အခန်း (၄၂၃)

"ကျွန်မ ပြောခဲ့တာကို ရှင် မေ့သွားပြီလား။ အကယ်၍ ကျမတို့ အနာဂတ်မှာ တကယ်ပဲ နတ်အဖော်တွေ ဖြစ်လာနိုင်ခဲ့ရင် ဒါက မကောင်းတဲ့ရွေးချယ်မှုတစ်ခု မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ထင်ပါတယ်လို့ပြောခဲ့တယ်လေ။"

ကျူချင်ရဲ့ စကားတွေက ယဲ့ယွီရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေကို ပင်လယ်ထဲက လှိုင်းလုံးတွေလို တဝုန်းဝုန်းနဲ့ နိုးဆွလိုက်တယ်။

ဘာလို့ ဒီမိန်းမက နောက်နေတာ မဟုတ်ဘူးလို့ ခံစားနေရတာလဲ။

ယဲ့ယွီရဲ့ မျက်နှာက ထူးဆန်းနေခဲ့တယ်။

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာ သူ ကျူချင်က သူရဲ့ ပါးလွှာတဲ့ ကျောက်စိမ်းလက်ချောင်းကို မြှောက်ပြီး သူ့ရဲ့ ရင်ဘတ်ကို ဖိလိုက်တာကို မြင်လိုက်ရတယ်။

"ကောင်းပြီ၊ ကျွန်မ အခု အလုပ်ပြန်လုပ်ရတော့မယ်။"

"ရှင် ကျွန်မကို မမေ့ပါစေနဲ့လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

"တစ်နေ့ကျရင် ကျမတို့ တကယ်ပဲ နတ်အဖော်တွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား။"

စကားတွေ ပြောပြီးတာနဲ့ ကျူချင်ရဲ့ပုံရိပ်က လှပတဲ့သက်တန့်ရောင်တချက်သန်းကာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။

အလောင်းတွေပုံနေတဲ့ စစ်မြေပြင်ကိုတော့ ယဲ့ယွီအတွက်လက်ဆောင်အဖြစ် ထားခဲ့ပြီးတော့။

ယဲ့ယွီက သူ့ရဲ့ မျက်ခုံးတွေကို အနည်းငယ် တွန့်ချိုးလိုက်တယ်။

"အလုပ်ပြန်လုပ်ရမယ်?"

ကျူချင်ရဲ့ "အလုပ်" က အတိအကျ ဘာလဲ။

သူက မဟာမြေရိုင်း သွေးနွယ်ကို ဆက်ပြီး အစာကျွေးတော့မှာလား။

ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါက မဖြစ်နိုင်တဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုတော့ မဟုတ်ဘူး။

ဒါပေမယ့် နတ်အဖော်တွေ ဖြစ်လာတဲ့အကြောင်းက... ယဲ့ယွီက ဒါကို မယုံကြည်နိုင်သေးဘူး။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျူချင်ရဲ့ အပြုအမူက အရမ်းကို ခန့်မှန်းရခက်လွန်းတယ်။

ဒါပေမယ့် သူ ဒါကို အကြာကြီး စဉ်းစားမနေခဲ့ဘူး။

အစားထိုးအနေနဲ့ သူက စစ်ပွဲကျဆုံးနတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်တွေကို အလျင်အမြန် စုဆောင်းစတင်ခဲ့တယ်။

သူ့ခြေထောက်အောက်က ယန်ချန်ဆောင်းရဲ့ ရုပ်အလောင်းအပြင် စုရှင်းဂိုဏ်း က နတ် ဒါဇင်ကျော်ရဲ့ ရုပ်အလောင်းတစ်ခုတောင် မချန်ခဲ့ဘူး။

ဟမ်၊ ပြောရရင်...

ကျူချင်က တကယ်ပဲ အဆင့်အတန်းရှိတယ်။

သူ ချန်ထားခဲ့တဲ့ ရုပ်အလောင်းတွေက အားလုံး လုံးဝ ကောင်းမွန်တယ်။ ထိုးဖောက်ဒဏ်ရာတွေကလွဲရင် တခြားပြဿနာတွေ မရှိဘူး။

သူတို့ တစ်နေ့ကျရင် ပူးပေါင်းနိုင်ခဲ့ရင်...

ဒါက သေချာပေါက် win-win အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မယ်။

ဟွန့်၊ ဟွန့်၊ ဟွန့်။ ဘာလို့ ငါ ဒီမိန်းမအကြောင်း ထပ်စဉ်းစားနေရတာလဲ။

ငါ သူနဲ့ ခုလေးတင် ခွဲခွာခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။

ယဲ့ယွီက သူ့ရဲ့ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါလိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်တဲ့နေရာတစ်ခုကို ရှာခဲ့တယ်။ အကာအကွယ်အတားအဆီးနှစ်ခုကို တပ်ဆင်ပြီးနောက် သူက သူ့ရဲ့အလုပ်ကို စတင်ခဲ့တယ်။

သူ ဒီတိုက်ပွဲကနေ စုဆောင်းခဲ့တဲ့ အလောင်းတွေအားလုံးကို မြှုပ်နှံပြီးတဲ့အခါ။

သူ ရရှိတဲ့ တိုးတက်မှုက ပျော်စရာကောင်းလောက်အောင် အလွန်ကြီးမားခဲ့တယ်။

သူက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့နတ်အဆင့်ရဲ့ အစောပိုင်းအဆင့်ကနေ ရွှေနတ်ဘုရားအဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို တိုက်ရိုက် တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တယ်။

နတ်ဘုရင်အဆင့်နဲ့ တစ်လှမ်းပဲ ကွာတော့တယ်။

ဒါ့အပြင် သူက ကျင့်ကြံမှုနည်းပညာတွေ အများကြီး ရရှိခဲ့ပေမယ့် သူ့ရဲ့အာရုံကို တကယ်ဖမ်းစားနိုင်တဲ့တစ်ခုပဲ ရှိခဲ့တယ်။

ဒါက ယန်ချန်ဆောင်းကို မြှုပ်နှံခြင်းကနေ ရရှိတဲ့ ဆုလာဘ်ပဲ။ ဓားဖောက်ခွဲ နတ်ဆိုးသတ် နည်းစနစ်။

ဒီနတ်နည်းပညာက အလွန်ရိုးရှင်းတယ်။

ဓားဖောက်ခွဲဆိုတာက နာမည်လှအောင်လျောက်ထည့်တာ မဟုတ်ဘဲ လက်ထဲမှာရှိတဲ့ မိမိကိုင်ဆောင်ထားတဲ့ နတ်ဓားကို တကယ်ချိုးပစ်တာကို ရည်ညွှန်းတယ်။

ဒါက ဓားရဲ့ အပြည့်အဝစွမ်းရည်ကို ထုတ်လွှတ်စေပြီး သူ့ရဲ့သတ်ဖြတ်မှုစွမ်းအားရဲ့ ၂၀၀% နဲ့ ပေါက်ကွဲပြီး ရန်သူကို တိုက်ခိုက်စေတယ်။

ဒါက အဆင့်နိမ့် နတ်နည်းပညာတစ်ခုပဲ။

သူ့ရဲ့စွမ်းအားက လုံးဝ မေးခွန်းထုတ်စရာမလိုဘူး။

တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်ကတော့ ဒါက မိမိလက်နက် နတ်ဓားကို ဗုံးတလုံးလို သုံးစွဲလိုက်တဲ့နည်းစနစ်ဖြစ်တယ်။

ယန်ချန်ဆောင်းတောင် ဒီလှုပ်ရှားမှုကို မပေါ့ဆဘဲ အသုံးပြုမှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါပေမယ့် ယဲ့ယွီအတွက်တော့ ဒါက ပြဿနာ သိပ်မရှိဘူး။

အကြောင်းရင်းက ရိုးရှင်းတယ်။ နတ်ဘုံမှာ ဒီနှစ်တွေအားလုံးပြီးနောက် သူ လူအများကြီးကို မြှုပ်နှံခဲ့ပြီး ရတနာတွေ အများကြီး စုဆောင်းခဲ့တယ်။

နတ်ဓားတွေက သူ့ရဲ့သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှာ အများကြီး ရှိတယ်။

တစ်ခုက မလုံလောက်ရင် နှစ်ခုကို ချိုးပစ်လိုက်။

သူတို့ရဲ့အဆင့်က မမြင့်မားပေမယ့် အရေအတွက်ကတော့ လုံးဝ မနည်းဘူး။

မဟုတ်ဘူး၊ အဆင့်မြင့်တာတွေလည်း ရှိတယ်။

အမလေး၊ အမလေး၊ အမလေး၊ ဒါက အရမ်းကောင်းတယ်၊ အရမ်းကောင်းတယ်။

အားလုံးခြုံပြောရရင် ထန်းတိနန်းဆောင် ကို ယဲ့ယွီရဲ့ခရီးက တကယ်ကို တန်ဖိုးရှိတယ်။

လဝက်အတွင်းမှာ သူ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့နတ်အဆင့်ကနေ ရွှေနတ်အဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို တိုက်ရိုက် တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တယ်။

သူက တကယ်ပဲ အမြတ်အစွန်းကြီးကြီးမားမား ရရှိခဲ့တယ်။

ယဲ့ယွီက ဒီရလဒ်နဲ့ အတော်လေး ကျေနပ်နေခဲ့တယ်။

အရာအားလုံး ပြီးသွားပြီးနောက်။

ယဲ့ယွီက အကာအကွယ်အတားအဆီးတွေကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ ဖျက်သိမ်းလိုက်ပြီး စိတ်အေးလက်အေးနဲ့လှမ်းထွက်လိုက်တယ်။

သူက မလှမ်းမကမ်းမှာ နတ်တစ်ပါးဟာ တောက်ပတဲ့တိမ်တွေထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေပြီး တိတ်တိတ်လေး ရှေ့ဆက်သွားနေတာကို ရုတ်တရက် သတိထားမိခဲ့တယ်။

ကိုယ်ပေါ်က နတ်ဝတ်ရုံကနေ

အလိုလိုသိလိုက်တာက သူ့ချစ်မိတ်ဆွေကြီး ကျိလင်ချင်းပဲ။

ယဲ့ယွီ စိတ်ဓာတ်တက်ကြွနေခဲ့ပြီး လျှောက်သွားခဲ့တယ်။

သူ ရုတ်တရက် အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ 'မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ' လို့ အော်ဟစ်လိုက်တယ်။

ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်တဲ့ အသံက ကျိလင်ချင်းကို လန့်သွားစေခဲ့တယ်။

သူ့ရဲ့မျက်လုံးတွေက အပြစ်တင်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နေခဲ့တယ်။

သူက ယဲ့ယွီက အကြောင်းမဲ့ အသေခံပြီး လူမိုက်တယောက်လို ပြုမူနေတယ်လို့ ချက်ချင်း ဆုပူခဲ့တယ်။

သူ့ရဲ့အစ်ကိုရဲ့ ဘေးကင်းရေးကို စိတ်ပူနေတာကြောင့် အဝေးကိုထွက်မပြေးပဲ ယဲ့ယွီ ကို တိုက်ပွဲရဲ့ အနီးအနားမှာ စောင့်နေခဲ့တယ်။

ခပ်လှမ်းလှမ်းနေရာကနေ တော်တော်ကြာကြာ စောင့်နေခဲ့ပေမယ့် မတွေ့ရတဲ့အတွက်

ယဲ့ယွီရဲ့ အခြေအနေကို ကြည့်ဖို့ သူ့အသက်ကို စွန့်စားပြီး တိုက်ပွဲအလယ်နေရာထိ ပြန်လာခဲ့တယ်။

ဒါပေမယ့် အံ့အားသင့်စရာကောင်းတာက ယဲ့ယွီက ကျေးဇူးတင်ခြင်းမရှိရုံသာမက လန့်သွားအောင် လုပ်ခဲ့တယ်။

ဒီလိုအပြုအမူက နည်းနည်းလွန်တယ်လို့ မင်း မထင်ဘူးလား။

ယဲ့ယွီက ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်လိုက်ပြီး အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီလို့ ကျိလင်ချင်းကို ပြောပြခဲ့တယ်။

ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်နှစ်ပါးစလုံး သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ။

ဒီတိုက်ပွဲက အခုပဲ ပြီးဆုံးသင့်ပြီ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နှစ်ဖက်စလုံးက သူတို့ရဲ့ခေါင်းဆောင်တွေကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး အဓိကတိုက်ခိုက်ရေးသမားနှစ်ယောက် သေဆုံးသွားတာနဲ့ တိုက်ပွဲကို ဆက်လုပ်တာက လုံးဝ အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ဘူး။

ဒီလိုနဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးက အချိန်အကြာကြီး တည်မြဲနေနိုင်တယ်။

ယဲ့ယွီက ကျူချင်ရဲ့ အခြေအနေကို မပြောပြခဲ့ဘူး။

ကျိလင်ချင်းကလည်း လိမ္မာပါးနပ်တာကြောင့် ပြဿနာကို ထပ်မမေးခဲ့ဘူး။

သူက ယဲ့ယွီကို တိုက်ရိုက် ဆွဲကိုင်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက်လုံး မူးယစ်သွားတဲ့အထိ သောက်ဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တယ်။

စိတ်ကောင်းဝင်နေတဲ့ ယဲ့ယွီကလည်း သေချာပေါက် ငြင်းဆန်မှာ မဟုတ်ဘူး။

သူတို့နှစ်ယောက် ထန်းတိနန်းဆောင် ကို ပြန်မသွားဘဲ လမ်းမှာတွေ့တဲ့ တိမ်တွေဝိုင်းနေကာ လှပလွန်းတဲ့ ကျပန်းနတ်ဘုရားတောင်ကုန်းတစ်ခုကို ရှာပြီး အတူတူ သောက််ခဲ့ကြတယ်။

အစပိုင်းမှာ။

ကျိလင်ချင်းက အတော်လေး ရဲရင့်ပြီး ရက်ရောခဲ့တယ်။

ဒါပေမယ့် စိတ်ထဲမှာ တစ်ခုခုရှိနေတဲ့လူက အမြဲတမ်း မြန်မြန်မူးတယ်။

ကျိလင်ချင်းက ယဲ့ယွီကို သူ့ရဲ့ဇာတ်လမ်းကို ပြောပြခဲ့တယ်။

ကိုယ့်ကိုယ်ကို "ချမ်းသာတဲ့မိသားစုရဲ့ ခွေးသား" လို့ လှောင်ပြောင်ပြီး ရည်ညွှန်းခဲ့တယ်။

အင်အားကြီးတဲ့မိသားစုတစ်ခုမှာ မွေးဖွားလာတာက ထင်ထားသလောက် မပြည့်စုံဘူးဆိုတာ ပေါ်လွင်ခဲ့တယ်။

ကျိလင်ချင်းက ကျိမိသားစုရဲ့ အမွေခံဖြစ်ပြီး ကြီးမားတဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေနဲ့ ကြီးပြင်းလာခဲ့တယ်။

နောက်ပိုင်းမှာ နိမိတ်ဖတ်ခြင်းမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ နတ်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးက ကျိမိသားစုဟာ ထွန်းကားလာမယ်၊ ဒါက ကျိလင်ချင်းကြောင့် ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ကိုယ်တိုင်တောင် ပြောခဲ့တယ်။

ဒီလိုစကားတွေက ကျိလင်ချင်းရဲ့ခေါင်းပေါ်မှာ တောက်ပတဲ့ အလင်းရောင်တစ်ခုလိုပဲ။

ကျိမိသားစုအားလုံးနီးပါးက သူအပေါ် ကြီးမားတဲ့မျှော်လင့်ချက်တွေ ထားခဲ့တယ်။

ဒါပေမယ့် ဒီလိုဖြစ်လေလေ ကျိလင်ချင်းက ပိုပြီး ဖိအားခံစားရလေပဲ။

ဒါ့အပြင် သူ့ရဲ့ ပါရမီကလည်း ပုံမှန်ပဲ။ ငယ်စဉ်ကတည်းက ရှားပါးတဲ့ပစ္စည်းတွေနဲ့ ထိပ်တန်းကျင့်ကြံမှုနည်းပညာတွေ အားလုံးကို ရရှိခဲ့ပေမယ့်။

ဒီနေ့အထိ သူက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့နတ်အဆင့်ကိုပဲ ရောက်ရှိသေးတယ်။

ပိုပြီး လွယ်ကူစွာ နေထိုင်နိုင်ဖို့အတွက် ကျိလင်ချင်းဟာ ကျိမိသားစုကနေ ထွက်ပြေးပြီး နတ်ဘုံရဲ့ တောင်ဘက်ကို ရောက်လာခဲ့တယ်။

ဒါက သူ့ကို ပိုပျော်ရွှင်စေလိမ့်မယ်လို့ သူ မူလက တွေးခဲ့တယ်။

ဒါပေမယ့် သူရဲ့မိသားစုအကြောင်း စဉ်းစားတဲ့အခါတိုင်း သူ အသက်ရှူရတာ ခက်နေတုန်းပဲ။

အထူးသဖြင့် သူရဲ့မိသားစု ဘိုးဘွားက သူ ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာကို သိတဲ့အခါ။

ခံစားချက်က ပိုပြီး ပြင်းထန်လာခဲ့တယ်။

တကယ်တော့ ယဲ့ယွီက ကျိလင်ချင်းလို ကိစ္စတွေ အများကြီးကို မြင်ဖူးတယ်။

မိသားစုရဲ့ အလွန်အကျွံ မျှော်လင့်ချက်တွေက တရားဝင် အမွေခံတွေအပေါ် ကြီးမားတဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖိအားတွေ ဖြစ်ပေါ်စေပြီး သူတို့အတွက် ပိုပြီး တောက်ပတဲ့ အနာဂတ်တွေဖြစ်ပေါ်လာစေဖို့တောင်မှ ပိုခက်ခဲစေတဲ့ မမြင်နိုင်တဲ့ ကန့်သတ်ချက်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးတယ်။

ဒါကြောင့် တစ်ခုတည်းသော ဖြေရှင်းချက်က ဖိအားကနေ ထွက်ပြေးပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုအတွက် နေထိုင်ဖို့ပဲ။

ယဲ့ယွီက ကျိလင်ချင်းကို အလေးအနက်ထားပြီး ပြောလိုက်တယ်။

"ဒီအဖျော်ယမကာပြီးနောက် နှစ်တစ်ရာအတွင်းမှာ မင်းက ကျိမိသားစုရဲ့ ကျိလင်ချင်း မဟုတ်တော့ဘူး၊ ဒါပေမယ့် လွတ်လပ်တဲ့ မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။"

"ဒီနှစ်တစ်ရာမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုအတွက် နေထိုင်ပါ။ မင်း လိုချင်တာကို လိုက်စားပါ။"

"မင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဖိအားနဲ့ထမ်းပိုးထားတာတွေကို လွှတ်ချဖို့ သင်ယူရမယ်၊ ဖိအားတွေ မရှိတော့ဘူး။"

"နှစ်တစ်ရာကြာရင် ငါ ပြန်လာပြီး မင်းနဲ့ ထပ်သောက်မယ်။ ငါက မတူညီတဲ့ မင်းကို မြင်ချင်တယ်။"

ဒီစကားတွေကို ကြားတော့ ကျိလင်ချင်းက နေရာမှာပဲ ငြိမ်သက်သွားခဲ့တယ်။

ယဲ့ယွီ ထွက်သွားပြီးနောက်မှာတောင် သူ သတိမထားမိခဲ့ဘူး။

သူရဲ့နှလုံးသားထဲမှာ "ကိုယ့်ကိုယ်ကို လွှတ်ချ" ဆိုတဲ့ စကားစုတစ်ခုပဲ ရှိခဲ့တယ်။

သုံးရက်နဲ့ ညသုံးညအကြာမှာ။

ဒီနတ်တောင်ပေါ်မှာ အပြာရောင်အလင်းတစ်ခုက ကောင်းကင်ကို တည့်တည့်တက်သွားခဲ့တယ်။

ကျိလင်ချင်းက သူရဲ့နှလုံးသားထဲက ကြိုးတွေအားလုံးကို လွှတ်ချလိုက်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို လွှတ်ချလိုက်တယ်။

နောက်ပိုင်းနှစ်တွေမှာ။

ယဲ့ယွီက နတ်ဘုံက နေရာအမျိုးမျိုးကို ခရီးစတင်ခဲ့တယ်။

သူက အလောင်းတွေ စောင့်နေရတာကို ကျေနပ်တော့ဘူး။

အစားထိုးအနေနဲ့ သူက သူ့ရဲ့ကြီးမားလာတဲ့တန်ခိုးတွေကိုသုံးကာ အမဲလိုက်သုတ်သင်တဲ့စနစ်ကို ဝင်ရောက်ခဲ့တယ်။

သူက နတ်တွေကို တက်ကြွစွာ မြှုပ်နှံစတင်ခဲ့တယ်။

နှစ် ၃၀ အတွင်းမှာ အချိန်က လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့တယ်။

ယဲ့ယွီက နတ်ဘုရင်အဆင့်ရဲ့ အလယ်ပိုင်းကို အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိခဲ့တယ်။

ဒီအချိန်အတွင်းမှာ ညရောက်ပြီး တိတ်ဆိတ်မှု လွှမ်းမိုးတဲ့အခါတိုင်း သူက ကျူချင်ရဲ့ မျက်နှာကို မကြာခဏ တွေးမိခဲ့တယ်။

ဒီအိပ်မက်ထဲမှာ ဒီမိန်းမက သူ့အပေါ် ဒီလောက် နက်ရှိုင်းတဲ့ အထင်အမြင်တစ်ခုကို ထားခဲ့တာကြောင့် အခြားနည်းလမ်းမရှိဘူး။

ရက်အနည်းငယ်အကြာမှာ။

ယဲ့ယွီက ကျူချင်အကြောင်း သတင်းတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရတယ်။

"နတ်ဘုံရဲ့ မြောက်ပိုင်းမှာ မဟာမြေရိုင်း သွေးနွယ်ဟာ ပြန်ပေါ်လာခဲ့ပြီ။ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ နတ်ဘုရားမတစ်ပါးက ဒါကို အသုံးပြုပြီး နတ်ဘုရင်အဆင့် မင်းကြီးတစ်ပါးကို တစ်ယောက်တည်း သတ်ပစ်လိုက်တယ်။"

၄၂၄ ဆက်ရန်