မူကြမ်း၊ ကျောင်းပိတ်ရက် ပထမနေ့၊ အိမ်ကြည့်ခြင်း

ကျန်းကျဲ့က နာကျင်နေသော လက်မောင်းကို ပွတ်သပ်ပြီး စနစ်၏ စာမျက်နှာကို စိတ်ထဲမှ နှိပ်လိုက်သည်။

ယနေ့ မနက်ပိုင်း စာမေးပွဲဖြေဆိုချိန်နှင့် နေ့လယ်ပိုင်း ရေကူးချိန်တွင် သူ၏ ဗဟုသုတ သို့မဟုတ် စွမ်းရည်များက သင်ယူမှုစာရင်းထဲသို့ ပါဝင်နေသည်။

သို့သော်လည်း ယနေ့၏ သင်ယူမှုကြာချိန်က ပုံမှန် ထက် သိသိသာသာ နည်းနေသည်။

သူက ထိုအရာကို သိပ်ဂရုမစိုက်ပေ။

ဘဝက အနားယူချိန်နှင့် ကြိုးစားချိန်ကို မျှတအောင် ထိန်းညှိရမည်ဖြစ်ပြီး စာမေးပွဲမတိုင်မီက သင်ယူမှုပုံစံကို အမြဲတမ်း ထိန်းထားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ ထိုသင်ယူမှုပုံစံကို အမြဲတမ်း ထိန်းထားခဲ့ပါက ဘဝအသစ်ပြန်စ ခြင်း၏ ပျော်ရွှင်မှုက မည်သည့်နေရာတွင် ရှိမည်နည်း။

ကျန်းကျဲ့က ကိုယ့်ကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ခြင်းနှင့် အပန်းဖြေခြင်းတို့ကို ချိန်ညှိပြီး ဘဝကို ပြည့်စုံအောင် နေချင်သည်။

သူက လက်မောင်း နည်းနည်း သက်သာလာသည်ဟု ခံစားရသောအခါ ပုံဆွဲစာအုပ်ကို ထုတ်ပြီး ယနေ့တွေ့မြင်ခဲ့ရသော လှပသည့်အချိန်များကို ပုံဆွဲပြီး မှတ်တမ်းတင်လိုက်သည်။

ပင်လယ်လှိုင်းများ၊ နေရောင်ခြည်၊ သဲသောင်ပြင်၊ လူအုပ်၊ ပင်လယ်စာငှက်များ၊ အဆောက်အအုံများနှင့် အပင်များ စသည့် အစိတ်အပိုင်းများစွာက ပန်းချီကားထဲမှ ဇာတ်ကောင်များ ဖြစ်လာနိုင်သည်။

သူ အများဆုံးဆွဲခဲ့သော ပုံမှာ ချန်းယန်၏ ပုံဖြစ်သည်။

ယနေ့ ရေကူးခြင်း၊ အနားယူခြင်းနှင့် ဆော့ကစားခြင်းများတွင် ချန်းယန်၏ လှုပ်ရှားမှုများနှင့် အပြုအမူများက ကျန်းကျဲ့ကို စွဲလမ်း စေသည်။

သူ ပုံဆွဲနေစဉ် ရုပ်ပုံများက သူ့ဦးနှောက်ထဲတွင် တစ်ပုံပြီးတစ်ပုံ ပေါ်လာသဖြင့် လက်၏အလျင်က ဦးနှောက်၏ လုပ်ဆောင်မှုနှင့် တစ်ခါတစ်ရံ မလိုက်နိုင်တော့ပေ။

ရေကူးပြီးနောက် သူ့လက်မောင်းများ နာကျင်နေသဖြင့် ယခင်ကကဲ့သို့ မသွက်လက်တော့ပေ။ သူက အသေးစိတ်အချို့ကို လျှော့ချကာ သူတွေးလိုက်သည့်အရာများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆွဲသည်။

ဤနည်းဖြင့် ဆွဲထားသော ပုံကြမ်းများက ခံစားချက်များကို မှတ်တမ်းတင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ကျန်းကျဲ့က ပုံဆွဲရတာ ပင်ပန်းလာသောအခါ ရပ်လိုက်သည်။ သူ ဆွဲထားသော ပုံကြမ်းများစွာကို ပြန်ကြည့်ရာ အချို့ပုံများက မမျှော်လင့်ထားသော အသက်ဝင်မှု ရလဒ်များ ရှိနေသည်။

သူက ဤပုံကြမ်းများကို စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်သည်။ အချို့မျဉ်းများက အလွန်အမင်း ချဲ့ကားထားပြီး ပုံပျက်နေသော်လည်း လွတ်လပ် သော အရသာရှိသည်။ ဤပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖန်တီးမှုက ရုပ်ပုံများကို စိတ်ဝိဉာဉ်ဆွဲခြင်း၏ လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးသည်။

ဤအသိနှင့်အတူ သူက ပုံကြမ်းများကို အနည်းငယ် ပြင်ပြီး သီးသန့်သိမ်းထားကာ အချိန်ရှာပြီး ပိုမိုပြည့်စုံသော ပုံများအဖြစ် ဖန်တီးရန် ပြင်လိုက်သည်။

အိပ်ရာမဝင်မီ သူက စနစ်စာမျက်နှာကို ထပ်မံဖွင့်လိုက်သည်။ သင်ယူမှုကြာချိန် အနည်းငယ်တိုးလာသည်ကို တွေ့ရသော်လည်း ပုံမှန်စံနှုန်းကို မမီသေးပေ။

သို့သော်လည်း ဤလ၏ ဆုလာဘ်က ယခင်လထက် နှစ်ဆဖြစ်မည်ဟု တွေးလိုက်ရာ သင်ယူမှုစုဆောင်းခြင်းက ယခင်လ၏ တစ်ဝက်ထက် မနိမ့်ပါက ဤလ၏ ဆုလာဘ်က ပိုမိုများပြားလာမည်ဖြစ်သည်။

သူက မကြာမီ အနာဂတ်အတွက် သူ၏ အစီအစဉ်ကို စဉ်းစားနေစဉ် အိပ်ပျော်သွားသည်။

........

မနက်စောစောတွင် ကျန်းကျဲ့က ရှောင်ကား၏ ဟောင် သံကြောင့် နိုးလာခဲ့သည်။

ရှောင်ကား၏ ခြေလက်နှစ်ဖက်က အိပ်ရာအစွန်းတွင် တင်ထားပြီး ဟင်း.. ဟင်း.. ဟူသော အသံကို လုပ်နေ သည်။

ကျန်းကျဲ့က မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ စိတ်ငြည် လာသောအခါ လက်ကို ဆန့်ကာ ရှောင်ကား၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးသည်။

ရှောင်ကားက သက်တောင့်သက်သာဖြစ်သည့် အသံကို ထုတ်လိုက်သည်။

ကျန်းကျဲ့က ယခင်ကလို ချက်ချင်း အိပ်ရာမှ မထတော့ပေ။

ကောလိပ်ဝင်ခွင့် စာမေးပွဲ ပြီးသွားပြီဖြစ်ပြီး သူ အကောင်းဆုံးကြိုးစားခဲ့သည်။ ရလဒ်လည်း မဆိုးရွားပါဟု ယုံကြည်သည်။ ထို့ကြောင့် သူက ဖိအားမရှိသော အချိန်များကို ခံစားချင်မိသည်။

အမေ ရှုလီက တံခါးကို ဖွင့်ကာ ဝင်လာပြီး သူ နိုးနေသည်ကို မြင်သောအခါ “သား စားမလား” ဟု မေးသည်။

“ချက်ချင်း ထပါ့မယ်” ကျန်းကျဲ့က မျက်လုံးများကို မှေးစင်းပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ရှားပါးသော အပြုအမူဖြစ်သည်။ ယခင်က အမေသည် သူ့ကို နိုးသောအခါ ဤမျှ နူးညံ့မှု မရှိခဲ့ပေ။

ကောလိပ်ဝင်ခွင့် စာမေးပွဲ ပြီးသွားသဖြင့် မိဘများ၏ စိတ်ခံစားချက်များသည်လည်း ကောင်းမွန်လာပြီး လိုအပ်ချက်များသည်လည်း များစွာ လျော့နည်းလာသည်။

သူက ဖြည်းဖြည်းချင်း အိပ်ရာမှ ထပြီး လက်နှင့်ခြေထောက်များကို အကြောဆန့်လိုက် သည်။

မနေ့က ရေကူးပြီးနောက် ခြေလက်များက နာကျင်နေသင့်သော်လည်း ယနေ့တွင် ပြင်းထန်သော တုံ့ပြန်မှု မရှိတော့ပေ။ ဤသည်မှာ စနစ်၏ မြှင့်တင်မှု၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ပြနေ သည်။

သူက မျက်နှာသစ်ပြီး စားရန် ထိုင်လိုက်သည်။

အမေက ခေါက်ဆွဲပြုတ်နှင့် ကြက်ဥသခွားသီးကို ချက်ထားသည်။

ကျန်းကျဲ့ ထမင်းစားနေစဉ် ကျန်းယီက “မင်း ဒီနေ့ ဘာလုပ်မလဲ” ဟု မေးသည်။

ကျန်းကျဲ့က “ကျွန်တော် ပန်းချီခန်းကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်မယ်။ ပြီးရင် အိမ်ရှာကြတာပေါ့။ အဲဒီကြားထဲမှာ ကျွန်တော် ပန်းချီခန်းအသစ်တစ်ခုကိုလည်း ငှားချင်တယ်” ဟု ပြောသည်။

ကျန်းယီက “အနုပညာစာမေးပွဲက ပြီးသွားပြီ၊ ပန်းချီခန်း ထပ်ငှားဦးမှာလား” ဟု မေးသည်။

ကျန်းကျဲ့က “အဖေ၊ စဉ်းစားကြည့်ပါဦး။ ဒီပိုက်ဆံတွေကို ဘယ်လိုရခဲ့လဲ။ ပိုကောင်းတဲ့ ဖန်တီးမှုတွေကမှ ပိုများတဲ့ ပိုက်ဆံတွေကို ရစေတာ။ အခန်းသေးရင် ပန်းချီကားသေးသေးလေးတွေပဲ ဆွဲနိုင်လိမ့်မယ်” ဟု ပြောသည်။

ကျန်းယီက “မင်းအမေနဲ့ ငါ တိုင်ပင်ပြီးပြီ။ အိမ်ဝယ်တာ ကောင်းပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အနာဂတ်မှာ မင်းအတွက် ပြင်ဆင်ပေးရမှာပဲ။ ဘယ်မှာ ဝယ်မယ်ဆိုတာ စဉ်းစားပြီးပြီလား” ဟု မေးသည်။

ကျန်းကျဲ့က ကြိုတင်စဉ်းစားထားပြီး ဖြစ်သည်။

“ဟိုင်ချင်လမ်း၊ ကျင်းရွှဲလမ်း၊ ယွဲ့ယန်လမ်း။ မြို့လယ်ခေါင်မှာပဲ တတ်နိုင်သမျှ ရွေးပါ့မယ်”

သူ ပြောနေသည့်နေရာများက ပင်းဟိုင်တွင် လူနေမှုအဆင့်အတန်း အကောင်းဆုံးနေရာများ ဖြစ်သည်။

ကျန်းယီက သား၏ ရွေးချယ်မှုကို ကြားသောအခါ “ဘာလို့ ဒီနေရာတွေကို ရွေးတာလဲ။ အဲဒီနေရာတွေမှာ အိမ်တွေက အရမ်းဈေးကြီးတယ်” ဟု မေးသည်။

ကျန်းကျဲ့က “ပတ်ဝန်းကျင်ကောင်းတယ်၊ သွားလာရ အဆင်ပြေတယ်၊ အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းတွေ ပြည့်စုံတယ်၊ အနာဂတ်မှာ စျေး တက်လာမယ့် အလားအလာရှိတယ်” ဟု ပြောသည်။

သူက အနာဂတ်တွင် အိမ်ဈေးနှုန်းများ အမြင့်ဆုံးဖြစ်လာမည့် နေရာများကို သိသည်။ ထို့အပြင် မိဘများက အသက်ပိုကြီးလာကြသည်။ သူ ရွေးချယ်သည့်နေရာက ပင်းဟိုင်၏ အကောင်းဆုံးဆေးရုံနှင့် မနီးမဝေးတွင် ရှိသည်။

“ကောင်းပြီ၊ ငါတို့ မိသားစုသုံးယောက်လုံး သွားကြတာပေါ့”

သူ ထမင်းစားပြီး ပစ္စည်းတွေ ပြင်နေစဉ် ချန်းယန် ဖုန်းဆက်လာသည်။

ချန်းယန်က ရေကူးရတာ အရမ်းပင်ပန်းခဲ့သဖြင့် ခြေလက်များ နာကျင်နေပြီး အိမ်မှာ နှစ်ရက်လောက် အနားယူရန် လိုသည်ဟု ပြောသည်။

ကျန်းကျဲ့က သူမကို ကောင်းကောင်း အနားယူရန် ပြောပြီး သူက ပန်းချီခန်းကိစ္စများကို အရင် လုပ်မည်ဟု ပြောသည်။

ဖုန်းပြောပြီးသောအခါ သူ့မိဘများက မည်မျှကျယ်ဝန်းသည့် အိမ်ကို ကြည့်သင့်ကြောင်း တိုင်ပင်နေကြသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

ကျန်းကျဲ့က အဝတ်လဲပြီးသည်နှင့် ဖုန်းထပ်မြည်လာသည်။

အစ်မ လျောင် ၏ ဖုန်းဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ ဖုန်းဖြေ ရန် ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။

“ဟယ်လို အစ်မ လျောင် ”

“ကျန်းကျဲ့၊” အစ်မ လျောင် ၏ အသံက ကြည်လင်နေဆဲဖြစ်သည်။ “မနေ့က စာမေးပွဲ အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ”

ကျန်းကျဲ့က “ကျွန်တော် ကောင်းတယ်လို့ ခံစားရတယ်။ စိတ်ပူပေးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” ဟု ပြောသည်။

အစ်မ လျောင် က “ငါတို့ သဘောတူထားတာကို မမေ့ဘူး မဟုတ်လား” ဟု ပြောသည်။

“မမေ့ပါဘူး”

“နင် စာမေးပွဲပြီးသွားတာ ငါ သိတယ်။ ဒီတစ်ပတ် ငါ နည်းနည်း အလုပ်များနေ တယ်။ နောက်တစ်ပတ်ရော အဆင်ပြေမလား” ဟု အစ်မ လျောင် က မေးသည်။

ကျန်းကျဲ့က ခဏစဉ်းစားပြီး “ပြဿနာမရှိပါဘူး” ဟု ပြန်ဖြေသည်။

“ဒါနဲ့၊ နင့် ပန်းချီခန်းက ဘယ်မှာလဲ”

ကျန်းကျဲ့က “ကျွန်တော် ပန်းချီခန်းအသစ်ကို အမြန်ဆုံး ရွေးချယ်ဖို့ စီစဉ်နေပါတယ်” ဟု ပြန်ဖြေသည်။

အစ်မ လျောင် က “အိုး၊ အဆင်ပြေတဲ့ အိမ်မရှိရင် ငါ့ကို ပြော၊ ဒါမှမဟုတ် နင့် အစ်မနင်ကို ပြောလိုက်။ သူ့မှာ အဆက်အသွယ် တွေ ပိုများတယ်” ဟု ပြောသည်။

ကျန်းကျဲ့က “ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ အဆင်ပြေတဲ့ အိမ်မတွေ့ရင် ကျွန်တော် အစ်မကို အကူအညီတောင်းပါ့မယ်” ဟု ပြောသည်။

“ငါ့ကို ယဉ်ကျေးစရာမလိုပါဘူး ”

“မလုပ်ရဲပါဘူး”

ကျန်းကျဲ့က ဒီကိစ္စလေးအတွက် လူကို အကူအညီတောင်းရန် မလိုချင်ပေ။

ငွေသုံးနိုင်သည့် ကိစ္စအတွက် ဘာလို့ လူကို ကျေးဇူးတင်ခံရမှာလဲ။

သူ ဖုန်းချပြီးနောက် မိသားစုသုံးဦးက ရှောင်ကားကို ခေါ်ကာ ပန်းချီခန်းသို့ သွားပြီး ပစ္စည်းများကို သိမ်းကြ သည်။ ထို့နောက် အိမ်ရှာရန် သွားကြ သည်။

ကျန်းကျဲ့က အိမ်အများဆုံးရှိသော အေဂျင်စီ ကို ရှာပြီး အိမ်စကြည့် သည်။

၂၀၀၁ ခုနှစ်တွင် သူ သဘောကျသော နေရာများတွင် အိမ်အသစ်များ အများကြီးမရှိသောကြောင့် အိမ်ဟောင်းများကိုလည်း မစဉ်းစားဘဲ မနေခဲ့ပေ။

အေဂျင်စီ က ကျန်းကျဲ့၏ လိုအပ်ချက်ကို ကြားပြီးနောက် သူတို့ကို အိမ်လေးလုံး ဆက်တိုက်လိုက်ပြသည်။

ကျန်းကျဲ့တို့ မိသားစုက အိမ်နှစ်လုံးကို သဘောကျကြသည်။ တစ်လုံးမှာ ၁၁၀ စတုရန်းမီတာရှိပြီး ၁၉၉၉ ခုနှစ်တွင် ဆောက်လုပ်ထားသည်။ ဈေးနှုန်းမှာ ယွမ် ၄၇၀,၀၀၀ ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်လုံးမှာ ၁၂၀ စတုရန်းမီတာရှိပြီး ဓာတ်လှေကားပါသော အထပ်နိမ့်အဆောက်အအုံဖြစ်ပြီး နှစ်ထောင်ခုနှစ်တွင် ဆောက်လုပ်ထားသည်။ ဈေးနှုန်းမှာ ယွမ် ၅၁၀,၀၀၀ ဖြစ်သည်။

နေ့လယ်ပိုင်းသို့ ရောက်သောအခါ အေဂျင်စီ က သူတို့ကို ပဉ္စမမြောက်အိမ်သို့ ခေါ်လာသည်။

အိမ်က ချီရှ နွေ ဥယျာဉ်ထဲတွင် ဖြစ်သည်။

ကျန်းကျဲ့က ရပ်ကွက်ပတ်ဝန်းကျင်ကို မြင်သောအခါ ကျေနပ်သွားသည်။

ရှစ်ထပ်အဆောက်အအုံက ဓာတ်လှေကားပါရှိပြီး အိမ်က ဆဋ္ဌမထပ်တွင် ဖြစ်သည်။

အေဂျင်စီက တံခါးကို ဖွင့်ကာ ကျန်းကျဲ့တို့ကို မိတ်ဆက်ပေးသည်။ “ ကြည့်ကြပါ ဝင်ဝင်ချင်း အရှေ့ဘက်မှာ ဧည့်ခန်းကြီး၊ တောင်ဘက်မှာ အိပ်ခန်းနှစ်ခန်း၊ လသာဆောင်တစ်ခု၊ မြောက်ဘက်မှာ မီးဖိုချောင်နှင့် ရေချိုးခန်း၊ မြောက်ဘက်မှာ အခန်းငယ်လေး တစ်ခန်းပါတယ်။ ၁၂၈ စတုရန်းမီတာရှိပြီး အခန်းအပြင်အဆင်က သင့်တော်ပြီး နေရာမကုန်ဘူး။

အိမ်ရှင်က နိုင်ငံခြားကို ချက်ချင်းသွားတော့မှာမို့ အိမ်ကို ပြင်ဆင်ပြီးကတည်းက လူမနေဖူးသလောက်ပါပဲ။ စုစုပေါင်းဈေးနှုန်းက ယွမ် ၅၂၀,၀၀၀ ပါ”

ကျန်းကျဲ့က ကြည့်ပြီးနောက် ကျေနပ်သွားပြီး မိဘများ၏ သဘောထားကို စောင့်နေ သည်။

ကျန်းယီက “ငါတို့ ထပ်တိုင်ပင်ကြည့်ဦးမယ်” ဟု ပြောသည်။

အေဂျင်စီက မိသားစုသုံးဦးကို အခန်းထဲတွင် ထားခဲ့ပေးသည်။

ကျန်းကျဲ့က မိဘများကို “အဖေနဲ့အမေ၊ ဘယ်လိုထင်လဲ” ဟု မေးသည်။

ကျန်းယီက “အိမ်က ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အရမ်းဈေးကြီးတယ်” ဟု ပြောသည်။

ကျန်းကျဲ့က ဤရပ်ကွက်၏ အိမ်ဈေးနှုန်းသည် အနာဂတ်တွင် တစ်စတုရန်းမီတာလျှင် ယွမ် ၄၀,၀၀၀ အထိ တက်လာမည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိနေသည်။ ယခုတွင် တစ်စတုရန်းမီတာလျှင် ယွမ် ၅၀၀၀ အောက်သာ ရှိသည်၊ အရမ်းဈေးကြီးနေပြီလား။

“ချေးလို့ရတာပဲ။ အဖေတို့ သဘောကျရင်ပြီးတာပဲလေ ”

ကျန်းယီနှင့် ဇနီးက ခေတ္တမျှ စကားမပြောနိုင်ကြပေ။

ကျန်းကျဲ့က မိဘများသည် ဤအိမ်ကို သဘောကျသည်အား မြင်နိုင်သဖြင့် ဈေးညှိရန်အတွက် အေဂျင်စီ ဆီသို့ သွားကြ သည်။