မင်းသားဖူ ဧကရာဇ်ကို သတ်ချင်နေတယ်

နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ ရုတ်တရက်ပေါ်လာမှုကြောင့် မင်းသားဖူသည် တုံ့ပြန်ရန် သို့မဟုတ် ရာထူးလစာကိစ္စကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ ယုတ္တိရှိသောလူတစ်ဦးသည် လူမိုက်တစ်ဦးနှင့်တွေ့ဆုံရခြင်းကို အကြောက်ဆုံးဖြစ်သော်လည်း ယခု သူ့အတွက် တစ်ဦးရှိနေသည်။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က “အကယ်၍ အရှင်မင်းကြီးက ဒီလိုဖြစ်နေရင် နန်းတွင်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကကော။” ဟု ပြောလိုက်သည်။ သာမန်စကားဖြင့် ဘာသာပြန်ရလျှင် ၎င်းသည် ‘မင်းမှာ အရှက်မရှိဘူးလား’ ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ဘေးဘက်က လက်ဖက်ရည်စားပွဲကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် မင်းသားဖူအတွက် မုန့်များနှင့် အဖျော်ယမကာများ ခင်းကျင်းထားသည်။ သူမသည် တစ်ခုကိုယူ၍ အရသာမြည်းကြည့်လိုက်ရာ အချိုလွန်၍ သေလုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။ သူမသည် မင်းသားဖူ၏ကြီးမားသောဗိုက်ကို တစ်ဖန်ပြန်ကြည့်သောအခါ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူ ဘာလို့အဲလောက်ဝတုတ်နေရသလဲဆိုသည့်အကြောင်းရင်းကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်ဟု ယူဆလိုက်သည်။ မင်းသားဖူသည် နဉ်ရှောင်ယောင်း၏စိုက်ကြည့်မှုကြောင့် ခုန်ထချင်စိတ်ပေါက်သွားသည်။ အကယ်၍ သူ့ခန္ဓာကိုယ်အကြောင်း ထပ်ပြောခဲ့လျှင် ဧကရာဇ်ကို သူ့အသက်ကိုရင်း၍ ရင်ဆိုင်မည်ဟု သူ ကျိန်ဆိုလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အလွန်ချိုသောမုန့်နှစ်ခုကို ဝါးစားရင်း “မင်းသား၊ ကျွန်မထင်တာတော့…”

"ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ခန္ဓာကိုယ်အတွက် အရှင်မင်းကြီး စိုးရိမ်ပူပန်စရာမလိုပါဘူး၊" မင်းသားဖူသည် အကြောင်းအရာကို အစပျိုးကတည်းက ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

ပုံမှန်ခန္ဓာကိုယ်ရှိတာက ကောင်းတဲ့အရာမဟုတ်ဘူးလား။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် နောက်ထပ်မုန့်တစ်လုံးကို တိတ်ဆိတ်စွာကောက်ယူရင်း မင်းသားဖူ၏အတွေးများကို နားမလည်ခဲ့ပေ။ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် ထိုသို့သော အရှက်မရှိမှုကို သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ တစ်ဖန်ပြန်စကားပြောလိုက်သည်။

“အရှင်မင်းကြီး၊ အရှင်မင်းကြီးတောင်မှ ဘိုးဘေးတွေရဲ့ကိစ္စတွေကို ဆန့်ကျင်လို့မရပါဘူး။”

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ကော်လံကိုဆွဲရင်း အကြိမ်အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်သည်။ ဒီလူက ငါနဲ့ ဘိုးဘေးတွေအကြောင်း ဆွေးနွေးနေတာလား။ ဒါက ဟာသတစ်ခုမဟုတ်ဘူးလား။ အကယ်၍ သူတို့က တကယ်ပဲ ဘိုးဘေးတွေအတိုင်းလိုက်နာခဲ့ရင် ငါ အခု ဧကရာဇ်ဖြစ်နိုင်မှာလား။ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် နဉ်ရှောင်ယောင်း၏လှုပ်ရှားမှုများကို နားလည်ခဲ့သည်။ သူမသည် သူ့ကို သူမ၏အမျိုးသမီးဖြစ်တည်မှုကို တစ်ဖန်ပြန်သတိပေးနေပြီး သူသည် သူပြောခဲ့ပြီးသားထက် ပို၍စကားပြောရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

မင်းသားဖူ၏မျက်နှာပေါ်က ဝတုတ်သောအသားများ တုန်ခါသွားပြီး သူ အတင်းအကျပ်ပြုံးလိုက်သည်။ “အရှင်မင်းကြီး နောက်နေတာပဲ။ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ဘယ်သူမဆို ငွေမရှိနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အရှင်မင်းကြီးက နိုင်ငံတစ်ခုလုံးရဲ့ကြွယ်ဝမှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်။ ခင်ဗျားမှာ ဘယ်လိုလုပ် ငွေမရှိနိုင်မှာလဲ။”

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် စဉ်းစားရင်း သူမ၏အိတ်ကပ်များကို တူးဆွစပြုလိုက်သည်၊ ပထမ ဘယ်ဘက်ခြမ်း၊ ထို့နောက် ညာဘက်ခြမ်း။ မင်းသားဖူသည် နဉ်ရှောင်ယောင်း အလုပ်ရှုပ်နေသည်ကိုကြည့်ရင်း အကယ်၍ သူက သူ့ကို ကြေးပြားအနည်းငယ်ပေးပြီး ဖယ်ရှားလိုက်လျှင် ဤအရူးကို သူ့အသက်ကိုရင်း၍ အဆုံးသတ်ပစ်မည်ဟု လျှို့ဝှက်ကျိန်ဆိုလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏အိတ်ကပ်များကို တူးဆွသော်လည်း ဘာမှမတွေ့ခဲ့ပေ။ သူမသည် မင်းသားဖူကို ခဏစောင့်ခိုင်းပြီးနောက် သူမ၏ခါးပတ်တစ်ဝိုက်တွင် ရှာဖွေစပြုလိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် လိုကျစ်ကွေ့သည် အမတ်ချုပ်ကြီး၏တံခါးများရှေ့တွင် သူ့မြင်းပေါ်မှ ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူသည် ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် မြေပြင်အတွင်းသို့ လျှောက်သွားခဲ့ပြီး အကြီးအကဲလီနှင့်သူ့လူများသည် သူ့စာကြည့်တိုက်အပြင်ဘက်က အမတ်ချုပ်ကြီး၏ခြံဝင်းကို နီးကပ်လာနေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အမတ်ချုပ်ကြီး၏အဖွဲ့မှ အရာရှိများသည် တူညီသောခြံဝင်း၏ဝင်ပေါက်တွင် နဉ်မျိုးနွယ်စုဝင်အနည်းငယ်နှင့် အချင်းချင်းမျက်နှာချင်းဆိုင်ကြည့်နေကြပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသောလူများကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ လဲကျနေသူများအားလုံးသည် ယင်းဖုန်းနှင့် ကျန်သူများ၏ ရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ သားကောင်များတွင် အမတ်ချုပ်ကြီး၏အစောင့်များနှင့် အစေခံများအပြင် မင်းသားဖူ၏ကိုယ်ပိုင်သက်တော်စောင့်များ ပါဝင်သည်။ စုရုံးနေသောလူများသည် သူတို့၏ခေါင်းများကိုမြှောက်ကာ ခြံဝင်းအတွင်းသို့ဦးတည်သော တံခါးကို ချောင်းကြည့်လိုက်ကြပြီး ဤအချိန်တွင် အမတ်ချုပ်ကြီးနှင့် မင်းသားဖူတို့ အသက်ရှင်နေသေးသလားဟု တွေးတောနေကြသည်။

အမတ်ချုပ်ကြီး၏စာကြည့်တိုက်အတွင်းတွင် နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမရှာဖွေနေသောအရာကို နောက်ဆုံးတွင် တွေ့ရှိလိုက်သည်။ သူမသည် သူမ၏ခါးပတ်မှ ဓားမြှောင်တစ်ချောင်းကိုထုတ်ယူလိုက်ပြီး မင်းသားဖူ၏လက်ဖဝါးထဲသို့ ရိုက်ထည့်လိုက်သည်။ “ခင်ဗျား ငွေလိုချင်ရင် ကျွန်တော့်မှာမရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား အသက်လိုချင်ရင်တော့ ကျွန်တော်မှာ တစ်ချောင်းရှိတယ်။ ဘယ်လိုလဲ။ ခင်ဗျား တကယ်ပဲ ငွေလိုချင်ရင် ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ဒီဓားနဲ့ သတ်ပစ်လိုက်ရင် ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။”

မင်းသားဖူသည် ဓားမြှောင်ကိုကိုင်ထားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ယင်နေသည်။ အရှင်မင်းကြီးက လူမိုက်တစ်ဦးပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီခေတ်ဒီအခါမှာ အကြွေးရှင်ထက် အကြွေးတောင်းခံရသူက ပိုပြီးရဲတင်းနေတာ ဘယ်တုန်းကရှိလို့လဲ။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏ရင်ဘတ်ငယ်လေးကိုပုတ်ပြီး “ခင်ဗျား ငွေအကြောင်းကို လက်လျှော့လိုက်၊ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီဓားကို ကျွန်တော့်အပေါ်မှာ သုံးလိုက်။ ခင်ဗျားက ယောက်ျားတစ်ယောက်ဆိုရင် မြန်မြန်သာဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်တော့။”

မင်းသားဖူသည် ဒေါသထွက်လွန်း၍ အသံတစ်သံမှမထွက်နိုင်တော့ပေ။ သူသည် ပထမတန်းစားမင်းသားတစ်ပါးဖြစ်ပြီး သူ့ခမည်းတော်ဧကရာဇ်၏ အချစ်ဆုံးသားများထဲမှတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ဘယ်သူမှ သူ့ကို ရန်စရဲခြင်းမရှိခဲ့ပေ!

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် မင်းသားဖူ စကားမပြောသည်ကိုမြင်ပြီး အသက်ကိုရှူထုတ်လိုက်သည်။ သူမသည် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ဘက်သို့လှည့်ပြီး "ခင်ဗျားက သက်သေဖြစ်လိမ့်မယ်။ မင်းသားက ငွေမလိုချင်တော့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ကိုဆုံးဖြတ်ခိုင်းတာ ကျွန်တော်မဟုတ်ဘူးနော်။"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည်လည်း စကားမပြောနိုင်ခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ သူ နဉ်ရှောင်ယောင်းကဲ့သို့ ကိစ္စအားလုံးကို သူ့ဘာသာသူဆုံးဖြတ်သောလူတစ်ဦးကို ပထမဆုံးအကြိမ်မြင်ဖူးခြင်းဖြစ်သည်။ မင်းသားဖူက သူ့ရာထူးလစာမလိုချင်ဘူးလို့ ဘယ်တုန်းကပြောခဲ့လို့လဲ။

"ကျွန်တော် အဲလိုမပြောခဲ့ဘူး!" မင်းသားဖူသည် ချက်ချင်း ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်း၏အမူအရာသည် တစ်ဖန်ပြန်နာကျင်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပြီး မင်းသားဖူကိုရင်ဆိုင်ရင်း သူမ၏ရင်ဘတ်ကိုပုတ်လိုက်သည်။ “ဒါဆို ရှေ့ဆက်ပြီး ကျွန်တော့်ကို ထိုးလိုက်။”

"အရှင်မင်းကြီး၊ ခင်ဗျား ဒီလိုပြုမူလို့မရဘူး၊" မင်းသားဖူသည် ဒေါသထွက်နေခဲ့သည်။ ဧကရာဇ်သည် သူ့ကို သူ့အသက်ဖြင့် ဖိအားပေးနေသည်။ အရှင်မင်းကြီးက သူ သူ့ကိုထိုးရဲမှာမဟုတ်ဘူးလို့ တကယ်ပဲထင်နေတာလား။

"ရှောင်ယောင်း၊ သတိထား!" ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်တွင် ငှက်လင်မယားက အော်လိုက်ကြသည်။

"ငွေဆိုတာ လောကီစည်းစိမ်ဥစ္စာသက်သက်ပဲ၊" အဘိုးစာကလေးသည် ပြတင်းပေါက်ဘောင်ပေါ်တွင်ရပ်နေရင်း သူ့တောင်ပံများကို အသည်းအသန်ခတ်လိုက်သည်။ "မင်း ငွေကြောင့် မင်းအသက်ကို လွှင့်ပစ်လို့မရဘူး..! ကျစ်ကျစ်ကျစ်ကျစ်ကျစ်!"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် သူ့စာကြည့်တိုက်ထဲက ဤမြင်ကွင်းအကြောင်း တစ်ခုခုလွဲနေသည်ဟု ခံစားရသည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် လုံးဝတည့်မတ်စွာရပ်နေဆဲပင်။ သူမကို ကိုက်တဲ့သူက ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင်မဟုတ်သရွေ့ သူမ ဘယ်နှကြိမ်ပဲထိုးခံရသည်ဖြစ်စေ အဆင်ပြေလိမ့်မည်! စိတ်ထဲတွင် သူ့ကိုယ်သူ 'Like' တစ်ခုပေးပြီးနောက် နဉ်ရှောင်ယောင်းက "ခင်ဗျားက ယောက်ျားတစ်ယောက်ဆိုရင် ပိုပြီးပြတ်သားလိုက်။ ဒါမှမဟုတ် ခင်ဗျားက အရမ်းဝလွန်းလို့ အစကတည်းက ယောက်ျားတစ်ယောက်ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို မေ့သွားတာလား။"

ဒါတွေက လူစကားတွေလား။

မင်းသားဖူသည် သူ့လက်ထဲက ဓားမြှောင်ကိုမြှောက်လိုက်သည်။ အနိုင်ကျင့်တာကြီးက အရမ်းလွန်သွားပြီ!

လောင်တသည် ယင်းဖုန်းနှင့် ကျန်သူများကို အစောင့်များကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် ကူညီနေခဲ့သော်လည်း သူသည် ဤအခိုက်အတန့်ကိုယူကာ ပြတင်းပေါက်ဘောင်ပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။ သူပထမဆုံးမြင်လိုက်ရသောအရာမှာ အဆီတုံးဖူက သူ့ငတုံးကောင်မလေးကို ဓားမြှောင်ဖြင့် ချိန်ရွယ်နေပြီး သူမသည် ထွက်ပြေးမည့်အစား အရူးတစ်ယောက်လို ရပ်နေသည်။

"မြောင်!" လောင်တသည် စူးရှစွာမြောင်လိုက်ပြီး ပြတင်းပေါက်မှဆင်းကာ မင်းသားဖူ၏ရှေ့သို့ ခုန်ဝင်သွားခဲ့သည်။ ခုန်အနည်းငယ်ခုန်ပြီးနောက် သူသည် သူ့ခြေသည်းများကို မင်းသားဖူ၏ဝတုတ်သောမျက်နှာတွင် ထုတ်ပြလိုက်သည်။ မင်းသားဖူသည် အရှင်မင်းကြီး သူ့ကိုအနိုင်ကျင့်တာကို မေ့လိုက်နိုင်သော်လည်း ယခု ကြောင်တစ်ကောင်ကပါ အနိုင်ကျင့်မှုတွင် ပါဝင်လာသည်လား။ ခြေသည်းများသည် မင်းသားဖူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် သွေးစွန်းသောဒဏ်ရာငါးခုချန်ထားခဲ့ပြီးနောက် သူ နောက်ဆုံးတွင် စိတ်လွတ်သွားခဲ့သည်။ ဓားမြှောင်ကိုကိုင်ဆောင်ရင်း မင်းသားသည် လောင်တကို လှီးဖြတ်ရန်သွားခဲ့သည်။

“ရပ်လိုက်!" နဉ်ရှောင်ယောင်းက အော်လိုက်သည်။ သူမသည် လောင်တ ဒဏ်ရာရသည်ကို မကြည့်ရက်ခဲ့ပေ။ သူမသည် ဓားထိုးဒဏ်ရာကြောင့် မသေဆုံးနိုင်သော်လည်း ကြောင်အတွက် ထိုအတိုင်းပြောနိုင်ပါ့မလား။

“မင်းသား၊ ရပ်လိုက်!" အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည်လည်း အော်လိုက်သည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အရွယ်မရောက်သေးသောကြောင့် သူသည် မင်းသားဖူက သူမကို သတ်ပစ်လိုက်သည်ကို ကြည့်နေရုံသက်သက်မနေနိုင်ပေ။ လောင်တသည် မင်းသားဖူ၏ခေါင်းပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး သူ့ခြေသည်းများကို သူ့အောက်ကဦးခေါင်းခွံကို ချိန်ရွယ်ရင်း အော်လိုက်သည်။ မင်းသားဖူသည် သူ့ခေါင်းပေါ်ကကြောင်ကို ခုတ်ရန် ဓားမြှောင်ကိုမြှောက်လိုက်သည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ခုန်တက်လိုက်ပြီး သူ့ဓားမြှောင်ကိုင်ဆောင်ထားသောလက်ကို ဘေးသို့ဆွဲလိုက်သည်။ မင်းသားဖူသည် လွတ်မြောက်ရန်ကြိုးစားသော်လည်း သူသည် နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ခွန်အားကို မလွန်ဆန်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူတို့၏ဆွဲလားရမ်းလားလုပ်နေစဉ်အတွင်း သူ့လက်ထဲကဓားမြှောင်သည် နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ရင်ဘတ်သို့ တဖြည်းဖြည်းနီးကပ်လာခဲ့သည်။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် ထရပ်လိုက်ပြီး သူ့ခြေအိတ်များပေါ်တွင် ဖိနပ်ပင်စီးရန် မေ့သွားခဲ့သည်။ "မင်းသား၊ ခင်ဗျား မဆင်မခြင်မလုပ်နိုင်ဘူး!"

ဘုန်း--!

လိုကျစ်ကွေ့သည် စာကြည့်တိုက်တံခါးကို နောက်ဆုံးတွင် ကန်ဖွင့်လိုက်သောအခါ ဤမြင်ကွင်းသည် အပြင်ဘက်ကလူတိုင်းကို ဖော်ထုတ်ပြသလိုက်သည်။ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် မင်းသားဖူ၏လက်မောင်းပေါ်တွင် လက်တွေ့တွဲလောင်းကျနေပြီး တောက်ပနေသောဓားမြှောင်တစ်ချောင်း သူမ၏ရင်ဘတ်ကို ချိန်ရွယ်ထားသည်။ သူမသည် အပြင်ဘက်ကလူအုပ်ကိုမြင်သောအခါ သူတို့အားလုံး ဘယ်ကနေပေါ်လာခဲ့ကြသလဲဟု မနေနိုင်မထိုင်နိုင် တွေးတောမိသည်။ သူတို့အားလုံး နေမကောင်းသောအမတ်ချုပ်ကြီးကို လာကြည့်ကြတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် သူဘယ်တော့သေမလဲဆိုတဲ့ ကောလာဟလတွေကို ရဖို့လာတာလား။

မင်းသားဖူသည် ရုတ်တရက် လာမည့်အရာများအတွက် မကောင်းသောနိမိတ်တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။

“အရှင်မင်းကြီး!" လိုကျစ်ကွေ့က အော်လိုက်သည်။

“အာ့?" နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် စစ်သေနာပတိချုပ်လိုဘက်သို့ လှည့်လိုက်ရာ ထိုလှုပ်ရှားမှုသည် သူမ၏ရင်ဘတ်ကို ဓားမြှောင်၏အစွန်းနှင့် ဆွဲငင်သွားစေခဲ့သည်။

“မလှုပ်နဲ့!" လိုကျစ်ကွေ့၏နှလုံးသား မှေးမှိန်သွားပြီးနောက် သူသည် ရှေ့သို့ပြေးသွားပြီး လက်သီးဆုပ်ကာ ကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်နေသောမင်းသားဖူကို လေထဲသို့ပျံတက်သွားအော် ထိုးလိုက်သည်။ လောင်တသည် သူနှင့်အတူ လေထဲသို့ပျံတက်သွားပြီး မင်းသား၏ခေါင်းပေါ်တွင် သွေးစွန်းသောဒဏ်ရာငါးခု ထပ်မံချန်ထားခဲ့သည်။ ပေါင် ၂၀၀ နီးပါးရှိသောမင်းသားဖူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာကျသွားပြီး သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်က ကြမ်းပြင်ကို တုန်ခါသွားစေခဲ့သည်။

“မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား။” လိုကျစ်ကွေ့သည် သူ့ထိုးချက်၏ရလဒ်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ခေါင်းမှခြေအထိ စစ်ဆေးလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် မလှုပ်မယှက်လဲလျောင်းနေသောမင်းသားဖူ၏ပုံစံကို ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ်မသိနားမလည်စွာ "ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒုက္ခရောက်နေတာက မင်းသားဖူထင်တယ်။"

စစ်သေနာပတိချုပ်လိုသည် ယင်းဖုန်းနှင့် ကျန်သူများဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ “မင်းသားဖူက အရှင်မင်းကြီးကို ဓားနဲ့ထိုးဖို့ကြိုးစားခဲ့တယ်။ မင်းတို့အားလုံး သူ့ကို ဘာလို့ ဖမ်းဆီးမထားသေးတာလဲ။”

ယင်းဖုန်းနှင့် ကျန်သူများအားလုံး ရှေ့သို့ပြေးသွားပြီး မင်းသားဖူကို ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။ သူ့ခေါင်းနှင့်မျက်နှာသည် သွေးများဖြင့်စိုစွတ်နေသည်။ သူ့ကျောပင် ကျိုးသွားနိုင်သည်ဟု သူ သံသယဝင်ခဲ့သည်။ ယင်းဖုန်းသည် လုံးဝယဉ်ကျေးမှုမရှိဘဲ သူ့ဓား၏အစွန်းကို မင်းသား၏လည်ပင်းတွင် တင်လိုက်သည်။ အေးစက်သောသတ္တုသည် မင်းသားဖူကို သူ့စိတ်ဝိညာဉ်အထိ အေးစက်သွားစေပြီး သူ နောက်ဆုံးတွင် သတိပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။ အရှင်မင်းကြီးကို ထိုးမယ်? သူက ထိုသို့သောစွပ်စွဲချက်ကို တာဝန်ယူနိုင်ပါ့မလား။

“ဒီမင်းသား မလုပ်ခဲ့ဘူး။ ဒီမင်းသားက...”

“သူ့ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်!" အကြီးအကဲလီသည် ထိုစဉ် စာကြည့်ခန်းထဲသို့ အတင်းတိုးဝင်လာပြီး သူ့လေသံမှာ ပြင်းထန်နေသည်။ ယင်းဖုန်း အံကြိတ်လိုက်သည်။ မင်းသားဖူသည် ကွယ်လွန်သွားသောဧကရာဇ်နှင့် ရာဇပလ္လင်အတွက် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ပြီး ယခု သူက သူတို့၏ဧကရာဇ်ငယ်လေးကိုပါ သတ်ချင်နေသေးတာလား။ ခွင့်မလွှတ်နိုင်ဘူး။

“ရိုက်ကြ၊” ခေါင်းဆောင်ယင်းဖုန်းက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် မင်းသားဖူနှင့်သူ့သက်တော်စောင့်များအားလုံးသည် အရှင်မင်းကြီး၏နဂါးအစောင့်များ၏ ရက်စက်စွာရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏လက်မောင်းများထဲသို့ ပြန်ပြေးဝင်လာသော လောင်တကို ပွေ့ပိုက်လိုက်သည်။ မိန်းကလေးနှင့်ကြောင်နှစ်ဦးစလုံး အနည်းငယ် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဖြစ်နေကြသည်။ ဒီမင်းသားက ဘယ်လိုလုပ် ရုတ်တရက် သူမကိုသတ်သည်ဟု စွပ်စွဲခံရတာလဲ။ အကြီးအကဲလီသည် တခြားမြေရှင်မင်းသားများဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့၏အမူအရာများအားလုံး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေသည်။

“မင်းသားဖူက အရှင်မင်းကြီးကို ဓားဖို့ထိုးဖို့ကြိုးစားခဲ့ပြီးမှ ဒီမင်းသားအဖော်တွေအားလုံး အမတ်ချုပ်ကြီးရဲ့စံအိမ်ကို ရောက်လာကြတယ်။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်တွေက ဘာလဲ။”

ဒီယုတ်မာတဲ့အဘိုးကြီး!

မြေရှင်မင်းသားများသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် အကြီးအကဲလီကို ခြေဖြင့်နင်းသတ်ပစ်ချင်နေကြသည်။ သူက သူတို့ကို မင်းသားဖူ၏အပေါင်းအပါများ၊ သူတို့၏ဘုရင်ကိုသတ်ရန် အတူတကွကြံစည်နေကြသည်ဟု ထင်မှတ်စေခဲ့သည်။ သူတို့ထဲမှ မည်သူမဆို ထိုသို့သောရာဇဝတ်မှု၏ဝန်ကို ဘယ်လိုထမ်းဆောင်နိုင်မှာလဲ။

“အကြီးအကဲလီလည်း လာခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။” မင်းသားရှီဖြစ်သော နင်ကွမ်ကျုံ² က သူ့ကိုချေပရန် ပြောလိုက်သည်။

အကြီးအကဲလီ၏လေသံသည် တရားမျှတမှုအသိဖြင့် ပြင်းထန်နေသည်။ “ဒီအရာရှိက မင်းသားဖူက အရှင်မင်းကြီးကို ထိခိုက်မှာကို စိုးရိမ်ခဲ့ပြီး သူ့ကိုကာကွယ်ဖို့ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ဒီကိုအမြန်လာခဲ့တာ။”

မင်းသားဖူ သွေးအန်ထွက်သွားခဲ့သည်။ လီဝူချီ၊ ခင်ဗျားက ယုတ်မာတဲ့အဘိုးကြီးပဲ!

လိုကျစ်ကွေ့သည် နောက်ဆုံးတွင် မြေရှင်မင်းသားများကို အေးစက်စွာပြောလိုက်သည်။ “မြေရှင်မင်းသားတွေက အကြီးအကဲလီလိုပဲ အရှင်မင်းကြီးကိုကာကွယ်ရန် တူညီတဲ့ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ လာခဲ့ကြတာလား။”

မြေရှင်မင်းသားများသည် စစ်သေနာပတိချုပ်လို၏စကားများကြောင့် စကားမဲ့သွားခဲ့ကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့က ဟုတ်တယ်လို့ပြောခဲ့ရင် သူတို့က မင်းသားဖူကို သေလမ်းပေါ်သို့ တွန်းပို့နေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ သူတို့က မဟုတ်ဘူးလို့ပြောခဲ့ရင် သူတို့က ဧကရာဇ်ကိုထိုးချင်သော မင်းသားဖူ၏အပေါင်းအပါများဖြစ်သွားလိမ့်မည်။ အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ။

“စစ်သေနာပတိချုပ်၊” ဖန်းထန်၏အသံသည် ထိုစဉ် အပြင်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ “ကျွန်တော်တို့လူတွေက နန်းတွင်းအစောင့်တစ်ထောင်ကို ကာကွယ်ရေးအတွက် ဒီကိုခေါ်ဆောင်လာနေပါတယ်။”

နန်းတွင်းအစောင့် ၁,၀၀၀။ မြေရှင်မင်းသားအမျိုးမျိုးတို့သည် အချင်းချင်းမျက်နှာချင်းဆိုင်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်သက်တော်စောင့်များသည် စုစုပေါင်းလူ ၃၀၀ သာရှိသော်လည်း သူတို့သည် အမတ်ချုပ်ကြီး၏စံအိမ်သို့ ၁၀၀ ထက်နည်းသောသူများကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ အကယ်၍ အရှင်မင်းကြီးက သူတို့ကို သေဒဏ်ပေးတော့မည်ဆိုလျှင် သူတို့ ပြန်တိုက်ခိုက်လို့မရသလို ထွက်ပြေးလို့လည်းမရဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား။

“သွားပြီး ရှာဖွေလိုက်၊” လိုကျစ်ကွေ့သည် ဖန်းထန်ကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ “အမတ်ချုပ်ကြီးရဲ့စံအိမ်မှာ မင်းသားဖူရဲ့တခြားအပေါင်းအပါတွေ ရှိသေးလားဆိုတာ ကြည့်လိုက်။”

“ဟုတ်ကဲ့!" ဖန်းထန်က ကျယ်လောင်စွာဖြေလိုက်သည်။

အမတ်ချုပ်ကြီး၏လူများ ငိုချင်စိတ်ပေါက်သွားကြသည်။ နောက်ထပ်ရှာဖွေမှုတစ်ခုလား။ မင်းသားဖူသည် ယခု နဂါးအစောင့်၏ရိုက်နှက်မှုအောက်တွင် သူ့ကိုယ်ကို တစ်ဝက်မြှောက်ရန် သူ့ခွန်အားအားလုံးကို အသုံးချနေသည်။ “အရှင်မင်းကြီး!" ခင်ဗျားက တကယ့်ယောကျ်ားတစ်ယောက်ဆိုရင် ကျွန်တော့်ကိုယ်စား စကားအနည်းငယ်ပြောပေးပါ!

“အင်း?" နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် လောင်တကို ကိုင်ဆောင်ရင်း မင်းသားဖူကို မျက်တောင်ခတ်ပြလိုက်သည်။

“မြောင်?" လောင်တသည် နဉ်ရှောင်ယောင်း၏လက်စွပ်များကို သူ့လက်သည်းများဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး မင်းသားဖူကိုလည်း မျက်တောင်ခတ်ပြလိုက်သည်။ မိန်းကလေးနှင့်ကြောင်နှစ်ဦးစလုံး တူညီစွာ မသိနားမလည်ဖြစ်နေကြသည်။ မင်းသားဖူသည် ပါးစပ်မှ သွေးတစ်လုပ်ကို ထွေးထုတ်လိုက်သည်။ ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်က အခု ဘာလို့ အပြစ်ကင်းစင်ဟန်ဆောင်နေကြတာလဲ။ ခင်ဗျားတို့အရင်က သဘောထားကို ပြန်ယူခဲ့ကြစမ်းပါ။ ခင်ဗျားက ငွေအတွက် ခင်ဗျားရဲ့အသက်ကို ပေးအပ်နေတုန်းကနဲ့ သူက ကျွန်တော့်မျက်နှာကို သွေးများပြည့်အောင် ကုတ်ခြစ်နေတုန်းကပုံစံလေ! အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် ဘေးဘက်မှ အရာအားလုံးကို အေးစက်စွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။ မင်းသားဖူသည် နဉ်ယွီ၊ လိုကျစ်ကွေ့နှင့် လီဝူချီတို့၏ထောင်ချောက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ မဟုတ်ရင် လိုကျစ်ကွေ့နှင့် လီဝူချီတို့က နဉ်ရှောင်ယောင်းက မင်းသားဖူ၏လက်ထဲသို့ ဓားမြှောင်တစ်ချောင်းထိုးထည့်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဘာလို့ပေါ်လာကြမှာလဲ။

***