အိမ်ဝယ်ခြင်း၊ ကားမောင်းသင်ကျောင်း၊ စုဆောင်းခြင်း
Vol. 6 Ch. 82
ကျန်းကျဲ့က အိပ်ခန်းမှ လသာဆောင်သို့ ပွင့်နေသောတံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ ပိတ်ထားသော လသာဆောင်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ဤအိမ်၏ လသာဆောင်က ၅ စတုရန်းမီတာနီးပါး ကျယ်ဝန်းပြီး သူ့အိမ်ရှိ လသာဆောင်ငယ်လေးထက် အများကြီး ပိုကြီးသည်။
သူက သံတန်းကိုကိုင်ကာ ကြမ်းပြင်အထိရောက်နေသော ပြတင်းပေါက်မှ တောင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ ရှေ့တည့်တည့်မှ မြင်ကွင်းက ကျယ်ပြန့်ပြီး အမြင့်နှင့်အနိမ့် ပုံစံမျိုးစုံဖြင့် အဆောက်အအုံများနှင့် သစ်ပင်များသည် ပင်လယ်ကမ်းခြေအထိ ဆန့်တန်းနေသည်။
ပင်လယ်ဘေးတွင် ပန်းခြံငယ်လေးနှင့် လျှောက်လမ်း၊ သဲသောင်ပြင်တို့ ရှိသည်။
ပင်လယ်ကမ်းခြေမှ သူတို့ရှိနေသော ရပ်ကွက်အထိ အရှေ့ဘက်နှင့် အနောက်ဘက်သို့ ဆန့်တန်းထားသော လမ်းမကြီးတစ်ခုနှင့် လမ်းငယ်တစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်ပြီး လမ်းလျှောက်ပါက ၁ ကီလိုမီတာခန့်သာ ဝေးသည်။
ပင်လယ်ဘေးရှိ အဆောက်အအုံများက ပင်လယ်ကို မြင်နိုင်သော်လည်း ပင်လယ်နှင့် နီးလွန်းခြင်း မရှိပေ။ ပင်လယ်နှင့် အရမ်းနီးပါက နွေရာသီတွင် အစိုဓာတ်များလာနိုင်သည်။ အထူးသဖြင့် တစ်နှစ်တွင် ရက်အနည်းငယ်ခန့် ပင်လယ်မြူများ အလွန်များသောအခါ ပြတင်းပေါက်များမှ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်နိုင်သည်။
ဤအိမ်က ပင်လယ်ကမ်းခြေနှင့် လူနေထိုင်ရန် အလွန်သင့်လျော်သော အကွာအဝေးတွင် ရှိသည်။
သူက ခေါင်းငုံ့ကာ ရပ်ကွက်ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ အနာဂတ်တွင် ဤနေရာက အပြောင်းအလဲကြီးကြီးမားမား မရှိဘဲ သူ့မျက်စိရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို အထပ်မြင့် အဆောက်အအုံ များက ကွယ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
ကျန်းယီနှင့် ဇနီးက အိမ်၏ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို စစ်ဆေးပြီး တစ်ခါတစ်ရံ အသံတိုးတိုးဖြင့် တိုင်ပင်ကြသည်။
ဤရပ်ကွက်ကို ၂၀၀၀ ပြည့်နှစ်တွင် ဆောက်လုပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး အသစ်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည် ။
အိမ်တွင် အိပ်ခန်းသုံးခန်း၊ ဧည့်ခန်းနှစ်ခန်း၊ မီးဖိုချောင်တစ်ခုနှင့် ရေချိုးခန်းနှစ်ခု ပါရှိပြီး အလွန်ကျယ်ဝန်းသည်။ အတွင်းအပြင်အဆင်များ အားလုံး ပြည့်စုံ နေပြီဖြစ်သည်။ အညိုရောင်သစ်သားကြမ်းခင်းများ၊ တူညီသော အရောင်နှင့် ပစ္စည်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော တံခါးနှင့် ပြတင်းပေါက်ဘောင်များ၊ သန့်စင်ခန်းများ၊ ခရစ္စတယ်မီးဆိုင်းများ၊ အင်္ဂတေများ စသည်တို့က ခေတ်ရေစီးကြောင်းနှင့် အလွန်လိုက်ဖက်သည်။
ကျန်းကျဲ့က အနာဂတ်တွင် နှစ်နှစ်ဆယ်အတွင်း အလှဆင်မှုပြောင်းလဲမှုများကို မြင်ခဲ့ပြီး လက်ရှိအလှဆင်မှုကို မကျေနပ်ပေ။
သို့သော်လည်း သူ၏မိဘများက ဤအိမ်ကို အလွန်သဘောကျသည်အား သူသိသည်။
မိဘများက ဈေးနှုန်းနှင့် ချေးငွေကို စိုးရိမ်သောကြောင့် တုံ့ဆိုင်းနေကြသည်။
အေဂျင်စီက ဖုန်းချလိုက်သည်။
ကျန်းကျဲ့က လသာဆောင်မှ ဧည့်ခန်းသို့ လျှောက်လာသည်။ “ဘယ်လိုလဲ”
အေဂျင်စီ က “ယွမ် ၅၁၀,၀၀၀ ပါ။ အိမ်ရှင်က ဈေးသိပ်မလျှော့ပေးပါဘူး။ အကယ်၍ ငွေသားအပြည့်ပေးနိုင်ရင် ပိုလျှော့ပေးနိုင်ပါတယ်။ ချေးငွေဆိုတော့ အချိန်ယူရမှာ” ဟု ပြောသည်။
“ယွမ် ၅၀၀,၀၀၀ နဲ့ရရင် ဒီနေ့ပဲ စာချုပ်ချုပ်မယ်” ကျန်းကျဲ့က သဘောကျပြီးသားဖြစ်သောကြောင့် အချိန်ဖြုန်းစရာ မလိုဟု ထင်သည်။
အေဂျင်စီ က “ကောင်းပါပြီ၊ ကျွန်တော် အိမ်ရှင်နဲ့ စကားပြောလိုက်ပါ့မယ်” ဟု ပြောသည်။
ကျန်းယီက အခွင့်ကောင်းယူပြီး ကျန်းကျဲ့ကို ဘေးသို့ ဆွဲခေါ်သည်။ “ပြန်စဉ်းစားကြည့်ဦး။ ဒါက အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စ၊ အလျင်စလို မလုပ်နဲ့”
“အဖေနဲ့အမေ သဘောကျလား”
“ဒီအိမ်က... ကောင်းပါတယ်”
“ဒါဆိုရင် မတွေဝေနဲ့တော့။ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါ”
အေဂျင်စီက ဖုန်းချပြီး ကျန်းကျဲ့ကို ကြည့်သည်။ “အိမ်ရှင်က သဘောတူလိုက်တယ်။ နေ့လယ်ပိုင်းမှာ စာချုပ်ချုပ်လို့ ရပါပြီ”
ကျန်းကျဲ့က “ကောင်းပါပြီ၊ နေ့လယ်စာကို အတူတူစားကြတာပေါ့” ဟု ပြောသည်။
လူအနည်းငယ်က စားသောက်ဆိုင်ငယ်လေးတစ်ခုတွင် နေ့လယ်စာစားကြသည်။
အေဂျင်စီက ကျန်းယီနှင့် ဇနီးကို ချေးငွေလျှောက်ထားပုံနှင့် အရောင်းအဝယ်လုပ်ထုံးလုပ်နည်း များကို ရှင်းပြသည်။
ကျန်းကျဲ့က အိမ်ကို မိဘများ၏ အမည်ဖြင့် ရေးရန် တောင်းဆိုသည်။ ပထမဆုံးအကြိမ်ပေးချေမှုက ယွမ် ၂၀၀,၀၀၀ ဖြစ်ပြီး ကျန်တာကို ချေးငွေဖြင့် ယူမည်ဖြစ်သည်။
နေ့လယ်ပိုင်းတွင် အိမ်ရှင် ရောက်လာသည်။
နှစ်ဦးနှစ်ဖက် စာချုပ်လက်မှတ်ရေးထိုးပြီး စပေါ်ငွေပေးသည်။
အေဂျင်စီက ကျန်းကျဲ့တို့မိသားစုနှင့် အိမ်ရှင်ကို ချေးငွေလျှောက်ထားရန် ဘဏ်သို့ ခေါ်သွားသည်။
လုပ်ထုံးလုပ်နည်း များ အဆင်ပြေပြေ ပြီးဆုံးခဲ့သည်။ သူတို့က နောက်တစ်ဆင့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်း များကို ဆွေးနွေးပြီး ဘဏ်မှ ထွက်လာခဲ့ကြ သည်။
ကျန်းမိသားစုသုံးဦးက ဘဏ်အပြင်ဘက် လမ်းဘေးတွင် ရပ်လိုက်သည်။
ကျန်းကျဲ့က ဖုန်းကို ကြည့်ကာ“အဖေနဲ့အမေ အရင်အိမ်ပြန်နှင့်ပါ။ ကျွန်တော် ကားမောင်းသင်ကျောင်း သွားလျှောက်လိုက်ဦးမယ်”
ကျန်းယီက “ငါတို့ အရင် အိမ်အသစ်ကို သွားပြီး သန့်ရှင်း ရေးလုပ်လိုက်ဦးမယ်” ဟု ပြောသည်။
ရှုလီက သတိပေးသည်။ “အရွယ်အစားကိုလည်း တိုင်းရဦးမယ်။ ဘယ်လိုပရိဘောဂတွေ လိုလဲဆိုတာ ကြည့်ရမယ်။ ဒီလိုကြီးမားတဲ့အိမ်ဆိုတော့ နောက်ပိုင်း အလုပ်ရှုပ်ဦးမှာပဲ”
အိမ်ရှင်က အလုပ်တွင် ကျွမ်းကျင် သောကြောင့် အိမ်သော့ကို ကျန်းကျဲ့မိသားစုကို တန်း ပေးခဲ့သည်။
ယခုအချိန်တွင် ကျန်းယီနှင့် ဇနီး၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် အိမ်ကို မည်သို့ရှင်းလင်းရမည်ဆိုသည့် အတွေးများသာ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူတို့ ပြောစကားများက မကျေနပ်သည့်စကားလုံးများဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏မျက်နှာတွင် ကျေနပ်မှုကိုသာ ပြနေသည်။
စာချုပ်လက်မှတ်ရေးထိုးသည့်အချိန်မှစ၍ သူတို့၏ မူလဖိအားများက ပျော်ရွှင်သောစိတ်ခံစားချက်များဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ခုနက အပြင်လူများ ရှိနေစဉ် စိတ်ခံစားချက်များကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် မိသားစုသာ ကျန်ရှိသဖြင့် သူတို့၏မျက်နှာမှ အပြုံးများကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။
........
ကျန်းကျဲ့က တက္ကစီဖြင့် ကားမောင်းသင်ကျောင်းသို့ သွားကာ လျှောက်လွှာတင် သည်။
ယခင်ဘဝက သူသည် ဤကားမောင်းသင်ကျောင်းတွင် သင်ယူခဲ့ခြင်းဖြစ်သောကြောင့် အလွန်ရင်းနှီးပြီး အိမ်နှင့်လည်း မနီးမဝေးဖြစ်သည်။
လျှောက်လွှာတင် ပြီး ငွေပေးချေလိုက်သည်။ လေ့ကျင့်ခန်းမေးခွန်းများကို ယူပြီး အိမ်သို့ပြန်လာခဲ့သည်။
ကျန်းကျဲ့က အပေါ်ထပ်သို့ တက်ပြီး အိမ်တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ အမေ ၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
“...မီးဖိုချောင်က တကယ် ကြီးတာပဲ။ စားပွဲတင်ရုံမကဘဲ ထမင်းစားဖို့ စားပွဲတစ်ခုပါ ထပ်ထားလို့ရတယ်။ ကျွန်မ တို့ အခုနေနေတဲ့ မီးဖိုချောင်လိုမျိုး လူနှစ်ယောက် နေရာ မလွတ်တာမဟုတ်ဘူး”
“ဧည့်ခန်းမှာ ထမင်းစားဖို့ သီးသန့်နေရာ ရှိတယ်။ မီးဖိုချောင်မှာ ထားလို့မရဘူး။ ငါတို့အိမ်က ပရိဘောဂတွေက သေးပြီး ဟောင်းနေပြီ။ အိမ်အသစ်နဲ့ မလိုက်ဖက်ဘူး။ မနက်ဖြန် ပရိဘောဂဆိုင်ကို သွားကြည့်ကြရအောင်” ဟု အဖေ ၏ အသံက ဧည့်ခန်းမှ ထွက်လာသည်။
သူတို့နှစ်ဦးက ထိုအကြောင်းကို ပျော်ရွှင်စွာ ပြောနေကြသဖြင့် ကျန်းကျဲ့ တံခါးဖွင့်သည့် အသံကိုပင် မကြားကြပေ။
“အဖေနဲ့အမေ၊ ကျွန်တော် ပြန်လာပြီ”
“သား လက်ဆေး၊ ထမင်းစားကြမယ် ငါတို့လည်း ခုမှ ပြန်ရောက်တာ”
ကျန်းယီက ဘီယာနှစ်ပုလင်းကို ဖွင့်ကာ ဖန်ခွက်သုံးခွက်ကို ပြည့်အောင်လောင်းသည်။ “ လျှောက်လွှာတင် ခဲ့လား”
“ လျှောက်လွှာတင် ခဲ့တယ်”
“ဘယ်လောက်ကျလဲ” “ အေဂျင်စီကို ပေးရတာ ဘယ်လောက်လဲ”
ကျန်းယီနှင့် ဇနီးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း မေးသည်။
“စိတ်မပူပါနဲ့၊ ပိုက်ဆံလောက်ပါတယ်” ကျန်းကျဲ့က စကားလမ်းကြောင်းပြောင်းလိုက်သည်။ “အိမ်အသစ်ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဆူညံသံတွေ ရှိလား”
“အရမ်းတိတ်ဆိတ်တယ်” ဟု အမေ ရှုလီက ထိုင်လိုက်သည်။ “ချေးငွေကိစ္စကို သားအဖေနဲ့အမေ တိုင်ပင်ပြီးပြီ၊ အမေ တို့ ဆပ်ပါ့မယ်”
ကျန်းကျဲ့က ချက်ချင်း ပြောသည်။ “မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော် ပိုက်ဆံအားလုံးကို အိမ်ပေါ်မှာ မထားချင်လို့ပါ။ လတိုင်း ပြန်ဆပ်ရမယ့်ငွေကို ကျွန်တော် ပေး ပါ့မယ်။ အဖေနဲ့အမေ အိမ်အသစ်မှာ စိတ်ချလက်ချ နေကြ ပါ”
ကျန်းယီက အရက်ဖန်ခွက်ကို မြှောက်လိုက်ကာ “အဲဒါကို အရင်မပြောသေးဘူး။ ဒီနေ့ ငါတို့မိသားစုအတွက် ပျော်စရာသတင်းရှိတယ်။ ကျန်းကျဲ့ ပိုက်ဆံရှာနိုင်တာက ပိုပြီး ပျော်စရာသတင်းပဲ။ တစ်ခွက်သောက်ပြီး ဂုဏ်ပြုကြရအောင်”
သုံးယောက်သား ဖန်ခွက်ချင်းတိုက်ကာ ဖန်ခွက်ထဲမှ အရက်ကို တစ်ကျိုက်တည်း သောက်လိုက်သည်။
ကျန်းကျဲ့က မိဘများကို အရက်ထပ်လောင်းပေးသည်။
ရှုလီက ကျန်းကျဲ့ကို ပြောသည်။ “ခုနက အမေ တို့ အိမ်အသစ်ကို သန့်ရှင်း ရေးသွားလုပ်ခဲ့တယ်။ ညနေပိုင်းမှာတောင် အိမ်ထဲက အလင်းရောင်က အရမ်းကောင်းနေသေးတယ်။ ဒီလောက်ကောင်းတဲ့အိမ်မှာ နေရမယ်လို့ အမေ တစ်ခါမှ မတွေးဖူးဘူး။ သားအဖေနဲ့အမေ အိမ်ကို ဘယ်လိုအလှဆင်မယ်ဆိုတာ တိုင်ပင်နေတာ၊ သားလည်း နားထောင်သင့်တယ်”
လင်မယားနှစ်ဦးက အလှဆင်ခြင်းအစီအစဉ်၊ အခန်းများ မည်သို့စီစဉ်ရမည်၊ မည်သည့်ပရိဘောဂများ ဝယ်ရမည်၊ အိမ်ပြောင်းရွှေ့မည့်အချိန်အထိ ပြောနေကြသည်။ ထို့ပြင် ကျန်းကျဲ့၏ အခန်းကို မည်သို့စီစဉ်ချင်သည်ကိုလည်း မေးသည်။
ကျန်းကျဲ့က မိဘများ ပျော်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူကိုယ်တိုင်လည်း ကျေနပ်မှုကို ခံစားရသည်။
ယခင်ဘဝက သူက ဤအိမ်ကို ဝယ်နိုင်စွမ်းမရှိခဲ့ပေ။
ယခုတွင် ဘဝပြန်စ ပြီး ခြောက်လအကြာတွင် ကြီးမားသော သူဌေးကြီးများကဲ့သို့ မဟုတ်သေးသော်လည်း သူ့ကြိုးစားမှုဖြင့် မိသားစု၏ဘဝကို တိုးတက်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ညစာစားပြီးနောက် ကျန်းယီနှင့် ဇနီးတို့က ပျော်ရွှင်စွာ ပြောနေကြ နေဆဲဖြစ်ပြီး ကျန်းကျဲ့ ဘွဲ့ရပြီးနောက် အိမ်ထောင်ပြုခြင်းအထိ အနာဂတ်အစီအစဉ်များကိုပင် စဉ်းစားနေကြသည်။
ကျန်းကျဲ့က ခဏနားပြီးနောက် မိဘများကို “အဖေနဲ့အမေ၊ ဆက်တိုင်ပင်နေကြပါ ။ ကျွန်တော် ကားမောင်းမေးခွန်းတွေကို သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်” ဟု ပြောသည်။
“သွား၊ သွား”
ကျန်းကျဲ့က သူ့အခန်းငယ်လေးသို့ ပြန်လာပြီး မေးခွန်းစာအုပ်ကို အစမှ ပြန်ကြည့်သည်။
လက်တွေ့မသင်ရသေးသောကြောင့် ယခင်က သင်ယူခဲ့သောအရာများကို မှတ်မိခြင်း မရှိပေ။
သူက မေးခွန်းတစ်ခုစီကို ကြည့်သောအခါ မေးခွန်းမှ ဖန်တီးထားသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို စိတ်ကူးဖြင့် မြင်ယောင်ပြီး နားလည်အောင် ကြိုးစားသည်။
အစပိုင်းတွင် သင်ယူမှုက အလွန်နှေးကွေးသော်လည်း မှတ်ဉာဏ်က အလွန်အားကောင်းသည်။
တစ်နာရီကြာ သင်ယူပြီးနောက် ပုံစဆွဲသည်။
မနေ့က ပုံကြမ်းများကို ထုတ်ပြီး ပြင်သည်။ ထို့နောက် စုတ်တံ ဖြင့် အရောင်များကို ထည့်သွင်းသည်။
သူက ပုံကြမ်းများတွင် ဆွဲခြင်းနှင့် အရောင်ခြယ်ခြင်း ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းပြီးမှသာ ပုံအစစ်များကို စဆွဲရန် စီစဉ်သည်။
မေးခွန်းဖြေခြင်းနှင့် ပုံဆွဲခြင်းတို့ကို တစ်လှည့်စီ လုပ်သည်။
ည ၁၀ နာရီတွင် ကျန်းကျဲ့က သင်ယူခြင်းကို ရပ်လိုက်ပြီး ယနေ့၏ သင်ယူမှုစုဆောင်းခြင်း ကို စစ်ဆေးရန် စနစ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။
ယနေ့တွင် ကားမောင်းစွမ်းရည်နှင့် ပန်းချီဆွဲချိန်သာ စုဆောင်းထားသဖြင့် ပုံမှန်ပျမ်းမျှအောက် အများကြီး နည်းနေသည်။
နေ့စဉ်စုဆောင်းမှု မပြည့်မီသောကြောင့် ကျန်းကျဲ့က မနက်ဖြန်တွင် ဝေါ့ခ်မင်းနှင့် ပုံကြမ်းစာအုပ်ငယ်လေးကို ယူသွားရန် စဉ်းစားထားသည်။
အားလပ်ချိန်တွင် သီချင်းနားထောင်ခြင်း သို့မဟုတ် စက္ကူနှင့်ခဲတံယူကာ ပုံဆွဲခြင်းဖြင့် အချိန်များကို အသုံးချရန် ဖြစ်သည်။
အိပ်ရာမဝင်မီတွင် မိဘများ၏ အခန်းမှ စကားပြောသံကို ကြားနေရသေးသည်။