သုံးရွက်ခရမ်းဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်း

သုံးရက်ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ဖန်ပိုင်သည် ကတိအတိုင်း အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"စီနီယာအစ်ကို ဖန်၊ ကျွန်တော်ဒီတာဝန်ကို ယူမယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့အရင်က သဘောတူထားတဲ့အတိုင်း သန့်စင်ပြီးတဲ့ အသက်စုဆေးလုံးတွေထဲက တစ်ဝက်ကို ကျွန်တော်လိုချင်တယ်။"

လီချန်က တည့်တည့်ပြောလိုက်သည်။

"ဂျူနီယာညီလေးလီ၊ ငါကတိပေးထားမှတော့ ငါ့စကားကို သေချာပေါက်တည်မှာပေါ့။"

ဖန်ပိုင်က ပြုံးသည်၊ "အချိန်က အရေးကြီးတယ်၊ ငါတို့အခု တာဝန်ခန်းမဆောင်ကို သွားကြရအောင်။"

"ကောင်းပြီ။"

လီချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်တွင် လျူမင်ရှိသောကြောင့် သူသိပ်စိတ်ပူစရာမလိုပေ။ နှစ်ဦးသားသည် တောင်အောက်သို့ တိုက်ရိုက်ဆင်းပြီး အတွင်းဂိုဏ်း တာဝန်ခန်းမဆောင်သို့ ဦးတည်သွားကြသည်။

တာဝန်ခန်းမဆောင်သို့ ရောက်သောအခါ ဖန်ပိုင်သည် ပထမဦးစွာ တာဝန်ကို တင်ပြီးနောက် လီချန်အား ၎င်းကို ယူရန် သတ်မှတ်ပေးလိုက်သည်။

ဤလုပ်ဆောင်ချက်ကို ခွင့်ပြုသည်။

သို့သော် တပည့်များ ဟာကွက်ကိုအသုံးချပြီး တာဝန်များ ရှောင်ရှားခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် တင်းကျပ်သော စည်းမျဉ်းများနှင့် ကန့်သတ်ချက်များစွာ ရှိမည်ဖြစ်သည်။

နာရီဝက်အကြာတွင် အမြန်မြင်းနှစ်ကောင် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာသွားသည်။

"စီနီယာအစ်ကို ဖန်၊ သုံးရွက်ခရမ်းဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းက အခုဘယ်မှာလဲဆိုတာ ပြောပြနိုင်မလား။"

လီချန်က မေးလိုက်သည်။

"ဒါက ရွှမ်ပြည်နယ်၊ ယွီကျစ်ခရိုင်မှာပဲ။ တိကျတဲ့လိပ်စာအတွက်တော့ ငါတို့ ငှက်မွေးထောင်ချီအဆောင်ကို သွားယူရမယ်။"

ဖန်ပိုင်က ပြောလိုက်သည်။

"ယွီကျစ်ခရိုင်? အဲ့ဒါ ရွှမ်မင်ဂိုဏ်းရဲ့ နယ်မြေမဟုတ်ဘူးလား။"

လီချန်က အံ့ဩစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ဒါကြောင့် ငါတို့ဒီတစ်ခေါက်သွားတဲ့အခါ သတိထားရမယ်။"

ဖန်ပိုင်က ပြောသည်၊ "ဂျူနီယာညီလေးလီ၊ မကြာသေးခင်က အိပ်မက်တိမ်တိုက်စိမ့်မြေက ပဋိပက္ခအကြောင်း ကြားဖူးလား။"

"ကျွန်တော်အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်မှာ နေနေတာ၊ ဒါကြောင့် ဒီလိုသတင်းမျိုးရဖို့ ဘာလမ်းကြောင်းမှမရှိဘူး။"

လီချန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဂျူနီယာညီလေးလီ၊ မင်းက တကယ်ပဲ သိုင်းပညာအပြင်ဘက်က ဘာကိုမှ အာရုံမစိုက်တဲ့သူပဲ။"

ဖန်ပိုင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောသည်၊ "အချိန်အနည်းငယ်က ငါတို့ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းက မွေးရာပါနယ်ပယ်ကျွမ်းကျင်သူအများအပြားက တာဝန်လုပ်ဆောင်နေတုန်း ရွှမ်မင်ဂိုဏ်းက လူတွေနဲ့ ပဋိပက္ခတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တယ်။"

သူသည် အခြေအနေကို အတိုချုပ်ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ရွှမ်မင်ဂိုဏ်းက အဲ့ဒီလူတွေက တကယ်ပဲ အရမ်းလွန်လွန်းတယ်။ သူတို့နယ်စပ်ကို ကျော်ဖြတ်ရုံတင်မကဘူး၊ ရှားပါးသားရဲ ထော်လုံရဲ့ အလောင်းကိုလည်း လုယူတယ်၊ အဲ့ဒီအပေါ်က ဝိညာဉ်ဇီးပင်ကို သိမ်းပိုက်တယ်၊ ပြီးတော့ ငါတို့တပည့်တွေကို ဒဏ်ရာရအောင်လုပ်တယ်။"

ဖန်ပိုင်သည် အဆုံးတွင် ဒေါသထွက်လာသည်၊ "ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ တခြားသူတွေက အရမ်းအားနည်းတယ်။ သူတို့မှာ ဘာတန်ပြန်အစီအမံမှ ဒါမှမဟုတ် လက်တုံ့ပြန်မှုမှ မရှိဘူး။ သူတို့က လိပ်တွေလို ပြုမူပြီး ဒါကို သည်းခံနေမှာလား။"

"စီနီယာအစ်ကို ဖန်၊ ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ တခြားသူတွေမှာ ပိုနက်နဲတဲ့ စဉ်းစားချက်တွေ ရှိနိုင်ပါတယ်။"

လီချန်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို သူတို့အနည်းဆုံးတော့ တစ်ခုခုလုပ်သင့်တယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား။ အတွင်းဂိုဏ်းက အခု ဆူပွက်နေပြီ။"

ဖန်ပိုင်က ပြောလိုက်သည်။

လီချန်သည် ဖန်ပိုင် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ အထက်ပိုင်းအပေါ် မကျေမနပ်ဖြစ်နေသည်ကို နားထောင်နေသော်လည်း များများစားစား မပြောခဲ့ပေ။

..........

နှစ်ရက်အကြာတွင်။

နေ့လည်ခင်း။

ရွှမ်ပြည်နယ်၊ ယွီကျစ်ခရိုင်မြို့။

ငှက်မွေးထောင်ချီအဆောင်။

လီချန်နှင့် ဖန်ပိုင်သည် ဖုန်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းလျက် ဤနေရာတွင် ပေါ်လာသည်။

သူတို့၏အထောက်အထားများ မပေါက်ကြားစေရန် သူတို့သည် သူတို့၏အမြန်မြင်းများပေါ်မှ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသင်္ကေတများကို အထူးဖယ်ရှားခဲ့သည်။

"စားပွဲထိုး၊ ငါသတင်းအချက်အလက်လာယူတာ။"

ဖန်ပိုင်က အနက်ရောင်ရွှေရောင်တံဆိပ်ပြားတစ်ခုကို ထုတ်ယူပြီး စားပွဲထိုးထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

ငှက်မွေးထောင်ချီအဆောင်သည် သာ့ချန်အင်ပါယာအတွင်း အလွန်ကျော်ကြားသော ထောက်လှမ်းရေးအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် ချန်းမြစ်တောင်ဘက် ပြည်နယ်နှစ်ဆယ်ကျော်တွင် ဌာနခွဲများရှိပြီး သတင်းအချက်အလက်များကို သူတို့အချင်းချင်း မျှဝေနိုင်သည်။

"ခဏစောင့်ပါ၊ သခင်။"

စားပွဲထိုးသည် အနက်ရောင်ရွှေရောင်တံဆိပ်ပြားကို ယူပြီး တံခါးတစ်ခုထဲသို့ ဝင်သွားသည်။

တံခါးနောက်ကွယ်တွင် ခရုပတ်လှေကားတစ်ခု ရှိသည်။ အပေါ်ထပ်သည် အလွန်ကျယ်ဝန်းသော အခန်းတစ်ခန်းဖြစ်ပြီး စင်များတန်းစီကာ ဝါးပြွန်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သပ်ရပ်စွာ အမျိုးအစားခွဲခြားထားသည်။

ငှက်မွေးထောင်ချီအဆောင်မှ စားပွဲထိုးများစွာသည် ထောက်လှမ်းရေးသတင်းအချက်အလက်အမျိုးမျိုးကို စီစဉ်ရင်း အလွန်အလုပ်များနေကြသည်။

"လူကြီးမင်းချောင်။"

စားပွဲထိုးသည် အနက်ရောင်ရွှေရောင်တံဆိပ်ပြားကို နှုတ်ခမ်းမွေးရှည်နှင့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးထံသို့ ပေးအပ်လိုက်သည်။

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား၊ လူကြီးမင်းချောင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး အနက်ရောင်ရွှေရောင်တံဆိပ်ပြားကို ယူသည်၊ "ကျားရှန် လေးဆယ့်ရှစ်၊ ကုန်ပစ္စည်းပို့ဆောင်ပါ။"

မကြာမီ စားပွဲထိုးတစ်ဦး သစ်သားသေတ္တာငယ်တစ်လုံးကို သယ်ဆောင်လာသည်။

သစ်သားသေတ္တာငယ်ပေါ်မှ တံဆိပ်ကို စစ်ဆေးပြီးနောက် လူကြီးမင်းချောင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး စားပွဲထိုးအား ၎င်းကို ထုတ်ယူရန် အမူအရာပြလိုက်သည်။

လီချန်နှင့် ဖန်ပိုင်သည် ကြာမြင့်စွာ မစောင့်လိုက်ရမီ စားပွဲထိုးသည် သစ်သားသေတ္တာငယ်တစ်လုံးကို သယ်ဆောင်လာသည်။

"သခင်၊ ခင်ဗျားတောင်းဆိုထားတဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေ ဒီမှာပါ။"

ဖန်ပိုင်သည် သစ်သားသေတ္တာငယ်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ယူပြီး ၎င်းပေါ်မှ တံဆိပ်ကို ဆုတ်ဖြဲကာ ဖွင့်လိုက်သည်။ အတွင်း၌ စကားလုံးများဖြင့် ထူထပ်စွာ ဖုံးလွှမ်းနေသော စက္ကူတစ်ထပ် ရှိသည်။

ဖတ်ပြီးနောက် သူသည် ၎င်းကို လီချန်ထံသို့ ပေးအပ်လိုက်သည်။

လီချန် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သုံးရွက်ခရမ်းဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်း၏ တည်နေရာအကြောင်း သတင်းအချက်အလက်ဖြစ်သည်။

၎င်းတွင် ရိုးရှင်းသော မြေပုံတစ်ခုကိုပင် စဉ်းစား၍ ပံ့ပိုးပေးထားသည်။

ငှက်မွေးထောင်ချီအဆောင်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် လီချန်က စပ်စုစွာ မေးသည်၊ "စီနီယာအစ်ကို ဖန်၊ ငှက်မွေးထောင်ချီအဆောင်က ပေးတဲ့ သတင်းအချက်အလက်က အတုအယောင်ဖြစ်မှာ မကြောက်ဘူးလား။ ဒါမှမဟုတ် သူတို့က တူညီတဲ့သတင်းအချက်အလက်ကို လူအများအပြားကို ရောင်းချနေမှာလား။"

"အဲ့ဒါအတွက် စိတ်မပူနဲ့၊ ဂျူနီယာညီလေးလီ။ ငှက်မွေးထောင်ချီအဆောင်က ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ဂုဏ်သတင်းက အမြဲတမ်း အရမ်းကောင်းခဲ့တယ်။"

ဖန်ပိုင်က ပြုံးပြီး ပြောသည်၊ "ထောက်လှမ်းရေးလုပ်ငန်းမှာ လုပ်တဲ့သူတွေအတွက် ယုံကြည်ကိုးစားမှုက အရေးအကြီးဆုံးပဲ။ သူတို့ရဲ့ဂုဏ်သတင်း ပျက်စီးသွားတာနဲ့ အားလုံးပြီးဆုံးသွားမှာပဲ။"

"ကျွန်တော်လွန်လွန်ကျူးကျူး စဉ်းစားမိတာပါ။"

လီချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

နှစ်ဦးသားသည် လန်ရှီးခရိုင်မြို့မှ မြင်းစီးထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။

သုံးရွက်ခရမ်းဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်း ပေါ်ပေါက်သည့်နေရာသည် ဝေးလံခေါင်ဖျားပြီး လူသူမနေသော တောင်တန်းတောအုပ်တစ်ခု ဖြစ်ရမည်။

နှစ်ဦးသားသည် ညဘက်တွင် တောင်တန်းများထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။

ညဘက်တွင် တောင်တန်းများထဲ၌ အလွန်အန္တရာယ်များသော်လည်း ၎င်းမှာ သာမန်သိုင်းပညာရှင်များအတွက်သာ ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် မွေးရာပါနယ်ပယ်သိုင်းပညာရှင်များဖြစ်ကြပြီး သာမန်ရှားပါးသားရဲများကိုပင် ကိုင်တွယ်နိုင်သည်။

သူတို့ဦးတည်ရာသို့ ရောက်သည့်အခါ နောက်တစ်နေ့ နံနက်ခင်းဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

"ရှေ့က ချိုင့်ဝှမ်းထဲမှာ ဖြစ်လောက်တယ်။"

ဖန်ပိုင်က သူ၏လက်ထဲမှ မြေပုံကို ကိုင်ထားသည်။

သူတို့သည် ရှေ့တွင် စီးဆင်းနေသော ရေသံကို ခပ်ရေးရေး ကြားနိုင်သည်။

အကွေ့တစ်ခုကို ကွေ့လိုက်ရာ သစ်ပင်များကြားတွင် စမ်းချောင်းငယ်တစ်ခု စီးဆင်းနေသည်။

ဤနေရာတွင် လမ်းနီးပါးမရှိပေ။

သို့သော် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်ကြပြီး သူတို့၏ကိုယ်ဖော့သိုင်းပညာများကို အသုံးပြု၍ ထူထပ်သော တောအုပ်ကို ဖြတ်သန်းရန် မခက်ခဲပေ။

စမ်းချောင်းအတိုင်း အထက်သို့ လိုက်သွားရာ သူတို့သည် ကျဉ်းမြောင်းသော ချိုင့်ဝှမ်းဝင်ပေါက်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ချိုင့်ဝှမ်းသည် မကြီးမားဘဲ တောင်လမ်းများဖြင့် ဝန်းရံထားပြီး သစ်ပင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသောကြောင့် ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် နီးပါးမဖြစ်နိုင်ပေ။

ချိုင့်ဝှမ်းတွင် ရေတံခွန်ငယ်တစ်ခုလည်း ရှိပြီး ၎င်းမှာ စမ်းချောင်း၏ ရင်းမြစ်ဖြစ်သည်။

နှစ်ဦးသားသည် ချိုင့်ဝှမ်း၏ တစ်ဖက်ရှိ တောင်စောင်းပေါ်သို့ တိတ်တဆိတ် ရောက်ရှိလာသည်။

သူတို့သည် အလွန်အကျွံဆူညံမှု မပြုလုပ်ဝံ့ပေ။

သုံးရွက်ခရမ်းဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းသည် အနည်းငယ်မျှသော အသံဖြင့် ထွက်ပြေးမည်မဟုတ်သော်လည်း အန္တရာယ်ကို အာရုံခံစားမိသည်နှင့် ၎င်းသည် သေချာပေါက် ထွက်ပြေးမည်ဖြစ်သည်။

"ဂျူနီယာညီလေးလီ၊ ကြည့်။ အဲ့ဒါ သုံးရွက်ခရမ်းဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းဖြစ်လောက်တယ်။"

ဖန်ပိုင်က ရေတံခွန်ဘေးရှိ ကျောက်နံရံပေါ်မှ အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခုတွင် ကြီးထွားနေသော ပေတစ်ပေခန့်မြင့်သော အပင်တစ်ပင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။

အပင်တွင် ဗလာကျင်းနေသော ပင်စည်ပေါ်၌ လက်ဖဝါးအရွယ်အစားရှိသော အရွက်သုံးရွက် ရှိသည်။

"ကျွတ်ကျွတ်၊ လောကကြီးရဲ့ အံ့ဩဖွယ်ရာတွေက တကယ်ပဲ အဆုံးမရှိဘူး။ အပင်တွေအဖြစ် ကိုယ်ယောင်ဖျောက်နိုင်တဲ့ ပိုးကောင်တွေ တကယ်ပဲ ရှိနေတာပဲ။"

လီချန်က ချီးကျူးလိုက်သည်။

နှစ်ဦးသားသည် သူတို့၏အသံများ သုံးရွက်ခရမ်းဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းကို သတိပေးမိမည်ကို ကာကွယ်ရန် လျှို့ဝှက်အသံပို့လွှတ်ခြင်း ကို အသုံးပြု၍ ဆက်သွယ်သည်။

"ဂျူနီယာညီလေးလီ၊ မင်းကျောက်နံရံထိပ်ကို တိတ်တဆိတ်သွားပြီးတော့ မင်းရဲ့ကိုယ်ဖော့သိုင်းပညာတွေကို သုံးပြီး ခုန်ချလိုက်၊ မင်းရဲ့နတ်ဘုရားဓားကို အသက်သွင်းပြီး သုံးရွက်ခရမ်းဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကို နှိမ်နင်းလိုက်။ ငါသူ့ရဲ့ပင်မကိုယ်ထည်ကို တူးထုတ်မယ်။"

ဖန်ပိုင်၏ မျက်နှာသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ပြည့်နေသည်။

သုံးရွက်ခရမ်းဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းကို ရှာဖွေရန် သူသည် ကြီးမားသော တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ ၎င်းသည် သူ၏ရှေ့တွင် ရှိနေပြီး သူသာ ၎င်းကို ဖမ်းဆီးနိုင်ပါက သူသည် ၎င်းကို အသက်စုဆေးလုံးအဖြစ်သို့ သန့်စင်နိုင်ပြီး သူ၏ဖခင်သည် နောက်ထပ်နှစ်နှစ်ဆယ် သို့မဟုတ် သုံးဆယ်အထိ အသက်ရှင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ။"

လီချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူသည် ဤသုံးရွက်ခရမ်းဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းအပေါ် အလွန်စပ်စုနေသည်။

သူသည် ချက်ချင်း ရေတံခွန်၏ဘေးသို့ လှည့်သွားသည်။ သုံးရွက်ခရမ်းဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းသည် အောက်ဘက်ရှိ ကျောက်နံရံ၏ အက်ကွဲကြောင်းထဲတွင် ပုန်းနေသည်။

သူသည် သူ၏အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ပြီး တိတ်တဆိတ် လှုပ်ရှားသည်။

သူ၏မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ ဖန်ပိုင်က လီချန်အား အမူအရာပြလိုက်သည်။

လီချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူသည် ချက်ချင်း သူ၏နတ်ဘုရားဓားကို ဆွဲထုတ်ပြီး သူ၏ကိုယ်ဖော့သိုင်းပညာများကို အသုံးပြု၍ ခုန်ချလိုက်သည်။

ကျောက်နံရံတစ်ခုလုံးသည် မီတာတစ်ဒါဇင်ခန့်သာ မြင့်ပြီး ၎င်းမှာ လီချန်အတွက် သဘာဝကျကျ ဘာမှမဟုတ်ပေ။

သူကျောက်နံရံမှ ဆင်းသက်လာစဉ် သူသည် တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ သူ၏ဓားရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဓားရှစ်ချီးကို အသက်သွင်းပြီး မမြင်နိုင်သော လှိုင်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

မူလက အက်ကွဲကြောင်းထဲတွင် ဝှက်ထားသော သုံးရွက်ခရမ်းဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်း၏ ထွက်ပေါ်နေသော ပင်စည်နှင့် အရွက်သုံးရွက်သည် ရုတ်တရက်တုန်ခါသွားသည်။ ထို့နောက် အရွက်သုံးရွက်သည် လျင်မြန်စွာ ပြန်ရုပ်သိမ်းသွားသည်။

ဘုန်း!

လီချန်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသည်။ သူ၏လက်ထဲမှ ဓားရှစ်ချီးသည် မြေကြီးထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး မမြင်နိုင်သော ဓားရည်ရွယ်ချက်လှိုင်းများ ပျံ့နှံ့ထွက်သွားကာ ဧရိယာတစ်ခုကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

သုံးရွက်ခရမ်းဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်း၏ ထွက်ပေါ်နေသော အပိုင်းသည် နီးပါးလုံးဝ အက်ကွဲကြောင်းထဲသို့ ပြန်ရုပ်သိမ်းသွားပြီးနောက် ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားပြီး လှုပ်ရှားရန် ခက်ခဲသွားသည်။

ကျွီ ကျွီ ကျွီ ကျွီ

ချွန်ထက်သောအသံတစ်ခု အက်ကွဲကြောင်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြွက်တစ်ကောင် အသည်းအသန် ရုန်းကန်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

***