ဘိုးဘေးက မင်းကို တိုက်ရိုက်တပည့်အဖြစ် လက်ခံရရင် သိပ်ပျော်သွားမှာပဲ
Vol. 40 Ch. 594
လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မက သူမ၏ လက်သီးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
“တော်စမ်းပါ၊ ယွီယွမ်ဝူ၊ ငါ့ရှေ့မှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ လာမပြောနဲ့။ ငါ နင့်ကို ထိုးလိုက်ရမလား၊ မယုံဘူးလား”
အစ်မဖြစ်သူ ဆူပူသောအခါ ယွီယွမ်ဝူသည်
ဇက်ကလေး ပုဝင်သွားပြီး လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မကို အနည်းငယ် သတိထားဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။
“ကျွန်တော်က ဒီအတိုင်း ပြောကြည့်တာပါ”
သူတို့ဘေးမှ လူငယ်ကမူ လုရီနှင့် အခြားသူများကို ပြုံးပြသည်။ “ဒါက ငါ့ရဲ့ ညီငယ် ယွီယွမ်ဝူပါ၊ ငါက ယွီဟန်ကွမ်း၊ လင်းလောင်ရဲ့ အစ်ကိုကြီးပါ၊ နောက်ဆိုရင် ငါ့ကို ဦးလေးဆရာလို့ပဲ ခေါ်ပါ”
လုရီက ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြုံးကာ နှုတ်ဆက်လိုက်၏။ “တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်၊ ဦးလေးဆရာ”
ဒီ ယွီဟန်ကွမ်းဆိုတဲ့သူက အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်နိုင်လောက်တယ်၊ ငါ အရင်ကတွေ့ခဲ့ဖူးတဲ့ ယွီထျန်းဖုန်းထက်တောင် အားနည်းမှာ မဟုတ်ဘူး။ ယွီထျန်းဖုန်းက ရွှေအင်မော်တယ်တစ်ပါးပဲ၊ ဒီတစ်ယောက်လည်း ရွှေအင်မော်တယ်တစ်ပါးပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်။
လျိုနင်ရွှမ်းနှင့် အခြားသူများကလည်း သူ့ကို နှုတ်ဆက်ကြသည်။
ယွီယွမ်ဝူက ရှေ့သို့တိုးလာပြီး ဆို၏။ “ဒါဆိုရင် မင်းတို့ ငါ့ကိုလည်း ဦးလေးလို့ ခေါ်ရမယ်”
“ဦးလေး”
ယွီဟန်ကွမ်းက အသာအယာ ပြုံးကာ နှိုးဆော်လိုက်သည်။
“အဖေနဲ့ အမေက မင်းတို့ကို စောင့်နေကြပြီ၊ အတွင်းထဲ သွားကြစို့”
ထိုအဖွဲ့သည် နန်းတော်ထဲသို့ အတူတကွ ဝင်ရောက်သွားကြ၏။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လုရီအကြောင်း သိချင်နေသော ယွီယွမ်ဝူက သူ့ကို မေးသည်။
“မင်းက အရမ်းအစွမ်းထက်တဲ့ နေရာလပ်နိယာမကို ကျွမ်းကျင်တယ်လို့ ငါ ကြားတယ်။ ရာရှိုမွန်မျိုးနွယ် ကျူးကျော်တုန်းက မင်း တော်တော်လေး အားကောင်းခဲ့ပုံပဲ”
“ဦးလေး မြှောက်နေပြန်ပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် နေရာလပ်နိယာမကို နည်းနည်းပါးပါးတော့ နားလည်ပါတယ်”
ထိုအခါ ယွီယွမ်ဝူက မနာလိုဟန်ဖြင့် ဆို၏။
“တကယ်လား။ ဒါဆို ကောင်းတာပေါ့၊
နေရာလပ်နိယာမကို ကျွမ်းကျင်ထားတော့ ကြမ်းတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေနဲ့တွေ့ရင် ထွက်ပြေးရတာ လွယ်တာပေါ့”
လုရီမှာတော့ “… …”
သူ၏ မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားသည်။
ဒီကောင်လေးက ဒီတစ်ချက်ပဲ တွေးတတ်တာလား။ ငါက လွယ်လွယ်နဲ့ ထွက်ပြေးတတ်တဲ့ ပုံစံပေါက်နေလို့လား။
ယွီယွမ်ဝူက လုရီကို မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်ကာ ပြောလာ၏။
“စကားမစပ်၊ ရက်အနည်းငယ်ကြာရင် ငါတို့ သိုင်းပြိုင်ပွဲတစ်ပွဲ လုပ်ကြရအောင်။
ဦးလေးထျန်းဖုန်းက မင်းရဲ့အစွမ်းက ငါ့ထက်တောင် အားမနည်းလောက်ဘူးလို့ ပြောတယ်။ ယွီမိသားစုထဲက ကောင်းကင်ဘုံအင်မော်တယ်အဆင့်မှာတော့ ငါက အားအကောင်းဆုံးထဲက တစ်ယောက်လောက် ဖြစ်လောက်တယ်”
လုရီက စိတ်ထဲတွင် ကြုံးဝါးလိုက်သည်။
'ငါ ယွီယွမ်ဝူကို အနိုင်တိုက်ရမယ်။'
[အလုပ်]
ယွီယွမ်ဝူကို အနိုင်တိုက်ပါ။
ဆုလာဘ် - ကြယ်တာရာခြင်ဆီ အစက် ၁၀၀၀၊ သတ်မှတ်ထားသော နိယာမ တစ်ခုကို ၂၀% တိုးမြှင့်ခွင့် နှစ်ကြိမ်၊ အင်မော်တယ်ကျမ်း “ပုံရိပ်ယောင် မိစ္ဆာကျမ်း”
အလုပ်ကို လက်ခံမည် - လက်ခံမည်လား/
ငြင်းမည်လား။
ဆုလာဘ်တွေက တော်တော်လေး ရက်ရောတာပဲ။
လုရီသည် စနစ်မှ အလုပ်ကို တိတ်တဆိတ် လက်ခံလိုက်ပြီးနောက် ပြုံးကာ သဘောတူလိုက်လေသည်။
“ဦးလေးက ဒီလောက် စိတ်ဝင်စားမှတော့
ကျွန်တော့်မှာ ကန့်ကွက်စရာ မရှိပါဘူး”
ယွီယွမ်ဝူ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောလိုက်၏။
“တကယ်လား။ ဒါဆိုရင် သဘောတူလိုက်ပြီနော်”
ထိုအခိုက်အတန့်မှာ လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မက ယွီယွမ်ဝူကို မျက်လုံးလှန်ကြည့်လိုက်ပြီး လုရီ့အား ဆိုသည်။
“ဒီကောင်လေးက နည်းနည်းပျင်းနေလို့ပါ၊ သူ့အဆင့်အတန်းထိ သွားနေစရာ မလိုဘူး”
---
စကားပြောရင်း ထိုအဖွဲ့သည် နန်းတော်၏ စင်္ကြံများနှင့် ရင်ပြင်များကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းကာ ဘေးဘက် ခန်းမဆောင် တစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်သွားကြ၏။
အတွင်းတွင် စားပွဲတစ်လုံး ရှိပြီး၊ ခေါင်းရင်းတွင် ရုပ်ရည် ခန့်ညားသော အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် ရည်မွန်သော ဥပဓိ ရှိသည့် အမျိုးသမီး တစ်ဦးတို့ ထိုင်နေကြသည်။ ဘေးတွင် အစေခံမလေးအချို့က ဟင်းလျာများ ချပေးနေကြ၏။
လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မ လုရီနှင့် အခြားသူများကို ခေါ်ဆောင်လာသည်ကို မြင်သော် ရည်မွန်သော ဥပဓိ ရှိသည့် အမျိုးသမီးက ပြုံးလိုက်သည်။
“လင်းလောင် ပြန်လာပြီပဲ၊ ဒီကို လာခဲ့”
လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မက ပြုံးကာ လျှောက်သွား၏။ “မေမေ၊ မတွေ့ရတာကြာပြီနော်။ ပြီးတော့ ဖေဖေရောပဲ”
သူမ၏ ဘေးမှ ရုပ်ရည် ခန့်ညားသော အမျိုးသားက ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
ထို့နောက် သူက လုရီနှင့် လျိုနင်ရွှမ်းတို့ဘက်သို့ လှည့်ကာ ခပ်ဖွဖွရယ်မောရင်း မေးလာ၏။
“ဒါတွေက မင်းရဲ့ တပည့်တွေလား”
ထိုအခါ လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မက မိတ်ဆက်ပေးလိုက်လေသည်။
“လုရီ၊ လျိုနင်ရွှမ်းနဲ့ သုန်းကုန်းမင်ယွဲ့က တပည့်တွေပါ၊ ဒါပေမဲ့ ယွင်ရှီးနဲ့ ကျန်းရူယွီကတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့ နှစ်ယောက်လုံးက လုရီရဲ့
တာအို လက်တွဲဖော်တွေ ဖြစ်ပြီး အင်မော်တယ်ခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ရှင်တွေ၊ ပါရမီ အရမ်း မြင့်မားကြတယ်”
လုရီနှင့် အခြားသူများက လေးစားစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်ကြ၏။
“အဘိုးဆရာနဲ့ အဘွားဆရာတို့ကို ဂါရဝပြုပါတယ်”
လုရီသည် ရုပ်ရည် ခန့်ညားသော အမျိုးသားကို ကြည့်လိုက်ရာ ထိုသူ့ထံမှ အရှိန်အဝါလှုပ်ခတ်မှု တစ်စုံတစ်ရာ မတွေ့ရသော်လည်း၊ သူ၏ပင်ကိုအသိစိတ်ကမူ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တည်ရှိမှုနှင့် ကြုံတွေ့ရသလို ခံစားနေရသည်။
သူသည် တစ်စက်ကလေးမျှ ပေါ့ဆရန် မဝံ့ရဲချေ။
ဒီပုဂ္ဂိုလ်က အဲ့ဒီ ရွှေအင်မော်တယ် အဆင့်
ယွီထျန်းဖုန်းထက်တောင် ပိုပြီး အားကောင်းနိုင်တယ်။
ရုပ်ရည် ခန့်ညားသော အမျိုးသားက ခေါင်းညိတ်ပြီး သူ၏ အပြုံးမှာ နွေးထွေးလှ၏။
“မဆိုးဘူး၊ အရမ်းကောင်းတယ်။ လုရီ၊ မင်း
ထျန်းမင်စစ်မြေပြင်မှာ တော်တော်လေး ကောင်းကောင်းစွမ်းဆောင်ခဲ့တယ်လို့ ငါကြားတယ်။ လင်းလောင်မှာ မင်းလို တပည့်တစ်ယောက် ရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး၊ ဒါက သူ့ရဲ့ ကံကောင်းခြင်းပဲ”
ဤစကားကို ကြားသော် လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မက ချက်ချင်းပင် ယှဉ်ပြိုင်လိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
“ဒါက သမီး လူရွေးတော်လို့ပါ!”
လုရီက အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ပြုံးလိုက်၏။
“ဒီလို ဆရာကောင်း တစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ဆုံခွင့်ရတာကလည်း ကျွန်တော့်ရဲ့ ကံကောင်းခြင်းပါပဲ”
ထိုအခါ ရုပ်ရည် ခန့်ညားသော အမျိုးသားက သဘောတကျ ရယ်မောလိုက်လေ၏။
“ဟားဟားဟား၊ ငါက ယွီမိသားစု သခင် ယွီရှင်းပဲ။ မင်းတို့အားလုံး လင်းလောင်ရဲ့ တပည့်တွေဖြစ်မှတော့ မင်းတို့လည်း ယွီမိသားစုဝင်တွေပဲ၊ ဒီနေ့က ငါတို့ရဲ့ မိသားစု စားပွဲပဲ။ ဟန်ကွမ်း၊ နောက်ကျရင် သူတို့ကို ယွီမိသားစု သက်သေခံတံဆိပ်ပြားတွေ ပို့ပေးလိုက်ဖို့ အစေခံကို မှာလိုက်”
ယွီဟန်ကွမ်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြုံး၏။
“ဟုတ်ကဲ့”
တည်ကြည်သော အမျိုးသမီးက ညင်သာစွာ ရယ်မောရင်း ဆိုသည်။ “မင်းတို့ ကလေးတွေ ခရီးပန်းလာကြမှာပဲ၊ အရင်ဆုံး စားကြရအောင်”
လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မသည်လည်း
လုရီ၏ ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်ပြီး လုရီနှင့် အခြားသူများကို စားရန် တိုက်တွန်းလိုက်၏။
“လာ၊ စားကြ၊ ဒါတွေအားလုံးက အစားအသောက်ကောင်းတွေချည်းပဲ”
လုရီနှင့် အခြားသူများမှာ စားပွဲပေါ်မှ အရသာရှိသော ဟင်းလျာများအားလုံး အင်မော်တယ်ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်များ ထုတ်လွှတ်နေသည်ကို သဘာဝအတိုင်း သတိပြုမိကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ ရှင်းလင်းစွာပင် အင်မော်တယ်အဆင့်များ ဖြစ်ကြ၏။
ဝိညာဉ်ဝိုင်သည်လည်း အင်မော်တယ်အဆင့်ပင် ဖြစ်သည်။ ဤစားပွဲတစ်ပွဲတည်းကပင် အင်မော်တယ်အဆင့် ကောင်းကင်ဘုံရတနာများစွာကို သုံးစွဲထားနိုင်ခြေများ၏။
ယွီမိသားစုနှင့် အမှန်ပင် ထိုက်တန်လှသည်။ ဤသို့ ခမ်းနားထည်ဝါသော စားပွဲမှာ သာမန်အင်မော်တယ်တစ်ပါး သူ၏ တစ်သက်တာတွင် မြင်တွေ့ရနိုင်သည်ထက်ပင် ပိုမို ကြွယ်ဝချမ်းသာလှ၏။
လုရီသည် ပျော်ရွှင်စွာ စတင်စားသုံးလိုက်ရာ၊ လျိုနင်ရွှမ်းနှင့် အခြားသူများမှာလည်း သဘာဝအတိုင်းပင် စတင်စားသုံးကြသည်။
အစားအစာများအားလုံးမှာ အင်မော်တယ်အဆင့်ဖြစ်သောကြောင့် အင်မော်တယ်အဆင့်သို့
မရောက်သေးသော ယွင်ရှီးနှင့် သုန်းကုန်းမင်ယွဲ့တို့မှာ အနည်းငယ်မျှသာ စားသုံးနိုင်ပြီး ဆက်လက် မစားနိုင်တော့ချေ။ သူမတို့၏ ကိုယ်မှ အင်မော်တယ်ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်မျှင်တန်းများပင် စိမ့်ထွက်လာရာ အလွန်အကျွံ စားသုံးမိကြောင်းကို ညွှန်ပြနေပါသည်။
တက်လှမ်းခြင်းကို ရရှိပြီးဖြစ်သော ကျန်းရူယွီနှင့် လျိုနင်ရွှမ်းတို့မှာ အနည်းငယ် ပိုမိုစားသုံးနိုင်သဖြင့် အခြေအနေ အနည်းငယ် ပိုကောင်းပါ၏။
သို့သော် မကြာမီမှာပင် ထိုနှစ်ဦးမှာလည်း
သူမတို့၏ တူများကို ချထားလိုက်ကြသည်။
လုရီတစ်ဦးတည်းသာ အစားအစာနှင့် ဝိုင်ကို ပျော်ရွှင်စွာ ဆက်လက်သုံးဆောင်နေဆဲ ဖြစ်လေ၏။
ထိုနည်းတူစွာပင် ယွီယွမ်ဝူသည်လည်း လုရီနှင့် ယှဉ်ပြိုင်လိုဟန်တူသည်။ လုရီ စားသမျှကို သူလိုက်၍ စားနေလေ၏။
သို့သော် မကြာမီမှာပင် သူ အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူက စားပြီးခါနီးနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း လုရီမှာ သူ၏ တူများကို မချသေးဘူးလား။
ဒီသားရဲကောင်က ဒီလောက်ကြီးတဲ့ အစာအိမ် ရှိနေတာလား။ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအခြေခံက ငါ့လောက် မမြင့်ပေမယ့် ဘယ်လိုလုပ် ငါ့ထက်တောင် ပိုစားနိုင်ရတာလဲ။
ယွီယွမ်ဝူသည် စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ်
ကျွဲမြီးတိုသွားပြီး ဗိုက်ပြည့်နေသော်လည်း အစားအစာများကို သူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ဆက်လက်ထိုးထည့်နေလေသည်။
သူ အမှန်တကယ် ဆက်မထည့်နိုင်တော့သည့် အချိန်အထိ စားပြီးနောက်တွင်မှ သူသည်
လုရီကို စိတ်ပျက်လက်ပျက် မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။
အနီးအနားမှ ယွီမောင်နှမများမှာလည်း ဤအဖြစ်ကို သဘာဝအတိုင်း သတိပြုမိကြသည်။
ယွီရှင်းနှင့် ယွီမိသားစု၏ သခင်မကြီးတို့မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး နှစ်ဦးလုံး အသာအယာ ပြုံးလိုက်ကြ၏။
ယွီဟန်ကွမ်းက ခပ်ဟဟ ရယ်မောရင်း ဆိုသည်။
“လုရီ၊ မင်းရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်က အရမ်းခိုင်မာတာပဲ၊ ငါ့ရဲ့ တတိယညီလေးတော့ မင်းနဲ့ ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”
ဤစကားကို ကြားသော် လုရီ အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် သူ၏ ဘေးမှ ယွီယွမ်ဝူကို လှည့်ကြည့်လိုက်၏။
ယွီယွမ်ဝူ၏ ပါးစပ်မှာ အနည်းငယ် လှုပ်သွားပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်သည်။
“ကျွန်တော်က ဒီနေ့ နေသိပ်မကောင်းလို့ပါ”