အကြီးမားဆုံး အချိန်ကိုက်ဗုံး

လူ့ဘုံတန်းအခန်းက တကယ်တော့ ဘယ်လောက်ကြီးလဲဆိုတာကို ယွီညီအစ်မသုံးယောက်ကို ရှင်းပြပြီးနောက် တည်းခိုခန်းက အခန်းထဲမှာ မှန်တင်ခုံမပေးတာလိုမျိုး အခြေခံကိစ္စတချို့ကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ညီမလေးငါးယောက်လုံးကို သူတို့အခန်းတွေထဲသို့ နောက်ဆုံးတွင် နေရာချပေးလိုက်သည်။ ထိုငါးယောက်လုံးမှာတော့ အကြိမ်တစ်ရာလောက် မလိုလားနေကြပေ။

"ဘန်း"

သူ့အခန်းတံခါးကို ပိတ်လိုက်ရင်း ကျန်းပေရန်က အသက်ကို အနည်းငယ် ရှူထုတ်လိုက်သည်။

ဒီသခင်မလေးငါးယောက်က သူဒီကို ပထမဆုံးဘဝကူးပြောင်းလာစဉ်ကထက်ပင် ပိုပြီးတော့တောင် အသိဉာဏ်မဲ့ကြသည်။

သူတို့၏ကမ္ဘာ့အမြင်တွင် တည်းခိုခန်းတစ်ခုက ပိုးစောင် ခရမ်းရောင်တောမြက်အမွှေးတိုင် နှင့် ပန်းပွင့်ရေချိုးခြင်းကဲ့သို့သော ဇိမ်ခံပစ္စည်းများကို တကယ်ပဲ ပေးနိုင်သည်တဲ့။

ဒီအချက်က ကျန်းပေရန်ကို သူတို့အရင်က ဘယ်လိုတည်းခိုခန်းမျိုးတွေမှာ နေခဲ့ဖူးလဲဆိုတာကို အလွန်သိချင်သွားစေသည်။

သူသိသလောက်တော့ ခရိုင်တည်းခိုခန်းတွေက ကောင်းကင်ဘုံတန်းအခန်းတွေမှာတောင် ဒီလိုအပိုဇိမ်ခံပစ္စည်းတွေ မပေးပေ။

"ကြည့်ရတာ ပိုက်ဆံရှိတယ်ဆိုတာက တကယ်ပဲ ကိုယ်လုပ်ချင်တာမှန်သမျှ လုပ်လို့ရတယ်ဆိုတဲ့ သဘောပဲ"

ခဏတာအနားယူပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က သူ၏သာမန်ဝတ်ရုံကို ချွတ်ပြီး ရိုးရှင်းသော အဝတ်ကြမ်းဝတ်စုံတစ်ခုကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။

တောင်အောက်ဆင်းခွင့်ရခဲသော အခွင့်အရေးဖြစ်သောကြောင့် သူက အပြင်ထွက်နေစဉ်အတွင်း စနစ်ရွေးချယ်စရာများကို တတ်နိုင်သမျှ များများပေါ်လာအောင် လုပ်ရန် စီစဉ်ထားသည်။

...

"ဟေး သခင်ကြီးဝူ ရောက်လာပြီပဲ။ ဒီနေ့ ဘာများသုံးဆောင်မလဲ"

"အဆီပါတဲ့အသား နှစ်တုံးယူမယ်။ နုတ်နုတ်စင်းပေး။ ပိုနုလေ ပိုကောင်းလေပဲ"

"ဟုတ်ကဲ့။ စောင့်ကြည့်နေပါ"

အသားဆိုင်တစ်ဆိုင်ဘေးမှ ဖြတ်သွားရင်း ကျန်းပေရန်က ထိုစကားပြောသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

ဆိုင်ရှင်က အကောင်းဆုံး ရှေ့ခြေအသားနှစ်တုံးကို အသားစင်းအဖြစ် နုတ်နုတ်စင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် အတစ်တစ်တစ်ကို ဝါးလျှော်စက္ကူဖြင့် ဂရုတစိုက်ထုပ်ပိုးပြီး ကြိုးဖြင့်ချည်နှောင်လိုက်သည်။

"သခင်ကြီးဝူ အသားရပါပြီ။ ကြေးပြား ၂၀ ကျပါတယ်"

သခင်ကြီးဝူဟု အခေါ်ခံရသော ကိုယ်လုံးတောင့်တောင့်အမျိုးသားက အသားကိုယူရင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

"ထုံးစံအတိုင်းပဲ အကြွေးထားလိုက် လကုန်မှရှင်းမယ်"

အသားသည်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ညှိုးကျသွားသည်။

စိုးရိမ်တကြီးနှင့် ဖားယားသောလေသံဖြင့် သူက ပြောလိုက်သည်။

"သခင်ကြီးဝူ... လွန်ခဲ့တဲ့လကလည်း ခင်ဗျား..."

"ဟမ်"

အသားသည် စကားမဆုံးခင်မှာပင် ဝူခွေးဟုခေါ်သောသူက သူ့ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ရာအကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာလဲ ငါဝူခွေးကို မယုံဘူးလား"

အသားသည်၏ သတ္တိမှာ အလျင်အမြန်ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူက အလျင်အမြန် အပြုံးများစွာဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။

"လုံးဝမဟုတ်ပါဘူး လုံးဝမဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်က ဒီတိုင်းလေးပဲ မေးကြည့်တာပါ ဒီတိုင်းလေးပဲ။ သခင်ကြီး ဂရုစိုက်သွားပါဦး"

ထိုအချိန်မှာပင် ကျန်းပေရန်၏ မျက်စိရှေ့တွင် ရွေးချယ်စရာသုံးခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

[ရွေးချယ်စရာ ၁: ရှေ့ထွက်ပြီး အသားသည်အတွက် ရပ်တည်ပေးပါ။ ဆုလာဘ်: ကောင်းကင်ဘုံဝံပုလွေဓား (အဝါရောင်အဆင့်၊ အဆင့်မြင့်တန်း)]

[ရွေးချယ်စရာ ၂: တိတ်တဆိတ်ပြုမူပြီး ဝူခွေးကို သင်ခန်းစာပေးပါ။ ဆုလာဘ်: ပီလူးသံခမောက် (အဝါရောင်အဆင့်၊ အလယ်လတ်တန်း)]

[ရွေးချယ်စရာ ၃: သင်ရှိနေသောနေရာမှာပင် နေပါ။ ဆုလာဘ်: ကျပန်း အခြေခံ အရည်အချင်းအမှတ် +၁]

ရွေးချယ်စရာသုံးကို ရွေးချယ်ရင်း ကျန်းပေရန်က ဝူခွေးကို အေးစက်စွာ "နှုတ်ဆက်ပါတယ်" ဟုပြောပြီး လမ်းထောင့်သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"အား... ဒီနေ့တွေကို ငါဘယ်လိုဖြတ်ကျော်ရမှာလဲ"

အသားသည်က မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့သော အမူအရာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူက စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ စဉ်းတီတုံးပေါ်မှ အဝတ်စကို ဆွဲယူပြီး သူ့မျက်လုံးရှေ့တွင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပွတ်တိုက်လိုက်သည်။

"ဆိုင်ရှင် ဝက်သားနှစ်ကျင်းပေးပါ"

စိတ်ဓာတ်ကျနေဆဲဖြစ်သော အသားသည်က ချက်ချင်းပင် အဝတ်စကိုချပြီး အပြုံးကြီးတစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့။ ဘယ်အပိုင်းကို လိုချင်ပါသလဲ"

"လည်ပင်းသားပါ။ ပြီးတော့ ဝက်နားရွက်နည်းနည်းရော"

"ခင်ဗျား တော်တော်စားတတ်တာပဲ။ ကျွန်တော်လှီးပေးရမလား"

"မလိုပါဘူး ဒီတိုင်းပဲထုပ်ပေး"

"လည်ပင်းသားတစ်ပွဲ ဝက်နားရွက်တစ်ပွဲ... ရပါပြီ ဝက်နားရွက်က ပိုဈေးသက်သာတယ် ကြေးပြား ၁၈ ပြား ကျပါတယ်"

"ဒီမှာပိုက်ဆံ"

"ဟုတ်ကဲ့ ခဏလေးနော် ကျွန်တော်ရေတွက်လိုက်ဦးမယ်... ဟေး သခင်လေး ဘယ်သွားမလို့လဲ။ ဟေး။ ပြန်လာခဲ့။ ကျွန်တော် ရေလို့မပြီးသေးဘူး။ ပြန်လာခဲ့။ ခွေးမသားကောင်"

သို့သော် အသားသည်က သူ့ဆိုင်ထဲမှ ဓားကိုင်ပြီး ပြေးထွက်လာသောအခါ ထိုလူငယ်ဧည့်သည်မှာ လူအုပ်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သူတွေ့လိုက်ရသည်။

သူဘယ်လောက်ပင် ကြည့်ပါစေ သူ့ကိုရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ပေ။

"သေစမ်း။ ငါ့လက်ထဲကိုတော့ ရောက်မလာစေနဲ့။ ရောက်လာရင်တော့ မင်းကို အရေခွံဆုတ်ပစ်မယ်"

အော်ဟစ်ပြီးနောက် ဖြတ်သွားဖြတ်လာများ စုရုံးရောက်ရှိလာသော်လည်း အသားသည်၏ အရူးအမူးဖြစ်နေသော အကြည့်ကိုမြင်သောအခါ သူတို့ စကားမပြောရဲဘဲ အားလုံး အလျင်အမြန် လူစုခွဲသွားကြသည်။

"အား..."

လူအုပ်ကွဲသွားသောအခါ အသားသည်က လေးလံစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ အားအင်အားလုံး ဆုံးရှုံးသွားသလို ဖြစ်နေသည်။

တွေဝေသောမျက်လုံးများဖြင့် သူက သူ့ဆိုင်သို့ပြန်လာပြီး ထောင့်တစ်နေရာရှိ အထည်အိတ်ငယ်တစ်လုံးကို သတိပြုမိလိုက်သည်၊ ထိုခွေးမသားကောင် ထားခဲ့ပုံရသည်။

"သေစမ်း"

သူက အိတ်ကို ဆွဲယူပြီး မြေကြီးပေါ်ပစ်ပေါက်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း အတွင်း၌ အလေးချိန်တစ်ခုခု ရှိနေသည်ကို ခံစားမိလိုက်သည်။

ပိုက်ဆံဖြစ်မည်ဟု မယုံကြည်သော်လည်း သူက အိတ်ကိုဖွင့်ရင်း မျှော်လင့်နေမိသည်။

"ဘာ"

အတွင်းရှိ ငွေတုံးငယ်သုံးတုံးကို မြင်သောအခါ သူ၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

"ငွေ... သုံးကျန်"

သူက မယုံနိုင်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် လူငယ်ပျောက်ကွယ်သွားသော လမ်းဘက်သို့ မော့ကြည့်ရင်း သူ၏ပါးစပ်မှာ အဟောင်းသားဖြစ်သွားသည်။

စိတ်ကိုပြန်စုစည်းပြီးနောက် သူက "ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း" ဟူသောအသံဖြင့် မြေကြီးပေါ်တွင် သူ့ခေါင်းကို သုံးကြိမ်ဆောင့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့ကိုယ်သူ ပြင်းထန်စွာ ပါးရိုက်လိုက်သည်။

"မင်းလို ခွေးမသားကောင်က ကျေးဇူးရှင်ကို ကျေးဇူးတင်စကားတောင်မပြောဘဲ ရမ်းကားနေတာ"

သူ့ကိုယ်သူ ဆူပူပြီးနောက် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ကူညီသူကို နောက်တစ်ကြိမ်တွေ့လျှင် သေသေချာချာ ကျေးဇူးတင်မည်ဟု သူသစ္စာဆိုလိုက်သည်။ သို့သော် သူဘယ်လောက်ပင် ကြိုးစားပါစေ ထိုလူငယ်၏မျက်နှာကို သူပြန်မမှတ်မိနိုင်ခဲ့ပေ။

"ထူးဆန်းလိုက်တာ... ငါက ပုံမှန်ဆို ဧည့်သည်တိုင်းရဲ့မျက်နှာကို မှတ်မိတာပဲ။ ဘာလို့ ငါ့ကျေးဇူးရှင်ရဲ့မျက်နှာကို မမှတ်မိရတာလဲ။ အိုး ဝမ်ဖူကွေး မင်းက တကယ့်လူညံ့ပဲ။ တကယ်လိုအပ်တဲ့အချိန်မှာ ဘာမှအသုံးမကျဘူး"

ဒီလိုပြောပြီးနောက် သူက သူ့ကိုယ်သူ နောက်တစ်ကြိမ် ပါးရိုက်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အသားထုပ်နှစ်ထုပ်သယ်ဆောင်လာသော ကျန်းပေရန်မှာ လမ်းအဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ သူက အိတ်ထဲမှ ငွေတုံးငယ်သုံးတုံးကို မြင်သောအခါ အသားသည်၏ မျက်နှာအမူအရာကို စိတ်ကူးကြည့်နေသည်။

"အား ဒီရှုပ်ထွေးတဲ့ကမ္ဘာကြီးမှာ ရှင်သန်ရတာ ခက်ခဲတာပဲ။ ဒါက ငါကူညီပေးနိုင်သလောက်ပါပဲ"

ဘဝကူးပြောင်းပြီးနောက် သူ၏အမျိုးမျိုးသော ဆိုးရွားသည့်အတွေ့အကြုံများက ကျန်းပေရန်ကို သိမ်မွေ့သော တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သူတစ်ဦးဖြစ်ရန် သစ္စာဆိုစေခဲ့သော်လည်း သာမန်လူများ၏ ဒုက္ခများစွာကို မြင်သောအခါ သူက ထို "ကျောက်ခဲလိုမာတဲ့ နှလုံးသား" ကို နောက်ဆုံးတွင် မထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့ပေ။

စနစ်၏ရွေးချယ်စရာများ၏ အဓိပ္ပာယ်များကို ဂရုတစိုက်လေ့လာပြီးနောက် သူက "အကူအညီပေးခြင်း စည်းမျဉ်းများ" တစ်စုံကို တီထွင်ခဲ့သည်။

ရိုးရှင်းစွာပြောရလျှင် ထိုစည်းမျဉ်းများက သူ၏ကိုယ်ပိုင်လုံခြုံရေးကို အာမခံသရွေ့ သူက တိတ်တဆိတ် အကူအညီပေးနိုင်သည့် အခြေအနေများရှိသည်ဟု ဆိုသည်။

ပထမဦးစွာ သူက သူနှင့်မကြာခဏ ထိတွေ့ဆက်ဆံရသောလူများကို မကူညီပေ၊ စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းမှ ထိုဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုများကဲ့သို့ သူများဖြစ်သည်။

သူတို့ကို သိသည်ဖြစ်စေ မသိသည်ဖြစ်စေ ကျန်းပေရန်က သူတို့ကိုကူညီရန် စနစ်၏ရွေးချယ်စရာများကို ကျော်လွှားခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်လိမ့်မည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းက ဒုက္ခများသော နောက်ဆက်တွဲအဖြစ်အပျက်များကို ဖြစ်စေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် မကြာသေးခင်က လျိုဇီဂျင်းက သူ့ထံချဉ်းကပ်လာခဲ့ခြင်းမှာ ကျန်းပေရန် သံတံဆိပ်အဖြစ် ဆောင်ရွက်စဉ်က တစ်ခါတစ်ရံ မတင်းကျပ်နိုင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။

အချိန်အများစုတွင် သူက နောက်တန်းမှာနေရမည်ကို သိသောကြောင့် ကျန်းပေရန်က အလွန် "သာမန်" ပုံပေါက်အောင် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသံတံဆိပ်ဖြစ်စဉ်က သူ၏မှတ်တမ်းများတွင် ပြည့်စုံသော ၁၀၀% အောင်မြင်မှုနှုန်း ထင်းထင်းကြီးပေါ်မနေစေရန် တပည့်သစ်များ၏ စမ်းသပ် စစ်ဆေးရေး မစ်ရှင်များကို တမင်တကာ ရှုံးနိမ့်စေရန် စဉ်းစားခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုညီလေးများက အကူအညီမဲ့စွာ "အစ်ကိုကြီး ကျွန်တော်ဘာလုပ်ရမလဲ" ဟု မေးသည့်အခါတိုင်း ကျန်းပေရန်က မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ပြီး "ပြည့်စုံတဲ့အောင်မြင်မှုနှုန်းက အန္တရာယ်များမယ်လို့ သတိပေးတဲ့ ရွေးချယ်စရာမရှိခဲ့ဘူး" ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကို နှစ်သိမ့်ခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူ၏ သံတံဆိပ်အဖြစ် နာမည်ကောင်းမှာ အလွန်အမင်း မြင့်မားနေသည်။

သူက သူတို့ကို သူ့အကြောင်း မကြွားဝါရန် ပြောခဲ့သော်လည်း လျိုဇီဂျင်းကဲ့သို့သော မျှော်လင့်မထားသူများ ပေါ်လာဆဲပင်။

ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် စနစ်ရွေးချယ်စရာများက [ဒီနေရာကိုရှောင်ပါ] [ဖြတ်သွားပါ] သို့မဟုတ် [ဘာမှမလုပ်ပါနဲ့] ဟု ပြသသည့်အခါတိုင်း ကျန်းပေရန်က ဘယ်တော့မှ မကူညီပေ၊ သူက တွေဝေမနေဘဲ ချက်ချင်းထွက်ခွာသွားသည်။

ဒီအကြွင်းမဲ့ရွေးချယ်စရာနှစ်ခုအတွင်းမှာ ကျန်းပေရန်က တစ်ခါတစ်ရံ ဖိနှိပ်ခံရသော သာမန်လူများကို ကူညီပြီး ၎င်းကို အရည်အချင်း သို့မဟုတ် ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ် အနည်းငယ်ပေးချေခြင်းအဖြစ် သဘောထားသည်။

...

နှစ်နာရီအကြာတွင် ရွေးချယ်စရာ ဒါဇင်နီးပါးကို ကြုံတွေ့ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ကျေနပ်သွားပြီး မြို့လမ်းများပေါ်တွင် ဆက်လက်လျှောက်သွားရန် အစီအစဉ်မရှိတော့ပေ။

သူက အမှတ်များကို မကြိုက်၍မဟုတ်ပေ၊ ယခင်က သူက တစ်နေ့တည်းတွင် ရွေးချယ်စရာ ၃၀ ကျော်ကို ကြုံတွေ့ခဲ့ပြီး အောင်နိုင်သူကြီးတစ်ဦးလို ခံစားခဲ့ရသည်။

သို့သော် နောက်တစ်နေ့တွင် သူအပြင်ထွက်သောအခါ မည်သည့်ရွေးချယ်စရာမှ ပေါ်မလာသောကြောင့် သူ့ကို အလွန်စိတ်မအီမသာဖြစ်စေခဲ့သည်။

သူက သူ့အခန်းထဲတွင် တစ်နေကုန်နေခဲ့ပြီး ရွေးချယ်စရာများမှာ တတိယနေ့မှသာ ပြန်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဒီအဖြစ်က ကျန်းပေရန်ကို စနစ်ရွေးချယ်စရာများကို အလွန်အကျွံမပေါ်ပေါက်စေရန် သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ သို့မဟုတ်ပါက စနစ်က "သပိတ်မှောက်" သွားနိုင်သည်။

ဒီညနေတွင် အမှတ်များစွာရရှိသည့်အပြင် သူက နေဝင်ချိန်မြို့မှ ဒေသခံ မြေအောက်အင်အားစုများအကြောင်း ပဏာမနားလည်မှုကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။

ဘဝမကူးပြောင်းခင်က ကျန်းပေရန်က သိုင်းဝတ္ထုများထဲမှ မတရားမှုကို သူရဲကောင်းဆန်ဆန် တိုက်ခိုက်ပြီး လူဆိုးများကို နှိမ်နင်းသော ဖြောင့်မတ်သည့်သူရဲကောင်းများကို အထင်ကြီးခဲ့သည်။

သို့သော် ယခု ဒီကမ္ဘာတွင် သူနားလည်သွားသည်မှာ ထို "သူရဲကောင်းများ" မှာ တစ်ခါတစ်ရံ မြေအောက်ဂိုဏ်းများနှင့် ဘာမှမခြားနားပေ။

နိုင်ငံနှင့် ပြည်သူအတွက် ကိုယ်ကျိုးမဖက်သော သူရဲကောင်းများ တကယ်ရှိပါသလား။ ရှိနိုင်သည် သို့သော် သူတို့မှာ အလွန်ရှားပါးသည်။

လှည့်လည်သွားလာနေသော သိုင်းသမားများ သို့မဟုတ် ကိုယ်ဖော့သိုင်းသမားအများစုမှာ အဖွဲ့အစည်း အမျိုးမျိုးကို ဖွဲ့စည်းပြီး မကြာခဏဆိုသလို မတူညီသော မျိုးရိုးအမည်များဖြင့် သွေးသောက်ညီအစ်ကိုများ ဖွဲ့ကြကာ အားကောင်းသော ဂိုဏ်းများကို ဖန်တီးကြသည်။

ဒီဂိုဏ်းများမှာ နိုင်ငံတော်ဥပဒေကို ဂရုမစိုက်ဘဲ "သိုင်းလောကစည်းမျဉ်းများ" ကို လိုက်နာကြသည်။ ထိုစည်းမျဉ်းများကို ချိုးဖောက်သူတိုင်းမှာ ခုံသမာဓိလူကြီးကဲ့သို့သော တစ်စုံတစ်ယောက်၏ စီရင်ဆုံးဖြတ်မှု သို့မဟုတ် သိုင်းလောကတရားမျှတမှုဖြင့် ရုတ်တရက်အဆုံးသတ်ခြင်းကို ရင်ဆိုင်ရသည်။

ဒီဂိုဏ်းများ လုံလောက်စွာကြီးထွားလာသောအခါ သူတို့မှာ အားကြီးသောအင်အားစုများ ဖြစ်လာကြသည်။

အချို့ကို အရာရှိများနှင့် ဖြောင့်မတ်သောဂိုဏ်းများက "နတ်ဆိုးဂိုဏ်းများ" ဟုခေါ်ပြီး အချို့က ခိုင်မာသောမိသားစုမျိုးရိုးရှိသော သူရဲကောင်းမျိုးနွယ်များ ဖြစ်လာကြသည်။

မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်များမှာ သူဌေးများဖြစ်ပြီး မိသားစုဥပဒေများမှာ မျိုးနွယ်စည်းမျဉ်းများ ဖြစ်လာကြသည်။ အဖွဲ့ဝင်အားလုံးမှာ မိသားစုတစ်စုကဲ့သို့ ဂုဏ်နှင့်အရှက်ကို အတူတကွ မျှဝေကြသည်။

နတ်ဆိုးဂိုဏ်းဖြစ်စေ သူရဲကောင်းမျိုးနွယ်ဖြစ်စေ သူတို့မှာ သခင်များ ဘယ်တော့မှမရှားပါးပေ။

နောက်ဆုံးတော့ ကျင့်ကြံသူတိုင်းက သူတို့၏ကျွမ်းကျင်မှုများကို ပြည်သူ့အကျိုးအတွက် ထက်မြက်စေခြင်းမဟုတ်ပေ။

အများစုမှာ ကိုယ်ကျိုးအတွက်သာ လုပ်ဆောင်ကြသည်။

ထို့ကြောင့် မြို့ငယ်များမှ အားကောင်းသော လူမိုက်အချို့ပင်လျှင် သူရဲကောင်းဆန်ဆန်ပြုမူ၍ အရိုက်ခံရပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ရာသော မကောင်းမှုဂိုဏ်းများ၏ အစွန်အဖျားအဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်နေတတ်သည်။

ရုတ်တရက် သူတို့က မီးရှူးမီးပန်းတစ်ခုကို ထုတ်ယူပြီး "မြားတစ်စင်းတိမ်ကိုခွင်းသော် ရဲမက်တစ်ထောင်လာရောက်မည်" ဟု အော်ဟစ်လိုက်နိုင်သည်။

ဒီဂိုဏ်းများမှာ မျက်နှာကို အရာအားလုံးထက် တန်ဖိုးထားကြသည်။

အရိုက်ခံရသော အစွန်အဖျားအဖွဲ့ဝင်မှာ သူတို့ဂိုဏ်းနှင့် ဘာမှမပတ်သက်လျှင်ပင် ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးက ကလဲ့စားချေရန် ရောက်လာကြလိမ့်မည်။ အကြောင်းမှာ သင်က သူတို့လူများကို မျက်နှာ မထောက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကျန်းပေရန် နေရာသစ်တစ်ခုသို့ ရောက်သည့်အခါတိုင်း သူက ရွေးချယ်စရာများ ပေါ်ပေါက်လာသည်နှင့် ဒေသကို မည်သူအုပ်စိုးသည်ကို လေ့လာပြီး ကြိုတင်ပြင်ဆင်နိုင်ရန် ပြုလုပ်သည်။

စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်းမှာ ရိုးရှင်းသည်။ အရက်ဆိုင်များ သို့မဟုတ် တည်းခိုခန်းများသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝင်ထိုင်လိုက်ရုံဖြင့် မကြာမီပင် လူမိုက်များက "ဒီနေ့နေရာကို XX ဂိုဏ်းက ပိုင်တယ်" သို့မဟုတ် "ဒီဒေသမှာ ငါတို့ XX ဂိုဏ်းကို မျက်နှာမထောက်ရဲတဲ့သူ ဘယ်သူရှိလဲ" ဟု ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာကြလိမ့်မည်။

ဥပမာအားဖြင့် အစောပိုင်းက ကျန်းပေရန် အရက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်တွင် အရက်မူးသမားတစ်ဦးက "ညီအစ်ကိုတို့ စိတ်မပူနဲ့။ နေဝင်ချိန်မြို့မှာ အဝါရောင်ဂိုဏ်းက ခြေကြီးမား နာမည်ကိုသာပြောလိုက် လူတိုင်းမင်းတို့ကို မျက်နှာသာပေးလိမ့်မယ်" ဟု အော်ဟစ်သည်ကို ကြားခဲ့သည်။

ကျန်းပေရန် တောင်အောက်ဆင်းလာကတည်းက အဝါရောင်ဂိုဏ်းနာမည်ကို မကြာခဏကြားဖူးသည်။

၎င်းမှာ မကြာသေးမီနှစ်များတွင် ထွန်းကားလာသော ဂိုဏ်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး မဟာ အနက်ရောင် သခင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများရှိသည်ဟု သိရသောကြောင့် ၎င်း၏တိုးတက်မှုမှာ အလွန်မြန်ဆန်သည်။

လုံလောက်သောအမှတ်များရရှိပြီး လိုအပ်သောအချက်အလက်များကို စုဆောင်းပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က တည်းခိုခန်းသို့ပြန်လာပြီး သူ့အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသည်။

တံခါးကိုပိတ်ပြီး လေးထောင့်စားပွဲပေါ်မှ ဆီမီးခွက်ကို ထွန်းညှိလိုက်သည်။ ကျန်းပေရန်က ထိုင်ပြီး သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ဝူလာမြက်အနည်းငယ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

သာမန်ဝတ်ရုံမှာ တစ်နေကုန် ကောင်းကောင်းအလုပ်လုပ်ခဲ့ပြီး ညီမလေးငါးယောက်ထဲမှ တစ်ယောက်ကိုမျှ အာရုံစိုက်မခံရအောင် ပြုလုပ်ပေးခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ကျန်းပေရန်က ဝတ်စုံကို ပိုမိုသန့်စင်ပြီး ၎င်း၏ဖုံးကွယ်နိုင်စွမ်းကို ပိုမိုတိုးတက်စေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူက ညနက်သည်အထိ အလုပ်လုပ်ခဲ့သည်။ စားပွဲပေါ်မှ ပုံစံအမျိုးမျိုးရှိသော ကောက်ရိုးဦးထုပ် တစ်ဒါဇင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အခြားမည်သည့်လုပ်ဆောင်ချက်များ ထပ်ထည့်ရမည်ကို စဉ်းစားနေသည်။

"ဟား~"

အိပ်ငိုက်လာသောကြောင့် သမ်းဝေရင်း ကျန်းပေရန်က ဦးထုပ်အားလုံးကို သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ သိမ်းဆည်းပြီး အလုပ်ကို မနက်ဖြန်သို့ ရွှေ့ဆိုင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

စိတ်ကြည်လင်မြက်ပင်ကိုသုံးပြီး သူကိုယ်တိုင်ပြုလုပ်ထားသော "ခံတွင်းသန့်ဆေးလုံး" တစ်လုံးကို ဝါးစားရင်း ကျန်းပေရန်က သူ့ပါးစပ်ကို သန့်စင်ပြီး ကုတင်ပေါ်သို့ ပစ်လှဲတော့မည်အပြု ရွေးချယ်စရာသုံးခု ပေါ်လာခဲ့သည်-

[ရွေးချယ်စရာ ၁: အခုအိပ်လိုက်ပါ။ ဆုလာဘ်: ကြယ်တာရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း (မြေကမ္ဘာအဆင့်၊ အလယ်လတ်တန်း)]

[ရွေးချယ်စရာ ၂: ညီမလေးများကို လျှောက်မသွားကြရန် နောက်တစ်ကြိမ် သတိပေးပါ။ ဆုလာဘ်: မြွေရွှေ ကြိုးကြာဖမ်းလက်သီး (အနက်ရောင်အဆင့်၊ အလယ်လတ်တန်း)]

[ရွေးချယ်စရာ ၃: တည်းခိုခန်းအပြင်ဘက်သို့ တိတ်တဆိတ်သွားရောက်လေ့လာပါ။ ဆုလာဘ်: ကျပန်း အခြေခံ ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ် +၁]

မြေကမ္ဘာအဆင့် (အလယ်လတ်တန်း) ဆုလာဘ်က ကျန်းပေရန်ကို ချက်ချင်းလန်းဆန်းသွားစေသည်။

အခုဘာလို့အိပ်ရမှာလဲ။ သူက တတိယရွေးချယ်မှုကို ပြတ်သားစွာ ရွေးချယ်လိုက်သည်။

သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ အထူးပြုလုပ်ထားသော ညဝတ်အဝတ်အစားများကို ထုတ်ယူဝတ်ဆင်ပြီး ပြတင်းပေါက်မှတက်ကာ တည်းခိုခန်း၏အဝင်ဝသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဆယ်မိနစ်အတွင်းမှာပင် ကျန်းပေရန်က တည်းခိုခန်းထဲမှ ထွက်လာသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ အခုအချိန်တွင် သူမ၏အခန်းထဲတွင် နာခံစွာရှိနေသင့်သော ဖန်းချိုးယောင်ပင်၊ ကံကောင်းစွာဖြင့် သူမက သာမန်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားဆဲဖြစ်သည်။

"ဟူး... အဲ့ဒီမိန်းကလေးက တကယ်ပဲ အကြီးမားဆုံး အချိန်ကိုက်ဗုံးပဲ"

ကျန်းပေရန်က အစောပိုင်း နေ့လယ်က သူ၏မိန့်ခွန်းက သူမကို တစ်နည်းနည်းဖြင့် ဉာဏ်အလင်း ရစေမည်ဟု မူလကထင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူက သူမကို ဖြည်းဖြည်းချင်း နားလည် သွားစေချင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုကြည့်ရသည်မှာ သူမက ဘာမှလုံးဝ နားလည်မသွားခဲ့ပေ...

အပြင်ဘက်ကို သတိကြီးစွာ ချောင်းကြည့်ရင်း သူမကို မည်သူမျှအာရုံမစိုက်နေကြောင်း သိရှိသွားသောအခါ ဖန်းချိုးယောင်က တည်းခိုခန်းထဲမှ ခပ်တည်တည်ထွက်လာပြီး သူတို့ပထမဆုံးရောက်စဉ်က တို့ဖူးဆိုင် မှောက်လှန်ခံခဲ့ရသောနေရာဘက်သို့ ဦးတည်သွားသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ကျန်းပေရန်၏ မျက်စိရှေ့တွင် ရွေးချယ်စရာသုံးခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

[ရွေးချယ်စရာ ၁: ဖန်းချိုးယောင်ကို တည်းခိုခန်းသို့ ပြန်ဆွဲခေါ်ပါ။ ဆုလာဘ်: မိုးပြာတိမ်တိုက်အက (အနက်ရောင်အဆင့်၊ အဆင့်မြင့်တန်း)]

[ရွေးချယ်စရာ ၂: ဖန်းချိုးယောင်ကို သင့်ရှိကြောင်းကို သိရှိစေပြီး သူမဆန္ဒအလျောက် အခန်းသို့ပြန်သွားအောင် ပြုလုပ်ပါ။ ဆုလာဘ်: ပျံလွှားငှက်မြီးနတ်လှံ (အနက်ရောင်အဆင့်၊ အဆင့်နိမ့်တန်း)]

[ရွေးချယ်စရာ ၃: သူမနောက်သို့ တိတ်တဆိတ်လိုက်သွားပါ။ ဆုလာဘ်: ကျပန်း အခြေခံ ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ် +၁]

ဒီရွေးချယ်စရာများကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန်က ခဏစဉ်းစားပြီး စနစ်၏ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သွားသည်။

'သူတို့က ဒီမိန်းကလေးကို လောကဓံရဲ့ ရိုက်ပုတ်ဆုံးမတာကို တစ်ခါလောက်ခံကြည့်စေချင်တာလား'

ပခုံးတွန့်ရင်း ကျန်းပေရန်က ထိုအကြံမှာ မဆိုးဘူးဟု တွေးလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် သူက ရွေးချယ်စရာသုံးကို ရွေးပြီး အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ ဖန်းချိုးယောင်နောက်သို့ တိတ်တဆိတ် လိုက်သွားတော့သည်။