မင်းသားဖူ ဘာကြောင့် ဘုရင်ကို သတ်ချင်ရသလဲ

"အရှင်မင်းကြီး၊" မြေရှင်မင်းသားများသည် အကြီးအကဲလီကို စကားပြောခြင်းမှ မတားဆီးနိုင်သောကြောင့် ဧကရာဇ်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ယခု သူတို့သည် သူမ၏တည်ရှိမှုကို သိရှိသွားကြပြီဖြစ်သောကြောင့် နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် ပြတင်းပေါက်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။ သိမ်းငှက်လေးသည် သူမ၏ဘယ်ဘက်ပခုံးပေါ်တွင် နားနေပြီး လောင်တသည် သူမ၏ညာဘက်တွင် ထိုင်နေသည်။ သူမသည် တစ်ဝက်စားပြီးသားမုန့်တစ်တုံးကို လက်ထဲတွင်ကိုင်ဆောင်ရင်း စာကြည့်တိုက်၏ပင်မတိုက်ပွဲမြေပြင်များဆီသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားခဲ့သည်။ လူတိုင်းသည် အရှင်မင်းကြီးကို စိုက်ကြည့်နေကြပြီး သူမ၏လက်ရှိအသွင်အပြင်ကို မည်သို့မျှ ဝေဖန်ရန်မလိုလားကြပေ။ မင်းသားဖူသည် ဧကရာဇ်ကိုဆန့်ကျင်သော မည်သူမဆို၏ သက်ရှိဥပမာအဖြစ် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေဆဲပင်။ ယခု ဘယ်သူက သူတို့၏အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်မင်းကို မရိုမသေပြုဝံ့မည်နည်း။

အကြီးအကဲလီသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သော်လည်း နဉ်ရှောင်ယောင်း၏လက်ရှိအသွင်အပြင်ကို လျစ်လျူရှုပြီး အဓိကအဖြစ်အပျက်ဖြစ်သော မင်းသားဖူကိုသာ အာရုံစိုက်ရန် သူ့ကိုယ်သူ အတင်းအကျပ်ပြုလုပ်လိုက်သည်။ သူက “အရှင်မင်းကြီး၊ မင်းသားဖူ ဘယ်လိုအပြစ်ဒဏ်နဲ့ ထိုက်တန်ပါသလဲ။”

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် လိုကျစ်ကွေ့ကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးသူ စကားမပြောမီ အကြီးအကဲလီက ဝင်ပြောလိုက်သည်။

“အရှင်မင်းကြီး၊ ဘာလို့ စစ်သေနာပတိချုပ်လိုကို ကြည့်နေတာလဲ။”

ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက မင်းသားဖူရဲ့ကျဆုံးမှုကို ဖြစ်စေခဲ့တဲ့သူပဲလေ။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏ပါးကိုကိုက်ပြီး “ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်ရမယ်ဆိုရင် သူ့ကို အပြစ်ဒဏ်ခန်းမထဲမှာ အရင်ဆုံးချုပ်ထားလိုက်ကြစို့။”

အကြီးအကဲလီက အော်လိုက်သည်၊ “ဘုရင်ကိုလုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရန်ကြိုးစားမှုက မျိုးရိုးကိုးဆက်သတ်ခြင်းနဲ့ ထိုက်တန်တဲ့ ဆိုးရွားတဲ့ရာဇဝတ်မှုတစ်ခုပဲ!"

နဉ်ရှောင်ယောင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်၊ “အဘိုးကြီး၊ ကျွန်တော်ကလည်း သူ့မိသားစုဝင်တစ်ယောက်ပဲ။” မင်းသားဖူသည် နန်းတွင်းမိသားစု၏တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်သည်။ မင်းက နန်းတွင်းမျိုးနွယ်တစ်ခုလုံးကို သတ်ပစ်လို့မရဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား။

အကြီးအကဲလီသည် ယာယီအားဖြင့် စကားမဲ့သွားခဲ့သည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊" မင်းသားကျီဖြစ်သော နဉ်ကွမ်းယွမ်က မေးလိုက်သည်။ “မင်းသားဖူ ဘာလို့ ဒီလိုလုပ်ခဲ့တာလဲ။”

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏ဦးရီးတော်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ မင်းသားဖူနှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် မင်းသားကျီတွင် ပုံမှန်လူသားအချိုးအစားများရှိသည်။ သို့သော် သူတွင် ဖောင်းကားပြီး နက်ရှိုင်းသောအညိုကွင်းများနှင့် မျက်လုံးများရှိပြီး ဖြူဖျော့သောအသားအရေရှိသည်။ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးသည် မောပန်းပြီး အားအင်မဲ့နေပုံရသည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အပြည့်အစုံရောဂါရှာဖွေရန် မင်းသားကျီ၏လက်ကို ညင်သာစွာပွတ်သပ်လိုက်ပြီးနောက် တူညီသောအရာအတွက် တခြားမြေရှင်မင်းသားများအားလုံးနှင့်လည်း ထိတွေ့လိုက်သည်။ ရလဒ်များသည် အရှင်မင်းကြီးနဉ်ကို အသက်ရှူအောင့်သွားစေခဲ့သည်။ နဉ်မျိုးနွယ်တွင် ကျန်းမာသောဘဝနေထိုင်သူများကို ရှာဖွေရန်ခက်ခဲပုံရသည်၊ ကျန်းမာသောခန္ဓာကိုယ်ရှိသူများကို မဆိုထားနှင့်။ မင်းသားအမျိုးမျိုးတို့သည် အရှင်မင်းကြီးက သူတို့တစ်ဦးစီ၏လက်ကို ဘာလို့ထိတွေ့ခဲ့သည်ကို နားမလည်ကြသော်လည်း သူမကိုသာကြည့်ပြီး သူမစကားပြောရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

“တခြားဘယ်အကြောင်းရင်း ရှိနိုင်မှာလဲ။” လိုကျစ်ကွေ့က ပြောလိုက်သည်။ "မင်းသားဖူက---"

"စစ်သေနာပတိချုပ်။" မင်းသားရှီက သူ့ကိုဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက ငါတို့နဲ့ တစ်ချိန်တည်းမှာ အခန်းထဲဝင်လာခဲ့တာ။ မင်း ခြံဝင်းတံခါးများအပြင်ဘက်မှာ ရှိနေတုန်းက စာကြည့်တိုက်ထဲမှာ ဖြစ်ပျက်နေတာအားလုံးကို မြင်ခဲ့တယ်လို့ မပြောနဲ့။"

ယခု စစ်သေနာပတိချုပ်လိုသည်လည်း အရှင်မင်းကြီးကို မကူညီနိုင်တော့ပေ။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် စဉ်းစားပြီးနောက် သူမက "ဒါက ဒီလိုဖြစ်ခဲ့တာ- သူက ဧကရာဇ်ဖြစ်ချင်ခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် သူက ငါ့ကိုသတ်ပစ်တော့မှာ။"

စာကြည့်တိုက်တွင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ မြေရှင်မင်းသားများနှင့် အမတ်ချုပ်ကြီး၏အဖွဲ့မှ အရာရှိများအားလုံး နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ‘မင်းက ငါ့ကို နောက်နေတာလား!’ ဟု ဆိုလိုသောအမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ အကယ်၍ မင်းသားဖူက ဧကရာဇ်ဖြစ်ချင်ခဲ့ရင် သူက ယခင်ဧကရာဇ်နှင့် ရာဇပလ္လင်အတွက် ရုန်းကန်နေစဉ်တွင် သူ့အစွမ်းကုန်ကြိုးစားခဲ့မှာပဲ။ ဘာလို့ သူက အခုထိစောင့်နေမှာလဲ။ စစ်သေနာပတိချုပ်လိုသည် ခေါင်းခဲနေရသော်လည်း သူ့မျက်နှာသည် မပြောင်းလဲဘဲ တည်ကြည်နေဆဲပင်။ “အရှင်မင်းကြီး၊ ဒါက နောက်ပြောင်ရမယ့်အချိန်မဟုတ်ဘူး။”

ဒါက နောက်ပြောင်ရမယ့်အချိန်မဟုတ်ဘူး။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏နှာခေါင်းကိုပွတ်လိုက်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် စစ်သေနာပတိချုပ်က သူမကို သူမ၏အကြောင်းပြချက်က ညံ့ဖျင်းတယ်လို့ ပြောနေတာ၊ ဒါကြောင့် သူမ နောက်တစ်ခုလိုအပ်နေသည်။ “အဲဒါလေ၊ ဒါက နောက်ပြောင်တာသက်သက်ပဲ။ ကျွန်တော် မသေဘူး၊ ဒါကြောင့် ခင်ဗျားတို့ အဲလောက်စိတ်လှုပ်ရှားစရာမလိုဘူး၊ ဟားဟားဟား။” နဉ်ရှောင်ယောင်း ရယ်လိုက်သည်။

မည်သူမျှ သူမနှင့်အတူ ရယ်မောခြင်းမပြုခဲ့ပေ။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ရှက်ရွံ့စွာ သူမ၏ပါးစပ်ကိုပိတ်လိုက်ပြီး လောင်တကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်၊ ထို့နောက် သိမ်းငှက်လေးကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ခေါင်းခါလိုက်ရုံသာရှိသည်။ သူတို့က လူသားတွေမဟုတ်ဘူး၊ ဒါဆို သူတို့က လူတစ်ဦးလို လိမ်ညာတတ်မှာလား။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည်လည်း သူမ၏ခေါင်းကိုခါလိုက်သည်၊ သူမ၏မျက်လုံးများ လည်ပတ်နေပြီး သူမ၏ဆံပင်တစ်စုကို ဆွဲထုတ်လုနီးပါးဖြစ်သွားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် နောက်ထပ်အကြောင်းပြချက်တစ်ခုကို ညှစ်ထုတ်လိုက်ပြီး မြေရှင်မင်းသားများကို “မင်းသားဖူက သူ့စံအိမ်ထဲက လူထောင်ပေါင်းများစွာက ငတ်မွတ်သေဆုံးတော့မယ်လို့ ကျွန်တော့်ကိုပြောတယ်၊ ဒါကြောင့် သူက သူ့ရာထူးလစာကို လိုချင်ခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်က ဟုတ်ကဲ့လို့ပြောခဲ့တယ်၊ ကျွန်တော် သူ့ကိုပေးမယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက အဲဒါမဖြစ်ဘူးလို့ပြောတယ်၊ သူက ငွေပိုထပ်ထည့်ချင်ခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်က အဲဒါမဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ပြောခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ အဲဒီနောက်မှာပဲ မင်းသားက ကျွန်တော့်ကိုသတ်ချင်ခဲ့တာ။”

“………..” အခန်းထဲကလူတိုင်း ဆွံ့အသွားသည်။ ဤအကြောင်းပြချက်သည် သူမ၏နောက်ဆုံးတစ်ခုထက်ပင် ပို၍မယုံကြည်နိုင်စရာကောင်းသည်။ မင်းသားဖူတွင် ငွေမရှားပေ။ သူက ငွေအနည်းငယ်အတွက် သူ့အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်မင်းကို ဓားမြှောင်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ပြီး ယခု သူ့တစ်ဝက်သေနေသောအခြေအနေတွင် အဆုံးသတ်သွားမည်လော။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် စာကြည့်တိုက်ထဲက တိတ်ဆိတ်နေသောကြည့်ရှုသူများကို သတိပြုမိပြီးနောက် စစ်သေနာပတိချုပ်ကို နောက်တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် လိုကျစ်ကွေ့၏ပါးစပ် တွန့်သွားသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ပြီး သူမ၏အသစ်စက်စက်အကြောင်းပြချက်သည်လည်း အလွန်ညံ့ဖျင်းနေသည်ကို သိလိုက်ရသည်။

“အရှင်မင်းကြီး၊” မင်းသားရှီသည် နဉ်ရှောင်ယောင်းဘက်သို့ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

“မလုပ်နဲ့၊ ခင်ဗျား ဘာမှမပြောနဲ့၊” နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် မင်းသားရှီကို နောက်ထပ်အပြစ်ရှာခြင်းမှ တားဆီးလိုက်သည်။ သူမသည် လေးစားဖွယ်ကောင်းသောလေသံကိုယူပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်၊ “ကျွန်တော်က လူသတ်သမားတစ်ယောက်မဟုတ်ဘူးလေ။ သူတို့ ဘာတွေစဉ်းစားနေလဲဆိုတာကို ကျွန်တော် ဘယ်လိုသိမှာလဲ။ မင်းသားဖူကို အပြစ်ဒဏ်ခန်းမကိုခေါ်သွားပြီး နည်းနည်းညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်လိုက်။ ကျွန်တော်တို့ သူ့ဆီက အကြောင်းရင်းကိုရပြီးသွားရင် ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ကို သေချာပေါက်ပြောပြမယ်။ ခဏစောင့်ပါ။”

ဒီလိုကိစ္စတွေအတွက် ဘယ်သူက စောင့်နိုင်မှာလဲ။ မြေရှင်မင်းသားများအားလုံး တစ်ဖန်ပြန်စိုးရိမ်ပူပန်သွားကြသည်။

“ခင်ဗျားတို့ထဲက ဘယ်သူမှမပြောနဲ့၊” နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူတို့ထဲက ဘယ်သူ့ထက်မဆို ပိုမြန်မြန်စကားပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် အစောကကိစ္စကြောင့် လန့်သွားတယ်၊ ဒါကြောင့် အခု တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှု နည်းနည်းလိုတယ်။ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုဆိုတာ ဘယ်သူလဲလို့တော့ မမေးကြနဲ့။"

မင်းသားများသည် ယခု တိတ်ဆိတ်နေသော်လည်း သူတို့ မကြောက်ကြပေ။ သူတို့ကို စကားမပြောအောင် တားဆီးရန် သူမ၏နှလုံးသားကို ခိုင်မာစေခဲ့သော အရှင်မင်းကြီးသာဖြစ်သည်။

လိုကျစ်ကွေ့သည် ဤအခွင့်အရေးကိုယူကာ ယင်းဖုန်းကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်၊ "မင်းသားဖူကို အပြစ်ဒဏ်ခန်းမကို ခေါ်သွားလိုက်။"

ယင်းဖုန်းသည် အမိန့်များကို ကျယ်လောင်စွာလက်ခံပြီးနောက် နဂါးအစောင့်နှစ်ဦး ရှေ့သို့တိုးလာပြီး မင်းသားဖူကို မြှောက်လိုက်သည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ဘေးတွင် စိတ်ပူပန်နေသည်၊ “နောက်ထပ်နှစ်ယောက်ထပ်ထည့်လိုက်။ ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်က သူ့ကို တကယ်ပဲ မြှောက်နိုင်လို့လား။”

နဂါးအစောင့်နှစ်ဦးသည် မင်းသားဖူကို ကောက်ယူပြီးသားဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏လက်များ တုန်ခါသွားပြီး သူ့ကို တစ်ဖန်ပြန်ပြုတ်ကျသွားစေခဲ့သည်။ သတိလစ်နေသောမင်းသားဖူသည် မြေပြင်နှင့်တိုက်မိသောအခါ ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီးနောက် သွေးတစ်လုပ်ကို ထပ်မံအန်ထုတ်လိုက်သည်။ နောက်ထပ်နဂါးအစောင့်နှစ်ဦး ပြေးလာပြီး စုစုပေါင်းလူလေးဦးသည် မင်းသားဖူကို အတူတူမြှောက်လိုက်ကြသည်။ အပြင်ထွက်လမ်းတွင် သူတို့သည် တစ်နည်းနည်းဖြင့် မင်းသားဖူ၏ခေါင်းကို တံခါးဘောင်နှင့် ဆောင့်တိုက်မိသွားပြီး သူ့ဦးခေါင်းခွံပေါ်တွင် ကြီးမားသောအဖုတစ်ခု ချန်ထားခဲ့သည်။ မြေရှင်မင်းသားအမျိုးမျိုးတို့သည် ဤနန်းတော်မှလူများသည် မင်းသားဖူကို သတ်ပစ်ရန် အောက်တန်းကျပြီး အရှက်မရှိသောနည်းလမ်းများကို အသုံးပြုနေသလားဟု သံသယဝင်စပြုလာခဲ့သည်။

“အဘိုးကြီး၊” နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် မင်းသားဖူကို အခန်းထဲမှ သယ်ဆောင်သွားပြီးနောက် အကြီးအကဲလီဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ “အမတ်ချုပ်ကြီးရဲ့စံအိမ်ကို ကြည့်ပေးပါဦးနော်။ ကျွန်တော် အရင်ပြန်တော့မယ်။”

အကြီးအကဲလီက "အရှင်မင်းကြီးက ကျွန်တော်မျိုးကို ဘာရှာခိုင်းချင်တာလဲ။"

နဉ်ရှောင်ယောင်းက “အမ်၊ ဒီမှာ မင်းသားဖူရဲ့အပေါင်းအပါတွေ ရှိသေးလားဆိုတာ ကြည့်လိုက်။ ပြီးတော့ အမတ်ချုပ်ကြီးက နေမကောင်းဘူး မဟုတ်လား။ သူနဲ့ ဘဝအကြောင်း နည်းနည်းပါးပါးစကားပြောပြီး သူ့ကို အဖော်ပြုပေးလိုက်။”

“ကျွန်တော်မျိုး အမိန့်ကို နာခံပါတယ်၊” အကြီးအကဲလီသည် အနည်းငယ်မျှတုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ လက်ခံလိုက်သည်။

“………" ရှဲ့မျိုးနွယ်၏ သခင်လေးသုံးဦး ဆွံ့အသွားသည်။

“…….." အမတ်ချုပ်ကြီး၏အဖွဲ့မှ အရာရှိများလည်း ဆွံ့အသွားသည်။

အရှင်မင်းကြီးက အကြီးအကဲလီကို အမတ်ချုပ်ကြီးကို သတ်ပစ်ဖို့ သုံးနေတာ! သူ့ရန်ငြိုးက ဘယ်လောက်တောင် နက်ရှိုင်းနေတာလဲ။

“ရာထူးလစာတွေအတွက်ဆိုရင်၊” နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် မင်းသားများကို ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက ခင်ဗျားတို့နဲ့ ကျွန်တော့်ကြားကကိစ္စပဲ။ အမတ်ချုပ်ကြီးနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး၊ ဒါပေါ့၊ အမတ်ချုပ်ကြီးက ငွေထုတ်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ သူ့ကို ထည့်တွက်မယ်။"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် သမားတော်တစ်ဦးက သူ့ကို အပ်စိုက်ကုထုံးသုံးပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သတိပြန်ရလာခဲ့သည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်း၏စကားများကို ကြားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူသည် ကုတင်ပေါ်မှ "အရှင်မင်းကြီး၊ ဒီကျွန်တော်မျိုး အင်အားမရှိပါဘူး!" ဟု အော်လိုက်သည်။ သူ ငွေရှိရင်တောင်မှ သူက ဒီကျိန်စာသင့်မိန်းကလေးအတွက် မပေးချေဘူး!

နဉ်ရှောင်ယောင်းက “ဒါဆို ဒီကိစ္စက အမတ်ချုပ်ကြီးနဲ့ ဘာမှမဆိုင်တော့ဘူး။ မင်းသားတွေ ပြောစရာတစ်ခုခုရှိရင် ကျွန်တော့်ကိုလာရှာပါ၊ သူ့ကို မနှောင့်ယှက်ပါနဲ့။ အမတ်ချုပ်ကြီးကို အခုကြည့်လိုက်ပါဦး၊ ခင်ဗျားတို့က သူ့ကို ဒီလိုကိစ္စတွေအတွက် စိတ်ပူပန်စေရက်သလား။”

လူတိုင်းသည် ဖျော့တော့နေသောမျက်နှာနှင့် အမတ်ချုပ်ကြီးကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူသည် သူ့တိမ်မြုပ်နေသောအသက်ရှူသံများကြားမှ အသက်ရှူရန် ရုန်းကန်နေပုံရသည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် သူတို့၏ခေါင်းများကိုငုံ့လိုက်ပြီး “ကျွန်တော်မျိုးတို့ အမိန့်ကိုနာခံပါတယ်။”

"ဒါပေါ့ ခင်ဗျားတို့ တော်ဝင်အမိန့်တော်ကို ဆန့်ကျင်ရင် ခင်ဗျားတို့ ခေါင်းပြတ်သွားလိမ့်မယ်၊ ဟားဟား၊" နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် မင်းသားများကို အနည်းငယ်ဂုဏ်ယူစွာ သတိပေးလိုက်သည်။ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က မြေရှင်မင်းသားများနှင့် ပူးပေါင်းပြီး သူမကို ဖြုတ်ချချင်နေတာလား။ ဆက်ပြီးအိပ်မက်မက်နေလိုက်။ ဒါတွေအားလုံးကို မြင်လား။ အရှင်မင်းကြီးနဉ်က ဒီမဟာမိတ်ကို မစတင်ခင်ကတည်းက ဖြိုခွဲပစ်လိုက်ပြီ!

မင်းသားများအားလုံး “ကျွန်တော်မျိုးတို့ မဝံ့ရဲပါဘူး” ဟုသာ ပြန်ဖြေနိုင်တော့သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် သူမ၏မျက်လုံးများကိုရှောင်ရှားပြီး သူ့ပထမနှင့်ဒုတိယသားများကို သူ့ကိုထူပေးရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းက “ကျွန်မကို ပို့ပေးစရာမလိုပါဘူး။ အမတ်ချုပ်ကြီး၊ ခင်ဗျား အနားယူသင့်တယ်။ အိုး ဟုတ်သား...” ဤအထိစဉ်းစားပြီးနောက် နဉ်ရှောင်ယောင်းက “ကျွန်တော်က ဒီနေ့ ခင်ဗျားနဲ့ ခင်ဗျားရဲ့အမှားတွေကို ဝန်ခံပြီးပြီလားဆိုတာကို ပြောဖို့စီစဉ်ထားခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား နေမကောင်းသေးတာကိုမြင်တော့ အဲဒါကို တခြားတစ်နေ့အတွက် သိမ်းထားကြစို့။ ဒီနေ့ ခင်ဗျားရဲ့အမှားတွေအကြောင်း ဘာတွေသိမြင်လာလဲဆိုတာကို အဘိုးကြီးလီကိုပဲ ပြောပြလိုက်။”

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့၏နဖူးပေါ်က သွေးပြန်ကြောတစ်ခု ရုတ်တရက် တုန်ခါစပြုလာသော်လည်း သူသည် သူ့တည်ငြိမ်မှုကိုထိန်းသိမ်းထားပြီး “ဒီကျွန်တော်မျိုး အမိန့်ကိုနာခံပါတယ်” ဟု တီးတိုးပြောလိုက်သည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် လှည့်ပတ်ပြီး ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ သူမသည် အမတ်ချုပ်ကြီးကို ဒုတိယအကြိမ်မေ့လဲသွားအောင် ဒေါသထွက်စေနိုင်ခြင်းမရှိသည့်အတွက် အနည်းငယ်စိတ်ပျက်သွားခဲ့သည်။

လိုကျစ်ကွေ့သည် မြေရှင်မင်းသားများကို “ခင်ဗျားတို့အားလုံး အမတ်ချုပ်ကြီးကို ပြောစရာစကားတွေ ရှိသေးလား။”

မင်းသားများအားလုံး စာကြည့်တိုက်အပြင်ဘက်သို့ ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်ကြသည်။ ယခု အမတ်ချုပ်ကြီးနှင့်စကားပြောသောမည်သူမဆို ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျလိမ့်မည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် လမ်းလျှောက်စင်္ကြံတွင်ရပ်နေပြီး လတ်ဆတ်သောလေကို အသက်ရှူလိုက်သည်။ သူမသည် သူမ၏လက်ထဲတွင်ရှိနေဆဲဖြစ်သော တစ်ဝက်စားပြီးသားမုန့်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူမ ပြီးဆုံးရန်အတွက် တကယ်ပဲ အရမ်းချိုလွန်းပြီး သူမ ယခုလိုချင်နေသောအရာမှာ ရေအနည်းငယ်သာဖြစ်သည်။ လိုကျစ်ကွေ့သည် သူမ၏ဘေးသို့လျှောက်လာပြီး လေသံတိုးတိုးဖြင့် “အရှင်မင်းကြီး၊ နန်းတော်ကို ပြန်ကြမလား။”

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် စစ်သေနာပတိချုပ်လိုကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏လက်ကိုမြှောက်ကာ တစ်ဝက်စားပြီးသားမုန့်ကို သူ့ပါးစပ်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်သည်။ “ဒါက အမတ်ချုပ်ကြီးရဲ့စံအိမ်က မုန့်ပဲ၊ အရသာမြည်းကြည့်။”

အလွန်အမင်းချိုမြိန်သောအရသာသည် လိုကျစ်ကွေ့ကို ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားစေခဲ့သည်။ သူသည် ဤမုန့်ကို အဆိပ်ခတ်ထားသလားဟုပင် တွေးတောမိသည်။

“အစားအစာကို ဖြုန်းတီးလို့မရဘူး၊” နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် စစ်သေနာပတိချုပ်လိုကို သူ့မုန့်ကို ပြီးဆုံးရန် အားပေးလိုက်သည်။ မင်းသားများသည် အရှင်မင်းကြီး စစ်သေနာပတိချုပ်ကို အစာကျွေးနေသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်လိုက်ကြပြီး ထိုမြင်ကွင်းသည် တစ်ခုခုလွဲနေသည်ဟု မနေနိုင်မထိုင်နိုင် ခံစားလိုက်ရသည်။ ယခုအချိန်တွင် ယင်းဖုန်းသည် ခြံဝင်းအပြင်ဘက်မှ ပြန်ပြေးဝင်လာပြီး အစီရင်ခံလိုက်သည်။

“အရှင်မင်းကြီး၊ ရှဲ့မျိုးနွယ်ရဲ့သခင်မကြီးက တွေ့ဆုံခွင့်တောင်းနေပါတယ်။”

နဉ်ရှောင်ယောင်းက “အချိန်နောက်ကျနေပြီ၊ အဲဒီသခင်မကြီးကို သွားဆေးကြောပြီး အိပ်ရာဝင်ဖို့ပြင်ဆင်ခိုင်းလိုက်။”

လူတိုင်းသည် သူတို့၏ခေါင်းပေါ်က အပြာရောင်ကောင်းကင်နှင့် အဖြူရောင်တိမ်များကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဒါကို ‘အချိန်နောက်ကျနေပြီ’ လို့ခေါ်တာလား။

“ကြည့်လိုက်ပါဦး၊” လိုကျစ်ကွေ့သည် မုန့်ကိုမျိုချရန် သူ့ကိုယ်သူအတင်းအကျပ်ပြုလုပ်ပြီးနောက် စကားပြောလိုက်သည်။ “သူမက အရှင်မင်းကြီးရဲ့ဘွားတော်ကြီးပဲ။ မင်းက စံအိမ်ကိုရောက်ရဲ့သားနဲ့ သူ့ကိုမတွေ့ဘဲနေခဲ့တယ်ဆိုတဲ့သတင်းပျံ့သွားရင် မကောင်းဘူး။”

နဉ်ရှောင်ယောင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သားသမီးဝတ္တရား၏နောက်ထပ်ကိစ္စတစ်ခုဖြစ်သည်။ “ဒါဆို သခင်မကြီးကို ဝင်ခွင့်ပေးလိုက်၊” နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ယင်းဖုန်းကို ပြောလိုက်သည်။ သူသည် သတင်းကိုပြန်လည်ပြောပြရန် အချိန်အတော်ကြာမယူခဲ့ပေ။ မကြာမီတွင် သခင်မကြီးရှဲ့သည် မိန်းမငယ်တစ်ဦး၏ထောက်ပံ့မှုဖြင့် ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။

“ဦးညွှတ်စရာမလိုပါဘူး၊” နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သခင်မကြီး သူမကို အရိုအသေပေးမီ လက်တစ်ဖက်ဝှေ့ယမ်းပြရင်း ပြောလိုက်သည်။ သခင်မကြီးသည် အလွန်အသက်ကြီးသောကြောင့် နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမကို ဒူးထောက်ပြီး ဦးညွှတ်ခိုင်းရန် မခံနိုင်ခဲ့ပေ။ အသက်ကြီးသူများထံမှ ထိုသို့သောပြုမူမှုများကို လက်ခံရရှိခြင်းသည် သူမထိုက်တန်သည်ထက် ပိုနေသည်။

ဤသို့ဖြစ်သော်လည်း သခင်မကြီးရှဲ့နှင့် သူမ၏ဘေးကမိန်းကလေးသည် ဦးညွှတ်ရန် သူတို့၏ဒူးများကိုကွေးလိုက်ကြပြီးနောက် အဘွားအိုသည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာကြည့်လိုက်သည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အဘွားအိုကို စစ်ဆေးလိုက်ပြီး “သခင်မကြီး၊ ခင်ဗျားရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က တော်တော်ကောင်းပုံရတယ်။”

သခင်မကြီးရှဲ့သည် ဤနေရာတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သောအရာကို မသိရှိပုံရသည်။ သူမသည် သူမ၏မျက်လုံးများကိုသုတ်လိုက်ပြီး “ဒီအဘွားကြီးက အသက်ရှင်နေတုန်းမှာ အရှင်မင်းကြီးကို တွေ့ခွင့်ရခဲ့တဲ့အတွက် နောင်တမရှိဘဲ သေဆုံးနိုင်ပါပြီ။ အရှင်မင်းကြီး၊ ဒီအဘွားကြီးက မင်းကို လွမ်းနေတာပါ။”

“ဟဲဟဲ၊” နဉ်ရှောင်ယောင်းက ပြောလိုက်သည်။ တကယ်လား။ ဒီသခင်မကြီးက သူမကို တကယ်လွမ်းနေတာလား။

“ဝမ်းကွဲအစ်ကို၊” အဘွားအိုကို ထောက်ပံ့နေသောမိန်းကလေးငယ်က နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ရှက်ရွံ့စွာခေါ်လိုက်ပြီး သူမ၏မျက်နှာ နီမြန်းသွားကာ အပြုံးတစ်ခုကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ထိုနာမည်ပြောင်ကြောင့် လန့်သွားပြီး မကောင်းသောနိမိတ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဖောက်ပြန်မှု လေထဲမှာ ရှိနေတယ်!

***