← Chapters

ဒီအစီအရင်ကို မင်းတို့ မှတ်မိလား။

Vol. 2 Ch. 29

ဒီအစီအရင်ကို မင်းတို့ မှတ်မိလား။

Vol. 2 Ch. 29

ညက တဖြည်းဖြည်းနက်ရှိုင်းလာသောအခါ ကံကြမ္မာစုစည်းရာရွာမှာ မင်နက်ထဲတွင် လုံးဝနစ်မြုပ်နေသကဲ့သို့ မည်သည့်အလင်းရောင်မှ မရှိတော့ပေ။

တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် မျက်နှာရှေ့မှ လက်ကိုပင် မမြင်နိုင်လောက်အောင် မှောင်မိုက်နေသည်။ နေဝင်ချိန်မြို့၏ စည်ကားသော ညဈေးနှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်ပင်။

ဒီမည်းမှောင်နေသော အမှောင်ထုကြားတွင် ပုံရိပ်တစ်ခုက ခြံစည်းရိုးတစ်ခုပေါ်သို့ ခုန်ကျော်တက်သွားသည်။ သူက ကျင့်သားရနေသော လွယ်ကူမှုဖြင့် အိမ်၏နောက်ဖေးတံခါးဆီသို့ သွားလိုက်သည်။

ပြတင်းပေါက်စက္ကူတွင် အပေါက်တစ်ပေါက်ကို ဂရုတစိုက်ဖောက်ရင်း ထိုပုံရိပ်က သူ၏ခါးမှ ဝါးပြောင်းတစ်ခုကို ဆွဲထုတ်ပြီး ထိုအပေါက်မှတစ်ဆင့် ထိုးထည့်လိုက်သည်။

"ဟူး~"

ညင်သာသော အသက်ရှူထုတ်သံနှင့်အတူ မီးခိုးရောင်မီးခိုးတစ်ခုက ဝါးပြောင်းမှတစ်ဆင့် စီးထွက်သွားပြီး အတွင်းမှ လုံးဝမှောင်မိုက်နေသော အခန်းထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားသည်။

ငါးမိနစ်ခန့်အကြာတွင် ထိုပုံရိပ်က မတ်တပ်ထရပ်ပြီး ပြတင်းပေါက်ကိုဖွင့်ကာ အတွင်းသို့ ချော်ဝင်သွားသည်။ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းမှာ ချောမွေ့ပြီး လွယ်ကူကာ အနည်းငယ်မျှပင် တွေဝေခြင်းမရှိပေ။

သူပြန်ထွက်လာသောအခါ သူ၏လက်မောင်းများထဲတွင် သုံးနှစ်ခန့်အရွယ်ရှိသော ကောင်လေးငယ်တစ်ဦးကို ပွေ့ချီထားသည်။

မလှမ်းမကမ်းရှိ အိမ်ခေါင်မိုးတစ်ခုပေါ်တွင် မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးကို မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့သော ဖန်းချိုးယောင်မှာ လုံးဝအံ့အားသင့်သွားသည်။

သူမက "အစ်ကိုကြီး သူဒီနေ့ ဒီအိမ်က ကလေးတစ်ယောက်ကို လာခိုးမယ်ဆိုတာ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး သေချာသိနေရတာလဲ" ဟု မေးမိတော့မည့်ဆဲဆဲ သူမ၏လျှာကို ကိုက်လိုက်သည်။

အရိပ်မည်းက ကံကြမ္မာစုစည်းရာရွာမှ ထွက်ပြေးသွားသောအခါ ကျန်းပေရန်က ညီမလေးငါးယောက်ကို လက်ပြပြီး သူတို့ကို တိတ်တဆိတ် ဦးဆောင်ကာ နောက်ယောင်ခံလိုက်သွားသည်။

ဒါက ရာဇဝတ်ကောင်များကို ဖမ်းဆီးရန် ကျန်းပေရန်၏ အစီအစဉ်ပင်ဖြစ်သည်။ ကလေးခိုးသူ၏ နောက်တစ်ကြိမ်ပြစ်မှုကျူးလွန်စဉ်တွင် နောက်ယောင်ခံလိုက်ပြီး သူတို့၏ခိုအောင်းရာနေရာကို တိုက်ရိုက်ဝင်စီးရန် ဖြစ်သည်။

စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီး အမှုဖွင့်ခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဒီနည်းလမ်းက အများကြီးပိုမြန်သည်။

ဒါက ရာဇဝတ်ကောင်များ၏ ကိုယ်ပိုင်ပေါ့ဆမှုမှ မွေးဖွားလာသော ဖြေရှင်းနည်းတစ်ခုဟု ဆိုနိုင်သည်။

ကလေးခိုးသူက အစောပိုင်းက ရွာထဲသို့ ဝင်လာစဉ် ကျန်းပေရန်က သူသည် မည်သည့် ကျင့်ကြံမှုမှမရှိသော သာမန်လူတစ်ဦးမျှသာဖြစ်သည်ဟု ဆုံးဖြတ်ပြီးဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဖြစ်သောကြောင့် သူတို့ခြောက်ယောက်လုံး အနည်းငယ်အကွာအဝေးကို ထိန်းသိမ်းပြီး သူတို့၏အရှိန်အဝါများကို ဖုံးကွယ်ထားသရွေ့ သူတို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ရန် နည်းလမ်းမရှိပေ။

သူခိုးမှာ ကျင့်ကြံမှုမရှိသော်လည်း သူ၏ခြေထောက်များမှာ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် မြန်ဆန်သည်။

လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်သောက်စာ အချိန်အတွင်းမှာပင် သူက ဆယ်လီအကွာအဝေးကို ရောက်ရှိသွားပြီး သိပ်သည်းသောတောအုပ်တစ်ခုထဲသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

ကျန်းပေရန်နှင့် အခြားသူများက ချက်ချင်းပင် နောက်မှလိုက်ပါသွားကြသည်။

တောအုပ်ထဲတွင် ချုံပုတ်များနှင့် သစ်ပင်များက အနှောင့်အယှက်ပေးနေသော်လည်း သူတို့က သူခိုး၏အရှိန်အဝါကို သိထားပြီးဖြစ်သောကြောင့် သူ့ကိုခြေရာခံရန်မှာ လွယ်ကူနေဆဲဖြစ်သည်။

'အင်း။ သူ့အရှိန်အဝါ ပျောက်သွားပါလား'

ကျန်းပေရန်က သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ကို ဘေးသို့ရှောင်တိမ်းပြီး နောက်ယောင်ခံဆက်လိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် သူခိုး၏အရှိန်အဝါမှာ ခြေရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သူရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။

လျိုဇီဂျင်းနှင့် အခြားသူများကလည်း ဒီအချက်ကို သတိပြုမိပြီး သူတို့၏နေရာများတွင် ရပ်တန့်ကာ ကျန်းပေရန်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ငါတို့ အစီအရင်တစ်ခုထဲ ဝင်သွားပြီထင်တယ်"

ကျန်းပေရန်က သူတို့၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်ပြီးနောက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အစီအရင်"

ဖန်းချိုးယောင်က အံ့ဩတကြီး အော်လိုက်သည်။

"တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒီတောအုပ်ထဲမှာ အစီအရင်တစ်ခု ချထားတယ်ဟုတ်လား"

"အင်း"

ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ကျောက်တုံးငယ်တစ်လုံးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးကောက်ယူကာ အဝေးသို့ ပစ်လိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး အခုငါတို့ ဘာလုပ်ရမလဲ"

လျိုဇီဂျင်းက သူ့လမ်းညွှန်မှုကို တောင်းခံရန် အတော်လေး အကျင့်ပါနေပြီဖြစ်သောကြောင့် မေးလိုက်သည်။

"ငါတို့က တခြားတစ်ယောက်ရဲ့ အစီအရင်ထဲဝင်သွားမှတော့ အဲ့ဒါကိုဖျက်ရမှာပေါ့။ မင်းတို့ထဲမှာ အစီအရင်တွေမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့သူတစ်ယောက်ယောက် ရှိလား"

ညီမလေးငါးယောက်လုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။

စကားမဲ့ခန်းမမှာ တေးဂီတကို အထူးပြုသည်၊ အစီအရင်များကို မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့မှာ ဒီကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ လုံးဝအသိပညာမရှိပေ။

"ဒါဆိုရင်တော့ ငါတို့ဒုက္ခရောက်ပြီ။ ငါလည်း အစီအရင်တွေ ဘယ်လိုဖျက်ရမလဲ မသိဘူး။ ကြည့်ရတာ ငါတို့ဒီမှာပဲ အငတ်ငတ်အပြတ်ပြတ်နဲ့ သေရတော့မယ်ထင်တယ်"

"အား"

ညီမလေးငါးယောက်က တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသက်ရှူမှားသွားကြသည်။

"အစ်ကိုကြီးက အစီအရင်တွေ မမှတ်မိဘူးလား"

"အဲ့ဒါက ဘာထူးဆန်းလို့လဲ။ ငါက နီလာနှလုံးခန်းမက တပည့်တစ်ယောက်လေ၊ ငါတို့က အစီအရင်တွေမလေ့လာဘူး"

ဖန်းချိုးယောင်က စိတ်ထဲမှာ မကျေမနပ် မြည်တမ်းမိသည်။

'ဒါပေမဲ့ နီလာနှလုံးခန်းမက အထည်ရက်တာ ဒါမှမဟုတ် ဆေးပညာကိုလည်း သင်မပေးဘူးလေ'

"ဒီအစီအရင်က... ဟိုကလေးခိုးတဲ့သူတွေ ချထားတာပဲဖြစ်ရမယ် ဟုတ်တယ်မလား"

ယွီကွေ့ရွှေက သူမ၏ညီမငယ်နှစ်ယောက်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ပွေ့ဖက်ရင်း မေးလိုက်သည်။

သူမ အခုတကယ်ပဲ ကြောက်လန့်နေပြီဖြစ်သည်။

"အဲ့ဒါကတော့ သံသယဖြစ်စရာမရှိဘူး။ သူတို့သာမဟုတ်ရင် ဟိုသူခိုးက အစောက အစီအရင်ထဲကနေ ဒီလောက်လွယ်လွယ်ကူကူ ထွက်ပြေးနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး"

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ကျန်းပေရန်က လူကုန်ကူးသူအုပ်စုလေးတစ်ခုက အစီအရင်များ ချတတ်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

နောက်ဆုံးတော့ အစီအရင်များဆိုသည်မှာ အလွန်အမင်းနက်ရှိုင်းသော ပညာရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်၊ ကျင့်ကြံသူများကြားတွင်ပင် ၎င်းတို့၌ တကယ်ကျွမ်းကျင်သူမှာ အနည်းငယ်သာရှိသည်။

သို့သော် ကျန်းပေရန်က မည်သည့်အန္တရာယ်ကြီးကြီးမားမားနှင့်မှ ကြုံတွေ့ရမည်ကို သိပ်မစိုးရိမ်ပေ။

အကယ်၍သာ ဒီနေရာတွင် တကယ့်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးရှိခဲ့လျှင် စနစ်က သူ့ကိုသတိပေးရန် ရွေးချယ်စရာများ ပေါ်လာပြီးဖြစ်လိမ့်မည်။

ဘာမှမပေါ်လာသောကြောင့် အခြေအနေမှာ သိပ်မဆိုးရွားဟု ဆိုလိုသည်။

ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ဖန်းချိုးယောင်က ပြောလိုက်သည်။

"ဟိုသူခိုးက ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားနိုင်မှတော့ ငါတို့သာ မှန်ကန်တဲ့လမ်းကို ရှာတွေ့ရင် ငါတို့လည်း ထွက်နိုင်မှာပဲ ဟုတ်တယ်မလား"

ကျန်းပေရန်က သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"တော်သားပဲ။ ဒါဆိုရင် ခွဲပြီးရှာကြရအောင်။ ဒီမှာရပ်ပြီး သေမယ့်အချိန်ကို စောင့်နေတာထက်စာရင် ပိုကောင်းတယ်"

'ဒါဆို အစ်ကိုကြီးက လူတွေကို ချီးကျူးတတ်သားပဲ...'

ဖန်းချိုးယောင်က သူ့ကိုယ်သူ အနည်းငယ်ကျေနပ်သွားသည်။

ငါးယောက်စီကို ရှာဖွေရန် လမ်းညွှန်တစ်ခုစီ တာဝန်ပေးပြီးနောက် ကျန်းပေရန်ကလည်း သူရွေးချယ်ထားသော နေရာဘက်သို့ ဦးတည်သွားသည်။

'ကောင်းကင်ပင်စည်နှင့် မြေကြီးကိုင်း... ချ ဖူ ယင်းတို့နဲ့ တွဲစပ်ထားတယ်... အထင်ကြီးစရာပဲ'

'ပိုးမွှားများနိုးထချိန်ရဲ့ ၁၇၄ ရက်မြောက်နေ့၊ ဒီသူခိုးက ယန်လွတ်မြောက်ခြင်း ကိုးကွက်အစီအရင်တစ်ခုကို တကယ်ပဲ ချထားပါလား'

'ဒါက ခြောက်ထပ်ဝိညာဉ်ဖမ်း အစီအရင်ငယ်ပဲ'

ပတ်ဝန်းကျင်မှ အပြင်အဆင်ကို လေ့လာပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က သူခိုးချထားသော အစီအရင်ကို အလျင်အမြန် မှတ်မိသွားသည်။

သူအံ့ဩမနေဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ သူက ဒါကို သာမန်ဝင်္ကပါအစီအရင်တစ်ခုဟု ယူဆထားခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ ပစ်မှတ်၏အာရုံများကို ဖယ်ရှားနိုင်စွမ်းရှိသော ဝိညာဉ်ဖမ်းအစီအရင်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

ထိုအရာက တော်တော်လေးအဆင့်မြင့်သော အစီအရင်တစ်ခုပင်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ၎င်းကိုချထားသူမှာ အတွေ့အကြုံအလွန်နည်းပါးလွန်းသည်။

သူတို့၏ နက်နဲသောအစီအရင်ပညာရပ်နှင့် ဗေဒင်ပညာအပေါ် နားလည်မှုမှာ ရှင်းလင်းစွာ မသန့်စင်သေးပေ။ ရလဒ်အနေဖြင့် ပုံသဏ္ဌာန်သာရှိပြီး အနှစ်သာရမရှိသော ညံ့ဖျင်းသည့်အတုအပတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

အကယ်၍သာ ဒီခြောက်ထပ်ဝိညာဉ်ဖမ်း အစီအရင်ငယ်ကို စနစ်တကျချထားခဲ့လျှင် ကျန်းပေရန်က သူအထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် သူ့ဝိညာဉ်ဖမ်းယူခံရမည်ဟု ယုံကြည်သည်။

မြေပြင်ပေါ်မှ ကျောက်တုံးငယ်တစ်လုံးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးကောက်ယူရင်း ကျန်းပေရန်က တနေရာရှိ သစ်ပင်တစ်ပင်ကို ချိန်ရွယ်ပြီး ပစ်လိုက်သည်။

"ဖလပ်"

ငှက်သိုက်တစ်ခု ချက်ချင်းပင် ကြေမွသွားသည်။ အောက်ဘက်တွင် လမ်းရှာနေသော ယွီကွေ့ကျွေးကို လန့်ဖျပ်သွားစေသည်။

သူမက ချက်ချင်းပင် ထိုင်ချပြီး သူမ၏ခေါင်းကို အုပ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အ... အစ်ကိုကြီး။ ထောင်ချောက်ရှိတယ်။ တစ်ခုခုက ကျွန်မကို ပစ်ဖို့ကြိုးစားသွားတယ်"

ကျန်းပေရန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အဆင်ပြေပါတယ်။ သတိထားရုံပဲ။ မင်းကိုမသတ်နိုင်ပါဘူး"

ယွီကွေ့ကျွေးမှာ ကျန်းပေရန်ကို နှစ်ချက်လောက်ထိုးချင်စိတ်ပေါက်သွားသည်။

သူမက တိုက်ခိုက်မှု ဘယ်ကလာသည်ကိုပင် မမြင်လိုက်ရပေ၊ ၎င်းမှာ အားကောင်းသော လျှို့ဝှက်လက်နက်တစ်ခုဖြစ်သည်မှာ ရှင်းလင်းနေသည်။

အကယ်၍သာ သူမကိုထိမှန်ခဲ့လျှင် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခြမ်း ပေါက်ကွဲသွားနိုင်သည်။

သူမ၏ညီမငယ်၏ ဒုက္ခရောက်နေသံကို ကြားသောအခါ ယွီကွေ့ရွှေက လှမ်းအော်လိုက်သည်။

"ညီမလေးနှစ် ခြေတစ်လှမ်းချင်းစီကို သတိထား။ ဒီနေရာက သေချာပေါက် အန္တရာယ်များတယ်"

"သိပါပြီရှင့်~"

ယွီကွေ့ကျွေးက ပြန်ဖြေပြီး ရှေ့သို့ ဆက်လက်ကင်းထောက်သွားသည်။

ငှက်သိုက်ကို ဖြုတ်ချပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က အစီအရင်၏စွမ်းအင်ပြောင်းလဲမှုကို အသုံးပြုပြီး ၎င်း၏ဖွဲ့စည်းပုံကို ယေဘုယျအားဖြင့် ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ကြေးဖားတစ်ကောင်ကို ထုတ်ယူပြီး အကြိမ်အနည်းငယ် လှုပ်ယမ်းလိုက်သည်။

"ချွင်" "ချွင်"

ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာသော သတ္တုသံကို ကြားသောအခါ မလှမ်းမကမ်းတွင်ရှိသော ဖန်းချိုးယောင်က သူမ၏သက်တံ့ဖြူဓားကို ဆွဲထုတ်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဘယ်သူလဲ။ သတ္တိရှိရင် ထွက်ခဲ့စမ်း"

သို့သော် သူမ၏ဓားကို ပတ်ပတ်လည်ညွှန်ပြနေသော်လည်း မည်သူမျှပေါ်မလာခဲ့ပေ။

ထို့နောက် သူမက အသံသေးသေးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး... ခုနကအသံက ဘာအသံလဲ"

"ငါလည်းမသိဘူး။ အသက်တွေကို လာနုတ်ယူတဲ့ ကလဲ့စားချေလိုစိတ်ရှိတဲ့ ဝိညာဉ်တွေဖြစ်နိုင်တယ်။ တစ္ဆေခေါင်းလောင်းတုန်သံအကြောင်း ကြားဖူးလား။ အဲ့ဒီအသံနဲ့ တစ်ထပ်တည်းပဲ"

ဖန်းချိုးယောင်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ဖြူဖျော့သွားသည်။

သူမက ထိုင်ချပြီး ဆုတောင်းစာများ ရေရွတ်တော့သည်။

"ဝူလျန့်ထျန်းကျွင်း အားလုံးကိုခိုလှုံစေ အားလုံးကိုကာကွယ်ပေး... ရှိုက်..."

ဖန်းချိုးယောင် မျက်ရည်များကျလာသည်ကို ကြားသောအခါ ကျန်းပေရန် ရယ်မောမိတော့မတတ် ဖြစ်သွားသည်။

သူက ပုံမှန်အားဖြင့် ဖြောင့်မတ်ပြီး မကြောက်မရွံ့သော ဖန်းချိုးယောင်က တစ္ဆေများကို ဒီလောက် ကြောက်လန့်တတ်မည်ဟု တကယ်ပဲ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ထိုအချိန်မှာပင် သူ့ရှေ့တွင် ရွေးချယ်စရာသုံးခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

[ရွေးချယ်စရာ ၁: သွားပြီး ဖန်းချိုးယောင်ကို ပွေ့ဖက်နှစ်သိမ့်ပါ။ ဆုလာဘ်: ကြယ်ကြွေနဂါး လက်ဝါးသိုင်း (မြေကမ္ဘာအဆင့်၊ အလယ်လတ်တန်း)]

[ရွေးချယ်စရာ ၂: ဖန်းချိုးယောင်ကို တစ္ဆေများမရှိကြောင်း ပြောပါ။ ဆုလာဘ်: ကိုယ်ယောင်ဖျောက် ခြေလှမ်းသိုင်း (အဝါရောင်အဆင့်၊ အလယ်လတ်တန်း)]

[ရွေးချယ်စရာ ၃: ဖန်းချိုးယောင်ကို သူရဲဘောကြောင်လွန်းသည်ဟု လှောင်ပြောင်ပါ။ ဆုလာဘ်: ကျပန်း အခြေခံ ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ် +၁]

All Chapters