အခန်း (၃၇၀-၃၇၂)

အခန်း (၃၇၀) အမှောင်ကောင်စီ

အယ်လ်ဒင်တန်၏ နှလုံးသားသည် အကန့်အသတ်မဲ့သော အကြောက်တရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ထိုနေ့က အဖြစ်အပျက်များသည် သူ​၏စိတ်ထဲတွင် ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ အလွန် ပြင်းထန်သော ကျိန်စာတစ်ခုကြောင့် ရာထူးမြင့် မြို့ဝန်တစ်ဒါဇင်ကျော်မျှ သေဆုံးခဲ့ရသည်။ သူ၏ ရာနှင့်ချီသော သက်တမ်းများကို လောင်မြိုက်ခဲ့သည့် ပြတ်သားသော လုပ်ဆောင်ချက်ကြောင့်သာ မဟုတ်ပါက၊ သူသည်လည်း ပျက်စီးခြင်းမှ လွတ်မြောက်နိုင်ဖွယ် မရှိပေ။

'ဒီလူက ဘယ်သူများလဲ။ သူက ဘာလို့ ဒီလောက် အစွမ်းထက်နေတာလဲ'

အယ်လ်ဒင်တန် တွေးတောနေစဉ် သူ​၏မျက်နှာအမူအရာသည် အလွန် နက်နဲစွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ပြီးနောက် ရွှယ်အန်းသည် ထိတ်လန့်မှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေသော တင်းရန်နှင့် အခြားသူများကို လှည့်ကြည့်၍ အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့က သွေးမျိုးနွယ်စုနဲ့ ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်နိုင်မယ်လို့ တကယ်ထင်နေတာလား၊ ဦးနှောက်ထဲမှာ ဘာတွေများ ရှိနေကြတာလဲ"

တင်းရန်နှင့် အခြားသူများ​၏ မျက်နှာများသည် ရွှယ်အန်း၏ စကားကြောင့် နီမြန်းသွားကြသည်။ အထူးသဖြင့် ခရင်းခွလက်နက်တစ်ခုဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ကို ထိုးစိုက်ခံရကာ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုမျိုး ခံစားနေရသော တင်းရန်က ပို၍ပင် စိတ်ထိခိုက်နေရသည်။

"ခင်ဗျားလည်း ဟွာရှားလူမျိုးဆိုတော့ ခင်ဗျားကို ဒီတစ်​ခါတော့ ကျုပ် ကယ်​လိုက်မယ်​" ဤသို့ဖြင့် ရွှယ်အန်းက အယ်လ်ဒင်တန်ကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ကျုပ် ခင်ဗျားကို နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ်က မသတ်ခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ခါတော့ ခင်ဗျား လွတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ရွှယ်အန်းသည် စကားပြောနေစဉ် ရုတ်တရက် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားကာ အယ်လ်ဒင်တန်ဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

"လူသား၊ မင်းရဲ့ခွန်အားကို ကျုပ် အသိမှတ်ပြုတယ်၊ ဒါပေမယ့် သွေးမျိုးနွယ်စုရဲ့ တော်ဝင်မြို့စားကို လျှော့တွက်ခဲ့တဲ့အတွက် မင်း ပေးဆပ်ရလိမ့်မယ်" အယ်လ်ဒင်တန်က ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

သူ​၏ စကားများ ပြီးဆုံးသည်နှင့် ရွှယ်အန်းသည် သူ့ကို ကောင်းကင်မှ မြေပြင်ပေါ်သို့ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ပြီဖြစ်သည်။ ပြီးနောက် ရွှယ်အန်း အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“နားငြီးလိုက်တာ”

ဤသို့ဖြင့် လက်သီးနောက်တစ်ချက် ကျရောက်လာသည်။ ဤလက်သီးချက်သည် အယ်လ်ဒင်တန်​၏ ဦးခေါင်းကို မြေကြီးထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားစေကာ မြေကြီးတွင် ချိုင့်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားစေသည်။ ထိတ်လန့်စိတ်နှင့် ဒေါသစိတ်တို့ ရောနှောနေသော အယ်လ်ဒင်တန်သည် သွေးအလင်းရောင်များဖြင့် တောက်ပလာ၍ ရွှယ်အန်းနှင့် အသေအကျေ တိုက်ပွဲဝင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပုံပေါ်သည်။ သို့သော် ရွှယ်အန်းသည် တစ်ချက်ပြီး တစ်ချက် ထိုးနှက်၍ ဖြည်းညှင်းစွာ သိပ်ဆို့နေပုံရသည်။

သို့တိုင်ပင်၊ သွေးမျိုးနွယ်စု​၏ တော်ဝင်မြို့စား ဟု ခေါ်ရန် ထိုက်တန်သော အယ်လ်ဒင်တန်သည် ရွှယ်အန်း၏ ပြင်းထန်သော လက်သီးချက်များအောက်တွင် ချက်ခြင်းပင် မူလအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ဤနည်းဖြင့် ရွှယ်အန်းက သူ့ကို နည်းလမ်းတကျ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ အယ်လ်ဒင်တန်၏ နှလုံးသားတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ရွှယ်အန်း၏နည်းလမ်းများသည် အလွန် ခက်ထန်သောကြောင့် သူ​၏ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားအားထုတ်မှုများသည် မအောင်မြင်နိုင်ခဲ့ပေ။ ဤအဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်မှုသည် သူ၏ ပြင်းထန်သော သွေးစွမ်းအင်ဖြင့်ပင် သူ့ကို ညက်ညက်ကြေသွားစေမည်ဖြစ်သည်။

ကြံမိကြံရာဖြစ်နေသော အယ်လ်ဒင်တန်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"သွေးလွတ်မြောက်ခြင်းနည်းပညာ"

ဤသည်မှာ သူ၏ နောက်ဆုံး အသက်ကယ် လျှို့ဝှက်နည်းပညာဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ​၏ခန္ဓာကိုယ်သည် သွေးအလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပလာ၍ ပျောက်ကွယ်လုနီးပါးဖြစ်နေချိန်တွင် ရွှယ်အန်း၏လက်သည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ရောက်ရှိသွားကာ ထွက်ပြေးရန်ကြိုးစားနေသော အယ်လ်ဒင်တန်ကို ဆုပ်ကိုင်၍ ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ပြန်လာခဲ့"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် အယ်လ်ဒင်တန်ကို ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ တိုက်ရိုက် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ထိုအခါ အယ်လ်ဒင်တန်သည် အလွန် ထိတ်လန့်သွားသည်။

"မင်း... မင်းဘယ်သူလဲ"

ရွှယ်အန်းက ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒီမေးခွန်းကို ကျုပ် အကြိမ်ကြိမ် ဖြေပြီးပြီ၊ ဒီတစ်ခါ ခင်ဗျားကို ထပ်ပြောပြဖို့ ပျင်းနေပြီ"

ထိုစကား​၏အဆုံးတွင် အယ်လ်ဒင်တန်ကို စင်ကြယ်သော အဖြူရောင် မီးတောက်များက ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။

အယ်လ်ဒင်တန်သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အလင်း မီးတောက်တွေ၊ မင်းက အလင်းရောင် ဘုရားကျောင်းကလား"

ရွှယ်အန်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ကျုပ်က ခင်ဗျားတို့ သွေးမျိုးနွယ်ဝင်တွေကို သတ်ဖို့ ဒီကိုရောက်လာတာ"

သူ​၏စကားများပြီးဆုံးသည်နှင့် မီးတောက်များသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားကာ အယ်လ်ဒင်တန်ကို ဗလာနတ္ထိဖြစ်သည်အထိ လောင်ကျွမ်းသွားလေသည်။ ရွှယ်အန်း၏လက်ထဲတွင် တော်ဝင်မြို့စား သွေးပုလဲတစ်လုံး ပေါ်လာခဲ့သည်။ ရွှယ်အန်းသည် ၎င်း သေချာစစ်ဆေးပြီးနောက် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ အယ်လ်ဒင်တန်သည် အနှစ်တစ်ထောင်ကျော် နေထိုင်ခဲ့သည့် နတ်ဆိုးအိုကြီးတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူ၏ သွေးပုလဲရှိ ပင်ကိုအုပ်စိုးမှုအာဏာသည် အခြားသူများထက် ပြင်းထန်လှသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်၌ ထိုနေရာတွင်ရှိနေသူတိုင်းသည် ရွှယ်အန်းကို အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

အထူးသဖြင့် တင်းရန်​၏ ပါးစပ်သည် ဘဲဥသုံးလုံးမျှ အံကိုက်ဝင်နိုင်သည်အထိ အဟောင်းသားဖြစ်နေလေသည်။ ဤအမျိုးသားကို လေယာဉ်ပေါ်တွင် လှောင်ပြောင်ခဲ့ဖူးသည်ကို သူမ ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ ဤအတွေးသည် သူမကို တုန်ရီသွားစေသည်။ သူမသည် အမှန်တကယ် သေကြောင်းကြံစည်နေခြင်းသာဖြစ်သည်။ ထင်ရှားကျော်ကြားသော တော်ဝင်မြို့စားအယ်လ်ဒင်တန်သည် ရွှယ်အန်း၏လက်၌ သေဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု ကွင်တီနာသည်လည်း မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် အယ်လ်ဒင်တန်မိသားစု​၏ အခြားသော သွေးမျိုးနွယ်စုဝင်များသည်လည်း အလျင်အမြန် ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ မိသားစုခေါင်းဆောင် အသတ်ခံရခြင်းကို မြင်သောအခါ အိမ်တော်ထိန်းကဲ့သို့ အခြား သစ္စာရှိသူတချို့သည် ရွှယ်အန်းဆီ ဟိန်းဟောက်၍ ချီတက်လာကြသည်။

ရွှယ်အန်းက လှုပ်ရှားတော့မည့်အချိန်တွင် ရွှယ်ရှန်းသည် သူမ၏လည်ပင်းတွင် ဆွဲချိတ်ထားသော ချင်မုနှလုံးသား ဒယ်ပြားကို ချွတ်ယူကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မှော်မိန်းကလေးအသွင် ကူးပြောင်းခြင်း"

ဒယ်ပြားသည် ရုတ်တရက် ကြီးမားလာသည်။

"Ultraman၊ တိုက်ခိုက်မှု"

ဒယ်ပြားသည် လေတိုက်သံများနှင့်အတူ အရှေ့သို့ ချီတက်သွားလေသည်။

ဘုံး

ဒယ်ပြားသည် အရှေ့ဆုံးမှ ချီတက်နေသော သွေးမျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ဦးကို ရိုက်ချလိုက်ရာ၊ ၎င်းသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြားပြားဝပ်သွားလေသည်။ အထင်သေးမခံလိုသော နျန်နျန်သည်လည်း တစ်ဖက်တွင် သူမ၏ဒယ်ပြားကို ပျော်ရွှင်စွာ တိုက်ခိုက်ရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ ဤသွေးမျိုးနွယ်စုဝင်များသည် ယေဘုယျအားဖြင့် (ဗြိတိသျှ) မှူးမတ် သို့မဟုတ် မြို့ဝန်ပိုင်တို့​၏ ခွန်အားအဆင့်တွင် ရှိနေသူများဖြစ်သည်။

ရွှယ်အန်း ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဖန်တီးထားသော ချင်မုနှလုံသား ဒယ်ပြားနှင့် ရင်ဆိုင်ရာ၌ ၎င်းတို့ကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ရန် ခွန်အား မရှိပေ။ ကလေးမလေးနှစ်ဦးသည် အချိန်အနည်းငယ်ခန့်ဖြင့် ၎င်းတို့အားလုံးကို အလဲထိုးနှက်လိုက်ကြသည်။ ဤအချိန်တွင် ၎င်းတို့ဤနေရာသို့ မရောက်မီ ရွှယ်ရှန်းနှင့် နျန်နျန်တို့က မည်သို့ကြောင့် ကူညီပေးမည်ဟု အော်ဟစ်ပြောနေကြသည်ကို ကွင်တီနာက သဘောပေါက်သွားသည်။ ဤကလေးမလေးနှစ်ဦးက သွေးမျိုးနွယ်စု​၏ သန်မာသော အဖွဲ့ဝင်များကို အမှန်တကယ် အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

"ဖေဖေ၊ ဖေဖေ၊ သမီးတို့ ဘယ်လောက်တောင် တော်လဲဆိုတာ ဖေဖေ မြင်ပြီလား" ရွှယ်ရှန်းနှင့် နျန်နျန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

ရွှယ်အန်းက ခေါင်းညိတ်၍ ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ရှန်းရှန်းနဲ့ နျန်နျန်က အရမ်းတော်တာပဲ"

ထိုအချိန်တွင် အန်းယန်သည် Lei Zun ၏ အနှစ်သာရများပါရှိသော ဒယ်ပြားကို ထုတ်ယူ၍ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ဘုံး

မိုးကြိုးသွားများစွာ တိုက်ရိုက် ဆင်းသက်လာကာ မတ်တပ်ရပ်ရန် ရုန်းကန်နေကြသော သွေးမျိုးနွယ်စုဝင်များကို ပြာပုံဖြစ်သည်အထိ ပစ်ချလိုက်သည်။ မိုးကြိုး၏ စွမ်းအင်သည် ဤအမှောင်မျိုးနွယ်စုများထံ ထိခိုက်မှုများ ပိုမို သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ထို့အပြင် အန်းယန်၏ ဒယ်ပြားထဲတွင် ကောင်းကင်ကိုးဘုံ​၏ အထွတ်အမြတ် မိုးကြိုး တည်ရှိနေသည်။

ထိုသို့သော ပေါင်းစပ်မှု သွေးမျိုးနွယ်စုဝင်အနည်းငယ်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းက အလွန် ရိုးရှင်းလှသည်။ မကြာမီတွင် အယ်လ်ဒင်တန်မိသားစု၏အဖွဲ့ဝင်များသည် အားလုံးနီးပါး သုတ်သင်ခံလိုက်ရသည်။ ရွှယ်အန်းသည် ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းများစွာကို သူ၏ စိတ်အာရုံမှတစ်ဆင့် ခံစားခဲ့ရသောကြောင့် ၎င်းတို့​၏ အခြေအနေအတွက် စိတ်မကောင်းမဖြစ်ပေ။ အယ်လ်ဒင်တန်မိသားစုသည် သေဆုံးရန် ထိုက်တန်ကြသူများဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် တော်ဝင်မြို့စား သွေးပုလဲကို ရရှိခဲ့သောကြောင့် ဤတစ်ကြိမ်၌ အကျိုးအမြတ်သည်လည်း ကောင်းမွန်လှသည်။ တင်းရန်ကဲ့သို့သော အပြင်ထွက်ရန် ပြင်ဆင်နေကြသော အခြားသူများသည် တစ်ဦးကို တစ်ဦးကြည့်ပြီးနောက် ရွှယ်အန်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ လေးလေးနက်နက် ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

"အသက်ကိုကယ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ အရှင်"

ရွှယ်အန်းသည် သူ​၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြ၍ လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ဤလူများနှင့် ပတ်သက်၍ ထူးထူးခြားခြား ခံစားချက်မျိုး မရှိပေ။ သူသည် အခန့်သင့်နေသောကြောင့်သာ ၎င်းတို့ကို ကယ်တင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ၎င်းတို့ထံမှ တောင်းပန်မှုများနှင့် ကျေးဇူးတင်မှုများကို လက်ခံရန်ပင် ပျင်းရိလွန်းလှသည်။ တင်းရန်နှင့် အခြားလူများသည်လည်း ဤနေရာတွင် ဆက်မနေဝံ့သောကြောင့် ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ထွက်သွားကြလေသည်။

သိပ်မကြာမီတွင် မြို့ဝန် စီဆယ် အသတ်ခံရ၍ တော်ဝင်မြို့စားအယ်လ်ဒင်တန်အဆုံးသတ်သွားပြီဟူသော သတင်းသည် ဥရောပ​၏ အမှောင်လောကတစ်ခွင်ကို တုန်လှုပ်ချောက်ချားစေသည့် လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

county S ၊ သွေးတောင်တန်းရှိ သွေးမျိုးနွယ်စုကောင်စီ။

၎င်းသည် သွေးမျိုးနွယ်စုဝင်အားလုံး၏ နှလုံးသားထဲရှိ နတ်ကုန်းမြေဖြစ်သည်။ လင်းလက်စွာ ထွန်းညှိထားသည့် ခမ်းနားကြီးကျယ်သော ခန်းမကြီးထဲတွင် အာဏာဆန်သော အသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

"တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျုပ်တို့ရဲ့ တော်ဝင်မြို့စားကို သတ်လိုက်တယ်၊ ဒီလူရဲ့ဇာစ်မြစ်ကို ချက်ချင်း ရှာလာခဲ့"

“ဟုတ်ကဲ့"

ရွှေလင်းနို့ပေါင်းများစွာသည် ပြန်လည် တုံ့ပြန်ပြီးနောက် ညကောင်းကင်ယံတွင် ပျံသန်းသွားကြသည်။ အမှောင်ကောင်စီအတွင်းရှိ အင်အားကြီးပုဂ္ဂိုလ်များသည် ထိုသတင်းကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားကြသည်။

မျက်နှာပြင်တွင် အနက်ရောင် မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးကွယ်နေသော အမှောင်စုန်းမက ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒီလင်းနို့တွေက တကယ်ကြီး ရှုံးသွားတယ်ဆိုတော့ ကျွန်မရဲ့ စိတ်နှလုံးသားကို တကယ် တောက်ပသွားစေတယ်"

ပြီးနောက် နှစ်မီတာခန့် မြင့်မားသော အမျိုးသားတစ်ဦးက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျုပ်တို့ဆီမှာ တော်ဝင်မြို့စား မဆုံးရှုံးရတာ တော်တော်ကြာပြီ။ ဒီလူကို လျှော့တွက်လို့မရပါဘူး၊ စုံစမ်းဖို့ တစ်ယောက်ယောက် စေလွှတ်လိုက်"

“ဟုတ်ကဲ့"

"အလင်းရောင် ဘုရားကျောင်းဘက်ကရော အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ" ထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားက အမှောင်စုန်းမကို မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အရင်က အတိုင်းပါပဲ၊ ဒီနေ့ သူတို့ဆီက ဘုရားကျောင်းတစ်ခုကို ကျွန်မ ဖျက်ဆီးလိုက်တယ်၊ မနက်ဖြန်ကျရင် သူတို့က ကျွန်မရဲ့ စုန်းတွေကို သတ်ပစ်လိမ့်မယ်" အမှောင်စုန်းမက စူပုပ်၍ အရွှန်းဖောက်လိုက်သည်။

"အလင်းရောင် ဘုရားကျောင်းမှာ ထူးခြားတာတွေ ရှိနေတယ်လို့ ဟိုတလောက ခံစားမိလိုက်တယ်၊ သူတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို စောင့်ကြည့်ဖို့ မမေ့နဲ့"

"ကောင်းပါပြီ၊ ကျွန်မ နားလည်ပါတယ်၊ ရှင်တို့ တိုက်တန်ကြီးတွေ အဲ့လိုပဲ အမြဲတမ်း သတ္တိကြောင်ကြလား" အမှောင်စုန်းမက ရယ်မောကာ ရယ်ပြုံး၍ စနောက်လိုက်သည်။

အခန်း (၃၇၁) ကျုပ်အရှေ့မှာ မြင့်မြတ်ချင်ယောင် လာဆောင်နေတာလား

ရွှယ်အန်းသည် သူ​၏မိသားစုကို ခရီးသွားနေရာမှ ခေါ်ထုတ်လာသောအခါ လန်ဒန်မြို့​၏ လမ်းများသည် ညဦးပိုင်း မီးရောင်များဖြင့် လင်းလက်နေပြီဖြစ်သည်။

ရွှယ်အန်းက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်​။

"ကွင်တီနာ၊ ဒီလိုနဲ့ နောက်တစ်ရက် ကုန်လွန်သွားပြန်ပြီ။ အယ်လ်ဒင်တန်သေသွားတာတောင် သုံးရက်ရှိပြီ၊ ခင်ဗျားပြောသလို သွေးမျိုးနွယ်စုက လက်စားချေဖို့ လာကြတဲ့အရိပ်အယောင်တောင် မတွေ့ရသေးပါလား"

"အယ်လ်ဒင်တန်က သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်ကောင်စီထဲမှာ တော်ဝင်မြို့စားဖြစ်ပြီး သူနဲ့ ရွယ်တူတွေကြားမှာ မင်းသားတစ်ပါးအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရတာပါ။ သူ့ရဲ့သေဆုံးမှုက ကောင်စီကို တုန်လှုပ်စေမှာ သေချာပါတယ် ဒါပေမယ့် ဘာလို့ ဘယ်သူမှ မလာသေးတာလဲဆိုတာတော့ ကျွန်မလည်း သေချာ မသိသေးပါဘူး" ကွင်တီနာက လေးစားစွာ ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် ယခုအခါ ရွှယ်အန်းကို နတ်ဘုရားကဲ့သို့ ဖြစ်တည်မှုအဖြစ် မှတ်ယူထားသောကြောင့် ယခင်အချိန်က မပြောဝံ့သော သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်ကောင်စီအကြောင်းကိုပင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောနေခဲ့သည်။

"ဒီသွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်ကောင်စီက ဘာလဲ၊ ဒါက အရမ်း အစွမ်းထက်တာလား" ရွှယ်အန်းက ဘာသိဘာသာ မေးလိုက်သည်။

"သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင် ကောင်စီက ဩဇာကြီးမားတဲ့ သွေးမျိုးနွယ်စုဝင်တွေအားလုံးက အမှုကိစ္စတွေ ဆွေးနွေးတဲ့ နေရာတစ်ခုပါ၊ ခေါင်းဆောင်တွေက မင်းညီမင်းသားတွေဖြစ်ပြီး သူတို့ထဲမှာ သွေးမျိုးနွယ်စုဝင်က ဒုတိယမျိုးဆက်တွေလည်း ရှိတယ်လို့ ပြောကြပါတယ်"

ထိုသို့ကြားသောအခါ ရွှယ်အန်းမှာ စိတ်ဝင်တစား ဖြစ်သွားလေသည်​။

"သွေးမျိုးနွယ်စုမင်းသားတွေ... ဒုတိယမျိုးဆက် ဟားဟား၊ သူတို့ကို သွေးပုလဲတွေအဖြစ် စုစည်းနိုင်ရင် တော်ဝင်မြို့စား ထက်တောင် ပိုပြီး သန်မာမှာ သေချာတယ်။ သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင် ကောင်စီက ဘယ်မှာလဲဆိုတာ ခင်ဗျား သိလား"

ကွင်တီနာက မဲ့ရွဲ့၍ ပြုံးကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ကျွန်မရဲ့ စွမ်းအင်၊ အဆင့်အတန်းမျိုးနဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သိနိုင်မှာလဲ။ သေဆုံးသွားတဲ့ မ​ြို့ဝန် စီဆယ်တောင် မသိနိုင်ဘူး။ ဒါက သွေးမျိုးနွယ်စုရဲ့ နတ်ကုန်းမြေလေ| မြို့စား ဒါမှမဟုတ်ရင် အဲ့ဒီ့အထက်က တန်ခိုးရှင်တွေပဲ သိနိုင်တာ"

ရွှယ်အန်းသည် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသည်။

အန်းယန်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မတို့က အလျင်လိုနေတာမှ မဟုတ်တာ ယောက်ျားရယ်။ ရှုခင်းကြည့်တဲ့ ခရီးစဉ်အဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး ဖြေးဖြေးချင်း ရှာကြတာပေါ့"

ရွှယ်အန်းက ပြုံးလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ"

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကလေးမလေးနှစ်ဦးသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရေရွတ်လိုက်ကြသည်။

“သမီးတို့ ဗိုက်ဆာနေပြီ၊ ဖေဖေ”

"ဒါဆို ညစာသွားစားကြရအောင်" ရွှယ်အန်းက ပြုံးရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ညစာအကြောင်း ပြောလိုက်သည်နှင့် ကလေးမလေးများ၏ မျက်လုံးများကို တောက်ပစေသော်လည်း ၎င်းတို့၏ စိတ်အားထက်သန်မှုများ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

"ဟမ်ဘာဂါနဲ့ အာလူးချောင်းကြော် မစားချင်တော့ဘူး" ရွှယ်နျန်က နှုတ်ခမ်းစူလိုက်သည်။

"ငါးကြော်လည်း မစားချင်တော့ဘူး၊ အရမ်း မုန်းစရာကောင်းတာပဲ" ရွှယ်ရှန်းသည်လည်း သူမ​၏ မကျေနပ်ချက်များကို ဖွင့်ဟလိုက်သည်။

ဤစကားများကို ကြားသောအခါ ကွင်တီနာ​၏ အမူအရာသည် အနည်းငယ် ကိုးရိုးကားရားဖြစ်သွားလေသည်။ လွန်ခဲ့သော ရက်များအတွင်း ကွင်တီနာ၏လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ရွှယ်မိသားစုသည် လန်ဒန်ရှိ နာမည်ကြီးနေရာများအားလုံးကို သွားရောက် လည်ပတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ စားသောက်ချိန်မှလွဲလျှင် ကျန်အရာအားလုံးသည် အဆင်ပြေခဲ့ကြသည်။

ကွင်တီနာသည် ကနဦးတွင် ၎င်းတို့မိသားစုကို စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်သို့ စိတ်အားထက်သန်စွာ ပို့ဆောင်ခဲ့သည့်အပြင် ထိုနေရာရှိ အစားအသောက်များက အလွန် အရသာရှိကြသည်ဟု ကတိပေးခဲ့​သောကြောင့် အန်းယန်နှင့် ကလေးမလေးနှစ်ဦးက အနည်းငယ် မျှော်လင့်ထားသော်လည်း အစားအသောက်ကို မြည်းစမ်းကြည့်သောအခါ ၎င်းတို့အားလုံး အံ့ဩသွားကြသည်။ အစားအသောက်များက အရသာရှိနေခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ၎င်း​၏ အရသာသည် အလွန် ဆိုးဝါးနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အစားအသောက် မစုံလင်မှုနှင့် အရသာ ပေါ့ရွှတ်ရွှတ်ဖြစ်ခြင်းသည် အလွန် စိတ်တိုဖွယ်ကောင်းလှသည်။ စားပွဲပေါ်တွင် ဟင်းနှစ်မျိုး၊ အကြော်စုံတစ်ပွဲနှင့် အာလူးထောင်းတစ်ပွဲသာ အမြဲတစေ ရှိနေခဲ့သည်။ ထိုသို့သော ကြောက်မက်ဖွယ် ချက်ပြုတ်မှုမျိုးသည် ရွှယ်အန်း​၏ ဟင်းချက်ကျွမ်းကျင်မှုဖြင့် အရသာ အဆင့်မြင့်နေကြသော အန်းယန်နှင့် ကလေးမလေးများ​၏ ထောက်ခံမှုကို မရရှိနိုင်ပေ။

"ကျွန်မ အရင်က အကြံပြုထားတဲ့ စားသောက်ဆိုင်တွေက သာမန်စားသောက်ဆိုင်တွေပါ အရှင်။ အဲ့ဒီဆိုင်တွေက အရသာနဲ့ အသွင်အပြင်တွေက အရမ်းရိုးစင်းတယ်ဆိုပေမယ့် အခု ကျွန်မ အကြံပြုထားတဲ့ စားသောက်ဆိုင်က သခင်မလေးတွေကို သေချာပေါက် စိတ်ကျေနပ်စေမှာပါ" ကွင်တီနာက ထပ်မံ ကတိပေးလိုက်သည်။

ကလေးမလေးနှစ်ဦးက အနည်းငယ် သံသယဖြစ်နေကြသည်။

" မယုံပါဘူး၊ ကွင်တီနာက လူလိမ်ကြီး"

ကွင်တီနာသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အရသာ အလွန် ကောင်းမွန်မည်ဟု အာမခံ၍ ကျိန်ဆိုလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကလေးမလေးနှစ်ဦးက တုံ့ဆိုင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

"ကောင်းပြီ ဒါဆို ထပ်ပြီး စမ်းကြည့်ရအောင်" အန်းယန်သည်လည်း ခေါင်းညိတ် သဘောတူလိုက်သည်။

ကွင်တီနာ ညွှန်းခဲ့သော စားသောက်ဆိုင်သည် လန်ဒန်၏ အစည်ကားဆုံး ခရိုင်တွင် တည်ရှိ၍ ၎င်းသည် ခမ်းနားသော အပြင်ပန်း အသွင်အပြင်များဖြင့် အဆင့်အတန်းမြင့်စွာ ပုံဖော်ထားသည်။ အတွင်းပိုင်းတွင် စနစ်တကျ စီစဉ်ထားသော မီးရောင်ကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်သည် အလွန် သက်တောင့်သက်သာရှိ၍ စိတ်အပန်းပြေစေသည့်အပြင် အနောက်တိုင်းဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားသော စားပွဲထိုးများသည် ၎င်းတို့​၏ လေးလံသော ဗြိတိသျှ လေယူလေသိမ်းများဖြင့် လမ်းညွှန်နေကြသည်။

အနည်းဆုံးလျှင် စားသောက်ဆိုင်၏ လေထုပတ်ဝန်းကျင်အရ အမှတ်ပြည့်ရခဲ့သည်။ ညစာစားသူများစွာသည် ရွှယ်အန်းနှင့် သူ၏အဖော်များကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေကြသည်။ ဤနေရာရှိ အများစုသည် ဥရောပမျိုးနွယ်များဖြစ်ကြသောကြောင့် အနက်ရောင်ဆံပင်နှင့် မျက်လုံးများရှိနေသော ရွှယ်အန်းနှင့် သူ၏မိသားစုသည် ထင်ရှားပေါ်လွင်လှသည်။

ထို့အပြင် ရွှယ်အန်းနှင့် သူ့မိသားစု​၏ ဆွဲဆောင်လွန်းသော အသွင်အပြင်များက ၎င်းတို့​၏ အာရုံကို ဖမ်းစားစေခဲ့သည် ။ အထူးသဖြင့် အလွန် ချစ်စဖွယ်ကောင်းလှသော ရွှယ်ရှန်းနှင့် ရွှယ်နျန်တို့ ကလေးမလေးနှစ်ဦးသည် လူအုပ်ကြီးထံမှ ချစ်ခင်ကြင်နာမှုသော အကြည့်များစွာကို ရရှိနိုင်ခဲ့သည်။ အစားအသောက်များသည် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရောက်ရှိလာသည်။

နောက်ဆုံးတွင် အကြော်စုံများ မဟုတ်တော့ဘဲ စေ့စပ်သေချာစွာ ချက်ပြုတ်ထားသည့် အသားကင်များဖြစ်လာသည်။

ကလေးမလေးနှစ်ဦးသည် အလွန် ဆာလောင်နေကြသောကြောင့် စားစရာများ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် အသားကင်များကို လက်ဖြင့်စိတ်မရှည်စွာ ဆွဲယူ၍ စားသောက်လိုက်ကြသည်။ ဤမြင်ကွင်းက လူအများအပြား​ကို ရယ်မောစေခဲ့သည်။

သို့သော် ဤဖော်ရွေသော ရယ်မောသံများကြားတွင် နားဝင်မချိုသော အသံတချို့ ရှိစမြဲဖြစ်သည်။

ကောက်ကျစ်သော အမူအရာနှင့် တရုတ်အမျိုးသမီးတစ်ဦးက လှောင်ရယ်လိုက်သည်။

"လက်နဲ့ စားလိုက်တာလား။ ဘယ်လောက် ဗရုတ်သုတ်ခဆန်ပြီး သိက္ခာမဲ့လိုက်သလဲလို့"

သူမနှင့် အတူထိုင်နေသည့် အမျိုးသားသည်လည်း စက်ဆုပ်စွာ လှောင်ရယ်လိုက်သည်။

“သူတို့တွေ ဒီလိုအဆင့်အတန်းမြင့် စားသောက်ဆိုင်မျိုးကို အရင်က မရောက်ဖူးကြဘူးဖြစ်မှာပေါ့၊ အနောက်တိုင်း အစားအစာကို ဘယ်လိုစားရမှန်းတောင် သိကြရဲ့လား”

ထိုသို့ပြောနေစဉ် ကြွားဝါစွာ ပြုမူနေဟန်ဖြင့် ဓားနှင့် ခက်ရင်းကို ကောက်ကိုင်ကာ တိကျလှသော ကျင့်ဝတ်သိက္ခာမျိုးနှင့် အသားကင်ကို ဂရုတစိုက် စတင်လှီးဖြတ်လိုက်သည်။

လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက စံနှုန်းပြည့်မီလွန်းရာ၊ လန်ဒန်မြို့​၏ ဇီဇာအကြောင်ဆုံး လူကြီးလူကောင်းများပင် အပြစ်ရှာမတွေ့နိုင်သည့်အထိ စံနှုန်းပြည့်မီလှသည်။ ထိုလူသည် အပိုင်းတစ်ပိုင်းဖြတ်ပြီးနောက် ထိုအသားကင်အပိုင်းကို ကိုက်ချလိုက်ရာ သူ​၏မျက်နှာပေါ်တွင် ပီတိတစ်မျိုး ပေါ်ပေါက်လာသည်။

"တကယ့်ကို တုနှိုင်းမရတဲ့ စားကောင်းသောက်ဖွယ်ပဲ၊ ပြီးတော့ ဒီလိုကျက်သရေရှိတဲ့ စားသောက်မှု ကျင့်ဝတ်အပြုအမူတွေက စစ်မှန်တဲ့ အထက်တန်းလွှာတွေသာ တတ်ကျွမ်းနိုင်မယ်"

၎င်းတို့နှစ်ယောက်​၏ အပြုအမူများသည် စားသောက်ဆိုင်အတွင်းရှိ လူအများ​၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်သွားသည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ လန်ဒန်မြို့​​၏ စစ်မှန်သော လူကြီးလူကောင်းများသည် လုံးလုံးလျားလျားကို ထိတ်လန့်သွားပုံရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အစဉ်အလာဝါဒီ ကျင့်ဝတ် စောင့်ထိန်းသူများလျှင်ပင် ယခုအခါ ထိုနှစ်ဦးကဲ့သို့ မစားသောက်ကြပေ။ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းသည် ပြစ်ဒဏ်ပေးအပ်ရန် တောင်းဆိုနေခြင်းနှင့် ဆင်တူပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ဤအရာများသည် ထိုဇနီးမောင်နှံ​၏ အထက်စီးဆန်၍ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော ခံစားချက်များကို မတားဆီးနိုင်ပေ။

၎င်းတို့သည် အန်းယန်တို့၏ ဦးတည်ရာသို့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ရန်ဆွဟန်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ကလေးမလေးနှစ်ဦးသည် မည်သည်ကိုမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ အသားကင်များကို လက်ဖြင့်ကိုင်ကာ စားသောက်နေဆဲဖြစ်သည်။

ရွှယ်အန်းသည် သူ၏ မျက်ခုံးများကို အနည်းငယ် ပင့်တင်လိုက်သည်။

'ငါ့ရှေ့မှာ လာပြီး မြင့်မြတ်ချင်ယောင်ဆောင်နေလား'

ပြီးနောက် သူသည် လက်လှမ်းပြလိုက်သည်။ စားပွဲထိုးသည် ချက်ခြင်းပင် အလျင်အမြန် ရောက်လာသည်။

"ဘာများ ကူညီပေးရမလဲ၊ ဆရာ"

“တူငါးချောင်းယူလာခဲ့ပါ၊ ကျုပ်တို့တရုတ်လူမျိုးတွေက ဒီဓားတွေ ခက်ရင်းတွေနဲ့ ကျင့်သားမရဘူး” ရွှယ်အန်းက ဘာသိဘာသာ ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စုံတွဲက တစ်ဦးကို တစ်ဦးကြည့်၍ လှောင်ပြောင် ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

"ဒီလို အနောက်တိုင်းစားသောက်ဆိုင်မျိုးမှာ တူတွေ လာတောင်းနေတာလား"

"ဟုတ်​ပါ့​ တကယ်​ရယ်​စရာပဲ"

စားပွဲထိုးသည်လည်း အခက်တွေ ့နေပုံပေါ်သည်။

"စိတ်မရှိပါနဲ့ ဆရာ၊ ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ တူတွေ မပြင်ဆင်ထားလို့ပါ..."

" မပြင်ဆင်ရသေးရင် အခု သွားဝယ်လိုက်ပေါ့။ ကျွန်မသခင် စားသောက်တာကို မနှောင့်နှေးစေနဲ့ နားလည်လား" ကွင်တီနာက နံဘေးမှ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

စားပွဲထိုးက အံ့အားသင့်သွားသည်။

“မိန်းကလေး….”

ကွင်တီနာသည် ခေါင်းခါပြီးနောက် လက်ရာမြောက်သော ရင်ထိုးတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ သူမ၏ ရင်ဘတ်တွင် ချိတ်ဆွဲလိုက်သည်။

စားပွဲထိုးသည် ရင်ထိုးကို မြင်တွေ့လိုက်သည်နှင့် တုန်လှုပ်သွား၍ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ရိုသေလေးစားစွာ ပြောလိုက်သည်။

“လေးစားရတဲ့ (ဗြိတိသျှ) မှူးမတ်ဖြစ်နေတာကိုး၊ ကျွန်တော် ချက်ချင်း ပြင်ဆင်လိုက်ပါ့မယ်”

သူသည် ဤသို့ဖြင့် လှည့်ထွက်သွားသည်။ ဤမြင်ကွင်းသည် လူများစွာကို အံ့အားသင့်စေခဲ့ရာ၊ လန်ဒန်​၏ သက်ကြီးရွယ်အို လူကြီးလူကောင်းအချို့သည် ကွင်တီနာ ထုတ်ဖော်ပြသသည့် ရင်ထိုးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ထိုင်ခုံမှ မတ်တပ်ထရပ်ကာ အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

“(ဗြိတိသျှ) မှူးမတ်”

သူတို့​၏ မျက်နှာအသွင်အပြင်တွင် ရိုသေလေးစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ကွင်တီနာသည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် အံ့ဩမှင်သက်နေသော ဇနီးမောင်နှံဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်မ သခင်က ဘယ်လိုပဲ စားချင်ပါစေ ရှင်တို့နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ"

ကွင်တီနာ၏ မျက်လုံးများသည် ပြောနေစဉ်တွင် သွေးရောင် အရိပ်အမြွက်များဖြင့် တောက်ပလာသည်။

အခန်း (၃၇၂) မိမိကိုယ်ကို သိက္ခာချခြင်း

အမျိုးသမီးနှင့် အမျိုးသားတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် တဆတ်ဆတ် တုန်ရီလာကာ ၎င်းတို့​၏မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ Country Y ၏ ယဉ်ကျေးမှုကို အပြင်းအထန် သဘောကျသူများအနေဖြင့် (ဗြိတိသျှ) မှူးမတ်၏ အဓိပ္ပါယ်ကို ၎င်းတို့ သဘောပေါက်ကြသည်။ ဤသည်မှာ အလယ်ပိုင်းခေတ် မဟုတ်သော်လည်း (ဗြိတိသျှ) မှူးမတ်ဟူသော ခေါင်းစဉ်ရှိခြင်းသည် လူတစ်ဦး၏ လူမှုအဆင့်အတန်းကို သက်သေပြနိုင်ဆဲဖြစ်သည်။

“ကျုပ်… ကျုပ်တို့…” အမျိုးသားသည် မတ်တပ်ထရပ်ပြီးနောက် စကားများ ထစ်ငေါ့စွာဖြင့် တစ်စုံတစ်ခုကို ရှင်းပြရန် ကြိုးစားနေသည်။

စားပွဲထိုးသည် ချွေးများ တသွင်သွင် စီးကျလျက် လျှောက်လာခဲ့ရာ၊ အနောက်မှ ခန်းမမန်နေဂျာ လိုက်ပါလာသည်။

"ဆရာ၊ ဒီမှာ တောင်းဆိုထားတဲ့ တူတွေပါ" စားပွဲထိုးသည် အသစ်စက်စက် တူငါးစုံကို စားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်တယ်။

ခန်းမမန်နေဂျာက ရိုသေလေးစားသော အပြုံးမျိုးဖြင့် ချဉ်းကပ်လာသည်။

"အရှင်မှူးမတ်၊ အရှင်နဲ့ အရှင့်ရဲ့ လေးစားရတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေကို ကျွန်တော်တို့ စားသောက်ဆိုင်က ကြိုဆိုပါတယ်။ စိတ်ကျေနပ်မှု မရှိတာမျိုးများ ရှိပါသလား"

ခန်းမမန်နေဂျာသည်လည်း အနည်းငယ် ထိတ်လန့်နေမိသည်။ ကွင်တီနာ ဝတ်ဆင်ထားသော ရင်ထိုးသည် အနည်းဆုံးလျှင် နှစ်ရာကျော် သက်တမ်းရှိသော ရှေးဟောင်း ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်၍ သူမသည် အသစ် ခန့်အပ်ထားသော (ဗြိတိသျှ) မှူးမတ်မဟုတ်ဘဲ ရှေးခေတ်မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာကြောင်း ညွှန်ပြနိုင်သည်။ ပြီးနောက် တရုတ်မိသားစု၏ ဖြစ်တည်မှုသည် အလွန့်အလွန် မြင့်မြတ်မှုမျိုး ဖြာထွက်နေသောကြောင့် ပို၍ပင် ထူးကဲသော အဆင့်အတန်းမျိုးကို ထုတ်ဖော်ပြသနေသည်။ ထိုသို့သော ပုဂ္ဂိုလ်များသည် ၎င်းတို့၏ စားသောက်ဆိုင်တွင် လာရောက် စားသောက်သောအခါ အမြင့်မားဆုံး လောကဝတ်နှင့် လေးစားမှုများဖြင့် ဧည့်ခံရန် ထိုက်တန်လှသည်။

ကွင်တီနာက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အရသာက မဆိုးပါဘူး၊ ပတ်ဝန်းကျင်ကလည်း သာယာတယ်၊ ဒါပေမယ့် ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေက လူတစ်ချို့ကြောင့် ဖျက်ဆီးသွားပ​ြီ"

ဤသို့ဖြင့် ကွင်တီနာသည် ဖြူဖျော့နေသော စုံတွဲကို ညွှန်ပြလိုက်သည်​။

"တခြားလူတွေကို လှောင်ပြောင်တယ်၊ ဒီလိုလူကြီးလူကောင်း မဆန်တဲ့ အပြုအမူမျိုးရှိတဲ့ လူတွေနဲ့ စားသောက်ရတာက ကျွန်မကို စော်ကားသလို ခံစားရစေတယ်"

ဤပြင်းထန်သော ပြစ်တင်ဆုံးမမှုသည် စားသောက်ဆိုင်ရှိ လူများစွာကို ခေါင်းညိတ်သဘောတူစေခဲ့သည်။

ခန်းမမန်နေဂျာသည် ပို၍ ရိုသေလေးစားစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အဆင်မပြေမှုတွေ ဖြစ်ခဲ့ရတဲ့အတွက် တကယ် တောင်းပန်ပါတယ် အရှင်မှူးမတ်။ ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော် ဖြေရှင်းလိုက်ပါ့မယ်"

ဤသို့ဖြင့် ခန်းမမန်နေဂျာသည် စုံတွဲ​၏ စားပွဲဆီကို လျှောက်လှမ်းသွားလေသည်။

"ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်စလုံးကို ဒီနေရာက မကြိုဆိုပါဘူး၊ အခု ထွက်သွားပေးပါ"

"ဘာလို့လဲ၊ ဒါက ခွဲခြားဆက်ဆံနေတာပဲ" ထိုအမျိုးသမီးသည် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ခဲ့ရာ၊ ယခင်က သူမ၏ “မြင့်မြတ်သော” အပြုအမူကိုပင် မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ပေ။ သူမ၏ အော်ဟစ်သံသည် စားသောက်ဆိုင်ရှိ လူများစွာကို လှည့်ကြည့်လာစေသည်။ ရွှယ်အန်းသည်လည်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ခွဲခြားဆက်ဆံမှုတဲ့လား၊ မဟုတ်ပါဘူး" ခန်းမမန်နေဂျာသည် ခေါင်းခါ၍ အဝေးတွင်ရှိနေသော ရွှယ်အန်းနှင့် သူ၏အပေါင်းအဖော်များကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ပြီးနောက် စုံတွဲဆီသို့ ပြန်လှည့်လာခဲ့သည်။

"ခင်ဗျားရော ဟိုဘက်က လူကြီးမင်းကရော တရုတ်ပြည်ကဆိုတာ အသိသာကြီးပဲ။ ခွဲခြားဆက်ဆံတာ အမှန်ဆိုရင် ကျုပ်တို့က သူ့ကိုကျ ဘာလို့ထွက်မသွားခိုင်းတာလဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ခင်ဗျားရဲ့ အခြေအမြစ်မရှိတဲ့ သရော်လှောင်ပြောင်မှုတွေက ခင်ဗျားကို သဘောထားသေးသိမ်ပြီး မလိုမုန်းထားပုံပေါက်စေလို့ပဲ။ အကြောင်းမရှိဘဲ ကိုယ့်လူမျိုးကို လှောင်ပြောင်တဲ့လူတွေကို ကျုပ်တို့ မကြိုဆိုဘူး။ ကျေးဇူးပြုပြီး ထွက်သွားပေးပါ"

အမျိုးသမီးသည် ဆွံ့အနေသော်လည်း ဆက်လက် ငြင်းခုံချင်ပုံပေါ်သည်။ တစ်ဖက်တွင် အမျိုးသားက ခေါင်းညိတ်၍ ဦးညွှတ်နေပြီဖြစ်သည်။ "ကောင်းပါပြီ၊ မန်နေဂျာ။ ကျွန်တော်တို့ အခု ထွက်သွားတော့မှာပါ"

၎င်းတို့၏ ခယအောက်ကျို့၍ ကြောက်ရွံ့နေသော အမူအရာများသည် လူအများကို တိတ်တဆိတ် ခေါင်းခါမိသွားစေသည်။ လူတစ်ဦးသည် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဦးစွာ မလေးစားနိုင်လျှင် တခြားလူများ​၏ လေးစားမှုကို ခံယူရန် မမျှော်လင့်သင့်ပေ။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ထွက်သွားကြလေသည်။

၎င်းတို့ထွက်သွားပြီးနောက် မန်နေဂျာသည် တောင်းပန်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာဖြင့် ရောက်လာသည်။

"ကြုံခဲ့ရတဲ့ ပြဿနာတွေအတွက် ကျွန်တော် တကယ် တောင်းပန်ပါတယ်။ အနာဂတ်မှာ ကျွန်တော်တို့ဆီ လာတဲ့ဧည့်သည် အမျိုးအစားကို ပိုပြီး အာရုံစိုက်သွားမှာပါ။ တခြားအခက်အခဲတွေရှိရင် ကျွန်တော်ကို အချိန်မရွေး ပြောနိုင်ပါတယ်။ သာယာတဲ့ စားသောက်ချိန်လေး ဖြစ်ပါစေ"

မန်နေဂျာသည် စကားပြောပြီးနောက် ပြန်ထွက်သွားခဲ့သည်။ ကွင်တီနာသည် သူထွက်သွားသည်နှင့် နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချလိုက်ရာ၊ သူမ မြှင့်တင်ထားသည့် အထက်တန်းလွှာ အရောင်အဝါသည်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ခပ်တိုးတိုး ညည်းညူလိုက်သည်။

"ပင်ပန်းလိုက်တာ"

ရွှယ်အန်းက ပြုံးလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားက အထက်တန်းလွှာအဖြစ် ကစားရတာ မပျော်ဘူးထင်တယ်"

"အရူးတွေပဲ အထက်တန်းလွှာဖြစ်ချင်ကြမှာ၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒီ့နှစ်ထောင်ချီ အမွေအနှစ်တွေရှိနေတဲ့ လူတွေက တကယ်အပူအပင်မရှိဘူး ထင်နေတာလား။ ရှေးဟောင်း မျိုးဆက်အရ ဘယ်သူတွေက သွေးမျိုးနွယ်စုကို ယှဉ်နိုင်မှာလဲ။ ဒါတောင် သူတို့တွေ အပေါ်ယံပဲ ရည်မွန်ချင်ယောင်ဆောင်ပြီး အတွင်းစိတ်မှာ ကြမ်းကြုတ်ပြီး လောဘကြီးကြတယ် မဟုတ်ဘူးလား။ သူတို့တွေက တခြားလူတွေကို လှည့်စားဖို့ အဟောင်ဆောင်နေကြတာပါ" ကွင်တီနာက သရော်လိုက်သည်။

ရွှယ်အန်းသည် ဝိုင်ကို သောက်လျက် သဘောတူလိုက်သည်။

“ခင်ဗျားပြောတာ လုံးဝမှန်တယ်”

ထိုအချိန်တွင် အန်းယန်သည် သူမ၏ ပန်းကန်ပြားပေါ်ရှိ အသားကင်ကို တူများ အသုံးပြု၍ စေ့စေ့စပ်စပ် ကိုင်တွယ်နေသည်။ သူမသည် ထိုသို့ပြုလုပ်ပြီးနောက် အနည်းငယ် မကျေနပ်ဖြစ်နေပုံရသည်။

"အနောက်တိုင်းအစားအသောက်တွေကို မုန်းလိုက်တာ၊ အကင်သေးသေးလေးကို ဒီလိုပန်းကန်ကြီးကြီးနဲ့ ထည့်ထားတယ်။ အနောက်တိုင်းအစားအသောက်ကနေ တစ်ခါမှ ဗိုက်မပြည့်ဖူးဘူး၊ အမြဲတမ်း အိမ်ပြန်ပြီး ခေါက်ဆွဲပဲ ပြုတ်စားနေရတယ်"

ကွင်တီနာသည် စိတ်အားထက်သန်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"သခင်မ ပြောတာ မှန်ပါတယ်၊ ကျွန်မလည်း အဲ့လိုပဲ ခံစားမိတယ်။ အဲ့ဒါကြောင့် ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်တွေက သာမန်စားသောက်ဆိုင်တွေကို သွားကြည့်ဖို့ အကြံပြုခဲ့တာ၊ အမဲသား ဘာဂါက အသားကင်ထက် ပိုအရသာရှိပြီး စျေးလည်း သက်သာတယ်လေ"

ရွှယ်အန်းက မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ တိတ်တဆိတ် ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် သူ​၏လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ စားပွဲထိုးသည် ချက်ခြင်းပင် ပြေးလာခဲ့သည်။

"ဆရာ"

“ဒီအသားကင်တွေ…” ရွှယ်အန်းက စားပွဲပေါ်ရှိ ပန်းကန်များကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"နောက်ထပ်... ဟင်း ဆယ်ပွဲချပေး"

စားပွဲထိုးသည် အနည်းငယ် မှင်သက်သွားသည်။

"ဆယ်ပွဲစာ လိုချင်တာ သေချာပါလား၊ ဆရာ"

"ဟုတ်တယ်"

စားပွဲထိုးသည် ရှုပ်ထွေးနေသော မျက်နှာထားဖြင့် အော်ဒါပြုလုပ်ရန် မီးဖိုချောင်သို့ ထွက်သွားလေသည်။

ရွှယ်အန်းက အန်းယန်ကို အလိုလိုက်စွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ကိုယ်နောက်ကို လိုက်လာတုန်း မင်းကို ဘယ်တုန်းက ဗိုက်မပြည့်ပဲ ထားလို့လဲ။ ဒီနေ့ စိတ်ကျေနပ်သရွေ ့ စားလိုက်... လိုအပ်ရင် စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုလုံးကို မှာလိုက်မယ်”

အန်းယန်သည် ဝမ်းသာအားရ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရာ၊ သူမ၏မျက်နှာတွင် ရွှင်မြူးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ ကွင်တီနာသည် သခင်​၏ သူ့ဇနီးအပေါ်ထားရှိသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် အကန့်အသတ်မဲ့လှသည်ဟု ခံစားမိလျက် အားကျစွာ ကြည့်နေမိသည်။ မကြာမီတွင် စီးဆင်းနေသော ရေများကဲ့သို့ အသားကင်များ ရောက်ရှိလာကြရာ၊ ကလေးမလေးနှစ်ဦးသည် ဝမ်းသာအားရ စားသောက်ကြတော့သည်။

ရွှယ်အန်းသည် ဝိုင်ဖန်ခွက်ကို ကိုင်လျက် အပြုံးဖြင့် ကြည့်နေသည်။ ထိုအချိန်တွင် အပြင်ဘက်မှ လူနှစ်ဦး ဝင်လာကြသည်။ ထိုလူနှစ်ဦး၏ အသွင်အပြင်သည် စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုလုံးကို တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားစေသည်။ မိန်းကလေး နှစ်ဦးအနက် တစ်ဦးက အရပ်ရှည်၍ တစ်ဦးက အရပ်ပုသူဖြစ်သည်။ အရပ်ရှည်သော မိန်ကလေးသည် ဆယ့်ခုနစ်နှစ်၊ တစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ်ဝန်းကျင်ဟု ထင်မှတ်ရ၍ ကျန်တစ်ဦးမှာ ငါးနှစ်ခြောက်နှစ်ခန့်သာ ရှိသေးသည်။

မိန်းကလေးနှစ်ဦးစလုံးသည် သာမန်အ၀တ်အစားများ ၀တ်ဆင်ထားကြ၍ ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးတွင် ထူးထူးခြားခြား လှပသည်ဟုသာ ဖော်ပြနိုင်သည့် ဆံပင်ရှည်များ ရှိနေသည်။ သို့တိုင်ပင် ၎င်းတို့၏အမူအရာသည် အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့ဖွယ်ကောင်းနေသည်။ အမျိုသားအများအပြားက ထိုမိန်းကလေးနှစ်ဦးကို တအံ့တဩ ကြည့်နေကြသည်။

ရွှယ်အန်းသည် အနည်းငယ် မျက်ခုံးပင့်၍ မိန်းကလေးနှစ်ဦးကို စိတ်ဝင်စားစွာဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"လန်ဒန်မြို့မှာ ဒီလိုမျိုး သတ္တဝါတွေလည်း ရှိတယ်လား၊ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ"

ထိုအချိန်တွင် စားပွဲထိုးသည်လည်း အံ့အားသင့်မှုမှ သတိပြန်ဝင်လာ၍ အရှေ့သို့ ခပ်မြန်မြန် လှမ်းလာခဲ့သည်။

"ဘာများ သုံးဆောင်ချင်ပါလဲ၊ အမျိုးသမီးတို့"

မိန်ကလေးတစ်ဦးက ပြုံးပြလာ၍ ကျန်အသက်ငယ်သော မိန်းကလေးက ကလေးဆန်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အသားကင် စားချင်တယ်"

စားပွဲထိုးက ပြုံးပြ၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤစားသောက်ဆိုင်သည် ယေဘုယျအားဖြင့် ပုံမှန်စားသုံးသူများထံမှ ဖိတ်ကြားမှုမျိုး လိုအပ်ကာ သူစိမ်းများအတွက် မဖွင့်လှစ်ထားပေ။ သို့သော် ရုပ်ရည်ချောမော လှပသူများသည် လန်ဒန်မြို့တွင် အမြင့်ဆုံးအခွင့်အရေးကို ကိုယ်စားပြု၍ ကဏ္ဍပေါင်းစုံ​၏ ဦးစားပေးမှုကို ခံယူနိုင်သည်။ ထို့အပြင် ထိုကဲ့သို့သော မိန်းကလေးနှစ်ဦး၏ တောင်းဆိုမှုကို ငြင်းဆန်ဝံ့ပါက လန်ဒန်မြို့​၏ လူကြီးလူကောင်းများက သူ​၏ခေါင်းကို တုတ်ကောက်ဖြင့် ရိုက်နှက်လိမ့်မည်ဟု စားပွဲထိုးက ယုံကြည်နေသည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့် နောက်ကိုလိုက်ခဲ့ပါ"

စားပွဲထိုးက ၎င်းတို့နှစ်ဦးအတွက် ပြတင်းပေါက်နားရှိ ထိုင်ခုံတစ်ခုကို အမြန်စီစဉ်ပေးလိုက်သည်။

ငယ်ရွယ်သော မိန်းကလေးက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မတို့ကို ထောင့်တစ်နေရာမှာပဲ စီစဉ်ပေးပါ၊ လူသတိမထားနိုင်လေ ပိုကောင်းလေပဲ”

စားပွဲထိုးက ခေတ္တရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် သဘောပေါက်သွားသည်။

“ကောင်းပါပြီ”

ပြီးနောက် မိန်းကလေးနှစ်ဦးသည် ရွှယ်အန်းတို့၏ စားပွဲနှင့် မဝေးလှသော ထောင့်တစ်နေရာတွင် ထိုင်လိုက်ကြသည်။ မိန်းကလေးနှစ်ဦးကို မြင်သောအခါ ရှန်းရှန်းနှင့် နျန်နျန်တို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် စားသောက်မှုကို ရပ်တန့်၍ စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေကြသည်။