နင် လက်စားချေချင်သလား၊ တာဝန်စတင်ခြင်း
Vol. 6 Ch. 88
ဟိုတယ်အခန်း။
“ကျန်းကျဲ့၊ နင် ကျောင်းတက်တုန်းက နင့်ကို စိတ်ဝင်စားတဲ့ မိန်းကလေးတွေ ရှိခဲ့လား” အစ်မလျောင်က ဆိုဖာပေါ်မှီပြီး မျက်လုံးများက ကျန်းကျဲ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ကျန်းကျဲ့၏ ပန်းချီဆွဲပုံစံကို အသားကျလာပြီးနောက် သူမက စကားပြောခြင်းသည် ကျန်းကျဲ့၏ ဖန်တီးမှုကို မထိခိုက်ကြောင်း တွေ့သောကြောင့် စကားစမြည်ပြောရန် အကြောင်းအရာများ ရှာသည်။
“ရှိပါတယ်” ကျန်းကျဲ့က တုံးတိတိ ပြန်ဖြေပြီး သူ၏လက်များက မရပ်မနား ဆက်ဆွဲနေသည်။
“နင်က အတန်းထဲမှာ အတော်ဆုံး ပန်းချီဆရာ လား”
ကျန်းကျဲ့က “အနုပညာလေ့လာတဲ့ ကျောင်းသားတွေက ဘယ်သူမှ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မယုံကြဘူး” ဟု ပြောသည်။
အစ်မလျောင်က ကျွမ်းထိုးမှောက်ခုံ ရယ်မောသည်။ “ဟုတ်တယ်၊ ငါ ပန်းချီဆရာအချို့ကို တွေ့ဖူးတယ်။ သူတို့က အဲဒီလိုပဲ။ အဲဒါဆို နင်တို့အတန်းမှာ နင့်ကို မုန်းတဲ့သူ ဒါမှမဟုတ် ရန်လိုတဲ့သူ ရှိခဲ့လား”
ကျန်းကျဲ့ ပြန်ဖြေသည်။ “ကျွန်တော့်ကို မုန်းတဲ့သူတွေတော့ သေချာပေါက်ရှိမယ်၊ ရန်လိုတဲ့သူတွေလည်း ရှိနိုင်ပါတယ်”
“နင် ရည်းစားထားဖူးလား”
ကျန်းကျဲ့က “လျှို့ဝှက်ချက်” ဟု ပြောသည်။
အစ်မလျောင်က ထိုကဲ့သို့ အဖြေမျိုး ရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ “ပြောပါဦး၊ နင် ဘယ်လိုမိန်းကလေးမျိုးကို ကြိုက်တာလဲ”
ကျန်းကျဲ့က ပြုံး ပြီး “လှပတဲ့သူ၊ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် ကောင်းတဲ့သူ၊ နူးညံ့ပြီး အိမ်မှုကိစ္စ ကျွမ်းကျင်တဲ့သူ...” ဟု ပြောသည်။
သူက ပြောနေရင်း ပုံကြမ်းစာအုပ်ကို ယူပြီး ခဏ ကြည့်သည်။ဆွဲ ပြီးသွားသော လက်ရာကို ပုံကြမ်းစာအုပ်မှ ဖြဲလိုက်ပြီး ပန်းချီသေတ္တာ ပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။
ပန်းချီသေတ္တာ ဘေးတွင် ဆွဲပြီး သော ပုံကြမ်းဆယ်ချပ်ကျော် ရှိနေသည်။
သူက အစ်မလျောင်၏ ပုံကြမ်းများကို မန်ဇယ်၏ နည်းစနစ်ကို အတုယူပြီး မျဉ်းနှင့် မျက်နှာပြင်တို့ကို ပေါင်းစပ်ကာ စုတ်တံကို အသုံးပြုပြီး အရည်အသွေးနှင့် စိတ်ခံစားမှုကို ဖန်တီးသည်။
“အစ်မလျောင် ကြည့်ပါဦး၊ ဘယ်တစ်ချပ်ကို ကြိုက်လဲ”
အစ်မလျောင်က ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာပြီး အနီးကပ် ကြည့်လိုက်သည်။ များပြားလှသော ပုံကြမ်းများကို ကြည့်သည်။
သူမက တစ်ချပ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး “ဒီတစ်ချပ်ကို သဘောကျတယ်” ဟု ပြောသည်။
သူမ ညွှန်ပြသော လက်ရာက အလွန် လိမ္မာပါးနပ်သော အနုပညာဖြင့် ဖန်တီးထားသည်။
ပန်းချီကားထဲမှ သူမက ဆိုဖာပေါ်တွင် အလွန်သက်တောင့်သက်သာ ပုံစံဖြင့် မှီနေပြီး ခြေနှစ်ဖက်ကို အေးဆေးစွာ ချထားကာ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မေးကို ထောက်ထားသည်။
မီးသွေးနှင့် စုတ်တံ၏ ထူးခြားသော အသွင်အပြင်က ဇာတ်ကောင်၏ မျက်နှာအမူအရာ၊ အထူးသဖြင့် မျက်လုံးကို အသက်ဝင်စေသည်။
ပန်းချီကားကို ကြည့်နေသူက ပန်းချီကားထဲမှ အမျိုးသမီးသည် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်ဟု ခံစားရလိမ့်မည်ပင်။
ကျန်းကျဲ့က အရောင်ခဲတံကို ယူပြီး စက္ကူအသစ်ပေါ်တွင် အရောင်ပုံကြမ်းကို ဆွဲသည်။
အရောင် နှင့် အလင်းရောင်တို့ကို ချိန်ညှိနေစဉ် သူက တိုက်ရိုက်အလင်းရောင်ကို အသုံးပြုသည်။ ပန်းချီကားထဲရှိ အရိပ်များကို တတ်နိုင်သမျှ လျှော့ချပြီး ချိုမြိန် သော ခံစားချက်ကို ဖော်ပြသည်။
ချိုမြိန် မှုက အစ်မလျောင်အပေါ် သူ၏ ပထမဆုံး ခံစားချက်ဖြစ်သည်။ အစ်မလျောင်၏ အလှက ဤမျှသာမကသော်လည်း ကျန်းကျဲ့က အရေးအကြီးဆုံး ခံစားချက်ကို အမြဲ ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။
ပို၍ တိတိကျကျပြောရလျှင် ရီနား၏ အမျိုးသမီးစတိုင် ပုံစံနှင့် အရောင်တို့နှင့် ဆင်တူသည်။
အစ်မလျောင်၏ ထူးခြားသော အလှကို ဖော်ပြရန်နှင့် သူမ၏ ဖြူစင်မှုကို အလေးပေးရန်အတွက် ကျန်းကျဲ့က ပန်းနှင့် သစ်ပင်များကို ဇာတ်ကောင်၏ ပတ်လည်တွင် ထည့်သွင်းထားသည်။
အရောင်ပုံကြမ်း ဆွဲပြီးသောအခါ ကျန်းကျဲ့က ခဏ ကြည့်ပြီးနောက် အစ်မလျောင်၏ သဘောထားကို မေးသည်။
အစ်မလျောင်၏ အကြည့်က ပန်းချီကားမှ ကျန်းကျဲ့ထံသို့ ပြောင်းလာသည်။ “အရမ်းကောင်းတယ်၊ အင်း၊ အဝတ်အစားထည့် မဆွဲလည်း ရတယ်”
ကျန်းကျဲ့က စိတ်ထဲတွင် တည့်ပြော လွန်းသည်ဟု တွေးလိုက်သည်။ “အစ်မ အခြားသူတွေ မြင်မှာကို မကြောက်ဘူးလား”
“ဘာကြောက်ရမှာလဲ။ ငါ အိပ်ခန်းထဲမှာ ချိတ်ထားပြီး ငါ့ဘာသာ ကြည့်မှာ”
ကျန်းကျဲ့က ရယ်လိုက်သည်။ “ကျွန်တော် ဆွဲနိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အစ်မကို ဒီလို ပန်းချီကားတစ်ချပ် ဆွဲပေးလိုက်ရင် လောင်ဝေ့ ကျွန်တော့်ကို သေလောက်အောင် မုန်းသွားမှာ စိုးတယ်”
“မင်း ကြောက်တာလား” အစ်မလျောင်က ပြုံးရင်း ကျန်းကျဲ့ကို စိုက်ကြည့်သည်။
ကျန်းကျဲ့က “သူ ကျွန်တော့်ကို ရန်ရှာရင် ကျွန်တော် သည်းခံမှာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က သာမန်ကျောင်းသားတစ်ယောက်ပဲ၊ ပြဿနာရှာစရာမှ မလိုတာ” ဟု ပြောသည်။
“ငါနဲ့အတူ ဝိုင်တစ်ခွက် သောက်ပြီး ဒီကိစ္စကို ငါ ကူညီပေးမယ်”
ကျန်းကျဲ့က သူ့လက်များကို ဖြန့် လိုက်သည်။ လက်များတွင် မီးသွေးမှုန့်နှင့် အရောင်မှုန့်များ ကပ်နေသည်။ “ကျွန်တော် လက်ဆေးလိုက်ဦးမယ်”
သူက လက်ဆေးပြီးနောက် မျက်နှာကို ရေအေးဖြင့် ဆေးကာ စိတ်ကို အေးချမ်းစေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အစ်မလျောင် ပြောမည့်စကားကို နားထောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
“ရှန်ပိန်နဲ့ ဝိုင်ရှိတယ်။ နင် ဘယ်ဟာကြိုက်လဲ” အစ်မလျောင်က မေးသည်။
ကျန်းကျဲ့က ဧည့်ခန်းသို့ ပြန်လာသည်။ “ကျွန်တော် ရှန်ပိန်ကြိုက်တယ်၊ ဝိုင်ရဲ့ ခြောက်သွေ့တဲ့ အရသာကို မကြိုက်ဘူး”
အစ်မလျောင်က ရှန်ပိန်ဖန်ခွက်နှစ်ခွက်ကို ယူပြီး ကြည်လင်သော အရည်ကို ဖန်ခွက်ထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်သည်။ “ငါ အရင်က ဓာတ်ပုံရိုက်တာကို သဘောကျခဲ့တယ်။ နင့် ပန်းချီကားကို ကြည့်ပြီးမှ ဓာတ်ပုံရိုက်တတ် ပေမယ့် ဘာကြောင့် ပန်းချီဆရာတွေ ရှိနေသေးလဲဆိုတာကို ငါ အမှန်တကယ် နားလည်လာတယ်။ အရင်က တစ်ယောက်ယောက်က ဓာတ်ပုံရိုက်ခြင်းက ပန်းချီဆရာတွေရဲ့ စွမ်းရည် ကိုသာ အစားထိုးနိုင်ပြီး အလှကို ဖန်တီးခြင်းနှင့် အသက်ဝင်ခြင်း စွမ်းရည်ကို အစားမထိုးနိုင်ဘူးလို့ ပြောဖူးတယ်။ ငါ နားလည်တာ မှန်လား မမှန်ဘူးလား မသိဘူး”
ကျန်းကျဲ့က ဖန်ခွက်ကို ယူလိုက်သည်။ အမှန်တကယ် စိတ်ဝင်စားသော ကိစ္စကို မကြားရသေးသော်လည်း အကြောင်းအရာကို အမှီပြု၍ စကားဆက်ပြောသည်။ “အစ်မ နားလည်တာ မှန်ပါတယ်။ ပန်းချီဆွဲတဲ့ အလုပ် က လက်တွေ့ဘဝထဲက ပစ္စည်းတွေကို ပြုပြင်မွမ်းမံတာ၊ အသက်ဝင်အောင် ဆွဲရတာပေါ့ ။ ပန်းချီဆရာရဲ့ ဖော်ပြမှုပုံစံ ကွဲပြားမှုကြောင့် ပြသထားတဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုကလည်း အရမ်း ကွဲပြားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့ ခံစားချက်ကို ဖော်ပြခြင်းပဲလေ ”
အစ်မလျောင်က ကျန်းကျဲ့နှင့် ဖန်ခွက်ချင်းတိုက်၊ ဝိုင်ကို တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောသည်။ “ငါ ရှောင်နင်ကနေတစ်ဆင့် နင့်အကြောင်း သိခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့အခြေအနေကို နင့်ကို မပြောဖူးဘူး။
ငါ လန်ယန်အုပ်စုမှာ လူ့စွမ်းအားအရင်းအမြစ်(HR) အလုပ် လုပ်တယ်”
ကျန်းကျဲ့က “ကျွန်တော် ပြည်နယ်ပိုင်လုပ်ငန်းလို့ ကြားဖူးပါတယ်” ဟု ပြောသည်။
အစ်မလျောင်က ဆက်ပြောသည်။ “လောင်ဝေ့ ဆိုတဲ့ အဲ့လူကို နင် တွေ့ဖူးတယ်။ နောက်ဆုံးအကြိမ် တွေ့တုန်းက သူက ငါ့ယောက်ျား၊ အခုတော့ ကွဲ သွားပြီ။
အဲ့ကောင်က လုပ်နိုင် စွမ်းရှိတယ်။ အဆက်အသွယ် ရှာတာကို သဘောကျတယ်။ ငါ့ရဲ့အဆက်အသွယ် နဲ့ သူ့တို့အုပ်စုရဲ့ ဒုတိယသူဌေး ဖြစ်လာခဲ့တာ။
အဲ့လူက အပြင်ပန်းက နူးညံ့ပေမယ့် တကယ်တော့ စိတ်ထားကျဉ်းမြောင်းပြီး ရန်ငြိုးထားတတ်တယ်။ နင် သူ့ကို ရန်တွေ့လိုက်ရင် သူ စိတ်ထဲမှာ မှတ်ထားပြီး လက်စားချေဖို့ အခွင့်အရေး ရှာနေမှာ။
နင် အခု ဘာလုပ်လုပ်၊ နင် တောင်းပန်ပန် မပန်ပန် သည်ဖြစ်စေ၊ သူ့စိတ်ကို ပြောင်းလဲနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သူ ညစ်ပတ်တဲ့ နည်းလမ်းအချို့ကို သေချာပေါက် သုံးလိမ့်မယ်”
ပြောပြီးနောက် သူမက ကျန်းကျဲ့၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်သည်။
ကျန်းကျဲ့က တိတ်တခိုးလေး သူမကို ပြန်ကြည့်သည်။
ခဏအကြာတွင် အစ်မလျောင်က အားရပါးရ ရယ်မောသည်။ “စိတ်မပူနဲ့၊ သူက ငါ့အဆက်အသွယ် ကို အသုံးချတယ်ဆိုရင် ငါလည်း သူ့ကို အဲ့အဆက်အသွယ် တွေကို အသုံးမချနိုင်အောင် လုပ်နိုင်တယ်။ တစ်ခုခု မှားနေတယ်လို့ ခံစားရရင် ငါ့ကို ချက်ချင်း ဖုန်းဆက်လိုက်”
ကျန်းကျဲ့က “ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ” ဟု ပြောသည်။
အစ်မလျောင်၏ မျက်လုံးများက ကျန်းကျဲ့ကို စူးစူးစိုက်စိုက်ကြည့်နေသည်။ “နင့်ကို တစ်ခု မေးမယ်၊ အမှန်အတိုင်း ဖြေ ”
ကျန်းကျဲ့က “အဲ... အခြေအနေကြည့်ရဦးမယ်” ဟု ပြောသည်။
အစ်မလျောင်က “လောင်ဝေ့ က နင့်ကို အဲဒီလို ပြောတယ်။ ဒီကိစ္စကြောင့် နင့်ကို ဒုက္ခပေးနိုင်တယ်။ နင် စိတ်မဆိုးဘူးလား” ဟု မေးသည်။
ကျန်းကျဲ့က “ဒါပေါ့၊ စိတ်ဆိုးတာပေါ့” ဟု ပြောသည်။
“သူ့ကို လက်စားချေချင်တဲ့ စိတ်မျိုး မရှိဘူးလား”
“ရှိတယ်”
အစ်မလျောင်က မေးခွန်းများဖြင့် ဆက်တိုက် ဖိအားပေးသည်။ “နင် ဘယ်လို လက်စားချေဖို့ စဉ်းစားဖူးလဲ”
ကျန်းကျဲ့က “သူ့ကို ဒေဝါလီခံရအောင် ၊ စွန့်ပစ်ခံရအောင် ၊ အလုပ်က ထုတ်ခံရအောင်ပေါ့ ၊ အတွေးတစ်ခု **ပါပဲ” ဟု ပြောသည်။
အစ်မလျောင်ပ ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို နောက်တစ်ဖက်ပေါ်တင်လိုက်သည်။ “တကယ်တော့ အဲဒါက အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ ခက်တယ်။ ဒါဆို တခြားနည်းလမ်းတစ်မျိုးကို စဉ်းစားဖူးလား၊ ဥပမာ၊ သူ့ရဲ့ ဇနီးဟောင်းကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်တာမျိုး”
ကျန်းကျဲ့၏ ရင်ခုန်သံက ပိုမြန်လာသည်။ ဤအချိန်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုမရှိခြင်းက မဖြစ်နိုင်ပေ။ “အစ်မက ကျွန်တော့်ကို စမ်းသပ်နေတာလား။ ကျွန်တော် သွေးဆောင်တာကို မခံနိုင်ဘူးနော်”
“ဘာလို့ မစမ်းကြည့်တာလဲ” အစ်မလျောင်က လက်ဖြင့် ဆံပင်ကို သပ်တင်လိုက်ရာ သူမ၏အသံက ပို၍ပင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိလာသည်။
ကျန်းကျဲ့က ဆံပင်ကို ကုတ်ကာ လျင်မြန်စွာ စဉ်းစားသည်။ “သာမန်လူမှာ ရှိတဲ့ ဆန္ဒတွေ ကျွန်တော့်မှာ အားလုံးရှိတယ်။ ပိုပြီးတော့တောင် ပြင်းထန်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် နှစ်ဦးနှစ်ဖက် သဘောတူတာ ကိုပဲ သဘောကျတယ်။ အခြားအရာတွေ ရောထွေးနေရင် မကောင်းဘူး” သူက ဒီနေရာ မလုံခြုံမည်ကို စိုးရိမ်ပြီး အသံဖမ်း ခံရမည်ကို ကြောက်မိသည်။
“နင် ရိုးသားမယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ ဒီည ဒီမှာ နေချင်လား”
ကျန်းကျဲ့က ခေါင်းခါသည်။ “ကျွန်တော် အိမ်ပြန်ပြီး ညစာစားရမှာ”
သူက စကားဆက်ပြောရန် မသင့်တော်ဟု ထင်သည်။ “အစ်မလျောင် တခြားကိစ္စမရှိရင် ကျွန်တော် ပြန်တော့မယ် ။ ဒီပန်းချီကားကို ပြီးအောင်ဆွဲပြီးမှ အစ်မကို ပြန်ပြပါ့မယ်”
“ကောင်းပါပြီ၊ ငါ မတားတော့ပါဘူး”
ကျန်းကျဲ့က ဟိုတယ်တံခါးမှ ထွက်လာပြီး ချွေးများ ထွက်နေသည်။
သူက လှည့်ကြည့်ပြီး အစ်မလျောင်၏ အခန်း ပြတင်းပေါက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုနေရာတွင် လူတစ်ဦး ရှိနေပုံရသည်။
ထိုအချိန်တွင် အစ်မလျောင်က ပြတင်းပေါက်ရှေ့တွင် ရပ်နေပြီး ကျန်းကျဲ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
ကျန်းကျဲ့ ဝေးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏ အောက်နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်သည်။
ကျန်းကျဲ့က အိမ်ပြန်၍ ညစာစားပြီးနောက် ရှောင်ကားကို ခေါ်ကာ ပန်းချီခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
ယနေ့ ဖြစ်ရပ်များက သူ့စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ အတွေးများ မရှုပ်ထွေးစေရန်အတွက် ပုံကြမ်းများကို ပြီးအောင် ဆွဲလေ သည်။
သူက အသေးစိတ် ပုံကြမ်းတစ်ချပ်ကို ဆွဲပြီးနောက် စနစ်က သတိပေးချက် ပေါ်လာသည်။
ပိုင်ရှင်က လျောင်ချီယွဲ့ကို မော်ဒယ် အဖြစ် ဖန်တီးသော လက်ရာသည် အကောင်းဆုံးလက်ရာအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။
ကံစမ်းမဲတစ်ကြိမ်ရရှိသည်။