သာမန်မိန်းမတစ်ဦး မဟုတ်ပါ
Vol. 55 Ch. 824
လင်ဝမ်ရွန်ကို ထားခဲ့ပြီးနောက် လုချန်း ချန်ဝမ်ရွန်ထံသို့ ရောက်လာကာ သူမ၏ သွယ်လျသော ခါးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖက်ထားလိုက်သည်။
ပင်မဧည့်ခန်းမတွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ရန် သို့မဟုတ် ဒူးထောက်ထိုင်ရန်အတွက် ခင်းထားသော ကော်ဇောတစ်ချပ် ရှိသည်။ လုချန်းက ကုလားထိုင်များပေါ်တွင် ထိုင်ရန် အမြဲတိုက်တွန်းခဲ့သော်လည်း သူ၏ဇနီးများက ဒူးထောက်ထိုင်ခြင်းကိုသာ နှစ်သက်ကြသည်။
လုချန်းလည်း ထိုအချိန်တွင် တင်ပျဉ်ခွေဝင်ထိုင်လိုက်ပြီးနောက် ရပ်နေသေးသည့် လင်ဝမ်ရွန်ကို မော့ကြည့်ကာ သူ၏ဘေးမှ ကော်ဇောကို ပုတ်၍
“ဝမ်ရွန်။ထိုင်လေ”
လုချန်းက ဝမ်ရွန်ဟု ခေါ်သံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လင်ဝမ်ရွန်၏ မျက်နှာသည် နီရဲသွားပြီးနောက် ဖြည်းညှင်းစွာ ဒူးထောက်၍ သူ၏ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်သည်။
ထို့နောက် လုချန်းက သူ၏ ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် လင်ဝမ်ရွန်၏ သွယ်လျသော ခါးကို တိုက်ရိုက်ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။
လုချန်း၏ လက်သည် လင်ဝမ်ရွန်၏ ခါးကို ထိမိသည့်အခါ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားသော်လည်း အလျင်အမြန်ပင် ထိန်းချုပ်လိုက်နိုင်ပေသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချန်ဝမ်ရွန်က လုချန်းဘက်သို့ မျက်နှာမူကာ
“ကျူးနိုင်ငံတော်ကို စစ်ချီဖို့ ရှင်ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်သွားမယ့်လို့ ကြားရတယ်”
လုချန်းက
“ဟုတ်ပါတယ်။ ကျူးနိုင်ငံတော်ရဲ့ နည်းဗျူဟာ ပုံစံတွေက ကိုင်တွယ်ရ ခက်ခဲမယ်။ ကိုယ်ကိုယ်တိုင် ပါမှ အဆင်ပြေမယ့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်နိုင်တာကြောင့်ပါ။”
လုချန်းသည် ကောင်းကင်လူသားအဆင့်သို့ မရောက်သေးသော်လည်း သူ့တွင်ရှိသော လူသတ်လှံတံကြောင့် ကောင်းကင်လူသား၏ စွမ်းအားကို ရရှိပြီးဖြစ်သည်။ ပို၍တိကျစွာပြောရလျှင် သူ၏ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းသည် ကောင်းကင်လူသား၏ စွမ်းအားကို လုံးဝ ကျော်လွန်သွားပြီဖြစ်သည်။
လုချန်း၏ စကားကို ကြားရသည့်အခါ ချန်ဝမ်ရွန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပူပန်သောက အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာ၏။ ထိုအမူအရာကို လုချန်း ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းဖြစ်သည်။
ထို့နောက် လုချန်းက လက်ကိုမြှောက်၍ သူမ၏ ပါးပြင်ကို ညင်သာစွာ ထိလိုက်ကာ
“ကိုယ့်အတွက် အရမ်း စိတ်ပူနေတာလား”
“ကိုယ့်အတွက် စိတ်ပူနေတယ်ဆိုရင် ပြန်မသွားပါနဲ့တော့။ ကိုယ်နဲ့အတူ ကျူးနိုင်ငံတော်ကို အတူတူ လိုက်ခဲ့ပါလား။ ဘယ်လိုလဲ”
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ချန်ဝမ်ရွန်က ကူရာကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့်
“ကျွန်မတို့ရဲ့ ဆရာမက အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စရှိတယ်လို့ ပြောထားလို့ပါ။”
လုချန်းက အနည်းငယ် ပြုံး၍
“သူက မင်းကို လှည့်စားနေတာပဲ။ သူ့မှာ ဘာအရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စရှိနိုင်မှာလဲ။”
“ဒါပေမဲ့ ကိုယ်ကလည်း ပြောကြည့်ရုံပါ။ မင်းကို တကယ်တမ်းလည်း စစ်မြေပြင်ကို ခေါ်သွားပြီး အသက်အန္တရာယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်စေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။”
အကယ်၍ အသားစီး အနေအထားဖြင့် အင်အားသုံး၍ တိုက်ခိုက်နိုင်ပါက ချန်ဝမ်ရွန်အား စစ်မြေပြင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းကစိုးရိမ်စရာမဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အခြားဘက်တွင်လည်း ကောင်းကင်လူသား စွမ်းအားရှင်များရှိပြီး ကောင်းကင်လူသား စွမ်းအားရှင်များကို ခုခံနိုင်သော နည်းလမ်းများပင် ရှိနေသည်။
ရှနိုင်ငံတော်နှင့် ကျူးနိုင်ငံတော်ကြား စစ်ဖြစ်တော့မည်ဖြစ်ရာ မမျှော်လင့်သော အခြေအနေများ ပေါ်ပေါက်နိုင်သောကြောင့် လုချန်း က သူ၏ ဇနီးမယားများအား အန္တရာယ်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားမည် မဟုတ်ပေ။
ထိုအချိန်တွင် လုချန်းက အနည်းငယ် ရှက်သွေးဖြာနေသော ချန်ဝမ်ရွန်၏ အေးစက်သော ပါးပြင်ကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး
“စိတ်ချပါ။ တကယ်လို့ အန္တရာယ်ရှိလာရင် ကိုယ် ချက်ချင်း နောက်ဆုတ်ပါ့မယ်။”
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် လုချန်းက လင်ဝမ်ရွန်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ
“ဝမ်ရွန်။ ဒီတစ်ခါတော့ ဒေါ်လေး ရွန်ရွန်နဲ့အတူ ပြန်သွားသင့်တယ်။”
လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်သို့ တစ်ခေါက် ထပ်မံသွားရောက်ချင်ကြောင်း လင်ဝမ်ရွန် ပြောခဲ့ဖူးသည်။
လင်ဝမ်ရွန်က ချက်ချင်းပင်
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မင်းကြီး။”
လုချန်းက
“မိသားစုတွေပဲဗျာ။ ဒီလို ဆက်ဆံနေစရာ မလိုပါဘူး။ လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်က ဒေါ်လေးရဲ့အိမ်ပဲ။ ဒေါ်လေးရဲ့အိမ်ကိုသွားတာကို ကျွန်တော် တားဆီးလို့ မရပါဘူး။”
ချန်ဝမ်ရွန်နှင့် လင်ဝမ်ရွန်တို့သည် လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာနေထိုင်ခဲ့ကြရသဖြင့် ထိုနေရာကို သူတို့၏ အိမ်ကဲ့သို့ သဘောထားပြီး အလွန် တွယ်တာကြသည်။ ထို့ကြောင့် ပြန်သွားချင်ပါက လုချန်း တားဆီးမည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော်လည်း စိတ်ထဲတွင်တော့ သူတို့ကို လွှတ်ပေးရမည်ကို အနည်းငယ် နှမြောတသဖြစ်နေမိသည်။
ထိုအချိန်တွင် လုချန်းက ချန်ဝမ်ရွန်၏ သွယ်လျသော ခါးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထပ်မံပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး ပြုံးရယ်ကာ
“ကိုယ့်ရဲ့ အမျိုးသမီးတို့။ ညလည်း နက်နေပြီဆိုတော့ အနားယူကြစို့။”
ထိုစကားကို ကြားရသည့်အခါ ချန်ဝမ်ရွန်နှင့် လင်ဝမ်ရွန်တို့က ခပ်တိုးတိုးဖြင့်
“အင်း” ဟုသဘောတူလိုက်ကာ ဘာမှ ထပ်မပြောကြတော့ချေ။
မကြာမီပင် လုချန်းလည်း သူတို့နှစ်ဦးကို ပွေ့ဖက်ကာ ကုတင်ဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။
နောက်ရက် အနည်းငယ်အတွင်းတွင် သူတို့ ရန်ခရိုင်မှ ထွက်ခွာတော့မည်ဖြစ်သည်။ သူတို့ ထွက်ခွာပြီးနောက် ခွဲခွာရသည်ကို စိတ်မကောင်း မဖြစ်ရစေရန် ဤရက်များတွင် သူတို့နှစ်ဦးနှင့်အတူ အချိန်ဖြုန်းရန် လုချန်း စဉ်းစားထားသည်။
ခဏအကြာတွင် လုချန်းက ချန်ဝမ်ရွန်၏ ခါးကို ပွေ့ဖက်ထားပြီး သူမ၏ နားသို့ ကပ်၍
“ကိုယ်တစ်ခုခု တွေးနေခဲ့တာ။ မင်းမှာ ကလေးတစ်ယောက် ရလာခဲ့ရင် ဆရာမက မင်းကို ကိုယ့်ဘေးမှာ အမြဲနေခွင့် ပေးမလားလို့။”
ချန်ဝမ်ရွန်၏ မျက်နှာ နီရဲသွားပြီး
“မသိဘူး။”
လုချန်းက ရယ်လိုက်ပြီး
“ဒါဆို ဒီကမ္ဘာကြီးကို ကိုယ်သိမ်းပိုက်ပြီးတဲ့နောက် ဆရာမကို ကိုယ်တိုင်မေးကြည့်ရမယ်။”
ထိုသို့ ပြောနေရင်း လုချန်း ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို တွေးလိုက်မိပြန်သည်။ အလုပ်ရှုပ်နေရင်းကပင် ဆက်၍
“တကယ်တော့ တခြားနည်းလမ်းလည်း ရှိပါသေးတယ်။ ဆရာမက မင်းက သူ့နောက်လိုက်တာကို ကြိုက်တယ်မဟုတ်လား။ ဆရာမလည်း ကိုယ့်ဘေးမှာ ရှိနေမယ်ဆိုရင် မင်းကိုယ်နဲ့ မခွဲရတော့ဘူး။”
လုချန်း၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ချန်ဝမ်ရွန်လည်း လုချန်း၏ ဆိုးသွမ်းသော စိတ်ကူးကို ချက်ချင်း သိမြင်လိုက်၏။ သို့သော် သူမ ဂရုမစိုက်ပေ။ ယခုအချိန်သည် ထိုကိစ္စကို စိတ်ပူရန်အချိန် မဟုတ်ပေ။ ခပ်တိုးတိုး ညည်းတွားပြီးနောက်
“ဆရာမက သာမန်မိန်းမတစ်ယောက် မဟုတ်ပါဘူး”
အတိတ်တုန်းက လုချန်းနှင့် ယွမ်ရှန်ရှန်တို့၏ ဆက်ဆံရေးကို ချန်ဝမ်ရွန် စိုးရိမ်ခဲ့ဖူးပေသည်။ သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် လုချန်းက သူမနှင့် လင်ဝမ်ရွန်တို့ နှစ်ဦးလုံးနှင့် မကြာခဏ အတူနေလာသဖြင့် သူမ တဖြည်းဖြည်းကျင့်သားရသွားခဲ့သည်။
လုချန်းနှင့် လင်ဝမ်ရွန်တို့၏ ဆက်ဆံရေးကိုလည်း သူမ စိတ်ပူခဲ့ဖူးသော်လည်း ယခုတော့ ဂရုမစိုက်တော့ချေ။ ထို့အတူပင် လုချန်းနှင့် ယွမ်ရှန်ရှန်တို့၏ ဆက်ဆံရေးကိုလည်း ဂရုမစိုက်တော့ပေ။
သို့သော် ယွမ်ရှန်ရှန်ကို သိထားသူတစ်ဦးအနေနှင့် သူမအား လုချန်း၏ အိပ်ရာထဲသို့ ထည့်သွင်းရန် အလွန်ခက်ခဲနိုင်ကြောင်း နားလည်ထားသည်။
ယွမ်ရှန်ရှန်သည် အဆင့်မြင့် ကျင့်စဉ် လောကမှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး နှစ်ပေါင်းထောင်ကျော် နေထိုင်ခဲ့ရသူဖြစ်သည်။ သူမသည် ထူးချွန်သော အမျိုးသား အမျိုးမျိုးကို တွေ့မြင်ခဲ့ရပြီးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လုချန်းအပေါ် စိတ်ဝင်စားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
တကယ်တမ်းတော့ ခက်ခဲရုံသာ ဖြစ်ပြီး မဖြစ်နိုင်သည်တော့ မဟုတ်ချေ။ လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်တွင် ရှိနေစဉ်က ယွမ်ရှန်ရှန် လုချန်းအကြောင်းကို မကြာခဏ ပြောလေ့ရှိသည်ကို ချန်ဝမ်ရွန် ကြားရဖူးသည်။ ထို့ကြောင့် ယွမ်ရှန်ရှန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် လုချန်းအတွက် နေရာတစ်ခု ရှိနေသည်ကို ဖော်ပြနေသည်။
ယွမ်ရှန်ရှန်သည် လုချန်းကို အမြဲလိုလို ရှုံ့ချခဲ့သော်လည်း သူမတွင် လုချန်းအပေါ် ခံစားချက်အချို့ ရှိနေကြောင်း အမျိုးသမီးတစ်ဦးအနေဖြင့် ချန်ဝမ်ရွန် ပြောနိုင်သည်။
လုချန်း ယွမ်ရှန်ရှန်ကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခြင်း ရှိ မရှိကတော့ သူ၏ အရည်အချင်းအပေါ်တွင်သာ မူတည်ပေလိမ့်မည်။
ချန်ဝမ်ရွန်၏ စကားကို နားထောင်ပြီးနောက် လုချန်း၏ သိမ်းပိုက်လိုစိတ် ပြင်းပြလာပြီး ပို၍ပင် တက်ကြွလာသည်။ ယွမ်ရှန်ရှန်ကို အနိုင်ယူရန် သူမနှစ်သက်အောင် ပိုကြိုးစားခြင်းဖြင့် မလုံလောက်ကြောင်း လုချန်း သိသည်။
သူ့ကိုပို၍နှစ်သက်အောင် ကြိုးစားမည်ဆိုပါက အမျိုးသမီးတစ်ဦး အနေနှင့် အမျိုးမျိုးသော ဆင်ခြင်တုံတရားများကြောင့် အတူ မနေဖို့ ဆုံးဖြတ်နိုင်သည်။
ဥပမာအားဖြင့် ချူးယုချင်ကို ကြည့်နိုင်သည်။ သူမတွင် သူ့အပေါ် နှစ်သက်မှု ရာခိုင်နှုန်း တစ်ရာနီးပါး ရှိသော်လည်း ထုံးတမ်း အစဉ်အလာများ ချည်နှောင်ခံထားရသောကြောင့် သူ၏အမျိုးသမီး ဖြစ်လာရန် ငြင်းဆန်နေခဲ့သည်။
ယွမ်ရှန်ရှန်လည်း ထူးမခြားနားပင်။ သူမတွင် သူ့အပေါ် ခံစားချက်များ ရှိနိုင်သော်လည်း အဆင့်မြင့်ကျင့်စဉ် လောကမှ လာသူဖြစ်၍ သူမ၏ အတွေ့အကြုံကြောင့် ဆင်ခြင်တုံတရားကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်လိမ့်မည်။
ယွမ်ရှန်ရှန်သည် လုချန်းနှင့်အတူ နဂါးဖီးနစ်ယင်ယန်ကျင့်စဉ်ကို အကြိမ်များစွာ ကျင့်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် အကြိမ်တိုင်းတွင် ထိန်းချုပ်မှု လုံးဝမလွတ်သွားမီ စိတ်ကို အလျင်အမြန် ပြန်ထိန်းနိုင်ခဲ့သည်။ ယင်းက သူမ၏ ခိုင်မာသော ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်နိုင်မှုအား ပြသသည်။
ထို့ကြောင့် ယွမ်ရှန်ရှန်ကဲ့သို့ အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ရယူလိုပါက နှစ်သက်မှုကို တိုးပွားစေရုံသာမက သူမ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကာကွယ်မှုများကိုလည်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖြိုဖျက်ပစ်ရမည် ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ချူးယုချင်၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အတားအဆီးများကို သူ အလျင်အမြန် ဖြိုခွဲနိုင်ခဲ့ရခြင်းမှာ သူမက သူ့နှင့်အတူ အချိန်တိုင်း ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။ ကြာရှည်စွာ ကိုယ်ထိလက်ရောက် ထိတွေ့မှုကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် ချူးယုချင်လည်း မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပဲ သူမကိုယ်သူမ လုချန်းအား လုံးဝ အပ်နှံခဲ့သည်။
သို့သော် ယွမ်ရှန်ရှန်ကတော့ မတူချေ။ သူမသည် တောင်ပေါ်တွင်သာ နေထိုင်ပြီး အောက်သို့ ဆင်းမလာချေ။ လုချန်းနှင့် အချိန်ကြာကြာ အတူမနေပေ။
ထို့ကြောင့် ယွမ်ရှန်ရှန်၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အတားအဆီးများကို ဖျက်ဆီးခြင်းက လုချန်းအတွက် အလွန်ခက်ခဲသော အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ယွမ်ရှန်ရှန်ကို သိမ်းပိုက်ရမည့် အခက်အခဲကို တွေးလိုက်သည့်အခါ လုချန်း၏ စိတ်ထဲတွင် မီးတောက်တစ်ခု လောင်ကျွမ်းသွားသည်။ ဟုတ်ပါသည်။ ဒေါသမီးတောက်တော့ မဟုတ်ပေ။ သူ့ကို အနည်းငယ် စိတ်မရှည် ဖြစ်သွားစေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
လုချန်းက ချန်ဝမ်ရွန်၏ နားနားသို့ ကပ်၍ “ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ကို မရရင် သူရဲ့ တပည့်တွေကို စော်ကားပြီး သူရဲ့ တပည့်တွေဆီကနေ ကလေးတွေရအောင် လုပ်မယ်။”
သူပြောလိုက်သည့်အတိုင်းပင် လုချန်း ပို၍ပင် မထိန်းနိုင်တော့ချေ။ ရုတ်တရက် အတွေးသစ်တစ်ခု ဝင်လာကာ
“သူရဲ့ တပည့်တွေကိုပဲ စော်ကားမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူ့ဂိုဏ်းရဲ့ နန်းတော်သခင်ကိုလည်း စော်ကားမယ်။”