ကြီးကြပ်သူကို မြည်းခိုင်းလိုက်ပါ

"ဟဟ၊ မင်း အရမ်းယဉ်ကျေးတာပဲ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ထိုင်ပါ။"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ကြီးကြပ်သူလျန်။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးကာ ထိုင်ချလိုက်သည်။

ကြီးကြပ်သူလျန်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။

ဤအမျိုးသမီးသည် ရိုးရှင်းသောအဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း သူမ၏ စရိုက်လက္ခဏာမှာ သာမန်လယ်သမားမိန်းကလေးတစ်ယောက်နှင့် ကွဲပြားနေကြောင်း သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။ တစ်နည်းပြောရလျှင် သူမသည် ယခုခေတ်၏ အမျိုးသမီးအများစုနှင့် အတော်လေး ကွဲပြားခြားနားသည်။

သူမသည် ပွင့်လင်း၊ ယုံကြည်မှုရှိပြီး တည်ငြိမ်သည်။

"ချန်းချိုင် မင်းအကြောင်းပြောတာကို ငါ ကြားဖူးတယ်၊ အခု မင်းနဲ့တွေ့ရတော့ မင်းက တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ။" ကြီးကြပ်သူလျန်သည် သူ့မျက်လုံးထဲတွင် လေးစားအားကျမှုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အရမ်းမြှောက်ပင့်လွန်းနေပါပြီ။"

စာဖိုမှူးလျူက သူမအား စောစောက မပြောခဲ့လျှင် လျန်ချန်းချိုင်သည် ကြီးကြပ်သူ၏ တူဖြစ်ကြောင်း သူမ အမှန်တကယ် သိရှိမည်မဟုတ်ပေ။

ဤလျန်ချန်းချိုင်သည် အမှန်တကယ်ပင် သူမ၏ ကံကောင်းကြယ်ပွင့်ဖြစ်သည်။ သူမသည် အိမ်ပြုပြင်ရန် ငွေ စ ၁၀၀ ရရှိရုံသာမက ကြီးကြပ်သူလျန်နှင့် စကားပြောရန် သူ့နာမည်ကိုပါ အသုံးပြုနိုင်သည်။

အကယ်၍ သူမသည် ရူယီစားသောက်ဆိုင်နှင့် အလုပ်လုပ်နိုင်မည်ဆိုလျှင် သူတို့မိသားစုသည် သူတို့၏ အနာဂတ်အတွက် စိုးရိမ်စရာမလိုတော့ပေ။ ဤကောက်ညှင်းအေးမုန့်သည် ပထမဆုံးခြေလှမ်းမျှသာဖြစ်သည်။ နောင်တွင် သူမ ငရုတ်သီးများ ရရှိလာသောအခါ သူမ လုပ်ဆောင်နိုင်သည့်အရာများ ပိုမိုများပြားလာပေလိမ့်မည်။

"ဘယ်ကသာ။ ချန်းချိုင်၊ အဲ့ကောင်စုတ်လေးက မြို့တော်ကိုသွားတုန်းကတောင် မင်းအကြောင်း စာရေးပြီးမေးသေးတယ်။" ကြီးကြပ်သူလျန်သည် ပြုံးကာ လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် ဤသို့ပြောခြင်းဖြင့် သူ့တူက သူမကို စဉ်းစားနေကြောင်း သူမအား သိစေရန်ဖြစ်သည်။

သူ၏ ထိုတူသည် မာနကြီးပြီး ထောင်လွှားကာ သူ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ဤမျှဂရုစိုက်ခဲ့ဖူးခြင်းမရှိပေ။

သူ့ ဆဋ္ဌမမြောက်ညီနှင့် ခယ်မတို့သည် သူ့တူ၏ အိမ်ထောင်ရေးအတွက် များစွာစိုးရိမ်ပူပန်ခဲ့ကြသည်။

ဤသည်မှာလည်း ထိုကလေးက မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို ဤမျှဂရုစိုက်ခဲ့ဖူးသည့် ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်သည်။

ဤမိန်းကလေးသည် မုဆိုးမိသားစုတွင် မွေးဖွားခဲ့သော်လည်း သူမသည် လူကောင်းတစ်ယောက်နှင့် တူသည်။ အနည်းဆုံးတော့ လူကြီးတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ ကျေနပ်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့မှာ ခဏရပ်တန့်သွားသည်။

"ဪ၊ သူ စိုးရိမ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။" သူမက အနည်းငယ် နားမလည်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဤအခြင်းအရာကိုမြင်သော် ကြီးကြပ်သူလျန်သည် မပြုံးဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။

ဟား၊ ဒါဆို ဒီကောင်မလေးက သူ့တူရဲ့ ခံစားချက်တွေကို မသိဘူးပေါ့။

ဘေးမှ စာဖိုမှူးလျူသည် သူ့ကြီးကြပ်သူက လင်းရှောင်ယွဲ့ကို သူ့ "တူမ-ချွေးမ" ကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ ကြည့်နေသည်ကိုမြင်သောအခါ သူ့မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားသည်။

သူ ဘာလို့ အရင်မေးမကြည့်တာလဲ။ မမလေးလင်းမှာ စေ့စပ်ထားသူ ရှိနှင့်ပြီးသား...

သခင်လေးလျန် ဒီမှာရှိတုန်းက ကြီးကြပ်သူက သူ့ကို အောင်သွယ်ပေးချင်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်ဖြစ်နေခဲ့သည်။

သူ တကယ်ပဲ ဇနီးမရမှာကို ကြောက်နေခဲ့တာ။

ထို့နောက် သခင်လေးလျန်သည် သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

အခု သူ နောက်တစ်ခါ လုပ်ပြန်ပြီလား။

သူ ထွက်သွားနှင့်ပြီ၊ ကြီးကြပ်သူက သူ့ကို အောင်သွယ်ပေးဖို့ စဉ်းစားနေတုန်းပဲလား။

"အဟမ်း။"

စာဖိုမှူးလျူသည် သူတို့ ဘာအတွက် လာရောက်ကြသည်ကို ကြီးကြပ်သူလျန်အား သတိပေးရန် နှစ်ကြိမ် ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။

ကြီးကြပ်သူလျန်သည် သတိပြန်ဝင်လာပြီး စာဖိုမှူးလျူကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူ သူ့တူကို ကူညီနေတာကို သူ မမြင်ဘူးလား။

စာဖိုမှူးလျူက နှုတ်ခမ်းစူလိုက်သည်။

ဟက်၊ မကြာခင် မင်း အလကားဖြစ်သွားမှန်း သိလာလိမ့်မယ်။

"လောင်လျိုဆီက ကြားတာ မင်း သရေစာတစ်မျိုးရောင်းဖို့ လာတာဆို။" စာဖိုမှူးလျူ၏ သတိပေးမှုအပြီးတွင် ကြီးကြပ်သူလျန်သည် သူ နှောင့်ယှက်ခံရသဖြင့် အနည်းငယ် စိတ်မကောင်းဖြစ်သော်လည်း သူတို့ ဘာအတွက် လာရောက်ကြသည်ကို သတိရသွားသည်။

"ဟုတ်ကဲ့။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဝါးခြင်းတောင်းကို စားပွဲပေါ်တွင် အလျင်အမြန် တင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် သူ့အတွက် ကောက်ညှင်းအေးမုန့်တစ်တုံး လှီးဖြတ်ကာ သကြားညိုနှင့် ရောစပ်လိုက်သည်။

"ဒါက ကောက်ညှင်းအေးမုန့်ပါ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး မြည်းစမ်းကြည့်ပါ။"

ထို့နောက် သူမသည် ကောက်ညှင်းအေးမုန့်ပန်းကန်ကို သူ့ရှေ့တွင် ထားပေးလိုက်သည်။

ကြီးကြပ်သူလျန်သည် ပန်းကန်ထဲမှ အဝါရောင်ကောက်ညှင်းအေးမုန့်နှင့် ၎င်းအပေါ်မှ နီညိုရောင်သကြားညိုကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများမှာ မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

သူ ကောက်ယူမြည်းစမ်းလိုက်သောအခါ သူ့မျက်လုံးများက အရောင်တောက်သွားသည်။

ထို့နောက် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ဘာစကားမှမပြောဘဲ သူ့ပန်းကန်ထဲမှ အရာအားလုံးကို လျင်မြန်စွာ စားသုံးပြီးစီးသွားသည်။

***