← Chapters

အထည်ရက်လုပ်ခြင်းပညာရပ်နဲ့ အစီအရင်ပညာရပ် ပေါင်းစပ်လိုက်တော့...?

Vol. 2 Ch. 17

အထည်ရက်လုပ်ခြင်းပညာရပ်နဲ့ အစီအရင်ပညာရပ် ပေါင်းစပ်လိုက်တော့...?

Vol. 2 Ch. 17

တကယ်တော့ ကျန်းပေရန်က အဝတ်အစားကိစ္စကို အများကြီး စဉ်းစားထားခဲ့သည်။

သူတို့အားလုံး ပိုးသားတွေဝတ်ပြီး တောင်အောက်ဆင်းသွားလျှင် ပြဿနာရှာတတ်သည့် လူမိုက်လေးများကို အမှန်ပင် ခြိမ်းခြောက်နိုင်လိမ့်မည်။ သူတို့က လျိုဇီဂျင်းနှင့် တခြား မိန်းကလေးများမှာ မျိုးရိုးကြီးမိသားစုများမှ ဆင်းသက်လာသူများဖြစ်နိုင်သည်ဟု ကြောက်ရွံ့ပြီး မဆင်မခြင်ပြုမူရန် တွန့်ဆုတ်သွားကြလိမ့်မည်။

ထိုအရာက သာမန်လူမိုက်များကို ဟန့်တားနိုင်သော်လည်း မလွဲမသွေပေါ်လာမည့် နှာဘူးသခင်လေးများအုပ်စုကိုတော့ ကျန်းပေရန် မကိုင်တွယ်နိုင်ပေ။

လျိုဇီဂျင်းနှင့် သူမ၏ အဖော်လေးယောက်၏ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်အလှဖြင့် သူတို့ကို သူတို့၏ကျက်သရေကို အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာ ထုတ်ဖော်ခွင့်ပြုလိုက်လျှင် မရေမတွက်နိုင်သော မျိုးရိုးမြင့်သားတော်များ လှည့်လည်သွားလာနေတဲ့ သူရဲကောင်းများနှင့် အရာရှိငယ်များကို ဆွဲဆောင်လိမ့်မည်။

ဒီစမ်းသပ်စစ်ဆေးရေးမစ်ရှင်အဆုံးမှာ ကျန်းပေရန်က သူ အနည်းဆုံး အဝါရောင်အဆင့်မစ်ရှင် တစ်ဒါဇင်လောက် ကြုံတွေ့ရမည်ဟု ခန့်မှန်းထားသည်။

အဲ့ဒါကို ဘယ်သူကများ ခံနိုင်မှာလဲ။

သို့သော် အဝတ်ကြမ်းများသို့ ပြောင်းလဲဝတ်ဆင်ခြင်းကလည်း လူအုပ်ထဲတွင်ရှိနေပြီး သိုသိုသိပ်သိပ်နေရန်ဆိုသော ကျန်းပေရန်၏ မူလရည်ရွယ်ချက်ကို အောင်မြင်စေခဲ့ခြင်းမရှိပေ။

အဲဒီအစား ထိုအဖြစ်က ဝံပုလွေအုပ်ထဲသို့ ဆူဖြိုးသောအသွေးအသားနှင့် ပြည့်စုံသော သိုးငါးကောင်ကို ပစ်ချလိုက်သလို ဖြစ်နေသည်။

စဉ်းစားကြည့်... သာမန်လူများကဲ့သို့ ဝတ်ဆင်ထားသော ပြိုင်ဘက်ကင်းအလှလေးငါးယောက်။

တောင်အောက်က ယောကျ်ားတွေက သူတို့ကိုရဖို့ ခွေးရူးတွေလို သေချာပေါက် တိုက်ခိုက်ကြလိမ့်မည်။

'ဟူး ... ကြည့်ရတာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို နောက်ဆုံးတော့ သုံးရတော့မယ်ထင်တယ်။'

'သူတို့တွေ အထူးအင်္ဂါရပ်တွေကို မတွေ့ရှိကြပါစေနဲ့လို့ပဲ မျှော်လင့်ပါတယ်။'

စိတ်ထဲမှာ သက်ပြင်းချရင်း ကျန်းပေရန်က လျိုဇီဂျင်းနှင့် တခြားမိန်းကလေးလေးယောက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ မင်းတို့အားလုံး သတ်မှတ်ချိန်အတွင်း ပြန်ရောက်လာကြတယ်။ ဒါက ငါတို့မစ်ရှင်အတွက် ကောင်းမွန်တဲ့အစတစ်ခုကို မှတ်သားစေတယ်။ အခုငါ့နောက်လိုက်ခဲ့ကြ။ ငါမင်းတို့ရဲ့ဝတ်စုံတွေကို ပြည့်စုံအောင် ကူညီပေးမယ်။"

အခုအချိန်မှာတော့ ကျန်းပေရန်၏ သံတံဆိပ်အာဏာမှာ ခိုင်ခိုင်မာမာ တည်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

စိတ်ထဲမှာ အများဆုံးဆန့်ကျင်နေသော ဖန်းချိုးယောင်ပင်လျှင် နှုတ်ခမ်းစူရုံသာစူပြီး သူ၏အမိန့်ကိုကြားသောအခါ နာခံစွာ လိုက်ပါလာသည်။

အနီးအနားရှိ စွန့်ပစ်ထားသော တန်ဆောင်းတစ်ခုသို့ ရောက်သောအခါ ကျန်းပေရန်က သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ကောက်ရိုးဦးထုပ်ငါးလုံးနှင့် ကောက်ရိုးဖိနပ်ငါးရန်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဒီသိုလှောင်လက်စွပ်မှာ သူဂိုဏ်းသို့ ပထမဆုံးဝင်ရောက်စဉ်က ကြိုဆိုလက်ဆောင်အဖြစ် ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး "စိတ်" (心) ဟူသော စာလုံးကို ထွင်းထုထားသည်။

ထိုစဉ်က ကျန်းပေရန်က စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်း၏ ရက်ရောမှုကို အလွန်အံ့ဩခဲ့သည်။ ဇာတ်လိုက်အဆင့် ပစ္စည်းဟု ထင်ရသောအရာကို အစပြုသူအတွက် လက်ဆောင်ပေးခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်းမှ သူသိရှိခဲ့သည်မှာ ဒီကမ္ဘာတွင် ကျင့်ကြံသူတိုင်းနီးပါး သိုလှောင်လက်စွပ်တစ်ကွင်း ပိုင်ဆိုင်ကြပြီး သိုလှောင်နိုင်စွမ်း ပမာဏသာ ကွာခြားခြင်းဖြစ်သည်။

သူ၏လက်စွပ်၏ နေရာမှာ ဂုန်နီအိတ်တစ်လုံးစာခန့် ရှိပြီး ကျင့်ကြံသူအများစုအတွက် စံသတ်မှတ်ချက်ဖြစ်သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ထိုလက်စွပ်မှာ အလွန်အသုံးဝင်သည်။ သက်ရှိသတ္တဝါများမှလွဲ၍ မည်သည့်အရာမဆို သိုလှောင်နိုင်သည်။

ကောက်ရိုးဦးထုပ်များနှင့် ဖိနပ်များကို မြင်သောအခါ ဖန်းချိုးယောင်၏ မျက်မှောင်များမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ကြုတ်သွားသော်လည်း ဒီတစ်ခါတော့ သူမ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

သူမက ကျန်းပေရန်ကို သူမ၏စမ်းသပ်မှု၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် သဘောထားရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးဖြစ်သည်။ ဒီတစ်ကြိမ်သာ သည်းခံရမည့်အရာတစ်ခုအဖြစ်ပေါ့။

'ငါအဆူခံရပြီး သေသွားရင်တောင် အပြင်မှာပဲသေသွားရင်တောင် ဒါမှမဟုတ် စောင့်ရှောက်သူတွေက ငါ့ကို နှင်ထုတ်ရင်တောင် ဒီလူကို ငါ့ရဲ့သံတံဆိပ်အဖြစ် နောက်တစ်ခါ ဘယ်တော့မှ လက်ခံမှာမဟုတ်ဘူး။'

ပစ္စည်းများကို ညီမလေးငါးယောက်ရှေ့တွင် ချထားရင်း ကျန်းပေရန်က ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒီနွေရာသီအပူဒဏ်အတွက် ငါဒီအပူဒဏ်ကာကွယ်တဲ့ အသုံးအဆောင်တွေကို အထူးပြင်ဆင်ထားတယ်။ စမ်းဝတ်ကြည့်ကြ ဖိနပ်တွေက အဆင်မပြေရင် ငါ့ကိုပြော ငါညှိပေးမယ်။"

ကောက်ရိုးဦးထုပ်၏ ပုံစံကို စိတ်မဝင်စားသော်လည်း လျိုဇီဂျင်းက ယဉ်ကျေးစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုကြီး။"

သူမက ဦးထုပ်တစ်လုံးနှင့် ဖိနပ်တစ်ရန်ကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ဖိနပ်လဲပြီးနောက် လျိုဇီဂျင်းက ဦးထုပ်ကို သူမခေါင်းပေါ်သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တင်လိုက်သည်။

'အင်း...?'

ဦးထုပ်ခေါင်းပေါ်ရောက်သည့်အခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏အမြင်အာရုံမှာ ခဏတာဝေဝါးသွားပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ ကြည်လင်သွားသည်။

သူမ၏ပစ္စည်းများကို ယူပြီးခါစဖြစ်သော ဖန်းချိုးယောင်က လျိုဇီဂျင်းကို လှမ်းကြည့်ပြီး ထူးဆန်းစွာ မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။

အစ်မဇီဂျင်းမှာ တစ်ခုခုပြောင်းလဲသွားသလို ခံစားရသည်။ သို့သော် အနီးကပ်ကြည့်သောအခါ အရာအားလုံးက ပုံမှန်အတိုင်းပင်။

'ဒါက ငါ အစ်မဇီဂျင်းကို ဒီလိုဝတ်စုံနဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးလို့ နေမှာပါ။'

'ဒါပေမဲ့ သူက ဒီအဝတ်အစားတွေနဲ့တောင် အရမ်းလှနေတုန်းပဲ~'

လျိုဇီဂျင်း၏ အောင်မြင်စွာ ဝတ်စုံလဲလိုက်သည်ကို သတိပြုမိသောအခါ ကျန်းပေရန်က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

'ကောင်းပြီ ဖုံးကွယ်ခြင်းအစီအရင်က ချောချောမွေ့မွေ့ အလုပ်လုပ်နေတယ်။'

'သူမရဲ့ အရှိန်အဝါက လုံးဝပြောင်းလဲသွားပြီ။'

စောင့်ရှောက်သူယွီထံမှ ထိုမျှစိန်ခေါ်မှုများသော တာဝန်ကို လက်ခံပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က အလကားမနေခဲ့ပေ။

နှစ်ရက်တာ စောင့်ဆိုင်းကာလအတွင်း သူက အထည်ရက်လုပ်ခြင်းပညာရပ်နှင့် အစီအရင်ပညာရပ်ကို ပေါင်းစပ်ပြီး ဒီ " ဖုန်းကွယ်နေစေမည့်ဝတ်စုံ" ကို တီထွင်ခဲ့သည်။

အခြေခံအားဖြင့် သူက ကောက်ရိုးပစ္စည်းများထဲသို့ [ချီဖုန်းကွယ် အစီအရင်] တစ်ခုကို ရက်လုပ်ထည့်သွင်းခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ကို ရွေ့လျားနိုင်တဲ့ အစီအရင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲစေပြီး ဝတ်ဆင်သူများပတ်လည်တွင် ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ အာနိသင်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးသည်။ ဒါက သူတို့၏ အရှိန်အဝါကို သိသိသာသာ လျှော့ချပေးပြီး လူအုပ်ထဲတွင် သူတို့ကို သတိမထားမိနိုင်အောင် ဖြစ်စေသည်။

ငါးယောက်လုံး " ဖုန်းကွယ်ဝတ်စုံ" များကို ဝတ်ဆင်ပြီးသည်နှင့် ကျန်းပေရန်က သူ၏လက်စွပ်ထဲမှ အစိမ်းရောင်အပင်မျှင်အဝတ်စငါးခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဒီနေကာအဝတ်စများမှာ နဂါးနက်တိုက်ကြီးမှ သာမန်လူများကြားတွင် နေရောင်ခြည်နှင့် အပူဒဏ်ကို ကာကွယ်ရန် ငှက်ပျောပင်ကဲ့သို့သော အပင်များ၏ အမြစ်မျှင်များမှ ရက်လုပ်ထားသော နေကာအသုံးအဆောင်များ ဖြစ်သည်။

သဘာဝအတိုင်း ကျန်းပေရန်၏ ပုံစံများမှာတော့ အထူးဖြစ်သည်။

သူ၏ အစီအရင်မြှင့်တင်ထားသော ရက်လုပ်နည်းက ၎င်းတို့ကို ဦးထုပ်များရှိ ဖုံးကွယ်ခြင်းအစီအရင်၏ ဗဟိုချက်နှင့် ချိတ်ဆက်နိုင်စေပြီး ဝတ်စုံ၏အာနိသင်များကို ပိုမိုအားကောင်းစေသည်။

"အစီရင်ခံပါတယ်။ (အစီရင်ခံပါတယ်။) (အစီရင်ခံပါတယ်။)"

ယွီညီအစ်မသုံးယောက်က တစ်ပြိုင်နက်တည်း သူတို့၏လက်များကို မြှောက်လိုက်ကြသည်။

ကျန်းပေရန်က အလယ်မှတစ်ယောက်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"မင်းအရင်ပြော။"

"အစ်ကိုကြီးကိုင်ထားတာ ဘာလဲရှင့်။"

ယွီကွေ့ကျွေးက ရှေ့သို့တိုးပြီး မေးလိုက်သည်။

"အင်း။ မင်းတို့ဒါတွေ မမြင်ဖူးဘူးလား။ ဒါတွေက နေကာအဝတ်စတွေလေ၊ နေရောင်ကာကွယ်ဖို့အတွက်။"

"နေကာအဝတ်စတွေ?"

ယွီကွေ့ကျွေး၏ မျက်လုံးများက စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ပြူးကျယ်သွားသည်။

အခြားသူများ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း အလားတူ စူးစမ်းမှုကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန် စိတ်ထဲမှာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

'ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ ဒီသခင်မလေးတွေက သာမန်လူတွေနဲ့ လုံးဝမတူညီတဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခုမှာ နေထိုင်ကြတာပဲ...'

"စမ်းကြည့်လိုက်လေ၊ နားလည်သွားလိမ့်မယ်။"

အဝတ်စတစ်ထည်ကို ယွီကွေ့ကျွေးထံသို့ ပေးလိုက်ရင်း သူက အခြားညီအစ်မတစ်ယောက်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"မင်းမေးခွန်းကရော။"

"အော် ဘာမှမဟုတ်တော့ပါဘူး၊ ဒုတိယအစ်မက ကျွန်မမေးခွန်းကို မေးသွားပြီ။"

ထို့နောက် သူက ကျန်ရှိသော ယွီညီအစ်မကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မေးခွန်းတူတူပဲလား။"

"ဟုတ်ကဲ့။"

ယွီကွေ့မြောင်က အားရပါးရ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ အတူတူစမ်းကြည့်ကြ။"

သူက နောက်ထပ်အဝတ်စနှစ်ထည်ကို ဝေပေးလိုက်သည်။

"ဝိုး မွှေးလိုက်တာ။"

ယွီကွေ့ကျွေး၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားပြီး အဝတ်စမှတစ်ဆင့် အနံ့ကို နက်ရှိုင်းစွာ ရှူရှိုက်လိုက်သည်။ သူမက အနံ့ကို ပိုမိုစုပ်ယူချင်ပုံရသည်။

ထိုသို့ကြားသောအခါ အခြားညီအစ်မနှစ်ယောက်က သူတို့၏အဝတ်စများကို အလျင်အမြန် ဝတ်ဆင်လိုက်ကြပြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

"တကယ်ပဲ မွှေးတာပဲ။"

လျိုဇီဂျင်း သို့မဟုတ် ဖန်းချိုးယောင်ထံမှ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော ဆန့်ကျင်မှုကို မျှော်လင့်ထားသောကြောင့် ကျန်းပေရန်က အဝတ်စများကို သူ၏ကိုယ်တိုင်လုပ် ပန်းပေါင်းတစ်ရာပျားရည်တွင် စိမ်ထားခဲ့သည်။ သူက အနံ့ကို ထိန်းချုပ်ရန် အစီအရင်များကို အသုံးပြုခဲ့သောကြောင့် ဝတ်ဆင်သူများသာ အနံ့ကိုရရှိနိုင်သည်။

ယွီညီအစ်မများ၏ တုံ့ပြန်မှုများကို စိတ်ဝင်စားသွားသော လျိုဇီဂျင်းနှင့် ဖန်းချိုးယောင်တို့က ကျန်ရှိသော အဝတ်စများကို လာယူရန် ချဉ်းကပ်လာကြသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ဝတ်လိုက်တာနဲ့ ဒီလိုမွှေးရနံ့ထွက်လာတာပဲ။ အစ်ကို..."

လျိုဇီဂျင်းက ရုတ်တရက် သူမ၏ပါးစပ်ကို အုပ်လိုက်သည်။

သူမ၏တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းက အစ်ကိုကြီးကျန်းထံမှ နောက်တစ်ကြိမ်အဆူခံရခြင်းကို မျှော်လင့်နေသော်လည်း နောက်ထပ်အမှတ်နှစ်မှတ်လျှော့ခံရလျှင် လုံးဝရှုံးနိမ့်သွားမည်ဖြစ်သည်။

"အစီရင်ခံပါတယ်။"

သူမက တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

သူမ၏ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကို ကျေနပ်သွားသော ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ပြော။"

"ဒီအဝတ်စပေါ်က မွှေးရနံ့ကို ဘာကဖြစ်စေတာလဲရှင့်။"

လျိုဇီဂျင်းမေးသောအခါ ယွီညီအစ်မသုံးယောက်လုံးက ကျန်းပေရန်ကို "ကျွန်မတို့လည်း သိချင်ပါတယ်" ဟူသော တူညီသည့်အမူအရာများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

All Chapters