အနီရောင်ကျောက်သလင်းသီးကို သန့်စင်ခြင်း

ဆွေးနွေးရေးခန်းမကြီးထဲတွင် လော့မိသားစု၏ ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်များအားလုံးက လော့ချန်အား အမဲလိုက်ပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်ခွင့်ပြုရန် သဘောမတူကြပေ။

လင်ယန်ကမူ မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်တင်ကာ မထီမဲ့မြင်ပြုလျက် ဆိုသည်။

“လော့ချန်၊ မင်း အမဲလိုက်ပြိုင်ပွဲကို ဘာထင်နေလဲ… မင်းစိတ်ကြိုက် ပါဝင်လို့ရမယ်ထင်နေလား… မင်းကြောင့် မိသားစုက ရှုံးနိမ့်သွားရင်၊ ဒီတာဝန်ကို မင်းထမ်းနိုင်မှာလား…”

လော့မင်ရှန်ကလည်း ပြောလိုက်သည်။

“ချန်လေး၊ ဒီတစ်ကြိမ် အမဲလိုက်ပြိုင်ပွဲက သာမန်ကိစ္စမဟုတ်ဘူး…”

“အဘိုး၊ ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ အဘိုးကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ပါဘူး…”

လော့ချန်သည် လော့မင်ရှန်၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်လျက် ပြောလိုက်သည်။

တကယ်လို့ မဖြစ်မနေ လိုအပ်လာခဲ့ရင်တော့ သူ၏ စွမ်းအားအဆင့်ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ထုတ်ဖော်ရမည်သာ။

လော့ချန်၏ ဤမျှပြင်းပြစွာ တောင်းဆိုနေပုံကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လော့မင်ရှန်သည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် ဆိုသည်။

“မင်းမှာ မိသားစုအတွက် အင်အားထည့်ပေးဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေတာဆိုတော့၊ အဘိုးက မင်းကို အခွင့်အရေးတစ်ခုပေးမယ်… သုံးရက်အကြာမှာ မင်းတို့လေးယောက်က ပြိုင်ဆိုင်ပြီး နောက်ဆုံး ပြိုင်ပွဲဝင်မယ့်သူတွေကို ရွေးချယ်မယ်…”

“ကျေးဇူးပါ အဘိုး…”

လော့ချန်သည် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

လဝက်အတွင်း ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်လေးမှ အဆင့်ခြောက်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်ကပင် လူအများကို မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်စေခဲ့ပြီး အကယ်၍ သူသည် ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်ရှစ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားပါက မည်သို့ရှင်းပြရမည်ကို မသိတော့ပေ။

“မလိုအပ်တာတွေ လုပ်နေတာပဲ…”

လင်ယန်က မထီမဲ့မြင်ပြုစွာ နှုတ်ခမ်းကို တစ်ချက်စွေ့ကာ တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

သူမအမြင်တွင် လော့ချန်သည် လော့ဖေ့တို့ကို အနိုင်ယူနိုင်မည်ဆိုသည်မှာ အိပ်မက်မက်သူတစ်ဦး၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုသာဖြစ်သည်။

ကျန်လူများကမူ ထပ်မံငြင်းဆန်ခြင်း မပြုကြတော့ပေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နောက်ဆုံး ပြိုင်ပွဲဝင်သူများကို စွမ်းအားဖြင့်သာ ဆုံးဖြတ်ရမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် လင်ယန်ကဲ့သို့ပင် သုံးရက်အကြာတွင် လော့ချန်သည် ဤအမဲလိုက်ပြိုင်ပွဲ၏ ပါဝင်ခွင့်နေရာကို ရယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မှ မထင်ကြပေ။

လော့ချီရှင်ကို အပထားပြီး လော့ချင်းဝမ်နှင့် လော့ဖေ့တို့သည်ပင် ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်ခုနှစ်ကို ရောက်ရှိပြီးဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် စစ်မှန်သော ထူးချွန်သူများဖြစ်သည်။ ချီတုံလို အလွဲသုံးစား လုပ်တတ်သူများနှင့် ယှဉ်နိုင်မည့်သူများ မဟုတ်ပေ။

အမဲလိုက်ပြိုင်ပွဲဝင်သူများကို ဆွေးနွေးပြီးသည့်နောက် အခြားကိစ္စများတွင် လော့ချန်သည် ဝင်ရောက်ပါဝင်စရာ မရှိသဖြင့် ထွက်ခွာခွင့်တောင်းကာ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

ခြံဝင်းသို့ ပြန်ရောက်သည့်အခါ လော့ချန်သည် သိုင်းလေ့ကျင့်ကွင်းသို့ တိုက်ရိုက်သွားခဲ့သည်။

“ချီထင်နဲ့ လင်ယွမ်က ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်ရှစ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးသား… အခုဆိုရင် အဆင့်ကိုးကို တက်လှမ်းနေပြီလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်… ငါပိုပြီး ကြိုးစားရမယ်… အမြန်ဆုံး ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်ကိုးကို တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ပဲ…”

ဤမိသားစုအကျပ်အတည်းသည် သူကြောင့်ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သဖြင့် လော့ချန်သည် အမဲလိုက်ပြိုင်ပွဲတွင် ပထမဆုကို ရယူရန် သန္နိဋ္ဌာန်ချထားပြီး ၎င်းသည် အဘိုးအား အကြောင်းပြချက်တစ်ခုပေးရာ ရောက်မည်ဖြစ်သည်။

လေးလံစွာ အသက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး လော့ချန်သည် လင်ယွမ်ပြတိုက်တွင် ဝယ်ယူထားသော ခန္ဓာသန့်စင်ဆေးလုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ခန္ဓာသန့်စင်ဆေးလုံးသည် ပဲစေ့အရွယ်မျှသာရှိပြီး ဖျော့တော့သော အဝါရောင်ဖြင့် မွှေးရနံ့သင်းပျံ့သည်။

ဆေးလုံးကို တစ်ခါတည်း မျိုချလိုက်သည့်အခါ လော့ချန်သည် ဝမ်းဗိုက်ထဲမှ ဆေးစွမ်းအား တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးထဲသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

လျစ်လျူမရှုရဲသဖြင့် လော့ချန်သည် ကိုယ်ဟန်အနေအထားကို ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး တောင်ခွင်းလက်သီးစွမ်းရည်ကို စတင်လေ့ကျင့်ကာ အတွင်းပိုင်းနှင့် အပြင်ပိုင်းကို ပေါင်းစပ်ညှိနှိုင်းလျက် အကောင်းဆုံး ခန္ဓာသန့်စင်မှုရလဒ်ကို ရရှိရန် ကြိုးစားသည်။

အချိန်သည် ရေစီးကဲ့သို့ တဟုန်ထိုးကုန်လွန်သွားပြီး တစ်ရက်ခန့်က အလျင်အမြန်ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ဒုတိယရက် မွန်းတည့်ချိန်။

“မြေသိမ့်တုန်လက်သီး…”

“တောင်ခွင်းလက်သီး…”

သိုင်းလေ့ကျင့်ကွင်းထဲတွင် လော့ချန်သည် လက်သီးနှစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းလျက် တစ်ဖက်တစ်ချက်စီ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်ပြီး တောင်တန်းတစ်ခုလို တည်ငြိမ်သော အရှိန်အဟုန်ကို ပြသလျက်ရှိသည်။

“မြေသိမ့်တုန်လက်သီး…”

ရုတ်တရက် လော့ချန်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး တောင်ခွင်းလက်သီးစွမ်းရည်၏ တတိယအကွက်ကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် မြေပြင်မှ တဟုန်ထိုး ခုန်တက်သွားပြီး ဧရာမတောင်တန်းတစ်ခု ကောင်းကင်မှ သက်ဆင်းလာသလို လက်သီးတစ်ချက်ကို သိုင်းလေ့ကျင့်တိုင်ဆီသို့ ထိုးချလိုက်သည်။

“ဘမ်း…” ဟူသော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ သိုင်းလေ့ကျင့်တိုင်သည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။

လော့ချန်သည် လက်သီးကို ပြန်သိမ်းကာ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သိုင်းလေ့ကျင့်တိုင်ပေါ်ရှိ နက်ရှိုင်းသော လက်သီးရာကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ငါ့ရဲ့ ဒီတစ်ချက်က ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်ရှစ်ရှိတဲ့ သာမန်သိုင်းသမားတွေထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေပြီ… နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်လောက် လေ့ကျင့်ရင် တောင်ခွင်းလက်သီးစွမ်းရည်ကို ပြည့်စုံမှုအဆင့်ထိ တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မယ်…”

သိုင်းပညာတစ်ခုသည် ကြီးကျယ်သောအောင်မြင်မှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက ၎င်း၏ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်ကို ထိတွေ့နိုင်ပြီး စွမ်းအားအများစုကို ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။

အကယ်၍ နောက်ထပ်တစ်ဆင့်တက်လှမ်းပြီး ပြည့်စုံမှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက လက်သီးသည် စိတ်နှလုံးနှင့် တစ်သားတည်းဖြစ်လာပြီး ၎င်း၏စွမ်းအားသည် ယခင်ထက် ပို၍မြင့်မားလာမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ပြည့်စုံမှုအဆင့်သည် အလွန်ခက်ခဲလှပြီး သိုင်းသမား၏ ဉာဏ်အမြော်အမြင်အပေါ် များစွာမူတည်သည်။

လော့ချန်သည် ယခုအခါ ထိုအဆင့်၏ အနည်းငယ်မျှသာ ထိတွေ့ထားနိုင်သေးသည်။

သို့တိုင် ဤအရာသည်ပင် အလွန်ထူးခြားသည်ဟု ဆိုရမည်။

လော့မိသားစု၏ လူငယ်မျိုးဆက်တစ်ခုလုံးတွင် သို့မဟုတ် ချီရှန်မြို့၏ လူငယ်မျိုးဆက်တစ်ခုလုံးတွင်ပင် ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့်သိုင်းပညာကို ပြည့်စုံမှုအဆင့်သို့ လေ့ကျင့်နိုင်သူမှာ အနည်းငယ်သာရှိပြီး ကြီးကျယ်သောအောင်မြင်မှုအဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိသူများသည် ရှားပါးလှသည်။

သိုင်းဝိညာဉ်ကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး လော့ချန်သည် စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချကာ တွေးလိုက်သည်။

“သာမန် ခန္ဓာသန့်စင်ဆေးလုံးက စွမ်းအားသက်ရောက်မှု ဒီလောက်အားနည်းနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး…”

တစ်ရက်တာမျှ ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် ခန္ဓာသန့်စင်ဆေးလုံး၏ ဆေးစွမ်းအားသည် လုံးဝကုန်ဆုံးသွားပြီး ၎င်းသည် ကျောက်စိမ်းခန္ဓာသန့်စင်ဆေးလုံး၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံစွမ်းအားနှင့်ပင် မယှဉ်နိုင်ပေ။

ဤအချက်မှာ အံ့သြစရာမဟုတ်ပေ။ လော့ချန်သည် လင်ယွမ်ပြတိုက်တွင် သိရှိခဲ့သည့်အတိုင်း၊ ကျောက်စိမ်းခန္ဓာသန့်စင်ဆေးလုံးသည် ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့် ခန္ဓာသန့်စင်ဝိညာဉ်ဆေးဖြစ်ပြီး၊ သာမန်ခန္ဓာသန့်စင်ဆေးလုံးမှာ ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့်သာ ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းတို့နှစ်ခုကို နှိုင်းယှဉ်ရန်မဖြစ်နိုင်ပေ။

“ခန္ဓာသန့်စင်ဝိညာဉ်ဆေးတွေ ထပ်မံရှာဖွေရမယ်…”

လော့ချန်သည် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်တွင် သိုင်းဝိညာဉ်၏ လွှမ်းမိုးမှုသည် အကန့်အသတ်ရှိပြီး အဆင့်ကိုးသို့ အမြန်ဆုံး တက်လှမ်းလိုပါက ခန္ဓာသန့်စင်ဝိညာဉ်ဆေးများကို သောက်သုံးရမည်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ကျောက်စိမ်းခန္ဓာသန့်စင်ဆေးလုံးများ လုံလောက်စွာ ရရှိခဲ့ပါက လော့ချန်သည် လဝက်အတွင်း ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်ကိုးသို့ တက်လှမ်းနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ချက်ရှိသည်။

သို့သော် ဤအရာသည် လက်တွေ့မကျပေ။

“ဟုတ်သားပဲ… အနီရောင်ကျောက်သလင်းသီး…”

လော့ချန်၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် တောက်ပလာသည်။

နတ်ဆိုးတောအုပ်တွင် ရရှိခဲ့သော အနီရောင်ကျောက်သလင်းသီးနှစ်လုံးကို သူသည် မူလက အဘိုးအတွက် ပေးသောက်ရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် လော့မင်ရှန်၏ ဒဏ်ရာသည် ကြယ်လေးပွင့်အဆင့်ဝိညာဉ်ဆေးဖြင့်သာ ပျောက်ကင်းနိုင်ကြောင်း သိရှိခဲ့ရပြီးနောက် ဤကိစ္စကို ဘေးဖယ်ထားခဲ့ပြီး ယခုအခါ ခန္ဓာသန့်စင်မှုအဆင့်ကိုးသို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် အသုံးပြုရန် သင့်တော်လှသည်။

ဤအတွေးဖြင့် လော့ချန်သည် အိမ်ထဲသို့ ချက်ချင်းဝင်သွားပြီး အနီရောင်ကျောက်သလင်းသီးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

“ဟူး…”

လော့ချန်သည် အနီရောင်ကျောက်သလင်းသီးနှစ်လုံးကို ဘယ်ဖက်လက်ဖဝါးထဲတွင် ကိုင်လိုက်သည့်အခါ ထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ရုတ်တရက်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဘယ်ဘက်လက်ဖဝါးထဲရှိ အနီရောင်ကျောက်သလင်းသီးနှင့် ထိတွေ့နေသော ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်ရတနာသည် ရုတ်တရက် ဖျော့တော့သော နွေးထွေးမှုကို ထုတ်လွှတ်လာသည်။

ထို့နောက် ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်မှော်အလင်းသည် ရတနာထဲမှ တောက်ပစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး အနီရောင်ကျောက်သလင်းသီးနှစ်လုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

“ဘာဖြစ်တာလဲ… ဝိညာဉ်ဆေးကိုတောင် ဝါးမျိုနိုင်တယ်လား…”

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လော့ချန်သည် အနည်းငယ် မင်သက်မိသွားသည်။

ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်မှော်အလင်းသည် ပိုမိုထူထပ်လာပြီး ခဏအတွင်းမှာပင် အနီရောင်ကျောက်သလင်းသီးကို လုံးဝဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ထို့နောက် ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်အလင်းသည် အနည်းငယ် တုန်ခါလှုပ်ရှားလာပြီး ပြန်လည်ပျံ့ကြဲသွားသည်။

လော့ချန်သည် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ဖဝါးကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

အနီရောင်ကျောက်သလင်းသီးသည် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားပြီး လက်ဖဝါးထဲတွင် နီရဲသော ဆေးလုံးလေးလုံးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

“ဒါက ဘာလဲ…”

လော့ချန်သည် ဆေးလုံးများကို အနည်းငယ် ထိတွေ့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ၎င်းတို့သည် နွေးထွေးသော ထိတွေ့ခံစားမှုရှိပြီး အတွင်းထဲတွင် မီးလျှံများ စီးဆင်းနေသလို ခံစားရသည်။ ၎င်းတို့ထုတ်လွှတ်သော စွမ်းအင်လှိုင်းသည် အနီရောင်ကျောက်သလင်းသီးနှင့် ဆင်တူသော်လည်း အလွန်သန့်စင်လှသည်။

“ဒါက အနီရောင်ကျောက်သလင်းသီးရဲ့ အနှစ်သာရပဲ… ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်ရတနာက အနီရောင်ကျောက်သလင်းသီးကို သန့်စင်ပေးလိုက်တာလား…”

ယခုဖြစ်ပျက်ခဲ့သော မြင်ကွင်းကို တွေးမိသဖြင့် လော့ချန်သည် ဤဆေးလုံးလေးလုံး၏ မူလအစကို ချက်ချင်းခန့်မှန်းမိပြီး မျက်လုံးများက စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် တောက်ပလာသည်။

လူသိများသည့်အတိုင်း ဝိညာဉ်ဆေးများတွင် ညစ်ညမ်းမှုများ ပါဝင်လေ့ရှိပြီး သိုင်းသမားများသည် ၎င်းတို့ကို စုပ်ယူသန့်စင်ရန် အချိန်တစ်ခုလိုအပ်ကာ ထိုသို့ပြုလုပ်ရာတွင် ဆေးစွမ်းအား၏ အချို့အစိတ်အပိုင်းများ ဖြုန်းတီးသွားတတ်သည်။

သို့သော် ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်ရတနာသည် ဝိညာဉ်ဆေး၏ အနှစ်သာရကို တိုက်ရိုက်ထုတ်ယူနိုင်ပြီး ၎င်းသည် ဝိညာဉ်ဆေး၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိစေရုံသာမက လုပ်ငန်းစဉ်များစွာကိုလည်း ကျော်လွှားနိုင်သည်။

“ဒီလိုဆိုရင်၊ နောက်ပိုင်းမှာ ဝိညာဉ်ဆေးတွေ အများကြီးရှာလို့ရရင် ငါ့ရဲ့ လေ့ကျင့်မှုအတွက် အရင်းအမြစ်တွေ ပြတ်လပ်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး… လေ့ကျင့်မှုအမြန်နှုန်းလည်း ပိုမိုမြန်ဆန်လာမယ်…”

လော့ချန်သည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။

ဆေးလုံးများ၏ တန်ဖိုးသည် အလွန်မြင့်မားလှပြီး ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့်ရှိ ခန္ဓာသန့်စင်ဆေးလုံးတစ်လုံးတည်းပင် ရွှေတစ်သောင်းဖိုးရှိသည်။ ၎င်းသည် လော့ချန်အတွက် ထောက်ပံ့ရန်မဖြစ်နိုင်သည့် အရာဖြစ်သည်။

ယခုအခါမူ အနည်းငယ်ကွဲပြားသွားပြီဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်ဆေးများကို ထပ်မံရှာဖွေနိုင်သရွေ့ သူကိုယ်တိုင် သန့်စင်နိုင်သည်။

ခဏအကြာတွင် လော့ချန်သည် ပြန်လည်တည်ငြိမ်လာပြီး လက်ထဲရှိ ဆေးလုံးများကို ကြည့်ကာ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်ရတနာသည် ဝိညာဉ်ဆေးများကို သန့်စင်ပေးနိုင်သော်လည်း ဝိညာဉ်ဆေးများသည် ဤမျှလွယ်ကူစွာ ရရှိနိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ပေ။ ယခင်က အနီရောင်ကျောက်သလင်းသီးကို ရရှိခဲ့သည်မှာ လင်ဟုန်တို့နှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့သော ကံကောင်းခြင်းတစ်ခုသာဖြစ်သည်။

ဤမျှကောင်းသော ကံတရားသည် နေ့စဉ်ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ပေ။

“အရင်ဆုံး အကျိုးသက်ရောက်မှုကို စမ်းကြည့်ရအောင်…”

စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထားလိုက်ပြီး လော့ချန်သည် သိုင်းလေ့ကျင့်ကွင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး နီရဲသော ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ မျိုချလိုက်သည်။

“ဘုန်း…”

နီရဲသော ဆေးလုံးသည် ပါးစပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သည်နှင့် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဆေးစွမ်းအားက လော့ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အလုံးအရင်းဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ရိုင်းစိုင်းသော ဆေးစွမ်းအားသည် မီးလျှံတစ်ခုကဲ့သို့ လော့ချန်၏ လက်ခြေနှင့် ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့သို့ စီးဆင်းသွားသည်။

ထို့ကြောင့် လော့ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှ အခိုးအငွေ့များ တလူလူထွက်ပေါ်လာပြီး အရေပြားသည် မီးနီရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။