မင်းသားဖူ၏ အခြေအနေနှစ်ရပ်
Vol. 5 Ch. 75
မင်းသားဖူ၏ဦးနှောက်သည် နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ပြုံးရယ်မှုနှင့် ဖြူဖွေးတောက်ပနေသောသွားများကို စိုက်ကြည့်ရင်း အလျင်အမြန်တွက်ချက်စပြုလိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူ့အစောင့်များထဲမှ တစ်ဦးမှမရှိ၊ သူ့ကို အကြံဉာဏ်များပေးလေ့ရှိသော သူ့တော်ဝင်မိဖုရားလည်းမရှိ၊ သူ့ကလေးများလည်းမရှိ-- သူသည် သူတို့၏အကူအညီကို သိပ်အလေးမထားခဲ့ပေမယ့်လည်းပေါ့။ သူသည် ဘုရင်ကိုလုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရန်ကြိုးစားမှုရာဇဝတ်မှုကို သူ့ပခုံးများပေါ်တွင် ထမ်းဆောင်နေဆဲဖြစ်ပြီး နဉ်ယွီသည် အကျိုးအကြောင်းမဆီလျော်သော အရူးတစ်ဦးဖြစ်သည်။ မင်းသားဖူသည် သူ့ကိုယ်သူ ထွက်ပေါက်မရှိသောထောင့်တစ်နေရာသို့ တွန်းပို့ခံရသလို ခံစားရသည်။
နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် မင်းသားဖူ သူ့အခြေအနေများကိုဖော်ပြရန် စိတ်ရှည်စွာစောင့်ဆိုင်းနေပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤအဆီတုံးသည် ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင်မဟုတ်သောကြောင့် သူတို့ စတင်တိုက်ခိုက်လျှင် သူ့ဦးနှောက်ကို တည့်တည့်မချေမွနိုင်ဟု သူမကိုယ်သူမသတိပေးနေခဲ့သည်။
“မင်း၊” မင်းသားဖူသည် အချိန်အတော်ကြာစဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ “မင်းက ငွေအစား မင်းအသက်ကို ပေးအပ်နေဦးမှာလား။”
“မဟုတ်ဘူး၊” နဉ်ရှောင်ယောင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်၊ “ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို အကြွေးမှတ်တမ်းတစ်ခု ပေးလို့ရတယ်။”
“……….” မင်းသားဖူ ဆွံ့အသွားသည်။ ဒါက မင်းငွေအစား မင်းအသက်ကို ပေးအပ်တာနဲ့ ဘာကွာခြားလို့လဲ။ မင်းက အတူတူပဲ အကြွေးမဆပ်ဘဲနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။
“လာပါ၊” နဉ်ရှောင်ယောင်းက “စျေးနှုန်းတစ်ခုပြောလိုက်။”
မင်းသားဖူသည် စကားပြောရန် ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်သော်လည်း နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် လက်တစ်ဖက်မြှောက်လိုက်သည်။ “ခဏနေဦး။ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ဦးရီးတော်ဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်တို့က မိသားစုတစ်စုဖြစ်တဲ့အတွက် ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ပိုသက်သာတဲ့စျေးနှုန်းတစ်ခု ပေးသင့်တယ်။ အနည်းဆုံးတော့ ဒါက ဈေးကွက်ပေါက်စျေးထက် နိမ့်သင့်တယ်။”
မင်းသားဖူသည် တစ်ဖန်ပြန်တုန်လှုပ်စပြုလိုက်သည်။
“ဦးရီးတော်၊” နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ခေါ်လိုက်သည်။
“အခု မင်းက ငါက မင်းရဲ့တော်ဝင်ဦးရီးတော်ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို သတိရသွားပြီလား။” တစ်ဖန်ပြန်လည် မင်းသားဖူသည် သူ့စိတ်အခြေအနေကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။ သူ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်၊ “မင်း ငါ့ကိုကန်တုန်းက-- မင်း အဲဒီဓားမြှောင်ကို ငါ့လက်ထဲထိုးထည့်တုန်းက-- မင်းလိုအရူးတစ်ယောက်က ငါက မင်းရဲ့တော်ဝင်ဦးရီးတော်ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို ဘာလို့မသတိရခဲ့တာလဲ။”
နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏မျက်နှာကိုသုတ်ရန် လက်တစ်ဖက်မြှောက်လိုက်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤဦးရီးတော်က သူ့တံတွေးများကို သူမအပေါ်သို့ လွင့်စင်သွားစေခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
“မင်းသား နှုတ်ကိုထိန်းပါ၊” စစ်သေနာပတိချုပ်လိုသည် နောက်ဆုံးတွင် စကားစပြောလိုက်သည်။ မင်းသားဖူသည် သူ့ခေါင်းကိုမြှောက်လိုက်သောအခါ လိုကျစ်ကွေ့ နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ဘယ်ဘက်နှင့်နောက်တွင် ရပ်နေသည်ကိုမြင်သောအခါ လန့်သွားခဲ့သည်။ မှန်တယ်။ သူက နဉ်ယွီတွင် ဤကံဆိုးမိုးမှောင်ကျခြင်းကြယ်၊ လိုကျစ်ကွေ့က သူ့ကိုကူညီနေသည်ကို မေ့လုနီးပါးဖြစ်သွားခဲ့သည်။ အေးစက်သောချမ်းတုန်မှုတစ်ခု သူ့ကျောရိုးတစ်လျှောက် ပြေးဆင်းသွားခဲ့သည်။
“လာပါ၊ စျေးနှုန်းတစ်ခုပြောလိုက်၊” နဉ်ရှောင်ယောင်းက ပြောလိုက်သည်။
မင်းသားဖူ အံကြိတ်လိုက်သည်။ “ငါ ငွေမလိုချင်ဘူး။”
နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ချက်ချင်း ပြုံးရွှင်သွားခဲ့သည်။ “ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို အလကားပေးနေတာလား။”
“……” မင်းသားဖူ ဆွံ့အသွားသည်။
“…………..” တခြားလူတိုင်းလည်း ဆွံ့အသွားသည်။
ခင်ဗျားက ဘယ်လိုစိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာထဲမှာ နေနေတာလဲ။
“ငါ့အခြေအနေနှစ်ခုကို ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ သဘောတူရင် ငါ မင်းကို မြေကိုပေးမယ်၊” မင်းသားဖူက ပြောလိုက်သည်။ ဤတွင် လိုကျစ်ကွေ့သည် နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ဘေးတွင်ရပ်ရန် ရှေ့သို့တိုးလာပြီး မင်းသားဖူကို အေးစက်စွာကြည့်လိုက်သည်။
မင်းသားဖူက “စိတ်မပူပါနဲ့၊ စစ်သေနာပတိချုပ်၊ ဒီမင်းသားက တော်ရာဇပလ္လင်ကို တောင်းမှာမဟုတ်ဘူး။”
နဉ်ရှောင်ယောင်း ကျယ်လောင်စွာရယ်လိုက်သည်။ “ခင်ဗျား တောင်းခဲ့ရင်တောင် ကျွန်တော်က ခင်ဗျားကို ပေးမှာမဟုတ်ဘူးလေ။”
မင်းသားဖူသည် တစ်ဖန်ပြန်သွေးအန်လုနီးပါးဖြစ်သွားခဲ့သည်။
“ပြောပါ၊ ဘယ်အခြေအနေနှစ်ခုလဲ။” နဉ်ရှောင်ယောင်းက မေးလိုက်သည်။ လိုကျစ်ကွေ့သည် မင်းသားဖူဖြစ်သော နဉ်ကွမ်းရွှင်း၏အခြေအနေနှစ်ခုအတွက် မျှော်လင့်ချက်အများကြီးမထားခဲ့ပေ။ သူတို့သည် ဖြစ်နိုင်ခြေမရှိသောတောင်းဆိုမှုများဖြစ်လိမ့်မည်။
မင်းသားဖူက “ငါ ကွယ်လွန်သွားတဲ့ဧကရာဇ်က အမတ်ချုပ်ကြီးကို ချီးမြှင့်ခဲ့တဲ့ ကျန်နန်ဒီဇိုင်းများထွင်းထုထားတဲ့ စုတ်တံ ၂၄ ချောင်းပါအစုံကို ကြိုက်တယ်။ အမတ်ချုပ်ကြီးကို သူ့အဖိုးတန်စုတ်တံတွေကို ငါ့ကို ပေးအပ်ခိုင်းလိုက်။” ကမ္ဘာပေါ်ကလူတိုင်း အမတ်ချုပ်ကြီးက အဲဒီစုတ်တံတွေကို သူ့အသက်လို တန်ဖိုးထားတယ်ဆိုတာကို သိကြတယ်။ နဉ်ယွီ၊ မင်းနဲ့ အမတ်ချုပ်ကြီးက အခု မီးနဲ့ရေလိုဖြစ်နေတယ်။ ရှဲ့ဝမ်ယွမ်က သူတို့ကို မင်းကို ဘယ်လိုပေးအပ်မှာလဲ။ ဒါ့အပြင် မင်းသားဖူသည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ကြည့်ရင်း မှောင်မိုက်စွာတွေးလိုက်သည်။ အဲဒါက ကွယ်လွန်သွားတဲ့ဧကရာဇ်က ချီးမြှင့်ခဲ့တဲ့လက်ဆောင်တစ်ခုပဲ။ မင်းက အတင်းအကျပ်ယူလို့ရမှာလား။ အဲဒါက လုံးဝအရှက်မရှိရာကျလိမ့်မယ်။
နဉ်ရှောင်ယောင်း၏နှလုံးသားအတွင်းက လူပုလေးသည် သေးငယ်သောကခုန်မှုတစ်ခုပြုလုပ်နေသော်လည်း သူမသည် မပြုံးမိစေရန် သူ့ကိုယ်သူသတိပေးလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ မင်းသားဖူကို သူမတွင် စုတ်တံများရှိနေနှင့်ပြီးဖြစ်ကြောင်း အသိပေးရမည့်အချိန်မဟုတ်ပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအဆီတုံးတွင် နောက်ထပ်အခြေအနေတစ်ခုရှိသေးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ လိုကျစ်ကွေ့သည် အကျဉ်းထောင်အခန်း၏ထောင့်တစ်နေရာကို ကြည့်ရန် လှည့်သွားခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် အရှင်စစ်သေနာပတိချုပ်သည် သူ ဘယ်လိုအမူအရာမျိုးလုပ်သင့်သည်ကို နားမလည်တော့ပေ။ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တိုက်ဆိုင်တဲ့အရာတစ်ခု ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။
မင်းသားဖူသည် နဉ်ရှောင်ယောင်း၏အမူအရာကင်းမဲ့သောမျက်နှာကို ကြည့်လိုက်ပြီး “အရှင်မင်းကြီးက ဒီအခြေအနေကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ပါ့မလား။”
နဉ်ရှောင်ယောင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်၊ “အဲဒါက ကျွန်တော့်ကိစ္စပါ။ ခင်ဗျားရဲ့ဒုတိယအခြေအနေကို ပြောပါ။”
မင်းသားဖူက “ငါ့ကို အစာတစ်နပ်တိုင်း အသားစားရင်း ကိုယ်အလေးချိန်ကျအောင်လုပ်ပေးပါ။”
နဂါးအစောင့်အနည်းငယ်သည် ဤကြေညာချက်ကြောင့် သူတို့၏အသက်ရှူသံများကို ရှိုက်သွင်းလိုက်ကြသည်။ ဘယ်လိုလုပ် ဒါက ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဤသည်မှာ သူသောက်သောရေတစ်ငုံတိုင်း အသားတစ်ကိုက်စားသော မင်းသားတစ်ပါးဖြစ်သည်။ ခင်ဗျားက အစာတစ်နပ်တိုင်း အသားစားရင် ဘယ်လိုကိုယ်အလေးချိန်ကျနိုင်မှာလဲ။
ယင်းဖုန်းသည် နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ဘေးသို့ ပြေးသွားပြီး သူမ၏နားထဲသို့ ငုံ့ပြောလိုက်သည်။ “မင်းသားဖူက တစ်ချိန်က ပြင်းထန်တဲ့ရောဂါတစ်ခု ခံစားခဲ့ရဖူးတယ်။ အဲဒါအတွက်ဆေးသောက်ပြီးနောက် သူ ဝလာခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ နန်းတွင်းသမားတော်တွေထဲက တစ်ယောက်မှ သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ်ပိန်အောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ဒါ့အပြင် အရှင်မင်းကြီး၊ အမတ်ချုပ်ကြီးက အဲဒီစုတ်တံအစုံကို ပျောက်ဆုံးသွားတယ်လို့ပြောခဲ့တယ်။ မင်းသားဖူက အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့နဲ့ ကြိုတင်စီစဉ်ထားခဲ့တာလား။”
အရှင်မင်းကြီးကို မင်းသားဖူ ကိုယ်အလေးချိန်ကျရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သတိပေးနေစဉ်တွင် ယင်းဖုန်းသည် သူ့လျှို့ဝှက်ကြံစည်မှုသီအိုရီများကိုလည်း မျှဝေခဲ့သည်။ အရာအားလုံး ဘယ်လိုလုပ် အဲလောက်တိုက်ဆိုင်နိုင်မှာလဲ။ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ သူ့စုတ်တံများပျောက်ဆုံးသွားချိန်တွင် မင်းသားဖူက သူတို့ကို သူ့အခြေအနေများ၏တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအဖြစ် တောင်းဆိုနေတာလား။
နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ယင်းဖုန်းကို ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ကောင်းပြီ၊ ငါ နားလည်ပြီ။” သူမသည် အစောပိုင်းက သူ့ကိုထိတွေ့ပြီးနောက် မင်းသားဖူ၏ဝနေသည့်အကြောင်း သူမ၏ကိုယ်ပိုင်အတွေးအမြင်များရှိနေသည်။ သူ့ကိုယ်အလေးချိန်သည် သူ့ရောဂါအတွင်း သောက်သုံးခဲ့သောဆေးကြောင့်မဟုတ်ဘဲ သူ့ဦးနှောက်တွင် ဖွံ့ဖြိုးလာခဲ့သော အန္တရာယ်မရှိသောအကျိတ်တစ်ခုကြောင့်ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာ အကျိတ်သည် ဤနှစ်များတစ်လျှောက်လုံး သူ့ခေါင်းထဲတွင်ရှိနေသည့်တိုင် ပိုမကြီးထွားခဲ့ပေ။ ၎င်းသည်လည်း ကင်ဆာအဖြစ်မပြောင်းလဲခဲ့ပေ။ သို့သော် ၎င်းသည် မင်းသားဖူတွင် ဟော်မုန်းဓာတ်မညီမျှခြင်းကို ဖြစ်စေခဲ့ပြီး ထို့ကြောင့် သူ့ကိုယ်အလေးချိန်တက်လာခဲ့သည်။ သူမ သူ့ရောဂါကို ကုသပေးသရွေ့ သူသည် ကိုယ်အလေးချိန်ကျနိုင်လိမ့်မည်။ ယခုအချိန်တွင် နဉ်ရှောင်ယောင်း၏နှလုံးသားအတွင်းက လူပုလေးသည် ကခုန်ရုံသာမက သီဆိုနေခဲ့သည်။ သူမသည် သူမ၏မြေဩဇာကောင်းသော လယ်ကွက်ပေါင်း တစ်သောင်းကို ရရှိတော့မည်! (o(≧v≦)o)
ယင်းဖုန်းသည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ ခင်ဗျား ဘာလုပ်တော့မှာလဲ။
နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် မင်းသားဖူဘက်သို့ ပြန်လှည့်လိုက်ပြီး “ခင်ဗျားမှာ ဒီအခြေအနေနှစ်ခုပဲရှိတာလား။”
“ဒီနှစ်ခုပဲ၊” မင်းသားဖူက ပြောလိုက်သည်။
“ခင်ဗျား သေချာလား။”
“သေချာတယ်!” မင်းသားဖူသည် သူ့ခေါင်းကို ပြင်းထန်စွာညိတ်လိုက်သည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏ခြေထောက်များပေါ်သို့ ထရပ်လိုက်သည်။ သူမ ဒီအတိုင်းပဲ သဘောတူလို့မရဘူး၊ သူမသည် အဆီတုံးက သူ့စကားများကို ပြန်မရုတ်သိမ်းနိုင်အောင် တစ်ခုခုလုပ်ရန်လိုအပ်သည်။
"အရှင်မင်းကြီး။" စစ်သေနာပတိချုပ်လိုသည် အရှင်မင်းကြီးနဉ်ကို ထောင့်တစ်နေရာသို့ တစ်ဖန်ပြန်ဦးဆောင်သွားခဲ့သည်။ "သူ့ပထမတောင်းဆိုချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့က လုံလောက်အောင်လွယ်ကူတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းသားဖူကို ကိုယ်အလေးချိန်ကျအောင်လုပ်ဖို့က မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူက အရှင်မင်းကြီးကို မဆင်မခြင်တောင်းဆိုချက်တွေလုပ်ပြီး နှိပ်စက်နေတာပဲ။"
နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အပြုံးများဖြင့် လေသံတိုးတိုးဖြင့် “စစ်သေနာပတိချုပ်၊ ခင်ဗျား မေ့သွားပြီလား။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားရဲ့ဒဏ်ရာတွေကို ကုသပေးနိုင်ရင် ဘာလို့ အဆီတုံးဖူကို ပိန်အောင်မလုပ်နိုင်ရမှာလဲ။”
လိုကျစ်ကွေ့သည် သံသယဖြစ်ပုံရသည်။ “လူတွေကို ပိုပိန်စေနိုင်တဲ့ဆေး တကယ်ပဲရှိလို့လား။ သူက အစာတစ်နပ်တိုင်း အသားတောင် လိုချင်နေသေးတယ်။”
နဉ်ရှောင်ယောင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်၊ “အဆင်ပြေပါတယ်။ သူက အစာတစ်နပ်တိုင်း ဆီသောက်ရင်တောင် ကျွန်တော်မှာ သူ့ကိုပိန်အောင်လုပ်ဖို့ နည်းလမ်းတွေရှိတယ်။”
“မင်းမှာ အဲ့လိုကိစ္စတွေကိုတောင် ကိုင်တွယ်နိုင်စွမ်းရှိလား။” လိုကျစ်ကွေ့သည် မယုံကြည်သေးပေ။
“ကျွန်တော့်မှာရှိတယ်၊” နဉ်ရှောင်ယောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “တခြားဘာမှအလုပ်မဖြစ်ရင် ကျွန်တော် သူ့ကိုယ်က အသားတွေကို ဖြတ်ထုတ်လိုက်ရုံပဲ!”
လိုကျစ်ကွေ့သည် မြေပြင်ပေါ်တွင်ထိုင်နေစဉ် အသားတောင်တစ်တောင်နှင့်တူသော မင်းသားဖူကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ဤသည်မှာလည်း ဖြေရှင်းချက်တစ်ခုဖြစ်သည်ဟု ခံစားရသည်။ “သူက ကိုယ်အလေးချိန်ကျပြီးနောက် အသက်ရှင်နေရမယ်လို့ ဘယ်တော့မှမပြောခဲ့ဘူး၊” လိုကျစ်ကွေ့သည် သူ့အသံကိုနှိမ့်ကာ တီးတိုးပြောလိုက်သည်။ “ဒါဆို ငါတို့ သူ့အသားအားလုံးကို လှီးဖြတ်လိုက်ရင် ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။”
နဉ်ရှောင်ယောင်း ဆွံ့အသွားသည်။ ဒါက ကိုယ်အလေးချိန်ကျတာပဲလေ။ ခင်ဗျားက အဲလောက်ရက်စက်ပြီး ကြမ်းတမ်းနေဖို့လိုလို့လား။
မင်းသားဖူသည် ရုတ်တရက် အေးစက်မှုကိုခံစားရပြီး သူ့လည်ပင်းကို နောက်သို့ဆုတ်လိုက်သည်။
“သူက တကယ်ပဲ အရှက်မရှိဘူး၊” ယင်းလေသည် သူ့ရဲဘော်ရဲဘက်အနည်းငယ်ကို တီးတိုးပြောလိုက်သည်။ နဂါးအစောင့်များအားလုံး သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ သူက မင်းသားတစ်ပါးဖြစ်ရဲ့သားနဲ့ အဲလိုလူမိုက်ဆန်တဲ့တောင်းဆိုချက်တွေ လုပ်နေတုန်းပဲ။
“မင်းက သူ့ကို ဒီအတိုင်းပဲ သဘောတူလို့မရဘူး၊” လိုကျစ်ကွေ့သည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ပြောလိုက်သည်။
နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ကျွန်တော်လည်း အဲဒါကိုပဲ စဉ်းစားနေခဲ့တာ။ စစ်သေနာပတိချုပ်၊ ကျွန်တော်တို့ သက်သေအဖြစ် လူအချို့ကို ရှာသင့်သလား။”
“အကြီးအကဲလီကို ရှာလိုက်။” ဒါက လိုကျစ်ကွေ့၏ပထမဆုံးအတွေးဖြစ်သည်။
“သူပဲဖြစ်ရမှာလား။” နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် နာကျင်ပုံရသည်။
လိုကျစ်ကွေ့သည် ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် သူ ရှင်းပြလိုက်သည်။ “သူက ဖြောင့်မတ်ပြီး မျှတတယ်လို့ နာမည်ကောင်းရှိတယ်။ ကမ္ဘာပေါ်ကလူတွေက သူ့စကားတွေကို ယုံကြည်ကြတယ်။”
“ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို အဲဒီအဘိုးကြီးပဲလုပ်ခိုင်းတာပေါ့။ တခြားဘယ်သူရှိသေးလဲ။”
“တော်ဝင်မျိုးနွယ်တွေကို နန်းတော်ထဲဝင်ခွင့်ပေးလိုက်၊ အရှင်မင်းကြီး၊ မင်းက မင်းသားဖူကို အတင်းအကျပ်မလုပ်ခဲ့ဘူးဆိုတာကို သူတို့ကို အသိပေးရလိမ့်မယ်။”
“အင်း၊” နဉ်ရှောင်ယောင်း သဘောတူလိုက်သည်။ “ကျွန်တော်လုပ်ခဲ့တာဆိုလို့ သူ့ကို တစ်ချက်ကန်လိုက်တာပဲ။”
“အဲဒါကို ပြောစရာမလိုဘူး၊” လိုကျစ်ကွေ့သည် ယုတ္တိနှင့်အတူ ဆက်ရှိနေရမည်ဖြစ်သည်။ တစ်ယောက်ယောက်ကို ရိုက်တာက သူတို့ကို အတင်းအကျပ်လုပ်တာနဲ့ အတူတူပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ ဒီမိန်းကလေးက အဲလိုယုတ္တိကို နားမလည်ရတာလဲ။
နဉ်ရှောင်ယောင်းက “သူက ကျွန်မကို သတ်ခိုင်းခဲ့တဲ့သူပဲ၊ ကျွန်တော် သူ့ကိုမသတ်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် သူ့ကို တစ်ချက်ကန်ခဲ့တယ်။ တခြားဘာပြောစရာရှိသေးလဲ။”
လိုကျစ်ကွေ့သည် သူ့ခေါင်းကိုညိတ်လိုက်ရုံသာရှိသည်။ အရှင်မင်းကြီးက သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ်ပြန်ချေပစရာမရှိအောင် ထားခဲ့သည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် မင်းသားဖူထံသို့ လျှောက်သွားပြီး “ခင်ဗျား စဉ်းစားပြီး တခြားအခြေအနေအချို့ကို ရွေးချယ်ချင်လား။”
မင်းလိုအရူးငယ်လေးအတွက် မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာ ငါသိခဲ့တယ်။ မင်းသားဖူ၏နှလုံးသားသည် ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး သူ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “တခြားအခြေအနေတွေမရှိဘူး။ အရှင်မင်းကြီး၊ မင်းက ဒီတောင်းဆိုချက်နှစ်ခုကို အောင်မြင်အောင်လုပ်နိုင်ရင် ငါ အဲဒီမြေဩဇာကောင်းသော လယ်ကွက်ပေါင်း တစ်သောင်းအတွင်းက စိုက်ပျိုးထားတဲ့လယ်ကွင်းတွေကိုပါ မင်းကို ပေးမယ်!”
နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏ပါးစပ်ကိုဖွင့်လိုက်ပိတ်လိုက်လုပ်လိုက်သည်။ ဒါဆို ဒါက မြေဩဇာကောင်းသော လယ်ကွက်ပေါင်း တစ်သောင်းသက်သက်မဟုတ်ဘူးလား။
မင်းသားဖူက "အရှင်မင်းကြီး ဘယ်လိုထင်လဲ။"
“ကျွန်တော် စဉ်းစားကြည့်လိုက်ဦးမယ်၊” နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အခန်းထဲမှ ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
လိုကျစ်ကွေ့သည် အပေါက်ဖြစ်နေသောနံရံကိုမှီကာ အေးစက်စွာပြုံးလိုက်သည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အခန်းမှထွက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူမသည် လိုကျစ်ကွေ့ကို “စစ်သေနာပတိချုပ်၊ ခင်ဗျား သဘောတူစာချုပ်တစ်ခု ရေးဆွဲလိုက်ပါ။”
လိုကျစ်ကွေ့ နားမလည်ခဲ့ပေ။ “သဘောတူစာချုပ်?”
“အိုး တရားဝင်ပေးစာလိုမျိုး။”
“မင်း စာချုပ်စာတမ်းတစ်ခုကို ပြောနေတာလား။”
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊” နဉ်ရှောင်ယောင်းက ပြောလိုက်သည်။
လိုကျစ်ကွေ့သည် သူ့နဖူးပေါ်တွင် လက်တစ်ဖက်တင်လိုက်သည်။ ဘယ်လိုလုပ် ဒါက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ကိစ္စတစ်ခုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။
“ကျွန်တော်က အဆီတုံးဖူရဲ့အခြေအနေနှစ်ခုစလုံးကို ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့ရင် သူ့မြေတွေအတွင်းက စိုက်ပျိုးထားတဲ့လယ်ကွင်းအားလုံးက ကျွန်တော့်ပိုင်ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ စစ်သေနာပတိချုပ်၊ ခင်ဗျားလုပ်ရမှာက အဲဒီသဘောတူညီချက်ကို ရေးချလိုက်ရုံပဲ။ ပြီးရင် သူနဲ့ကျွန်မက အကြီးအကဲလီနဲ့ တခြားသူတွေရှေ့မှာ စာရွက်ကို လက်မှတ်ထိုးကြမယ်။ မဟုတ်ဘူး၊ ခဏနေဦး။ ကျွန်တော် တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်နဲ့ တံဆိပ်ခတ်မယ်။” နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ရုတ်တရက်သတိရသွားသည်။
“………..” လူတိုင်း ဆွံ့အသွားသည်။ တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်ကို အဲလိုသုံးတာ မဟုတ်ဘူးလေ၊ ဟုတ်တယ်မလား။
စစ်သေနာပတိချုပ်လိုသည် သူ သဘောတူညီချက်ကို ရေးသားရန် စုတ်တံနှင့်စက္ကူကို ရှာဖွေရန်မသွားမီ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“သာ့ဖုန်း၊” နဉ်ရှောင်ယောင်းက “အကြီးအကဲလီကို သွားရှာပြီး နန်းတော်ထဲကို ခေါ်ခဲ့။ သူ အိပ်ပျော်နေရင်တောင်မှ သူ့ကိုနှိုးပြီး ဖိတ်ခေါ်ခဲ့။”
ယင်းဖုန်းသည် အမိန့်ကိုလက်ခံပြီး ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ အကြီးအကဲလီ အခုဘယ်လိုအိပ်ပျော်နိုင်မှာလဲ။ သူက အမတ်ချုပ်ကြီးရဲ့စံအိမ်မှာ ရှိနေလောက်တယ်။
နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် ယင်းယွီနှင့် ယင်းတျန့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ “ယင်းယွီ၊ မင်းက တော်ဝင်မျိုးနွယ်တွေကို ဒီကိုခေါ်လာလိမ့်မယ်။ ယင်းတျန့်၊ ငါ့အခန်းတွေကနေ တော်ဝင်ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်တော်ကို သွားယူလိုက်။”
ယင်းယွီနှင့် ယင်းတျန့်နှစ်ဦးစလုံး သဘောတူညီစွာ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။ ယင်းလေတစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရှိပြီး သူ့ပါးကိုကုတ်ရင်း “အရှင်မင်းကြီး၊ ခင်ဗျား မင်းသားဖူကို တကယ်ပဲ ကိုယ်အလေးချိန်ကျအောင်လုပ်နိုင်လို့လား။”
နဉ်ရှောင်ယောင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်၊ “ငါ လုပ်နိုင်တယ်။”
ယင်းလေသည် သူတွေးသောအရာကိုပြောသော ရိုးသားသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ “တကယ်လား?”
“ပြဿနာမရှိဘူး၊” နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် နဂါးအစောင့်များကို လျှို့ဝှက်သောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်ရင်းပြောလိုက်သည်။ “စစ်သေနာပတိချုပ်က ဘာမှအလုပ်မဖြစ်ရင် ငါတို့ သူ့အသားတွေကို လှီးဖြတ်လို့ရတယ်လို့ပြောတယ်။”
နဂါးအစောင့်များသည် ထိုအတွေးကြောင့် သူတို့အသားများ နာကျင်လာသည်ဟု ခံစားရသည်။
တစ်နာရီအကြာတွင် ယင်းဖုန်းသည် အကြီးအကဲလီကို အကျဉ်းထောင်သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူတို့ရောက်ရှိလာသောအခါ တော်ဝင်မျိုးနွယ်များနှင့် အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်ပြိုင်ပွဲများပြုလုပ်နေခဲ့သည်။ အကြီးအကဲလီကို အရိုအသေပေးခိုင်းမည့်အစား နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူ့ကို ပထမဆုံးနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ “အဘိုးကြီး၊ မင်္ဂလာပါ။ ဦးညွှတ်စရာမလိုပါဘူး၊ ကျွန်တော်တို့ သင့်တော်တဲ့လုပ်ငန်းတစ်ခုလုပ်တော့မယ်။”
အကြီးအကဲလီသည် ရှေ့သို့ကိုင်းလိုက်သည်။ “ကျွန်တော်မျိုး အရှင်မင်းကြီးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အရှင်မင်းကြီး ဘယ်လုပ်ငန်းကို ရည်ညွှန်းနေလဲဆိုတာ ကျွန်တော်မသေချာဘူး။”
လိုကျစ်ကွေ့သည် ရှေ့သို့တိုးလာပြီး ပြီးစီးနေသောစာချုပ်စာတမ်းကို လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။ အကြီးအကဲလီသည် ၎င်းကို အလျင်အမြန်ဖတ်ပြီးနောက် သူ ဒေါသထွက်ပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ့ကို ဟာသတစ်ခုကို သက်သေခံဖို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့တာလား။ နောက်ပိုင်းတွင် စစ်သေနာပတိချုပ်လိုသည် သဘောတူညီချက်ကို တော်ဝင်မျိုးနွယ်များထံသို့ ပြန်လည်သုံးသပ်ရန် ယူဆောင်သွားခဲ့ပြီး တစ်ဦးစီတိုင်းသည် ပြီးစီးသောအခါ နဉ်ရှောင်ယောင်းဘက်သို့ တူညီသော အမူအရာများဖြင့် လှည့်ကြည့်ကုန်ကြလေသည်။ မင်း ငါတို့ကို နောက်နေတာလား။
***