တစ်ဆယ်ငါးရက်တိကျသော ကတိစကား၊ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်မှုအဆင့်ခြောက်

လင်ယန်၏ ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသော စကားများကို နားထောင်ရင်း လော့ချန်သည် နောက်ဆုံးတွင် နားလည်လိုက်သည်။

ထိုအရာအားလုံး၏ အကြောင်းအမှန်မှာ ၎င်းက အသုံးမကျသော သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားခဲ့ပြီး ကျိမိသားစုသို့ သွားရောက်ကျင့်ကြံရန် မတတ်နိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

လော့ချီသည် ဖြစ်နိုင်လျှင် ယခင်က ၎င်းနောက်လိုက်နေသည်မှာ လင်ယန်၏ ညွှန်ကြားမှုကြောင့်ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

လင်ယန်သည် မျက်ခုံးများကိုထောင်လျက် ဆက်လက် အပြစ်တင်ပြောဆိုလိုက်သည်။

“အဲဒါအပြင် မင်းကိုယ်တိုင် အသုံးမကျတဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားလိုက်ရတာကို ထားလိုက်ဦး… ကျိမိသားစုရဲ့ ထူးချွန်သူကို စိန်ခေါ်ရဲတယ်ပေါ့… ကျိမိသားစုကလူတွေက မင်းနဲ့ နှိုင်းယှဉ်လို့ရတဲ့သူတွေလား… သူတို့က ကောင်းကင်ပေါ်က နတ်ဘုရားတွေလိုပဲ… မင်းက ဘာလဲ… ပုရွက်ဆိတ်လို့ ပြောရင်တောင် မင်းကို အထင်ကြီးလွန်းရာရောက်အုံးမယ်… ဒါတောင် ကျိမိသားစုကို သွားပြီး သူတို့ရဲ့နတ်သားကို စိန်ခေါ်မယ်လို့ ကျိန်ဆိုရဲသေးတယ်…”

“ငါကြည့်ရတာ မင်းက မင်းအဖေနဲ့ အတူတူပဲ… ကောင်းကင်ဘယ်လောက်မြင့်သလဲ၊ မြေကြီးဘယ်လောက်ထူသလဲဆိုတာ မသိဘူး… အဲဒီတုန်းက မင်းအဖေက သူ့ရဲ့အဆင့်အတန်းကို သိထားပြီး မင်းအမေကို စောစောစီးစီး လက်လျှော့လိုက်ရင် ဒီလို အခြေအနေဆိုးကို ရောက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး…”

“သနားစရာပဲ… နည်းလမ်းတစ်ထောင် ကြိုးစားပြီး မင်းအမေကို ရယူခဲ့ပေမဲ့ မွေးလာတာက အသုံးမကျတဲ့ ကောင်တစ်ကောင်ပဲ…”

“တော်... လိုက်... တော့…”

လော့ချန်သည် ဒေါသတကြီးဖြစ်လျက် အံကိုတင်းတင်းကျိတ်ရင်း တစ်ဖက်လူကို အေးစက်စွာကြည့်လိုက်သည်။

“အဒေါ်လင်ယန်… ခင်ဗျား ကျုပ်အဖေကို မလေးမစား စကားတစ်ခွန်းထပ်ပြောရင် ကျွန်တော် ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး…”

လင်ယန်သည် လော့ချန်၏ အကြည့်ကြောင့် ထိတ်လန့်သွားပြီး နှာမှုတ်လိုက်သည်။

“ငါပြောတာ မမှားဘူးမဟုတ်လား… ကြယ်တစ်ပွင့်မှ မရှိတဲ့ မပေါက်ဖွားသေးတဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်ဆိုတာ ချီရှန်မြို့သမိုင်းမှာ တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဘူး… ဒါ အသုံးမကျတဲ့သူမဟုတ်ရင် ဘာလဲ…”

“ဟုတ်တယ်… အမေပြောတာ မမှားဘူး… မင်းက အသုံးမကျတဲ့သူပဲ… ငါတို့ လော့မိသားစုရဲ့ မျက်နှာကို အကုန်ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာ… ငါတို့ လော့မိသားစုရဲ့ အရှက်တရားပဲ…”

ဘေးနားမှ လော့ချီသည်လည်း ထွက်လာပြီး အားဖြည့်ပြောဆိုသည်။

လော့ချန်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီး အကြည့်ကို လော့ချီထံသို့ လှည့်လိုက်သည်။

“ဟမ်… ငါက အသုံးမကျဘူးဆိုရင် ငါ့ထက်နိမ့်တဲ့သူက ဘာဖြစ်မလဲ…”

လော့ချီသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အကြီးမားဆုံး ဟာသတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသလို ခံစားရပြီး မာန်တက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ကြယ်ငါးပွင့်အဆင့် သိုင်းဝိညာဉ်ဆိုတာ ချီရှန်မြို့တစ်ခုလုံးမှာ ဘယ်နှစ်ယောက်ရှိလဲ… မင်းရဲ့ အသုံးမကျတဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်က ငါနဲ့နှိုင်းယှဉ်လို့ ရမယ်ထင်လား…”

လော့ချန်သည် တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် ငါတို့ တစ်ချက်ယှဉ်ပြိုင်ကြည့်ကြမလား… ဘယ်လိုလဲ…”

အသုံးမကျသော သိုင်းဝိညာဉ်တစ်ခုက သူ့ကို မည်သို့ စိန်ခေါ်ရဲရသနည်း။

လော့ချီသည် စိတ်ထဲတွင် ဒေါသတကြီးဖြစ်လျက် သဘောတူရန် ပြင်လိုက်စဉ်...

ဘေးနားမှ လင်ယန်သည် အရင်ဆုံး တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

“ယှဉ်ပြိုင်တာ လုပ်လို့ရတယ်… ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ဆယ့်ငါးရက်အကြာမှာ ဖြစ်ရမယ်…”

လော့ချီသည် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်မှုအဆင့်လေးကို မကြာသေးမီကမှ တက်လှမ်းခဲ့ပြီး လော့ချန်ကမူ အချိန်ကြာရှည် ထိုအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ယှဉ်ပြိုင်မည်ဆိုလျှင် လော့ချီသာ အထိအခိုက်ရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားပြီးနောက် ကျင့်ကြံမှုတွင် ပေါက်ကွဲထွက်သည့် ကာလတစ်ခု ရှိတတ်သည်။

လော့ချီသည် ကြယ်ငါးပွင့်အဆင့် သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားထားပြီး ဆယ်ငါးရက်အတွင်း လုံလောက်သော အရင်းအမြစ်များဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်မှုအဆင့်ငါးသို့ တက်လှမ်းနိုင်ရန် များစွာသော အခွင့်အလမ်း ရှိသည်။ ထိုအခါတွင် ယှဉ်ပြိုင်မှုပြုလုပ်လျှင် အနိုင်ရရန် သေချာသလောက် ဖြစ်သည်။

လော့ချီသည်လည်း ထိုအချက်ကို သဘောပေါက်လိုက်ပြီး လော့ချန်ကိုကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်… နောက်တစ်ဆယ့်ငါးရက်အကြာမှာ ငါတို့ယှဉ်ပြိုင်ကြမယ်… ဘယ်သူက တကယ့်အသုံးမကျတဲ့သူလဲဆိုတာ ကြည့်ကြမယ်… ယှဉ်ရဲလား…”

“ရတယ်…”

လော့ချန်သည် တစ်ဖက်လူနှင့် အချိန်ဖြုန်းပြီး စကားများများပြောရန် စိတ်မဝင်စားဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။

“ဒီလိုဖခင်မျိုးရှိရင် ဒီလိုသားမျိုးပဲ ရှိမှာပေါ့… အသုံးမကျတဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားထားပြီး ဘာကို မာန်တက်စရာ ရှိလဲ… ချီလေး… အမေ မင်းအတွက် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ဆေးလုံး ဝယ်ပေးမယ်… တစ်ဆယ့်ငါးရက်အတွင်း မင်း ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်မှုအဆင့်ငါးကို သေချာပေါက် တက်လှမ်းနိုင်မှာ…”

လင်ယန်က ပြောလိုက်သည်။

၎င်းသည် လော့ချန်နှင့် ကျိမိသားစုဆက်နွယ်မှုကို အသုံးချ၍ ထင်ပေါ်ကျော်ကြားမှုရရှိရန် မျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ အရာအားလုံး မျှော်လင့်ချက်များ ပြိုကွဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။

“ကျေးဇူးပါ အမေ… လော့ချန်… နောက်တစ်ဆယ့်ငါးရက်အကြာမှာ ငါ မင်းကို ဝက်ခေါင်းတစ်ခုလို ရိုက်ပုတ်ပစ်မယ်…”

လော့ချီသည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။

ခြံဝင်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လော့ချန်သည် အိမ်ခန်းထဲမှ ကျောက်စိမ်းပုလင်းတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ထိုပုလင်းသည် မနေ့က မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံဝတ် သက်လတ်ပိုင်းလူက ချန်ထားပေးခဲ့သော ‘နင်ယူသွား’ဟုဆို‌သော ခန္ဓာသန့်စင်ဆေးလုံးပင် ဖြစ်သည်။

ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို ကြည့်ရင်း ထိုသူ ထွက်ခွာစဉ်က ပြောခဲ့သော စကားများကို လော့ချန်သည် ပြန်လည် အမှတ်ရလိုက်သည်။

“ကံကြမ္မာကိုလက်ခံပြီး မေမေကို မေ့လိုက်ပါတဲ့လား…”

လော့ချန်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ပုလင်းထဲတွင် ဖြူစိမ်းတောက်ပြောင်သော ဆေးလုံးသုံးလုံး ရှိနေသည်။

“ဒါက ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ဆေးလုံးပဲ…”

ပုလင်းထဲမှ ဆေးလုံးများကိုကြည့်ရင်း လော့ချန်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စိတ်အားထက်သန်မှု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ဆေးလုံးသည် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်မှုအဆင့်အတွက် အသင့်တော်ဆုံး ဝိညာဉ်ဆေးလုံးဖြစ်ပြီး သောက်သုံးပြီးနောက် ကျင့်ကြံမှုပြုလုပ်လျှင် အတွင်းပိုင်းနှင့် အပြင်ပိုင်း ပေါင်းစပ်ညီညွတ်မှုဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်မှု၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် ဆယ်ဆမက တိုးမြှင့်သွားမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သာမန်ဆေးလုံးပင် ဖြစ်စေကာမူ တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်လောက်အောင် မြင့်မားပြီး ယခင်က လော့ချန်သည် ၎င်းအကြောင်း ကြားဖူးရုံမျှသာ ရှိခဲ့သည်။

ခန္ဓာသန့်စင်ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူပြီး လော့ချန်သည် တစ်ခါတည်း သောက်သုံးလိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို ဝမ်းဗိုက်ထဲမှ ပူလောင်သော အပူတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မီးတောက်တစ်ခုလို ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးဆီသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်မခံသင့်ကြောင်း သိထားသဖြင့် လော့ချန်သည် ချက်ချင်းပင် သိုင်းလေ့ကျင့်ကွင်းသို့ ပြေးသွားသည်။

နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း လော့ချန်သည် ကျင့်ကြံမှုထဲသို့ လုံးလုံးလျားလျား နစ်မွန်းသွားသည်။

ထိုကာလအတွင်း ၎င်းသည် အဘိုး လော့မင်ရှန်ကို ထပ်မံသွားရောက်ကြည့်ရှုခဲ့သည်။

သို့သော် အဘိုးဖြစ်သူသည် သတိလစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သက်သာလာသည့် လက္ခဏာမျိုး လုံးဝ မပြသခဲ့ပေ။

စတုတ္ထမြောက်နေ့...

ခြံဝင်းလေးထဲတွင် အားမာန်တက်ကြွစွာ လှုပ်ရှားနေသည်။

လော့ချန်သည် ပေါင်နှစ်ရာ့ငါးဆယ်အလေးချိန်ရှိသော ကျောက်သားသော့ခလောက်ကို မြှောက်တင်ထားရင်း အပေါ်အောက် လှုပ်ရှားနေပြီး လေထုသည် မရပ်မနား တုန်ခါနေသည်။

"ဘုန်း…"

ကျောက်သားသော့ခလောက်ကို အောက်သို့ ချထားလိုက်ပြီး လော့ချန်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မယုံနိုင်စရာ အမူအရာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

“ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်မှုအဆင့်ခြောက်…”

၎င်းသည် လေးရက်မျှဖြင့် အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုကဲ့သို့ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်သည် မယုံနိုင်စရာပင် ဖြစ်သည်။

အမှန်တော့ ယခင်က သူသည် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်မှုအဆင့်လေးမှ အဆင့်ငါးသို့ တက်လှမ်းရန် ၎င်းသည် ခြောက်လကျော် အချိန်ယူခဲ့ရသည်။

သိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားပြီးနောက် ကျင့်ကြံမှုအရှိန်သည် ပေါက်ကွဲထွက်သည့် ကာလတစ်ခု ရှိသည်ဆိုသော်လည်း ထိုမျှလျင်မြန်မှုသည် အလွန်အကျွံ မြန်ဆန်လွန်းသည်။

“ခန္ဓာသန့်စင်ဆေးလုံးကြောင့်ပဲ…”

လော့ချန်သည် ၎င်း၏ သိုင်းဝိညာဉ်အဆင့်မြင့်မားမှုကြောင့် ထိုမျှလျင်မြန်စွာ အဆင့်တက်နိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ယူဆသော်လည်း ခန္ဓာသန့်စင်ဆေးလုံးသည်လည်း များစွာ အထောက်အကူပြုခဲ့သည်။

ခန္ဓာသန့်စင်ဆေးလုံးသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကျိမိသားစုမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သဖြင့် သာမန်မဟုတ်မှာ သေချာသည်။

“ဒါကြောင့်ပဲ အဲဒီကျိဟောင်ယွဲ့က ငယ်ရွယ်တဲ့အချိန်မှာ အဲဒီလို ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ရထားနိုင်တာ… ဒီလိုဝိညာဉ်ဆေးလုံးမျိုးရှိရင် ကျင့်ကြံမှုက နှေးလို့တောင် မဖြစ်နိုင်ဘူး…”

လော့ချန်သည် ကျိမိသားစု၏ အစွမ်းထက်မှုကို ခံစားမိသလို ဖိအားတစ်ခုကိုလည်း ခံစားရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လော့ဟုန်သည် ဝင်ရောက်လာသည်။

“ချန်လေး… မင်း အဆင့်တက်သွားပြီလား…”

ဘေးနားရှိ ပေါင်နှစ်ရာငါးဆယ်အလေးချိန်ရှိသော ကျောက်သားသော့ခလောက်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လော့ဟုန်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။

လော့ချန်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ဒီလောက်မြန်မြန် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်မှုအဆင့်ငါးကို တက်လှမ်းလိုက်တာ… မဆိုးဘူး…”

လော့ဟုန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

လော့ချန်၏ အဆင့်တက်လှမ်းမှုအတွက် ဝမ်းမြောက်သလို ၎င်းသည် ထိခိုက်မှုကြောင့် စိတ်ဓာတ်မကျဘဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စွန့်လွှတ်မသွားသည့်အတွက် ပို၍ပင် ဝမ်းမြောက်သည်။

လော့ချန်က မိမိသည် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်မှုအဆင့်ခြောက်သို့ တက်လှမ်းပြီးကြောင်း ရှင်းပြရန် ပြင်လိုက်စဉ် လော့ဟုန်က ဆက်လက်ပြောလိုက်သည်။

“အဘိုးရဲ့ကိစ္စကို စိတ်ထဲထည့်မနေနဲ့… အဲဒါ မင်းရဲ့အမှားမဟုတ်ဘူး…”

“ဟုတ်ကဲ့…”

“ရော့... ဒါက ခန္ဓာကိုယ်သန်မာဆေးမှုန့်… မင်း ယူထားပြီး ကျင့်ကြံတဲ့အခါ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ လိမ်းထားရင် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်မှုကို အထောက်အကူပြုတယ်…”

လော့ဟုန်သည် အသာအယာ ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းပုလင်းတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ လော့ချန်၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။

“ဖေဖေ… ဒီပိုက်ဆံကို ဖေဖေ့ဒဏ်ရာအတွက် ကုသဆေးဝယ်ဖို့ သိမ်းထားပါ…”

လော့ချန်သည် စိတ်ထဲတွင် နာကျင်သလို ခံစားရသည်။ ခန္ဓာကိုယ်သန်မာဆေးမှုန့်သည် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ဆေးလုံးနှင့် မယှဉ်နိုင်သော်လည်း ဈေးနှုန်းမဖြတ်နိုင်လောက်အောင် မသက်သာခဲ့ပေ။

လော့ဟုန်၏ ဒဏ်ရာသည် မသက်သာသေးဘဲ ဖြစ်နေသော်လည်း ၎င်း၏ကျင့်ကြံမှုကို ဂရုစိုက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

“ငါ့ဒဏ်ရာကို ငါသိတယ်… သာမန်ဆေးတွေနဲ့ မထိရောက်တော့ဘူး… မင်း လော့ချီနဲ့ လာမဲ့ဆယ်ရက်အကြာမှာ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ သဘောတူထားတယ်လို့ ကြားတယ်… အဲဒီအခါမှာ မရှုံးဖို့ သတိထားနော်…”

“ကျွန်တော် လုံးဝ မရှုံးစေရဘူး...”

လော့ချန်သည် ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“အင်း… ဒါဆို ကောင်းတာပေါ့… မင်း ကျင့်ကြံလိုက်တော့…”

ဖခင်ဖြစ်သူကို ပို့ဆောင်ပြီးနောက် လော့ချန်သည် ခြံဝင်းမှ ထွက်ခွာကာ သိုင်းပညာတစ်ခုကို ရွေးချယ်ကျင့်ကြံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်မှုအဆင့်သုံးသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သိုင်းပညာကို စတင်ကျင့်ကြံနိုင်သည်။

ယခင်က လော့ချန်သည် ထိုသိုင်းပညာများ မလိုအပ်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ၎င်းသည် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်မှုအဆင့်ခြောက်သို့ ရောက်ရှိပြီး ပေါင်သုံးရာကျော်စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် သိုင်းပညာကျင့်ကြံခြင်းသည် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်မှု၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို တိုးမြှင့်ပေးရုံသာမက လက်တွေ့တိုက်ခိုက်မှု၏ စွမ်းအားကိုပါ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။

သိုင်းပညာစာကြည့်တိုက်ကို စီမံခန့်ခွဲသူမှာ အလှပဆုံး အမျိုးသမီးစီမံခန့်ခွဲသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး လော့ချန်ကို မှတ်မိသဖြင့် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

“သခင်လေး လော့ချန်က သိုင်းပညာကျင့်ကြံဖို့လား…”

“ပထမထပ်က လျှို့ဝှက်သိုင်းပညာစာအုပ်တွေကို လွတ်လပ်စွာ ငှားရမ်းလို့ရပါတယ်… ဒုတိယထပ်ကို ဝင်ဖို့ဆိုရင် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်မှုအဆင့်ခြောက်အထက်မှာ ရှိရမယ်…”

“ကောင်းပါပြီ… ကျေးဇူးပါ…”

လော့ချန်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သိုင်းပညာစာကြည့်တိုက်ထဲသို့ ဝင်သွားသည်။

အမျိုးသမီးစီမံခန့်ခွဲသူသည် စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး လော့ချန်အတွက် သနားစိတ်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

လော့ချန်၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကို လူအားလုံး မြင်နေကြသော်လည်း အသုံးမကျသော သိုင်းဝိညာဉ်သည် အသုံးမကျသော သိုင်းဝိညာဉ်ပင်ဖြစ်ပြီး မည်မျှ ကြိုးစားစေကာမူ အောင်မြင်မှုရရှိရန် ခက်ခဲလှသည်။