ထိတ်လန့်ဖွယ်သိုင်းဝိညာဉ်၊ ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်ခုနစ်...

ချီရှန်မြို့မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် လော့ချန်သည် ခြေလှမ်းများကို အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်။ နှစ်နာရီခန့်အကြာတွင် နတ်ဆိုးတောအုပ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

နတ်ဆိုးတောအုပ်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် အနက်ရောင် မြူခိုးများ ရစ်ဝဲနေပြီး အဝေးမှကြည့်ပါက စစ်မှန်သောနဂါးနတ်ဆိုးတစ်ကောင်နှင့်တူကာ မမြင်နိုင်သော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။

လော့ချန်သည် အထဲသို့ အလျင်စလို ဝင်မသွားဘဲ အစွန်အဖျားနေရာတွင်သာ လှုပ်ရှားရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

သူသည် ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်ခြောက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း လက်တွေ့တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံ မရှိသေးပေ။ ဤသို့သော အန္တရာယ်များသည့်နေရာသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် အရာရာ သတိထားရပေမည်။ ထို့ကြောင့် သူ့ကိုယ်သူ အစွန်အဖျားဒေသတွင်သာ လေ့ကျင့်ရန် စီစဉ်ထားသည်။

သုံးရက်တာ အချိန်သည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကုန်လွန်သွားသည်။

ထူထပ်သောတောအုပ်အတွင်း၌ သွေးနံ့များက ပြင်းထန်စွာ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

လော့ချန်သည် သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်အောက်တွင် ရပ်နေပြီး သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သားရဲရိုင်းငါးကောင်၏ အလောင်းများ ပြန့်ကျဲလျက်ရှိသည်။

သုံးရက်တာ တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် လော့ချန်၏ လက်တွေ့တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံသည် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာသည်။ အစပိုင်းတွင် ခက်ခက်ခဲခဲကြိုးစားရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော်လည်း ယခုအခါ သားရဲရိုင်းများစွာ၏ ဝိုင်းအုံတိုက်ခိုက်မှုကိုပင် အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ရင်ဆိုင်ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူ၏ တောင်ခွင်းလက်သီးစွမ်းရည်သည်လည်း များစွာတိုးတက်လာပြီး ကြီးကျယ်သောအောင်မြင်မှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ လက်သီးတစ်ချက်ထိုးထုတ်လိုက်ရုံဖြင့် လေထုပင် တုန်ခါသွားပြီး လေတိုးသံက ဟိန်းထွက်လာသည်။

သို့ရာတွင် သူ၏စွမ်းအားအဆင့်သည် တက်လှမ်းနိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

“ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်ခုနစ်ဆိုတာ တကယ်ပဲ တက်လှမ်းဖို့ မလွယ်ကူဘူးပဲ…”

လော့ချန်သည် ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး သစ်တောအတွင်းပိုင်း ပိုမိုနက်ရှိုင်းသောနေရာသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။

နတ်ဆိုးတောအုပ်၏ အတွင်းပိုင်းတွင် နတ်ဆိုးသားရဲများ လှုပ်ရှားနေကြသည်။

နတ်ဆိုးသားရဲများသည် ၎င်းတို့၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ သားရဲဝိညာဉ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး မိုးမြေစွမ်းအင်ကို စုပ်ယူကာ ကျင့်စဉ်မွေးမြူနိုင်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားသည် သာမန်သားရဲရိုင်းများနှင့် ယှဉ်လျှင် မယှဉ်သာလောက်အောင် သာလွန်ပြီး ၎င်းတို့သည်ပင် ဤခရီးစဉ်၏ ပင်မရည်မှန်းချက်ဖြစ်သည်။

သစ်တောထဲသို့ အပြေးအလွှားဝင်ရောက်သွားပြီး မကြာခင်မှာပင် လော့ချန်သည် မိုင်နှစ်ဆယ်သုံးဆယ်ခန့်အကွာသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်ပင်များသည် ပို၍ မြင့်မားကြီးထွားလာပြီး နေရောင်ခြည်ကို လုံးဝဖုံးကွယ်ထားသည်။

“ဝေါင်း...”

ရုတ်တရက် ဟောက်သံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လော့ချန်သည် ကြိုတင်သတိထားထားပြီးဖြစ်သည့်အတွက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် မြားတစ်စင်းလို လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးလိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြေပြင်သည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး လော့ချန်ရှိနေခဲ့သည့်နေရာသို့ ဧရာမအရိပ်တစ်ခု ပြုတ်ကျလာသည်။

၎င်းသည် တစ်ကိုယ်လုံး အနက်ရောင်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ဧရာမဝံပုလွေတစ်ကောင်ဖြစ်သည်။

ထိုဝံပုလွေသည် အလျား နှစ်မီတာရှိပြီး တစ်ကိုယ်လုံး အနက်ရောင်အကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားကာ အေးစက်သောအလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

“ကြယ်တစ်ပွင့်အလယ်အလတ်အဆင့်နတ်ဆိုးသားရဲ... အနက်ရောင်အကြေးခွံနှင့်ဝံပုလွေ...”

လော့ချန်သည် ၎င်းနတ်ဆိုးသားရဲကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ချက်ချင်းမှတ်မိလိုက်သည်။

ကြယ်တစ်ပွင့်နတ်ဆိုးသားရဲသည် ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်ရှိ သိုင်းသမားများနှင့် သက်ဆိုင်ပြီး ကြယ်တစ်ပွင့်အလယ်အလတ်အဆင့်နတ်ဆိုးသားရဲသည် ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်အလယ်အလတ်ရှိ သိုင်းသမားများနှင့် ညီမျှသည်။

အနက်ရောင်အကြေးခွံနှင့်ဝံပုလွေသည် နတ်ဆိုးတောအုပ်တွင် အတော်လေး တွေ့ရများသော ကြယ်တစ်ပွင့်နတ်ဆိုးသားရဲဖြစ်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံး အကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားကာ ၎င်းတို့၏ မာကျောမှုသည် သံမဏိနှင့် ယှဉ်နိုင်သည်။ ၎င်း၏စိတ်နေစိတ်ထားသည် ရက်စက်ကြမ်းတမ်းလှသည်။

“ဝေါင်း...”

အနက်ရောင်အကြေးခွံနှင့်ဝံပုလွေသည် မျက်လုံးနှစ်ဖက်မှ နီမြန်းနေပြီး ထပ်မံဟောက်လိုက်ကာ တစ်ဖန်ပြန်လည် ခုန်အုပ်လာသည်။

“ကောင်းပြီ... မင်းကို လက်စမ်းကြည့်လိုက်မယ်...”

လော့ချန်သည် ရှောင်တိမ်းခြင်းမပြုဘဲ တည့်တည့်ပြေးထွက်သွားပြီး လက်သီးတစ်ချက်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးထုတ်လိုက်သည်။

တောင်ခွင်းလက်သီးစွမ်းရည်...

“ဘုန်း...”...

အနက်ရောင်အကြေးခွံနှင့်ဝံပုလွေသည် လော့ချန်၏လက်သီးချက်နှင့် ပြင်းထန်စွာ ဝင်ရိုက်မိလိုက်သည်။ ထိုသတ္တဝါက လေးငါးလှမ်းခန့် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားရပြီး လော့ချန်ကမူ ခုနစ်မီတာ၊ ရှစ်မီတာခန့် လွင့်ထွက်သွားသည်...။

ဤအနက်ရောင်အကြေးခွံနှင့်ဝံပုလွေသည် အင်မတန်အားအပြည့်ရှိပြီး ၎င်း၏စွမ်းအားသည် ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်ခုနှစ်နှင့် နီးစပ်နေသည်။

“ဘုန်း...”

လော့ချန်သည် မတော်တဆလဲကျသွားပြီး သူ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးစက်တစ်စက် စီးကျလာသည်။ သို့သော်လည်း သူ၏မျက်ဝန်းများကမူ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။

ယခင်တိုက်ပွဲအတွင်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ပူလောင်သောခံစားမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

၎င်းသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကျောက်စိမ်းခန္ဓာသန့်စင်ဆေးလုံး၏ ဆေးစွမ်းအား ပြန်လည်နိုးကြွလာခြင်းပင်။

“အရမ်းကောင်းတယ်... နောက်တစ်ခါ ထပ်လာမယ်...”

လော့ချန်သည် သူ၏သိုင်းဝိညာဉ်ကို လှုံ့ဆော်လိုက်ပြီး ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်သိုင်းဝိညာဉ်ဥ ပေါ်ထွက်လာကာ တစ်ဖန်ပြန်လည် အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။

“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း…”

လူတစ်ယောက်နှင့် ဝံပုလွေတစ်ကောင်၏ တိုက်ပွဲက ပြင်းထန်စွာ ဆက်လက် ဖြစ်ပေါ်နေ၏။

မကြာခင်မှာပင် လော့ချန်၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် သွေးခြည်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီဖြစ်ပြီး အနက်ရောင်အကြေးခွံနှင့်ဝံပုလွေသည်လည်း အခြေအနေကောင်းမွန်မနေပေ။ ၎င်း၏အကြေးခွံများသည် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး အရေပြားများပင် ပြဲလန်နေသည်။

ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသော အနက်ရောင်အကြေးခွံနှင့်ဝံပုလွေသည် ယခုအခါ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုကို ဖော်ပြလာပြီး ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေသည်။

သို့သော်လည်း လော့ချန်ကမူ ၎င်းအား လုံးဝအခွင့်အရေးမပေးပေ။ တောင်ခွင်းလက်သီးစွမ်းရည်ကို ထုတ်သုံးကာ အနက်ရောင်အကြေးခွံနှင့်ဝံပုလွေကို ဆက်လက်နောက်ဆုတ်စေခဲ့သည်။

“ဘုန်း...”

အဆုံးတွင် လော့ချန်သည် စွမ်းအားအားလုံးကို စုစည်းလိုက်ပြီး လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် အနက်ရောင်အကြေးခွံနှင့်ဝံပုလွေ၏ ဦးခေါင်းအား ပေါက်ကွဲအောင် ထိုးနှက်လိုက်သည်တွင် ဝံပုလွေသားရဲသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသေဆုံးသွားတော့သည်။

ဟူး...

အနက်ရောင်အကြေးခွံနှင့်ဝံပုလွေကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် လော့ချန်သည်လည်း မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

ဤပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲအပြီးတွင် သူသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး လက်သီးနှစ်ဖက်လုံးသည် သွေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သို့သော်လည်း ဤအရာအားလုံးသည် တန်ဖိုးရှိခဲ့၏။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သန်မာမှုသည် သိသာစွာ တိုးတက်လာပြီး ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်ခုနှစ်သို့ တစ်လှမ်းတိုးလာခဲ့သည်။

“ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ငါ့ရဲ့တောင်ခွင်းလက်သီးစွမ်းရည်က ကြီးကျယ်သောအောင်မြင်မှုအဆင့်ကို ရောက်နေလို့ပဲ… မဟုတ်ရင် ဒီအနက်ရောင်အကြေးခွံနဲ့ဝံပုလွေကို ရင်ဆိုင်ဖို့ မလွယ်ကူဘူး…”

လော့ချန်သည် အနက်ရောင်အကြေးခွံနှင့်ဝံပုလွေသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

“ဟွင့်...”

လော့ချန်သည် အနက်ရောင်အကြေးခွံနှင့်ဝံပုလွေ၏ အလောင်းကို ထိလိုက်သည့်အချိန်တွင် ထူးဆန်းသောဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သူ၏လက်ဖဝါးထဲရှိ ကိုးရောင်စဉ်ရတနာသည် မမြင်နိုင်သော စုပ်ယူအားတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဤစုပ်ယူအားအောက်တွင် အနက်ရောင်အကြေးခွံနှင့်ဝံပုလွေ၏ အလောင်းပေါ်မှ ဝံပုလွေပုံသဏ္ဌာန်ရှိ အရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအရိပ်အတွင်း၌ ကြယ်တစ်ပွင့်က တောက်ပနေပြီး ထိုအရာသည် ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် ကိုးရောင်စဉ်ရတနာထဲသို့ စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လော့ချန်သည် အားပြင်းသောစွမ်းအင်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ၎င်းသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကာ သိုင်းဝိညာဉ်ထဲသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် စီးဝင်သွားသည်။

မသိမသာအကြည့်တစ်ချက်အတွင်း ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်သိုင်းဝိညာဉ်ဥ၏ ကြယ်တာရာအတွင်း၌ ကြယ်တစ်ပွင့်သည် တဖြတ်ဖြတ်တောက်ပနေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

“ဒါ... ဒါက…”

လော့ချန်သည် မျက်လုံးများပြူးကျယ်ကာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားသည်။

‘ကိုးရောင်စဉ်ရတနာက သေဆုံးသွားတဲ့သားရဲဆီက သားရဲဝိညာဉ်ကို စုပ်ယူနိုင်သတဲ့လား...’

သူ၏သိုင်းဝိညာဉ်သည် သားရဲဝိညာဉ်များကို စုပ်ယူပြီး ကြီးထွားနိုင်သည်တဲ့လား...။

လော့ချန်သည် စိတ်နေစိတ်ထားခိုင်မာသူဖြစ်သော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏စိတ်ထဲ၌ ထိတ်လန့်ဖွယ်လှိုင်းလုံးကြီးများ ထကြွလာသည်။

သူသည် သူ၏သိုင်းဝိညာဉ်ကို မည်သို့မွေးမြူရမည်ကို မသိခဲ့ပေ။ ယခုအခါ ဤအရာကို သိရှိလိုက်ရသည့်အခါ အရာအားလုံးသည် များစွာရိုးရှင်းလာသည်။

သားရဲဝိညာဉ်များကို လုံလောက်စွာ စုပ်ယူရုံဖြင့် သူ၏သိုင်းဝိညာဉ်သည် အောင်မြင်စွာ မွေးမြူနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏သိုင်းဝိညာဉ်၏ ကျင့်စဉ်အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် အဆင့်မြင့်သိုင်းဝိညာဉ်များကိုပင် ကျော်လွန်နေပြီး စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်သိုင်းဝိညာဉ်နှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်သည်။ အကယ်၍ အောင်မြင်စွာ မွေးမြူပြီးသည့်နေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပါက ၎င်းသည် မည်မျှထိတ်လန့်ဖွယ်ရာဖြစ်လာမည်နည်း။

ဤအတွေးကို စဉ်းစားမိသည့်အခါ လော့ချန်၏စိတ်ထဲတွင် ပူလောင်သောခံစားချက်တစ်ခု ပြည့်နှက်လာသည်။

“အိုး... ငါ့ရဲ့စွမ်းအားအဆင့်...”

ရုတ်တရက် လော့ချန်သည် သူ၏စွမ်းအားအဆင့်သည် ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်ခုနှစ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။

ထို့အပြင် ယခင်က သွေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သော လက်သီးနှစ်ဖက်သည် ယခုအခါ အများစု ပြန်လည်ပျောက်ကင်းနေပြီဖြစ်သည်။

ဤထူးဆန်းသောပြောင်းလဲမှုသည် လော့ချန်ကို ခဏတာ ကြောင်အမ်းသွားစေသည်။

ဤတိုတောင်းသောအချိန်အတွင်း သူ၏စွမ်းအားအဆင့်သည် တက်လှမ်းလာရုံသာမက ဒဏ်ရာများပင် ပျောက်ကင်းလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ဤအရာသည် ယုံကြည်ရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

ခဏကြာပြီးနောက်မှသာ လော့ချန်သည် သတိပြန်ဝင်လာပြီး သူ၏လက်ဖဝါးထဲရှိ ကိုးရောင်စဉ်ရတနာကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်ဝန်းများထဲတွင် ဉာဏ်အလင်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွား၏။

ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်ရတနာသည် သားရဲဝိညာဉ်များကို စုပ်ယူနိုင်ပြီး သားရဲဝိညာဉ်သည် နတ်ဆိုးသားရဲ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ စွမ်းအင်နှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို စုစည်းထားသည်။ သိုင်းဝိညာဉ်သည် သားရဲဝိညာဉ်ကို စုပ်ယူသည့်လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း သူသည် အကျိုးခံစားခွင့်ရရှိပြီး ဒဏ်ရာများကို တိုတောင်းသောအချိန်အတွင်း ပြန်လည်ပျောက်ကင်းကာ စွမ်းအားအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

“ငါ့ရဲ့သိုင်းဝိညာဉ်က သားရဲဝိညာဉ်တွေကို စုပ်ယူပြီး ကြီးထွားနိုင်တယ်… ဒီလုပ်ငန်းစဉ်က ငါ့ကို ကျင့်စဉ်မွေးမြူရာမှာ ကူညီပေးတယ်… သားရဲဝိညာဉ်တွေ လုံလုံလောက်လောက်ရှိရင် ငါ့ရဲ့ကျင့်စဉ်အမြန်နှုန်းဟာ ဘယ်သူ့ထက်မဆို ကျော်လွန်နိုင်မှာပဲ...”

လော့ချန်သည် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

ဆယ်နှစ်အတွင်း ကျိမိသားစုအိမ်တော်သို့ တက်လှမ်းရန် ကျိန်ဆိုခဲ့ပြီးကတည်းက သူ၏စိတ်ထဲတွင် ဖိအားများစွာ ရှိနေခဲ့သည်။

ယခုအခါ သိုင်းဝိညာဉ်၏ ထူးကဲသောစွမ်းအားကို ပြသလိုက်ပြီးနောက် သူသည် ယုံကြည်ချက်အပြည့်အဝ ရရှိလာခဲ့သည်။

“ဒါဆို နောက်ပိုင်းမှာ နတ်ဆိုးသားရဲတွေကို ပိုပြီးအမဲလိုက်ရတော့မယ်...”

ယခင်က လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာသော ကျင့်စဉ်အမြန်နှုန်းကို တွေးမိသည့်အခါ လော့ချန်သည် ထပ်မံထိုင်မနေနိုင်တော့ဘဲ ချက်ချင်းထလိုက်ပြီး သစ်တောထဲသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

ထိုနောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း လော့ချန်သည် နတ်ဆိုးတောအုပ်အတွင်း၌ နတ်ဆိုးသားရဲများကို အဆက်မပြတ် အမဲလိုက်နေခဲ့သည်။

လေးရက်တာကာလအတွင်း သူသည် နတ်ဆိုးသားရဲ နှစ်ဆယ်နီးပါးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဤနတ်ဆိုးသားရဲများထဲတွင် အများစုသည် ကြယ်တစ်ပွင့်အလယ်အလတ်အဆင့်ဖြစ်ပြီး ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်ရှစ်နှင့် နီးစပ်သော ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့်မြင့်နတ်ဆိုးသားရဲတစ်ကောင်ပင် ပါဝင်သည်။

ဤနတ်ဆိုးသားရဲများ၏ သားရဲဝိညာဉ်များကို စုပ်ယူပြီးနောက် လော့ချန်သည် သူ၏သိုင်းဝိညာဉ်သည် မိုးမြေစွမ်းအင်ကို စုပ်ယူသည့်အမြန်နှုန်း အနည်းငယ်ပိုမိုမြန်ဆန်လာကြောင်း သိသာစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့အပြင် ဤလေးရက်အတွင်း သူ၏စွမ်းအားအဆင့်သည် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာပြီး ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်ရှစ်သို့ နီးကပ်လာခဲ့သည်။

ယခုအခါ သူ၏လက်သီးတစ်ချက်ထိုးထုတ်လိုက်ရုံဖြင့် ပေါင်လေးရာနီးပါး စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤရက်အနည်းငယ်အတွင်း လော့ချန်သည် နောက်ထပ်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ သိုင်းဝိညာဉ်ကို စုပ်ယူသည့်အခါတိုင်း စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို များစွာ သုံးစွဲရသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် ကြယ်တစ်ပွင့်အလယ်အလတ်အဆင့်နတ်ဆိုးသားရဲ သုံးကောင်ကို ဆက်လက်စုပ်ယူပါက တစ်ကိုယ်လုံး မူးဝေလာပြီး အိပ်ငိုက်လာ၏။ သို့သော်လည်း လော့ချန်သည် ဤအရာကို ဂရုမစိုက်ပေ။

ယခုအချိန်တွင် သူ့တွင် စုပ်ယူရန်သားရဲဝိညာဉ်များ မများပြားသေးပေ။ စွမ်းအားအဆင့်မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ အနာဂတ်တွင် စုပ်ယူနိုင်သော သားရဲဝိညာဉ်အရေအတွက်သည် တိုးတက်လာမည်ဖြစ်သည်။