အခန်း (၄၄၈-၄၅၀)

အခန်း(၄၄၈) နတ်ဆိုးအင်းဆက်များ ကမ္ဘာပေါ် ဆင်းသက်လာခြင်း

"အခုနောက်ပိုင်း ကုမ္ပဏီက ဘယ်လိုနေလဲ" ရွှယ်အန်းက မေးသည်။

"တစ်ခွန်းတည်းပြောရင် ကောင်းတယ်တင် မဟုတ်ဘူး၊ အရမ်းကောင်းတယ်ကွ"

ကောင်းကင်ကံကြမ္မာဆေးသည် ယခုအခါတွင် ငွေကြေးကို ဆွဲဆောင်နိုင်သည့် ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းရည်ကို အားကိုးကာ ကမ္ဘာ့စျေးကွက်များသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ဤနှစ်များအတွင်း ကောင်းကင်ကံကြမ္မာကုမ္ပဏီသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ထိပ်တန်းစီးပွားရေးလုပ်ငန်းကြီး ၁၀ ခုစာရင်းတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။

ဤသို့ပြောပြီးသည်နှင့် ကျောက်ရွှယ်ဟွေ့က မထိန်းနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ထိုအချိန်က သူ့အခြေအနေသည် အလွန်တရာ သနားစရာကောင်းနေခဲ့လိမ့်မည်ဟု မည်သူက တွေးနိုင်လိမ့်မည်နည်း။

ဤအရာများအားလုံးက ရွှယ်အန်း၏ ကျေးဇူးကြောင့်သာဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ရွှယ်အန်းက ပြုံးလိုက်သည်။

"ကြားရတာ ကောင်းတယ် ငါ့မှာ ကိစ္စတစ်ခု ရှိတယ်၊ လူနည်းနည်း လွှတ်လိုက်"

"ကောင်းပြီ၊ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ၊ ငါတို့အားလုံး လာရမှာလား" ကျောက်ရွှယ်ဟွေ့က ချက်ချင်းပင် လေးနက်လာသည်။

ရွှယ်အန်းက ပြသနာတစ်ခုခု ကြုံတွေ့နေရခြင်းဖြစ်မည်ဟု သူထင်ခဲ့သည်။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ ငါ လက်စ်ဗီးဂတ်စ်မှာ ကာစီနိုရုံတစ်ရုံကို နိုင်တာ အခုက အဲ့တာကို စီမံခန့်ခွဲဖို့ ဘယ်သူမှ မရှိတော့ဘူး၊ ဒါကြောင့် ဂရုစိုက်ဖို့ လူအနည်းငယ်ကို လွှတ်လိုက်ရုံပဲ"

"မင်း... ကာစီနိုလောင်းကစားမှာ အနိုင်ရခဲ့တာလား။" ဖုန်း၏အခြားတစ်ဖက်က ကျောက်ရွှယ်ဟွေ့က အံသြသွားသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ အားတုန်းလေး အနိုင်ယူလိုက်တာ" ရွှယ်အန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ငါမနက်ဖြန် လူတွေလွှတ်လိုက်မယ်"

"အင်း"

ခဏကြာ စကားစမြည်ပြောပြီးနောက် ရွှယ်အန်းက ဖုန်းကို ချလိုက်ကာ ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် နောက်ထပ်နံပါတ်တစ်ခုကို ခေါ်ဆိုလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ ဟွာရှား၏ တောင်တန်းများကြားတွင် တည်ရှိသောတောင်ပေါ်ရွာငယ်လေးဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် နေဝင်ရီတရောအချိန်နီးနေပြီဖြစ်သော်လည်း အတွင်းမှပဲ့တင်ထပ်သော အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ ဤတောင်ပေါ်ရွာငယ်လေးသည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။

ရွာအပြင်ဘက် ကားလမ်းငယ်တွင် တိုက်ခိုက်ရေးပစ္စည်းများကို ၀တ်ဆင်ထားသော အန်းချင်သည် လမ်းကြမ်းပေါ်တွင် စစ်ကားတစ်စီး၏ ခေါင်မိုးပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ နားကြပ်ဖြင့် သီချင်းနားထောင်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင်ပင် သူမ၏ဖုန်းက တုန်ခါလာသည်။

ဖုန်းခေါ်ဆိုသူ ID ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အန်းချင်၏ မျက်နှာက တောက်ပလာသည်။

"မင်္ဂလာပါ ခဲအို"

ရွှယ်အန်း၏အသံက စပီကာမှတဆင့်ထွက်ပေါ်လာ၏။

"မင်းဘာလုပ်နေတာလဲ"

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ တပ်တွေနဲ့ မစ်ရှင်လေးတစ်ခု လုပ်နေတာ။ မမရော နေကောင်းလား"

“ငါ့အနားမှာ သရဲဂိမ်းကစားနေတာ နားထောင်…” ရွှယ်အန်းက ကူကယ်ရာမဲ့ ပြောလိုက်ပြီးနောက် အန်းယန်ထံမှ အော်သံက ဖုန်းထဲသို့ ဝင်လာသည်။

"သရဲဂိမ်းတွေဆော့ရတာ ဘာပျော်စရာကောင်းလို့လဲ။ ပြန်လာရင် မမကို တူတူလာခိုင်းမယ်။ သူနေ့တိုင်း တကယ့်ထိတ်လန့်စရာတွေကြုံရမယ်လို့ ညီမလေးအာမခံနိုင်တယ်"

စကားပြောနေစဉ်တွင် ပြင်းထန်သော တုန်လှုပ်မှုတစ်ခုက တောင်ရွာလေးကို တုန်လှုပ်သွားစေကာ မလိုလားအပ်သော ပေါက်ကွဲသံများနှင့်အတူ ရွာအပေါ်တွင် ပျံဝဲနေသော တိမ်မည်းများ တဖြည်းဖြည်း ပြန့်ကျဲလာသည်။

ရွှယ်အန်းလည်း ကြား၍ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"တစ္ဆေဗိုလ်ချုပ်ကြီးထွက်လာတော့မှာလား"

“ဟုတ်တယ်၊ မကြာသေးခင်က ထူးဆန်းတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေ အများကြီး ရှိခဲ့တယ်”

၎င်းတို့စကားပြောနေစဉ် မီးဖီးနစ်အဖွဲ့ဝင်များက ရွာထဲမှ ထွက်လာကြသည်။

အန်းချင်က သူ့ဖုန်းကို မြှောက်လိုက်၏။

"ဒါက ငါတို့ရဲ့ နည်းပြဆီက ဖုန်းခေါ်တာ"

ဤသည်ကိုကြားသည်နှင့် ချန်ဟောက်နှင့်အခြားသူများက

ချက်ခြင်းရပ်လိုက်ကြသည်။

“ဆရာကြီး"

ထို့နောက် စွန်းလင်နှင့် အခြားသူများက ဝင်ပြော၏။

"ဆရာ၊ ဟန်းနီးမွန်းမှာ ပျော်နေလား"

ထို့နောက် အန်းချင်က ဖုန်းကို နားရွက်ဆီသို့ ပြန်ယူလာကာပြောသည်။

"ဒါကြားလား။ သူတို့ ခဲအိုနေကောင်းရဲ့လားလို့ မေးနေတယ်"

ရွှယ်အန်းက ကူကယ်ရာမဲ့စွာပြောလိုက်၏။

"တကယ့်ကောင်တွေ"

အန်းချင်၏ လတ်တလော လှုပ်ရှားမှုများကို စစ်ဆေးရန် သူဖုန်းဆက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပင်ဖြစ်၏။

“ခဲအို အလင်းဘုရားကျောင်းကို သုတ်သင်ခဲ့တာလား"

“ဟုတ်တယ်”

အဖြစ်အပျက်၏ ထူးခြားမှုကြောင့် ဥရောပနိုင်ငံများသည် အစတွင် ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အခြေအနေ တိုးလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းကို ဖုံးကွယ်ထားရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ အန်းချင်နှင့် အခြားသူများသည် ၎င်းအကြောင်းကို ကြားခဲ့ရကာ ယခု ရွှယ်အန်းထံမှ တိုက်ရိုက်ကြားနေရသည်။

"ခဲအို တကယ်တော်တာပဲ"

နောက်ထပ် အနည်းငယ် ပြောပြီးနောက် ဖုန်းချသွားကြသည်။

အန်းချင်သည် နေဝင်ချိန်ကို ကြည့်ရန် ခေါင်းကို လှည့်ကာ အစ်မဖြစ်သူ၏ ကံကြမ္မာအတွက် ပီတိဖြစ်နေချိန်တွင် သူမ၏ဖုန်းက တစ်ဖန် တုန်ခါသွားသည်။ ဤတစ်ကြိမ်သည် အထက်လူကြီးများထံမှ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုဖြစ်သည်။

"အန်းချင် ငါတို့ စစ်သေနာပတိဟူဆီကနေ သတင်းရလိုက်ပြီ။ သူ့အခြေစိုက်စခန်းက ယောင်ချုံးနဲ့ ကြုံတွေ့ရပြီး အခြေအနေကို မထိန်းနိုင်တော့ဘူး။ မင်းရဲ့အကူအညီကို တောင်းနေတာ။"

"စစ်သူကြီးဟုလား။ သူက သွေးချီလင်ကို ဖွဲ့စည်းပြီး ကြွားဝါခဲ့တဲ့အပြင် မီးဖီးနစ်နှင့် ပြိုင်ချင်နေတာမဟုတ်ဘူးလား။ သူဘာလို့ အခုအကူအညီတောင်းနေတာလဲ" အန်းချင်က ရယ်၏။

"အခြေအနေက တော်တော်ဆိုးပုံရတယ်။ အန်းချင်၊ ပြိုင်ဆိုင်မှုပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ မင်းအားလုံးက ဟွာရှားစစ်တပ်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်လို့ မင်း ကျေနပ်မနေသင့်ဘူး။"

အန်းချင်က ပြုံးလိုက်သည်။

"နားလည်ပြီ"

ဖုန်းချပြီးနောက် အန်းချင်သည် ချန်ဟောက်နှင့် အခြားသူများကို ပခုံးတွန့်ပြသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ငါတို့အားလပ်ရက်ကုန်ပြီ။ ဒီတစ်ခါတော့ ငါတို့ရဲ့မဟာမိတ်တွေကို ကူညီပေးရမယ်"

မီးဖီးနစ်အဖွဲ့ဝင်များက

လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ဖြစ်ရပ်များ မကြာခဏဖြစ်လာပြီး မီးဖီးနစ်၏ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုလိုအပ်မှု ကြီးထွားလာသည်နှင့်အမျှ ထိုကဲ့သို့သောအဖြစ်အပျက်များကို ကျင့်သားရနေပြီဖြစ်သည်။

၎င်းတို့ကို နေ့တိုင်း နေရာမျိုးစုံသို့ ခေါ်သွားနိုင်သောကြောင့် ၎င်းတို့က ရင်းနှီးနှင့်ပြီးဖြစ်၏။

" သျန်ကျိုးကို သွားကြရအောင်”

လွန်ခဲ့သည့် သုံးရက်ခန့်။

ကျန်းချူနှင့် သူ၏လက်အောက်ငယ်သားများ မြောင်အင်မော်တယ်တောင်ကြားသို့ရောက်ရှိသောအခါ

အကြီးအကဲကြီးက ၎င်းတို့ကိုကြိုဆိုရန် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျထွက်လာခဲ့သည်။

အခြေအနေကို အကျဉ်းချုံးနားလည်ပြီးနောက် ကျန်းချူနှင့် သူ့လူများက ကျောက်တုံးကြီးများနှင့် ချိတ်ပိတ်ထားသည့် အင်းဆက်အင်မော်တယ် လှိုဏ်ဂူဆီသို့ ရောက်လာသည်။

အင်းဆက်အင်မော်တယ် လှိုဏ်ဂူကို စေ့စေ့ကြည့်ကာ မြေကြီးပေါ်တွင် ထိုင်နေသည့် လူတစ်ယောက်သာ ရှိသေးသည်။

"ဒါက ငါတို့ရဲ့နောက်ထပ် အဆိပ်သခင် အားဖေးပါ။ သူ့သခင်သေပြီးကတည်းက ဒီနေရာကို စောင့်နေတာ"

ကျန်းချူက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းလေ့လာ၍ သာမန်ထက် ထူးခြားသည့်အရာကို မတွေ့ခဲ့ရပေ။

"အဲ့ယောင်ချုံးတွေက ရှေးဟောင်းစည်းချိပ်ကနေ လွတ်မြောက် ဖယ်ရှားခံရပြီး ပျောက်ကွယ်သွားပုံရတယ်" တစ်ယောက်ယောက်က အကြံပြုသည်။

၎င်းတို့မည်သည်ကိုမျှမတွေ့ရသော်လည်း ကျန်းချူသည် ရက်အနည်းငယ်ကြာအောင် စောင့်ဆိုင်းခြင်းက အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။

ထိုညတွင် မြောင်အင်မော်တယ်တောင်ကြားတွင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ကြိုဆိုပွဲတစ်ခု ကျင်းပခဲ့သည်။

အကြီးအကဲများက ၎င်းတို့ကို ရက်ရက်ရောရော ဖျော်ဖြေပေးသည်။

ကျန်းချူပင်လျှင် တစ်ခွက်သောက်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုပွဲ၌ အားဖေးကို မတွေ့ခဲ့ရပေ။ စုံစမ်းမေးမြန်းပြီးနောက် လူများက သူ့ကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ကြောင်း သိရှိခဲ့သော်လည်း အားဖေးက အနည်းငယ်မျှစိတ်မဝင်စားပေ။

ယင်းနှင့်ပတ်သက်၍ အကြီးအကဲကြီးက သက်ပြင်းချကာပြော၏။

“သူ တစ်ခုခုကြောင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန်ထိခိုက်ထားတယ်ထင်တယ်”

ပွဲပြီးသောအခါ ကျန်းချူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများ အားလုံး အရက်မူး၍ အိပ်ပျော်သွားကြသည်။

ကျန်းချူသည် အိပ်ရာပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေကာ ယခင် ကောင်းကင်ဘုံသခင်စံအိမ်၏ ဘုန်းအသရေကို မည်သို့ ပြန်လည်ထိန်းသိမ်းရမည်ကိုတွေးနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် အဝေးမှ ဟိန်းဟောက်သံများနှင့် ပြင်းထန်သောအော်သံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

"အဲဒါ အင်းဆက်နတ်ဆိုးတွေ အင်းဆက်နတ်ဆိုးတွေ လာနေပြီ"

ဤအော်သံကိုကြားသောအခါ ကျန်းချူက အိပ်ရာပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။

အမှန်ပင် အဝေးရှိ အင်းဆက်အင်မော်တယ်တောင်ကြားမှ လှိုဏ်ဂူဝင်ပေါက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော အင်းဆက်ပုံရိပ်များနှင့်အတူ ကျောရိုးအေးစက်စေလုသည့် အင်းဆက်ပိုးကောင်များ လွင့်ပျံလာသည်ကိုမြင်လိုက်ရသည်။

အင်းဆက်နတ်ဆိုးတပ်များက ကမ္ဘာကြီး၏ ဝါးမြိုသွားတော့မည့်အလားထင်ရ၏။

ကျန်းချူက ဒေါသတကြီးအော်လိုက်သည်။

“သွေးချီလင် မင်းတို့အားလုံး ထွက်လာကြ"

အခန်း (၄၄၉) တာအိုကျင့်ကြံသူ စံအိမ်၏ စစ်မှန်သောစစ်သားများ

၎င်းတို့က အရက်သောက်ခဲ့သော်လည်း မရေမတွက်နိုင်သော စမ်းသပ်မှုများဖြင့်လေ့ကျင့်ခဲ့ကြသည့် လက်ရွေးစင်စစ်သည်များ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ကျန်းချူ၏ ကျယ်လောင်သော ကြိမ်းဝါးသံအောက်၌ ယခင်က နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်အိပ်ပျော်နေသော သွေးချီလင် အဖွဲ့ဝင်များအားလုံး တစ်ပြိုင်နက် နိုးလာကာ အသက်အနည်းငယ်ရှုစာအချိန်အတွင်း အဆောက်အဦးအပြင်ဘက်သို့ ပြေးကြသည်။

"ကမ္ဘာပေါ်မှာ ကြီးမားတဲ့ အင်းဆက်ပိုးကောင်တွေ ပေါ်လာပြီ၊ လူတိုင်း ထွက်သွားကြ"

ကျန်းချူက လေးနက်စွာပြော၍ ဦးဆောင်ကာ အင်းဆက်အင်မော်တယ် လှိုဏ်ဂူဆီသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။ သွေးချီလင်အဖွဲ့ဝင်များက သူ့နောက်သို့ အနီးကပ်လိုက်ကြသည်။

အင်းဆက်အင်မော်တယ် လှိုဏ်ဂူသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ဝင်ပေါက်ကို ပိတ်ထားသော ကျောက်တုံးကြီးသည် တစ်စုံတစ်ခုကြောင့် ပျက်စီးသွားကာ အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤအပေါက်ကြီးမှတစ်ဆင့် အဆိပ်ရှိ အင်းဆက် ပိုးမွှား မျိုးစုံက အရူးအမူးထွက်လာကြ၏။ ဂူဝင်ပေါက်အပြင်တွင် စောင့်ကြည့်နေသည့် အားဖေး၏ နောက်တွင် မြွေစိမ်းတကောင် ထွက်လာကာ ယင်းအဆိပ်ရှိ အင်းဆက်များကို ဒေါသတကြီး ချေမှုန်းပစ်နေသည်။ အံ့ဖွယ်ပေါက်ကွဲသံများက သူ့ကြောင့်ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်၏။

ကျန်းချူသည် ဤသည်ကို တွေး၍ အားဖေးအပေါ် လေးစားမှု အနည်းငယ် ခံစားလိုက်ရသည်။

အဆိပ်အင်းဆက်နှင့်ပတ်သက်၍ သူ၏အမြင်ကိုလည်း စတင်ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ သူသည် ဤအင်းဆက်အဆိပ်ကို မူလက ရှုတ်ချခဲ့ကာ ၎င်းတို့က အသေးအဖွဲ လှည့်ကွက်များထက် သာလွန်၍ ဖော်ပြရန် မထိုက်တန်ဟု ယူဆခဲ့သည်။

ယခုမူကား အဆိုပါ ကြီးမားသော အင်းဆက်များသည် သာမန်အဆိပ်ရှိသော အင်းဆက်များသာဖြစ်၍ ၎င်းတို့၏ အဆိပ်သည် အနည်းငယ် ပိုပြင်းထန်သည်။

မှန်သည်။ ၎င်းတို့က ကျန်းချူနှင့် သူ့လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကို မယှဉ်နိုင်ပေ။ အတန်ကြာအောင် သုတ်သင်ပြီးနောက် ဤအဆိပ်ရှိသော အင်းဆက်များ အားလုံး ပျက်သုဉ်းသွားကာ ဂူဝင်ပေါက်မှ ထွက်မလာတော့ပေ။

‘ဒီလို ဆိုးရွားတဲ့ အင်းဆက်ပိုးကောင်တွေကျူးကျော်မှုကို လွယ်လွယ်နဲ့ချေမှုန်းနိုင်တာလား’

ကျန်းချူသည် ရင်တွင်း၌ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသည်။ သူသည် ဤအဖြစ်အပျက်ကြောင့် သွေးချီလင်ကို ကောင်းစွာ လေ့ကျင့်ပေးနိုင်ရန် မျှော်လင့်နေခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် မြောင်အင်မော်တယ်တောင်ကြားမှ အကြီးအကဲများ အားလုံး ပြေးလွှားနေကြသည်။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ အဆိပ်ရှိသော အင်းဆက်ကောင်အလွှာများကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ထိုအကြီးအကဲများ သက်ပြင်းချလိုက်မိကြသည်။

"ကပ္ပတိန်ကျန်း မင်းရဲ့အကူအညီအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

“ထည့်ပြောစရာမလိုပါဘူး” ကျန်းချူက ခေါင်းညိတ်ပြ၍ ပြန်ဖြေသည်။

သို့သော် သူပြောပြီးသည့်နောက်တွင် သူ့ခြေဖဝါးအောက်ရှိ မြေပြင်က အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အင်းဆက်အင်မော််တယ်လှိုဏ်ဂူမှ အားကောင်းသော ရောင်ဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျန်းချူသည် လန့်ဖျပ်သွားကာ ယခင်က ကွဲကြေနေသော ကျောက်တုံးကြီး ရုတ်တရက် ကွဲအက်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် မရေမတွက်နိုင်သော ရောင်စုံ အဆိပ်ရှိ အင်းဆက်ပိုးမွှားများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သို့သော် ယခုထွက်လာသည့် အဆိပ်ရှိအင်းဆက်များသည် အရင်ကထက် ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။

ပထမဦးစွာ အဆက်အသွယ်ရသောအခါတွင် သွေးချီလင်မှ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးက ပေါ့ဆစွာ ချော်လဲသဖြင့် အကိုက်ခံခဲ့ရသည်။

"အားးးး"

အကိုက်ခံရသော ဒဏ်ရာသည် ချက်ချင်းပင် နီမြန်းလာသည်နှင့်အမျှ ဤအဖွဲ့ဝင်သည် စူးစူးဝါးဝါးအော်သံ ထွက်လာသည်။

ကျန်းချူသည် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်း၍ အော်လိုက်သည်။

“အညစ်အကြေး ကိုသန့်စင်”

ပျော့ပျောင်းသော တောက်ပမှုတစ်ခုက ဒဏ်ရာကို ဖုံးလွှမ်းသွားကာ နီရဲနေသော ဒဏ်ရာသည် ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကင်းသွားတော့သည်။

သူသည် ရောဂါများကို ကုသရန်နှင့် ဒဏ်ရာများကို ကုသရန် သဘာဝအတိုင်း လွယ်ကူသော ကောင်းကင်ဘုံသခင်စံအိမ်မှ စစ်မှန်သော သန့်စင်ရေးမန္တန်ကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ယခုအခါတွင် လူတိုင်းသည် ၎င်းတို့၏သတိကို မြှင့်တင်ခဲ့ကြကာ အဆိုပါ အဆိပ်ရှိသော အင်းဆက်များ၏ အရူးအမူး တိုက်ခိုက်မှုများကို စတင်တုံ့ပြန်ခဲ့ကြသည်။

အမျိုးမျိုးသော အဆုံးမရှိသည့် တာအိုကျင့်ကြံရေး နည်းစနစ်များပင်ဖြစ်၏။

ဤအဖွဲ့ဝင်များအားလုံးသည် တာအိုနည်းပညာများကိုလေ့လာရာတွင် ကျန်းချူ၏တပည့်များဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ တာအိုသိုင်းပညာက အများအားဖြင့် သာမာန်ဖြစ်သော်လည်း ဤအဆိပ်ရှိအင်းဆက်များကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် အတန်ငယ်သင့်လျော်သည်။

တစ်နာရီခန့်အကြာတွင်

အဆိပ်ရှိသော အင်းဆက်ပိုးမွှားများကို နောက်ဆုံးအကြိမ် သုတ်သင်ခြင်းကို ကြည့်လျက် ကျန်းချူက သူ့နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သုတ်သင်ပစ်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ပထမတစ်ကြိမ်တမျှ မလွယ်ကူသော်လည်း အလွန်အမင်းလည်း မခက်ခဲပေ။

အဝေးမှ အကြီးအကဲ အများအပြားက ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြားရန် ရောက်ရှိလာကြသည်။

ရုတ်တရက်

နောက်ထပ် အဆိပ်ရှိသော အင်းဆက်ပိုးမွှားများ ဂူဝင်ပေါက်မှ ထွက်လာသည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ကျန်းချူနှင့် သူ၏အပေါင်းအဖော်များသည် အခြေအနေကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောမထားနိုင်ကြတော့ပေ။

ဤအချိန်ဝန်းကျင်တွင် အဆိပ်ရှိသော အင်းဆက်များသည် ပိုကြီးရုံသာမ၆ ၎င်းတို့၍ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်ရှိ ချပ်ဝတ်တန်ဆာသည် အလင်းရောင်များပင်ဖျာထွက်နေကာ သာမာန်တိုက်ခိုက်မှုများက ယခုအခါ ၎င်းတို့အပေါ် လုံးဝ ထိရောက်မှုမရှိတော့ပေ။

ဤတိုက်ခိုက်မှုအတွင်း သွေးချီလင်သည် နောက်ဆုံးတွင် အသေအပျောက်များရှိစပြုလာသည်။

"စိတ်မှာ အတားအဆီးမရှိ၊ စွဲလမ်းမှုမရှိ"

ကျန်းချူက အေးစက်စွာအော်လျက် ဖုကွမ်ကိုထုတ်လွှတ်ရန် သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

ဘမ်း

ဧရာမ ပိုးကောင်ကြီး ကွဲထွက်သွားသည်။

ယခုအခါ မြေပြင်သည် အဆိပ်ရှိသော အင်းဆက်ကောင်များနှင့် ဖုံးလွှမ်းနေ၍ အနံ့အသက်ဆိုးများက လေထုထဲတွင် စိမ့်ဝင်နေသည်။ ကျန်းချူသည် အင်းဆက်အင်မော််တယ်လှိုဏ်ဂူ၏ အဝင်ဝကို စူးစူးရဲရဲစိုက်ကြည့်၍ စိတ်ထဲတွင် ထူးဆန်းသော ကြိုတင်သတိပေးချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

အစမှစ၍ ယခုအချိန်ထိ ၎င်းတို့က လှိုင်းလုံးသုံးလုံးကို ချေမှုန်းခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် လှိုင်းတစ်ခုစီက နောက်ဆုံးအကြိမ်ထက် ပိုပြင်းထန်သည်။

အထူးသဖြင့် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သွေးချီလင်၏အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး လဲကျသွားခဲ့၍ ကျန်အားလုံးမှာ အနည်းနှင့်အများ ဒဏ်ရာရခဲ့ကြသည်။

နောက်ထပ်လာရန်ရှိမရှိ သူမသိပေ။ ဤသည်ကိုတွေး၍

ကျန်းချူက သူ့ဘေးတွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသည့် အားဖေးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဤလူသည် အစကတည်းက မဆုတ်မနစ် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကာ အဆိပ်ပြင်း အင်းဆက်ပိုးမွှားများစွာက သူ့လက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။ ကျန်းချူက သူ့အတွင်း၌ လေးစားမှုတစ်ခု တိုးလာသဖြင့် စကားစမြည်ပြောရန် ချဉ်းကပ်လာသည်။

သူစကားပြောခါနီးတွင် အားဖေးက ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်၏။

"သူတို့လာနေပြီ"

ကျန်းချူလန့်သွားသည်။

"ဘာလာနေတာလဲ"

အားဖေးသည် ကျန်းချူကို မော့ကြည့်ကာ ဖြူဖွေးသော သွားများကိုဖြဲလျက် ပြုံးပြလိုက်သည်။

“စောစောတုန်းက အဲ့တာတွေက နတ်ဆိုးပိုးကောင်တွေလို့ မင်းထင်လိုက်တယ်မလား"

"သူတို့ မဟုတ်ဘူးလား"

"ဟား ဒီအရာတွေက နတ်ဆိုးပိုးမွှားတွေ စေလွှတ်တဲ့ ကင်းထောက်တွေချည်းပဲ။ တကယ့် နတ်ဆိုးအင်းဆက်တွေ ပေါ်လာတော့မယ်" အားဖေးက ဘာသိဘာသာ ပြောလိုက်သည်။

သူ့အသံ မှိန်ဖျော့လာသည်နှင့်အမျှ အင်းဆက်အင်မော်တယ် လှိုဏ်ဂူမှ ဆူညံသံများ စတင်ထွက်ပေါ်လာကာ နက်နဲလှသော ဂူကြီး၏ အဝင်ဝက ကြောက်မက်ဖွယ် နတ်ဆိုး၏ အစာအိမ်ကဲ့သို့ ထင်လာရသည်။

ကျန်းချူ၏နှလုံးသားက နစ်မြုပ်သွားသည်။

အားဖေးပြောသည့်အချက်က မှန်မည်ဆိုလျှင် တကယ့် နတ်ဆိုး အင်းဆက်များက မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမည်နည်း။

"အသင့်ပြင်ကြ" ကျန်းချူက အခိုင်အမာ အော်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

သွေးချီလင်၏ လက်အောက်ငယ်သားများသည် စိတ်ကိုစုစည်းလျက် ယခင်က အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ခဲ့ကြသည့်အတိုင်း နေရာယူလိုက်ကြသည်။

အလင်းတန်းများ ပေါ်လာကာ လူတစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ချိတ်ဆက်သွားကြသည်။

ဤသည်မှာ ကျန်းချူ၏ အကြီးမားဆုံးအားကိုးမှုဖြစ်ကာ မီးဖီးနစ်ကို စိန်ခေါ်ရန် ယုံကြည်မှုရှိနေရခြင်း၏ အကြောင်းပြချက်လည်းဖြစ်သည်။

ကျန်းချူသည် သူ့လူများကို ကောင်းကင်ဘုံသခင်စံအိမ်၏ တာအိုစစ်သားများ ဖွဲ့စည်းမှုပုံစံအတိုင်း လေ့ကျင့်ပေးခဲ့သည်။

ထိုကာလက အခက်အခဲများကို ပြောရန်ပင်မလိုပေ။

နောက်ဆုံးတွင် မရေမတွက်နိုင်သော အားထုတ်မှုများနှင့် စစ်သေနာပတိဟူ၏ ပြင်းထန်သော ပံ့ပိုးကူညီမှုဖြင့် ထိုအဖွဲ့ကို ပုံသွင်းနိုင်ခဲ့သည်။

၎င်းတို့ကို တာအိုစံအိမ်ကြီး၏ စစ်မှန်သော စစ်သည်များဟု ခေါ်ကြသည်။ ရှေးခေတ်က တာအိုကျင့်ကြံသူအိမ်ကြီး၏ စစ်မှန်သော စစ်သားများသည် နတ်ဘုရားများကို သတ်ကာ အင်မော်တယ်များကို ချေမှုန်းနိုင်သည်ဟု ရှေးခေတ် ဒဏ္ဍာရီများက ဆိုခဲ့သော်လည်း နှစ်များကြာလာသည်နှင့်အမျှ ထိုပုံပြင်များသည် ဒဏ္ဍာရီဆန်ဆန် ဒဏ္ဍာရီများ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ကျန်းချူက ဝီရိယစိုက်ထုတ်ထားသော တာအိုကျင့်ကြံသူစံအိမ်ကြီး၏ စစ်မှန်သောစစ်သားများသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေသေးသည်။ အင်းဆက်အင်မော်တယ် လှိုဏ်ဂူထဲမှ ရာနှင့်ချီသော အမြင့်တစ်မီတာကျော်ရှိသော ပင့်ကူများထွက်လာသောအခါ ၎င်းတို့၏ ဖွဲ့စည်းခြင်း ပြီးမြောက်ခဲ့သည်။

ထွက်လာပြီးသည်နှင့် ဤပင့်ကူများသည် ၎င်းတို့၏ ပိုးမျှင်များကို အရူးအမူး ပစ်ထုတ်ကာ ကျန်းချူနှင့် အခြားသူများကို ဖုံးအုပ်ထားသည်။

ကျန်းချူက အေးစက်စွာအော်လိုက်သည်။

“ဖြိုခွင်း”

ဘမ်း

တာအိုကျင့်ကြံသူစစ်သား ဖွဲ့စည်းမှုမှထွက်လာသော ဓားအလင်းက ပင့်ကူပိုးကို တိုက်ရိုက်ကွဲအက်သွားစေသည်။

အရှိန်အဟုန်သည် ထိုနေရာတွင် မရပ်တန့်ခဲ့ဘဲ ပင့်ကူဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ထက်ဝက်ပိုင်းပစ်လိုက်သည်။

ဤတိုက်ခိုက်မှုက စိတ်လှုပ်ရှားနေသော မြောင်အင်မော်တယ်တောင်ကြားလူစုလူဝေးကို စိတ်အားထက်သန်စေခဲ့သည်။

"ကောင်းမွန်တဲ့ဖွဲ့စည်းမှု" အကြီးအကဲကြီးက ကျယ်လောင်စွာ ချီးမွမ်းသည်။

ကျန်းချူက ကျေနပ်စွာ ပြုံးကာ ကျိုးနွံစွာ ပြန်ဖြေတော့မည့်အခိုက်၌

အားဖေးက ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လျက် သူ့နောက်တွင် မြွေစိမ်းတစ်ကောင်၏ ပုံရိပ်ပေါ်လာသည်ကို သူမြင်လိုက်ရပြီးနောက် အေးစက်စွာပြောလိုက်သည်။

"သူတို့ ဒီရောက်နေပြီ"

သူပြောပြီးမကြာမီ၌ပင် ဖြည်းဖြည်းချင်း တွားထွက်လာသည့် အခန်းတစ်ခန်းအရွယ်ရှိသော ပင့်ကူတစ်ကောင်ကိုမြင်လိုက်ရသည်။

ပြင်းထန်သော ရောင်ဝါသည် မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည်။

ကျန်းချူတုန်လှုပ်သွား၏။

"ဖျက်ဆီးပစ်"

ဓားအလင်းက နောက်ဆုံးထက်ပင် ပိုအားကောင်းကာ ပင့်ကူဆီသို့ ပြေးသွားသည်။

ဓားအလင်းက ကွဲအက်သွားသည်။

သို့သော် ပင့်ကူက ထိခိုက်ဒဏ်ရာမရှိဘဲ ရက်စက်စွာရယ်မောနေ၏။ ထို့နောက်တွင် အမှောင်ထု၏ အရှိန်အဝါသည် လွှမ်းခြုံလာသည်။

ပင့်ကူ၏ မျက်နှာက ဒေါသထွက်နေသော လူအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူ၏ အေးစက်သော အကြည့်များက တဖြည်းဖြည်းချင်း လှောင်ပြောင်သည့် အကြည့်တစ်ခုအဖြစ်ပြောင်းသွားသည်။

“တစ်ချိန်က ခွန်အားကြီးတဲ့ စစ်သည်တော်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ ကမ္ဘာကြီးဟာ ဒီလောက် အားနည်းသွားပြီလား”

အခန်း(၄၅၀) သခင်ဟောင်း၏ဓား

ကျန်းချူစကားမပြောမီတွင် အားဖေးသည် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရူးနေပြီဖြစ်သည်။

"နတ်ဆိုးအင်းဆက်၊ ငါ့သခင်ရဲ့အသက်ကို ပြန်ပေး"

ပင့်ကူသည် အားဖေး၏ နာကျင်စရာ အမှတ်ရစရာများကို လှုံ့ဆော်ပေးနေသဖြင့် မသိစိတ်က သူ့သခင်ကို သတ်ခဲ့သော ပင့်ကူ အဖြစ် ယင်းကိုမြင်နေသည်။ အားဖေး၏ နောက်ကျောတွင် ကြီးမားသော မြွေစိမ်းအရိပ်ကြီးတစ်ခုက မိုးခြိမ်းသံနှင့်အတူ ထွက်လာသည်။

သို့သော်လည်း ပင့်ကူလူသားက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ပိုးကောင်တစ်ကောင် တော်တော်သတ္တိရှိနေပါလား"

ထို့နောက် သူ့လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ

မြွေစိမ်းသည် ရိုက်ချက်ကြောင့် ကွဲလုနီးပါးဖြစ်လျက် အော်ဟစ်သံတစ်ခုထွက်လာသည်။

အားဖေးသည် ပါးစပ်ထဲမှသွေးများအန်ထုတ်ကာ လေထဲထဲသို့လွင့်ထွက်သွားသည်။ မြောင်အင်မော်တယ်တောင်ကြားမှ အကြီးအကဲများအားလုံးက ထိတ်လန့်စွာ အော်ဟစ်နေကြ၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အားဖေးသည် အသစ်ခန့်အပ်ထားသော အဆိပ်သခင်ဖြစ်သည်။

သူသေဆုံးသွားပါက မြောင်အင်မော်တယ်တောင်ကြား၏ အမွေအနှစ်များ ဖြတ်တောက်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်ကာ ခိုင်မာသောသန္နိဋ္ဌာန်ဖြင့် ၎င်းတို့၏ အဆိပ်ပိုးကောင်များကို ခေါ်ကာ ရှေ့သို့ အပြေးအလွှားသွားရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းချူကအော်လိုက်သည်။ “အကန့်အသတ်မဲ့ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၊ အရာခပ်သိမ်းသည် တစ်သားတည်းဖြစ်သည်”

တောက်ပသောဓားမီးများက တာအိုကျင်ကြံသူစံအိမ် စစ်သည်တော်များအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာကာ ပင့်ကူလူသားဆီသို့ ဦးတည်သွားသော ဓါးသွားတောင်တန်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ပင့်ကူလူသားက ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်သည်။ "ကောင်းကင်ဘုံသခင်စံအိမ်ရဲ့ နည်းစနစ်တွေလား။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ ဒါတွေက အားနည်းလွန်းတယ်ကွ"

ထိုစကားနှင့င့်အတူ ပင့်ကူလူသားက ပြင်းထန်သော လက်သီးကို ထိုးချလိုက်သည်။

ဓားသွားတောင်က ပင့်ကူလူသား၏ လက်သီးချက်အောက်တွင် ဖြိုခွဲခံလိုက်ရသည်။

“ဒီနေ့ မင်းတိုအားလုံးကို ချေမှုန်းမယ့်သူက ဘုရင်မရဲ့ ပလ္လင်အောက်က ပင့်ကူဘုရင်ပဲ”

စကားပြောပြီးနောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ အမှောင်စွမ်းအင်များ ကောင်းကင်ယံထိ တစ်ဟုန်ထိုး ထိုးတက်လာကာ လူတိုင်းကို စတင်တိုက်ခိုက်တော့သည်။ အမှောင်စွမ်းအင်ကို ခုခံရန် တာအိုကျင့်ကြံသူစံအိမ်၏ စစ်မှန်သော စစ်သည်များ၏ အထက်တွင် အဖြူရောင် အလင်းအလွှာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သို့သော် အမှောင်စွမ်းအင်သည် အလွန်စွမ်းအားကြီးလှသဖြင့် အလင်းရောင်ကို တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ပြန်တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် အားဖေးက မတ်တပ်ရပ်လျက် သူ့နောက်ကျောမှ မြွေစိမ်းက ပို၍ ပို၍ ကြီးထွားလာသည်။

“မလုပ်ပါနဲ့ အဆိပ်သခင်၊ တကယ်လို့ သခင့်ကို ကျွေးဖို့ သွေးအနှစ်သာရကို မီးလောင်မြိုက်အောင်လုပ်လိုက်ရင် အရှင်ရော အရှင့် အဆိပ်စွမ်းအင်ရော သေသွားရလိမ့်မယ်” နောက်ဘက်တွင် ပုစဥ်းရင်ကွဲတစ်ကောင်ရှိနေသော အကြီးအကဲက ကျယ်လောင်စွာအော်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ့အသံထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အမှောင်စွမ်းအင်စီးကြောင်းက သူ့ခေါင်းပေါ်သို့ သက်ဆင်းလာကာ သူနှင့် သူ့လူများကို ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။

“ပဥ္စမအကြီးအကဲ” လူအုပ်က အော်လိုက်သည်။

မြောင်အင်မော်တယ်တောင်ကြားမှလူများ၏ မျက်လုံးများ နီရဲသွားသည်။ ၎င်းတို့က ထွက်ပြေးရန်အားသန်နေကြသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် အင်းဆက်မျိုးနွယ်စုနှင့် ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်သော ထိပ်တိုက်တွေ့မှုကို ရင်ဆိုင်နေရပြီဖြစ်၍ အံကြိတ်ကာ တိုက်ခိုက်ရုံသာ ရွေးချယ်စရာရှိတော့သည်။ သို့သော် ပင့်ကူလူသား၏ ခွန်အားက လူတိုင်းကို စိတ်ပျက်သွားစေရန် လုံလောက်၏။

မြောင်အင်မော်တယ်တောင်ကြားမှ လူများက လမ်းတစ်ဝက်ထိပင်မရောက်နိုင်ဘဲ အမှောင်စွမ်းအင်ကြောင့် ဖုန်မှုန့်များအဖြစ်ပြောင်းလဲသွားသည်။ အားဖေး၏ နောက်ကျောမှ မြွေစိမ်းက တဖြည်းဖြည်းကြီးထွားလာကာ အလွန်ပြင်းထန်သော ရောင်ဝါကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

အကြီးအကဲများစွာ၏ အမူအရာများက စိတ်မကောင်းဖြစ်နေကြောင်း သိသာလှသည်။

‘မြောင်အင်မော်တယ်တောင်ကြားရဲ့ အမွေအနှစ်က ဒီမှာ အဆုံးသတ်သွားတော့မှာလား’

ထိုစဥ် အလွန် ပါးလျသော ဓားအလင်းတစ်ခုက လေထုကို ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။

လှုပ်ရှားခြင်းမရှိသော ပင့်ကူလူသား၏ နှဖုးထက်၌ အနီရောင်မျဥ်းကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာကာ ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

“လောင်ကျွင်းရဲ့ ဓားလား”

သာမန်ကျသော ရှေးဟောင်းဓားတစ်ချောင်းကို ဆုပ်ကိုင်လျက် ကျန်းချူ၏ မျက်နှာအသားအရေက ပြင်းထန်စွာ ဖြူဖျော့နေသည်။

“ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဘယ်လိုလုပ် ကောင်းကင်သခင်စံအိမ်ရဲ့ မျိုးဆက်က ဒီမှာရှိနိုင်မှာလဲ” ပင့်ကူလူသားက ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးက အလယ်မှ ထက်ဝက်ပိုင်းသွားသည်။

အလွန် စွမ်းအားကြီးသော ပင့်ကူလူသားသည် ဤဓားချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် သုတ်သင်ခံလိုက်ရပြီဖြစ်သည်။

လူအုပ်က ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ကြွေးကြော်လိုက်ကြသည်။ ကျန်းချူတစ်ယောက်သည်သာလျှင် ခါးသက်စွာပြုံးလိုက်၏။

သူသည် အင်းဆက်နတ်ဆိုး၏ မသေခင်ပြောခဲ့သည့် စကားကို ကောင်းစွာကြားလိုက်သည်။

‘ကောင်းကင်ဘုံသခင်စံအိမ်ရဲ့ မျိုးဆက်က ဘာလို့ ဒီနေရာမှာရှိနေတာလဲ’

‘ဘာလို့လဲဆိုတော့… ကောင်းကင်ဘုံသခင်စံအိမ်မှာ အခု သူတစ်ယောက်တည်း ကျန်တော့လို့လေ’

ဤအရာက အဆုံးသတ်မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ဤပင့်ကူလူသား

ပေါ်ပေါက်လာမှုက အင်းဆက်အင်မော်တယ် လှိုဏ်ဂူတွင် ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ္တဝါအများအပြားရှိနေသေးကြောင်းကို သေချာသွားစေသည်။ သူ ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ဓား၊ လောင်ကျွင်း၏ ဓားသည် လောင်ကျွင်းကိုယ်တိုင်အတွက်ပင် ပြိုင်ဘက်ကင်း အမွေအနှစ်တစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ယခု သူ၏ ခွန်အားဖြင့် သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ထိခိုက်စေမည်ကို စိုးရိမ်ပါက တစ်လလျှင် တစ်ကြိမ်သာ အသုံးပြုသင့်သည်။ သို့သော် ဤနတ်ဆိုးအင်းဆက်များက သူ့ကို တစ်လအချိန်ပေးလိမ့်မည်လော။

ကျန်းချူ၏ စိုးရိမ်မှုများကို တုံ့ပြန်လိုက်သည့်အလား မြောင်အင်မော်တယ်တောင်ကြားတစ်ခုလုံး တုန်ခါလာသည်။ အင်းဆက်အင်မော်တယ်လှိုဏ်ဂူအတွင်းမှ အဆုံးမဲ့ အနက်ရောင် မြူခိုးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်က လူများ၏ မျက်နှာများ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

အားဖေးက ရှေ့သို့ လှမ်း၍ ရုတ်တရက်ပြောလိုက်၏။

"တကယ်တော့ ဒါက မင်းနဲ့မဆိုင်ပါဘူး။ အခုထွက်သွားလို့ရပြီ"

ကျန်းချူက သူ့ဓားကိုကိုင်လျက် ရပ်နေသည်။

“ကောင်းကင်ဘုံသခင်စံအိမ်ဟာ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကိုမြင်ပြီးရင် ဘယ်တော့မှနောက်မဆုတ်ဘူး”

ခဏတိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် အားဖေးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ဓားက မဆိုးဘူး"

"မင်းရဲ့ အဆိပ်အင်းဆက်ကလည်း တော်တော် အထင်ကြီးစရာပဲ"

နှစ်ယောက်သား အကြည့်ချင်းဖလှယ်ကာ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

……………………

​ကောင်းကင်​က​နေ မိုး​ကောင်း​နေ​ပေပြီ။

အားဖေးသည် လက်သီးထဲသို့ ခွန်အားအားလုံးကို စုစည်းကာ ဧရာမဆင်ကြီးတစ်ကောင်အရွယ်အစားရှိသော နောက်ဆုံးနတ်ဆိုးအင်းဆက်ကို ထိုးချလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်း၌ပင် အနောက်မှ ဖုကွမ်သည်လည်း နတ်ဆိုးအင်းဆက်ကို အပိုင်းပိုင်းခွဲပစ်လိုက်သည်။ ကျန်းချုက ဓားကိုမှီလျက် မောဟိုက်နေသော မျက်နှာဖြင့်ရှိနေသော်လည်း အားဖေးကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

အားဖေးက ပြန်ပြုံးပြပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

သူ ပြိုလဲခါနီးနေပြီဖြစ်သည်။

ဤသည်ကား တတိယမြောက်နေ့ပင်ဖြစ်၏။

ဤသုံးရက်အတွင်း အင်းဆက်မျိုးနွယ်စုများ၏ တိုက်ခိုက်မှုလှိုင်းလုံးများ မည်မျှကြာအောင် တိုက်ထုတ်ခဲ့ကြသည်ကို အားဖေးနှင့် ကျန်းချူက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမှတ်မိနိုင်ပေ။

ယခုမူ တာအိုကျင့်ကြံသူစံအိမ်မှစစ်သည်များ၏ ထက်ဝက်ကျော်ခန့်က သေဆုံးခြင်း သို့မဟုတ် သေလုမျောပါးဒဏ်ရာရခြင်းတို့ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ မြောင်အင်မော်တယ် တောင်ကြားမှလူများက ပို၍ ကြီးမားသော အသေအပျောက်များရှိခဲ့သည်။ စစ်သေနာပတိဟူမှ အရေးပေါ်ပို့ပေးသော အမြောက်များနှင့် တင့်ကားများပင်လျှင် တိုက်ပွဲတွင် အားလုံးနီးပါး ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရပြီဖြစ်သည်။

မြောင်အင်မော်တယ်တောင်ကြား၏ မြေပြင်ကို ယခုအခါ အင်းဆက်ကောင်များ၏ ထူထပ်သော အလွှာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည်။

နေရာတိုင်းတွင် အပျက်အစီးများနှင့် ပျက်စီးသွားသော စစ်လက်နက် အကြွင်းအကျန်များ ရှိသည်။

စစ်သေနာပတိဟူသည် ပြာမှုန်နေသော မျက်နှာဖြင့် အဝေးမှ အမိန့်ပေးယာဉ်ပေါ်တွင် ရပ်ကာ သူ့ရှေ့မှ ထွက်လာသည့် မြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသည်။

ဤအချိန်တွင် သူ့နှလုံးသားထဲ၌ သွေးယိုစီးနေပြီဖြစ်သည်။ သွေးချီလင်သည်လည်း ချိနဲ့လျက်ရှိနေပေပြီ။ သူကိုယ်တိုင်၏ ထိပ်တန်းတပ်များသည်ပင် အလွန်ပြင်းထန်သော အသေအပျောက်များ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

ဤအရာများအားလုံးက ပြေးထွက်လာသည့် နတ်ဆိုးအင်းဆက်များကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။

အဝေးမှ တိုက်ပွဲသံများ ရပ်တန့်သွားသည်နှင့်အမျှ ဤအင်းဆက်မျိုးနွယ်စု၏ တိုက်ခိုက်မှုလှိုင်းကို တွန်းလှန်လိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း စစ်သေနာပတိဟူက သိလိုက်သည်။

သူသည် လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“မောင်းကြ”

“ဒါပေမယ့်…” ကားသမားနှင့် ဝန်ထမ်းများက တုံ့ဆိုင်းနေကြသည်။

“အဲ့ကို မောင်းသွားလို့ ငါပြောနေတယ်” စစ်သေနာပတိဟူက ဝန်ထမ်းတွေက အသက်ရှင်နေသောလူတစ်ယောက်ကို ဝါးစားတော့မည့်ပုံစံဖြင့် ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့”

အလွန် ပြင်းထန်သော သံချပ်ကာ ကွပ်ကဲမှုယာဉ်က ရှေ့သို့ ရွေ့လျားသွားသည်။

စစ်သေနာပတိဟူသည် ထိုနေရာမှ ဆင်းလာ၍ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော စစ်သည်များကို ဝမ်းနည်းစွာကြည့်လိုက်သည်။

၎င်းတို့အားလုံးပင်ပန်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။

“တပ်မှူး” ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းချူက စိုးရိမ်စွာဖြင့် အလေးပြုလျက် ပြောလိုက်သည်။

“ဆရာဘာလို့လာတာလဲ။ ဒီမှာ အန္တရာယ်အရမ်းများတယ်”

စစ်သေနာပတိဟူက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"နောက်တန်းမှာ ဘာမှမလုပ်ဘဲ ရှေ့တန်းစစ်သည်တွေ သွေးထွက်အောင် လုပ်တယ်ဆိုတဲ့ စကားနဲ့ ငါအသားမကျဘူး။ ဘယ်လောက်ကြာကြာ တောင့်ခံနိုင်မှာလဲ"

ကျန်းချူခေတ္တရပ်၍ ခါးသက်စွာပြုံးလိုက်သည်။

"မသိဘူး၊ အင်းဆက်တွေထွက်လာတဲ့အချိန်က တဖြည်းဖြည်း တိုလာပြီ။ အင်အားက ပိုပြီး ကြောက်ဖို့ကောင်းလာမှာကျွန်တော်စိုးရိမ်တယ်…”

စစ်သေနာပတိဟူသည် မှောင်မိုက်သော အင်းဆက်အင်မော်တယ် လှိုဏ်ဂူကို စေ့စေ့ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။

"ဒုံးကျည်တွေသုံးပြီး ဖြိုချလိုက်ရမလား"

မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော အားဖေးက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"အသုံးမဝင်ပါဘူး၊ ငါတို့ ဒါကို ဖြိုချလိုက်ရင် နောက်ဆုံးကျန်နေတဲ့ စည်းချိပ်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်မိလိမ့်မယ်။ ဒါဆို ဘာတွေဖြစ်သွားမလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူး”

စစ်သေနာပတိဟူသည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

"ခဏနေပါဦး၊ ငါ မီးဖီးနစ်ကို အကြောင်းကြားပြီးပြီ၊ မကြာခင် သူတို့ ဒီကို လာလိမ့်မယ်”

"မီးဖီးနစ်လား" စကားကြောင့် ကျန်းချူ၏ မျက်နှာက ဖြူဖျော့သွားသည်။

စစ်သေနာပတိဟူက ခါးသက်စွာပြုံးကာ သူ့ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။

"မင်းဘာတွေတွေးနေတာလဲ ငါသိတယ်။ မင်းထက်ငါ ပိုတောင် ဝန်လေးနေတယ်။ ဒါပေမယ့် ငါတို့က စစ်ကူမရရင် မင်းသေပြီးတော့ ဒီ အင်းဆက်နတ်ဆိုးတွေ ထွက်လာလိမ့်မယ်။ အဲ့ကျရင်… သျန်ကျိုးကလူတွေ…”