နှစ်ပန်းကန် ခုနစ်ပြား

အဒေါ်စွန်းနှင့် အခြားသူများသည် ကောက်ညှင်းအေးတုံးကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးကြခြင်းဖြစ်ကာ သူတို့မြင်သည်နှင့် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ချီးကျူးကြသည်။

သူတို့စားပြီးနောက်တွင်တော့ ၎င်းသည် မည်မျှကောင်းမွန်ကြောင်း ပြောမဆုံးနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြတော့သည်။

"ယွဲ့အာ၊ ဒါနဲ့ ငွေရှာနိုင်လောက်တယ်။ သေချာပေါက် ဖြစ်နိုင်တယ်။"

"ဟုတ်တယ်၊ အရသာက တကယ်မဆိုးဘူး။ မြို့ထဲမှာ တစ်ပန်းကန် ငါးပြားနဲ့ အလွယ်တကူ ရောင်းလို့ရတယ်။" အဒေါ်ကျန်းက ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"အရသာရှိတယ်။" ကျန်းရှောင်ဟွာက ပြောလိုက်သည်။

ပန်းကန်ထဲရှိ ကောက်ညှင်းအေးတုံးကို ကြည့်ရင်း သူမသည် တစ်ကိုက်ကြီးကိုက်ချင်တာတောင် မကိုက်ရက်နိုင်ဘဲ၊ လျင်မြန်စွာ ကုန်သွားမည်ကို စိုးရိမ်နေသည်။

"ဟဟ၊ အဒေါ်တို့ကြိုက်တာ ကောင်းတာပေါ့။ မီးဖိုချောင်မှာ နောက်ထပ်ရှိသေးတယ်၊ ပြီးသွားရင် နောက်တစ်ပန်းကန် ထပ်စားလို့ရတယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

အဒေါ်စွန်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသော်လည်း သူမသည် ၎င်းကို လျင်မြန်စွာ ဖုံးကွယ်လိုက်သည်။

"ငါတို့ကို တစ်ပန်းကန်စီ ပေးတာက တော်လောက်ပါပြီ။ ဒါက မင်းရောင်းပြီး ငွေရှာဖို့လုပ်ထားတာလေ၊ ငါတို့ပါးစပ်ထဲပဲ ဖြည့်နေလို့မဖြစ်ဘူး။"

အဒေါ်ကျန်းသည်လည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်။ ဆန်ချောနဲ့ သကြားညိုက ဈေးမပေါဘူး၊ ပြီးတော့ မင်းဒါအတွက် အများကြီး ကုန်ကျခဲ့တယ်။"

ကျန်းရှောင်ဟွာသည် နောက်ထပ်လိုချင်သော်လည်း ဘာမှမပြောပေ။

"အဒေါ်တို့က အရမ်းယဉ်ကျေးလွန်းနေကြပြန်ပြီ၊ ဒါက သိပ်ပိုက်ဆံမကုန်ပါဘူး။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်၊ သူမ၏မျက်လုံးများသည် လျိုရှီကို ကြည့်နေသည်။

ထို့နောက် သူမသည် သူမအမေက ကောက်ညှင်းအေးတုံး၏ ကုန်ကျစရိတ်ကို သူတို့ကို မပြောပြကြောင်း အတည်ပြုလိုက်သည်။

ဒါက ကောင်းတယ်။ ဒီအကြောင်းကို သိတဲ့လူ နည်းလေ ပိုကောင်းလေပဲ။

အဒေါ်ဝမ်အတွက်မူ သူတို့မိသားစုများသည် ပိုရင်းနှီးကြသည်။

ထို့အပြင် သူမသည် အဒေါ်ဝမ်နှင့် အာ့ယာတို့နှင့်အတူ ကောက်ညှင်းအေးတုံးလုပ်ငန်းကို စတင်ရန်လည်း စီစဉ်ထားသည်။

"ကောင်းပြီ။ မီးဖိုချောင်မှာ နောက်ထပ်ရှိရင် ငါ့ကို လေးပန်းကန်လောက် ပေးလို့ရမလား။ ငါ့မိသားစုကို စမ်းစားဖို့ ပြန်ယူသွားမယ်။ ဦးလေးစွန်းက မနေ့က မင်းရဲ့ကောက်ညှင်းအေးတုံးကို တွေးနေတုန်းပဲ။" အဒေါ်စွန်းသည် သူမ၏အိတ်ကပ်ထဲမှ ပိုက်ဆံကို ရှာဖွေရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ပိုက်ဆံကိစ္စကို မေ့ထားလိုက်ပါ။" လင်းရှောင်ယွဲ့က အဒေါ်စွန်း၏လက်ကို လျင်မြန်စွာ တွန်းဖယ်လိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲ။ ဒါက မင်းမနက်ဖြန် မြို့ထဲမှာ ရောင်းတာနဲ့ အတူတူပဲ။ ၁၆ ပြားယူလိုက်။" ထိုစကားနှင့်အတူ အဒေါ်စွန်းသည် ဒင်္ဂါးပြားများကို လင်းရှောင်ယွဲ့၏လက်ထဲသို့ အတင်းထိုးထည့်လိုက်သည်။

"ယူလိုက်ပါ။ အမေ အဒေါ်စွန်းအတွက် ကောက်ညှင်းအေးတုံးတွေ ထပ်ယူပေးလိုက်မယ်။" လျိုရှီက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

ထိုအခါမှသာ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လက်ခံလိုက်သည်။

သို့သော် ပိုက်ဆံယူပြီးနောက် သူမသည် နောက်ထပ် ၂ ပြားကို အဒေါ်စွန်း၏လက်ထဲသို့ ပြန်ထိုးထည့်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ကျွန်မ မျက်နှာပြောင်တိုက်ပြီး ပိုက်ဆံယူလိုက်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဒေါ်တို့ကိုတော့ ဈေးအတူတူနဲ့ပဲ ရောင်းလို့မဖြစ်ဘူးလေ။ အဒေါ်တို့ဝယ်ချင်ရင် ကျွန်မ နှစ်ပန်းကန်ကို ၇ ပြားပဲ ယူမယ်။"

အဒေါ်စွန်းသည် ပြုံးမဆုံးနိုင်တော့ပေ၊ "မင်းက တကယ်ရိုးသားတဲ့ မိန်းကလေးပဲ။"

"ကောင်းပြီ၊ ဒါဆိုရင် ငါနောက်ထပ်စားချင်ရင် မင်းအိမ်ကို လာဝယ်မယ်။" အဒေါ်စွန်းက ပြောလိုက်သည်။

ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် သူမသည် နောက်ထပ် ၅ ပြားကို ထုတ်ယူပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့က သူမကို ပြန်ပေးခဲ့သော ၂ ပြားနှင့်အတူ သူမ၏လက်ထဲသို့ ပြန်ထိုးထည့်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ခြောက်ပန်းကန်လုပ်လိုက်။ တစ်ပန်းကန်က ငါ့မြေးအတွက် မလောက်ဘူး။" ထို့အပြင် သူမသည်လည်း နောက်တစ်ပန်းကန် စားနိုင်သည်။

၎င်းသည် ဆန်ချောဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး တစ်ပန်းကန်သည် ၄ ပြားပင်မကျသော လုံးဝဈေးမကြီးပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လျိုရှီကို ကြည့်ရင်း အနေရခက်သွားသည်။

"ယူထားလိုက်။ အနာဂတ်မှာ ငါတို့ရွာက ဘယ်သူမဆို ကောက်ညှင်းအေးတုံးတွေ လာဝယ်ရင် ဒီဈေးနဲ့ပဲ ရောင်းမယ်။" လျိုရှီက ပြောလိုက်သည်။

၎င်းသည် သူမကို တစ်ခုခု သတိရစေသည်။ သူမသည် သူမသမီးကို ကောက်ညှင်းအေးတုံးများ ထပ်လုပ်ခိုင်းနိုင်သည်။ ရွာသားများသည် လက်ရှိတွင် ဆောင်းဦးရိတ်သိမ်းခြင်းဖြင့် အလုပ်များနေကြသောကြောင့် ဝယ်လိုသူများစွာ ရှိနိုင်ပေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကုန်ကျစရိတ်ကို တွက်ချက်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းသည် တစ်ပန်းကန်လျှင် ၁ ပြားအောက်သာ ကုန်ကျသည်။ နှစ်ပန်းကန်ကို ၇ ပြားဖြင့် ရောင်းခြင်းသည် အမြတ်အစွန်းမြင့်မားစွာ ရရှိနိုင်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဒေါ်စွန်း။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြုံးလိုက်သည်။

သူမသည် မီးဖိုချောင်သို့ သွားရန်ကြံရွယ်စဉ် အဒေါ်ကျန်းသည် ရုတ်တရက် စကားပြောလိုက်သည်။

"ငါလည်း လေးပန်းကန်ယူမယ်။ ငါ့ယောက်ျားကလည်း ဒါကို လွမ်းနေတာ။ ပြီးတော့ လန်မေနဲ့ ကျွီဟွာကိုလည်း မြည်းခိုင်းချင်လို့လေ။"

***