အရှင်မင်းကြီးက ပြောတယ်၊ ကျွန်တော့်မှာ ငွေမရှိဘူး

မင်းသားဖူဖြစ်သော နဉ်ကွမ်းရွှင်းသည် ရှဲ့မျိုးနွယ်၏အကြီးဆုံးသားက ရှဲ့စံအိမ်သို့ ကိုယ်တိုင်ဖိတ်ကြားစာဖြင့် ရောက်ရှိလာသောအခါ သူ့ကံဆိုးမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ရယ်ရမလား၊ ငိုရမလား ကြားတွင် ပိတ်မိနေခဲ့သည်။ ရှဲ့ဝမ်ယွမ်သည် သူ့ဘဝတစ်လျှောက်လုံး လိမ္မာပါးနပ်ခဲ့သည်။ သူက လေလိုချင်လျှင် လေလာသည်၊ မိုးလိုချင်လျှင် မိုးလာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူက ရာဇပလ္လင်ပေါ်သို့ ကူညီတင်ပေးခဲ့သော မြေးတော်သည် သူ့ကို သနားစရာကောင်းသောအခြေအနေတွင် ထားခဲ့သည်။ ဒါက သူ့ကံကြမ္မာပဲဖြစ်မည်လော၊ သို့မဟုတ် နဉ်ယွီသည် မယဉ်ပါးနိုင်သော ဝံပုလွေတစ်ကောင်အဖြစ် မွေးဖွားလာခဲ့ခြင်းလော။

ရှဲ့အန်းယိသည် ဤမင်းသားရှေ့တွင် သူ့ကိုယ်ဟန်ကို နှိမ့်ချလိုက်သော်လည်း သူ့ဖခင်၏စကားများအားလုံးကို သူ့နှလုံးသားထဲတွင် ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။ မင်းသားဖူသည် ထိုစကားများကိုကြားသောအခါ သူသည် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို ရယ်မောရန် စိတ်မရှိတော့ပေ။ မြေရှင်မင်းသားများကို ဖယ်ရှားမယ်? ဒါက သူတို့အသက်ကို တောင်းနေတာပဲ မဟုတ်လား။

အမတ်ချုပ်ကြီး၏စံအိမ်အတွင်းတွင် ဒုတိယအစေခံချုပ် ရှဲ့လိုင်ဖူသည် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို ဆေးတိုက်ရန် ကူညီနေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက "အမတ်ချုပ်ကြီး၊ မီးဖိုချောင်က မင်းသားဖူရဲ့အကြိုက်ဆုံးလက်ဖက်ရည်နဲ့ မုန့်တွေကို ပြင်ဆင်နေပြီးပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ သူ တကယ်ပဲ လာမှာလား။"

မင်းသားဖူသည် ယခင်ဧကရာဇ်နှင့် ရာဇပလ္လင်အတွက် တစ်ချိန်က ရုန်းကန်ခဲ့ပြီး အမတ်ချုပ်ကြီးသည် ယခင်ဧကရာဇ်ကို သူ့ရာထူးရရှိရန် ကူညီခဲ့သော အဓိကအင်အားစုဖြစ်သည်။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောရလျှင် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် မင်းသားဖူကို သူ့ရာဇပလ္လင်ဆုံးရှုံးစေခဲ့သော တရားခံများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ဒုတိယအစေခံချုပ်ရှဲ့သည် မင်းသားဖူက အမတ်ချုပ်ကြီးကို အသိအမှတ်ပြုမည်ကို တကယ်ပဲ နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်က ကောင်းကင်၏အရောင်ကို စစ်ဆေးလိုက်ပြီး "မင်းသားက ရောက်ခါနီးလောက်ပြီ။ ငါ့သားနှစ်ယောက်ကို တံခါးဝမှာသွားပြီး ကြိုဆိုခိုင်းလိုက်။"

ဒုတိယအစေခံချုပ်ရှဲ့သည် အလျင်အမြန် နာခံလိုက်သည်။ “ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော်မျိုး အခုပဲလုပ်ပါ့မယ်။”

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်တစ်ဝက်လောင်ကျွမ်းသည့်အချိန်ကြာပြီးနောက် မင်းသားဖူဖြစ်သော နဉ်ကွမ်းရွှင်းသည် အမတ်ချုပ်ကြီး၏တံခါးများရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ရှဲ့လိုင်ဖူသည် သူ့နှလုံးသားထဲတွင် ခါးသက်သောခံစားမှုများဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ့အမတ်ချုပ်ကြီးက တကယ်ကို တစ်ခုခုပဲ။ ဘယ်သူမှ သူ့လက်ထဲကနေ မလွတ်မြောက်နိုင်ဘူး! မင်းသားဖူသည် အမတ်ချုပ်ကြီး၏ပထမဇနီးမှ သားသုံးဦးကို များများစားစားမပြောခဲ့ပေ။ ယဉ်ကျေးမှုအနည်းငယ်ပြုပြီးနောက် သူသည် အမတ်ချုပ်ကြီး၏စာကြည့်တိုက်သို့ ခေါ်ဆောင်ခံခဲ့ရသည်။ ထိုနေရာတွင် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် ရှည်လျားကျဉ်းမြောင်းသောဆိုဖာပေါ်တွင် တစ်ဝက်လဲလျောင်းနေသည်။ မင်းသားဖူဝင်လာသောအခါ သူ မထရပ်ခဲ့ဘဲ သူ့လက်များကို ပူးယှက်ကာ တောင်းပန်လိုက်သည်။ “ဒီအရာရှိက နေမကောင်းဖြစ်နေတဲ့အတွက် ထရပ်ဖို့ခက်ခဲပါတယ်။ မင်းသားကို ကိုယ်တိုင်မကြိုဆိုနိုင်တဲ့အတွက် ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်။”

မင်းသားဖူသည် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့၏အသားအရေကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ တကယ်ပဲ သူက ပြင်းထန်စွာနေမကောင်းဖြစ်နေပုံရပြီး မျက်လုံးအောက်တွင် အညိုကွင်းများနှင့် ပြာနှမ်းဖြူဖျော့နေသောအသားအရေရှိသည်။ သူက ဆယ်စုနှစ်တစ်ခု သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပို၍ အသက်ကြီးသွားပုံရသည်။

“မင်းတို့အားလုံး ထွက်သွားကြတော့၊” အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် သူ့သားသုံးဦးကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

မင်းသားဖူသည် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့၏ရှေ့တွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး “အမတ်ချုပ်ကြီး၊ ခင်ဗျား ထရပ်ဖို့ အရမ်းနေမကောင်းဖြစ်နေမှတော့ ဒီမင်းသားက ဇာတ်လမ်းရှည်ကို အတိုချုံးလိုက်မယ်။ လိုကျစ်ကွေ့က တကယ်ပဲ မြေရှင်မင်းသားတွေကို ဖယ်ရှားဖို့ အရှင်မင်းကြီးကို ပြောခဲ့တာလား။”

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် နာကျင်သောအပြုံးဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။ “မင်းသားက ကျွန်တော့်ကို မယုံကြည်ဘူးဆိုရင် ဘာလို့ ကျွန်တော့်စံအိမ်ကို လာခဲ့တာလဲ။”

“ဒီမင်းသားက အရှင်မင်းကြီးနဲ့ လိုကျစ်ကွေ့အတွက် အရေးအကြီးဆုံးကိစ္စက ခင်ဗျားကို ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ပဲလို့ ယုံကြည်တယ်၊ အမတ်ချုပ်ကြီး၊” မင်းသားဖူက အေးစက်စွာပြောလိုက်သည်။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က “မင်းသား၊ ဒီအရာရှိက ရှေ့တန်းက ထိုးနှက်ချက်တွေကို ပိတ်ဆို့နေရုံပါပဲ။ မင်းသားက ဒီအရာရှိကို ဖယ်ရှားပြီးသွားရင် လိုကျစ်ကွေ့ရဲ့ဓားက ဘယ်ကိုကျရောက်သွားမလဲဆိုတာကို တစ်ခါမှစဉ်းစားဖူးရဲ့လား။ ကွယ်လွန်သွားတဲ့အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက မြေရှင်မင်းသားတွေက နိုင်ငံကို ဘေးဒုက္ခပေးခဲ့တယ်လို့ တစ်ချိန်ကပြောခဲ့တယ်။ လိုကျစ်ကွေ့က ကွယ်လွန်သွားတဲ့အိမ်ရှေ့စံမင်းသားရဲ့စကားစုတွေကိုပဲ မြှင့်တင်နေတာပါ။”

မင်းသားဖူ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူက “ဒါဆို အမတ်ချုပ်ကြီးရဲ့အဓိပ္ပာယ်က ဘာလဲ။”

“အရှင်မင်းကြီးက ငယ်ပါသေးတယ်၊” အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် အတင်းအကျပ်ပြုံးရင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “အခုလောလောဆယ် လိုကျစ်ကွေ့က သူ့ကို မျက်စိမှိတ်စေထားတယ်။ ဒီအရာရှိက သူ့ကို ချော့မော့ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမယ့် သူ့ဒေါသကိုပဲ ရခဲ့တယ်။ အခုအခြေအနေတွေက ဒီလိုဖြစ်နေမှတော့ အရှင်မင်းကြီးက သူ့ဘေးက ယုတ်မာတဲ့လူတွေကို ဖယ်ရှားပြီး သီလရှိတဲ့အရာရှိတွေကို ခေါ်သွင်းဖို့ တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းက လိုကျစ်ကွေ့က နိုင်ငံတစ်ခုကို စီမံခန့်ခွဲရာမှာ အရည်အချင်းမရှိဘူးဆိုတာကို သူ့ကိုနားလည်အောင်လုပ်ဖို့ပဲ။”

ဘယ်သူတွေက ယုတ်မာတဲ့လူတွေလဲ? ဘယ်သူတွေက သီလရှိတဲ့အရာရှိတွေလဲ

မင်းသားဖူသည် သူ့မျက်လုံးများကို ပြူးလိုက်ပြီး အသက်ကြီးလာတာက ရှဲ့ဝမ်ယွမ်ကို ပိုပြီးအရှက်မရှိဖြစ်စေခဲ့သည်ကို ထိတ်လန့်တကြား ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သည်။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က “မင်းသား၊ ဒီအရာရှိက အခုအင်အားမရှိတော့ဘူး။”

မင်းသားဖူ ပြန်ဖြေလိုက်သည်၊ “ငါတို့မင်းသားတွေက အရှင်မင်းကြီးဆီကို သူအကြွေးတင်နေတဲ့ ရာထူးလစာတွေအတွက် သွားမေးမယ်။ အကယ်၍ လိုကျစ်ကွေ့က ငွေမထုတ်ပေးနိုင်ရင် ဒါမှမဟုတ် အရှင်မင်းကြီးကို မကူညီနိုင်ရင် အရှင်မင်းကြီးက သူ့အရည်အချင်းမရှိမှုကို သဘာဝအတိုင်းသိသွားလိမ့်မယ်။ အမတ်ချုပ်ကြီး ဘာစီစဉ်နေတာလဲ။”

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် မင်းသားဖူကို တစ်ဖန်ပြန်လက်ဆုပ်၍ အရိုအသေပြုလိုက်ပြီး “မင်းသားက များပြားတဲ့အရည်အချင်းတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာပဲ။”

မင်းသားဖူ ရယ်လိုက်သည်။ “ဒီမင်းသားက အမတ်ချုပ်ကြီးရဲ့လက်ထဲက ရှုံးနိမ့်သွားတဲ့ရန်သူတစ်ဦးပါပဲ၊ များပြားတဲ့အရည်အချင်းတစ်ခုခုမဟုတ်ပါဘူး။ အမတ်ချုပ်ကြီး၊ ဒီမင်းသားက ခင်ဗျားကိုကူညီတာကနေ ဘာရနိုင်မှာလဲ။”

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ ပြုံးလိုက်သည်။ “မင်းသား၊ တခြားသူတွေကိုကူညီတာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ကူညီတာပဲ။”

မင်းသားဖူသည်လည်း ပြုံးလိုက်သည်။ နဉ်ယွီနဲ့ ကိုင်တွယ်ရတာ အဲလောက်လွယ်တာလား။ လက်ရှိဧကရာဇ်က လွယ်ကူတဲ့ရန်သူဆိုရင် ခင်ဗျား အခုအိပ်ရာထဲလဲနေပါ့မလား ရှဲ့ဝမ်ယွမ်။ သူက မြေရှင်မင်းသားတွေကို အားထုတ်စေချင်တယ်ဆိုရင် ရိုးရိုးနှုတ်ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုက ဘယ်လိုလုပ် လုံလောက်မှာလဲ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကိုင်တွယ်ရခက်ခဲသောဧကရာဇ်သည် လက်ရှိတွင် နဂါးအစောင့်များ၏ခေါင်းဆောင်က မြေရှင်မင်းသားများအကြောင်း ပြောဆိုနေသည်ကို နားထောင်နေသည်။

“ဒီလက်အောက်ငယ်သားက ဒါတွေအားလုံးကို အရှင်မင်းကြီးရဲ့ကွယ်လွန်သွားတဲ့ဧကရာဇ်ထံမှ ကြားခဲ့တာပါ၊” ယင်းဖုန်းသည် နဉ်ရှောင်ယောင်းနှင့်အတူ လမ်းလျှောက်နေစဉ် လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “မြေရှင်မင်းသားများအားလုံးက သူတို့ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေတွေကို ပိုင်ဆိုင်ကြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က ကိုယ်ပိုင်စစ်တပ်တွေပိုင်ဆိုင်ခွင့်မရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီနယ်မြေတွေအတွင်းက မြေယာ၊ လယ်သမားတွေနဲ့ လက်မှုပညာရှင်တွေအပါအဝင် တခြားအရာအားလုံးက သူတို့ပိုင်ဆိုင်တယ်။ ဒီမင်းသားတွေက အခွန်မပေးဆောင်သလို စစ်မှုထမ်းခြင်းလည်းမပြုဘဲ နန်းတွင်းမျိုးနွယ်စုထံမှ နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ကြီးမားတဲ့ရာထူးလစာကို လက်ခံရရှိကြတယ်။”

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် တောက်ခေါက်လိုက်ကာ "မြေရှင်မင်းသားတွေကို အဲလောက်ကောင်းကောင်းဆက်ဆံတာလား။" သူမသာ ဒါကို အစောကြီးကသိခဲ့ရင် သူမက မြေရှင်မင်းသားတစ်ပါးအဖြစ် ကူးပြောင်းလာခဲ့ရင် ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။

ယင်းဖုန်းက "အရှင်မင်းကြီးရဲ့ဘိုးဘွားတွေက ရာဇပလ္လင်ကို အမွေမခံနိုင်တဲ့ နန်းတွင်းသားတွေကို ဂရုစိုက်ဖို့ အဲဒီစည်းမျဉ်းတွေကို ချမှတ်ခဲ့တာပါ။ သူတို့ကို အရမ်းဒုက္ခမရောက်စေဖို့ နိုင်ငံက နောက်ဆုံးမှာ ကိုယ့်မင်းသားတွေကို မွေးမြူခဲ့ရတယ်။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း စဉ်းစားလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ငါတို့က မင်းသားတွေ ပိုပိုများလာမှာပဲ။ နိုင်ငံမှာ မြေနဲ့ငွေက အကန့်အသတ်ရှိတယ်။ ငါတို့က နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း လူပိုများများမွေးမြူဖို့လိုရင် ဒီမင်းသားတွေက နိုင်ငံရဲ့ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်လာမှာပဲ။ အဲဒါ မမှန်ဘူးလား။ သွားပြီ၊ ဒါက အခြေခံအားဖြင့် ငါတို့က ဝက်အဆီကြီးတစ်အုပ်ကို မွေးမြူနေတာပဲ။ ပြီးတော့ ငါတို့က သူတို့ကို အဆီတက်လာပြီးနောက် စားလို့တောင်မရဘူး! ငါတို့က သူတို့ကို အသက်ကြီးလာတဲ့အထိ ဆက်မွေးမြူရမှာပဲ၊ ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ကလေးတွေကို ထာဝရမွေးမြူရမှာလား။"

ဒါက ဘယ်လိုယုတ္တိမျိုးလဲ။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ထိုတည်ထောင်သူနင်ဧကရာဇ်၏ခြေရင်းတွင် လဲကျချင်စိတ်ပေါက်သွားသည်။ ယင်းဖုန်းသည် 'အဆီတုံးဝက်များ' သို့မဟုတ် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်အကြောင်း ဘာမှမကြားသလို ဟန်ဆောင်ခဲ့သည်။ အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် အရှင်မင်းကြီးသည် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားထက် သူ့စကားများတွင် အများကြီးပိုရက်စက်သည်။

ရှဲ့လိုင်ဖူသည် ရှေ့တံခါးများဘေးတွင်ရပ်နေပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်း သူမ၏လူများနှင့်အတူ အဝေးမှ ခန့်ညားစွာလျှောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဒုတိယအစေခံချုပ်ရှဲ့သည် သူ့မျက်လုံးများကို မယုံကြည်နိုင်ခဲ့ပေ။ အရှင်မင်းကြီး လာနေတာလား။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ရှဲ့စံအိမ်၏ဝင်ပေါက်တွင်ရပ်နေပြီး တံခါးများ၏ ဘေးတစ်ဖက်စီတွင်ရှိသော ကျောက်ခြင်္သေ့နှစ်ကောင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ရှေ့တံခါးသို့တက်သည့် လှေကားထစ် ဆယ့်တစ်ထစ်ရှိပြီး ၎င်းသည် ဆေးမသုတ်ရသေးပေ။ မြင်းခေါင်းပုံနံရံနှစ်ခုသည် တံခါး၏နှစ်ဖက်စလုံးကို နယ်နိမိတ်ခတ်ထားသည်။ ဤသည်မှာ နဉ်ယွီ သူမဘဝ၏ပထမဆယ့်လေးနှစ်ကို နေထိုင်ခဲ့သောနေရာဖြစ်သည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ထိုနေရာမှ တစ်စုံတစ်ရာကို ခံစားရန် အကောင်းဆုံးကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ဘာမှမရခဲ့ပေ။

ယင်းဖုန်းသည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို တီးတိုးပြောလိုက်သည်၊ "နောက်ဆုံးအကြိမ်က စစ်သေနာပတိချုပ်က ဒီရှေ့တံခါးတွေကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးခိုင်းခဲ့တယ်။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်၊ "လုပ်တာကောင်းတယ်။ ဒါပေမယ့် သူ နည်းနည်းပိုပြီးရှို့ခဲ့သင့်တယ်။"

ယင်းဖုန်းသည် နောက်ထပ်ဘာမှမပြောခဲ့ပေ။ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ အမတ်ချုပ်ကြီးနဲ့ ရန်ငြိုးက တကယ်ပဲ အရမ်းနက်ရှိုင်းတယ်။ ရှဲ့လိုင်ဖူသည် သူတို့တံခါးဝတွင် ရှိနေသူမှာ အုပ်စိုးနေသောဧကရာဇ်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူ့ခြေထောက်နှစ်ဖက်သည် အလွန်တုန်ယင်နေသောကြောင့် သူ စကားပင်မပြောနိုင်တော့ပေ။ ရှဲ့စံအိမ်မှ လူအနည်းငယ်သည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို လုံးဝမမှတ်မိကြပေ။ သူတို့သည် ကြီးမားသောလူအုပ်စုကြီး ရှေ့တံခါးများဘေးတွင် ရပ်တန့်သွားသည်ကိုမြင်သောအခါ သူတို့ထဲမှတစ်ဦးက သူမကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး "မင်း ဘယ်သူလဲ။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ခြေထောက်သည် မြေပြင်ကို ဆောင့်ချလိုက်ပြီးနောက် သူမသည် ရှေ့တံခါးသို့တက်သည့် လှေကားထစ် ဆယ့်တစ်ထစ်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ ယင်းဖုန်းနှင့် ကျန်သူများသည် အလျင်အမြန်လိုက်ပါကာ သူမနောက်တွင် ရပ်လိုက်ကြသည်။

“မင်းတို့၊” စကားပြောသူသည် နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ရှေ့တွင် ခြေတစ်လှမ်းတိုးရန် အလျင်အမြန်လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ “ဒါက အမတ်ချုပ်ကြီးရဲ့စံအိမ်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မင်း…"

ယင်းဖုန်းသည် လက်တစ်ဖက်ကိုမြှောက်ကာ ထိုလူကို လှေကားများအောက်သို့ အေးစက်သောအသံဖြင့် လဲကျသွားစေခဲ့သည်၊ “ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ!"

“ကျွန်တော်မျိုး... ကျွန်တော်မျိုး အရှင်မင်းကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်၊” ရှဲ့လိုင်ဖူသည် နဉ်ရှောင်ယောင်းဘက်သို့ ဒူးထောက်လိုက်သည်။

တံခါးစောင့်များသည် ဤစကားများကြောင့် မှင်တက်သွားပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုကြောင့် ဧကရာဇ်ကို ဦးညွှတ်ရန်ပင် မဆိုထားနှင့်၊ သူ့ရောက်ရှိလာခြင်းကို စံအိမ်သို့ အစီရင်ခံရန်ပင် မတတ်နိုင်တော့ပေ။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏ရှေ့တွင် ဒူးထောက်နေသောလူကို စိုက်ကြည့်ပြီး “အမတ်ချုပ်ကြီး နေမကောင်းဖြစ်သွားတယ်လို့ကြားလို့ ငါ လာကြည့်တာပါ။”

“……..” ဒုတိယအစေခံချုပ်ရှဲ့ ဆွံ့အသွားသည်။ ကျွန်တော့်အမတ်ချုပ်ကြီးကို ဒေါသထွက်ပြီး သွေးအန်အောင်လုပ်ခဲ့တာ ခင်ဗျားပဲ မဟုတ်လား။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အမတ်ချုပ်ကြီး၏စံအိမ်အတွင်းသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် သူနှင့်မင်းသားဖူ ဘယ်မှာနေလဲဆိုတာကို မေးရန်ပင်မလိုအပ်ခဲ့ပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ငှက်မ၏ဝမ်းကွဲက သူမ၏ရှေ့တွင် လမ်းပြနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် လမ်းလျှောက်မြန်သူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး နဂါးအစောင့်များအားလုံးတွင် ကောင်းမွန်သောပေါ့ပါးသည့်နည်းစနစ်များရှိသည်။ ရှဲ့လိုင်ဖူ မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်နှင့် သူတို့အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

“ဘာ-ဘာလုပ်ရမလဲ။” တံခါးစောင့်တစ်ဦးက တံခါးများရှေ့က လွတ်နေသောနေရာကို စိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

ရှဲ့လိုင်ဖူသည် ချက်ချင်း သူ့ခြေထောက်များပေါ်သို့ တွားသွားထရပ်လိုက်ပြီး စံအိမ်အတွင်းသို့ တစ်ဝက်ပြေး၊ တစ်ဝက်ယိုင်နဲ့ယိုင်နဲ့ဝင်သွားကာ သူ့အဆုတ်ထိပ်မှနေ၍ “အရှင်မင်းကြီး ရောက်ရှိလာပါပြီ! ဧကရာဇ် ကြွလာပါတယ်!" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ဧကရာဇ်၏ရည်ရွယ်ချက် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် ဤဂုဏ်သရေရှိဘိုးဘေး၏ရောက်ရှိလာခြင်းကို စံအိမ်သို့ အသိပေးရမည်ဖြစ်သည်။ ဒုတိယအစေခံချုပ်ရှဲ့၏အော်ဟစ်သံများနောက်တွင် အမတ်ချုပ်ကြီး၏စံအိမ်တစ်ခုလုံး ပရမ်းပတာဖြစ်သွားခဲ့သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ငှက်မ၏ဝမ်းကွဲနောက်မှနေပြီး အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့၏စာကြည့်တိုက်အပြင်ဘက်က ခြံဝင်းသို့ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။ သူမသည် ယင်းဖုန်းနှင့် ကျန်သူများကို အစောင့်များကို ဂရုစိုက်ခိုင်းပြီး သူမကိုယ်တိုင် တစ်ဦးကိုလဲကျစေကာ ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် အပြင်ဘက်က တိုက်ခိုက်သံများကိုကြားသောအခါ ကျယ်လောင်စွာ “ဘာဖြစ်နေတာလဲ။”

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် စာကြည့်တိုက်တံခါးကိုဖွင့်ကာ “အမတ်ချုပ်ကြီး၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို လာတွေ့တာပါ။”

နဉ်ရှောင်ယောင်းကိုမြင်သောအခါ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် တည့်မတ်စွာထိုင်လိုက်သည်။ မင်းသားဖူသည် ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် လုံးဝမှင်တက်သွားခဲ့သည်။ ဘာလို့ ဒီဧကရာဇ်ငယ်လေးက ဒီကို ပြေးလာရတာလဲ။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ကုတင်ရှေ့တွင် စစ်ရေးအနေအထားအတိုင်းရပ်နေပြီး အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို “အယ်? ခင်ဗျား ခုနက လဲလျောင်းနေခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ အခု ကျွန်တော်ရောက်လာတော့ ထထိုင်လိုက်ပြီ။ အကယ်၍ ကျွန်တော် ခင်ဗျားနဲ့ ဘဝအကြောင်း နည်းနည်းပါးပါးစကားပြောဖို့ အချိန်ကုန်ဆုံးခဲ့ရင် ခင်ဗျား လုံးဝပြန်ကောင်းသွားနိုင်တယ်၊ အမတ်ချုပ်ကြီး။”

အရာရှိတစ်ဦးက အရှင်မင်းကြီးကိုမြင်သောအခါ သူတို့သည် အခမ်းနားဆုံးဦးညွှတ်မှုပြုလုပ်သင့်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် မင်းသားဖူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေနှင့်ပြီးသားဖြစ်သည်။ သို့သော် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် ဦးညွှတ်ချင်စိတ်မရှိသောကြောင့် သူသည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကိုသာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ဤမိန်းကလေးကြီးပြင်းလာသည်ကို ကြည့်ရှုခဲ့သောကြောင့် သူမ၏မျက်နှာသွင်ပြင်နှင့်ကိုယ်ဟန်အနေအထားကို နဉ်ယွီအဖြစ် သံသယဝင်စရာဘဲ မှတ်မိခဲ့သည်။ သို့သော် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် သူမသည် နဉ်ယွီနှင့် လုံးဝမတူဟု ခံစားရတုန်းပင်။ သူသိခဲ့သောနဉ်ယွီတွင် ဤသို့သောကြီးမားသောရဲစွမ်းသတ္တိမရှိခဲ့ဘဲ အမြဲတမ်း ခပ်ကုန်းကုန်းရပ်နေခဲ့သည်။ သူသိခဲ့သောနဉ်ယွီသည် သူ့ကို လေးစားပြီး အနည်းငယ်ကြောက်ရွံ့ကာ သူ့အကြည့်ကို အမြဲရှောင်ရှားရင်း သူ့ကို ချီးကျူးခဲ့သည်။ လက်ရှိတွင် ဤလူ... အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် သူ့ရှေ့က ဤနဉ်ယွီကို ‘မင်း ဘယ်သူလဲ။’ ဟု အလွန်အမင်းမေးချင်စိတ်ပေါက်သွားသည်။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် မြေပြင်မှ ဒူးထောက်ရန် ဖြည်းဖြည်းချင်းတွားသွားလိုက်သည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏လက်များဖြင့် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့နှင့် မင်းသားဖူကို ထူပေးလိုက်သည်။ “အဲလောက်ယဉ်ကျေးစရာမလိုပါဘူး။ ထိုင်ပြီး စကားပြောကြစို့။”

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က “အရှင်မင်းကြီး ရောက်ရှိလာခြင်းက ဒီအဆောင်တော်ကို အလင်းဆောင်ပေးလိုက်သလိုပါပဲ။ အရှင်မင်းကြီး ဒီနေ့လာခဲ့တဲ့အကြောင်းရင်းက..."

“ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ဆီက ငွေတောင်းနေတယ်လို့ ကြားတယ်?" နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ သူ့ယဉ်ကျေးသောလောကဝတ်စကားများမပြီးဆုံးမီ မင်းသားဖူကို မေးလိုက်သည်။

မင်းသားဖူသည် မသိစိတ်ဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်၊ “ဒီအရာရှိက မဝံ့ရဲပါဘူး။”

နဉ်ရှောင်ယောင်း ရယ်လိုက်ပြီး ချီးကျူးလိုက်သည်၊ “ခင်ဗျားက အဲလိုမလုပ်ဘူးဆိုတာ သိသားပဲ! ခင်ဗျားက သစ္စာရှိတဲ့ကျွန်တစ်ယောက်ပဲလေ!"

“……..” မင်းသားဖူ ဆွံ့အသွားသည်။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့၏အသံသည် ပို၍ပင်ရိုသေစွာဖြင့် “အရှင်မင်းကြီး၊ ရာထူးလစာတွေက ငါတို့ဘိုးဘွားတွေရဲ့ ရှေးဟောင်းစည်းမျဉ်းတစ်ခုပါ။”

မင်းသားဖူသည် အကြောင်းအရာကို အလျင်အမြန်ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "မှန်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး။ ဒါတွေက ဘိုးဘွားတွေရဲ့စည်းမျဉ်းတွေပါ၊ ဒါ့အပြင် မြေရှင်မင်းသားတွေမှာ ဒီစံအိမ်တွေထဲမှာ လူထောင်ပေါင်းများစွာရှိတယ်..."

“ခင်ဗျားအိမ်မှာ လူတစ်ထောင်ရှိတယ်?" နဉ်ရှောင်ယောင်းက ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

မင်းသားဖူ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ၏လက်များကို ဖြန့်လိုက်သည်။ "ခင်ဗျားမှာ လူ ၁၀,၀၀၀ ရှိရင်တောင် အသုံးမဝင်ဘူး။ ကျွန်တော့်မှာ ငွေမရှိဘူး။"

မင်းသားဖူသည် စကားမပြောမီ မှင်တက်သွားခဲ့သည်။ “အရှင်မင်းကြီးက ကောင်းကင်ဘုံ၏သားတော်ပါ!" ခင်ဗျားက ဧကရာဇ်တစ်ပါးအနေနဲ့ ငွေမရှိဘူးလို့ပြောတာ အရှက်မရှိဘူးလား။

"ကျွန်တော်က ကောင်းကင်ဘုံ၏သားတော်တစ်ပါးဖြစ်နေရင်တောင် အသုံးမဝင်ဘူး။ ကျွန်တော့်မှာ တကယ်ပဲ ငွေမရှိဘူး၊" နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် မင်းသားဖူကို စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

မင်းသားဖူ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ ဒါဆို မင်းက မင်းရဲ့အကြွေးကို မဆပ်ဘဲ အဆုံးထိ အရှက်မရှိနေတော့မယ်ပေါ့။

***