တွေ့ဆုံပွဲ၊ ပြဿနာ၊ ပန်းချီခန်းအသစ်သို့ သွားခြင်း

“ကျန်းကျဲ့ ဒီဘက်မှာ” ဟု သူငယ်ချင်းတစ်ဦးက ကျန်းကျဲ့ လာနေသည်ကို မြင်သောအခါ အဝေးမှ နှုတ်ဆက်သည်။

ကျန်းကျဲ့က လက်ဝှေ့ယမ်းပြပြီး အရှိန်မြှင့်၍ နေကာတဲအောက်သို့ လာသည်။ “မင်းတို့က အရမ်းစောစော ရောက်နေကြတာပဲ”

“အိမ်မှာလည်း ဘာမှလုပ်စရာမရှိဘူး”

“ဒီနေ့ များများသောက်ကြရအောင်”

“ဟုတ်တယ်၊ မင်းနဲ့ အရက်မသောက်ဖူးသေးဘူး” ဟု ယောင်္ကျားလေး အချို့က ကျန်းကျဲ့ကို သူတို့စားပွဲတွင် ထိုင်ရန် ညွှန်ပြသည်။

ကျန်းကျဲ့က အတန်းခေါင်းဆောင် ကို အရင်နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် နေရာတစ်ခုကို ရွေးကာ ထိုင်လိုက်သည်။ အမျိုးသားအချို့ကို “ငါ အရက်မသောက်ဘူး” ဟု ပြောသည်။

ယခင်ဘဝက သူသည် အရက်အနည်းငယ် မူးဖူးပြီး မသက်မသာ ခံစားရသည့်အရာကို ကောင်းကောင်း မှတ်မိနေသည်။

“အယ်၊ ဒါတော့ မရဘူး။ ဒီနေ့တော့ မိန်းကလေးတွေတောင် အရက်သောက်မှာ” အတန်းခေါင်းဆောင်က ရောက်လာပြီး ဖရဲစေ့နှင့် မြေပဲများကို ဝေပေးသည်။

ကျန်းကျဲ့က “ငါ အချိုရည်သောက်မယ်” ဟု ပြောသည်။

“မရဘူး၊ အားလုံးအတူတူပဲ”

ကျောက်ကျစ်က ကပ်လာပြီး “ကျန်းကျဲ့၊ အတန်းခေါင်းဆောင် ပြောတာ မင်း ပန်းချီကားတစ်ချပ် ရောင်းရတယ်ဆို”

ကျန်းကျဲ့က “ဒါလေးကို ဘာမှပြောမနေတော့နဲ့” ဟု ပြောသည်။

ကျောက်ကျစ်က “မင်းက ငါတို့အတန်းမှာ ပထမဆုံး ပန်းချီကား ရောင်းရတဲ့သူပဲ” ဟု ပြောသည်။

“မင်း ပန်းချီပြပွဲသတင်းကို ဘယ်ကနေ သိတာလဲ” ဟု ထိုအကြောင်းအရာကို ကြားသောအခါ အခြားသူများလည်း ကပ်လာကြသည်။

ထိုကိစ္စကို ကြားပြီးနောက် လူများစွာက “ငါသာဆိုရင်၊ ငါလည်း လုပ်နိုင်မှာပါ” ဟု စိတ်ထဲတွင် တွေးခဲ့ကြသည်။

ကျန်းကျဲ့က အရေးပါသော အချက်များကို ရှောင်ရှားပြီး “အနုပညာစာမေးပွဲတုန်းက ရှင်းယွဲ့ ပန်းချီပြခန်းက မန်နေဂျာတစ်ယောက်နဲ့ သိခဲ့တယ်။ ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို ရောင်းပေးနိုင်မလားဆိုပြီး ပို့ပေးလိုက်တာ။ ပန်းချီပြခန်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပြပွဲကို ပို့လိုက်လဲဆိုတာတော့ မသိဘူး၊ သူတို့ရဲ့ လုပ်ရိုးလုပ်စဉ် ဖြစ်လိမ့်မယ်။မင်းတို့ စိတ်ဝင်စားရင် ပန်းချီပြခန်းကို သွားကြည့်လို့ရတယ်” ဟု ပြောသည်။

သူက ပန်းချီပြခန်း၏ လိပ်စာကို ပြောလိုက်သည်။

သူငယ်ချင်းများက စိတ်ထဲတွင် မှတ်ထားကြသည်။

“သူတို့ ဘယ်လောက်ယူ လဲ” အတန်းခေါင်းဆောင် က မေးသည်။

“၆၀ ရာခိုင်နှုန်း” ဟု ကျန်းကျဲ့နှင့် ဝမ်ကျန်းတို့ ကြိုတင်သဘောတူထားသော စကားကို ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“အများကြီးပဲ”

ကျန်းကျဲ့က “ပန်းချီပြခန်းက ဒီလုပ်ငန်းကို လုပ်တာလေ။ ပန်းချီပြခန်းရဲ့ လည်ပတ်မှုမရှိရင် ဒီလက်ရာတွေ ရောင်းထွက်ပါ့မလား” ဟု ပြောသည်။

သူတို့ စကားပြောနေစဉ် သူငယ်ချင်းများ တဖြည်းဖြည်း ရောက်လာကြသည်။

ရှောင်းယွီဖန်းနှင့် သူငယ်ချင်းအချို့က ဘာဘီကျူး ဆိုင်၏ နေကာတဲအောက်သို့ ဝင်လာကြ သည်။

အတန်းခေါင်းဆောင်က ရောက်လာသော သူငယ်ချင်းအသစ်များကို နေရာယူရန် ဖိတ်ခေါ် သည်။

ရှောင်းယွီဖန်းက ကျန်းကျဲ့ကို မြင်သောအခါ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။

ရှောင်းယွီဖန်းကို သဘောကျသော ယောင်္ကျား အချို့က သူမကို သူတို့စားပွဲတွင် ထိုင်ရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ ဖိတ်ခေါ်ကြ သည်။

ရှောင်းယွီဖန်းက အလွန်အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာဖြင့် ယောင်္ကျားလေး များ၏ စားပွဲတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ ကျန်းကျဲ့နှင့် သူမကြားတွင် ထိုင်ခုံနှစ်ခုံသာ ကွာသည်။

ယောင်္ကျားလေး အချို့က ဤမျှ လွယ်ကူလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ကြပေ။ သူတို့၏စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မျက်နှာပေါ်တွင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြသနေပြီး သူတို့၏အာရုံက ကျန်းကျဲ့ထံမှ ရှောင်းယွီဖန်းဆီသို့ ပြောင်းသွားသည်။

အတန်းခေါင်းဆောင် နှင့် မိန်းကလေးအချို့က မျက်လုံးချင်းစကားပြောကြသည်။

ကျန်းကျဲ့က နောက်ဆုံးတွင် စိတ်အေးသွားသည်။

“ဆရာမ ယွီနဲ့ ဒါရိုက်တာ လင် လာပြီ” ဟု သူငယ်ချင်းတစ်ဦးက အော်ဟစ်သတိပေးသည်။

ဆရာများ ကျောင်းမပိတ်သေးသောကြောင့် အတန်းခေါင်းဆောင်က တွေ့ဆုံပွဲနေရာကို အမှတ် (၇) အထက်တန်းကျောင်းနှင့် အလွန်နီးသောနေရာကို ရွေးခဲ့သည်။ ဆရာများအတွက် အလွယ်တကူ လာနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။

ဆရာမ ယွီနှင့် ဒါရိုက်တာ လင်အပြင် အခြားဆရာအချို့က ဘာဘီကျူး ဆိုင်သို့ အတူတူ လျှောက်လာကြသည်။

အတန်း (၉) မှ ကျောင်းသားများအားလုံး ထွက်လာပြီး ကြိုဆိုကြသည်။

ဒါရိုက်တာ လင်က သူ၏ အမြဲတမ်း ခက်ထန်သော အမူအရာကို ချန်ထားပြီး ပြက်ရယ်ပြုသည့် လေသံဖြင့် “မင်းတို့ကောင် တွေ အရက်သောက်တော့လည်း ငါ့ကို မခေါ်ကြဘူး၊ ကျောင်းပြီးတာနဲ့ ငါ့ကို မေ့ကုန်ကြပြီပေါ့” ဟု ပြောသည်။

ယောင်္ကျား တစ်ဦးက “ဒါရိုက်တာ လင်၊ ကျွန်တော်တို့ အတန်းခေါင်းဆောင် နဲ့ တိုင်ပင်တုန်းက ဆရာ့ကို ဖိတ်ဖို့ တကူးတက ပြောခဲ့ပါတယ်။ အတန်းခေါင်းဆောင် မေ့သွားတာ ဖြစ်ရမယ်” ဟု ပြောသည်။

အားလုံးက ရယ်ရယ်မောမော ပြောရင်း နေရာယူကြသည်။ လေထုက သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်နေသည်။ စားပွဲထိုးက ဘာဘီကျူး နှင့် အရက်များကို ယူလာပေးပြီး သူငယ်ချင်းများက ကူညီပေး ကြသည်။

ဆရာမက အတန်းခေါင်းဆောင် ကို “သူငယ်ချင်းတွေကို ပြောလိုက်အုန်း၊ အရမ်းအများကြီး မလုပ်နဲ့။ မင်းတို့ အခုမှ ပိုက်ဆံ မရှာနိုင်သေးဘူး။ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း စားရုံနဲ့ လုံလောက်ပါတယ်” ဟု မှာလိုက်သည်။

ဒါရိုက်တာ လင်က လူတိုင်း အလုပ်များနေသည့်အချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ အတန်းပိုင်ဆရာမကို ပြောသည်။ “ဆရာမ ယွီ၊ ကျွန်တော်တို့ အမှတ် (၇) အထက်တန်းကျောင်းရဲ့ အနုပညာအတန်းတွေက နှစ်အတော်ကြာနေပြီ။ ရိုးရာကောင်း တစ်ခုရှိတယ်။

ဘွဲ့ရပြီးတဲ့ ထူးချွန်ကျောင်းသားတွေဟာ အချိန်ရရင် ကျောင်းသားအသစ်တွေကို လာပြီး သင်ပေးကြတယ်”

ဤစကားများက ကျောင်းသားများစွာ၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။

ဒါရိုက်တာ လင်က အခွင့်ကောင်းယူကာ ကျောင်းသားများကို “မင်းတို့ရဲ့ အစ်ကိုကြီးတွေလည်း ပလပ်စတစ် ရုပ် ဆွဲတာကို သင်ပေးဖို့ လာခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့” ဟု ဆရာမ ယွီကို ကြည့်လိုက်ပြီး “ဒီ ရိုးရာကောင်းက မင်းတို့အတန်းမှာ ပြတ်သွားတော့မယ် ထင်တယ်” ဟု ပြောသည်။

ဆရာမ ယွီက ဒါရိုက်တာ လင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိသဖြင့် ပြုံးရုံသာ ပြုံးပြီး ဘာမှမပြောပေ။

အတန်းခေါင်းဆောင် က “ဒါရိုက်တာ လင်၊ ကျွန်မတို့လည်း ပြန်လာချင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဆရာ လက်မခံမှာကို ကြောက်တယ်” ဟု ပြောသည်။

ဒါရိုက်တာ လင်က ချက်ချင်းပြန်ပြောသည်။ “မင်းတို့အားလုံး ရလဒ်ကောင်းတွေ ရထားတယ်။ အားလပ်ချိန်ရရင် ပြန်လာခဲ့ကြ”

သူ စကားပြောနေစဉ် ကျောင်းသားများအားလုံးကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကျောင်းသားများက မည်သို့ပင် တွေးနေပါစေ၊ အားလုံး သဘောတူကြသည်။

ကျန်းကျဲ့က လူအုပ်ထဲတွင် ရောနေပြီး အများသူငါလုပ်သည်အတိုင်း လိုက်လုပ်သည်။

ဆရာများ ဤမျှ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျောင်းသားအများအပြားက နောက်ပြောင်စပြုလာကြသည်။

ရယ်ရယ်မောမော ပြောနေကြရင်း တွေ့ဆုံပွဲသို့ လာသူများအားလုံး စုံလာပြီး စားပွဲကြီးလေးလုံး ပြည့်သွားသည်။

အတန်းခေါင်းဆောင်က ဒါရိုက်တာ လင်ကို စရန် ဖိတ်ခေါ်သည်။

ဒါရိုက်တာ လင်က ထပြီး အခြားအကြောင်းအရာများကို မပြောတော့ဘဲ ဆုတောင်းပေးသည်။ အတန်း (၉) က ယခင်က အခက်ခဲဆုံးအတန်းဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ အကောင်းဆုံး အတန်းဖြစ်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် အတန်းပိုင်ဆရာမက အခြားဆရာများကို ကိုယ်စား အတန်း (၉) မှ ကျောင်းသားများအတွက် ဆုတောင်း စကားများ ပြောသည်။

အရက်ဖန်ခွက်နှစ်ခွက်အပြီးတွင် ကျောင်းသားများက ဆရာများကို အရက်လိုက်တိုက်ကြသည်။

အရက်ဖန်ခွက်များ အလဲအလှယ်လုပ်ပြီးနောက် ဆရာများတွင် အခြားအလုပ်များ ရှိနေသဖြင့် အရက်မူးရန် မဝံ့တော့ဘဲ မကြာမီ ကျောင်းသို့ ပြန်သွားကြသည်။

ဆရာများ မရှိတော့သဖြင့် ကျောင်းသားများက ပိုမိုပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖြစ်လာသည်။ အချို့၏ မြှောက်ပင့်ပေးမှုဖြင့် ကျောင်းသားများစွာက ဘာဘီကျူး စားခြင်းကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အရက်ကို အချင်းချင်း လိုက်တိုက်ကြရာ မကြာမီပင် အချို့သူများ အရက်မူးကုန်ကြသည်။

ကျန်းကျဲ့က ဘီယာသုံးခွက်သောက်ပြီးနောက် ဖန်ခွက်ကို ဖိကိုင်ထားသည်။ ဘေးနားက သူငယ်ချင်းများ မည်သို့ပင် တိုက်တိုက် ထပ်မသောက်တော့ပေ။

ရှောင်းယွီဖန်းက ကိုယ့်ဘာသာ ဘီယာအပြည့်တစ်ခွက်ကို လောင်းကာ ကျန်းကျဲ့ကို ဖန်ခွက်မြှောက်ပြသည်။ “ကျန်းကျဲ့၊ အရင်က နားလည်မှုလွဲမှုအချို့ ရှိခဲ့တယ်။ နင့်ကို အရက်တစ်ခွက်နဲ့ တောင်းပန်ချင်တယ်။ ငါသောက်လိုက်မယ်၊သောက် မသောက်က နင့်သဘောပဲ”

ပြောပြီးနောက် သူမက ဖန်ခွက်ကို မြှောက်ထားပြီး ကျန်းကျဲ့ကို စောင့်နေသည်။

“ကျန်းကျဲ့၊ သူက မင်းကို အရက်တိုက်နေပြီ” ဟု ဘေးမှ ယောင်္ကျားလေး အချို့က မြှောက်ပင့်ပေးကြသည်။

ကျန်းကျဲ့က သူ့ဘာသာတစ်ခွက် လောင်းလိုက်သည်။ “သူငယ်ချင်းအချင်းချင်းပဲ ဒီလောက်ယဉ်ကျေးစရာ မလိုပါဘူး”

နှစ်ဦးသား ဖန်ခွက်ချင်းတိုက်ကာ အရက်များကို သောက်ချလိုက်ကြသည်။

ယောင်္ကျားလေး အချို့က ကြာမြင့်စွာ စောင့်နေရပြီး စိတ်မရှည်တော့ပေ။ ရှောင်းယွီဖန်းကို အရက်တိုက်ရန် အခွင့်ကောင်းယူကြသည်။

ရှောင်းယွီဖန်းက ရှောင်ရှားနေစဉ် ဘေးစားပွဲတွင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြစ်လာသည်။

“ကျူးရုံ... ငါ... ငါ မင်းကို အမြဲတမ်း သဘောကျခဲ့တာ” ဟု ယောင်္ကျားလေး တစ်ဦးက အရက်မူးကာ သူ့စိတ်ထဲရှိစကားများကို ပြောလိုက်သည်။ သူ၏မျက်နှာက ရဲရဲနီနေပြီး အသံက ကျယ်လောင်ကာ အရက်မူးသမားများ၏ လေသံဖြင့် ဖြစ်သည်။

“အိုး...”

“ဟားဟားဟား...” အချို့က မြှောက်ပင့်ပေးကြပြီး အချို့က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောကြသည်။

ရည်းစားစကားအပြောခံလိုက်ရသော ကျူးရုံ၏ မျက်နှာက အလွန်အမင်း စိတ်ညစ်သွားပြီး ထကာ ထွက်သွားသည်။

ရည်းစားစကားပြောသည့် ယောင်္ကျားလေးက ထပြီး ဆက်ပြောရန် ကြံသော်လည်း ရဲဆေးတင် ရန်အတွက် အရက်အလွန်အကျွံ သောက်ထားသည်။ ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်း လှမ်းပြီးနောက် ဝေါ့ကနဲ အန်ချလိုက်သည်။

ကျူးရုံက ရင်းနှီးသော သူငယ်ချင်းများကို နှုတ်ဆက်ပြီး အလျင်အမြန် ထွက်သွားသည်။

သူငယ်ချင်းအချို့က ရည်းစား စကားပြောသည့် ယောင်္ကျားလေး ကို ပြန်ထိုင်ရန် ကူညီပေးသည်။ စားပွဲကြီးလေးလုံးလုံး ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

ကျန်းကျဲ့က သူ၏ငွေများကို အတန်းခေါင်းဆောင် ကို ပေးပြီး ရင်းနှီးသော သူငယ်ချင်းများကို နှုတ်ဆက်သည်။

သူငယ်ချင်းအချို့က သူ့ကို အလျင်စလို မပြန်ရန် တိုက်တွန်းသည်။

ကျန်းကျဲ့၏ ဖုန်းမြည်လာသည်။ သူက ဖုန်းကို ကိုင်လိုက်ပြီး သူငယ်ချင်းအချို့ကို “ငါ တကယ် အလုပ်ရှိတယ်၊ ငါ့ကို ဖုန်းဆက်နေပြီ” ဟု ပြောသည်။

သူက ဖုန်းကိုင် ပြီး လမ်းလျှောက်ရင်း “မင်း ရောက်ပြီလား။ ငါ ထွက်လာပြီ” ဟု ပြောသည်။

ချန်းယန်က အဝေးမှနေ၍ ကျန်းကျဲ့ကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြသည်။

ကျန်းကျဲ့က ဖုန်းကို သိမ်းလိုက်ပြီး သူ့ကို လိုက်ပို့သော သူငယ်ချင်းများကို လက်ဝှေ့ယမ်းနှုတ်ဆက်သည်။

သူငယ်ချင်းအချို့က ချန်းယန်က ကျန်းကျဲ့၏ လက်မောင်းကို ကိုင်ကာ ရယ်ရယ်မောမော ပြောရင်း တက္ကစီဖြင့် ထွက်သွားသည်ကို မနာလိုစွာ ကြည့်နေကြသည်။

......

တက္ကစီပေါ်တွင်...

ချန်းယန်က ကျန်းကျဲ့ဘေးတွင် ကပ်ထိုင်ပြီး “ငါ အချိန်မီ ရောက်လာတယ် မဟုတ်လား” ဟု မေးသည်။

ကျန်းကျဲ့က လက်မထောင်ပြီး “အရမ်းကို အချိန်မီပဲ” ဟု ပြောသည်။

ချန်းယန်က “ကျွန်မတို့ သူငယ်ချင်းတွေ့ဆုံပွဲကိုလည်း မသွားခဲ့ဘူး” ဟု ပြောသည်။

ကျန်းကျဲ့က “ဒီတွေ့ဆုံပွဲ ဒီလိုရှုပ်သွားလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး” ဟု ပြောသည်။

“ကားလ်က နင့် ပန်းချီခန်းအသစ်မှာလား”

“ဟုတ်တယ်၊ ငါမလာခင် အစာကျွေးခဲ့တယ်”

ကျန်းကျဲ့က ချန်းယန်ကို ပန်းချီခန်းအသစ်သို့ ခေါ်လာသည်။

ရှောင်ကားက တံခါးဖွင့်သံကို ကြားသောအခါ လှောင်အိမ်ထဲတွင် ဆူညံလာသည်။

ကျန်းကျဲ့က “ရှောင်ကား၊ အဖေ ပြန်လာပြီ။ မင်းအစ်မလည်း မင်းကို လာတွေ့တယ်” ဟု ပြောသည်။