အစားအစာ ချွေတာခြင်း

"မင်းတို့မှာ နွားလှည်းရှိနေတာပဲ။ မြို့ထဲသွားရတာ လွယ်တာပေါ့။" အဒေါ်စွန်းက ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ကောက်ညှင်းအေးမုန့်တွေလုပ်ရတာ လွယ်ပုံပဲ။ နေ့လယ်ပိုင်းမှာ လုပ်ပြီး နောက်တစ်နေ့မနက် မြို့အနောက်ဘက်က ဈေးမှာ ရောင်းလို့ရတယ်။" အဒေါ်ကျန်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် အားကျမှုအနည်းငယ် ရှိနေခဲ့သည်။

သူမတွင် ကျွမ်းကျင်မှုမရှိသည်မှာ ကံဆိုးစရာပင်။ ထို့အပြင် သူတို့တွင် နွားလှည်းမရှိသောကြောင့် သူမအတွက် မြို့ထဲတွင် စီးပွားရေးလုပ်ရန် မလွယ်ကူပေ။

လျိုမိသားစုက တကယ်ကို ကွဲပြားခြားနားတယ်။

လင်းရှောင်ယွဲ့တွင် စိတ်ကူးစိတ်သန်းများရှိပြီး သန်မာသော ခင်ပွန်းတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ အကယ်၍ မိသားစုသည် နောက်ထပ်နှစ်အနည်းငယ် ကြိုးစားပမ်းစားလုပ်ဆောင်ပါက သူတို့ လိုချင်သမျှကို ရရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

တကယ်တော့ သူတို့ အခုတောင် အရမ်းအစွမ်းထက်နေပြီ။ တခြားမိသားစုတွေက ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာ ကြိုးစားပမ်းစားလုပ်ဆောင်ရင်တောင် ဒီလောက်ကောင်းတဲ့အိမ်မျိုး ဆောက်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။

"ကျွန်မလည်း စမ်းကြည့်ရုံပါ။ အလုပ်ဖြစ်မဖြစ်တော့ မသိဘူး။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြုံးလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အဒေါ်စွန်းနှင့် အခြားသူများနှင့် စကားစမြည်ပြောနေစဉ်တွင် လီရှောင်သည် ရှောင်ချင်နှင့် လင်းရှောင်ကျစ်တို့ကို လယ်ယာသုံးကိရိယာများနှင့်အတူ ခေါ်ဆောင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူမသည် အမျိုးသမီးများကို အလျင်အမြန် နှုတ်ဆက်ကာ ပေါက်ပြားတစ်လက်ယူပြီး သူတို့နောက်သို့ လိုက်ပါသွားသည်။

သူမသည် သူတို့နှင့် စကားစမြည်ပြောရန် တကယ်စိတ်မပါပေ။

သူမသည် လီရှောင်နှင့်အတူ မြေကွက်သို့ သွားချင်စိတ်ပိုရှိသည်။

ထို့အပြင် မြေကို အမြန်ဆုံး ရှင်းလင်းရမည်ဖြစ်ပြီး ထိုသို့ဖြင့် သူမ ငရုတ်ပျိုးပင်များ စိုက်ပျိုးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

လျိုနေအိမ်အပြင်ဘက်။

ညနေ ၄ နာရီကျော်နေပြီဖြစ်ပြီး နေရောင်မှာ ထိုမျှမတောက်ပတော့ပေ။

လီရှောင်၊ ရှောင်ချင်နှင့် လင်းရှောင်ကျစ်တို့သည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် အလုပ်စတင်လုပ်ဆောင်ကြသည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ လီရှောင်သည် အထိရောက်ဆုံးသူဖြစ်သည်။

ရှောင်ချင်သည် တည်ငြိမ်သော်လည်း သူ အချိန်ကြာမြင့်စွာ အလုပ်မလုပ်နိုင်ပေ။

လင်းရှောင်ကျစ်သည် ပျော်စရာသက်သက်အတွက်သာ လုပ်ဆောင်နေသည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက်၊ ဒါကို လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်တယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်။ မင်းတို့ စာသင်ရုံသက်သက်နဲ့ လေ့ကျင့်ခန်းမလုပ်ဘဲ နေလို့မရဘူး။" လင်းရှောင်ယွဲ့က အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အထူးသဖြင့် မင်း၊ ချင်အာ။ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အရမ်းအားနည်းနေတယ်၊ ဒါကြောင့် နေရောင်ခြည်ပိုလိုအပ်ပြီး လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ဖို့လိုတယ်။

နောင်မှာ စာသင်ကျောင်းသွားရင်လည်း အတူတူပဲ။ နေ့တိုင်း ပိုလှုပ်ရှားရမယ်၊ ဒါမှ မင်း ပိုကျန်းမာမှာ။"

"ဟုတ်ကဲ့ ဒေါ်လေး။" ရှောင်ချင်သည် သူ့နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

သူ့ဦးလေးက အိမ်မထွက်မီ သူ့ကို ပြောခဲ့သည်မှာ သူမက သူနှင့် ရှောင်ကျစ်ကို တစ်နေကုန် အိမ်တွင် ပိတ်လှောင်မနေစေချင်သောကြောင့် လိုက်ပါလာခိုင်းခြင်းဖြစ်ကြောင်းဖြစ်သည်။

ခဏတာ အလုပ်လုပ်ပြီးနောက် သူသည် ပင်ပန်းပြီး ပူပြင်းသော်လည်း များစွာသက်သာရာရသွားသည်ဟု ခံစားမိသည်။

"ကျွန်တော်လည်းပါတယ်။" လင်းရှောင်ကျစ်သည် ပြုံးကာ လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒါ့အပြင် မင်းတို့ စားပွဲပေါ်ကို အစားအစာရောက်လာဖို့ မလွယ်ဘူးဆိုတာ သိလာလိမ့်မယ်။ ငါတို့စားတဲ့ ဆန်စေ့တိုင်းကို ဂရုတစိုက် စိုက်ပျိုးထားတာ။ မင်းတို့ မြေထွန်ရတယ်၊ မျိုးစေ့ကြဲရတယ်၊ မြေသြဇာကျွေးရတယ်၊ ရိတ်သိမ်းပြီး ပြုပြင်ရတယ်။ အဲ့ဒီနောက်မှပဲ စပါးအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တာ။ ဘယ်လုပ်ငန်းစဉ်မှ မရိုးရှင်းဘူး။"

"ဟုတ်ကဲ့။" ရှောင်ချင်သည် နားထောင်ရင်း ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ်ညိတ်လိုက်သည်။

သူ့ဘေးမှ လင်းရှောင်ကျစ်သည်လည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ပန်းကန်ထဲက ဆန်စေ့တိုင်းမှာ ချွေးတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတယ်။ ခြိုးခြံချွေတာခြင်းက ကောင်းမြတ်တဲ့အကျင့်တစ်ခုပဲ။ နောင်မှာ ငါတို့ ချမ်းသာလာရင်တောင် အစားအစာကို ဖြုန်းတီးလို့မရဘူး။"

သူမ၏ အဘိုးအဘွားများသည် သူမ၏ ယခင်ဘဝတွင် ဤတန်ဖိုးကို သူမအား သွင်းပေးခဲ့သည်။ ကမ္ဘာပျက်ပြီးနောက် သူမသည် ၎င်းကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့သည်။

"ဟုတ်ကဲ့။" ရှောင်ချင်သည် လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

မလှမ်းမကမ်းတွင် တူးဆွနေသော လီရှောင်ပင်လျှင် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ စကားကြောင့် တုန်လှုပ်သွားသည်။

"မင်းတို့ပန်းကန်ထဲက ဆန်စေ့တိုင်းမှာ ချွေးတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတယ်။" ကောင်းလိုက်တဲ့စကား။

"ဒေါ်လေး ဒီအသုံးအနှုန်းကို ကိုယ်တိုင်စဉ်းစားမိတာလား။" ရှောင်ချင်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို လေးစားအားကျစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

လျိုမိသားစုတွင် အချိန်အတော်ကြာ နေထိုင်ပြီးနောက် သူသည် သူ့အဒေါ်က သူမ၏ စစ်မှန်သောစွမ်းရည်များကို ဖုံးကွယ်ရာတွင် အလွန်တော်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

သူမ ရှောင်ကျစ်ကို ပြောပြသော ပုံပြင်များအားလုံးမှာ ဒဿနိကဗေဒဆိုင်ရာများဖြစ်သည်။ သူမ သင်ကြားပေးသော ဂဏန်းသင်္ချာမှာလည်း ခန့်ညားလှသည်။

***