ပန်းချီခန်းအသစ်၊ ဖန်တီးမှုအသစ်၊ ပြည်တွင်းပန်းချီပြပွဲ

ဇူလိုင်လ ၁၁ ရက်နေ့ နံနက်ပိုင်းတွင် ကျန်းကျဲ့နှင့် အိမ် အေဂျင်စီ ရှောင်လျိုတို့က ပန်းချီခန်းငှားရန် သွားကြသည်။

“အစ်ကို ကျန်း ငါ မနေ့က အိမ်အများအပြားကို ဆက်သွယ်ထားတယ်။ မင်းရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေအတိုင်း ရှာထားပါတယ်”

သူက ကျန်းကျဲ့ထက် အသက်အနည်းငယ် ပိုကြီးသော်လည်း “အစ်ကို ကျန်း” ဟုသာ ခေါ်သည်။

ကျန်းကျဲ့၏ ပန်းချီခန်း ရွေးချယ်မှုမှာ- ခရီးသွားလာရလွယ်ကူခြင်း၊ တိတ်ဆိတ်ခြင်း၊ ပန်းချီကားကြီးများ ဖန်တီးရန် သင့်တော်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ လူနေအိမ်ရာနှင့် တိုက်ခန်းများကိုလည်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားနိုင်သည်။

အေဂျင်စီ ရှောင်လျိုက ပထမဆုံး တိုက်ခန်းများနှင့် အခန်းကျဉ်းလေးများကို လိုက်ပြသည်။

ကျန်းကျဲ့က မကျေနပ်ပေ။

အေဂျင်စီက သူ့ကို မြို့လယ်ခေါင်ဟောင်းသို့ ခေါ်လာပြီး ၁၉၄၀ ပြည့်နှစ်များတွင် ဆောက်လုပ်ထားသော အိမ်ဟောင်းတစ်ခုကို ပြသည်။

ငှားရမ်းထားသော ဤအိမ်က တတိယထပ်တွင်ရှိပြီး တောင်ဘက်သို့မျက်နှာမူထားသော အခန်းတစ်ခန်းနှင့် စင်္ကြံ၊ သီးခြားမီးဖိုချောင်နှင့် ရေချိုးခန်း၊ လသာဆောင်တို့ ပါရှိသည်။

စုစုပေါင်းဧရိယာက ၅၀ စတုရန်းမီတာသာရှိသော်လည်း ပင်မအခန်း၏ ဧရိယာက ၃၅ စတုရန်းမီတာအထိ ရှိသောကြောင့် အိပ်ခန်းနှင့် ပန်းချီခန်းအဖြစ် နှစ်မျိုးလုံး သုံးနိုင်သည်။

ကျန်းကျဲ့ကို အကျေနပ်ဆုံးဖြစ်စေသည့်အရာမှာ ပင်မအခန်း၏ အမြင့်က ၄.၂ မီတာရှိပြီး သာမန်တိုက်ခန်းများထက် များစွာပိုမြင့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် အိမ်က အဟောင်းဖြစ်သော်လည်း ကောင်းစွာ ထိန်းသိမ်းထားသည်။ စိန်ပုံစံ သစ်သားကြမ်းခင်းများ၊ နှင်းပွင့်ကဲ့သို့ အဖြူရောင်နံရံများ၊ မြောက်ဘက်နှင့် တောင်ဘက်နှစ်ဖက်တွင် ပြတင်းပေါက်များရှိသောကြောင့် ပူပြင်းသောရာသီတွင်ပင် အခန်းတွင်းက အေးမြနေသည်။

အေဂျင်စီ ရှောင်လျိုက ဤအိမ်သည် မိသားစုတစ်စုနေရန် မသင့်တော်သော်လည်း ကာလတိုငှားရမ်းရန် အလွန်သင့်တော်ကြောင်း ပြောသည်။

ကျန်းကျဲ့က ခြောက်လစာ ငှားရမ်းမှုကို စိတ်ကျေနပ်စွာဖြင့် သဘောတူလိုက်သည်။

ခြောက်လကြာပြီးနောက် သူ့တွင် ပိုကောင်းသော ပန်းချီခန်းရှိလာမည်ဟု သူ မျှော်မှန်းထားသည်။

ကျန်းကျဲ့က အေဂျင်စီ နှင့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်း များ လုပ်ဆောင်ပြီး ငွေပေးချေလိုက်ရာ သော့ကို ချက်ချင်း ရရှိသည်။ သူက ကားတစ်စီးငှားကာ မူလပန်းချီခန်းရှိ သူ့ပစ္စည်းများအားလုံးကို ပန်းချီခန်းအသစ်သို့ ပြောင်းရွှေ့သည်။

တစ်နေ့လုံး အချိန်ယူပြီး ပန်းချီခန်းအသစ်ကို ပြင်ဆင်သည်။

ပန်းချီခန်းအသစ်က ကျယ်ဝန်းပြီး နေရာလွတ်များလည်း များသည်။

ကျန်းကျဲ့က လက်ရေးလှနှင့် တံဆိပ်ထွင်း လေ့ကျင့်ရန်အတွက် စားပွဲတစ်ခုကို ထပ်ထည့်ရန် စီစဉ်ထားသည်။

ညနေပိုင်းတွင် ကျန်းကျဲ့ အိမ်ပြန်၍ ထမင်းစားသည်။

ကျန်းယီနှင့် ဇနီးက သား၏ ပန်းချီခန်း အဆင်ပြေကြောင်း ကြားသောအခါ မနက်ဖြန်တွင် အတူတူ သွားကြည့်ရန် ချိန်းလိုက်သည်။

ရှုလီက အခြားကိစ္စများကိုလည်း စိတ်ပူသည်။ “ရှောင်ကျဲ့၊ သား သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ အပြင်ထွက်လည်ဖို့ မချိန်းထားဘူးလား”

ကျန်းကျဲ့က ပြုံး လိုက်သည်။

ကျောင်းတက်တုန်းက ကလေးများ အပြင်ထွက်ကစားမည်ကို ကြောက်ရွံ့ပြီး စာမေးပွဲပြီးသောအခါ အိမ်ထဲတွင် နေမည်ကို ကြောက်ရွံ့ကြသည်။

“လောလောဆယ်တော့ မရှိသေးပါဘူး။ တွေ့ဆုံပွဲတစ်ခုတော့ ရှိလာနိုင်မယ် ထင်တယ်။ အားလပ်ချိန်ကို အသုံးချပြီး ပန်းချီကားတွေ ပိုဆွဲချင်ပါတယ်”

ထိုညတွင် ကျန်းကျဲ့က စနစ်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ သင်ယူမှုစုဆောင်းခြင်းက ပျမ်းမျှပမာဏသို့ မရောက်သေးပေ။ မနက်ဖြန်မှစ၍ ပန်းချီကားအစစ်များကို စတင်ဖန်တီးပြီး သင်ယူမှုစုဆောင်းခြင်း ကို တိုးမြှင့်ရန် သူ ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

.........

နောက်တစ်နေ့တွင် ကျန်းကျဲ့တို့ မိသားစုသုံးဦးက ရှောင်ကားကို ခေါ်ကာ ပန်းချီခန်းအသစ်သို့ ရောက်လာကြ သည်။

ကျန်းယီနှင့် ဇနီးက ပန်းချီခန်း မည်သည့်နေရာတွင် ရှိသည်ကို သိချင်ရုံသာ ဖြစ်သည်။ ကြည့်ပြီးနောက် အိမ်အသစ်ကို သွားပြင်ဆင်ကြသည်။

ပန်းချီခန်းက တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ကျန်းကျဲ့က ပန်းချီမဆွဲမီ စပြင်ဆင် သည်။

သူက ရေဆေးစက္ကူတစ်ရွက်ကို ပန်းချီဆွဲဘုတ်ပြားပေါ်တွင် ကပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ပုံကြမ်းနှင့် အရောင်ပုံကြမ်းများကို ပန်းချီတင်ခုံပေါ်တွင် ကပ်လိုက်သည်။

ယနေ့ သူဖန်တီးမည့် အရာများကို သူ အကြိမ်များစွာ လေ့ကျင့်ထားပြီးဖြစ်၍ ပုံကြမ်းများက ကိုးကားရုံ မျှသာဖြစ်သည်။

ကျန်းကျဲ့က ပုံဆွဲစက္ကူကို ခဏမျှ ကြည့်ကာ စဉ်းစားသည်။ ခဲတံဖြင့် ရိုးရှင်းသော ပုံကြမ်းကို ဆွဲလိုက်သည်။ ထို့နောက် သိုးမွှေးစုတ်တံကို အသုံးပြုပြီး အရောင်များကို လျင်မြန်စွာ ရောစပ်ကာ စက္ကူပေါ်တွင် အခြေခံအရောင်များကို ခြယ် သည်။

ဤဖန်တီးမှုတွင် သူက ပုံစံနှင့် အရောင်များကို အသက်ဝင်နေစေရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားသည်။ အသေးစိတ်အချက်အလက်များက အရေးမကြီး ပေ။

နှစ်နာရီကြာပြီးနောက် ကျန်းကျဲ့က ပန်းချီစုတ်တံကို ချပြီး ပုံကို အကဲဖြတ်သည်။

ပန်းချီကားတွင် နေကာတဲအောက်၌ အနားယူနေသော မိန်းကလေးတစ်ဦးရှိသည်။ သူမ၏ခြေထောက် အောက်ရှိ သဲသောင်ပြင်၊ အဝေးမှ ခရီးသွားများ၊ ကမ်းခြေနှင့် ကောင်းကင်က ဇာတ်ကောင်၏ အလှကို ဖော်ပြနေသည်။

ကျန်းကျဲ့က အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို အများကြီး မဆွဲဘဲ အရောင်နှင့် အလင်းရောင် အပြောင်းအလဲများကိုသာ အသုံးပြုပြီး လူနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်၏ ဆက်နွယ်မှု ကို ဖော်ပြထားသည်။

ဤကြိုးစားမှုအသစ်က မမျှော်လင့်ထားသော ရလဒ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

သူက ဤဖန်တီးမှုကို အလွန်ကျေနပ်သည်။

ကျန်းကျဲ့က ရှောင်ကားနှင့်အတူ နေ့လယ်စာစားပြီးနောက် ခဏအနားယူကာ ဆက်ဖန်တီးသည်။

ဒုတိယပန်းချီကားတွင် ချန်းယန်က သဲသောင်ပြင်ပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး ပင်လယ်ကို ကြည့်နေသည့် အခိုက်အတန့်ကို ဖော်ပြထားသည်။

သူတို့ ရေကူးသွားစဉ် ချန်းယန်က ဤလှုပ်ရှားမှုကို မလုပ်ခဲ့သောကြောင့် ကျန်းကျဲ့က ပုံကြမ်းဆွဲစဉ်နှင့် စိတ်ကူးစဉ်တွင် စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်သည်။

သူက တစ်ဆက်တည်း ဒုတိယပန်းချီကားကို ဆွဲ ပြီးခဲ့သည်။

ခဏအနားယူပြီးနောက် ပန်းချီကားကို ပြန်ကြည့်သည်။

ချန်းယန်က ပန်းချီကားကို နောက်ကျောပေးထား ပြီး ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညာဘက်သို့ လှည့်ကာ မျက်နှာ၏ ပုံသဏ္ဍာန်အချို့နှင့် အသေးစိတ်အချက်အလက်အနည်းငယ်ကို ပြသထားသည်။ သူမ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် ရှည်လျားသော ပိုးပုဝါကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ပိုးပုဝါက ပင်လယ်လေကြောင့် လွင့်နေသည်။ သူမ၏ ခြေထောက် အောက်ရှိ သဲသောင်ပြင်တွင် ခြေရာများ၊ ရေစီးဆင်းမှု၏ အမှတ်အသားများ ရှိပြီး ကြည်လင်သော ပင်လယ်ရေက ဖြည်းဖြည်းချင်း လာနေသည်။

အဝေးသို့ ဆန့်တန်းနေသော သဲသောင်ပြင်၊ မြို့၏ အစွန်းပိုင်း၊ ကောင်းကင်နှင့် တိမ်ဖြူများက ပန်းချီကား၏ နောက်ခံဖြစ် သည်။

ပန်းချီကားထဲမှ နေရောင်ခြည်က ပန်းချီကားတစ်ခုလုံးကို နွေးထွေးသော အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နေ စေသည်။

ကျန်းကျဲ့က ဒုတိယပန်းချီကားကိုလည်း အလွန်ကျေနပ်သည်။

သူက စနစ်ဖြင့် ပန်းချီကားနှစ်ချပ်လုံးကို အကဲဖြတ်သည်။

ပန်းချီကားနှစ်ချပ်စလုံးက အမှန်တကယ် အကောင်းဆုံးလက်ရာများအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

ဤပန်းချီကားနှစ်ချပ်၏ အောင်မြင်မှုက သူ့ယုံကြည်ချက်ကို ပိုမိုခိုင်မာစေသည်။

စနစ်၏ အကူအညီများ ရှိနေသော်လည်း သူက စနစ်ကို အားကိုး နေမည် မဟုတ်ပေ။

သူက မိမိကိုယ်ကို တိုးတက်အောင် မကြိုးစားပါက သူ၏ ပန်းချီပညာနှင့် အနုပညာခံစားမှုက တစ်နေရာတည်းတွင်သာ ရှိနေလိမ့်မည်။ တိုးတက်မှုလမ်းကြောင်းကို ကိုယ်တိုင်စဉ်းစားရန် လိုသည်။

ပန်းချီကားနှစ်ချပ်အပေါ် စနစ်၏ အကဲဖြတ်မှုအရ၊ စိတ်ခံစားချက်များကို တိုက်ရိုက်ဖော်ပြပြီး ဘဝ၏ ရိုးသားမှုကို လိုက်စားသည့် ဖန်တီးမှုလမ်းကြောင်းက မှန်ကန်သည်။

ထို့အပြင် သူက ယနေ့ ပန်းချီဆွဲသည့် စုစုပေါင်းကြာချိန်သည် လေးနာရီသာရှိသော်လည်း စနစ်က တွက်ချက်ထားသော ယနေ့သင်ယူမှုစုဆောင်းခြင်း သည် ယခင်က ပျမ်းမျှပမာဏထက် ပိုနေသည်ကို တွေ့လိုက်သည်။ ယင်းက သင်ယူမှုစုဆောင်းခြင်း ကို တွက်ချက်ရာတွင် သင်ယူမှု၏ အရည်အသွေးကိုလည်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားသည်ဟု ဆိုလိုသည်။

ဤတွက်ချက်မှုပုံစံက သူ့ကို အချိန်များအား ပိုမိုလွတ်လွတ်လပ်လပ် စီစဉ်နိုင်စေသည်။

ကျန်းကျဲ့က ရှောင်ကားကို ခေါ်ကာ အိမ်ပြန်၍ ညစာစားသည်။

ညစာစားနေစဉ် ဝမ်ကျန်း၏ ဖုန်းဝင်လာ သည်။

“ကျန်းကျဲ့၊ နင်နဲ့ တိုင်ပင်စရာတစ်ခုရှိတယ်။ မကြာသေးခင်က ငါတို့ ပင်းဟိုင်မြို့မှာ ပန်းချီပြပွဲတစ်ခုရှိတယ်။ ငါ ပန်းချီကားအချို့ကို ပြပွဲအတွက် ယူသွားတယ်။ အဲဒီထဲမှာ နင့် လက်ရာတစ်ခုလည်း ပါတယ်”

“အိုး၊ ကောင်းတာပေါ့။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” ကျန်းကျဲ့က ဝမ်ကျန်း၏ ပန်းချီပြခန်းတွင် ထားခဲ့သော ပန်းချီကားအချို့ကို သတိရသွားသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ သတင်းမရတော့ပေ။

ဝမ်ကျန်းက “ဒီနေ့ တစ်ယောက်ယောက်က နင့်ရဲ့ ရေဆေး ပန်းချီကားကို ဝယ်ချင်နေ တယ်။ ၃၂+၄၀ စင်တီမီတာ ရှိတယ်။ ယွမ် ၃၅၀၀ နဲ့ ရောင်းလို့ရမလား” ဟု ပြောသည်။

ကျန်းကျဲ့က ဤဈေးနှုန်းသည် နည်းနည်းနည်းသည်ဟု ထင်သော်လည်း ပြည်တွင်းပန်းချီပြပွဲတွင် ပထမဆုံးရောင်းရသည့် ပန်းချီကားဖြစ်သောကြောင့် “မန်နေဂျာဝမ် အစ်မ အဆင်ပြေ ရင် ကျွန်တော့်ဘက်က ပြဿနာမရှိပါဘူး” ဟု ပြောသည်။

“ကောင်းပြီ၊ ငါ ဖောက်သည်နဲ့ ဆွေးနွေးလိုက်ပါ့မယ်”

“ဘာကိစ္စလဲ” ကျန်းယီက သား ဖုန်းချလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ မေးသည်။

ကျန်းကျဲ့က ကိစ္စကို အတိုချုပ် ရှင်းပြသည်။

ကျန်းယီနှင့် ဇနီးက အလွန်ပျော်သွားကြသည်။ “ပန်းချီပြပွဲက ဘယ်မှာ ကျင်းပတာလဲ”

ကျန်းကျဲ့က “မသိဘူး။ ကျွန်တော် မေးကြည့်လိုက်ဦးမယ်” ဟု ပြောသည်။

ဝမ်ကျန်းက တစ်ဖန် ဖုန်းဆက်လာပြီး ဖောက်သည်နှင့် သဘောတူညီမှု ရရှိပြီဖြစ်ကြောင်း ပြောသည်။

ကျန်းကျဲ့က “ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မန်နေဂျာဝမ်၊ ပြခန်းရဲ့ စည်းမျဉ်းအတိုင်း လုပ်ပါ” ဟု ပြောသည်။

သူ့လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာမည့်ငွေက များများစားစား မရှိနိုင်သော်လည်း ၎င်းက ပြည်တွင်းအနုပညာဈေးကွက်တွင် ပန်းချီကားရောင်းချခြင်း၏ အစဖြစ်သည်။

ကျန်းကျဲ့က ဝမ်ကျန်းကို ပန်းချီကားဝယ်သူသည် သူ့ကို သိကျွမ်းသူ ဟုတ်မဟုတ်ကို အထူးမေးမြန်းသည်။

ဝမ်ကျန်းက ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးကာ “ပန်းချီကားဝယ်သူက ငါ့ရဲ့ ဖောက်သည်ဟောင်းတစ်ယောက်ပါ၊ နင့်သူငယ်ချင်း မဟုတ်ပါဘူး။ သူက နင့်လက်ရာကို ကြိုက်လို့ ဝယ်တာပါ” ဟု ပြောသည်။

ကျန်းကျဲ့ စိတ်အေးသွားပြီး ပန်းချီပြပွဲ၏ လိပ်စာကို မေးပြီးမှ ဖုန်းချ လိုက်သည်။

ညစာစားပြီးနောက် သူက ရှောင်ကားကို ခေါ်ကာ အပြင်ထွက်၍ လမ်းလျှောက်သည်။

နာရီဝက်ခန့်ကြာပြီးနောက် ဒါရိုက်တာ လင်နှင့် ကျန်းကျဲ့ သိကျွမ်းသော ပန်းချီဆရာအချို့က ကျန်းကျဲ့ကို တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဖုန်းဆက်ကြသည်။

ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုအားလုံး၏ ဆိုလိုရင်းမှာ တစ်ခုတည်းသာ ဖြစ်သည်။ ကျန်းကျဲ့ ပန်းချီကားရောင်းရခြင်းအတွက် ဂုဏ်ပြုခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းကျဲ့က ထူးဆန်းသည်ဟု ထင်သည်။ ဤလူများ၏ သတင်းအချက်အလက်များက အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ လျင်မြန်ရသနည်း။

ဆရာ ယင် ဖုန်းဆက်လာသောအခါ ကျန်းကျဲ့က သူ့မေးခွန်းကို မေးသည်။

သူနှင့် ဆရာ ယင်တို့ သိကျွမ်းခဲ့သည်မှာ အချိန်သိပ်မကြာသေးသော်လည်း စကားပြောရာတွင် သတိထားရန် မလိုပေ။

ဆရာ ယင်က ရှင်းပြသည်။ “ငါတို့ ပင်းဟိုင်က ပန်းချီဆရာတွေ အများကြီးက ဒီပန်းချီပြပွဲကို ပါဝင်ကြတယ်။ ဘယ်ပန်းချီကား ရောင်းရလဲဆိုတဲ့ သတင်းက လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားတယ်။ မင်းရဲ့ ရေဆေးပန်းချီကားကို ငါကြည့်ပြီးပြီ။ ငါ့ကို ကျော်သွားပြီပဲ”

“ဆရာ ယင်၊ ဆရာ ဒီလို မပြောပါနဲ့ ”

ဆရာ ယင်က “ငါ ပန်းချီကားနှစ်ချပ် ရောင်းခဲ့တယ်။ ဈေးအကြီးဆုံးတစ်ချပ်က ယွမ် ၃၀၀၀ ပဲ ရတယ်” ဟု ပြောသည်။

“ဆရာ ယင် ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ ဆရာက အရမ်း တော်ပါတယ်”

ကျန်းကျဲ့က ဆရာ ယင်သည် ဈေးနှုန်းကြောင့် မပျော်မရွှင် မဖြစ်သည်ကို သူ သိသည်။