မင်းအဖေက မင်းအသုံးမကျလို့ မုန်းတာမဟုတ်လောက်ဘူး

'ဒါက စနစ်က ငါ့ကိုကူညီဖို့ လွှတ်လိုက်တဲ့ အကြောင်းရင်းပဲဖြစ်ရမယ်။ ဒီဇာတ်လိုက်ပုံစံခွက်နဲ့ လီဖူချန်က အနာဂတ်မှာ ငါ့အတွက် အသုံးဝင်လာနိုင်မလား'

ဒီကောက်ချက်ကို ချပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က သူ့ရှေ့မှလူကို ကြည့်ရတာ ပိုပြီး နှစ်သက်ဖွယ်ကောင်းလာသည်ဟု ရုတ်တရက် တွေ့ရှိလိုက်သည်။

သူ့ဘေးတွင် လီဖူချန်၏ ပုံပြင်ကိုကြားပြီးနောက် ဖန်းချိုးယောင်၏ မျက်လုံးများမှာ မျက်ရည်များဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် ပြည့်လျှံလာသည်။

သူနှင့် ထန်ထင်ရွှမ်းတို့ အချင်းချင်းစိုက်ကြည့်နေပုံက ဖန်းချိုးယောင်ကို သူတို့၏အချစ်မှာ တကယ်ပဲ လှပသည်ဟု ခံစားသွားစေသည်။

သို့သော် သူမ၏အစ်ကိုကြီး၏ စကားများဖြစ်သော "ဒီလိုပုံပြင်မျိုးကို အရူးတွေနဲ့ လူတုံးတွေပဲ ယုံတယ်" ဆိုသည်ကို သတိရပြီး သူမ၏မျက်ရည်များကို အတင်းပြန်ထိန်းလိုက်သည်။

ကျန်းပေရန်က ဖန်းချိုးယောင်၏ တုံ့ပြန်မှုကို သဘာဝအတိုင်း သတိပြုမိသည်။

စိတ်ထဲမှာ ရယ်မောရင်း သူက လီဖူချန်ဘက်သို့ လှည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို ညီအစ်ကိုလီက တိုင်းတစ်ပါးမှာ ကိုယ့်နာမည်ကိုယ်ရအောင်လုပ်ပြီး ကိုယ့်တန်ဖိုးကို သက်သေပြဖို့ ဒီလောက်ခရီးဝေးကြီး လာခဲ့တာပေါ့"

လီဖူချန်က သူ၏လက်သီးကိုဆုပ်ပြီး ခိုင်မာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်။ ကျွန်တော့်ကို အထင်သေးခဲ့ဖူးတဲ့ လူတိုင်းကို အမြင်သစ်နဲ့ မြင်စေချင်တယ်"

"အမြင်သစ်နဲ့ မြင်စေချင်တယ် ဟုတ်လား..."

ကျန်းပေရန်က ဒီလူက နောက်ဆုံးတော့ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ရဲ့သားပဲဟု တွေးလိုက်သည်။

သူ့ကို မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့သူတွေကို ကလဲ့စားချေမယ်လို့ ပြောရမယ့်အစား စံပြကျောင်းသားတစ်ယောက်လို ပြောနေသင့်လို့လား။

သို့သော် လီဖူချန် စကားဆုံးသည်နှင့် သူ၏စွမ်းအင်များ လျော့ကျသွားပြီး သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ ညှိုးငယ်သွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ခုနက ဟိုလူမိုက်လေးတွေကိုတောင် မနိုင်ခဲ့ဘူး။ ကြီးကျယ်တဲ့အရာတွေ အောင်မြင်ဖို့အကြောင်း ဘယ်လိုပြောနိုင်မှာလဲ။ ဟူး..."

လီဖူချန်က ထိုအကြောင်းကို စတင်ပြောသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန်က အခွင့်အရေးကို အရယူပြီး မေးလိုက်သည်။

"ညီအစ်ကိုလီ အဲ့ဒီဓားပြတွေနဲ့ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ပဋိပက္ခဖြစ်သွားရတာလဲ"

လီဖူချန် မဖြေခင်မှာပင် သူ့နောက်မှ မိန်းကလေးတစ်ဦးက စကားပြောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါအားလုံး ကျွန်မအပြစ်ပါ..."

သို့သော် ထန်ထင်ရွှမ်းက ချက်ချင်းခေါင်းခါလိုက်သည်။

"အစ်မနီ ဒါက နင့်အပြစ်မဟုတ်ဘူး။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အပြစ်မတင်နဲ့"

"ဒါဆို... တကယ်တမ်းတော့ ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ"

ကျန်းပေရန်က စပ်စုစွာ မေးလိုက်သည်။

အစ်မနီဟုခေါ်သော မိန်းကလေးက လီဖူချန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ခေါင်းညိတ်ပြမှုကို ရရှိပြီးနောက် သူမက ရှင်းပြလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီနေ့က ကျွန်မလယ်ကွင်းတစ်ခုဘေးက ဖြတ်သွားတော့ လူမိုက်တချို့က လယ်သမား အဘိုးကြီးတစ်ယောက်ကို အနိုင်ကျင့်နေတာတွေ့တယ်။ ကျွန်မ မခံနိုင်တာနဲ့ သူတို့ကို သင်ခန်းစာပေးလိုက်တယ်။ အဲ့ဒီနောက်မှာတော့ သိပ်ပြီးစဉ်းစားမနေခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူတို့က လူစုပြီး ကျွန်မတို့ကို ချောင်းခိုက်တိုက်ခိုက်မယ်လို့ ဘယ်သူထင်မှာလဲ။ ညီအစ်ကိုဝမ်နဲ့ ရှင်တို့ရဲ့ အကူအညီသာမရှိခဲ့ရင် ကျွန်မကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အမှားတစ်ခုကို ကျူးလွန်မိတော့မှာ"

"သင်ခန်းစာ... ပေးခဲ့တယ်"

ကျန်းပေရန် ကြက်သေသေသွားသည်။

သူတို့က ဒီလိုလုပ်တာနဲ့ သူတို့ရဲ့ နတ်ဆိုးဂိုဏ်းတပည့်ဆိုတဲ့ ဘွဲ့နဲ့ ဘယ်လိုထိုက်တန်တော့မှာလဲ။

စိတ်ထဲမှာ မြည်တမ်းပြီးနောက် သူရုတ်တရက် ဉာဏ်အလင်းရသွားသည်။

'နတ်ဆိုးဂိုဏ်းက ဆင်းသက်လာပေမဲ့ ဖြောင့်မတ်တဲ့လုပ်ရပ်တွေလုပ်တယ် ကြင်နာပြီး စွန့်ကြဲပေးကမ်းတတ်တယ်၊ ဒါက သေချာပေါက် ဇာတ်လိုက်ပုံစံခွက်ပဲ'

သူ၏အတွေးများကို နောက်တစ်ကြိမ် အတည်ပြုပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ရှေ့သို့တိုးပြီး လီဖူချန်ကို ပြောလိုက်သည်။

"ညီအစ်ကိုလီ ခင်ဗျားအဖေက ခင်ဗျားထင်သလောက် အေးစက်နေမှာ မဟုတ်လောက်ဘူး"

"ဟင်"

လီဖူချန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏အဖေကို တစ်ခါမှမတွေ့ဖူးသော ဒီညီအစ်ကိုဝမ်က ဘာကြောင့်ရုတ်တရက် ဒီလိုစကားမျိုး ပြောလာရသလဲဆိုတာကို သူနားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

ကျန်းပေရန်က လီဖူချန်နှင့် သူ၏အဖော်ငါးယောက်ကို လှမ်းကြည့်ပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် မမှားဘူးဆိုရင် ခင်ဗျားတို့တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ကူညီပြီးနောက် ဓားပြတွေရဲ့ ပစ်မှတ်ထားခံရတာ ဒါပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား"

"ဒါက..."

လီဖူချန် တွေဝေသွားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားပြောတာမှန်တယ်"

"ဒါဆိုရင် ကျွန်တော့်ကို ဒါဖြေပါ၊ ဒါက ခင်ဗျားတို့အိမ်နဲ့ ဒီလောက်ဝေးဝေးကို ပထမဆုံးအကြိမ် ခရီးထွက်ဖူးတာလား"

"ဟုတ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့က တောင်ပေါ်က ဂိုဏ်းမှာပဲ ကြီးပြင်းလာပြီး နေ့တိုင်းကြိုးစား လေ့ကျင့်ခဲ့ကြတယ်။ ကျွန်တော်တို့ အပြင်ကို ရှားရှားပါးပါးပဲ ထွက်ဖြစ်တယ်"

"ဒါဆိုရင် ခင်ဗျားတို့အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့လုံး ပထမဆုံးအကြိမ် ခရီးထွက်ဖူးသူတွေချည်းပဲဖြစ်လျက်နဲ့ ဟွိုင်နန်ကနေ မြောက်ပိုင်းမြစ်ဒေသကို ခင်ဗျားတို့ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်သက်သက်နဲ့ ဘေးကင်းစွာ ခရီးနှင်နိုင်ခဲ့တယ်လို့ တကယ်ပဲ ယုံကြည်နေတာလား"

ထိုစကားများက လီဖူချန်ကို မိုးကြိုးပစ်သလို ထိမှန်သွားပြီး လမ်းတစ်လျှောက်မှ ထူးဆန်းသော အဖြစ်အပျက်များစွာကို သူ့ကို ပြန်လည်သတိရသွားစေသည်။

"ဦးလေးသုံး။ ဒါက ငါတို့နောက်ကိုလိုက်နေတဲ့ ဦးလေးသုံးပဲဖြစ်ရမယ်"

"ဟင်"

လီဖူချန်၏ အဖြေက ကျန်းပေရန်ကို ယိုင်သွားစေလုနီးပါးပင်။

သူက လီဖူချန်က သူ့အဖေ၏ကာကွယ်မှုကို ပထမဆုံးသံသယဝင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားခဲ့သည်။ ဦးလေးတစ်ယောက်အကြောင်းကို ရုတ်တရက်ပြောလာမည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

"ဒီဦးလေးသုံးက ဘယ်သူလဲ"

လီဖူချန်က သူ၏ခေါင်းကို လေးဆယ့်ငါးဒီဂရီ စောင်းလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"ဦးလေးသုံးက... ဂိုဏ်းထဲမှာ ကျွန်တော့်ကို ကောင်းကောင်းဆက်ဆံသေးတဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသူပဲ"

သူ၏စိတ်ခံစားချက်များကို စုစည်းပြီးနောက် သူဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က ကျင့်ကြံရေး မသင့်တော်တဲ့တစ်ယောက်ဆိုတာ သိပြီးနောက် အဖေက ကျွန်တော့်ကို အလျင်အမြန် လက်လျှော့ပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ကျင့်ကြံရေးအရင်းအမြစ်အားလုံးကို ကျွန်တော့်မောင်နှမတွေကို ပြန်လည်ခွဲဝေပေးခဲ့တယ်"

"ဒါပေမဲ့ ဦးလေးသုံးက ကျွန်တော့်ကို အားပေးတာကို ဘယ်တော့မှမရပ်ခဲ့ဘူး။ သူက ကျွန်တော့်ကို ညတိုင်းကျင့်စဉ်တွေ သင်ပေးရုံသာမက ကျွန်တော့်ကိုယ်ခန္ဓာကို ပြောင်းလဲဖို့ ကြိုးစားတဲ့အနေနဲ့ ရှားပါးတဲ့ဆေးပင်တွေကိုလည်း ကျွေးခဲ့တယ်။ ဝမ်းနည်းစရာပဲ ကျွန်တော်က အရမ်း မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခဲ့တယ်၊ ဘယ်လောက်ပဲလေ့ကျင့်လေ့ကျင့် တိုးတက်မှုမရှိခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဦးလေးသုံးက ကျွန်တော့်ကို ဘယ်တော့မှ မထီမဲ့မြင်မပြုခဲ့ဘူး။ အဲဒီ အစား သူက ကျွန်တော်စမ်းကြည့်ဖို့ ကျင့်စဉ်အသစ်တွေကို နေရာတိုင်းမှာ ရှာဖွေပေးခဲ့တယ်။ ဂိုဏ်းသားတွေက ကျွန်တော့်ကို လှောင်ပြောင်တဲ့အခါတိုင်း သူက ကျွန်တော့်အတွက် ရပ်တည်ပေးခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ ဦးလေးသုံးက သူ..."

လီဖူချန်က ပြောလေလေ သူပိုပြီး စိတ်အားထက်သန်လာလေဖြစ်ပြီး ကျန်းပေရန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာတော့ ပို၍ပို၍ ထူးဆန်းလာသည်။

စိတ်မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ သူက ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီဦးလေးသုံးက မင်းနဲ့ တကယ်ပဲ ဘယ်လိုတော်စပ်တာလဲ။ သူက ဘာလို့မင်းအပေါ် ဒီလောက် ကောင်းနေရတာလဲ"

"အား"

အငိုက်မိသွားသော လီဖူချန် မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။

"ဦးလေးသုံးက ကျွန်တော့်အဖေရဲ့ ညီလေးပါ။ သူက ကျွန်တော်ကြီးပြင်းလာတာကို စောင့်ကြည့်ခဲ့ပြီး ကျွန်တော်နဲ့ ကျွန်တော့်အမေကို အမြဲတမ်းဂရုစိုက်ခဲ့တယ်။ စဉ်းစားကြည့်တော့ ကျွန်တော့် အမေကလည်း ကျွန်တော့်ကြောင့် ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရတာပဲ။ ကျွန်တော်က ကျင့်ကြံလို့မရတဲ့အတွက် အဖေက သူမအပေါ်မှာလည်း အေးစက်လာခဲ့တယ်။ ဟူး..."

"စောင့်ဦး စောင့်ဦး။ ငါဒါကို ဘယ်ကနေစပြောရမှန်းတောင် မသိတော့ဘူး"

လီဖူချန် ပြောလေလေ ကျန်းပေရန်က သူ့ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်အဖေရဲ့ခေါင်းပေါ်မှာ ဂျိုတွေဘယ်လောက်တောင်ပေါက်နေမလဲလို့ သိချင်မိလေဖြစ်သည်။

တကယ်တော့ သူက ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်၏ မထီမဲ့မြင်ပြုမှုမှာ သူ့သား၏အရည်အချင်းမရှိမှုနှင့် သိပ်မပတ်သက်လောက်ဟု ပြင်းပြင်းထန်ထန် သံသယဝင်နေသည်။

လီဖူချန်က ဦးလေးသုံးက သူနှင့်သူ့အမေကို ဘယ်လိုဂရုစိုက်ခဲ့ကြောင်း ထပ်မံပြောပြတော့မည်အပြု ရွေးချယ်စရာသုံးခုက ကျန်းပေရန်ရှေ့တွင် ရုတ်တရက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

[ရွေးချယ်စရာ ၁: ဦးလေးသုံးက သူ့ကို ဘာကြောင့်ဒီလောက်ကောင်းကောင်းဆက်ဆံရသလဲဆိုတာကို သေချာစဉ်းစားဖို့ လီဖူချန်ကို အကြံပေးပါ။ ဆုလာဘ်: မဟာလက်ညှိုးသိုင်း (မြေကမ္ဘာအဆင့်၊ အလယ်လတ်တန်း)]

[ရွေးချယ်စရာ ၂: တိတ်တဆိတ် ဆက်လက်နားထောင်ပါ။ ဆုလာဘ်: ရွှေခေါင်းလောင်းသိုင်း (အနက်ရောင်အဆင့်၊ အဆင့်မြင့်တန်း)]

[ရွေးချယ်စရာ ၃: ဦးလေးသုံးကို လူကောင်းတစ်ယောက်အဖြစ် ဝင်ရောက်ချီးကျူးပါ။ ဆုလာဘ်: ကျပန်း အခြေခံ ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ် +၁]

'သေစမ်း'

နောက်ထပ်နားထောင်ရန် မတတ်နိုင်တော့မှန်း သိသောအခါ ကျန်းပေရန်က ရွေးချယ်စရာ ၃ ကို အလျင်အမြန်ရွေးချယ်ပြီး လီဖူချန်ကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းဦးလေးသုံးက တကယ်ပဲ လူကောင်းကြီးတစ်ယောက်ပဲထင်တယ်"

ထို့နောက် သူက လီဖူချန်၏ လေးဆယ့်ငါးဒီဂရီ ကောင်းကင်မော့ကြည့်မှုကို အတုခိုးလိုက်သည်။

"တကယ်တော့ ငါလည်း မင်းလိုပဲ၊ ကျင့်ကြံဖို့မသင့်တော်တဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာနဲ့ မွေးဖွားလာခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ဦးလေးတစ်ယောက်က ငါ့ကိုအမြဲတမ်း စောင့်ရှောက်ခဲ့တယ်။ သူသာမရှိခဲ့ရင် ငါအခုလို အသက်ရှင်နေမှာ မဟုတ်ဘူး"

သူက ဒီ "ဦးလေး" အကြောင်း ရင်ထဲထိဖွယ်ပုံပြင်များကို ဆက်လက်ဖန်တီးပြောဆိုခဲ့သည်။ အားလုံးမှာ အဓိကအချက်တစ်ခုကို ဖော်ပြရန်သာဖြစ်သည်၊ ဦးလေးများအားလုံးမှာ ဒီလိုပါပဲ ဒါကြောင့် အများကြီးမစဉ်းစားနဲ့။

စနစ်က [ရွေးချယ်မှုတာဝန် ပြီးမြောက်ပါပြီ။ ဆုလာဘ်: အဆိပ်ကောင် +၁] ဟု အသိပေးမှသာ သူနောက်ဆုံးတွင် စိတ်အေးသွားသည်။

သို့သော် လီဖူချန် မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် ကျန်းပေရန်၏ ညီမလေးငါးယောက်မှာ စိတ်မထိန်းနိုင်တော့ပေ။

မျက်နှာပေါ်တွင် မျက်ရည်များစီးကျလျက် ဖန်းချိုးယောင်က ငိုသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အ... အစ်ကိုကြီး... ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက်လုံး အစ်ကိုကြီး ဒီလောက်ဒုက္ခတွေခံစားခဲ့ရတယ်ဆိုတာ ကျွန်မ မသိခဲ့ဘူး"

သူတို့၏ အစွမ်းထက်သောအစ်ကိုကြီး ဂိုဏ်းထဲတွင် ဘာကြောင့်နာမည်မကြီးသည်ကို သူတို့ယခု နားလည်သွားကြပြီ၊ သူက အသုံးမကျသော ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့် မွေးဖွားလာပြီး ကျင့်ကြံခြင်း မပြုနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဖန်းချိုးယောင်၏ အဆုံးမရှိသော မျက်ရည်များကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန် စိတ်ထဲမှာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

'ကောင်းချက်ပဲ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ငါသင်ကြားပေးခဲ့တာတွေအားလုံး အလဟဿဖြစ်သွားပြီ'