ကောင်းကင်အနှံ့ ပျံ့နှံ့သောသွေးများ

ကိုးလမ်းကွေ့ထဲကို မဝင်ခင်တုန်းက ကုပန်က နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓ၏ ခွန်အားကို အတတ်နိုင်ဆုံး ခန့်မှန်းထားပေမဲ့ သူ၏ ပင်ကိုသိုင်းသခင် ကျင့်စဉ်အဆင့်နှင့်ဆိုရင် နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓကို မနိုင်ရင်တောင် အေးအေးဆေးဆေး ဆုတ်ခွာနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ယုံကြည်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း အခုတော့မှပဲ ကုပန်က သူဘယ်လောက် ရိုးအခဲ့လဲဆိုတာ သိလိုက်ရသည်။

နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓ၏ ခွန်အားက ပင်ကိုသိုင်းသခင်နှင့် လုံးဝနှိုင်းယှဉ်လို့မရပေ။

နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓက နောက်တစ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့တာကြောင့် သူ့ရှေ့မှာ ပင်ကိုသိုင်းသခင် တစ်ယောက်ကလည်း ပုရွက်ဆိတ်နှင့် မခြားနားပေ။

"မင်း ဖယ်ပေး"

ကုချင်းဖန်က လေထဲကို ခြေလှမ်းလိုက်ပြီး သူ့၏ အဆုံးမရှိသည့် ချီသွေးစွမ်းအားတွေက ဘုရားသခင်၏ထွန်းလင်းတောက်ပသည့်နေမင်းလို ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အေးစက်ပြီး ထူးဆန်းသည့်ရောင်ဝါအားလုံး ရုတ်တရက် ကွဲလွင့်သွားခဲ့သည်။

လက်သီးတစ်ချက်နှင့် သူ ထိုးလိုက်သည်။

ကောင်းကင်ပေါ်က နေနှင့်လ။

ဒါက နေလလက်သီးကျမ်း၏ ပထမဆုံးလှုပ်ရှားမှုပဲဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ ထိပ်တန်း သိုင်းဆရာ၏ လျှို့ဝှက်ပညာရပ်အနေနှင့် ကုချင်းဖန်၏ အထိတ်အထိပ်သိုင်းသခင်အနေနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ခွန်အားနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သည့်အခါ ဒီပထမဆုံး လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုတည်းနှင့်ပဲ ကြီးမားသည့် လှုပ်ရှားမှုကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ကုချင်းဖန်၏လက်သီး၏ ဗဟိုမှာ နေရာလွတ်က တုန်ခါနေခဲ့သည်။

နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓ၏ လက်ဖဝါးက ဆင်းသက်လာသည့်အခါ အင်အားနှစ်ခု၏ တိုက်ခိုက်မှုက ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည့် လှိုင်းလုံးတွေကို ဖန်တီးခဲ့သည်ခ။

"ဒုန်း—"

လေထဲမှာ ရပ်နေသည့် ကုချင်းဖန်က လဲကျသွားခဲ့သည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာ ဖုန်တွေနှင့် မီးခိုးတွေ တအိအိထွက်လာခဲ့သည်။

ဒီမြင်ကွင်းက ကုပန်၏မျက်နှာကို သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။

"သိုင်းဆရာကြီး..."

သူ စကားမဆုံးခင်မှာ ဖုန်တွေ ငြိမ်သွားပြီး ကုချင်းဖန်ဟာ မြေပြင်ပေါ်မှာ မတ်မတ်ရပ်နေတာကို သူမြင်လိုက်သည်။

ပေသုံးဆယ်ပတ်လည်က မြေကြီးက တစ်ဇန်ထက် ပိုနက်သည့် ချောက်တစ်ခုလို ဖြစ်နေခဲ့သည်။

"ဒီလိုဆိုရင်တော့ သေချာပေါက် ခင်ဗျားက ကျုပ်ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူးထင်တယ်"

ကုချင်းဖန်က လေထဲမှာ ထိုင်နေသည့် နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓကို ကြည့်ပြီး သူ့၏သွေးစွန်းနေသည့် မျက်လုံးတွေနှင့် တွေ့လိုက်သည့်အခါ သူ့မျက်နှာမှာ မှေးမှိန်သည့်အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီအပြုံးက အထူးသဖြင့် ဆိုးရွားပြီး ကြောက်စရာကောင်းသည်။

အရင်က ထိုးနှက်မှုက ကုချင်းဖန်က နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓ၏ ခွန်အားကို စမ်းသပ်နေရုံပဲဖြစ်သည်။

ရလဒ်က ရှင်းပါသည်။

နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓ၏ ခွန်အားက အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်းနယ်ပယ်နှင့် သိုင်းသခင်ထက်တောင် ပိုပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ဘေးအန္တရာယ်အဆင့် နတ်ဆိုးဝိညာဉ်တွေအတွက်တောင် ထိပ်ဆုံး တည်ရှိမှုတွေထဲမှာ ပါဝင်သည်။

ကုချင်းဖန်၏ လက်ရှိ အထွတ်အထိပ်တာအိုသခင် အုတ်မြစ်နှင့်တောင် သာမန်ရင်ဆိုင်မှုဆိုရင် နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မှာ မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း ဒါက သာမန်တိုက်ပွဲတစ်ခုကိုပဲ ရည်ညွှန်းတာဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓ၏ ခွန်အားကို မြင်ပြီးနောက် ကုချင်းဖန်က ဘာမှ မချုပ်တည်းတော့ပေ။

သူ့၏ ကောင်းကင်သွေးပြန်ကြော နှစ်ခုလုံးကို လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ အစွမ်းထက်သည့်စွမ်းအားတွေက သူ့၏ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်မှာ ပေါင်းစည်းလာပြီး သူ့၏ မီးတောက်နေသည့် သွေးစွမ်းအားက ဘုရားသခင်၏ထွန်းလင်းတောက်ပသည့်နေမင်းလိုပဲ ကောင်းကင်ကို တည့်တည့်ပစ်ထွက်သွားခဲ့သည်ခ။

နေမင်းကြီးက အမြင့်မှာ ရပ်နေသည်။

သူ့၏ သွေးစွမ်းအားက သက်တံလိုပဲ။

ကုချင်းဖန်က ခြေတစ်လှမ်းနှင့် မြေကို ဖြိုခွဲလိုက်သည်။ သူ့၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး မြေကြီးကနေ တက်သွားပြီး နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓဆီကို တိုက်ရိုက် ချဉ်းကပ်ခဲ့သည်။

...

ဒုန်း!

ဂွမ်း!

ရှေးဟောင်းမြို့အထက်မှာ ကြောက်စရာကောင်းသည့် အင်အားနှစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လှိုင်းလုံးတွေက နေရာတိုင်းကို ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

ကြီးမားသည့် ဆူညံသံက ကိုးလမ်းကွေ့တစ်ခုလုံးမှာ ကြားရုံသာမက အပြင်ဘက်မှာလည်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားနိုင်ခဲ့သည်။

လူအများအပြားက ကိုးလမ်းကွေ့၏ ဦးတည်ချက်ကို ကြည့်လိုက်တော့ နေမင်းကြီးတစ်ခု လေထဲကို အလင်းပေးနေတာကိုပဲ မြင်ရပြီး ကောင်းကင်မှာရှိသည့် မူလနေမင်းနှင့်အတူ တောက်ပနေခဲ့သည်။

ကောင်းကင်မှာ နေမင်းနှစ်ခု ရှိနေသလိုပဲ—ဒါက နေရာတိုင်းကို တုန်လှုပ်စေသည့် အံ့ဩဖွယ်ရာဖြစ်စဉ်တစ်ခုပဲဖြစ်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို အခြားသူတွေက နေမင်းကြီးအောက်မှာ သွေးစွန်းနေသည့် ဘုရားတစ်ပါး လေထဲမှာ ထိုင်နေတာကို မြင်လိုက်ရသည်။

မကောင်းသည့်ရွတ်ဆိုသံ အနည်းငယ်က တိတ်တိတ်လေး ထွက်လာခဲ့သည်။

ဒါက ငရဲက ဝိညာဉ်တွေလိုပဲ ကြက်သီးမွေးညှင်းထစေခဲ့သည်။

"ဒါက ကိုးကွေ့ နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓပဲ"

"ဘယ်သူကများ နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓနှင့် တိုက်ခိုက်နေတာလဲ"

"ဟမ်..."

သိုင်းလောကမှာ လူအများအပြား အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓ၏ တည်ရှိမှုက လူအများအပြားအတွက် လျှို့ဝှက်ချက်မဟုတ်ပေ။

ကိုးလမ်းကွေ့မှာရှိသည့် နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ခွန်အားက အဲဒီမှာရှိသည့် သက်ရှိသတ္တဝါအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ရုံသာမက ကိုးလမ်းကွေ့ထဲကို ဝင်လာသည့် အစွမ်းထက်သည့်ပုဂ္ဂိုလ်အားလုံးကိုပါ ချွင်းချက်မရှိ ထောင်ချောက်ဆင်ခဲ့သည်။

မင်းက နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဗျူရိုက အင်အားကြီးတစ်ဦးပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အဓိကဂိုဏ်းတွေက ထိပ်တန်း နတ်ဆိုးပညာရှင်ပဲဖြစ်ဖြစ် အရေးမကြီးပေ။ မင်း ကိုးလမ်းကွေ့ထဲကို ဝင်လိုက်တာနှင့် ပြန်လာစရာမရှိတော့ပေ။

ဒါကြောင့် နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓ၏ ကြောက်စရာကောင်းမှုကို သူတို့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်ခဲ့ကြသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီတိုင်အောင် အခုတော့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် အင်အားကြီးတစ်ဦးက ကိုးလမ်းကွေ့၏ အတွင်းပိုင်းကို ဝင်ရောက်ပြီး နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓနှင့် ပြင်းထန်သည့်တိုက်ပွဲမှာ ပါဝင်ခဲ့တာကြောင့် အနီးအနားကလူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ မကြာခင်မှာပဲ တစ်စုံတစ်ယောက်က "ကွမ်းယန်ခရိုင်တစ်ခုလုံးမှာ ကုမိသားစုအိမ်တော်က အိမ်တော်သခင်အပြင် ဘယ်သူများ ကိုးလမ်းကွေ့ထဲကို ဝင်ပြီး နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓနှင့် တိုက်ခိုက်ဖို့ အရည်အချင်းရှိမှာလဲ" လို့ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

ဒီစကားကို ကြားတာနှင့် အခြားသူတွေက တစ်ခဏတာ စိတ်ပျက်သွားခဲ့ပြီး မကြာခင်မှာပဲ ခေါင်းညိတ်ပြီး သဘောတူခဲ့ကြသည်။

တကယ်ပဲ ကွမ်းယန်ခရိုင်မှာ ဘယ်သူကများ ကိုးကွေ့ နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓနှင့် တိုက်ခိုက်ဖို့ အရည်အချင်းရှိမှာလဲ။

ပြိုင်ဘက်ဓားကို ကိုင်စွဲထားသူသာ ဒီလိုစွမ်းဆောင်မှုမျိုးကို လုပ်နိုင်လိမ့်မည်။

"ကုမိသားစုအိမ်တော်က အိမ်တော်သခင်က သူ့ သိုင်းပညာကျင့်စဉ်မှာ သာမန်မဟုတ်တဲ့ နတ်ဘုရားအဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းက သိုင်းဘိုးဘေးနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်တယ်လို့ ဆိုကြတယ် အခုတော့ ကောလာဟလတွေက တကယ်မှန်တယ်ထင်တယ်"

သိုင်းပညာရှင်အချို့က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့်၊ နေမင်းလို ချီနှင့် သွေးတွေ၏ လှုပ်ရှားမှုကို အံ့အားသင့်သည့်မျက်လုံးတွေနှင့် ကြည့်နေပြီး လိုချင်တပ်မက်မှုတွေလည်းရှိနေသည်။

ဒါက သိုင်းပညာရှင်အားလုံး၏ လိုက်စားမှုပဲဖြစ်သည်။

အခြားနေရာတွေကနေ ကုချင်းဖန်၏ ဂုဏ်သတင်းတွေကို ကြားလို့ ရောက်လာသည့် သိုင်းပညာရှင်တချို့လည်း ရှိနေခဲ့ပြီး အခု ကိုးလမ်းကွေ့ကနေ ကြောက်စရာကောင်းသည့် လှုပ်ရှားမှုတွေကို မြင်တော့ သူတို့၏မျက်နှာတွေမှာ အံ့ဩမှုတွေ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

သိုင်းလောကနတ်ဘုရား။

တကယ်ကို ထိုက်တန်သည်။

—

ဒုန်း!

ဖိနှိပ်။

အပြည့်အဝ ဖိနှိပ်ခြင်း။

ကုချင်းဖန်က သူ့၏ ကောင်းကင်သွေးပြန်ကြော နှစ်ခုလုံးကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး သူ့၏ခွန်အားကို အဆုံးအစွန်အထိ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

နေလလက်သီးကျမ်းကို သူ့၏မူရင်းဖန်တီးသူထက်တောင် ပိုပြီး အစွမ်းထက်စွာ ပြသခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ပေါ်က နေနှင့်လ။

တောင်နှင့်မြစ် တိတ်ဆိတ်ခြင်း။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ပျက်စီးခြင်း။

နေလလက်သီးကျမ်း၏ ပညာရပ်သုံးခုက တစ်ခုစီတိုင်းမှာ တောင်ကိုဖြိုခွဲပြီး မြစ်တွေကို ပိုင်းဖြတ်သည့် အစွမ်းထက်သည့် ခွန်အားတွေ ပါဝင်သည်။

နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ခွန်အားနှင့် ရင်ဆိုင်ရရင်တောင် ဒီအဆင့်မှာရှိသည့် ကုချင်းဖန်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ဘုရား၏ သွေးစွန်းနေသည့် ရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်က ကွဲအက်သွားပြီး သူဟာ လုံးဝ အားနည်းသွားခဲ့သည်။

"ဒုန်း—"

ကုချင်းဖန်က နောက်ထပ်လက်သီးတစ်ချက် ထိုးလိုက်ပြီး နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓ၏ လက်ဖဝါးတစ်ဖက်ကို ဖြိုခွဲပစ်နိုင်သည့် ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

အသားတွေ ကွဲထွက်သွားသည်။

အရိုးတွေ ဖုန်မှုန့်တွေ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သူ့၏ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ပြင်းထန်သည့် နာကျင်မှုက နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓကို နာကျင်စွာ အော်ဟစ်စေခဲ့သည်။

ထူးဆန်းပြီး အေးစက်သည့် အင်အားတွေက ဒီရေလို စီးဝင်လာခဲ့သည်။

သူ့လက်အောက်မှာ ကျဆုံးသွားခဲ့သည့် ဝိညာဉ်ပေါင်းများစွာက ငရဲကနေ လမ်းကြောင်းရှာပြီး အပြင်ထွက်လာသလိုပဲဖြစ်သည်။

"ဓား"

ကုချင်းဖန်က သူ့၏အမူအရာက အေးစက်နေရင်း အော်လိုက်သည်။

သူ့၏အမိန့်ကို ကြားတာနှင့် ကုပန်က နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းဓားကို ကိုင်ထားခဲ့ပြီး ဒါက တစ်ခုခုကို တုံ့ပြန်သလိုပဲ သူ့၏ဓားအိမ်ထဲကနေ ထွက်လာပြီး ကုချင်းဖန်၏လက်ထဲကို ရောက်လာသည့် သွေးရောင်အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သူက ဓားရိုးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည့်အချိန်မှာ ကုချင်းဖန်၏ရောင်ဝါ တစ်ခုလုံးက ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်သွေးပြန်ကြောတွေ လှုံ့ဆော်သည်။

ချီသွေးတွေက ရေစီးလို တဟုန်ထိုးသွားသည်။

အစွမ်းထက်သည့်ပုဂ္ဂိုလ်များစွာကို သတ်ဖြတ်ခြင်းကနေ ကျင့်ကြံထားသည့် ပြိုင်ဘက်ကင်းဓား၏ စစ်မှန်သောရည်ရွယ်ချက်က ချက်ချင်းဆိုသလို အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

"ပိုင်းဖြတ်"

ကုချင်းဖန်က စကားတစ်လုံးတည်း ပြောပြီး နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းဓားက နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓဆီကို ပိုင်းဖြတ်ချလိုက်သည်။

ဝုန်းဝုန်း—

သွေးရောင်ဓားလေက နေရာလွတ်ကို ဖြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။

သူ့၏အင်အားရောက်ရှိသည့်နေရာတိုင်းမှာ ပင့်ကူမျှင်တွေလို အမှောင်ထုတွေ ပေါ်လာခဲ့သည်။

သေဆုံးသွားသည့်ဝိညာဉ်အားလုံးနှင့် အေးစက်သည့်အင်အားတွေအားလုံးက ဒီဓားချက်တစ်ခုတည်း၏ရှေ့မှာ တိုက်ရိုက် ပြိုကွဲသွားခဲ့သည်။

"ဝေါင်း"

သူ့၏မျက်လုံးတွေကနေ သွေးမျက်ရည်တွေ စီးဆင်းနေရင်း နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓက ကျန်ရှိနေသည့် လက်ဖဝါးနှင့် သွေးရောင်ဓားလေဆီကို လှမ်းလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏမှာ လက်ဖဝါးက ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

ဓားလေ၏ ကျန်ရှိနေသည့်အင်အားက မလျော့ဘဲ နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်တောက်သွားပြီး မိုင်တစ်ရာကြာအောင် မပျောက်ပျက်ဘဲ ရှိနေခဲ့လေ၏။

တစ်ခဏ။

နှစ်ခဏ။

သုံးခဏ။

...

ကိုးလမ်းကွေ့တစ်ခုလုံးက ခဏတာ ထူးဆန်းသည့်တိတ်ဆိတ်မှုထဲကို ကျရောက်သွားခဲ့ပြီးနောက် လေထဲမှာ ထိုင်နေသည့် နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓ၏ ကိုယ်ပေါ်မှာ ရုတ်တရက် သွေးရောင်ဖြတ်ရာတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

အချိန်ကြာလာတာနှင့်အမျှ ဖြတ်ရာက သိသိသာသာ ကျယ်လာခဲ့သည်။

မကြာခင်မှာပဲ ဖြတ်ရာက နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ဖောက်ထွင်းသွားခဲ့သည်။

အဲဒီနောက် နတ်ဆိုးဗုဒ္ဓ၏ ကိုယ်ခန္ဓာက နှစ်ခြမ်းကွဲသွားပြီး သွေးတွေက ကောင်းကင်အနှံ့ မိုးရေလို ကျဆင်းလာခဲ့သည်။