အခန်း (၃၃၇-၃၃၉)

အခန်း (၃၃၇) ချင်ဖုန်းမြစ်ကို လရောင်ဆိုးခြင်း

"ငါ့အထင်တော့ ရုပ်ရှင်မင်းသားအသစ်ပဲဖြစ်ရမယ်" တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။

လူအုပ်ကြီး၏ တအံ့တဩ စကားသံများကြားတွင် ရွှယ်အန်းက အန်းယန်ကို ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်ဖြင့် ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီနေရာကို သဘောကျရဲ့လား၊ မိန်းမ"

'မိန်းမတဲ့လား'

သူတို့နှစ်ဦးသည်လည်း မင်္ဂလာဓာတ်ပုံရိုက်ကူးရန်အတွက် ရောက်လာသော စုံတွဲများဖြစ်နေလေသလော။ လူအုပ်ကြီးက အတန်ငယ် အံသြသွားကြချိန်တွင် အန်းယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မြစ်ရှုခင်းက တကယ်လှတာပဲ။ အယ်၊ ဒီတောင်ကုန်းလေးက ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ"

အန်းယန်သည် တစ်စုံတစ်ခုကြောင့် ထက်ပိုင်းကျိုးပြတ်သွားပုံရသည့် အဝေးတစ်နေရာက တောင်ကုန်းတစ်ခုကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ရွှယ်အန်းက ပြုံးလိုက်သည်။

"အဲဒီတောင်က... အရင်က ပေ့ကျင်းမှာ ဒုက္ခရှာတဲ့ လူမိုက်တစ်ယောက်ရှိဖူးတယ်၊ အဲ့ဒါကြောင့် ကိုယ် ဓားနဲ့ တစ်ချက်ခုတ်လိုက်တာ"

အထက်ပါလူသည် ပေကျင်းသို့ ယွီမိသားစုဝင်တစ်ဦး ဓားတစ်ချောင်းကိုင်ဆောင်၍ ရောက်လာချိန်တွင် ရွှယ်အန်း​၏ ဓားတစ်ချက်ဖြင့် သုတ်သင်ခံရကာ အဆုံးသတ်ခဲ့ရသော ဖြစ်ရပ်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ​၏စကားများက လူအများအပြား​၏ နားထဲတွင် အခြားသောအဓိပ္ပာယ်မျိုး သက်ရောက်နေသည်။

"ဇာတ်ညွှန်းတောင် မရေးဘဲ လာပြီးဟန်လုပ်နေတာပဲ၊ ခင်ဗျားကပဲ ဓားနဲ့ခုတ်လိုက်တယ်ရှိသေး။ အဲ့ဒီ့အစား လက်သီးနဲ့ထိုးလိုက်တာလို့သာ ပြောလိုက်ပါလား" ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကျုံးတုမှ အမျိုးသားက ဤစကားကိုကြားသောအခါ လှောင်ပြောင်ရယ်မောလိုက်သည်။

ရွှယ်အန်းက အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်၍ စကားပြောရန် ဟန်ပြင်လိုက်ချိန်တွင် လိုက်ပါလာသော ဟောင်ဟေးက အရှေ့သို့ အလျင်အမြန် တိုးလာသည်။

"ခင်ဗျား ဘာလုပ်ဖို့ကြိုးစားနေတာလဲ ကျုပ်က ကျုံးတုက စီးပွား​ရေးသမားတစ်​​ယောက်နော်။ ကျုပ်ရဲ့ လက်​တစ်​​ချောင်း​ကိုတောင် ထိရဲလို့ကတော့..." ထိုအမျိုးသားသည် အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာသော ​လောင်ဟေး အနည်းငယ် ​ကြောက်​ရွံ့စွာ လှမ်းကြည့်​၍ အော်ဟစ်လိုက်​သည်​။

လောင်ဟေးသည် ထိုကဲ့သို့သော လူမျိုးနှင့် စကားဖလှယ်ရန်ပင် အာရုံမထားနိုင်ဘဲ ထိုအမျိုးသားကို ကော်လံမှ ဆွဲမြှောက်လိုက်သည်။ ပြီးနောက် သူ​၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းခြင်းဖြင့် အမှိုက်တစ်စကို စွန့်ပစ်လိုက်သကဲ့သို့ အမျိုးသားကို ချင်ဖုန်းမြစ်ထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ မြစ်ရေသည် လှိုင်းထန်နေသည့်အပြင် ဆောင်းဦးရောက်နေပြီဖြစ်သောကြောင့် အအေးဓာတ်သည် အရိုးထဲအထိ စိမ့်ဝင်သွားစေသည်။

မြစ်ထဲသို့ ပြုတ်ကျပြီးနောက် အမျိုးသားသည် မြစ်ရေများ မျိုထိမိပြီးနောက် ကမ်းပေါ်ရှိသစ်ပင်အမြစ်ကို ထိတ်လန့်တကြား ဆွဲကိုင်လိုက်သော်လည်း မည်မျှပင် ကြိုးစားပါစေ၊ အပေါ်သို့ မတက်နိုင်သောကြောင့် အော်ဟစ်အကူအညီတောင်းရုံမှတစ်ပါး ရွေးချယ်စရာမရှိပေ။ အမျိုးသမီးအပါအဝင် မည်သူမျှ မလှုပ်ဝံ့ကြပေ၊ သူမသည်လည်း ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ရီနေသည်။

"လောင်ဟေး" ရွှယ်အန်းက ဘာသိဘာသာ ခေါ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ ဆရာ"

"သင်ခန်းစာတစ်ခုလောက်ပေးပြီးရင် လုံလောက်ပြီ၊ ထားလိုက်တော့။ သူ့လိုလူမျိုးသေသွားရင် ချင်ဖုန်းမြစ်လည်း ညစ်ညမ်းသွားလိမ့်မယ်"

"နားလည်ပါပြီ ဆရာ"

လောင်ဟေးသည် မြစ်ကမ်းနားတွင် ရပ်ပြီးနောက် အောက်ငုံ့၍ ထိုအမျိုးသားကို ဆွဲတင်လိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ထိုအမျိုးသားသည် နေရာတွင်ပင် ရပ်တန့်ကာ ရေများစိုရွှဲ၍ ခိုက်ခိုက်တုန်နေခဲ့ရာ၊ တစ်လက်မပင် မလှုပ်ရှားဝံ့ဘဲ လောင်ဟေးနှင့် ရွှယ်အန်းကို အလွန်အမင်းကြောက်ရွံ့နေသော မျက်လုံးများဖြင့်သာ ကြည့်နေလေသည်။

"နောက်တစ်ကြိမ်၊ မင်း ပါးစပ်မဖွင့်ခင် ဘယ်သူနဲ့စကားပြောနေလဲဆိုတာကို သေချာကြည့်၊ ဒါမှမဟုတ်ရင် ခင်ဗျား အသက်တိုသွားနိုင်တယ် ကြားလား" ရွှယ်အန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ကဲ့၊ ဒါပေမယ့် ဘယ်သူလဲဆိုတာ မေးလို့ရမလား ဆရာ" ထိုအမျိုးသားက ထပ်ခါတလဲလဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူ​၏စိတ်ထဲတွင် ထိုလူကို လက်စားချေရန် အတွေးများ စွဲမြဲစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲဖြစ်သည်၊ တစ်ဖက်လူက မည်သူဖြစ်သည်ကို သိသရွေ့ ပြန်လာသည်နှင့် လက်စားချေရန်နည်းလမ်း ရှာဖွေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ရွှယ်အန်း၏ အပြုံးသည် ဖျော့တော့လွန်းလှသည်။

"ခင်ဗျားက ကျုံးတုကမလား"

“ဟုတ်ပါတယ်"

"အင်း၊ ခင်ဗျားရဲ့ အသိုင်းအဝိုင်းက မြင့်​တယ်ဆိုရင်​ ကျုပ် နာမည်​ကို သိလိမ့်မယ်၊ ကျုပ်က ရွှယ်အန်းပဲ"

'ရွှယ်အန်း…'

ထိုအမျိုးသားသည် စိတ်ထဲတွင် ၎င်းနာမည်ကို နှစ်ကြိမ်ခန့်ရေရွတ်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွား၍ ရွှယ်အန်းကို မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျား... ခင်ဗျားက..."

ရွှယ်အန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် ကျုပ်ပဲ"

ထိုအမျိုးသား၏မျက်နှာသည် ကြောက်ရွံ့စိတ်ဖြင့် ဖြူဖျော့သွားလေသည်။

"ဆရာမှန်း ကျွန်တော် တကယ်မသိလိုက်လို့ပါ..."

ရွှယ်အန်းသည် သူ​၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သူသည် ထိုသို့သော လူမျိုး၏ တောင်းပန်စကားများကို နားထောင်ရန်ပင် အချိန်မရှိပေ။

"ထွက်သွားတော့"

“ဟုတ်ကဲ့"

အမျိုးသားသည် အသက်ရှင်ခွင့်ရလိုက်သော ဝမ်းသာစွာဖြင့် သူ​၏ကောင်မလေးကိုပင် ဂရုမစိုက်ဘဲ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးသွားလေသည်။ ၎င်းတို့အားလုံး ကားပေါ်သို့ ရောက်သွားသည့်အချိန်မှ ထိုအမျိုးသားက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"မြန်မြန်၊ ဒီကနေ မြန်မြန် မောင်းတော့"

ထိုလူသည် ချင်ဖုန်းမြစ်ကမ်းနားမှ ၎င်းတို့ကား ထွက်ခွာသွားသည့်အချိန်မှ စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချ၍ ထိုင်ခုံပေါ်သို့ အရိုးမရှိသကဲ့သို့ ပြုတ်ကျသွားလေသည်။ အလွန် တုန်ယင်သော သူ​၏ကောင်မလေးက မဝံ့မရဲ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ယောက်ျား၊ အဲဒီလူက ဘယ်သူလဲ။ အရမ်းအင်အားကြီးလို့လား"

ထိုအမျိုးသားက ခါးသီးစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"သူက ကျုံးတုမှာ မြင့်မြတ်သော သတ်ဖြတ်သူလို ဖြစ်တည်မှုမျိုး၊ မြင့်မြတ်သော မိသားစုတွေ အားလုံး သူ့ခြေရင်းမှာ ဝပ်ပြားနေကြတာ နားလည်လား"

အမျိုးသမီးသည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်၍ ဖြူဖျော့သွားကာ ထပ်မမေးရဲတော့ပေ။ တစ်ဖက်တွင်မူ အမျိုးသားက ဤမြင့်မြတ်သော သတ်ဖြတ်သူထံမှ အသတ်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ခြင်းအတွက် တိတ်တဆိတ် ဝမ်းမြောက်နေမိသည်။

'ပြန်ရောက်ရင် ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်းကို ထပ်လှူဦးမှပဲ'

ဤသေးငယ်သော ဖြစ်ရပ်ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ရွှယ်အန်းနှင့် အန်းယန်တို့က ၎င်းတို့​၏ မင်္ဂလာဆောင်ဓာတ်ပုံများကို စတင်ရိုက်ကူးခဲ့ကြသည်။ ဒေသခံစုံတွဲများနှင့် ပေကျင်းဓာတ်ပုံစတူဒီယိုမှ ဝန်ထမ်းများသည် ထွက်ခွာမသွားဘဲ အဝေးတစ်နေရာမှ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်ကြည့်နေကြသည်။ အတိအကျပြောရမည်ဆိုလျှင် ဓာတ်ပုံစတူဒီယိုမှ ဝန်ထမ်းများသည် ဤဓာတ်ပုံဆရာများ၏ ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ဆန်မှုကြောင့် အံ့အားသင့်နေကြသည်။

စုံတွဲများကမူ ရွှယ်အန်းနှင့် အန်းယန်တို့ကို နာမည်ကျော်ကြားများအဖြစ် ရှုစားနေကြသည်။ အဆုံးတွင် လူတိုင်းသည် လှပသောအရာများကို အချိန်အနည်းငယ် ကြာကြာကြည့်ရှုရများကို နှစ်သက်နေကြသည်။ ဥပမာဆိုရလျှင် ယခုကဲ့သို့ ရွှယ်အန်းသည် ခါးတွင် ဓားတစ်ချောင်းကို ချိတ်ဆွဲကာ ဟန်းဖုဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်၍ မြစ်ကမ်းပါးတွင် ရပ်နေစဉ် အနီရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားသည့် အန်းယန်သည် စက္ကူထီးတစ်လက်ကာ သူ့နံဘေးတွင် ရပ်တန့်နေသည်။

နေရောင်ခြည်သည် ၎င်းတို့ကို ဖြတ်သန်းရောက်ရှိနေသောကြောင့် မြင်ကွင်းသည် အိပ်မက်တစ်ခုကဲ့သို့ အလင်းရောင်များ ဖြစ်ပေါ်နေလေသည်။ ထိုအချိန်က ဓာတ်ပုံဆရာများက အခြားလူများထပ် ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဤမျှလှပ၍ သက်ဝင်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းကို ယခင်က တစ်ခါမျှမမြင်ဖူးကြရာ၊ ၎င်းတို့အများစုသည် ရွှယ်အန်းနှင့် အန်းယန်အတွက် ကြည်နူးဖွယ်ကောင်းသော ကိုယ်နေဟန်ထားများစွာကို ဖန်တီးရန် စိတ်အားထက်သန်နေကြသည်။

ဓာတ်ပုံရိုက်ကူးမှုသည် ညမိုးချုပ်သည်အထိ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ချင်းယွီသည် ကြယ်ငါးပွင့်ဟိုတယ်မှ အစားအစာများကို တိုက်ရိုက်ပေးပို့ခိုင်းကာ လူတိုင်းက စားသောက်ပြီးနောက် အလှပဆုံးလရောင်နှင့် မည်သို့ဖန်တီးရမည်ကို ဓါတ်ပုံဆရာအဖွဲ့က စုစည်း၍ စဉ်းစားနေကြသည်။

"သူတို့နှစ်ယောက် မြစ်လယ်မှာ ရပ်နေရင် အကောင်းဆုံးဖြစ်မယ် ထင်တယ်၊ အထက်က လနဲ့ မြစ်ရေရဲ့ ကြည်လင်နေတဲ့ တောက်ပမှုနဲ့ ဓာတ်ပုံကောင်းကောင်းထွက်မှာ သေချာတယ်" ဓာတ်ပုံဆရာတစ်ယောက်က သူ​၏ရင်ဘတ်ကို ပုတ်၍ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါအမှန်ပဲ၊ ဒါပေမယ့် လိုအပ်ချက်ကတော့ မြစ်လယ်မှာ ဘယ်လိုရပ်ရမလဲဆိုတာပဲ"

"ဟုတ်တယ်၊ မြစ်ကအရမ်း ရေစီးသန်နေတယ်၊ ညဉ့်လည်းနက်နေပြီ၊ လှေရှာဖို့က အချိန်မရှိတော့ဘူး"

ဓာတ်ပုံဆရာများက စိုးရိမ်စွာဖြင့် မျက်ခုံးများ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ကြုတ်နေကြသည်။ ထိုသို့ကြားသောအခါ ရွှယ်အန်းက ရယ်မောမိသွားသည်။

"ဒါက...တော်တော်လေး ရိုးရှင်းပါတယ်"

"ဟင်၊ ဆရာ့မှာ ဖြေရှင်းချက်ကောင်းများရှိလို့လား" ဓာတ်ပုံဆရာများ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာ၍ ၎င်းတို့က အမြန်မေးမြန်းလိုက်ကြသည်။

"ရှိတာပေါ့"

ထို့အတူ ရွှယ်အန်းသည် အန်းယန်၏ သွယ်လျသောခါးကို ပွေ့ဖက်၍ မြစ်ကမ်းစပ်ဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"သတိထားပါ ဆရာ၊ ညဘက်မှာ လမ်းတွေကချော်နေတာ မြစ်ကမ်းစပ်ကလည်း အန္တရာယ်များတယ်" ဓာတ်ပုံဆရာများက ထိုဖြစ်စဉ်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ တခြားနည်းလမ်းကို စဉ်းစားကြည့်ရအောင်၊ အသက်တော့ စွန့်စားစရာ မလိုဘူးလေ..."

သူတို့​၏ အသက်များကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ မပြုလုပ်ရန် ပြောချင်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့က စကားများကို အဆုံးမသတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ရွှယ်အန်းနှင့် အန်းယန်တို့သည် မြစ်ရေပြင်ပေါ်သို့ တက်လှမ်းကာ မြစ်လယ်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းနေကြပြီဖြစ်သည်။ ဖိနပ်များကို ရေမစိုစေဘဲ ရေပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။ ဤမြင်ကွင်းသည် ရွှယ်အန်း၏စွမ်းရည်များကို မမြင်တွေ့ဖူးသူတိုင်းကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် နိုင်ငံခြားသားသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် လက်ဝါးကပ်တိုင်၏ နိမိတ်လက္ခဏာများ အဆက်မပြတ် ပြုလုပ်လျက် မြည်တမ်းနေသည်။

“အို ဘုရားသခင်၊ သူတို့က တကယ် ကောင်းကင်တမန်တော်တွေဖြစ်နေတာကို”

ချောင်ကျန့်၊ လောင်ဟေးနှင့် အခြားလူများကသာ ထိုဖြစ်စဉ်နှင့် ပတ်သက်၍ အံ့သြခြင်းမရှိကြပေ။ ၎င်းတို့​၏အမြင်တွင် ရွှယ်အန်းဆီတွင် ဖြစ်ပေါ်နိုင်သော မည်သည့်အရာကမျှ မထူးဆန်းလှပေ။ ထိုအချိန်တွင် ရွှယ်အန်းသည် အန်းယန်ကို ပွေ့ချီကာ ချင်ဖုန်းမြစ်အလယ်သို့ လျှောက်လှမ်းနေခဲ့သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်အလယ်၌ လပြည့်ည​၏ လမင်းတစ်စင်း ချိတ်ဆွဲထားလေသည်။

အေးစက်သော လရောင်သည် ချင်ဖုန်းမြစ်တစ်ခုလုံးကို ကျောက်စိမ်းခါးပတ်တစ်ခုကဲ့သို့ဖြစ်စေကာ၊ ၎င်းအလည်တွင် ရပ်တန့်နေသော ရွှယ်အန်းနှင့် အန်းယန်တို့သည် အင်မော်တယ်စုံတွဲတစ်တွဲကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရစေသည်။ ဓာတ်ပုံဆရာများသည် ရွှယ်အန်းက မည်ကဲ့သို့ပြုလုပ်ခဲ့သည်ကို စိတ်မ၀င်စားတော့ဘဲ ရှု့ထောင့်များကို ချိန်ညှိ၍သာ ၎င်းတို့၏ ကင်မရာများနှင့် တဖျပ်ဖျပ်ရိုက်ကူးနေကြသည်။

"ဘုရားရေ၊ ကျုပ်သာ ဒီဓာတ်ပုံတွေကို ထုတ်ဝေနိုင်ရင် တစ်နှစ်တာအကောင်းဆုံး ဓာတ်ပုံဆုကို သေချာပေါက် ရနိုင်လောက်တယ်" ဓာတ်ပုံဆရာတစ်ဦးက ရရှိလာသော ဓာတ်ပုံများကို ကြည့်လျက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ဓာတ်ပုံဆရာများအားလုံး ရိုက်ကူးပြီးသောအခါတွင် လရောင်​၏ အလင်းပြန်မှုသည် မြစ်တစ်စင်းလုံး အပြာရောင်မီးလျှံများ တောက်လောင်နေသကဲ့သို့ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။ ဓာတ်ပုံဆရာများသည် ဤထူးခြားသော မြင်ကွင်းကြောင့် အံ့အားသင့်နေကြသည်။

ပြီးနောက် ရွှယ်အန်း၏အသံထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဓာတ်ပုံရိုက်ပြီးပြီဆိုတော့၊ ကျုပ်နဲ့ ယန်အာ ပြန်နှင့်မယ်"

ဤသို့ဖြင့် ၎င်းတို့၏ ရုပ်ပုံများသည် အေးစက်သော လရောင်အတွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် နိုင်ငံခြားသားသည် ငေးငိုင်သောအမူအရာဖြင့် ရေရွတ်နေသည်။ “ဘုရားသခင်၊ အသင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကိုယ်ထင်ပြလိုက်ပါပြီလား"

အခန်း (၃၃၈) အန်းချင်ရောက်ရှိလာခြင်း

ယခုရက်ပိုင်းအတွင်း ယွမ်မန်ဗီလာ​၏ အိမ်ခြံမြေမန်နေဂျာ ဝူချန်သည် အလွန် အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့သည်။ နံပါတ်တစ် ရှန်ဗီလာတွင် ပြုလုပ်မည့် မစ္စတာရွှယ်၏ ခမ်းနားသောမင်္ဂလာပွဲကြီးနှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းသည် တောမီးကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့ခဲ့သောကြောင့် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ကမ္ဘာအရပ်ရပ်မှ လူများ လာရောက်နေကြသည်။ ထိုလူများအနက် အချို့သည့် ရွှယ်အန်း၏ မိတ်ဆွေများဖြစ်ကြ၍ အခြားသူများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားကို ကြည့်ရှုရန်သာ လာရောက်ကြခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းမှ မီဒီယာများသည်လည်း ယွမ်မန်ဗီလာတွင် စခန်းချကာ ရွှယ်အန်းနှင့် အန်းယန်၏ ဓာတ်ပုံအချို့ကို ရိုက်ယူရန် ကြိုးစားနေကြသည်။

ဝူချန်သည် ဤအရာနှင့်ပတ်သက်၍ အလွန်အကဲဆတ်နေသည်။ ဖိတ်ကြားမှုတွင် မပါဝင်သူများကို ဝင်ခွင့်မပြုရန်အတွက် ချင်းယွီက အမိန့်ထုတ်ထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ချင်းအဖွဲ့အစည်းတွင် ချင်းယွီ​၏ စကားများက အမိန့်ဖြစ်သည်။ ဝူချန်သည် မပေါ့ဆဝံ့ဘဲ နှစ်ဆယ့်လေးနာရီလုံး စောင့်ကြည့်နေရန် အပေါက်ဝရှိ ကင်းတဲသို့ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ခဲ့ရသည်။ သူသည် ရက်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ကိုယ်အလေးချိန်များ ကျဆင်းသွားလေသည်။ သို့သော်လည်း အံ့သြစရာကောင်းသည် သူ​၏စိတ်ဓာတ်အခြေအနေသည် အလွန်ကောင်းမွန်နေဆဲဖြစ်သည်။

သူသည် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ယခင်က မထိတွေ့နိုင်သော အင်အယူကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များစွာနှင့် ဤနေရာတွင် တွေ့ဆုံခဲ့ရသည်။ ဤသို့ဖြစ်လေလေ ဝူချန်က ပို၍ အံ့အားသင့်လေဖြစ်နေသည်။ မစ္စတာရွှယ်၏ လွှမ်းမိုးမှုသည် အလွန် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ဝူချန်သည် အမေရိကန်နိုင်ငံ ဟောလီးဝုဒ်မှ ရှန့်အဖွဲ့အစည်းရှိ ရုပ်ရှင်များကို အမှန်တကယ် ကြိုက်နှစ်သက်ခဲ့ရာ၊ ယခုအခါ ရှန့်မိသားစု၏ သူဌေးနှင့် သူ​၏သမီးဖြစ်သူတို့က အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာကြသည်။ ပို၍ပင် အထင်ကြီးစရာကောင်းသည်မှာ ဂျပန်နိုင်ငံ တိုကျိုမြို့မှ ရာဇဝတ်ဘုရင်မ​၏ အရှေ့တွင် အနက်ရောင်နဂါးကဲ့သို့သော ရာဇဝတ်အသိုင်းအဝိုင်းများသည် ဟာသတစ်ခုသာဖြစ်ကြသည်။ ထိုကဲ့သို့ VIP များသည် ရိုသေမှုဖြင့် အဝင်ဝတွင် ကားပေါ်မှဆင်းကာ ခြေလျင်လျှောက်၍ ဝင်သွားကြသည်။ ထို့အပြင် ဒုစရိုက်မြို့တော်မှ လူများလည်း ရောက်လာခဲ့ကြသည်။

'ဘုရားရေ၊ လင်နန်မြို့ ယွီမိသားစုလည်း ရောက်လာတာလား'

ဝူချန်က နေ့စဉ်နေ့တိုင်း အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်နေမိသည်။ ယနေ့သည် အနည်းငယ် ငြိမ်သက်နေသောကြောင့် ဝူချန်က နားနေခန်းတွင် လက်ဖက်ရည်လျက် ထိုင်နေခဲ့သော်လည်း လက်ဖက်ရည်တစ်ငုံသာ သောက်သုံးပြီး မကြာမီတွင် လုံခြုံရေးအစောင့်က ပျာယာခတ်စွာ ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။

"မန်နေဂျာ၊ တစ်ခုခုမှားနေပြီ။ တစ်ယောက်ယောက်တော့ ပြဿနာရှာချင်နေပုံရတယ်"

ထိုစကားကြားသောအခါ ဝူချန်းက ပါးစပ်ထဲမှ လက်ဖက်ရည်များကို ထွေးထုတ်၍ ချက်ချင်း မတ်တပ်ထရပ်ခဲ့ရာ၊ သူ​၏မျက်နှာကို မည်သူ့ကိုမဆို ကြောက်လန့်သွားစေသည်အထိ ပြင်းထန်သွားလေသည်။

"ဘယ်သူလဲ၊ ဘယ်သူက ဒီမှာ ပြဿနာရှာရဲတာလဲ"

“ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး။ ဒါပေမယ့် ယာဉ်တန်းကြီးတစ်ခု ရောက်လာတာ၊ သူတို့ထဲမှာ စစ်ကားတွေ အများကြီး ပါတယ်၊ အကုန်လုံးက အင်အားကြီးတဲ့ လူတွေနဲ့ ပြည့်နေတာပဲ”

ဝူချန်က အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် စဉ်းစားလျက် အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားလေသည်။

'ဘယ်သူက ပြဿနာရှာရဲရတာလဲ'

ယခုအချိန်တွင် နံပါတ်တစ်ရှန်ဗီလာရှိ မစ္စတာရွှယ်က လက်ထပ်တော့မည့်အကြောင်းကို ပေကျင်းမြို့တစ်ခုလုံး သိနေကြပြီဖြစ်သည်။ ရာဇဝတ်သူဌေး တုဖန်လျှင်ပင် ယခုအချိန်အတွင်း ဤနေရာတွင် ပြဿနာရှာဝံ့သူတိုင်းကို ကရုဏာမထားဘဲ သတ်ပစ်မည်ဟု တင်းတင်းကျပ်ကျပ် အမိန့်ထုတ်ထားခဲ့သည်။ မှနါကန်စွာပြောရမည်ဆိုလျှင်လည်း ဘယ်သူမျှ မလာဝံ့ကြပေ။

သူသည် ဤသို့တွေးပြီးနောက် ယွမ်မန်ဗီလာ​၏ ပင်မတံခါးပေါက်ဆီကို အပြေးနှင်နေခဲ့သည်။ တံခါးဝတွင် ဒါဇင်နှင့်ချီသော လုံခြုံရေးအစောင့်များ ဝင်ပေါက်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ပိတ်ဆို့ထားခြင်းကို တွေ့လိုက်၍ ၎င်းတို့​၏ မျက်နှာအမူအရာများက ကြောက်ရွံ့နေကြသော်လည်း မည်သူမျှ ဆုတ်ခွာခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

ဝူချန်က အနည်းငယ်မျှ စိတ်သက်သာရာရသွားပြီးနောက် အပေါက်ဝသို့ ရောက်သောအခါ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ အမှန်တကယ်ပင် အနည်းဆုံးလျှင် အစီးရေ နှစ်ဆယ်ခန့်ရှိသော ကားများ ရပ်တန့်ထားကာ ယခုအခါ ကားထဲမှ ထွက်လာသည့် အမျိုးသားများအားလုံးသည် ခံ့ညားသည့် အရောင်အဝါနှင့် ပြင်းထန်သော အမူအရာများရှိနေသည်။ ထိုသို့သော ဖြစ်တည်မှုများသည် ဝူချန်​၏မျက်နှာကို အနည်းငယ် ဖြူဖျော့သွားစေသည်။ ယခက်အချိန်က ထိုသို့သော မြင်ကွင်းမျိုးဖြင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရလျှင် ကြောက်ရွံ့စွာ နောက်ပြန်ဆုတ်သွားပေလိမ့်မည်။

ယခုမူကား သူ​၏နောက်ကွယ်တွင်ရှိသော မစ္စတာရွှယ်ကို တွေးမိသောအခါ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို အရှက်မရစေရန်အတွက် သူ​၏သတ္တိကိုစုစည်း၍ လေးနက်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့က ဘယ်သူလဲ၊ ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ"

ထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားများက တစ်ဦးကို တစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း မည်သူမျှ စကားမပြောကြပေ။ ထိုအချိန်တွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ဦးဆောင်နေသည် စစ်စိမ်းရောင် Humvee ပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့သည်။

"ကျွတ်၊ ငါတို့လူတွေရှေ့မှာတောင် တည်ငြိမ်နိုင်တယ်ဆိုတော့ ရှင်တို့ လုံခြုံရေးအစောင့်တွေက တစ်ခုခုတော့ တစ်ခုခုပဲ" ထိုအမျိုးသမီးက ပြောလိုက်သည်။

ဝူချန်သည် ထိုအမျိုးသမီးကို သေချာစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အံ့အားသင့်သွားသည်။

'ဒီမိန်းကလေးက… ဘာလို့ မိန်းကလေးအန်းယန်နဲ့ ခပ်ဆင်ဆင် ဖြစ်နေရတာလဲ'

ဝူချန်သည် အန်းယန်ကို အကြိမ်အနည်းငယ် မြင်တွေ့ပြီးနောက် လေးလေးနက်နက် မှတ်မိနေသဖြင့် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားမိသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် အမျိုးသမီးငယ်က ခပ်ပါးပါး ပြုံးလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ကျွန်မ ရှင်တို့ကို မစတော့ပါဘူး၊ ကျွန်မက အန်းယန်ရဲ့ ညီမ အန်းချင်ပဲ"

ထိုသို့ဆိုလျှင်ပင် ဝူချန်က သောကမကင်းနိုင်သေးပေ။

"ခဏစောင့်ပေးပါဦး၊ မိန်းကလေးအန်း"

ဤသို့ဖြင့် ဝူချန်က အနောက်လှည့်၍ ချင်းယွီ၏ ဖုန်းနံပါတ်ကို ခေါ်လိုက်သည်။

"ဥက္ကဋ္ဌ၊ အန်းချင်လို့ ခေါ်တဲ့ မိန်းကလေးတသ်ယောက် ဦးဆောင်တဲ့ လူအုပ်တစ်အုပ်ရောက်လာတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဝင်ခွင့်ပေဒလိုက်ရလား"

ထိုသို့ကြားသော ချင်းယွီက ရယ်ရမဲ့မဲ့ ငိုရမဲ့မဲ့ ဖြစ်သွားလေသည်။

"မြန်မြန်ဝင်ခိုင်းလိုက်၊ အဲဒါ အန်းယန်ရဲ့ ညီမအရင်းပဲ"

"ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ"

ဝူချန်သည် သူ​၏မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ပွင့် ဆင်မြန်း၍ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် အနူးအညွတ်တောင်းပန်ပါတယ်၊ မိန်ကလေးအန်း။ ဒီရပ်ပိုင်း လူတွေအများကြီးလာမှာ မို့လို့ လူစိမ်းတွေကို သတိထားဖို့ ကျွန်တော်တို့ ဥက္ကဌက မှာထားလို့ပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး အထဲ ဝင်လာပါ"

အန်းချင်က စိတ်ဆိုးခြင်း မရှိခဲ့ပေ၊ သူမသည် လုံခြုံရေးအစောင့်များက မည်သို့တုံ့ပြန်မည်ကို ကြည့်ရန်အတွက် ကားထဲတွင် တမင်တကာ စောင့်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူမကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်မှာ ၎င်းတို့အားလုံးသည် သူမ၏မျှော်လင့်ထားသည်ထက် သာလွန်စွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သောကြောင့် သူမ​၏ ထောက်ခံသော ခေါင်းညိတ်မှုကိုပင် လက်ခံရရှိခဲ့ကြသည်။

"ရှင်တို့လုပ်တာ တော်ပါတယ်၊ ကျေးဇူးပါ"

သူမသည် အစ်မဖြစ်သူ အန်းယန်ကိုယ်စား ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြားနေခြင်းဖြစ်သည်။ စကားပြောပြီးနောက် အန်းချင်သည် ကားထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားကာ ယာဉ်တန်းသည်လည်း မောင်းဝင်သွားလေသည်။ ဝူချန်သည် အနည်းငယ် ငေးငိုင်နေဆဲဖြစ်သည်။

'ကျေးဇူးပါတဲ့... ဟားဟား ဒီလောက်အရေးကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တွေက ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်နေကြပါလား'

နံပါတ်တစ် ရှန်ဗီလာသည် ယခုအခါ သက်ဝင်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် စည်ကားနေသည်။ ဧည့်သည်အသစ်များ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ရောက်လာသော်လည်း တစ်ခါတစ်ရံ ရွှယ်အန်းနှင့် အန်းယန်တို့က ရှိမနေသည့်အပြင် ချင်းယွီသည်လည်း အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဧည့်ခံဆောင်ရွက်ပေးရမည့်တာဝန်သည် ထန်ရွှမ်းအာဆီသို့သာ ကျရောက်သွားလေသည်။ ကနဦးတွင် ချင်းယွီက အနည်းငယ် စိတ်ပူနေမိသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ရှက်ရွံ့တတ်သည့် ထန်ရွှမ်းအာသည် ထိုကဲ့သို့သော တာဝန်မျိုးကို ထမ်းဆောင်ရန် ခဲယဉ်းလိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်မှတ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ရက်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ထန်ရွှမ်းအာ​၏ စွမ်းဆောင်မှုက လူတိုင်းကို သတိထားမိသွားစေသည်။ ထန်ရွှမ်းအာသည် စကားများများ မပြောသော်လည်း လူအများနှင့်ဆက်ဆံရာတွင် ပျူငှာ၍ ဟန်ဆောင်မှုကင်းသူဖြစ်သည်။ လူများစွာက သူမကို အလွန် ချစ်ခင်၍ လေးစားလာခဲ့ကြရာ၊ သူမအပေါ် လေးစားသူများစွာပင် ရရှိစေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့အနက် ဟောလီးဝုဒ် ရှန့်မိသားစုမှ ရှန့်နန်နှင့် ယွီမိသားစုမှ ယွီရန်တို့လည်း ပါဝင်ကြသည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် ယခုအခါ ထန်ရွှမ်းအာ၏ သစ္စာရှိ နောက်လိုက်များဖြစ်လာကြသည်။ ထိုနေ့တွင် ၎င်းတို့သုံးယောက် ရှင်းလင်း ပြင်ဆင်နေကြစဉ် တောင်ခြေမှ ကားသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့အားလုံး အံ့အားသင့်နေကြစဉ် ယာဉ်တန်းသည် ဗီလာ​၏ ဂိတ်ဝအထိ မောင်းနှင်လာခဲ့သည်။ စစ်ကားအစီးရေ နှစ်ဆယ်ကျော် ရောက်ရှိလာသော မြင်ကွင်းသည် အတော်လေး တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ် ကောင်းလှသည်။

အထူးသဖြင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ယောက်ျားများ ထွက်လာသောအခါ ဗီလာ​၏ ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေသည် အနည်းငယ် တင်းမာလာသည်။ ထန်ရွှမ်းအာ၏ မျက်နှာအမူအရာ ဖြူဖျော့သွားသော်လည်း သူမက မေးမြန်းရန်အတွက် အရှေ့တိုးလာဆဲဖြစ်သည်။

"ရှင်တို့ ဘယ်သူလဲဆိုတာ မေးလို့ရမလား"

ဤမြင်ကွင်းကိုမြင်သော ယွီရန်နှင့် ရှန့်နန်တို့သည်လည်း ရောက်လာကြသည်။ တခဲအုချိ ခီရိုခိုသည် စကားအပြောအဆိုမဲ့စွာဖြင့် ပွင့်လန်းခြင်းဓားကိုကိုင်ဆောင်ကာ နောက်မှလိုက်သွားလေသည်။ ယွီလန်က ချောင်းဟန့်လိုက်ရာ၊ ယွီရန်၏အစ်ကိုဖြစ်သူ ယွီမင်သည် သူ​၏ ဓားသွားပေါ်တွင် လက်တင်ကာ လင်နန်မြို့ ယွီမိသားစု၏ အသန်မာဆုံး တပ်ဖွဲ့နှင့်အတူ တိတ်တဆိတ် ရပ်တန့်နေသည်။

အရိုးမိစ္ဆာက လှောင်ရယ်လိုက်သည်နှင့် လျှို့ဝှက်အမှောင်ဂိုဏ်းမှ တပည့် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် သူတို့​၏ အသွင်အပြင်များကို ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ဝိုက်တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ထုတ်ဖော်လာကြသည်။ ရှီဟောက်နှင့် ဖုန်ချောင်ချုံးသည် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်ပြီးနောက် ၎င်းတို့သည်လည်း အရှေ့သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မျှ တိတ်တဆိတ် လှမ်းလာကြသည်။ ဗီလာအရှေ့ရှိ လေထုအခြေအနေသည် ရုတ်တရက် တင်းမာလာသည်။

အန်းချင်သည် ထိုအချိန်တွင် ကားတံခါးကိုဖွင့်ကာ Hummer ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလာ၍ ထန်ရွှမ်းအာကို ရွှတ်နောက်နောက် ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ရွှမ်းအာလေး၊ ငါ့ကိုမတွေ့တာကြာတော့ မမှတ်မိတော့ဘူးလား"

ထန်ရွှမ်းအာသည် ဦးစွာ ထိတ်လန့်သွားပြီးနောက် ဝမ်းမြောက်စွာ ဟစ်အော်လိုက်သည်။

"အန်းချင်"

ဤနာမည်ကြားသောအခါ လှုပ်ရှားရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေကြသော လူများအားလုံး ခေတ္တရပ်တန့်သွားပြီးနောက် စိတ်အေးသွားကြသည်။ လူအများအပြားက အန်းချင်ကို မတွေ့ဖူးကြသော်လည်း သူမသည် အန်းယန်၏ညီမဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိထားကြသည်။

"အစ်မရော ဘယ်မှာလဲ" အန်းချင်က မေးမြန်းလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရွှယ်ရှန်းနှင့် ရွှယ်နျန်တို့နှစ်ဦးက တစ်နေရာမှ ပြေးထွက်လာခဲ့သည်။

"အန်တီ”

အခန်း (၃၃၉) ဝိုင်တစ်ခွက်သောက်ပြီး လူသားအသွင် ပြောင်းလဲသွားသော ရှောင်ရှ

သူမ၏ ချစ်စဖွယ်တူမလေး နှစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အန်းချင်၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် အပြုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားလေသည်။ သူမသည် အောက်ငုံ့ကာ တစ်ဦးခြင်းစီကို ပြင်းထန်စွာ နမ်းရှုပ်လိုက်ပြီးနောက် မှော်ဆရာတစ်ဦးကဲ့သို့ မုန့်နှင့် အရုပ်များ ပါဝင်သည့် အိတ်ကြီးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"အဒေါ်ကို လွမ်းကြရဲ့လား"

“လွမ်းပါတယ်”

ကလေးမလေးနှစ်ဦးက ၎င်းတို့​၏ အဆာပြေမုန့်များကို ပွေ့ဖက်၍ တညီတညွတ်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပက် ရွှယ်အန်းနှင့် အန်းယန်တို့က ဗီလာအရှေ့တွင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ရွှယ်အန်းကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ အရောင်အဝါ ပြင်းထန်သော ကနဦး အမျိုးသားများအားလုံး ချက်ချင်းပင် အလွန်ရိုသေလာကြကာ အစီစဉ်တကျ အမြန်ရပ်တန့်၍ ပြိုင်တူအော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

"ဆရာ"

အမှန်တကယ်ပင် အန်းချင်နှင့်အတူ မီးဖီးနစ်အထူးတပ်ဖွဲ့တစ်ဖွဲ့လုံးသည်လည်း ရောက်လာခဲ့ကြသည်။ ရွှယ်အန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"မင်းတို့တွေကပါ ဘာလို့ ရောက်လာကြတာလဲ"

"ဆရာ မကြာခင် လက်ထပ်တော့မယ်လို့ ကြားတော့ မီးဖီးနစ်က ကျွန်တော်တို့တွေလည်း ဆရာ့ကို ဂုဏ်ပြုချင်လို့ လာခဲ့ကြတာပါ" အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ချန်ဟောက်က အရှေ့တိုးလာကာ ပြောလိုက်သည်။

ပြီးနောက် ချန်ဟောက်က ရယ်မောလိုက်သည်။

“ပြီးတော့ ဆရာ့မင်္ဂလာဆောင်မှာ ကျွန်တော်တို့လည်း ပါဝင်ဆင်နွှဲချင်တာပေါ့”

ရွှယ်အန်းက မချိပြုံး ပြုံးလိုက်မိသည်။ မှန်ကန်စွာပြောရမည်ဆိုလျှင် ရွှယ်အန်း လက်ထပ်တော့မည့်အကြောင်း မီးဖီးနစ်အဖွဲ့ဝင်များ သိလိုက်ရသောအခါ ၎င်းတို့အားလုံး မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။ အထူးသဖြင့် အန်းချင်သည် သူမ၏အစ်မကို ပြန်ခေါ်ရန်အတွက် ပေကျန်းမြို့သို့ ဦးစွာသွားနှင့်မည့်ကြောင်း သိလိုက်ပြီးနောက် ၎င်းတို့အားလုံးသည်လည်း အတူလိုက်ပါရန် မေတ္တာရပ်ခံလိုက်ကြသည်။

အန်းချင်က အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် သဘောတူလိုက်သည်။ ရွှယ်အန်းမှလွဲ၍ အခြားမည်သူ့ကိုမျှ ၎င်းတို့အားလုံးက နားမထောင်နိုင်သောကြောင့် ယခု သူမသည် မီးဖီးနစ်၏ တိုက်ရိုက်အထက်လူကြီးတစ်ဦး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ရွှယ်အန်းနှင့် သူမ၏ ဆက်ဆံရေးကြောင့်သာ သူမကို လုံးလုံးလျားလျား လက်ခံခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ကားပေါ်မှ နောက်ထပ်လူအနည်းငယ် ဆင်းသက်လာကြသည်။

“ယောက်ဖ” အန်းယင်နှင့် အန်းမင်တို့က မဝံ့မရဲ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

ရွှယ်အန်းက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် ချန်ရုရှီဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ချန်ရုရှီက စိတ်ရင်းဖြင့် ပြုံးပြလိုက်သည်။ "ဂုဏ်ယူပါတယ်"

"မင်းလည်း လာခဲ့တာပဲ"

"ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်မအဘိုးလည်း လာချင်ပေမယ့် မင်္ဂလာပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ဖို့ လိုအပ်တာလေးတွေကြောင့် ကျွန်မကိုပဲ လာခေါ်ခိုင်းလိုက်တာ။ ရှင့်ရဲ့ ညီအစ်ကို သုံးယောက်လည်း ပြင်ဆင်နေကြပြီ၊ သူတို့အကုန်လုံးက ကျွန်မကို စကားအမှာပါးဖို့ ပြောလိုက်တယ်" ချန်ရုရှီက ပြောလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချင်းယွမ်နှင့် ချင်းယွီတို့သည်လည်း ရောက်ရှိလာကြကာ မီးဖီးနစ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အရောင်အဝါကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

"လူကြီးမင်းတို့ ဒီနေ့လိုမျိုး ဒီမှာစုဝေးဖို့က လွယ်ကူတာ မဟုတ်ဘူး။ ကျုပ် စားဖိုမှူးတွေ စီစဉ်ထားတယ်၊ ဒါကြောင့် အတူတူ စားသောက်ကြရအောင်" ချင်းယွမ်က ကျယ်လောင်စွာပြောလိုက်သည်။

အားလုံးက ခေါင်းညိတ် သဘောတူလိုက်ကြသည်။ ချင်းယွမ်သည် အရာအားလုံးကို စနစ်တကျ စီစဉ်ထားခဲ့ရာ၊ များမကြာမီတွင် ရှားပါးပါဝင်ပစ္စည်းများကို ယူဆောင်လာသော ထိပ်တန်းစားဖိုမှူးတစ်ဖွဲ့ရောက်ရှိလာကာ အစားအသောက်ကို အားသွန်ခွန်စိုက် ပြင်ဆင်ကြလေသည်။ ဤကဲ့သို့ သက်ဝင်လှုပ်ရှားမှုများသည် အဝေးတစ်နေရာက ယွမ်မန်ရေကန်​ထဲတွင်ရှိနေသော ရှောင်ရှာကို မနာလိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှပ်သွားစေသည်။ ၎င်းသည် ရေပြင်ပေါ်သို့ ကူးခပ်လာကာ ၎င်း၏နှာခေါင်းများကို ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တင်၍ အစားအသောက်များ၏ မွှေးရနံ့များကို လောဘကြီး ရှူရှိုက်နေခဲ့ရာ၊ အလွန်သရေယိုလွန်းသောကြောင့် အလင်းလှိုင်းဂယက်များပင် ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။

ကူးခတ်လာသော ငါးများစွာသည် ရွှေရောင်ရေဂယက်များကို ထိမိသွားသောအခါ ရုတ်တရက် အဆများစွာ ပိုမိုကြီးထွားလာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ အကြေးခွံများသည် ရွှေရောင် အရိပ်အမြွက်များဖြင့် ရောနှောလာကာ ပိုမိုခိုင်ခံ့သော တည်ရှိမှုများ ဖြာထွက်စပြုလာလေသည်။ ရွှယ်အန်းသည် ရှောင်ရှ၏ သနားစဖွယ် ပုံသဏ္ဌာန်ကို သတိပြုမိသောသောအခါ ဟာသဖြစ်မှုနှင့် ကရုဏာသက်စိတ်များ ရောနှောလာသဖြင့် သူ၏ စိတ်အာရုံနှင့် ဆက်သွယ်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း လာခဲ့၊ ဒါပေမယ့် တခြားလူတွေကို ကြောက်အောင် မလုပ်မိစေနဲ့"

ဝမ်းသာအားရဖြစ်သွားသော ရှောင်ရှသည် ၎င်း​၏အရွယ်အစား လျင်မြန်စွာ လျော့ချလိုက်ရာ၊ မကြာမီတွင် ခွေးငယ်လေး၏ အသွင်အပြင်ကို ခံယူ၍ ဗီလာအရှေ့တွင် ချက်ခြင်း ပေါ်ပေါက်လာကာ စားဖိုမှူးများ ချက်ပြုတ်နေသော အစားအသောက်များကို ကြည့်လျက် သရေယိုနေလေသည်။ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာသော ခွေးလေးကို ရွှယ်ရှန်းနှင့် ရွှယ်နျန်တို့မှလွဲ၍ မည်သူမျှ သတိမပြုမိကြပေ။

"ရှောင်ရှ" ပြီးနောက် ကောင်မလေးနှစ်ဦးက ဝမ်းသာအားရဖြင့် ကြက်ခြေထောက်တစ်ခြောင်း ပစ်ပေးလိုက်သည်။ ရှောင်ရှသည် ၎င်းကို လောဘတကြီး မျိုချလိုက်ရာ၊ ၎င်း​၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်ပူများပင် ပြည့်နှက်သွားပုံပေါ်သည်။

'သခင်မလေးတွေက ငါ့ကို ဂရုစိုက်​​တုန်းပဲ။ ပြီးတော့ ဒါကမှ နဂါးတစ်ကောင်စားသင့်တဲ့ အစားအစာမျိုး' သူသည် ရေကန်ထဲတွင် ရက်ပေါင်းများစွာ ငါးစိမ်းများ စားသောက်ခဲ့ရသည့် နဂါးတစ်ကောင်၏ ဖြစ်တည်မှုမျိုးနှင့် ဝေးကွာလွန်းသော အခြေအနေကို တွေးတောမိသွားသည်။

ဟင်းလျာများ ရေစီးကြောင်းကဲ့သို့ စီးကျလာသောအခါ ရွှယ်အန်းက ချင်းယွီကိုပြောလိုက်သည်။

“ပြီးရင် ဂိတ်က လုံခြုံရေး အစောင့်တွေဆီ ပိုပြီး ပို့ပေးလိုက်”

ချင်းယွီက အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသော်လည်း ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ"

ဝူချန်နှင့် ဂိတ်ရှိ လုံခြုံရေးအစောင့်များသည် နံပါတ်တစ် ရှန်ဗီလာမှ ပို့လိုက်သည့် ပူပူနွေးနွေး ဟင်းလျာများကို လက်ခံရရှိသောအခါ ၎င်းတို့အားလုံး အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

"ဒါက မစ္စတာရွှယ်က ကိုယ်တိုင် ညွှန်ကြားထားတာ၊ သုံးဆောင်ကြပါ" ဟင်းလျာများ လာပို့သူက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

ဝူချန်သည် သူ​၏နှလုံးသားထဲတွင် နွေးထွေးမှုများ ခံစားလိုက်ရသည်။ မစ္စတာရွှယ်ကဲ့သို့ တန်ခိုးကြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးသည် ၎င်းတို့ကို အမှန်တကယ် မှတ်မိလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

"စားကြ။ စားပြီးရင် တံခါးကို သေချာစောင့်ကြပ်ကြ၊ ပေါက်ကရလေးဆယ်လူတွေ မစ္စတာရွှယ်ရဲ့ ပွဲကို မပျက်စီးစေနဲ့" သူသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်း၍ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"စိတ်ချပါ၊ တစ်ယောက်ယောက်က ပြဿနာရှာရဲရင် ကျုပ်တို့ သေချာပေါက် ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်မယ်" လုံခြုံရေးအစောင့်များက အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် နံပါတ်တသ် ရှန်ဗီလာ​၏ ဧည့်ခံပွဲသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ လူများက ရွှယ်အန်းကို အလှည့်ကျ ချီးမြှောက်နေကြသည်။ ရွှယ်အန်းသည် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်​၏ ချီးမြှောက်မှုကိုမျှ ငြင်းဆန်ခြင်းမရှိဘဲ မကြာမီတွင် ထိုလူအုပ်စုကြီးကို ဖြုတ်ချနိုင်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် မီးဖီးနစ်အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင်များလျှင်ပင် အလှည့်ကျရောက်လာကြသည်။

စစ်တပ်တွင် အရက်သေစာသောက်သုံးခြင်းကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် တားမြစ်ထားခဲ့သည်။ ဤအမျိုးသားများသည် အချိန်မည်မျှ ချုပ်နှောင်ထားခဲ့သည်ကို မည်သူမျှ မသိကြရာ၊ ယခုအခါ ၎င်းတို့စိတ်သဘောကျ သောက်ခွင့်ပြုလိုက်သောအခါ ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများပင် နီရဲနေပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့​၏ သောက်သုံးမှုကို ပန်းကန်လုံးကြီးများနှင့် ပြုလုပ်နေကြသည်။

သို့သော် ထိုကဲ့သို့ အတိုင်းအတာမျိုးဖြင့် သောက်သုံးနေသည့်တိုင် ၎င်းတို့သည် ရွှယ်အန်းနှင့် မယှဉ်နိုင်ခဲ့ပေ။ တစ်နာရီအတွင်းမှာပင် အရက်သေစာကို တစ်စက်မျှ မထိကိုင်ခဲ့သော မီးဖီးနစ်​၏ ကျိုးသာ့နျိုမှလွဲ၍ အဖွဲ့ဝင်အားလုံးနီးပါး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကြသည်။ ရွှယ်အန်းသည် မူးယစ်သည် အရိပ်အယောင်ပင် မပြသဘဲ တည်ငြိမ်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ထိုင်နေခဲ့သည်။ ဤအချိန်မှစ၍ ရွှယ်အန်းသည် သူ၏ကျော်ကြားမှုအပြင် "မယစ်မူးသော ဘုရား" ဟူသော အမည်ပြောင်ကိုပင် ရရှိခဲ့သည်။ စားသောက်ပွဲကို လရောင်တောက်ပ၍ ကြယ်များနည်းပါးသွားသည်အထိ ဆက်လက်ကျင်းပခဲ့ကြသည်။

အရက်သောက်သူအများစုက မူးနေကြ၍ အမျိုးသမီးအားလုံးလည်း ၎င်းတို့​၏အခန်းစီသို့ ပြန်သွားကြပြီဖြစ်သည်။ ညသန်းခေါင်​၏ လေညင်းတွင် ရွှယ်အန်းသည် တစ်ဦးတည်း သောက်နေဆဲဖြစ်၍ ရှောင်ရှက အားပါးတရ စားနေဆဲဖြစ်သည်။ လူတိုင်း ယစ်မူး၍ လဲကျသွားခြင်းကြောင့်သာ မဟုတ်ပါက၊ ဤမျှသေးငယ်သော ခွေးလေးတစ်ကောင်​၏ အလွန်အမင်းစားနိုင်ခြင်းကို အံ့သြသွားကြပေလိမ့်မည်။ ကြက်ကင်အကောင် သုံးဆယ်ကျော်ကို ဝါးစားပြီးနောက် ရှောင်ရှသည် နောက်ဆုံးတွင် ကျေနပ်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဝပြီလား" ရွှယ်အန်းက ခပ်ဖျော့ဖျော့ အပြုံးဖြင့် မေးလိုပ်သည်။

ရှောင်ရှက ခေါင်းယမ်း၍ စိတ်အာရုံဖြင့် ဆက်သွယ်လိုက်သည်။

"မြန်မြန်စားလိုက်မိလို့ အစာချေလိုက်ဦးမယ်၊ ပြီးမှ ဆက်စားလိုက်မယ်"

ရွှယ်အန်းက ထိုဖြစ်စဉ်ကို ရယ်သဖွယ်ကောင်း၍ မချိတင်ကဲဖြစ်နေမိသည်။

"နည်းနည်းလောက် အထင်ကြီးစရာ ပုံစံနဲ့ နေလို့မရဘူးလား"

"သခင်နောက်ကိုလိုက်ပြီး ကြက်ကင်စားရတာ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဂုဏ်ကျက်သရေပဲလေ" ရှောင်ရှက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ငြင်းခုံလိုက်သည်။

ရွှယ်အန်းသည် တခဏမျှ ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် ဝိုင်တစ်ခွက်ကို ငဲ့လိုက်သည်။

"လာ၊ ငါနဲ့ အတူလာသောက်ချေ"

ရှောင်ရှက အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းနေသည်။

"ဒါကြီးက အရသာရှိလို့လား"

"သိပ်မဆိုးပါဘူး၊ ရေထက် အရသာပိုရှိတာ သေချာတယ်" ရွှယ်အန်းက ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ရှောင်ရှက ကိုယိ့ကိုယ်ကို ရဲဆေးတင်ပြီးနောက် မည်သူမျှ ကြည့်မနေမှန်း သေချာသောအခါ ခွက်ကို စိတ်အာရုံဖြင့် ကောက်ယူကာ ဝိုင်ကို စမ်းသပ်၍ လျှက်ကြည့်လိုက်သည်။

"နည်းနည်းစပ်ပေမယ့် မဆိုးပါဘူး"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ရှောင်ရှသည် ခွက်ကို မော့ချ၍ မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။ ပြီးနောက် ရွှယ်အန်း၏ အံ့အားသင့်နေသော အကြည့်အောက်တွင် မူးမော်မှုဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားလေသည်။ အေးမြသော လရောင်အောက်တွင် ဆယ့်လေး ဆယ့်ငါးနှစ်အရွယ် မိန်းကလေးတစ်ဦး မြေပြင်ပေါ်တွင် အိပ်မောကျနေသည်။ သူမ​၏ အသွင်အပြင်သည် အနည်းငယ် ပြည့်ဖောင်းသော ကလေး မျက်နှာဖြင့် ထူးခြားစွာ လှပနေသည့်အပြင် သူမ၏ဦးခေါင်းပေါ်တွင် နဂါးချိုနှစ်ချောင်းရှိနေသည်။ ရွှယ်အန်းသည် ဤမြင်ကွင်းကို တအံ့တသြ ကြည့်ရှုပြီးနောက် ရယ်မော၍ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ငါ့ကို ဒီလောက်အချိန်အကြာကြီး လိုက်ခဲ့တာတောင် မင်း နဂါးမတစ်ကောင်ဖြစ်နေတာကို အခုမှပဲ သိတော့တယ်"

“ပြီးတော့… နဂါးဖြစ်ပြီး အရက် ခံနိုင်ရည်စွမ်းက တခြားလူတွေထပ် ပိုကောင်းရမှာ မဟုတ်ဘူးလား”

ထိုအချိန်တွင် အန်းယန်က အခန်းထဲမှ ထွက်သည်။

“ယောက်ျား... ဟမ်၊ ဒါက ဘယ်သူလဲ”

အန်းယန်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော မိန်းကလေးကို အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် မေးမြန်းလိုက်မိသည်။

ရွှယ်အန်းက ရှုံ့မဲ့၍ ပြုံးလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါ ရှောင်ရှလေ"

"ရှောင်ရှက အခု လူပုံစံ ပြောင်းနိုင်နေပြီလား”

"သူ့ ခွန်အားနဲ့ မလုံလောက်သေးဘူး၊ မူးနေတော့ သူ့ချီစွမ်းအင်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ လူပုံသဏ္ဍာန် ပြောင်းမိသွားတာ။ အမူပြေတာနဲ့ နဂိုပုံစံအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်" ရွှယ်အန်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။