ငါတို့က အစ်ကိုကြီးလိမ်နေတယ်လို့ ထင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့မှာ သက်သေမရှိဘူး

ရွေးချယ်စရာ သုံးကို ရွေးချယ်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ရယ်မောလိုက်သည်။

"ညီမလေးချိုးယောင် မင်းလိုသတ္တိမျိုးနဲ့တောင် တရားမျှတမှုကို ဖော်ဆောင်ချင်သေးတာလား။ ဟားဟားဟား"

ဒီစကားကိုကြားပြီးနောက် ဖန်းချိုးယောင်က ဒေါသဖြင့် ပါးဖောင်းလိုက်သည်။ သူမက မျက်ရည်များကို အားဖြင့်သုတ်ပြီး ထွက်လမ်းကို ဆက်လက်ရှာဖွေရင်း ဘာစကားမှမပြောတော့ပေ။

သို့သော် သူမဆွဲနှုတ်လိုက်သော မြက်ပင်တိုင်းကို စိတ်ထဲမှာတော့ ကျန်းပေရန်၏ ဆံပင်ဟု မှတ်ယူလိုက်သည်။

ငါ့ကိုရယ်တယ်ဟုတ်လား ထပ်ရယ်ကြည့်စမ်း။

ဖန်းချိုးယောင် လျှောက်သွားသည်နှင့် ကျန်းပေရန်က ထိုင်ချပြီး ကြေးဖားကို အားဖြင့် မှောက်လှန်ကာ လှုပ်ခါလိုက်သည်။

ချလင် ချလင်

ကြေးပြားငါးပြားက ဖား၏ဝမ်းဗိုက်ထဲမှ တစ်ပြားပြီးတစ်ပြား ထွက်ကျလာသည်။

မလှမ်းမကမ်းတွင် ဖန်းချိုးယောင်က ထိုအသံကြောင့် တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း အော်ဟစ်သံကိုမျိုချပြီး ဘယ်ကသင်ယူထားမှန်းမသိသော မန္တန်အချို့ကို တိတ်တဆိတ် ရွတ်ဆိုနေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းပေရန်က ကြေးဖားကို ဘေးသို့ချထားပြီး ဒင်္ဂါးပြားငါးပြားကို စစ်ဆေးရင်း သူ့ဘာသာသူ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ရွှီ၊ ကန်း၊ ကွေး၊ တု၊ စ... ဟွန့်၊ ကျွမ်းကျင်မှုသိပ်မရှိဘဲ လောဘတော့ကြီးသားပဲ"

စိတ်ထဲမှာ ရယ်မောရင်း သူက သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ သံလိုက်အိမ်မြှောင်တစ်ခုကို ထုတ်ယူပြီး စတင်တွက်ချက်လိုက်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် ထွက်လမ်းကို အသည်းအသန်ရှာဖွေနေသော ယွီကွေ့ရွှေက ရှေ့သို့ဆက်လက် ရွေ့လျားရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။ သို့သော် ရုတ်တရက် သူမ၏ညီမငယ် ယွီကွေ့မြောင်က သူမရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဟင်။ မြောင်မြောင်။ နင်ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီရောက်နေတာလဲ"

ယွီကွေ့ရွှေက မေးလိုက်သည်။

ယွီကွေ့မြောင်မှာလည်း အလားတူ လန့်သွားသည်။

"သမီးက ဂရုတစိုက်နဲ့ ရှေ့ကိုပဲ လျှောက်လာတာပါ ပြီးတော့—"

"အစ်မကြီး။ မြောင်မြောင်။"

ယွီကွေ့မြောင် စကားမဆုံးခင်မှာပင် ယွီကွေ့ကျွေးကလည်း သူတို့ဘေးတွင် ပေါ်လာပြီး သူမ၏မျက်နှာမှာ အံ့ဩခြင်းများဖြင့် ပြည့်နေသည်။

"ငါ အစောက တမင်တကာပဲ လမ်းကြောင်းမတူတာကို ရွေးပြီး ရှာခဲ့တာပါ၊ ဒါဆို ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး—"

ယွီကွေ့ရွှေ တင်းမာသွားသည်။

"ဒါက ဘယ်လိုအစီအရင်မျိုးလဲ။ ငါ—"

စကားတစ်ဝက်မှာပင် သူမ ရုတ်တရက် ခေါင်းမူးသွားပြီး သူမ၏နားထင်များကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"ငါ... ငါ ရုတ်တရက်ကြီး ခေါင်းအရမ်းပေါ့သွားသလိုပဲ"

ယွီကွေ့ကျွေးကလည်း ယိုင်နဲ့သွားပြီး သူမ၏အမြင်အာရုံမှာ နှစ်ထပ်ဖြစ်နေသည်။

"အ... အစ်မကြီး... သမီးလည်း ခေါင်းမူးလာပြီထင်တယ်... ကူ... ကူညီပါ..."

သူမ၏မျက်ခွံများ လေးလံလာသည်နှင့်အမျှ ယွီကွေ့ကျွေးက ကြောက်ရွံ့စွာ အော်ဟစ်ချင်သော်လည်း အသံမထွက်နိုင်တော့ပေ။

သူမက အဆုံးမရှိသော အမှောင်ထုက သူမထံသို့ တိုးဝင်လာပြီး သူမကို တစ်ကိုယ်လုံး မျိုချသွားသည်ကို အကူအညီမဲ့စွာ ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

ဒုတ်

တစ်စုံတစ်ယောက် လဲကျသွားသံကိုကြားသောအခါ ကျန်းပေရန်က သူ၏အိမ်မြှောင်ကို ချိန်ညှိနေရင်း လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဒီအစီအရင်က ရှုပ်ပွနေပေမဲ့ သူ့ရဲ့အစွမ်းက ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မမြင့်သေးတဲ့ ဒီညီမလေးတွေ အတွက်တော့ အရမ်းပြင်းထန်နေပုံပဲ။

"သီလရွှေအလင်း ခပ်ရေးရေးပွင့်လန်း၊ နက်ရှိုင်းမွှေးကြိုင်ရေကန် လောကကိုစီးဆင်း၊ အဆုံးမဲ့ရတနာရောင်ခြည် အားလုံးကိုထွန်းလင်းစေ"

ကျန်းပေရန် တိုးညှင်းစွာ ရွတ်ဆိုလိုက်သောအခါ သူ၏လက်ထဲမှ အိမ်မြှောင်မှာ အနည်းငယ်တုန်ခါပြီး နက်နဲသော အရောင်သုံးခုဖြင့် တောက်ပလာသည်။

ရှစ် ကောင်းကင်ထိုးဖောက်ကြယ်...

ကျန်းပေရန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ပတ်ဝန်းကျင်မှ တောအုပ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်နေသော ခြောက်ထပ်ဝိညာဉ်ဖမ်း အစီအရင်ငယ်တစ်ခုဖြင့် အစားထိုးသွားသည်။

ခဏတာလေ့လာပြီးနောက် သူက ကျင်းနေရာဘက်သို့ ခြေသုံးလှမ်းလှမ်းပြီး ခိုင်မာစွာ ဆောင့်နင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျင်းနေရာသို့ ဝင်ရောက်ပြီး သူ၏လက်ဝါးဖြင့် ရှေ့သို့ ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်...

ကျန်းပေရန်၏ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုချင်းစီနှင့်အတူ အစီအရင်၏ ခရမ်းရောင်အလင်းမှာ ပိုမိုမှေးမှိန်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝကွဲပြယ်သွားသည်။

အစီအရင်ကို ဖြိုခွဲပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ခြေခြောက်လှမ်း နောက်ဆုတ်ပြီး ထိုင်ချကာ သူ၏လက်ကို မြေကြီးထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်သည်။

အိုး။ ဒီသူခိုးက တော်တော်ချမ်းသာတာပဲ။

ခပ်မဲ့မဲ့ပြုံးရင်း သူက မြေကြီးထဲမှ အဝါရောင် ရွှေဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

အဆင့်နိမ့် ရွှေဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်တုံးပဲ ဖြစ်နေရင်တောင် ဒါက သာမန်လူတစ်ယောက် တတ်နိုင်တဲ့အရာမဟုတ်ဘူး။

ကလေးတစ်ယောက်ကို ရောင်းရင်တောင် ဒီလောက်ပိုက်ဆံရမှာမဟုတ်ဘူး...

ဒီအစီအရင်ကို ချထားတဲ့သူက တော်တော်စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတာပဲ။

ရွှေ ငွေ နှင့် ကြေးဒင်္ဂါးများမှာ သာမန်လောက၏ အဓိကငွေကြေးဖြစ်လျှင် ကျင့်ကြံသူများအတွက် အဓိကငွေကြေးမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ငွေကြေးအဖြစ် အသုံးတော်ခံရသည့်အကြောင်းရင်းမှာ ရိုးရှင်းသည်၊ ၎င်းတို့တွင် မွေးရာပါတန်ဖိုးရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများမှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမှ စုစည်းထားသော အနှစ်သာရများ ပုံဆောင်ခဲဖြစ်ပြီး စုစည်းထားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပါဝင်သည်။

အနက်ရောင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများမှာ ကျင့်ကြံရန် ၎င်းတို့ကို လိုအပ်သည်။ အစီအရင်များမှာ အလုပ်လုပ်ရန် ၎င်းတို့ကို လိုအပ်သည်။ အချို့သော အဆင့်မြင့်မှော်ရတနာများပင်လျှင် လည်ပတ်ရန် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို မှီခိုရသည်။

အတိုချုပ်ပြောရလျှင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများမှာ ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ ကဏ္ဍတိုင်းနှင့် ဆက်စပ်နေပြီး ၎င်းတို့ကို အခိုင်မာဆုံးသော ငွေကြေးဖြစ်စေသည်။

အဆင့်နိမ့် ရွှေဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ ပစ်ထည့်ရင်း ကျန်းပေရန်က သူ၏ဝိညာဉ်အာရုံကို အပြင်ဘက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။

မည်သူမျှ ချဉ်းကပ်လာခြင်းမရှိသည်ကို တွေ့ရှိပြီးနောက် သူက ညီမလေးများထဲမှ လေးယောက်မှာ လဲကျသွားပြီး လျိုဇီဂျင်းတစ်ယောက်တည်းသာ အားတင်းကြိုးစားနေဆဲဖြစ်သည်ကိုလည်း သတိပြုမိလိုက်သည်။

အိုး။ လျိုဇီဂျင်းက အစီအရင်များကို တန်ပြန်ရန် မည်သည့်နည်းစနစ်မျှ မသင်ယူထားပေ။ သို့သော် သူမက စိတ်ဓာတ်ခွန်အားသက်သက်ဖြင့် ဒီလောက်ကြာကြာ ခံနိုင်ရည်ရှိနေသည်။

သူမမှာ မွေးရာပါ ယန်သုံးခုကိုယ်ခန္ဓာများ ရှိနေသလား။ စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းက ဒီတစ်ခါတော့ တကယ်ပဲ ရတနာတစ်ခုကို ရလိုက်တာပဲ။

အိမ်မြှောင်နှင့် ကြေးဖားကို သိမ်းဆည်းလိုက်ရင်း ကျန်းပေရန်က ချွေးများဖြင့် စိုစွတ်နေသော လျိုဇီဂျင်းထံသို့ ချဉ်းကပ်ပြီး "စိတ်ငြိမ်မွှေးရနံ့ဆေးလုံး" တစ်လုံးကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဒါကိုသောက်လိုက်"

ပြိုလဲတော့မည့်ဆဲဆဲဖြစ်သော လျိုဇီဂျင်းအတွက် ကျန်းပေရန်၏အသံမှာ မိုးကြိုးပစ်သံကဲ့သို့ ထိမှန်သွားပြီး သူမ၏ ကွဲပြားလုနီးပါးဖြစ်နေသော သုံးဝိညာဉ် ခုနစ်လိပ်ပြာကို နေရာတကျ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေသည်။

"အစ်ကိုကြီး"

သူမက ခေါင်းကို ဆတ်ခနဲလှည့်လိုက်ရာ သူမ၏မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နေသည်။

"အဆင်ပြေသွားပြီ။ သောက်လိုက်တော့"

အစီအရင်က ဘာကြောင့်ရုတ်တရက်ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မေးခွန်းမထုတ်ဘဲ လျိုဇီဂျင်းက ဆေးလုံးကို တစ်ကျိုက်တည်း မျိုချလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သူမ၏ ကွဲပြားလုနီးပါးဖြစ်နေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် စုစည်းသွားပြီး သူမ၏အကြည့်မှာ ကြည်လင်မှုကို ပြန်လည်ရရှိသွားသည်။

"ခဏလောက်အနားယူလိုက်။ ငါတခြားသူတွေကို သွားနှိုးလိုက်ဦးမယ်"

ကျန်းပေရန်က ပြောပြီး ယွီညီအစ်မသုံးယောက်ထံသို့ လျှောက်သွားသည်။

သူ၏ထွက်ခွာသွားသော ပုံရိပ်ကိုကြည့်ရင်း လျိုဇီဂျင်းက စကားပြောရန် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဘာမှမပြောဘဲ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ စိတ်နှလုံးပြန်ကျင့်စဉ်ကို လည်ပတ်လိုက်သည်။

ကျန်းပေရန် ယွီညီအစ်မများ လဲကျနေသော နေရာသို့ရောက်သောအခါ သူကြောင်သွားသည်။

တကယ်ကြီးလား။ သူတို့လဲကျတဲ့ပုံစံတောင် တစ်ထပ်တည်းတူနေတာလား။

အတိအကျတူညီသော အနေအထားဖြင့် လဲလျောင်းနေသော ညီအစ်မသုံးယောက်ကိုကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန် ညင်သာစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းပုလင်းတစ်လုံးကို ထုတ်ယူပြီး ဘယ်ဘက်အစွန်ဆုံးမှ ညီမလေး၏ နှာခေါင်းအောက်တွင် ကိုင်ထားလိုက်သည်။

"အင်း..."

ပန်းရနံ့က သူမ၏နှာခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ ယွီကွေ့ရွှေက ဖြည်းညှင်းစွာ နိုးထလာသည်။ ထို့နောက် သူမက ရုတ်တရက်ထထိုင်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်လိုက်သည်။

"အ... အစ်ကိုကြီး"

"အင်း ငါပဲ။ ဒီမှာ ဒီဆေးကိုသောက်လိုက်"

ကျန်းပေရန်က သူမကို စိတ်ငြိမ်မွှေးရနံ့ဆေးလုံးတစ်လုံး ပေးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး... ခုနက ဘာဖြစ်သွားတာလဲ"

"ငါတို့နောက်မှပြောကြမယ်။ အရင်ဆုံး ဆေးသောက်လိုက်"

"ဟုတ်ကဲ့..."

ယွီကွေ့ရွှေက ခေါင်းညိတ်ပြီး ဆေးလုံးကို မျိုချလိုက်သည်။

ကျန်းပေရန်က ထို့နောက် ထိုနည်းအတိုင်းပင် အခြားညီအစ်မများကို နှိုးပြီး သူတို့ကို အတူတကွစုစည်းလိုက်သည်။

စိတ်ငြိမ်မွှေးရနံ့ဆေးလုံး၏ အာနိသင်မှာ စိတ်ကိုလန်းဆန်းစေရန်ဖြစ်ပြီး လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက်သောက်စာ အချိန်မပြည့်ခင်မှာပင် ညီမလေးငါးယောက်လုံး အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာကြသည်။

"အစီရင်ခံပါတယ်"

ယွီညီအစ်မများထဲမှ တစ်ဦးက လက်ထောင်သည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန် ကျေနပ်မှုအနည်းငယ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒီအခြေအနေမှာတောင် သူမက စကားပြောရန် ခွင့်ပြုချက်တောင်းရန် သတိရသေးသည်၊ သူ၏လေ့ကျင့်ပေးမှုမှာ အကျိုးထူးခဲ့သည်မှာ ရှင်းလင်းနေသည်။

"ပြော"

"အစ်ကိုကြီးက အစီအရင်ကို ဖျက်ခဲ့တာလား"

ကျန်းပေရန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ငါမင်းတို့ကို ပြောခဲ့တယ်လေ ငါအစီအရင်တွေမသိဘူးလို့။ ငါ့ခန့်မှန်းချက်အရတော့ အစီအရင်က လူအများကြီးကို ပိတ်မိထားဖို့ မခံနိုင်တော့ဘဲ သူ့ဘာသာသူ ပြိုကျသွားတာဖြစ်မယ်"

ညီမလေးငါးယောက်လုံးက သူ့ကို "ခင်ဗျားက ကျွန်မတို့ကို အရူးတွေများထင်နေလား" ဟု ရှင်းလင်းစွာပြောနေသော အကြည့်တစ်ချက် ပေးလိုက်ကြသည်။ သို့သော် သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်ကမှ ထပ်မံဖိမမေးကြပေ။ သူတို့၏အစ်ကိုကြီးကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေလိမ့်မည်ဟု သိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။