မင်းဘာလို့ နှလုံးသားနတ်ဆိုးကိုတောင် မကြောက်တာလဲ"

“ငါ့ရဲ့ တာအိုနှလုံးသားက ကျောက်ဆောင်တစ်ခုလို ခိုင်မာလို့ပဲ"

နတ်နှလုံးသားအကြီးအကဲက ရွှယ်အန်း ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်များကို မသိပေ။ နှစ်ပေါင်းသုံးထောင်ကြာ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော ကျင့်ကြံရေးသည် ရွှယ်အန်း၏ တာအို နှလုံးသားကို ပြီးပြည့်စုံလုနီးပါး ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။

အန်းယန်ကို စွဲစွဲမြဲမြဲ စွဲလမ်းနေသောကြောင့် သူတော်စင်အဆင့်ကို အဆုံးသတ်၌ လက်လျှော့လိုက်ရသော်လည်းသူ၏ ပြန်လည်မွေးဖွားလာမှုက သူ့ကို အန်းယန်နှင့် သမီးနှစ်ယောက်နှင့်ပြန်လည်နီးစပ်စေခဲ့ကာ နောင်တတရားအားလုံးကို ဖြည့်စွက်ပေးခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် လက်ရှိ ရွှယ်အန်းတွင် ကြည်လင်ပြတ်သားကာ အပြစ်ကင်းစင်သော တာအိုနှလုံးသားရှိသည်။

နတ်နှလုံးသားအကြီးအကဲ၏ နှလုံးသားနတ်ဆိုးက သူ့ကို မထိခိုက်စေနိုင်ခဲ့ပေ။ နတ်နှလုံးသားအကြီးအကဲ၏ အကြည့်က တုန်လှုပ်မှုများအပြည့်ဖြင့် ဖြစ်နေလျက်ဖြင့် အံကြိတ်ကာပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းတာပေါ့၊ မင်းက တကယ့်ကို သာမန်လူမဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် မင်းသေရမှာပဲ"

ဤသို့ဖြင့် နတ်နှလုံးသားအကြိးအကဲ၏ ရောင်ဝါက အဆုံးသတ်၌ အပြည့်အဝ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ရွှေအင်မော်တယ် အထွတ်အထိပ်" ဝူပုချန်က ထိုရောင်ဝါကိုကြည့်၍ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ခွန်းလွန်အင်မော်တယ်နယ်မြေတွင် စွမ်းအားအကြီးဆုံး လေ့ကျင့်သူသည် နောက်ဆုံးတွင် ပေါ်လာသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် နတ်နှလုံးသားအကြီးအကဲ၏ မျက်နှာကခံစားချက်ကင်းမဲ့နေကာ ကောင်းကင်ကိုးဆင့်ကို အုပ်စိုးသော ဧကရာဇ်မင်းကဲ့သို့ မာန်မျိုးဖြင့်မတ်တပ်ရပ်နေသည်။

"ရွှယ်အန်း ငါ့ကို ဒီလိုစွမ်းအားတွေ ထုတ်ရအောင်ထိ လုပ်နိုင်တဲ့အတွက် မင်း ဂုဏ်ယူသင့်တယ်"

ရွှယ်အန်းသည် ကြောက်ရွံ့မှုမရှိဘဲ နှုတ်ခမ်းဖျားများထက်၌ အပြုံးများရှိနေသေးသည်။

"စည်းချိပ်ကိုဖယ်ပြီးရင် မင်း အသက်ကြာကြာရှင်မယ်မထင်ဘူး” ရွှယ်အန်းက ပြောသည်။

ရွှယ်အန်း၏ စကားများက နတ်နှလုံးသားအကြီးအကဲကို အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်စေနိုင်ခဲ့သည်။

"မင်းတကယ်သိတယ်ပေါ့ စိတ်ချပါ၊ ငါဒီတစ်ခါမရှုံးဘူး။ မင်းရဲ့လေ့ကျင့်မှုအဆင့်နဲ့ အရည်အချင်းက ကောင်းလွန်းတယ် အေး မင်းခန္ဓာကိုယ်ကို ငါသိမ်းပစ်မယ်ကွ”

ရွှယ်အန်း၏ခေါင်းထက်တွင် ချက်ချင်းပေါ်လာသည့် ဤလက်သီးကြောင့် အာကာသတစ်ခုလုံးပင် ပြိုကွဲသွားနိုင်သည့်အလားထင်ရသည်။ ရွှယ်အန်း၏ မျက်နှာထက်မှ အပြုံးကမူ တည်မြဲနေဆဲဖြစ်သည်။

၎င်းသည် သူပြန်လာချိန်မှစ၍ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည့် အပြင်းထန်ဆုံးရန်သူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

"အကန့်အသတ်မဲ့လက်သီးချက်” ရွှယ်အန်းက ကြုံးဝါး၍ လက်သီးဖြင့် တုံ့ပြန်သည်။

လက်သီးနှစ်ချက်တိုက်မိသံသည် သာမန်သေမျိုးများ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်သည့်အလား မည်သည့်အသံမျှ ထူးထူးခြားခြားထွက်မလာခဲ့ပေ။ သို့သော် အသက်အနည်းငယ်ရှုစာအချိန်ခန့်အကြာတွင် ရွှယ်အန်းက နောက်သို့ ခြေလှမ်းပေါင်းများစွာ ပြန်ဆုတ်သွားသည်။ ထို့ပြင် နတ်နှလုံးသားအကြီးအကဲသည်လည်း အနည်းငယ် ယိမ်းယိုင်သွားသည်။

‘လူတစ်ယောက်က တကယ်ပဲ ရွှေအင်မော်တယ်အထွတ်အထိပ်အဆင့်ပုဂ္ဂိုလ်နဲ့ စွမ်းအားချင်းညီနေတာလား။ ဒီရွှယ်အန်းက ဘယ်လောက်တောင် ခွန်အားကြီးလဲ’

မြင့်မြတ်သောမိသားစုများနှင့် ဂိုဏ်းဂဏများအားလုံး အံသြသွားကြသည်။

ဤတိုက်ပွဲက ၎င်းတို့၏ နားလည်နိုင်စွမ်းကို ကျော်လွန်နေခဲ့၏။

"ရွှယ်အန်း၊ မင်းတကယ်ပဲ အစွမ်းထက်တယ်၊ ဒါပေမယ့် မင်း ပိုသန်မာလာလေ ငါမင်းကို သတ်ပစ်ရမှာ ပိုသေချာလေလေပဲ။ မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်မှ ဒီကျိန်စာသင့်နေတဲ့ ‌ရွှေအင်မော်တယ်အဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မှာ၊ အခု သေလိုက်” ဤသို့ဖြင့် နတ်နှလုံးသားအကြီးအကဲက လောဘသံဖြင့် နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက်ပစ်သွင်းလိုက်သည်။

ဤလက်သီးသည် နောက်ဆုံးလက်သီးချက်ထက် အဆများစွာ ပို၍ပြင်းထန်သည်။

ဘမ်း

နောက်ဆုံးတွင် ရွှယ်အန်းသည် ခြေလှမ်းတစ်ဒါဇင်ကျော်ခန့် နောက်ပြန်ဆုတ်လိုက်ရကာ မျက်နှာသည်လည်း အနည်းငယ်ဖြူဖျော့သွားသည်။

"ရွှယ်အန်း၊ မင်း လက်သီးဘယ်လောက်ထိုးနိုင်လဲဆိုတာ ငါကြည့်ချင်တယ်" နတ်နှလုံးသားအကြီးအကဲက ကျယ်လောင်စွာရယ်မောလိုက်သည်။

ရွှယ်အန်းက ရှုံးနိမ့်မှုကို ရှောင်ဖယ်၍ ရတော့မည်မဟုတ်ဟု လူတိုင်းက တွေးထင်လိုက်ကြသည်။

ကျူးရူယန်၏ မျက်နှာသည် အဝေးတွင် အလောင်းတစ်ကောင်အလား ဖြူဖျော့လျက်ရှိသည်။

‘သူ... သူရှုံးတော့မှာလား’

ကျူးရူယန်က ရုတ်တရက်စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေရန် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။

သူမသည် မိသားစု၏လျို့ဝှက် ကျင့်စဥ်ဖြစ်သော အမျိုးသမီးယစ်ပူဇော်ခြင်းနည်းပညာကို ပြန်လည် သတိရမိသည်။ မိမိကိုယ်ကို ယဇ်ပူဇော်ခြင်းဖြင့် အခြားလူတစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံရေးအဆင့်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့် နည်းပညာမျိုးဖြစ်ရာ အဓိကအနေဖြင့် တစ်ဖက်လူကို အပြည့်အဝယုံကြည်ထားရန် လိုအပ်သည်။

သို့မှမဟုတ်ပါက ယဇ်ပူဇော်ခြင်း၏အကျိုးဆက်မှာ မိမိစိတ်ဝိညာဉ်၏ အဆုံးစွန်ဆုံးအထိ လွင့်ပါးသွားခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ဤအတွေးဖြင့် ကျူးရူယန်က ရုတ်တရက် တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

သခင်… ဒီတစ်ခါတော့ ဒီအင်မော်တယ်ကိုသတ်ဖို့ ကူညီပါ့မယ်