ကင်ပွန်းသီးများ ခူးခြင်း

မေးမြန်းပြီးမှသာ သူတို့သည် ကင်ပွန်းသီးအချို့ ရယူရန် သွားနေကြကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။

ကင်ပွန်းသီးများကို ခေါင်းလျှော်ရည်ပြုလုပ်ရန် အသုံးပြုနိုင်ကြောင်း သိရှိပြီးနောက် သူတို့သည်လည်း အလွန်စိတ်ဝင်စားသွားကြသည်။

"တောင်စောင်းမှာ ကင်ပွန်းသီးပင်တချို့ ရှိတယ်။ အဒေါ်ဝမ်၊ စိတ်ဝင်စားရင် အတူတူလုပ်လို့ရတယ်။ ခေါင်းလျှော်ရည်လုပ်ပြီးရင် ဒေါ်လေးတို့ကို နည်းနည်းခွဲပေးမယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့က အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းတာပေါ့။" အဒေါ်ဝမ်က ချက်ချင်းသဘောတူလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူတို့သည် တောဟင်းသီးဟင်းရွက်များ ရှာဖွေခြင်းကို ရပ်တန့်ကာ လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် လျိုရှီနောက်သို့ လိုက်ပါသွားကြသည်။

သူတို့ ထိုနေရာသို့ ရောက်သောအခါ အဒေါ်ဝမ်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့ ပြောနေသော သစ်ပင်မှာ ဘာဖြစ်သည်ကို နောက်ဆုံးတွင် သိရှိသွားသည်။

"ဒါဆို ဒီအရာက ကင်ပွန်းသီးပေါ့။ စားလို့ရမယ်ထင်ခဲ့ပေမဲ့ မဟုတ်ဘူးလေ။ အရင်က လူတိုင်းက ဒီသစ်ပင်တွေက အသုံးမဝင်ဘူးလို့ ထင်ခဲ့ကြတာ။" အဒေါ်ဝမ်က ပြောလိုက်သည်။

"ဟီးဟီး၊ စားလို့မရပေမယ့် တခြားအသုံးဝင်ပုံတွေ ရှိတယ်။ ခေါင်းလျှော်ဖို့နဲ့ အဝတ်လျှော်ဖို့ သုံးလို့ရတယ်။ ဆူးကလည်း ဆေးဖက်ဝင်အပင်တစ်မျိုးပဲ။"

"မင်း ဒီဆူးတွေအကြောင်း ပြောနေတာလား။" အဒေါ်ဝမ်သည် ကင်ပွန်းပင်ပေါ်မှ ဆူးများကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီအရာတွေက အရမ်းနာကျင်ပြီး အဆိပ်ရှိတယ်။ ရွှမ်ကျစ် ငယ်ငယ်က တောင်ပေါ်လာတော့ ဆူးစူးခံရပြီး ရက်အနည်းငယ်ကြာမှပဲ ရောင်ရမ်းတာ ပျောက်သွားတာ။"

လျိုရှီနှင့် ဝမ်အာ့ယာတို့သည်လည်း သံသယဝင်နေကြသည်။

သို့သော် သူတို့ မရပ်တန့်ခဲ့ကြပေ။ ကင်ပွန်းသီးများ ခူးနေစဉ်တွင် သူတို့သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ကျနေသော ဆူးအချို့ကိုလည်း ကောက်ယူခဲ့ကြသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ အဆိပ်ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တစ်မျိုးလည်း ဟုတ်တယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့က အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အနာ၊ ရောင်ရမ်းခြင်း၊ အဖုအပိမ့်နဲ့ တခြားရောဂါတွေကို ကုသဖို့ သုံးလို့ရတယ်။ အပြင်လိမ်းရော အတွင်းသောက်ရော သုံးလို့ရတယ်။"

"ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်တာလား။" အဒေါ်ဝမ်က အံ့ဩသွားသည်။

"ဟုတ်တယ်။ ခူးရတာပဲ အရမ်းခက်တာ။ မဟုတ်ရင် ကျွန်မ နည်းနည်းယူသွားပြီး မြို့ထဲက ဆေးဆိုင်မှာ ရောင်းလိုက်မှာ။"

အဒေါ်ဝမ်၏ မျက်လုံးများက ချက်ချင်း အရောင်တောက်သွားသည်။

ရောင်းလို့ရတယ်လား။

"ကောင်းပြီလေ။ ငါ နောက်ကျရင် နည်းနည်းပြန်ယူသွားပြီး မြို့ထဲက ဆေးဆိုင်ကို သွားလိုက်မယ်။" သူမက ချက်ချင်းပြောလိုက်သည်။

လျိုရှီသည် ဆူးများကို အမြင်တစ်မျိုးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

တောင်ထဲတွင် ကင်ပွန်းပင်များစွာ ရှိနေသည်။

အကယ်၍ ဤအရာကို ငွေနှင့် အမှန်တကယ် လဲလှယ်နိုင်မည်ဆိုလျှင် သူတို့သည် ၎င်းတို့ကို ရောင်းချခြင်းဖြင့် အပိုဝင်ငွေရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အဒေါ်ဝမ်၏ စကားကို ပြုံးလိုက်သည်။

"သိပ်မျှော်လင့်မထားနဲ့။ ဆေးဆိုင်တွေက ပုံမှန်အားဖြင့် ပြုပြင်ပြီးသား ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေကိုပဲ လက်ခံတာ။ အဒေါ်တို့ ဘယ်လိုပြုပြင်ရမလဲမသိရင် သူတို့ မယူလောက်ဘူး။ ယူရင်တောင် ဈေးနှုန်းကို ခန့်မှန်းရခက်တယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ပြီးတော့ ဒီအရာက ကိုင်တွယ်ရတာ မလွယ်ဘူး။ သတိမထားရင် ဆူးစူးခံရနိုင်တယ်။"

ဆေးဆိုင်များသည် ပြုပြင်မထားသော ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများကို ရှားရှားပါးပါးသာ ဝယ်ယူကြသည်မှာ မှန်သော်လည်း ကင်ပွန်းဆူးများကို ပြုပြင်ခြင်းမှာ အတော်လေးရိုးရှင်းသည်။ အရေအတွက်များပြားပါက သူတို့ ဝယ်ယူနိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ၎င်းတို့ကို ခူးရသည်မှာ မလွယ်ကူသောကြောင့် လွယ်လွယ်ကူကူရနိုင်သော ငွေမဟုတ်ပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် လျိုရှီသည် စိတ်ဝင်စားမှု ပျောက်ဆုံးသွားသည်။

သို့သော် အဒေါ်ဝမ်၏ မျက်လုံးများမှာ ကင်ပွန်းဆူးများကို ကြည့်ရင်း ပူလောင်နေဆဲဖြစ်သည်။

"ဘာကြောက်စရာရှိလို့လဲ။ အရေးကြီးတာက ငါတို့က သူတို့ကို ငွေနဲ့ လဲလှယ်နိုင်တာပဲ။" အဒေါ်ဝမ်က ပြောလိုက်သည်။

သူတို့မိသားစုတွင် လျိုမိသားစုထက် မြေများများစားစားမရှိပေ။ ပုံမှန်အားဖြင့် သူတို့သည် ရွှမ်ကျစ်၏ဖခင်က မြို့ဆိပ်ကမ်းတွင် အလုပ်လုပ်ခြင်းဖြင့် မိသားစုကို ထောက်ပံ့ကြသည်။

သူမနှင့် အာ့ယာတို့သည် ပန်းထိုးခြင်းတွင် အရည်အချင်းမရှိသောကြောင့် လျိုရှီကဲ့သို့ မိသားစုကို ထောက်ပံ့ရန် ငွေမရှာနိုင်ပေ။

ရွှမ်ကျစ်သည် အိမ်ထောင်ပြုသင့်သော အရွယ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမသည် သူ့မိခင်အနေဖြင့် စိုးရိမ်ပူပန်နေမိသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အဒေါ်ဝမ်၏ စကားကို များများစားစား အာရုံမစိုက်ခဲ့ပေ။ သူမသည် ခြင်းတောင်းကို ချကာ ၎င်းကို မှောက်လှန်ပြီး ၎င်းပေါ်တွင် ရပ်လိုက်ပြီး အမြင့်တွင်ရှိသော ကင်ပွန်းသီးကို ရယူနိုင်ရန် ပြုလုပ်လိုက်သည်။

"အိုက်ယား၊ သတိထား။" လျိုရှီသည် ဤအခြင်းအရာကိုမြင်သောအခါ သူမကို ကူညီရန် အလျင်အမြန် သွားခဲ့သည်။

"ဟီးဟီး၊ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး အမေ။"

"သစ်ပင်က အရမ်းမြင့်တယ်။ သမီး နောက်ကျရင် ချိတ်တစ်ခု သွားလုပ်လိုက်မယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကင်ပွန်းသီးတစ်လုံးကို ဖယ်ရှားရင်း ပြောလိုက်သည်။

***