လမ်းပိတ်ဆို့သူ
Vol. 5 Ch. 74
ဝှစ်!
ဖန်ပိုင်သည် လီချန်ဘေးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
လက်မတစ်လက်မကျော်သာ ထွက်ပေါ်နေသော သုံးရွက်ခရမ်းဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းကို ကြည့်ရင်း သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု ပေါ်လာသည်။
"အကောင်းဆုံးပဲ၊ ဒီဟာရဲ့ဝိညာဉ်ကို နှိမ်နင်းလိုက်ပြီ။"
သူပြောရင်း သူ၏ဓားကို ဆွဲထုတ်ပြီး စစ်မှန်သောချီ ဆူပွက်လာသည်နှင့် သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကျောက်နံရံများကို စတင်ဖြတ်တောက်သည်။
အပျက်အစီးများ လွင့်စင်သွားသည်။
ကျွီကျွီမြည်သံများသည်လည်း တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုမြင့်မားလာသည်။
"စီနီယာအစ်ကို ဖန်၊ ခင်ဗျားပိုမြန်မြန်လုပ်ရမယ်၊ ဒီဟာ… နှိမ်နင်းဖို့ နည်းနည်းခက်ခဲတယ်။"
လီချန်က ပြောလိုက်သည်။
သုံးရွက်ခရမ်းဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်း၏ ထွက်ပေါ်နေသော အပိုင်းသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်ရုပ်သိမ်းနေသည်။
ယခုအခါ များစွာပိုနှေးကွေးသော်လည်း။
"ကောင်းပြီ။"
ဖန်ပိုင်သည်လည်း ၎င်းကို တွေ့မြင်ပြီး သူ၏နှလုံးသားသည် တင်းမာမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ သူချက်ချင်း အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်။
မကြာမီ ခရမ်းရောင်အရိပ်အယောင်တစ်ခု အက်ကွဲကြောင်းထဲမှ မြေကြီးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဖန်ပိုင်သည် ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ၏ဓားကို တိုက်ရိုက်စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။ သူ၏လက်ဖဝါးပတ်လည်တွင် စစ်မှန်သောချီ လည်ပတ်နေသည်နှင့် သူသည် အက်ကွဲကြောင်းထဲသို့ အားကုန်ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။
မကြာမီ ဖန်ပိုင်သည် သုံးရွက်ခရမ်းဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းကို တူးဖော်ထုတ်ယူလိုက်သည်။
ဤသုံးရွက်ခရမ်းဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းသည် ခရမ်းရောင်ကန်စွန်းဥရှည်တစ်လုံးကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အာရုံခံအမွှေးကဲ့သို့သော ခြေထောက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။
ထွက်ပေါ်နေသော ပင်စည်နှင့် အရွက်သုံးရွက်အတွက်မူ ၎င်းတို့သည် သုံးရွက်ခရမ်းဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်း၏ အမြီးမှ အမှန်တကယ် ရှည်ထွက်နေသည်။
"သုံးရွက်ခရမ်းဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းလို့ခေါ်တာ အံ့ဩစရာမရှိဘူး၊ ဒါက တကယ်ပဲ တစ်ခုနဲ့ ဆင်တူတယ်။"
လီချန်က လေးစားစွာ ချီးကျူးလိုက်သည်။
"တကယ်ပဲ၊ ဒီကိုယ်ယောင်ဖျောက်နည်းက တကယ်ပဲ ထူးဆန်းတယ်။"
ဖန်ပိုင်က ရယ်မောပြီး ပြောသည်၊ "ဂျူနီယာညီလေးလီရဲ့ နတ်ဘုရားဓားသာ သူ့ရဲ့ဝိညာဉ်ကို မနှိမ်နင်းခဲ့ရင် သူ့ကို ဖမ်းဖို့ မလွယ်ဘူး။"
ဤသုံးရွက်ခရမ်းဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းသည် နတ်ဘုရားဓား၏ နှိမ်နင်းမှုအောက်တွင် ရုန်းကန်နိုင်သေးသည်၊ ၎င်းမှာ ၎င်းကို ဖမ်းဆီးရန် မည်မျှခက်ခဲသည်ကို ပြသနေသည်။
ကံကောင်းစွာဖြင့် သုံးရွက်ခရမ်းဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းသည် နောက်ဆုံးတွင် လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာပြီး အသက်စုဆေးလုံးကို သန့်စင်ရန်မှာ အချိန်သာ လိုတော့သည်။
"ဂျူနီယာညီလေးလီ၊ သုံးရွက်ခရမ်းဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းက ဖမ်းဖို့ခက်ခဲပေမယ့် ဖမ်းမိပြီးတာနဲ့… အဝတ်အိတ်ထဲထည့်လိုက်ရင် သူထွက်ပြေးလို့မရတော့ဘူး။"
ဖန်ပိုင် ပြောရင်း အဝတ်အိတ်တစ်လုံးကို ထုတ်ယူပြီး သုံးရွက်ခရမ်းဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းကို အတွင်းသို့ ထည့်လိုက်သည်။
လီချန်နှင့် ဖန်ပိုင်သည် နက်ရှိုင်းသော တောင်တန်းများနှင့် တောအုပ်များထဲမှ ထွက်ပေါ်လာရာ နီးပါးနေ့လည်ခင်းဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။
ရုတ်တရက် လီချန်က သူ၏လက်ကို မြှောက်ပြီး ဖန်ပိုင်အား ရပ်တန့်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။
ဖန်ပိုင်သည် အစပိုင်းတွင် မှင်သက်သွားပြီးနောက် သူသည် အဝေးမှ လျင်မြန်သော မြင်းခွာသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
ဖန်ပိုင်သည် လီချန်ကို မလွှဲမရှောင်သာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
လီချန်သည် သူထက်စော၍ ဆူညံသံကို ကြားခဲ့သည်၊ သူပိုအားကောင်းနိုင်သလော။
နတ်ဘုရားဓားမှ ဆောင်ကြဉ်းလာသော လွှမ်းမိုးမှုသည် ဤမျှသိသာထင်ရှားသလော။
ကလစ်-ကလော့၊ ကလစ်-ကလော့။
မြင်းစီးသူတစ်ဒါဇင်ကျော်သည် သူတို့ဆီသို့ ပြေးလာပြီးနောက် ဝီစီသံပြုကာ ဖြတ်သန်းသွားသည်။
လီချန်နှင့် ဖန်ပိုင်သည် မကြည့်ပေ။ သူတို့သာ အားကောင်းသော သိုင်းပညာရှင်များဖြစ်ပါက သူတို့သည် သူတို့၏အကြည့်ကို သေချာပေါက် ခံစားမိမည်ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ ရွှမ်မင်ဂိုဏ်း၏ နယ်မြေဖြစ်ပြီး သူတို့သည် ဒုက္ခဆွဲဆောင်လိုခြင်း မရှိပေ။
မြင်းခွာသံများ မှိန်ဖျော့သွားမှသာ နှစ်ဦးသားသည် အဓိကလမ်းမကြီးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
"ငါတို့တည်နေရာကနေ သွေဖည်သွားတယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး။"
ဖန်ပိုင်က မြေပုံကို ထုတ်ယူပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
ကံကောင်းစွာဖြင့် ၎င်းသည် အလွန်မဝေးဘဲ မိုင်အနည်းငယ်သာ ဖြစ်သည်။ နှစ်ဦးသားသည် လမ်းအတိုင်း ဆက်လက်သွားသည်။
သူတို့နှစ်မိုင်ခန့် လျှောက်သွားသည်နှင့် မြင်းခွာသံများ နောက်မှ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည်။
လီချန်နှင့် ဖန်ပိုင်သည် လမ်းဘေးသို့ လျင်မြန်စွာ ရွှေ့လိုက်ကြသည်။
မကြာမီ မြင်းစီးသူအနည်းငယ် ထပ်မံပြေးလာကြသည်။
ဤမြင်းစီးသူများသည် လမ်းလျှောက်နေသော ပုံရိပ်နှစ်ခုကို တစ်ချက်သာကြည့်ပြီး လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားကြသည်။ သူတို့ကန်ထုတ်လိုက်သော ဖုန်မှုန့်များက ဖန်ပိုင်အား သူ၏လက်များကို ထပ်ခါတလဲလဲ ဝှေ့ယမ်းစေသည်။
"ဂျူနီယာညီလေးလီ၊ သူတို့ရွှမ်မင်ဂိုဏ်းကလူတွေနဲ့ တူတယ်။"
ဖန်ပိုင်က သူ၏အသံကို ပို့လွှတ်သည်၊ "ဟွန်း၊ ဒီလူယုတ်မာတွေ၊ သူတို့ဘာလုပ်နေလဲမသိဘူး၊ ဒီလောက်ကြီးကျယ်ခမ်းနားအောင် လုပ်နေတယ်။"
သူသည် ရွှမ်မင်ဂိုဏ်းအပေါ် ကောင်းသော ခံစားချက်မရှိပေ။
သူတို့မြင်းများကို ချန်ထားခဲ့သော မြို့သို့ ရောက်သောအခါ လီချန်နှင့် ဖန်ပိုင်သည် စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုအပြင်ဘက်တွင် ချည်နှောင်ထားသော မြင်းများစွာကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူတို့ယခင်က ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ရွှမ်မင်ဂိုဏ်းသိုင်းပညာရှင်များနှင့် သက်ဆိုင်သည်မှာ ရှင်းနေသည်။
"ဂျူနီယာညီလေးလီ၊ စားသောက်ဆိုင်ကို သွားကြည့်ကြရအောင်။"
ဖန်ပိုင်၏ မျက်လုံးများတွင် ချွန်ထက်သောအလင်းရောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားပြီး သူ၏အသံကို ပို့လွှတ်သည်။
"စီနီယာအစ်ကို ဖန်၊ ကျွန်တော်တို့ထွက်ခွာသင့်တယ်။ သုံးရွက်ခရမ်းဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းနဲ့ မတော်တဆမှုတွေ မဖြစ်ပွားနိုင်ဘူး။"
လီချန်သည် ဖန်ပိုင်၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ခွဲခြားသိမြင်ပြီး အနည်းငယ်မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"ဂျူနီယာညီလေးလီ၊ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါတို့အစားအသောက်တစ်လုပ်ပဲ စားမှာ။ ငါတို့အပြင်ထွက်နေတာ ဒီလောက်ကြာပြီ၊ မင်းမဆာဘူးလား။"
ဖန်ပိုင်က ရယ်မောပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ဒါဆို မင်းတစ်ယောက်တည်း သွားစား၊ ကျွန်တော်မဆာဘူး။"
လီချန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။
အိမ်နှင့်ဝေးသည့်အခါ လူတစ်ဦးသည် ဒုက္ခရှောင်သင့်ရုံသာမက ၎င်းနှင့် ဝေးဝေးနေသင့်သည်။
ယခုအခါ သူတို့ရွှမ်မင်ဂိုဏ်း၏ နယ်မြေတွင် ရှိနေပြီး စားသောက်ဆိုင်ရှိ ရွှမ်မင်ဂိုဏ်းသိုင်းပညာရှင်များသည် အလားအလာရှိသော ဒုက္ခဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် သူသည် အခြားခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုကို ခပ်ရေးရေး ခံစားရပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို လျှို့ဝှက်စွာ စောင့်ကြည့်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
ဤခံစားချက်သည် သူဤမြို့သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။
"ဂျူနီယာညီလေးလီ၊ မင်းအရင်သွားနှင့်၊ ငါနောက်မှ လိုက်ခဲ့မယ်။ ဒါကိုယူ၊ မပျောက်စေနဲ့။"
ဖန်ပိုင်သည် သူသယ်ဆောင်လာသော အထုပ်ကို လီချန်၏ လက်ထဲသို့ ထိုးထည့်ပြီး ညွှန်ကြားချက်အနည်းငယ် ပေးကာ စားသောက်ဆိုင်ဆီသို့ လှည့်သွားသည်။
"ဒီလူ အရမ်းမိုက်မိုက်မဲမဲ မပြုမူဖို့ မျှော်လင့်တယ်။"
လီချန်သည် သူ၏လက်ထဲမှ အထုပ်ကို ကြည့်ပြီး မလွှဲမရှောင်သာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သူသည် သုံးရွက်ခရမ်းဝိညာဉ်ဂျင်ဆင်းကို သူ့အား လုံခြုံစွာထိန်းသိမ်းရန် ပေးအပ်ခဲ့သည်၊ သူသည် ၎င်းကို သူကိုယ်တိုင် သိမ်းဆည်းမည်ကို မကြောက်ဘူးလား။
သူသည် လိုက်ပါရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိသောကြောင့် သူသည် အထုပ်ကို သူ၏ပခုံးပေါ်တွင် လွယ်ပြီး သူတို့၏မြင်းများ ထားရှိရာနေရာဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။
.....
စားသောက်ဆိုင်အပေါ်ထပ်တွင်။
ဒုတိယထပ်သို့ ယခုလေးတင် ရောက်ရှိခဲ့သော ဖန်ပိုင်သည် ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။
ရွှမ်မင်ဂိုဏ်းသိုင်းပညာရှင်အုပ်စုသည် သူ၏မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်ပြီး အားရပါးရ စားသောက်နေကြသည်။
သူသည် လမ်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ လီချန် မြို့မှ မြင်းစီးထွက်ခွာသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ပါးစပ်ထောင့် တွန့်သွားသည်။
"ဒီဂျူနီယာညီလေးလီက အရမ်းသတိထားတာပဲ၊ ဒုက္ခရောက်မှာ ကြောက်တယ်။"
သူသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ သက်ပြင်းချသည်၊ "အာ၊ နတ်ဘုရားဓားတစ်လက်ကို ဖြုန်းတီးတာပဲ။ ငါသာ နတ်ဘုရားဓားတစ်လက်နဲ့ ယှဉ်တွဲနိုင်ခဲ့ရင် ငါသူ့ကို ငါနဲ့အတူ သေချာပေါက် နာမည်ကြီးအောင် လုပ်မှာ။"
ထို့ကြောင့် သူသည် စားပွဲထိုးကို ခေါ်ပြီး အစားအသောက်နှင့် ဝိုင်အချို့ကို မှာယူလိုက်သည်။
ကလစ်-ကလော့၊ ကလစ်-ကလော့။
လီချန်သည် သူ၏မြင်းကို စီးပြီး တည်ငြိမ်သော အရှိန်ဖြင့် ပြေးလွှားနေသည်။
သူသည် နောက်ယောင်ခံလိုက်ခံနေရသည်ကို သေချာသည်။
"ရွှမ်မင်ဂိုဏ်းက တစ်ယောက်ယောက် ဖြစ်နိုင်မလား။"
လီချန်က သူ့ဘာသူ တွေးလိုက်သည်။
မဖြစ်သင့်ဘူး။
သူနှင့်ဖန်ပိုင်၏ အထောက်အထားများ ပေါက်ကြားခဲ့ပါက သူတို့ယခင်က ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ရွှမ်မင်ဂိုဏ်းတပည့်အုပ်စုနှစ်စုသည် သူတို့ကို တိုက်ခိုက်မည်ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် သူ့ကို လျှို့ဝှက်စွာ စောင့်ကြည့်နေသော သူသည် အနည်းဆုံး ကျုံးရှီးအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။
သာမန်မွေးရာပါကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဆိုလျှင် သူသည် ကြာပြီကတည်းက နေရာချထားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုအခါ သူသည် ခပ်ရေးရေး ချောင်းမြောင်းခြင်းကိုသာ ခံစားရပြီး တည်နေရာကို မဖော်ထုတ်နိုင်ပေ။
၎င်းမှာ သူ၏စစ်မှန်သောပုံရိပ်အဆင့် ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို အသုံးမပြုသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
အခြေအနေ မရှင်းလင်းသောကြောင့် သူသည် သူ၏ခွန်အားကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် ထုတ်ဖော်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
"ရွှမ်မင်ဂိုဏ်းက လူတွေမဟုတ်ရင် ဘယ်သူဖြစ်နိုင်မလဲ။"
လီချန်သည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာလိုက်သည်။
ရုတ်တရက် သူသည် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကို စဉ်းစားမိသည်၊ "မိစ္ဆာတစ်ပိုင်းနောက်ကွယ်က အင်အားစု ဖြစ်နိုင်မလား။"
သူသည် မိစ္ဆာတစ်ပိုင်းကို သတ်ဖြတ်ပြီး မြေပုံသုံးခုကို ယူခဲ့သည်။
မိစ္ဆာတစ်ပိုင်းနောက်ကွယ်မှ အင်အားစုသည် သူ့ကို သေချာပေါက် လွှတ်မည်မဟုတ်ပေ။
သူနှင့်ဖန်ပိုင်သည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းမှ အလွန်ရုတ်တရက် ထွက်ခွာခဲ့ပြီး နေ့ရောညပါ ခရီးသွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ထိုအင်အားစုအမှန်တကယ်ဖြစ်ပါက သူနတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာခဲ့သည်ကို သူတို့မည်သို့သိရှိပြီး သူ၏တည်နေရာကို မည်သို့ခြေရာခံနိုင်သနည်း။
သူတို့၏ထောက်လှမ်းရေးစွမ်းရည်များသည် အလွန်အားကောင်းသည် မဟုတ်လော။
ဤသို့တွေးမိသဖြင့် လီချန်သည် သူ၏ဇက်ကြိုးကို ဆွဲပြီး သူ၏မြင်းကို အရှိန်မြှင့်တင်ကာ ပြေးထွက်သွားသည်။
ရုတ်တရက်။
တစ်ဖက်ရှိ တောအုပ်ထဲမှ တစ်စုံတစ်ခု လေကို ဖြတ်သန်းလာသည့် အသံထွက်ပေါ်လာသည်။
လီချန်၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားပြီး သူ၏လက်ချောင်းကို ဖလပ်ခနဲလှုပ်လိုက်ရာ စစ်မှန်သောချီတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုအသံနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့သည်။
ပျော့ပျောင်းသော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ကျောက်စရစ်ခဲတစ်ပိုင်း အမှုန့်အဖြစ်သို့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။
နောက်တစ်ခဏတွင် ပုံရိပ်တစ်ခု တောငန်းတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပျံထွက်လာပြီး ရှေ့မှလမ်းအလယ်တွင် ဆင်းသက်ကာ သူ၏လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။
လီချန်သည် သူ၏ဇက်ကြိုးကို လျင်မြန်စွာ ဆွဲပြီး သူ၏မြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူသည် သူ၏လမ်းကို ပိတ်ဆို့နေသော သူကို ကြည့်လိုက်သည်။
၎င်းမှာ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏မျက်နှာတစ်ခုလုံးကို ခေါင်းစွပ်အောက်တွင် ဝှက်ထားကာ မျက်နှာဖုံးတစ်ခုလည်း ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူသည် ဓားရှည်တစ်လက်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ဆောင်ထားသည်။
ထူးဆန်းသည်မှာ သူ၏ဝိညာဉ်အာရုံခံစားမှုအောက်တွင် ဤသူသည် တည်ရှိလိုက် ပျောက်ကွယ်လိုက် ဖြစ်နေသည်။
"ဒါက အထူးဖုံးကွယ်ခြင်းနည်းစနစ်တစ်ခုလား၊ ဒါမှမဟုတ် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံက လူတစ်ယောက်ရဲ့အရှိန်အဝါကို ပိတ်ဆို့နိုင်တာလား။"
လီချန် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
ဤသူသည် ယခုလေးတင် စစ်မှန်သောချီကို အသုံးပြုခဲ့သည်၊ သူ၏အရှိန်အဝါကို ဤမျှအထိ ဖုံးကွယ်နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
ထို့နောက် ပြဿနာသည် ထိုအနက်ရောင်ဝတ်ရုံတွင် ရှိသည်။
၎င်းသည် နတ်ဘုရားအဆောင်ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ခြေများသည်။
သူရရှိခဲ့သော နတ်ဘုရားဓားသည် နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး အချို့သော နတ်ဘုရားအဆောင်ပစ္စည်းများတွင် အထူးအကျိုးသက်ရောက်မှုများ ရှိသည်။
"မင်းဘယ်သူလဲ၊ ဘာလို့ငါ့လမ်းကို ပိတ်ဆို့နေတာလဲ။"
လီချန်သည် သူ၏မြင်းပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း လေးနက်သောအသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"မင်းငါတို့ဂိုဏ်းပိုင်တဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုကို ယူသွားတယ်၊ ပြန်ပေးရမယ့်အချိန်တန်ပြီ။"
အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်သူသည် အသံအက်ကွဲစွာဖြင့် စကားပြောလိုက်သည်။
လီချန်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ်ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်၊ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထိုမိစ္ဆာတစ်ပိုင်းနောက်ကွယ်မှ အင်အားစုဖြစ်သည်။
သူသံသယရှိသည်မှာ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသည် ဤအင်အားစု၏ စိမ့်ဝင်ခြင်းကို ခံထားရသည်။
သို့မဟုတ်လျှင် သူတို့သည် သူ၏လှုပ်ရှားမှုများကို တိကျစွာ မည်သို့သိရှိနိုင်မည်နည်း။
***