မင်္ဂလာပွဲ

လီရှောင် မိသားစုထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည့်အချိန်မှစ၍ သူမသည် သူ၏အမူအကျင့်များကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူမ၏သမီးသည် သူ့ကို အမှန်တကယ် ကြိုက်နှစ်သက်ကြောင်းလည်း သူမ ပြောနိုင်သည်။

ချင်အာသည်လည်း ရှောင်ကျစ်ကို စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် သင်ကြားပေးနေခဲ့သည်။

သူမသမီးက သူမထံသို့လာ၍ သူတို့ကို ကျွန်ဘဝမှ ကင်းလွတ်ခွင့်ပေးရန် တောင်းဆိုသောအခါ သူမ အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းနေသေးသော်လည်း စဉ်းစားပြီးနောက် သူမ သဘောတူခဲ့သည်။

သူတို့သည် မိသားစုတစ်စုဖြစ်သောကြောင့် သူတို့သည် မိသားစု၏ ကျန်သူများထက် နိမ့်ကျသည်ဟု ခံစားရန်မလိုအပ်ပေ၊ ၎င်းမှာ ရွာသားများက သူတို့ကို အထင်သေးစေနိုင်ပေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ အမေ။" လီရှောင်၏ မျက်နှာမှာ ပျော်ရွှင်မှုများ ဝင်းပသွားပြီး သူ အလွယ်တကူ လက်ခံလိုက်သည်။

လျိုရှီသည် လီရှောင်၏ အပြုံးကြောင့် တုန်လှုပ်သွားသည်။

သူသည် သူ၏ စိတ်ခံစားချက်များကိုပင် ဖုံးကွယ်ရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။

ရှောင်ချင်သည်လည်း အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။

သူ့ဦးလေးသည် အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်သူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ သူ့မျက်နှာ ဒဏ်ရာရပြီးနောက် သူသည် ပို၍ပင် တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။ ယခုမူ သူသည် ဤမျှပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးနေသည်တဲ့လား။

"မင်းတို့ရဲ့ မင်္ဂလာပွဲအတွက်ကတော့..." လျိုရှီက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

အဆင့်အတန်းကို သတ်မှတ်ပြီးဖြစ်သောကြောင့် မင်္ဂလာပွဲကိုလည်း ကျင်းပသင့်သည်ဟု သူမ ထင်ခဲ့သည်။

"မင်္ဂလာပွဲအတွက် အလျင်လိုစရာမရှိပါဘူး။" လင်းရှောင်ယွဲ့က အမြန်ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် အသက် ၁၅ နှစ်သာ ရှိသေးသည်။

သူမသည် လီရှောင်ကို ကြိုက်နှစ်သက်သော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွက် သူမသည် သူ့ကို ဤမျှစောစော အိမ်ထောင်ပြုရန် အစီအစဉ်မရှိခဲ့ပေ။

နီးပါးချက်ချင်းပင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လီရှောင်က သူမကို ကြည့်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

သူ့မျက်လုံးများမှာ ပျော်ရွှင်နေပုံမရပေ။

လျိုရှီသည်လည်း လင်းရှောင်ယွဲ့ကို နားမလည်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"သမီးပဲ အမေ့ကို မင်းတို့ကို လင်မယားအဖြစ် မှတ်ပုံတင်ခိုင်းခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။"

"အဟမ်း၊ ကျွန်မ... ကျွန်မက ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်က..." လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် နီမြန်းသွားပြီး သူမ၏ သွယ်လျသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

ကလေးနှစ်ယောက်ရှိနေသည်။ သူမ ဘယ်လိုပြောရမလဲ။

ထို့အပြင် သူမသည် အလွန်ပိန်လှီနေသည်။ သူမသည် သူမ၏ ယခင်ဘဝမှ ၁၅ နှစ်အရွယ် ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်နှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေ။

ဒါကလည်း လင်းမိသားစုက သူတို့ကို အစားအသောက်ကောင်းကောင်း မပေးဘဲ သူတို့ကို ဆိုးဆိုးရွားရွား ဆက်ဆံခဲ့တဲ့အတွက်ကြောင့်ပဲ။ သူမ တစ်လကြာ ပြန်လည်ကျန်းမာလာအောင် ပြုစုစောင့်ရှောက်ခဲ့ပေမယ့် သူမရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က ပြန်မကောင်းသေးဘူး။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူမတွင် အထူးစွမ်းရည်များ ရှိသည်။ မကြာမီ သို့မဟုတ် နောင်တွင် သူမသည် ပြန်လည်ကျန်းမာလာနိုင်ပြီး လွန်ခဲ့သော ၁၅ နှစ်အတွင်း ဆုံးရှုံးခဲ့သည်များကို ပြန်လည်ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ရှောင်ကျစ်သည်လည်း အာဟာရချို့တဲ့နေသည်။ ရှောင်ကျစ်သည် ငယ်ရွယ်သေးသည်မှာ ကောင်းသော အချက်ဖြစ်သည်။ သူသည် ယခုမှစ၍ ပိုမိုကောင်းမွန်သော အစားအစာများ စားသုံးပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကျန်းမာလာပေလိမ့်မည်။

သူမ၏ မိခင်သည် အရွယ်ရောက်ပြီးသူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ သူမသည် လွန်ခဲ့သောနှစ်များအတွင်း လင်းမိသားစုတွင် ဒုက္ခခံစားခဲ့ရသော်လည်း သူမသည် တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုသန်မာလာနိုင်ပေသည်။

လျိုရှီသည် အနည်းငယ် နားမလည်ဖြစ်နေသည်။

မင်္ဂလာပွဲက သူမရဲ့ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။

ရုတ်တရက် သူမသည် လီရှောင်၏ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်ပြီး နားလည်သွားပုံရသည်။

"ငါက မင်းတို့ကို အရင်ဆုံး လက်ထပ်ခိုင်းရုံပဲ။ နောက်ကျရင် ငါ စီစဉ်ပေးမယ်..." လျိုရှီသည် အိမ်ထောင်ရေးသုခအကြောင်းကို ပြောမည်အပြုတွင်။

သို့သော် သူမသည် ရှောင်ချင်နှင့် လင်းရှောင်ကျစ်တို့က သူမကို စပ်စုစွာ ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ ပြောရန် ရှက်သွားသည်။

သူမ၏နှလုံးသားထဲမှ ရှက်ရွံ့မှုကို ဖိနှိပ်ကာ လျိုရှီသည် သူမသမီးကို အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ဒီကောင်မလေး ဘာတွေစဉ်းစားနေတာလဲ။ မင်္ဂလာဆောင်တယ်ဆိုတာ ချက်ချင်း အိမ်ထောင်ရေးသုခ ပြည့်စုံရမယ်လို့ ဆိုလိုတာမှ မဟုတ်တာ။

ဟုတ်ပါတယ် သူမက သူမရဲ့ သမီးကို ကာကွယ်ချင်တာပေါ့။ ဘယ်သူက မသိဘဲနေမလဲ၊ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်အတွက် အိမ်ထောင်ရေးသုခကို နောက်ကျမှ ပြည့်စုံတာက ပိုကောင်းတယ်ဆိုတာ။ နောင်မှာ သူတို့ ကလေးရဖို့ ပိုလွယ်ကူမှာပေါ့။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်နှာမှာ ခရမ်းချဉ်သီးကဲ့သို့ နီရဲနေသည်။

အဟမ်း... ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆို သူမ နားလည်မှုလွဲသွားတာပေါ့။

သူမသည် လီရှောင်ကို ခိုးကြည့်လိုက်သည်။ ထိုလူ၏ မကျေနပ်မှုမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူသည် သူမကို နေ့လည်ခင်းကဲ့သို့ နောက်ပြောင်နေသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အကြည့်ကို အမြန်လွှဲလိုက်သည်။

အရမ်းရှက်စရာကောင်းလိုက်တာ။

"ဒါဆို သမီး အမေ့ကိုပဲ အပ်လိုက်ပါ့မယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြောလိုက်သည်။

ရှက်တော့ရော ဘာဖြစ်လဲ။ သူမသည် သူ့ကို သူမအပိုင်ဖြစ်အောင်လုပ်ဖို့သာ အာရုံစိုက်သင့်သည်။

ယခု သူတို့သည် လင်မယားဖြစ်နေပြီဆိုတော့ သူသည် သူမအပိုင်ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

အခန်းထဲမှ လူတိုင်းသည် လီရှောင်အပါအဝင် မရယ်ဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။

"လီရှောင်၊ မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ။" လျိုရှီသည် ပြုံးကာ ခေါင်းမဖော်ဝံ့သော လင်းရှောင်ယွဲ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လီရှောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

***