စိတ်စွမ်းအားတိုက်ခိုက်မှု၏ လျှို့ဝှက်စွမ်းအင်

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစော၌။

ကောင်းကင်ကြီးက မှိန်ဖျော့ဖျော့လေးသာ လင်းသေးသည်။

ကျန်းဟိုင် ကိုယ်ခံပညာအကယ်ဒမီ။

နံနက်ခင်းလေက အေးမြလန်းဆန်းနေ၏။ မနက် ၈ နာရီမှာ အတန်းတက်တော့မယ့် ကျောင်းသားတွေဟာ ကျောင်းဝင်းကို ဖြတ်ပြီး စာသင်ခန်းတွေကြားမှာ ပြေးလွှားနေကြသည်။ သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေက ငယ်ရွယ်နုပျိုတဲ့ အားမာန်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပါသည်။

ပြီးတော့ အမြင့်ဆုံး အဆောက်အဦးရဲ့ အပေါ်ဆုံးထပ်မှာ ထန်ဖုန်းအလွှာ ရှိလေသည်။ လူအိုလီသည် ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ကျောင်းဝင်း၏ မြင်ကွင်းကျယ်ကျယ်ကို ကြည့်ရင်း သူ့မျက်နှာက တည်တည်ကြည်ကြည်ပင်။

မကြာသေးမီရက်များအတွင်း အနီးနားရှိ နင်ချွမ်း ကိုယ်ခံပညာအကယ်ဒမီတွင် အဖြစ်အပျက်တချို့ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ နင်ချွမ်း ကိုယ်ခံပညာအကယ်ဒမီ တစ်ခုလုံးကို လက်တစ်ကမ်း စိန်ခေါ်နေသည့် ဟူးယန်ကျန့်ရဲ့ သတင်းက တစ်နိုင်ငံလုံးနီးပါး ပျံ့နှံ့နေပြီ ဖြစ်သည်။

အခုတော့ နိုင်ငံတစ်ဝှမ်းက အင်တာနက်သုံးစွဲသူတွေက သူ့ရဲ့နောက်ထပ် လှုပ်ရှားမှုကို စောင့်ကြည့်နေကြပြီ။

"နောက်တစ်လှည့်က ကျန်းဟိုင် ကိုယ်ခံပညာအကယ်ဒမီရဲ့ အလှည့်ပဲ"

လူအိုလီသည် သက်ပြင်းချကာ ဖုန်းကိုကြည့်ရန် ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ငုံ့လိုက်သည်။ ဒီအချိန်မှာတော့ သူ့ဖုန်းထဲတွင် ဟူးယန်ကျန့် စိန်ခေါ်ထားသည့် နင်ချွမ်း ကိုယ်ခံပညာအကယ်ဒမီ၏ ဗီဒီယိုကို ဖွင့်ထားသည်။

တိုးတက်မှုဘားကို ဆွဲယူလိုက်သလိုပင်။ ဟူးယန်ကျန့်ရုပ်ပုံက ဖုန်းမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ် အပေါ်ပိုင်းက အဝတ်ဗလာဖြစ်ပြီး၊ သူ့ကြွက်သားကိုယ်ထည်၊ နောက်ကျောကြွက်သားများက ထင်ရှားပေါ်လွင်နေပြီး သူ၏မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် ဂျိုင်းမွေးများမှာလည်း မြေအောက်ကမ္ဘာက တက်လာသော နတ်ဆိုးတစ်ကောင်နှင့်ပင် တူ​စေသည်။

သူ့ညာလက်တွင် ဓားအဖြစ်အသုံးပြု၍ ထူထဲသော သစ်သားလှံတံကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ မျက်နှာထားက နင်ချွမ်း ကိုယ်ခံပညာအကယ်ဒမီ တစ်ခုလုံးကို စိန်ခေါ်နေသလိုပင်။

နင်ချွမ်းရဲ့ ထိပ်တန်း အရည်အချင်းရှိသူတွေကို သူ့ခြေရင်းမှာ ချထားရင်း သွေးတွေ စီးကျလာစေသည်။ သူ ပိုင်ဆိုင်ထားသော စိတ်ဝိညာဉ်က ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တာ ကြာပါပြီ။

၎င်းတို့သည် ဓားများဖြင့် ခုတ်ထွင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီး အသီးသီးသော ဓားနည်းပညာများကို ဖော်ထုတ်ကာ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းတွင် နင်ချွမ်း ကိုယ်ခံပညာ အကယ်ဒမီက ထူးချွန်သူတွေဟာ အနောက်သို့ ပျံတက်သွားကာ ဟူးယန်ကျန့်က ၎င်းတို့အား လွယ်ကူစွာ နှိပ်စက်ခဲ့သည်။

ဒါက ဟူးယန်ကျန့်ရဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအားပါပဲ။ သစ်သားလက်နက် တစ်ခုတည်းဖြင့် သူသည် အကယ်ဒမီ တစ်ခုလုံး၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို လက်ဖြင့်တစ်ချက်တည်း ချိုးဖျက်ပစ်လိုက်သည်။

"ရှက်လိုက်တာ... ဒီနင်ချွမ်း အကယ်ဒမီ ပါရမီရှင်က ဒီလိုပဲ ရပ်တန့်သွားတော့မှာလား?"

လူအိုလီသည် ဗီဒီယိုကိုကြည့်ပြီး စိတ်မကောင်းစွာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ဒါကို ကြုံဖူးသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီတိုက်ပွဲရဲ့ အရေးပါပုံကို သူနားလည်ပါ၏။ ကြယ်စစ်သည်တွေသည် ဓားကို လေ့ကျင့်မွေးမြူရန် ရွေးချယ်ထားပါက ၎င်းတို့သည် ဦးစွာ ၎င်းတို့၏စိတ်ကို မွေးမြူထားရမည် ဖြစ်သည်။

ဖြောင့်မတ်သော စိတ်ရှိမှသာလျှင် သူတို့ဓားကို ထိန်းချုပ်နိုင်လိမ့်မည်။

သို့သော် ဗီဒီယိုထဲက နင်ချွမ်း ပါရမီရှင်က ဖိနှိပ်ခံရပြီးနောက်မှာ သူ့ရဲ့နီရဲနေတဲ့ သူ့မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်ရင် ဓားသွားစိတ်ဓာတ်က ပြတ်ပြတ်သားသား ကင်းစင်သွားပါပြီ။

ဤသည်မှာ ကွဲကြေသွားသော ဓားနှလုံးသား၏ လက္ခဏာဖြစ်သည်။ သူ့ရဲ့အနာဂတ် ကျင့်​ကြံမှု လမ်းကြောင်းမှာ သေချာပေါက် အဟန့်အတား ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

သို့သော်ငြားလည်း ဟူးယန်ကျန့်သည် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ရှိနေပြီး သူ့ရင်ဘတ်သည် ဒေါသတကြီး တုန်ခါနေကာ မျက်နှာကတော့ ရေကန်ကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေသည်။ ၎င်းသည် သူ့ရှေ့က နင်ချွမ်း ပါရမီရှင်များနှင့် သိသိသာသာကို ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ကြောင်း သူ၏ ထူးကဲသော စွမ်းရည်ကို ပြသ​​နေခဲ့သည်။

"ဒီကလေးက ပါရမီရှင်တွေ အများကြီးကို အနိုင်ယူနိုင်တာ အံ့သြစရာတော့ မရှိဘူး...."

လူအိုလီလည်း ဗီဒီယိုထဲက ဟူးယန်ကျန့်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဒီလူငယ်က ယခုအချိန်မှာ အလွန်အန္တရာယ်များလှသည်။ သူ့ရဲ့ စွမ်းပကားက သူနဲ့ ရွယ်တူတွေထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေရုံသာမက သူ့ရဲ့ စရိုက်လက္ခဏာကလည်း တုနှိုင်းမမှီနိုင်ချေ။

မြက်ခင်းပြင်ဓားသူတော်စင်ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် သူ့အနာဂတ်ဟာ အကန့်အသတ် မရှိ​တော့ပေ။ ဂိုဏ်းဆရာ နယ်ပယ်ကို ရောက်ဖို့က အချိန်တစ်ခုပဲ လိုတော့သည်။

"ငါတို့ ကျန်းဟိုင် ကိုယ်ခံပညာအကယ်ဒမီက သူ့ရဲ့ စိန်ခေါ်မှုကို တကယ် လက်ခံနိုင်ပါ့မလား"

ဒါကိုတွေးရင်း အသက်ကြီးလီက သူ့နှလုံးသားထဲမှာ အလေးချိန် တိုးလာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤစိန်ခေါ်မှုသည် ကျန်းဟိုင် ကိုယ်ခံပညာအကယ်ဒမီတစ်ခုလုံး၏ ဂုဏ်သတင်းကို လွှမ်းမိုးထားသည်။ အောင်မြင်ဖို့ ကြိုးစားမှုတိုင်းသည် အမှားအယွင်းမရှိအောင် အားထုတ်သွားရမှာပဲ ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ ဟူးယန်ကျန့်ရဲ့ တိုက်ပွဲ ဗီဒီယိုကို ကြည့်ပြီးတော့ သူ့အနာဂတ်အတွက် တွေးမပူဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပါဘူး။

ဂျွတ်!

ရုံးခန်းတံခါး ရုတ်​တရက်​ ပွင့်​လာသည်​။

"ဆရာ... ဆရာတောင်းထားတဲ့ လက်ဖက်ရည် ရပါပြီ"

လီကျစ်ရွှမ်း လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကိုင်ကာ အခန်းထဲသို့ လှမ်းဝင်လာသည်။ သူမက စားပွဲဆီကို ရောက်သွားပြီး ပျော်ပျော်ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီမှာ ထားခဲ့လိုက်မယ်..."

လက်ဖက်ရည်နံ့ သင်းသင်းလေးက အခန်းထဲကို ပျံ့လွင့်နေသည်။ အဘိုးကြီးလီသည် လက်ဖက်ရည်ရနံ့ကို ရှူရှိုက်ရင်း သူ၏ မျက်ခုံးများ ဖြည်းညှင်းစွာ ပင့်ကာ လီကျစ်ရွှမ်းအား ညင်သာသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ရွှမ်းရွှမ်း... ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း မင်းရဲ့လေ့ကျင့်ရေးက ဘယ်လိုလဲ... မင်းရဲ့ ဆရာဆီက လမ်းညွှန်မှုလိုတယ်နော်.. မင်းနားမလည်တာ တစ်ခုခုရှိလား"

မကြာခင်မှာ သူမဟာ ကိုယ်ခံပညာစင်မြင့်ပေါ်မှာ ဖျော်ဖြေရတော့မှာ ဖြစ်ပါသည်။ မိမိ သူမကိုကူညီဖို့ အစွမ်းကုန်ကြိုးစားရမည်။

"ရပါတယ်ဆရာ... စိတ်မပူပါနဲ့ တပည့် နေ့တိုင်းလေ့ကျင့်နေပါတယ်"

လီကျစ်ရွှမ်းလည်း ဆရာကြီးလီကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ လေးနက်သော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူမ မထိန်းနိုင်ဘဲ မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

"ဆရာကြီး... ဟူးယန်ကျန့် အကြောင်း စဉ်းစားနေသေးတာလား"

"ဟမ်..."

ဆရာလီက အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်ပြကာ လီကျစ်ရွှမ်းကို စိုးရိမ်တကြီးကြည့်ကာ :"တကယ်တမ်း နောက်ဆုံးတော့ မင်းကို ငါစိတ်ပူနေသေးတယ်"

"တပည့်ကို စိတ်ပူလို့လား"

လီကျစ်ရွှမ်း အံ့ဩသွားသည်။

"ရွှမ်းရွှမ်း... မင်းက ငါ့ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော တပည့်ပဲ မင်း အမြဲတမ်း မာနကြီးတယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်"

ဆရာကြီးလီက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး :"ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ခါလာမယ့် ဟူးယန်ကျန့်က သာမန်လူမဟုတ်ဘူး... မင်းရှုံးသွားရင် မင်းရဲ့ဓားပညာတွေ ပျက်စီးသွားမှာကို ငါစိုးရိမ်နေတာ..."

သူပြောပြီးတာနဲ့ စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ ဆရာကြီးလီ၏ အတွေးအမြင်များကို လေ့လာပြီးနောက် လီကျစ်ရွှမ်း တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။

"တပည့် တခြားဟာလို ထင်နေတာ... ဒါပဲလား..."

"ဟင်? ဟူးယန်ကျန့်ကို မကြောက်ဘူးလား?"

"မကြောက်ဘူး"

လီကျစ်ရွှမ်းရဲ့ နှလုံးသားက ရေပြင်ကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေသည်။

“ဆရာ အရင်က သင်ပေးခဲ့တာကို မေ့သွားပြီလား ဓားသမားတစ်ယောက်အနေနဲ့ ချိုးတာထက် မကြောက်မရွံ့ စိတ်နှလုံးရှိရမယ်... ကိုယ်ခံပညာလမ်းကြောင်းက ပင်ရင်းအားဖြင့် ဆူးပင်ဖြစ်တယ်.. သာမန်လူ​တွေကို ခြိမ်းခြောက်မိကောင်း ခြိမ်းခြောက်နိုင်ပေမယ့် ကိုယ့်လမ်းကို ဓားနဲ့ သက်သေပြဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာဆိုရင် နောက်ဆုတ်မသွားဘဲ ရှေ့ကို ဆက်တိုးသွားရမယ်"

သူမ၏ တည်ငြိမ်သော စကားလုံးများသည် သူမ၏ မယိမ်းယိုင်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ထုတ်ဖော်ပြသသွားခဲ့သည်။ ကြီးမားသော တောင်များ သို့မဟုတ် ကြီးမားသော သမုဒ္ဒရာများ ရှေ့တွင် ရှိနေသည်ဖြစ်စေ သူရဲဘောကြောင်တဲ့ အခိုက်အတန့် ရှိလာရင်တောင် ဘယ်တော့မှ အလျှော့မပေးဘဲ ရှေ့ကို ဆက်သွားနေရမည်။

စကားတွေ ကျလာချိန်မှာတော့ လီကျစ်ရွှမ်းရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စိတ်ဓာတ်က သူမရင်ထဲမှာ လောင်ကျွမ်းသွားပြီး ကောင်းကင်တံခါးကို ဖွင့်ဖို့ ဓားရဲ့စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပါ​တော့သည်။

ဗုန်း!

ချက်ချင်းပင် အနှိုင်းမဲ့ ထက်မြက်သော ဓားတစ်ချောင်းသည် ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်းကဲ့သို့ အော်ဟစ်ကာ ရုံးခန်းထဲသို့ တိုးဝင်သွားသည်။

ဤအရှိန်အဟုန်ကို သတိပြုမိလိုက်ရာ လူအိုလီ၏ သူငယ်အိမ်များက ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားကြသည်။

ဒီကောင်မလေး ဘယ်တုန်းက ဒီလောက် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားရတာလဲ!

သူမကို ရက်အတော်ကြာ မတွေ့လိုက်ရတာနဲ့ သူ့တပည့်နှင့် မရင်းနှီးတော့သလိုတောင် ခံစားလာရတော့သည်။

လီကျစ်ရွှမ်းဟာ နေ့တိုင်း အသစ်အဆန်း အသွင်ပြောင်းနေသလိုပင်။

ရုံးခန်းထဲတွင် လူအိုလီသည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် လီကျစ်ရွှမ်း အား ကျေနပ်စွာ လက်ခုပ်တီးကာ ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... ရွှမ်းရွှမ်း... မင်းတကယ် ကြီး​ပြင်းလာပြီ... ဒီလို စရိုက်မျိုးနဲ့ဆို ဆရာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားပါပြီ"

"စိတ်ချပါ ဆရာ... ဒီပွဲမှာ တပည့် အားလုံးကို ဂုဏ်ဆောင်ပေးပါ့မယ်... တပည့်လမ်းကို လျှောက်နေတဲ့ သူတွေကိုလည်း လမ်းညွှန် ပေးပါ့မယ်"

လီကျစ်ရွှမ်းသည် မနက်ခင်းအလင်းရောင်ကို ပြတင်းပေါက်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အပြုံးတစ်ခု သူမမျက်နှာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

"...သူတို့ ရှုံးမှာ သေချာတယ်"

...

ထိုအချိန်တွင် စာကြည့်တိုက်ထဲတွင်တော့ ချင်းယန်သည် ဒုတိယထပ်တွင် ပက်လက်လန်နေပြီး ရှောင်ပိုင်ကတော့ တိရိစ္ဆာန်နားရွက်မှ ပိုင်လီအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ စာအုပ်စင်များကြားတွင် တုန်လှုပ်နေပြီး ခုန်ပေါက်ပြေးလွှားနေသည်။

"ကျစ်! ဒီမြေခွေးလေး တကယ်ခုန်နိုင်တာပဲ"

ချင်းယန်သည် သူမ၏ ရွှင်မြူးသော အမူအရာကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဂရုမစိုက်ဘဲ စင်ပေါ်ကိုသာ ဆက်လက်ရှာဖွေနေခဲ့သည်။ စင်ပေါ်၌ အဖန်ဖန်ရှာဖွေပြီးနောက် စိတ်စွမ်းအား လျှို့ဝှက်ချက်အနုပညာ စာအုပ်နှစ်အုပ်သာ တွေ့ရှိခဲ့သည်။

အဲဒီထဲက တစ်အုပ်ကလည်း မပြည့်စုံပေ။

ဒါတွေအားလုံးက ဒုတိယအလွှာမှာ ရှိတဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စိတ်စွမ်းအား လျှို့ဝှက်စွမ်းအင် စာအုပ်တွေပါပဲ။

စိတ်စွမ်းအားကို ကျင့်ကြံရတာက အလွန်ခက်ခဲပြီး ကျန်းဟိုင်မြို့ရှိ လူအနည်းငယ်ကသာ အောင်မြင်နိုင်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ဤစာအုပ်များကို စုဆောင်းရန်မှာလည်း အလွန်ခက်ခဲပါသည်။

ထို့ကြောင့် စာကြည့်တိုက်သည် ၎င်းတို့ကို ထည့်သွင်းရန် စာအုပ်နှစ်အုပ်ကို ဟန်ဆောင်မှုအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့သည်။

"ထားပါတော့... နှစ်အုပ် ဆိုတော့လည်း နှစ်အုပ်ပေါ့..."

ချင်းယန် တစ်ယောက်တည်း တွေးလိုက်သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်စားပိုးကောင်ကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် သူဘာလို့ စာအုပ်ရှာဖို့ ဒီဒုက္ခကို သယ်ထားမိမှာလဲ။

ဤအတွေးဖြင့် ဉာဏ်အလင်းကို ချက်ချင်းဖွင့်လိုက်သည်။ အတွင်းစိတ်လောက၌ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား လျှို့ဝှက်ချက်နှစ်ခုကို စတင် ပေါင်းစပ်လိုက်သည်။ စာလုံးများသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအား၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး နားလည်မှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ချင်းယန်စိတ်ထဲ၌ မိုးခြိမ်းသံလို ရိုက်ခတ်သွားသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် စီးဆင်းနေသော ရေစီးကြောင်းအလား နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး အရာအားလုံးကို တိတ်တဆိတ် စိုစွတ်​နေစေသည်။

အတွေးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ချင်းယန်သည် သူ့စိတ်ကို အာရုံစူးစိုက်ကာ ဤဝိညာဥ်စွမ်းအားကို ပြန်လည်အာရုံစိုက်ကာ ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို အတုယူလိုက်သည်။ စိတ်စွမ်းအားက မယုံနိုင်လောက်အောင် ထက်မြက်သော ရေဓားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ခဏအကြာ၌ လျှို့ဝှက် အတတ်ပညာအသစ်ဖြစ်သော "ဝိညာဉ်ဖြတ်ဓား" က ချင်းယန်စိတ်ထဲတွင် ပုံဖော်ပြီးသား ဖြစ်လာခဲ့တော့၏။