ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်ရှစ်၊ လော့ယောင်

လင်မိသားစု၏သား ကျန်နှစ်ဦးကိုပါ လက်သီးဖြင့် ဖျက်ဆီးပစ်ပြီးနောက် လော့ချန်သည် နက်ရှိုင်းစွာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။

ထိုရက်အနည်းငယ်အတွင်း သားရဲများနှင့် သေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ လင်ဟုန်တို့ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ရသည့်အခါတွင် သူ၏စိတ်ထဲ၌ သိသာထင်ရှားသော လှုပ်ရှားမှုမျိုး မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပေ။

ထိုသုံးဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ပစ္စည်းများကို အကုန်လုံး သိမ်းယူပြီးနောက် လော့ချန်သည် ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ် ရုတ်တရက် ခန္ဓာကိုယ်က ရပ်တန့်သွားသည်။

“ငါ့ရဲ့သိုင်းဝိညာဉ်က သားရဲဝိညာဉ်တွေကို စုပ်ယူနိုင်တယ်ဆိုတော့ တခြားသူတွေရဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်ကိုရော စုပ်ယူနိုင်မှာလားမသိဘူး...”

ထိုအတွေးပေါ်လာသည်နှင့် လော့ချန်သည် ဘယ်ဘက်လက်ကို လင်ဟုန်၏အလောင်းဆီသို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလို ကိုးရောင်စဉ်ရတနာမှ မမြင်ရသည့် စုပ်ယူမှုစွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျားပုံသဏ္ဌာန်သိုင်းဝိညာဉ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုအရာမှာ လင်ဟုန်၏သိုင်းဝိညာဉ်၊ ကြယ်လေးပွင့်အဆင့်ရှိ ကျောက်ကျားသစ် ဖြစ်သည်။

ထိုသိုင်းဝိညာဉ်ကို စုပ်ဘူလိုက်သည်နှင့် လော့ချန်သည် မိမိ၏သိုင်းဝိညာဉ်ထဲရှိ ကြယ်လေးပွင့်တို့သည် ဆက်လက် တောက်ပနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျန်နှစ်ဦး၏ သိုင်းဝိညာဉ်များမှာ ကြယ်နှစ်ပွင့်အဆင့်နှင့် ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့်ဖြစ်ပြီး လော့ချန်သည် ၎င်းတို့ကိုလည်း အားလုံး စုပ်ယူလိုက်သည်။

“ငါထင်ထားတာ တကယ်ပဲမမှားဘူး... သားရဲဝိညာဉ်ပဲဖြစ်ဖြစ် သိုင်းဝိညာဉ်ပဲဖြစ်ဖြစ် ငါက အကုန်လုံးစုပ်ယူနိုင်တယ်...”

သိုင်းဝိညာဉ်များ အားကောင်းလာသည်ကို ခံစားရသည်နှင့် လော့ချန်၏စိတ်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်လျှံလာသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် အနည်းငယ် အားနည်းလာသည့် အရိပ်အယောင်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သိုင်းဝိညာဉ်များ စုပ်ယူခြင်းကြောင့် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ အလွန်အမင်း ကုန်ခမ်းသွားသည်ကို လော့ချန်သိလိုက်သဖြင့် တောင်ကုန်းငယ်မှ ချက်ချင်းပင် ထွက်ခွာကာ လျှို့ဝှက်စွာတည်ရှိနေသည့် ဂူတစ်ခုကို ရှာဖွေပြီး စိတ်စွမ်းအင်ကို ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် အနားယူလိုက်သည်။

နောက်တစ်နေ့တွင်...

ဂူအတွင်းမှ လော့ချန်သည် ထရပ်လိုက်ရာ ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ထူးခြားသော အရှိန်အဟုန်တစ်ခု သိမ်မွေ့စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဟင်...”

လော့ချန်သည် အနေအထားကို ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး အရှေ့ရှိ ကျောက်နံရံဆီသို့ လက်သီးတစ်ချက် ပြင်းထန်စွာ ထိုးလိုက်သည်။ ဘုန်းခနဲ အသံတစ်ခုနှင့်အတူ ကျောက်နံရံပေါ်တွင် အက်ကွဲရာများစွာ ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။

“ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်ရှစ်...”

လော့ချန်၏မျက်လုံးထဲတွင် စွမ်းအင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

လင်ဟုန်တို့၏ သိုင်းဝိညာဉ်များကို စုပ်ယူလိုက်ပြီးနောက် သူသည် ဆန္ဒပြည့်ဝစွာ အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး ယခုအခါ လက်သီးတစ်ချက်ကို ကျပန်းထိုးလိုက်ရုံဖြင့်ပင် ပေါင်လေးရာကျော်စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။

“သိုင်းဝိညာဉ်တွေကို စုပ်ယူတဲ့ လေ့ကျင့်မှုရလဒ်က သားရဲဝိညာဉ်တွေကို စုပ်ယူတာထက် ပိုကောင်းတယ်နဲ့တူတယ်…”

ထိုအတွေးတစ်ခု လော့ချန်၏စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သို့သော်လည်း သူက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ သိုင်းဝိညာဉ်များကို စုပ်ယူရန်အတွက် လူများကို ကျပန်းသတ်ဖြတ်ရန် သူက မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့အပြင် သိုင်းဝိညာဉ်များကို စုပ်ယူခြင်းသည် အလွန်အံ့သြဖွယ်ကောင်းလွန်းသည့် နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဤသည်ကို တခြားသူများသိရှိသွားပါက မဖြစ်မနေ ကြီးမားသော ဘေးဒုက္ခတစ်ခု ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ရာ တတ်နိုင်သမျှ သိုသိပ်စွာ အသုံးပြုရန်သာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။

လော့ချန်သည် ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ဂူထဲမှထွက်ခွာကာ ချီရှန်မြို့ဆီသို့ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။

ညနေပိုင်းတွင် လော့ချန်သည် ချီရှန်မြို့သို့ ပြန်ရောက်လာပြီး ထည်ဝါစွာ တန်ဆာဆင်ထားသည့် သုံးထပ်အဆောက်အဦတစ်ခုရှေ့သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိလာသည်။

လင်ယွမ်ပြတိုက်...

ချီရှန်မြို့၏ အကြီးဆုံးဆိုင်ဖြစ်ပြီး လက်နက်များ၊ ဆေးလုံးများ စသည့် လေ့ကျင့်ရေးနှင့် ဆက်နွယ်သည့် ပစ္စည်းအားလုံးကို ထိုနေရာတွင် ဝယ်ယူနိုင်သည်။

လင်ယွမ်ပြတိုက်၏ နောက်ကွယ်တွင် ကောလဟာလအရ အလွန်ကြီးမားသော နောက်ခံရှိပြီး ထိုနောက်ကွယ်တွင် အလွန်ကြီးမားသည့် ဂိုဏ်းတစ်ခုရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။ မိသားစုကြီး သုံးခုပင်လျှင် ၎င်းကို အလွယ်တကူ ရန်မစရဲပေ။

“အို့... အဲ့ဒါ လော့မိသားစုက လော့ချန်မဟုတ်ဘူးလား...”

“တကယ်ကို သူပါလား... အသုံးမကျတဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်နိုးထပြီးကတည်းက သူက ပျောက်သွားလိုက်တာ ပေါ်ကိုမလာတော့ဘူး... အခု လင်ယွမ်ပြတိုက်ကို ရောက်လာတာ ဝိညာဉ်ဆေးတွေဝယ်ပြီး၊ လေ့ကျင့်ပြီး အမဲလိုက်ပြိုင်ပွဲကို ဝင်ပြိုင်ဖို့ စဉ်းစားနေတာလား...”

“အသုံးမကျတဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်နဲ့ဆိုရင် ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်ငါးကို မဖြတ်ကျော်နိုင်သေးဘူး... အမဲလိုက်ပြိုင်ပွဲမှာဝင်ပြိုင်ဖို့ ဘယ်လိုအရည်အချင်းရှိမှာလဲ...”

“အခု လော့မိသားစုရဲ့ အိမ်တော်သခင်ကြီးက ဒဏ်ရာပြင်းပြင်းနဲ့ သတိလစ်နေတယ်... လူငယ်မျိုးဆက်ကလည်း ဆက်ခံသူမရှိသလောက်ဖြစ်နေပြီး ကျိမိသားစုဆိုတဲ့ နောက်ခံကိုပါ ဆုံးရှုံးလိုက်ရပြီ... ဒီအမဲလိုက်ပြိုင်ပွဲပြီးရင် လော့မိသားစုက လုံးဝယိုယွင်းသွားတော့မှာ သေချာတယ်...”

လင်ယွမ်ပြတိုက်သို့ လာရောက်သူများမှာ ချီရှန်မြို့တွင် အဆင့်အတန်းရှိသူများဖြစ်ကြပြီး လော့ချန်ကို မှတ်မိသွားသူများက သက်ပြင်းချလျက် တီးတိုးပြောဆိုနေကြသည်။

လော့ချန်သည် လူအများ၏ပြောဆိုမှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကောင်တာရှေ့သို့ တိုက်ရိုက်ရောက်သွားသည်။

“ဘာလိုအပ်ပါသလဲ...”

ကောင်တာနောက်တွင် အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသည့် အစေခံမိန်းကလေးတစ်ဦးက ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

“သားရဲပစ္စည်းတွေလား...”

အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသည့် အစေခံမိန်းကလေးသည် လော့ချန်၏နောက်ကျောထဲရှိ အထုပ်အပိုးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

“သားရဲပစ္စည်းတွေကို ဆိုင်ရှင်က ကိုယ်တိုင်စစ်ဆေးရမှာမို့ ဒုတိယထပ်ကို ကျွန်မနဲ့လိုက်ခဲ့ပါ...”

“ကောင်းပါပြီ...”

လော့ချန်သည် အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသည့် အစေခံမိန်းကလေးနောက်သို့ လိုက်သွားပြီး ဒုတိယထပ်ရှိ အခန်းတစ်ခန်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ထိုအခန်းထဲတွင် အလှပဆုံးအမျိုးသမီးတစ်ဦးက ထိုင်နေသည်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် မြေခွေးသားမွှေးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အသားအရေသည် သိုးမွှေးကျောက်စိမ်းပမာ ဖြူဝင်းနေသည်။ ခြေထောက်များမှာ ရှည်လျက်သေးသွယ်ပြီး ထိုင်နေရင်းပင် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်အလှသည် ပြီးပြည့်စုံစွာ ထင်ဟပ်နေသည်။ လူအများ၏စိတ်ကို လှုပ်ရှားစေနိုင်သည့် ထိုသူမှာ လင်ယွမ်ပြတိုက်၏ ခေါင်းဆောင်သစ်ဖြစ်သည့် လော့ယောင်ပင်ဖြစ်သည်။

လော့ယောင်သည် အထုပ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သူမ၏လှပသော မျက်လုံးများဖြင့် လော့ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးမှ သားရဲပစ္စည်းများကို စတင်ရေတွက်လိုက်သည်။

“သားရဲပစ္စည်းအမျိုးပေါင်း သုံးဆယ့်လေးမျိုး စုစုပေါင်းတန်ဖိုး ငွေကျပ်ကိုးထောင့်ရှစ်ရာလေးဆယ်... လော့သခင်လေး ဒီလိုဆိုရင် ဘယ်လိုပါလဲ...”

သားရဲပစ္စည်းများကို ရေတွက်ပြီးနောက် လော့ယောင်သည် ဖြည်းညင်းစွာ ထရပ်လိုက်ရာ မြေခွေးသားမွှေးအင်္ကျီသည် အောက်သို့ လျှောကျသွားပြီး ရင်ဘတ်တွင် ဖြူဖွေးသော အသားအရေတစ်ခုလုံး ပေါ်ထွက်လာသည်။ ဝတ်ရုံဖြင့် တစ်ဝက်ဖုံးကွယ်ထားသည့်တိုင် ထိုဖြူဖွေးသော ရင်ဘတ်သည် ၎င်း၏ပြည့်ဖြိုးသော အလှတရားကို ခံစားနိုင်စေသည်။

လော့ချန်သည် ထိုသို့သော ဆွဲဆောင်မှုရှိသည့် မြင်ကွင်းကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသဖြင့် လူငယ်စိတ်ထကြွမှုကြောင့် အနည်းငယ် အသက်ရှူကြပ်သွားပြီး ချက်ချင်း အကြည့်လွှဲလိုက်ရင်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် ခန္ဓာသန့်စင်ဆေးလုံးတွေ ဝယ်ချင်ပါတယ်...”

“ခန္ဓာသန့်စင်ဆေးလုံးလား... ခန္ဓာသန့်စင်ဆေးလုံးက ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့်ဆေးဖြစ်ပြီး တစ်လုံးကို ငွေကျပ်တစ်သောင်းငါးထောင်တန်ပါတယ်...”

လော့ယောင်သည် အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်ရာ သူမ၏ပျော့ပျောင်းသော အသံသည် မှော်ဆန်သည့် ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခု ရှိနေသည်။

“ဟုတ်လား...”

လော့ချန်သည် မျက်ခုံးအနည်းငယ် တွန့်သွားသည်။

သာမန်ခန္ဓာသန့်စင်ဆေးလုံးများပင် ထိုမျှ စျေးကြီးလိမ့်မည်ဟု သူမထင်ထားခဲ့ပေ။

သူ့ထံတွင် ယခုအခါ ငွေကျပ်ရာဂဏန်းအနည်းငယ်သာရှိပြီး တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမှာ လင်ဟုန်တို့ထံမှ သိမ်းယူလာခဲ့သည့်အရာများ ဖြစ်သည်။

လော့ယောင်သည် လော့ချန်ကို ကြည့်လိုက်ရင်း မျက်လုံးထဲတွင် အနည်းငယ် ပြုံးရွှင်မှု ပြည့်လျှံလာပြီး စွဲမက်ဖွယ်အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

“လော့သခင်လေးက ကျွန်မတို့ လင်ယွမ်ပြတိုက်ကို ဒီလောက်ယုံကြည်ပေးတာမို့ ဒီတစ်ကြိမ် အရောင်းအဝယ်မှာ ခုနှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလျှော့ပေးမယ်နော်...”

လော့ချန်သည် အံ့အားသင့်သွားပြီး တစ်ဖက်လူက ဤမျှ ရက်ရောလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...”

လော့ချန်သည် မယုံကြည်သလို မပြုဘဲ ယခုအခါ သူ့အနေဖြင့် ခန္ဓာသန့်စင်ဆေးလုံးများ အမှန်တကယ် လိုအပ်နေသည်။

အရောင်းအဝယ်ပြီးစီးပြီးနောက် လော့ချန်သည် ဆက်လက်မနေဘဲ ကျေးဇူးတင်စကားဆိုပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။

“သခင်မလေး ခုနှစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းလျှော့ပေးလိုက်ရင် ကျွန်မတို့မှာ အမြတ်မရှိတော့ဘူးနော်... အဲဒါအပြင် ဒီလော့ချန်ဆိုတဲ့ကောင်က မပေါက်ဖွားသေးတဲ့ အသုံးမကျတဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်ကိုပဲ နိုးထထားတာလေ…”

အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသည့် အစေခံမိန်းကလေးသည် အလွန်နားမလည်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ယခင်က သခင်မသည် ဤမျှရက်ရောခဲ့ဖူးခြင်း မရှိပေ။

“အဟက်... မင်း သိချင်မနေဘူးလား...”

လော့ယောင်သည် စားပွဲပေါ်ရှိ သားရဲပစ္စည်းများကို ကစားရင်း မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှေးကျဉ်းလိုက်ပြီး လေးနက်စွာပြောလိုက်သည်။

“ဒီသားရဲပစ္စည်းတွေက မကြာသေးခင်က အမဲလိုက်ထားတာတွေပဲ... အထဲမှာ ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့်မြင့် သားရဲပစ္စည်းတွေလည်း အများကြီးပါတယ်...”

“သခင်မလေးက လော့ချန်က ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့်မြင့် သားရဲတွေကို အမဲလိုက်ခဲ့တယ်လို့ ပြောတာလား... သူ ခန္ဓာသန့်စင်မှုအထွတ်အထိပ်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီလား... ဒါ မဖြစ်နိုင်တာပဲ...”

အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသည့် အစေခံမိန်းကလေးသည် နီရဲသော နှုတ်ခမ်းကို လက်ဖြင့် အုပ်ကာ အလွန်အံ့အားသင့်သွားသည်။

လော့ချန်သည် အသုံးမကျတဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးထထားပြီး ချီရှန်မြို့၏ ပထမဆုံး အသုံးမကျသူအဖြစ် လူသိများသည်။ အသုံးမကျတဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်ဖြင့် ဤမျှတိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း ခန္ဓာသန့်စင်မှုအထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

လော့ယောင်သည် ညာလက်ဖြင့် မေးစေ့ကို ထောက်လိုက်ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိစွာ ပြုံးလိုက်ရင်း တိုးညင်းစွာပြောလိုက်သည်။

“ဘယ်သူသိမှာလဲ... ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ကြိမ် အမဲလိုက်ပြိုင်ပွဲကတော့ တော်တော်စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းမှာပဲ…”

လော့ချန်သည် လင်ယွမ်ပြတိုက်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် လော့မိသားစုသို့ ချက်ချင်း ပြန်မသွားဘဲ နတ်ဆိုးတောအုပ်တွင် လေ့ကျင့်နေရသည့်အချိန်အတွင်း သူ၏ပါးစပ်ထဲတွင် အစားအသောက်များကို လွမ်းဆွတ်နေသဖြင့် တစ်ခုခုစားရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

ဇွမ်ယွမ်ကွယ်ဟူသည့် စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာပြီး အတွင်းသို့ ဝင်ရန်ပြင်လိုက်စဉ်...

"ဘုန်း..."

လူရိပ်တစ်ခုသည် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ လွင့်ထွက်လာသည်။

“လော့ယွမ်...”

လော့ချန်က ထိုသူကို မှတ်မိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ မိသားစုမှ ပြင်ပသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး လွန်ခဲ့သည့် လဝက်ခန့်က သူနှင့်အတူ သိုင်းဝိညာဉ်နိုးထခဲ့သူဖြစ်သည်။

လော့ယွမ်၏ ပါးစပ်ထောင့်တွင် ညိုမည်းနေပြီး ညာဘက်မျက်နှာတွင် လက်ငါးချောင်းရာ အရှိုးရာသည် နီရဲစွာ ထင်ရှားနေသည်။ ထိုအရာမှာ ထင်ရှားစွာ ရိုက်နှက်ခံထားရပုံပင်။

လော့ချန်သည် ထိုသူကိုထူပြီး မျက်ခုံးတွန့်လျက် မေးလိုက်သည်။

“ဘာဖြစ်လာတာလဲ...”

လော့ချန်က ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သည်နှင့် လော့ယွမ်၏မျက်လုံးထဲတွင် စိတ်ပျက်မှုတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး လျင်မြန်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ငါ လင်မိသားစုနဲ့ ချီမိသားစုကလူတွေနဲ့ တိုးမိလိုက်တယ်... သူတို့က အိမ်တော်သခင်ကြီးကို မလေးမစားပြောဆိုတာကို ငါမနေနိုင်လို့ စကားနှစ်ခွန်းလောက် ပြန်ပြောလိုက်မိတာ… ပြီးတော့… လော့ချန် ငါတို့ မြန်မြန်ထွက်သွားရအောင်... သူတို့က လူပိုများတယ်…”

ထိုသို့ပြောလိုက်ရင်း လော့ယွမ်သည် လော့ချန်ကို ဆွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

“လင်မိသားစုနဲ့ ချီမိသားစုပြန်တွေ့ပြန်ပြီပေါ့...”

လော့ချန်သည် မလှုပ်ရှားဘဲ အေးစက်စွာ ရယ်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒီလိုလား... ဒါဆိုရင်တော့ မင်း စိတ်မပူနဲ့။ လာ...ငါနဲ့အတူ အထဲဝင်လာခဲ့...”

“အထဲဝင်ရမှာလား...”

လော့ယွမ်သည် အံ့အားသင့်သွားပြီး လော့ချန်သည် စားသောက်ဆိုင်အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်သွားသည်ကို မြင်သည်နှင့် အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ထွက်ကာ ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

“လော့ချန် သူတို့မှာ လူလေးငါးယောက်ရှိတယ်... ချီမိသားစုရဲ့ နတ်ဆိုးလေး ချီတုံလည်းပါတယ်... ငါတို့ မယှဉ်နိုင်ဘူး... အရင်ဆုံး အိမ်ပြန်ပြီး အကူအညီသွားခေါ်ကြစို့...”

လော့ချန်သည် ခေါင်းသာ ခါယမ်းလိုက်ပြီး သူ၏စကားကို နားမထောင်ဘဲ စားသောက်ဆိုင်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်သွားသည်။

လော့ယွမ်သည် အံများကိုကြိတ်လိုက်ပြီး စိတ်ဓာတ်ကို မြဲမြံစေကာ နောက်မှလိုက်ဝင်သွားသည်။