ကြီးကြပ်သူလျန်နှင့် တွေ့ဆုံခြင်း

"ဘာဖြစ်လို့လဲ။" မုဆိုးတစ်ယောက်ရဲ့ မိသားစုက ရုတ်တရက် အမဲမလိုက်တော့ဘူးလို့ ပြောတယ်တဲ့လား။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ နွေလယ်ခေါင်မှာ သားကောင်လိုက်ရတာ သိပ်မလွယ်လို့ပါ။ ကျွန်မအမေက ကျွန်မတို့ကို တစ်ခုခုဖြစ်မှာစိုးလို့ တောင်နက်ထဲကို သွားခွင့်မပြုတော့ဘူး။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ရှင်းပြလိုက်သည်။

စာဖိုမှူးလျူက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် စိတ်ပျက်နေပုံရသည်။

"ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ၊ လုံခြုံရေးက အဓိကပဲ။" သူက ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်း ဘာလို့ ဒီကိုလာတာလဲ။" သူက လင်းရှောင်ယွဲ့ကို မေးလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမ၏ လက်ထဲမှ ဝါးခြင်းတောင်းကို အမြန်မြှောက်ပြလိုက်သည်။

"အမေက ကျွန်မတို့ကို တောင်ထဲဝင်ခွင့်မပြုတော့လို့ ဒီသရေစာကို လုပ်လိုက်တာလေ။ ဒီနေ့ မြို့ထဲမှာ ပထမဆုံးရောင်းတဲ့နေ့မို့ ဦးလေးကို မြည်းခိုင်းဖို့ ယူလာခဲ့တာ။"

စာဖိုမှူးလျူသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို အပြုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းက တကယ်ပဲ ငါ့ကို မြည်းခိုင်းဖို့ပေးတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ရူယီ စားသောက်ဆိုင်ကို ပေးတာလား။" သူက ပြုံးကာ လင်းရှောင်ယွဲ့ကို မေးလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြုံးလိုက်သည်။

"ဦးလေးကိုငတော့ ဘာမှဖုံးကွယ်ထားလို့မရဘူးပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ တကယ်ပဲ ဦးလေးကို မြည်းစေချင်တာပါဦးလေး သဘောကျတယ်ဆိုရင်နဲ့ ဦးလေးဆီက ထောက်ခံချက်ရနိုင်ရင် ကျွန်မ အရမ်းကျေးဇူးတင်မှာပါ။ ဦးလေး မကြိုက်ဘူးဆိုရင်လည်း ဦးလေးကို ဘယ်တော့မှ အခက်တွေ့အောင် မလုပ်ပါဘူး။"

"ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆို မြည်းကြည့်ကြတာပေါ့။" စာဖိုမှူးလျူက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်နှာမှာ အပြုံးဖြင့် ဝင်းပသွားသည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

ထို့နောက် သူမသည် ဘေးသို့လျှောက်သွားပြီး ခြင်းတောင်းကို စားပွဲပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။

သူမသည် ကောက်ညှင်းအေးမုန့်တစ်တုံးကို လှီးဖြတ်ကာ ပန်းကန်ငယ်တစ်ခုထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ပုလင်းငယ်ထဲမှ သကြားညိုရည်အချို့ကို ၎င်းအပေါ်တွင် လောင်းချလိုက်သည်။

စာဖိုမှူးလျူသည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ လက်ထဲမှ ကောက်ညှင်းအေးမုန့်ကို ကြည့်ရင်း သူ့မျက်လုံးများမှာ မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

"ဒါက ဘယ်လိုသရေစာမျိုးလဲ။ ချိုလား။" သူက မေးလိုက်သည်။

ညိုညစ်ညစ်အရည်သည် ပဲငံပြာရည်နှင့်မတူဘဲ သကြားညိုရည်နှင့် ပိုတူနေသည်။

"ချိုတယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့က တုံ့ပြန်ပြီး ပန်းကန်ငယ်ကို စာဖိုမှူးလျူအား အပြုံးဖြင့် ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဒါကို ကောက်ညှင်းအေးမုန့်လို့ခေါ်ပါတယ်။ ဆန်ချောကို ကြိတ်ပြီး ကျိုချက်ထားတာပါ။ သကြားညိုနဲ့ တွဲဖက်စားသုံးရင် အရမ်းအရသာရှိတယ်။"

စာဖိုမှူးလျူသည် စတင်စားသုံးနေပြီဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့က ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "နွေရာသီမှာ ကောက်ညှင်းအေးမုန့်စားတာက နွေအပူဒဏ်ကို ဖြေဖျောက်ဖို့ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းပဲ၊ ပြီးတော့ ကောက်ညှင်းအေးမုန့်က အဆီအအိမ့်အရသာကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်လို့ အစာစားပြီးတဲ့နောက် အကောင်းဆုံးအချိုပွဲတစ်ခုပဲ။"

"အင်း။" စာဖိုမှူးလျူက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သူသည် ပန်းကန်ငယ်ထဲမှ ကောက်ညှင်းအေးမုန့်ကို စားသုံးပြီးသည်အထိ သူ၏ သဘောထားကို မထုတ်ဖော်ခဲ့ပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အနည်းငယ် စိတ်မအေးဖြစ်နေသည်။ သူမသည် စာဖိုမှူးလျူ၏ သဘောထားကို မေးမြန်းမည်အပြုတွင် သူ စကားပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

"နောက်တစ်ပန်းကန် ထပ်ပေးပါ။"

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားပြီး သူမ၏ နှလုံးသားမှာ ချက်ချင်း စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

"ရတာပေါ့။" သူမသည် စာဖိုမှူးလျူအတွက် နောက်တစ်တုံး အမြန်လှီးဖြတ်ပေးလိုက်သည်။

စာဖိုမှူးလျူသည် ကောက်ညှင်းအေးမုန့်ဒုတိယပန်းကန်ကို လျင်မြန်စွာ စားသုံးပြီးသွားသည်။

"မဆိုးဘူး။ ငါတို့ ဟင်းလျာစာရင်းထဲမှာ ထည့်ချင်တယ်။" ပန်းကန်ကို လင်းရှောင်ယွဲ့အား ကမ်းပေးရင်း စာဖိုမှူးလျူက ပြောလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်နှာမှာ ဝင်းပသွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ ကြီးကြပ်သူရဲ့ ခွင့်ပြုချက်လိုတယ်။"

"ဒီလိုလုပ်ရအောင်၊ ငါတို့ ကြီးကြပ်သူဆီကို နည်းနည်းပို့ပေးလိုက်မယ်။ သူ သဘောတူရင် မင်း ဈေးနှုန်းကို ကိုယ်တိုင်ဆွေးနွေးလို့ရတယ်။"

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်လုံးများမှာ အံ့ဩမှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဦးလေးလျို။" သူမသည် စာဖိုမှူးလျူကို အလျင်အမြန် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြားလိုက်သည်။

"ဟားဟား၊ ကျေးဇူးတင်စရာမလိုပါဘူး။ တကယ်ကောင်းတာကိုး။"

သူ စကားပြောရင်း စာဖိုမှူးလျူသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို မီးဖိုချောင်မှတဆင့် ရူယီ စားသောက်ဆိုင်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

သူသည် လမ်းတစ်လျှောက် စားပွဲထိုးအနည်းငယ်ကို မေးမြန်းပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို တတိယထပ်အထိ ကြီးကြပ်သူနှင့်တွေ့ဆုံရန် ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

ကြီးကြပ်သူသည် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူ့တူ လျန်ချန်းချိုင်၏ ဆရာဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူမသည် ဟင်းလျာစာရင်းတွင် ထည့်သွင်းရန် အချိုပွဲတစ်မျိုးကို ကမ်းလှမ်းရန် လာရောက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိသောအခါ သူသည် စာဖိုမှူးလျူအား လင်းရှောင်ယွဲ့ကို အထဲသို့ ဖိတ်ခေါ်ရန် ချက်ချင်းတောင်းဆိုလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် တံခါးဝသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ဖော်ရွေသောပုံစံရှိသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားတစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသည်။

"မင်္ဂလာပါ ကြီးကြပ်သူလျန်။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အလျင်အမြန် ရှေ့သို့တိုးကာ ဦးညွှတ်အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

***